Mahabharata — Anushasana Parva, Shloka 81
भृगुका नाम लेनेसे धर्मकी वृद्धि होती है। वसिष्ठ मुनिको नमस्कार करनेसे वीर्य बढ़ता है। राजा रघुको प्रणाम करनेवाला क्षत्रिय संग्रामविजयी होता है तथा अश्विनीकुमारोंका नाम लेनेवाले मनुष्यको कभी रोग नहीं सताता
bhīṣma uvāca | bhṛgūṇāṃ nāma grahaṇena dharmasya vṛddhir bhavati | vasiṣṭha-muneḥ namaskāreṇa vīryaṃ vardhate | rājā raghuṃ praṇamya kṣatriyaḥ saṅgrāma-vijayī bhavati | aśvinī-kumārayor nāma grahaṇena manuṣyaṃ kadācid rogo na bādhate |
ພີດສະມະ ກ່າວວ່າ: ດ້ວຍການເອີ້ນນາມຂອງພວກພຣິກຸ ທັມມະຍ່ອມເພີ່ມພູນ. ດ້ວຍການນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະຣິຊິ ວະສິດຖະ ພະລັງແລະຄວາມກ້າຫານຍ່ອມເພີ່ມ. ກະສັດຕຣິຍະຜູ້ຖວາຍຄວາມເຄົາລົບແດ່ພຣະຣາຊາ ຣະຄຸ ຍ່ອມເປັນຜູ້ຊະນະໃນສົງຄາມ. ແລະຜູ້ໃດທີ່ເອີ້ນນາມອັດສະວິນີກຸມາຣະ ຍ່ອມບໍ່ຖືກໂລກພະຍາດລົບກວນ. ຄໍາສອນນີ້ເຊື່ອມການລະລຶກດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຕໍ່ຣິຊິຜູ້ເປັນແບບຢ່າງ ແລະເທວະຜູ້ຮັກສາ ກັບການບໍ່ລິຫານຄຸນທຳ, ພະລັງ, ໄຊຊະນະ, ແລະສຸຂະພາບ.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Reverent remembrance—through reciting revered names and offering salutations—cultivates specific virtues and protections: dharma through the Bhṛgus, vigor through honoring Vasiṣṭha, martial success through homage to Raghu, and freedom from disease through invoking the Aśvins.
In Bhīṣma’s instruction (anuśāsana), he lists exemplary figures—sage-lineages, a royal ideal, and divine physicians—and states the fruits (phala) gained by honoring them, presenting a practical ethic of devotion and emulation.