दानफलप्रकरणम् — उपानहदानं, तिलदानं, भूमिदानं, गोदानं, अन्नदानं च
Gifts and Their Stated Results: Footwear, Sesame, Land, Cows, and Food
पुनाति य इदं वेद वेदवादं तथैव च । प्रकृति: सर्वभूतानां भूमिर्वैश्वानरी मता
punāti ya idaṁ veda vedavādaṁ tathaiva ca | prakṛtiḥ sarvabhūtānāṁ bhūmir vaiśvānarī matā ||
ພີສະມະກ່າວວ່າ: ຜູ້ໃດຮູ້ແທ້ຈິງຄຳສອນນີ້—ອັນເປັນຫຼັກວິດດ້ວຍ—ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມເປັນຜູ້ຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ. ແຜ່ນດິນຖືກນັບວ່າເປັນບໍ່ເກີດຂອງສັດທັງປວງ ແລະຖືກຖອດຄວາມວ່າເປັນ «ໄວສວານະຣະ» (Vaiśvānara) ມີອັກນິ (Agni) ເປັນເທວະຜູ້ຄຸ້ມຄອງ. ດັ່ງນັ້ນ ການຮູ້ເລື່ອງອັນສັກສິດນີ້ຖືກສັນລະເສີນວ່າເປັນກຳລັງຊຳລະ ເຊື່ອມຄວາມບໍລິສຸດທາງຈິດໃຈກັບການເຄົາລົບແຜ່ນດິນເປັນຕົ້ນກຳເນີດຮ່ວມຂອງຊີວິດ ແລະເຄົາລົບອັກນິເປັນເທວະຜູ້ປົກຄອງ.
भीष्म उवाच
The verse praises sacred knowledge as a purifier and frames the Earth as the universal origin (prakṛti) of beings, with Vaiśvānara/Agni as its presiding divine principle—linking ethical purity to reverence for cosmic order.
In Anuśāsana Parva, Bhīṣma continues instructing on dharma and sacred merits; here he extols the sanctifying power of knowing a particular sacred teaching and states a cosmological identification of Earth with Vaiśvānara (universal fire) under Agni’s lordship.