Shloka 283
कीर्तयन् प्रयत: सर्वान् सर्वपापै: प्रमुच्यते । इसी प्रकार नन्दीश्वर
kīrtayan prayataḥ sarvān sarvapāpaiḥ pramucyate |
ພີສະມະກ່າວວ່າ: “ຜູ້ໃດມີຄວາມສຳລວມ ແລະ ຈິດໃຈບໍລິສຸດ ທ່ອງຈຳ ຫຼື ປະກາດນາມເຫຼົ່ານີ້ທັງໝົດ ຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ. ດັ່ງນັ້ນ ການລະນຶກດ້ວຍສັດທາເຖິງ ນັນດີອີສະວະຣະ (Nandīśvara), ຜູ້ກາຍໃຫຍ່, ຫົວໜ້າໝູ່, ພຣະຜູ້ມີທຸງຮູບງົວ, ຄະເນຊະ (Gaṇeśa)—ວິນາຍະກະ (Vināyaka)—ເຈົ້າແຫ່ງທຸກໂລກ, ພ້ອມດ້ວຍຄະນະອ່ອນໂຍນ, ຄະນະຣຸດຣະ, ຄະນະໂຍຄະ, ຄະນະພູຕະ, ດາວນັກສັດ, ແມ່ນ້ຳ, ຟ້າ, ຄຣຸດາ (Garuḍa) ຣາຊາແຫ່ງນົກ, ມະຫາຕະປະສີຜູ້ສຳເລັດດ້ວຍຕະປະສະໃນແຜ່ນດິນ, ສັດທີ່ຢູ່ນິ່ງແລະເຄື່ອນໄຫວ, ຫິມາລະຍະ ແລະ ພູເຂົາທັງປວງ, ມະຫາສະໝຸດທັງສີ່, ບໍລິວານຂອງ ສັງກະຣະ (Śaṅkara) ຜູ້ມີວິລະກຳເທົ່າທຽມພຣະອົງ, ແລະຍັງມີ ວິສະນຸ (Viṣṇu), ຈິສະນຸ (Jiṣṇu), ສະກັນດະ (Skanda), ແລະ ອັມບິກາ (Ambikā)—ຜູ້ໃດຂັບຂານນາມເຫຼົ່ານີ້ດ້ວຍໃຈບໍລິສຸດ ບາບທັງໝົດຂອງຜູ້ນັ້ນຈະຖືກທຳລາຍ.”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Disciplined and sincere recitation of sacred names (nāma-kīrtana) is presented as a powerful means of moral and spiritual purification, capable of removing sin when done with a pure intention.
Bhīṣma is instructing on religious practice and expiation: he lists divine beings, Śiva’s hosts, cosmic elements, and revered figures, stating that chanting their names with purity frees a person from all sins.