Shloka 52
Brāhmaṇya-प्रश्नः — The Inquiry into Attaining Brāhmaṇya
Mataṅga–Gardabhī Itihāsa
कोकामुखे विगाह्याथ गत्वा चाञज्जलिकाश्रमम् | शाकभक्षश्षीरवासा: कुमारीविन्दते दश
kokāmukhe vigāhyātha gatvā cāñjalikāśramam | śākabhakṣaḥ kṣīravāsāḥ kumārī vindate daśa ||
ເມື່ອອາບນ້ຳທີ່ທ່ານ້ຳສັກສິດ ຊື່ ໂກກາມຸຂະ (Kokāmukha) ແລ້ວ ໄປຍັງທ່ານ້ຳອາສຣົມອັນບໍລິສຸດ ຊື່ ອັນຈະລິກາອາສຣົມ (Añjalikāśrama) ຜູ້ໃດພັກອາໄສຢູ່ທີ່ນັ້ນຊົ່ວໄລຍະໜຶ່ງ—ກິນແຕ່ຜັກໃບ ແລະນຸ່ງຜ້າເປືອກໄມ້ ຫຼືຜ້າເກົ່າ—ຈະໄດ້ບຸນຜົນເທົ່າກັບການໄປນະມັດສະການ ກັນຍາກຸມາຣີ (Kanyākumārī) ສິບເທື່ອ. ການຈາລິກທີ່ມີວິໄນ ແລະການສຳລວມນີ້ ຖືກສັນລະເສີນວ່າເປັນທາງແຫ່ງທຳມະ ເພື່ອຊຳລະແລະຍົກຈິດ ໃຫ້ຫ່າງຈາກເສັ້ນທາງແຫ່ງການລົງໂທດຫຼັງຄວາມຕາຍ ແລະມຸ່ງໄປສູ່ໂລກສູງສຸດ.
अजड्रिय उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that pilgrimage (tīrtha-sevā) becomes especially fruitful when joined with self-restraint—simple diet and ascetic living—yielding amplified spiritual merit and a favorable post-death destiny.
A speaker describes a prescribed sequence of sacred acts: bathing at Kokāmukha, proceeding to Añjalikāśrama, and living there with austere observances; the reward is stated as the equivalent merit of ten visits to Kanyākumārī.