गोप्रदानगुणाः तथा कपिलागोविधानम्
Merits of Cow-Gift and the Origin-Account of Kapilā Cows
वृत्तिग्लाने सीदति चातिमात्रं कृष्यर्थ वा होम्यहेतो: प्रसूते: । गुर्वर्थ वा बालसंवृद्धये वा धेनुं दद्याद् देशकालेडविशिष्टे
vṛttiglāne sīdati cātimātraṃ kṛṣyarthaṃ vā homyahetoḥ prasūteḥ | gurvarthaṃ vā bālasaṃvṛddhaye vā dhenuṃ dadyād deśakāle ’viśiṣṭe ||
ພີສະມະໄດ້ກ່າວວ່າ: ແມ່ນແຕ່ໃນຍາມທີ່ບໍ່ມີການພິເສດໃດໆດ້ານສະຖານທີ່ຫຼືເວລາ ກໍຄວນໃຫ້ທານໂຄນົມແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ທີ່ການດໍາລົງຊີວິດຕົກຕໍ່າ ແລະກໍາລັງທຸກທໍລະມານຢ່າງໜັກ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ແມ່ນແຕ່ໃນສະພາບທົ່ວໄປ ກໍເໝາະສົມທີ່ຈະບໍລິຈາກໂຄນົມເມື່ອຈໍາເປັນສໍາລັບການກະສິກໍາ, ສໍາລັບວັດຖຸທີ່ໃຊ້ໃນພິທີຍັນຍະ, ສໍາລັບຫຼ້ຽງດູແມ່ຍິງທີ່ພຶ່ງຄອດ, ສໍາລັບຄ່າຄູ (ກຸຣຸທັກຊິນາ), ຫຼືສໍາລັບການອຸປະຖໍາເດັກນ້ອຍ.
पितामह उवाच
The verse teaches that gifting a milch cow is a highly meritorious and socially sustaining form of dāna, recommended even in ordinary circumstances when it relieves severe livelihood distress or supports essential duties—farming, Vedic rites, postpartum care, guru-dakṣiṇā, and child-rearing.
In Anuśāsana Parva, Bhīṣma instructs Yudhiṣṭhira on dharma, especially the ethics of giving. Here he specifies practical situations where donating a milk-giving cow is appropriate and beneficial, emphasizing compassion and maintenance of household and ritual life.