Shloka 26
पात्रलक्षण-परिक्षा (Pātra-Lakṣaṇa Parīkṣā) — Criteria for a Worthy Recipient
ततो राष्ट्रस्य शान्तिर्हि भूतानामिव वासवात् । राजाओंको चाहिये कि वे उत्तम भोग
tato rāṣṭrasya śāntir hi bhūtānām iva vāsavāt | rājñāṃ ca kāryaṃ yatnena brāhmaṇānāṃ sadārcanam || yathā mahārṇave kṣipta āmaloṣṭo vinaśyati | tathā duścaritaṃ sarvaṃ parābhāvāya kalpate ||
ພີສະມະ ກ່າວວ່າ: «ຈາກນີ້ແຫຼະ ຄວາມສະຫງົບສຸກເກີດຂຶ້ນໃນອານາຈັກ—ດັ່ງສັດທັງປວງໄດ້ຄວາມຜາສຸກໂດຍວາສະວະ (ອິນທຣາ) ເມື່ອພຣະອົງປະທານຝົນ. ດັ່ງນັ້ນ ກະສັດຄວນບູຊາພຣາຫມັນຢ່າງສະເໝີ ດ້ວຍການນົບນ້ອມ: ຖວາຍສິ່ງເສບສຸກອັນດີ, ເຄື່ອງປະດັບ, ແລະຂອງຂວັນອື່ນໆທີ່ຖືກຂໍຢ່າງສຸພາບແລະນໍາມາຖວາຍຢ່າງຖືກຕ້ອງ; ພ້ອມທັງອຸປະຖໍາລ້ຽງດູພວກເຂົາເຫມືອນບິດາ. ມີແຕ່ໂດຍພຣາຫມັນເທົ່ານັ້ນ ສັນຕິພາບຈຶ່ງຈະຢູ່ຍືນໃນແຜ່ນດິນ. ເຫມືອນກ້ອນດິນເຜົາດິບທີ່ໂຍນລົງໃນມະຫາສະມຸດ ລະລາຍໄວ, ດັ່ງນັ້ນເມື່ອໄດ້ຄົບຫາພຣາຫມັນ ການປະພຶດຊົ່ວທັງປວງກໍຖືກທໍາລາຍ ແລະນໍາໄປສູ່ຄວາມພິນາດຂອງມັນເອງ»។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
A king secures peace and stability in the realm by consistently honoring and supporting Brāhmaṇas with reverence and appropriate gifts; association with the virtuous hastens the destruction of wrongdoing, which naturally leads to its own downfall.
Bhīṣma instructs Yudhiṣṭhira on royal duty (rājadharma), using two similes—Indra’s rain bringing welfare to beings, and raw clay dissolving in the ocean—to emphasize that honoring Brāhmaṇas sustains public peace and erodes sinful conduct.