Shloka 12
अनुशासनपर्व अध्याय ९३ — तपस्, सदोपवास, विघसाशन, अतिथिप्रियता
Austerity, regulated fasting, residual-eating, and hospitality
रक्षांसि गच्छते हव्यमित्याहुर्ब्रह्मयवादिन: । जुआरी
bhīṣma uvāca | rakṣāṃsi gacchate havyam ity āhur brahmavādinaḥ | śrāddhaṃ bhuktvā tv adhīyīta vṛṣalītālpagaśn yaḥ ||
ພີສະມະ ກ່າວວ່າ: «ນັກປັນຍາຜູ້ອະທິບາຍພຣະພຣະຫມັນ (Brahman) ກ່າວວ່າ ຮະວິສ (havis) ຈະໄປຮອດພວກຣາກຊະສ (rākṣasa) ເມື່ອຖືກກິນຮ່ວມກັບຜູ້ທີ່ເຮັດໃຫ້ແຖວການກິນອັນສັກສິດເສື່ອມເສຍ. ດັ່ງນັ້ນ ຫຼັງຈາກກິນອາຫານ śrāddha ແລ້ວ ຄວນກັບໄປສຶກສາເວດ (Veda) ອີກ; ແຕ່ຜູ້ໃດກິນພ້ອມກັບການຄົບຫາຍິງວັນນະຕ່ຳ (ຫຼືລະເມີດຄວາມສັກສິດຂອງຕຽງ) ຈະເປັນຜູ້ບໍ່ຄວນ—ການເຂົ້າຮ່ວມຂອງເຂົາເຮັດໃຫ້ພິທີເປື້ອນ ແລະຫັນຜົນບຸນອອກຈາກບັນພະບຸລຸດ ແລະເທວະດາທີ່ຄວນໄດ້ຮັບ»។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Ritual acts like śrāddha and offerings require moral and social discipline: association with ‘line-corrupting’ participants and sexual/ethical transgressions are said to deflect the rite’s merit, symbolically making the offering fall to rākṣasas rather than benefiting the intended recipients.
In Bhīṣma’s instruction to Yudhiṣṭhira on dharma, he cites the view of brahmavādins about śrāddha and sacrificial food: improper participants contaminate the dining line, so the rite’s fruit is spoiled; he then states a prescriptive rule about conduct after eating at śrāddha and warns against those whose behavior makes them unfit.