Śiva-stavarāja: Upamanyu’s Preface and Initiation of the Śarva-Nāma Enumeration
Anuśāsana-parva 17
६१५ धन्वन्तरि:--महावैद्य धन्वन्तरिरूप
dhanvantariḥ mahāvaidyaḥ, dhūmaketuḥ agnisvarūpaḥ, skandaḥ svāmī-kārtikeyasvarūpaḥ, vaiśravaṇaḥ kuberasvarūpaḥ, dhātā sarva-dhāraṇakartā, śakraḥ indrasvarūpaḥ, viṣṇuḥ sarvavyāpī nārāyaṇaḥ, mitraḥ dvādaśādityeṣu ekaḥ, tvaṣṭā prajāpati-viśvakarmā, dhruvaḥ nityasvarūpaḥ, dharaḥ aṣṭavasuṣu ekaḥ; prabhāvaḥ—sarvago vāyur aryamā savitā raviḥ, uṣaḍguḥ vidhātā ca māndhātā bhūtabhāvanaḥ.
ພະວາຍຸເທວະປະກາດບັນຊີນາມອັນສັກສິດ ແລະການປຽບທຽບອັນສູງສົ່ງ: ພຣະອົງແມ່ນ ທັນວັນຕະຣິ (Dhanvantari) ມະຫາແພດ; ແມ່ນ ທູມະເກຕຸ (Dhūmaketu) ຮູບແຫ່ງໄຟ; ແມ່ນ ສະກັນດະ (Skanda) ຄື ກາຣຕິເກຍ (Kārttikeya) ເອງ; ແມ່ນ ໄວສຣະວະນະ (Vaiśravaṇa) ຄື ກຸເບຣະ (Kubera); ແມ່ນ ທາຕຣິ (Dhātṛ) ຜູ້ຄ້ຳຈຸນທັງປວງ; ແມ່ນ ຊັກຣະ (Śakra) ຄື ອິນທຣະ (Indra); ແມ່ນ ວິດສະນຸ (Viṣṇu) ນາຣາຍະນະ (Nārāyaṇa) ຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວ; ແມ່ນ ມິຕຣະ (Mitra) ແລະ ອະຣະຍະມັນ (Aryaman) ໃນຫມູ່ອາທິຕະຍະ (Ādityas); ແມ່ນ ຕະວັດສະຕຣິ (Tvaṣṭṛ) ຊ່າງສ້າງແຫ່ງຈັກກະວານ; ແມ່ນ ທຣຸວະ (Dhruva) ຫຼັກອັນຖາວອນ; ແລະ ແມ່ນ ທະຣະ (Dhara) ໃນຫມູ່ວະສຸ (Vasus). ພຣະວາຍຸຍັງສັນລະເສີນ «ປະພາວະ» (prabhāva) ອຳນາດອັນສົງ່າງາມຂອງພຣະອົງ: ເປັນລົມທີ່ໄປໄດ້ທົ່ວທຸກແຫ່ງ; ເປັນ ສະວິຕຣິ (Savitṛ) ແລະ ຣະວິ (Ravi) ຄືດວງອາທິດ; ເປັນຜູ້ມີລຳແສງແຜດເຜົາ; ເປັນຜູ້ຈັດວາງ ແລະຄ້ຳຈຸນ-ຫຼ້ຽງດູສັດທັງປວງ; ເປັນຜູ້ໃຫ້ຄວາມອິ່ມໃຈ; ແລະເປັນຕົ້ນກຳເນີດພ້ອມຜູ້ບຳລຸງສັດທັງຫມົດ—ຊີ້ໃຫ້ເຫັນຄວາມຈິງສູງສຸດອັນດຽວ ທີ່ປາກົດເປັນຫຼາຍພະລັງງານເທວະ ເພື່ອຄວາມຜາສຸກ ແລະລະບຽບຂອງໂລກ.
वायुदेव उवाच
The verse teaches the unity of the supreme divine reality expressed through many names and functions—healing, fire, wealth, sovereignty, craftsmanship, solar vitality, and cosmic sustenance—implying that dharma is upheld when one recognizes the single sustaining power behind diverse manifestations.
Vāyu-deva is speaking a hymn-like enumeration of divine names (nāma/guṇa-kīrtana), identifying the praised deity with major Vedic and Purāṇic gods and cosmic principles, thereby magnifying the deity’s all-pervading presence and beneficent governance of the world.