Adhyaya 163
Chapter Arc: स्वर्ग पर ‘कप’ नामक दानवों का अधिकार जम जाना और देवताओं का मद/अहंकार के कारण संकट में पड़ जाना—एक ऐसा उलटफेर जहाँ अमर भी असहाय दिखते हैं। → देवता अपने दोनों लोक (स्वर्ग और पृथ्वी/अधिकार) हरण हुए जानकर शोकाकुल होकर ब्रह्मा की शरण लेते हैं; उधर ‘कप’ ब्राह्मणों के प्रति वैर/अवज्ञा की ओर बढ़ते हैं, जिससे धर्म-रक्षा का प्रश्न तीखा होता जाता है। → ब्राह्मण-तेज के अपमान का परिणाम—ब्राह्मणों द्वारा ‘कप’ दानवों का भस्म किया जाना; उसी निर्णायक क्षण में देवताओं का संकट कटता है और उनका तेज-वीर्य पुनः जाग्रत होता है। → नारद के वचन से देवता प्रसन्न होकर ब्राह्मणों की महिमा का स्तवन करते हैं; देवताओं का तेज बढ़ता है और वे त्रिलोकी में पुनः पूजित/स्थापित होते हैं। वायु, युधिष्ठिर को उपदेश-रूप में ब्राह्मण-रक्षा और इन्द्रिय-निग्रह का क्षात्रधर्म बताता है। → वायु का संकेत कि ‘भृगुओं से घोर भय’ कालान्तर में प्रकट होगा—भविष्य के दण्ड/परिणाम की छाया अध्याय के अंत में छोड़ दी जाती है।
Shlokas
Verse 1
अपना छा | अ:-फक्राछ सप्तपञ्चाशर्दाधिकशततमोब् ध्याय: कप नामक दानवोंके द्वारा स्वर्गलोकपर अधिकार जमा लेनेपर ब्राह्म॒णोंका कपोंको भस्म कर देना
ພີດສະມະກ່າວວ່າ: «ໂອ ຢຸທິສຖິຣະ! ແມ່ນແຕ່ເຖິງຢ່າງນັ້ນ ກາດວີຣະຍະ ອາຣຊຸນ ກໍຍັງນິ່ງງຽບ. ຈາກນັ້ນ ພະເທວະວາຍຸ ໄດ້ກ່າວອີກຄັ້ງວ່າ: ‘ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງມະນຸດ, ຈົ່ງຟັງຈາກເຮົາເຖິງໜ້າທີ່ອັນສູງສຸດ ແລະ ການກະທຳອັນເປັນແບບຢ່າງ ທີ່ເກີດຂຶ້ນໂດຍພິເສດແກ່ພຣາຫມັນ’»
Verse 2
मदस्यास्यमनुप्राप्ता यदा सेन्द्रा दिवौकस: । तदैव च्यवनेनेह हृता तेषां वसुन्धरा
ພີດສະມະກ່າວວ່າ: «ເມື່ອເທວະທັງຫຼາຍ ມີພະອິນທຣະເປັນຫົວໜ້າ ຕົກເຂົ້າໄປໃນປາກຂອງ ‘ມະດະ’ (ຄວາມເມົາ/ຄວາມທະນົງ), ໃນເວລານັ້ນເອງ ິສີ ຈະວະນະ ໄດ້ຍຶດເອົາອຳນາດຄອບຄອງແຜ່ນດິນຂອງພວກເຂົາໃນໂລກນີ້.»
Verse 3
उभौ लोकौ हृतौ मत्वा ते देवा दु:खिता5भवन् । शोकार्ताश्चि महात्मानं ब्रह्माणं शरणं ययु:,अपने दोनों लोकोंका अपहरण हुआ जान वे देवता बहुत दुःखी हो गये और शोकसे आतुर हो महात्मा ब्रह्माजीकी शरणमें गये
ພີດສະມະກ່າວວ່າ: «ເມື່ອຮູ້ວ່າ ທັງສອງໂລກຖືກຍຶດໄປແລ້ວ ເທວະທັງຫຼາຍກໍເສົ້າໂສກຢ່າງຫນັກ. ດ້ວຍຄວາມໂສກອັນທ່ວມທົ່ນ ພວກເຂົາໄດ້ໄປພຶ່ງພາພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ເພື່ອຂໍການຄຸ້ມຄອງ.»
Verse 4
देवा ऊचु मदास्यव्यतिषक्तानामस्माकं लोकपूजित । च्यवनेन हता भूमि: कपैश्नैव दिवं प्रभो
ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະອົງຜູ້ຖືກໂລກທັງຫຼາຍນົບນ້ອມບູຊາ! ເມື່ອພວກເຮົາຕິດພັນຢູ່ໃນປາກຂອງ ‘ມະດະ’ (ຄວາມເມົາ/ຄວາມທະນົງ) ໃນເວລານັ້ນ ຈະວະນະໄດ້ຍຶດເອົາແຜ່ນດິນຂອງພວກເຮົາ ແລະ ອະສຸຣະທີ່ເອີ້ນວ່າ ‘ກະປະ’ ກໍໄດ້ຍຶດຄອງສະຫວັນເອງ.»
Verse 5
ब्रह्मोवाच गच्छध्वं शरणं विप्रानाशु सेन्द्रा दिवौकस: । प्रसाद्य तानुभी लोकाववाप्स्यथ यथा पुरा
ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: «ໂອ ເທວະທັງຫຼາຍ ພ້ອມດ້ວຍພະອິນທຣະ! ຈົ່ງໄປພຶ່ງພາພຣາຫມັນໂດຍໄວ. ເມື່ອເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາພໍໃຈແລ້ວ ພວກເຈົ້າຈະໄດ້ຄືນທັງສອງໂລກ ເຊັ່ນເກົ່າ.»
Verse 6
ते ययु: शरणं विप्रानूचुस्ते कान् जयामहे । इत्युक्तास्ते द्विजान् प्राहुर्जयतेह कपानिति
ພີດສະມະກ່າວວ່າ: ພວກເທວະໄດ້ໄປພຶ່ງພາອາໄສທີ່ພຣາຫມັນ ແລະຖາມວ່າ «ພວກເຮົາຄວນຊະນະໃຜ?» ເມື່ອພຣາຫມັນກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພວກເທວະຈຶ່ງຕອບວ່າ «ໃນທີ່ນີ້ ຈົ່ງປາລາຊະອະສຸຣະທີ່ຊື່ ກະປາ».
Verse 7
भूगतान् हि विजेतारो वयमित्यब्रुवन् द्विजा: । ततः कर्म समारब्धं ब्राह्मणै:ः कपनाशनम्,तब ब्राह्मणोंने कहा--“हम उन दानवोंको पृथ्वीपर लाकर परास्त करेंगे।” तदनन्तर ब्राह्मणोंने कपविनाशक कर्म आरम्भ किया
ພີດສະມະກ່າວວ່າ: ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ «ເມື່ອນຳພວກນັ້ນລົງມາສູ່ແຜ່ນດິນແລ້ວ ພວກເຮົາຈຶ່ງຈະຊະນະ»। ຈາກນັ້ນ ພຣາຫມັນໄດ້ເລີ່ມພິທີກຳທີ່ມຸ່ງໝາຍເພື່ອທຳລາຍກະປາ.
Verse 8
तच्छुत्वा प्रेषितो दूतो ब्राह्मणेभ्यो धनी कपै: । सच तान् ब्राह्मणानाह धनी कपवचो यथा,इसका समाचार सुनकर कपोंने ब्राह्मणोंक पास अपना धनी नामक दूत भेजा, उसने उन ब्राह्मणोंसे कपोंका संदेश इस प्रकार कहा--
ພີດສະມະກ່າວວ່າ: ເມື່ອກະປາທັງຫຼາຍໄດ້ຍິນຂ່າວນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງສົ່ງທູດຊື່ ທະນີ ໄປຫາພຣາຫມັນ. ທູດນັ້ນເຂົ້າໄປໃກ້ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ ແລະຖ່າຍທອດຂໍ້ຄວາມຂອງກະປາຕາມທີ່ຖືກສັ່ງມາ.
Verse 9
भवद्धिः सदृशा: सर्वे कपा: किमिह वर्तते । सर्वे वेदविद: प्राज्ञा: सर्वे च क्रतुयाजिन:
ພີດສະມະກ່າວວ່າ: (ທູດໄດ້ກ່າວ) «ໂອ ພຣາຫມັນ! ກະປາທັງປວງມີຄຸນຄ່າສະເໝີກັບພວກທ່ານ. ແລ້ວເຫດໃດຈຶ່ງມີຄວາມຂັດແຍ້ງຢູ່ນີ້ຕໍ່ຕ້ານພວກເຂົາ? ພວກເຂົາລ້ວນແຕ່ເປັນຜູ້ຮູ້ເວທະ ມີປັນຍາ ແລະເປັນຜູ້ປະກອບພິທີຍັດຍາກຳທັງຫຼາຍ».
Verse 10
सर्वे सत्यव्रताश्वैव सर्वे तुल्या महर्षिभि: | श्रीक्षेव रमते तेषु धारयन्ति श्रियं च ते
ພີດສະມະກ່າວວ່າ: «ພວກເຂົາທັງປວງຜູກພັນດ້ວຍປະຕິຍານແຫ່ງຄວາມຈິງ; ທັງປວງສະເໝີດັ່ງມະຫາຣິສີ. ສຣີ (ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ/ຄວາມມັ່ງຄັ່ງ) ຍິນດີພັກພິງຢູ່ໃນພວກເຂົາ ແລະພວກເຂົາກໍທັງຖືຄອງ ແລະສະຖາປະນາສຣີນັ້ນໄວ້».
Verse 11
वृथादारान् न गच्छन्ति वृथामांसं न भुञ्जते । दीप्तमन्निं जुह्बते च गुरूणां वचने स्थिता:
ພີສະມະກ່າວວ່າ: «ພວກເຂົາບໍ່ຄົບຫາກັບຍິງນອກຈາກການແຕ່ງງານອັນຊອບທຳ; ພວກເຂົາບໍ່ກິນຊີ້ນ ໂດຍເຫັນວ່າໄຮ້ປະໂຫຍດ; ພວກເຂົາຖວາຍອາຫູຕິລົງໃນໄຟສັກສິດທີ່ລຸກໂຊນ; ແລະຢືນຫຍັດໃນການເຊື່ອຟັງຄຳສັ່ງຂອງຜູ້ເຖົ້າແກ່ ແລະອາຈານ.»
Verse 12
सर्वे च नियतात्मानो बालानां संविभागिन: । उपेत्य शनकैर्यान्ति न सेवन्ति रजस्वलाम् | स्वर्गतिं चैव गच्छन्ति तथैव शुभकर्मिण:
ພີສະມະກ່າວວ່າ: «ພວກເຂົາທັງໝົດຄວບຄຸມໃຈໄດ້; ແລະແບ່ງສ່ວນທີ່ຄວນໄດ້ໃຫ້ແກ່ເດັກນ້ອຍ. ເມື່ອເຂົ້າໄປໃກ້ຜູ້ອື່ນ ພວກເຂົາເຄື່ອນໄຫວຢ່າງອ່ອນໂຍນ ແລະສຳລວມ. ພວກເຂົາບໍ່ຄົບຫາກັບຍິງທີ່ກຳລັງມີປະຈຳເດືອນ. ກະທຳກຳດີອັນເປັນມົງຄຸນແລ້ວ ພວກເຂົາບັນລຸເສັ້ນທາງໄປສູ່ສະຫວັນ.»
Verse 13
अभुक्तवत्सु नाश्नन्ति गर्भिणीवृद्धकादिषु । पूर्वल्निषु न दीव्यन्ति दिवा चैव न शेरते
ພີສະມະກ່າວວ່າ: «ພວກເຂົາບໍ່ກິນ ໃນຂະນະທີ່ຍັງມີຜູ້ທີ່ບໍ່ທັນໄດ້ກິນ—ເຊັ່ນ ຍິງຖືພາ, ຄົນເຖົ້າ ແລະຜູ້ອື່ນ. ພວກເຂົາບໍ່ຫຼິ້ນພະນັນໃນຕອນເຊົ້າ ແລະບໍ່ນອນໃນຕອນກາງວັນ.»
Verse 14
एतैश्वान्यैश्व बहुभिग्ुणैर्युक्तान् कर्थं कपान् | विजेष्यथ निवर्तथ्व॑ निवृत्तानां सुखं हि व:
ພີສະມະກ່າວວ່າ: «ພວກກະປາ (Kapas) ຜູ້ປະກອບດ້ວຍຄຸນທຳເຫຼົ່ານີ້ ແລະອີກຫຼາຍປະການ—ພວກເຈົ້າຈະຫວັງຊະນະເຂົາໄດ້ແນວໃດ? ຈົ່ງຖອນຕົວຈາກການກະທຳອັນບໍ່ພຶງປາດຖະໜານີ້; ເພາະຄວາມສຸກແລະປະໂຫຍດແທ້ຂອງພວກເຈົ້າ ຢູ່ໃນການສຳລວມ ແລະການຖອນຄືນ.»
Verse 15
ब्राह्मणा ऊचु कपान्वयं विजेष्यामो ये देवास्ते वयं स्मृता: । तस्माद् वध्या: कपा<स्माकं धनिन् याहि यथा55गतम्
ພວກພຣາຫມັນກ່າວວ່າ: «ພວກເຮົາຈະຊະນະກະປາ (Kapas). ຜູ້ທີ່ຖືກເອີ້ນວ່າ ‘ເທວະ’ ແທ້ຈິງແມ່ນພວກເຮົາເອງ. ດັ່ງນັ້ນ ກະປາເຫຼົ່ານີ້—ຜູ້ປະທັດຕໍ່ເທວະ—ຄວນຖືກສັງຫານໂດຍພວກເຮົາ. ເພາະສະນັ້ນ ພວກເຮົາຈະປາບປາມວົງກະປາ. ໂອ ຜູ້ມັ່ງຄັ່ງ, ຈົ່ງກັບໄປດັ່ງທີ່ເຈົ້າມາ.»
Verse 16
धनी गत्वा कपानाह न वो विदप्रा: प्रियंकरा: । गहीत्वास्त्राण्यतो विप्रान् कपा: सर्वे समाद्रवन्
ພີສະມະໄດ້ກ່າວວ່າ: ຊາຍຜູ້ມັ່ງຄັ່ງໄດ້ໄປຫາຝູງລີງ ແລະບອກພວກມັນວ່າ «ພວກພຣາຫມັນບໍ່ເຕັມໃຈຈະເຮັດສິ່ງທີ່ເປັນທີ່ພໍໃຈແກ່ພວກເຈົ້າ»। ເມື່ອໄດ້ຍິນເຊັ່ນນັ້ນ ລີງທັງໝົດກໍຖືອາວຸດ ແລະພາກັນພຸ້ນເຂົ້າໂຈມຕີພຣາຫມັນ.
Verse 17
समुदग्रध्वजान् दृष्टवा कपान् सर्वे द्विजातय: । व्यसृजन् ज्वलितानग्नीन् कपानां प्राणनाशनान्
ພີສະມະໄດ້ກ່າວວ່າ: ເມື່ອເຫັນຝູງລີງທີ່ຊູງທຸງສູງສົ່ງ ພວກທະວິຊະ (ພຣາຫມັນ) ທັງໝົດກໍຂວ້າງໄຟທີ່ລຸກໂຊນສະຫວ່າງ—ໄຟອັນຮ້າຍແຮງທີ່ຈະພາຊີວິດຂອງລີງ—ໃສ່ພວກມັນ.
Verse 18
ब्रह्मसृष्टा हव्यभुज: कपान् हत्वा सनातना: | नभसीव यथाभ्राणि व्यराजन्त नराधिप,नरेश्वर! ब्राह्मणोंके छोड़े हुए सनातन अग्निदेव उन कपोंका संहार करके आकाशमें बादलोंके समान प्रकाशित होने लगे
ພີສະມະໄດ້ກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະຣາຊາ! ໄຟເທວະອັນດຳລົງນິລັນດອນ—ເກີດຈາກພຣະພຣະຫມາ ແລະເປັນຜູ້ຮັບຮອງຮາວະຍະ—ໄດ້ທຳລາຍພວກກະປາ ແລ້ວກໍສ່ອງສະຫວ່າງໃນຟ້າ ດັ່ງເມກທີ່ສະທ້ອນແສງໃນອາກາດ.
Verse 19
हत्वा वै दानवान् देवा: सर्वे सम्भूय संयुगे | तेनाभ्यजानन् हि तदा ब्राह्मुणै्निहतान् कपान्
ພີສະມະໄດ້ກ່າວວ່າ: ໃນເວລານັ້ນ ເທວະທັງປວງໄດ້ຮ່ວມກັນໃນສະໜາມຮົບ ແລະສັງຫານພວກດານະວະ. ແຕ່ໃນເວລາດຽວກັນນັ້ນ ພວກເຂົາບໍ່ຮູ້ວ່າ ພຣາຫມັນໄດ້ທຳລາຍພວກກາປາໄປແລ້ວ.
Verse 20
अथागम्य महातेजा नारदोडकथयद् विभो | यथा हता महाभागैस्तेजसा ब्राह्मणै: कपा:,प्रभो! तदनन्तर महातेजस्वी नारदजीने आकर यह बात बतायी कि किस प्रकार महाभाग ब्राह्मणोंने अपने तेजसे कपोंका नाश किया है
ຈາກນັ້ນ ພີສະມະໄດ້ກ່າວວ່າ: ນາຣະດະລິຊີຜູ້ມີລັດສະໝີອັນໃຫຍ່ໄດ້ມາ ແລະລາຍງານວ່າ ພຣາຫມັນຜູ້ສູງສົ່ງເຫຼົ່ານັ້ນ ໄດ້ທຳລາຍພວກກະປາດ້ວຍພະລັງແຫ່ງເຕຊະ (ລັດສະໝີທາງຈິດ) ຂອງຕົນແນວໃດ.
Verse 21
नारदस्य वच: श्रुत्वा प्रीता: सर्वे दिवौकस: । प्रशशंसुर्द्धिजांश्चापि ब्राह्मुणांश्व॒ यशस्विन:,नारदजीकी बात सुनकर सब देवता बड़े प्रसन्न हुए। उन्होंने द्विजों और यशस्वी ब्राह्मणोंकी भूरि-भूरि प्रशंसा की
ພີສະມະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງນາຣະດະ ບັນດາເທວະດາຜູ້ຢູ່ສະຫວັນທັງໝົດກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ. ແລ້ວພວກເຂົາໄດ້ສັນລະເສີນຢ່າງອົບອຸ່ນແກ່ພວກທະວິຊະ—ໂດຍສະເພາະພຣາຫມະນຜູ້ມີກຽດສັກ—ຢືນຢັນເກຍດຕິທີ່ຄວນມີແກ່ວິຊາສັກສິດ ແລະການປະພຶດທຳອັນຊອບທຳ.
Verse 22
तेषां तेजस्तथा वीर्य देवानां ववृधे ततः । अवाप्ुवंश्वामरत्वं त्रिषु लोकेषु पूजितम्,तदनन्तर देवताओंके तेज और पराक्रमकी वृद्धि होने लगी। उन्होंने तीनों लोकोंमें सम्मानित होकर अमरत्व प्राप्त कर लिया
ພີສະມະກ່າວວ່າ: ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ລັດສະໝີແລະພະລັງກໍາລັງຂອງເທວະດາທັງຫຼາຍກໍເພີ່ມພູນ. ໄດ້ຮັບການນັບຖືບູຊາທົ່ວສາມໂລກ ພວກເຂົາບັນລຸສະພາບອະມະຕະອັນຄວນເຄົາລົບ—ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າອໍານາດເທວະພາບຈະຖືກຄ້ຳຈຸນແລະຍົກຍ້ອງ ເມື່ອສອດຄ່ອງກັບລະບຽບອັນຊອບທຳ ແລະຄຸນຄ່າອັນສົມຄວນ.
Verse 23
इत्युक्तवचन वायुमर्जुन: प्रत्युवाच ह | प्रतिपूज्य महाबाहो यत् तच्छृणु युधिष्ठिर
ພີສະມະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງວາຍຸ ອາຣະຊຸນກໍຕອບກັບ. ໂອ ຢຸທິສຖິຣະ ຜູ້ມີແຂນແຂງກ້າ, ເມື່ອໄດ້ຖວາຍການນັບຖືແກ່ວາຍຸຕາມຄວນແລ້ວ ຈົ່ງຟັງຄໍາຕອບນັ້ນເຖີດ.
Verse 24
अजुन उवाच जीवाम्यहं ब्राह्मणार्थ सर्वथा सततं प्रभो | ब्रह्माण्यो ब्राह्मणेभ्यश्ष प्रणणमामि च नित्यश:
ອາຣະຊຸນກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ຂ້າພະເຈົ້າດໍາລົງຊີວິດຢູ່ທຸກວິທີ ແລະທຸກເວລາ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ພຣາຫມະນ. ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຜູ້ເຄົາລົບສິ່ງອັນສັກສິດແລະທາງພຣາຫມະນິກ, ແລະທຸກມື້ຂ້າພະເຈົ້າກໍກົ້ມກາບນົບນ້ອມຕໍ່ພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ.
Verse 25
दत्तात्रेयप्रसादाच्च मया प्राप्तमिदं बलम् | लोके च परमा कीर्तिर्धर्मक्षाचरितो महान्,विप्रवर दत्तात्रेयजीकी कृपासे मुझे इस लोकमें महान् बल, उत्तम कीर्ति और महान् धर्मकी प्राप्ति हुई है
ອາຣະຊຸນກ່າວວ່າ: ໂດຍພຣະກະລຸນາປະສາດຂອງດັດຕາເຕຣຍະ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບພະລັງນີ້. ແລະໃນໂລກນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຍັງໄດ້ຮັບກຽດສັກສູງສຸດ ແລະໄດ້ປະພຶດທຳອັນຍິ່ງໃຫຍ່.
Verse 26
अहो ब्राह्मणकर्माणि मया मारुत तत्त्वतः । त्वया प्रोक्तानि कार्त्स्न्येन श्रुतानि प्रयतेन च
ອາຣະຈຸນ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພະວາຍຸເທວະ! ໜ້າທີ່ ແລະ ກິດການຂອງພຣາຫມັນ ຊ່າງນ່າອັດສະຈັນແທ້! ທ່ານໄດ້ອະທິບາຍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຟັງຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະ ຄົບຖ້ວນ ແລະ ຂ້າພະເຈົ້າກໍໄດ້ຟັງດ້ວຍຄວາມໃສ່ໃຈຢ່າງຍິ່ງ»។
Verse 27
वायुरुवाच ब्राह्मणान् क्षात्रधर्मेण पालयस्वेन्द्रियाणि च । भगुभ्यस्ते भयं घोरं तत् तु कालाद भविष्यति
ພະວາຍຸ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພະຣາຊາ! ຈົ່ງປົກປ້ອງພຣາຫມັນຕາມທຳມະຂອງກະສັດ (kṣatriya-dharma) ແລະ ຈົ່ງຂັບຄຸມອິນຊີຂອງຕົນດ້ວຍ. ຄວາມຫວາດກົວອັນນ່າສະພຶງກົວຈະມາຫາເຈົ້າຈາກພຣາຫມັນສາຍພັນ Bhṛgu; ແຕ່ສິ່ງນັ້ນຈະເກີດຂຶ້ນຫຼັງຈາກເວລາຍາວນານ»។
Verse 156
इस प्रकार श्रीमहाभारत अनुशासनपवके अन्तर्गत दानधर्मपर्वमें वायु देवता और अर्जुनका संवादविषयक एक सौ छप्पनवाँ अध्याय पूरा हुआ
ດັ່ງນັ້ນ ໃນມະຫາພາຣະຕະ ພາກອະນຸສາສະນະ (Anuśāsana Parva) ພາຍໃນພາກວ່າດ້ວຍທຳມະແຫ່ງທານ (dāna-dharma) ບົດທີ 156 ອັນເປັນເລື່ອງສົນທະນາລະຫວ່າງພະວາຍຸເທວະ ແລະ ອາຣະຈຸນ ກໍສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ.
Verse 157
इति श्रीमहा भारते अनुशासनपर्वणि दानधर्मपर्वणि पवनार्जुनसंवादे सप्तपञ्चाशदधिकशततमो< ध्याय:
ດັ່ງນີ້ ໃນສີຣີມະຫາພາຣະຕະ ພາກອະນຸສາສະນະ (Anuśāsana Parva) ໂດຍສະເພາະໃນພາກທຳມະແຫ່ງທານ (dāna-dharma) ການສົນທະນາລະຫວ່າງພະວາຍຸ (Vāyu) ແລະ ອາຣະຈຸນ ສິ້ນສຸດລົງຢູ່ນີ້ ເປັນການປິດບົດທີ 157.