Shloka 17
Adhyāya 152 — Bhīṣma’s Authorization for Yudhiṣṭhira’s Return to the Capital (नगरप्रवेशानुज्ञा)
भूतनाथ! स्त्री सदा स्त्रीका ही अनुसरण करती है। मेरे ऐसा करनेसे ये श्रेष्ठ सरिताएँ मेरे द्वारा सम्मानित होंगी ।।
bhūtanātha! strī sadā strīkā hī anusaraṇa karatī hai | mama etat kāraṇena ime śreṣṭhāḥ saritaḥ mayā sammānitā bhaviṣyanti || eṣā sarasvatī puṇyā nadīnām uttamā nadī | prathamā sarvasaritāṁ nadī sāgaragāminī | (yamunā narmadāṁ caiva kāverīm atha nimnagām) |
ພຣະມະເຫສະວະຣະກ່າວວ່າ: «ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງສັດທັງປວງ! ແມ່ຍິງຍ່ອມດໍາເນີນຕາມວິຖີແຫ່ງຄວາມເປັນແມ່ຍິງເສມໍ. ໂດຍການກະທໍາຂອງເຮົາແບບນີ້ ແມ່ນ້ໍາອັນປະເສີດເຫຼົ່ານີ້ຈະໄດ້ຮັບການເຄົາລົບຜ່ານເຮົາ. ທີ່ນີ້ມີແມ່ນ້ໍາສະຣັສວະຕີອັນສັກສິດ—ດີເລີດທີ່ສຸດໃນບັນດາແມ່ນ້ໍາ, ເປັນປະທານແຫ່ງສາຍນ້ໍາທັງປວງ, ໄຫຼໄປສູ່ມະຫາສະໝຸດ. ແລະທີ່ນີ້ຍັງມີ ຢະມຸນາ, ນະຣະມະດາ, ແລະ ກາເວຣີ ພ້ອມດ້ວຍແມ່ນ້ໍາອື່ນໆທີ່ໄຫຼລົງສູ່ທະເລ».
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
The passage elevates reverence for sacred rivers as a dharmic act: honoring them is presented as meritorious, with Sarasvatī singled out as preeminent among rivers that lead to the ocean.
Maheshvara speaks to “Bhūtanātha,” explaining that his action will result in the honoring of great rivers; he then identifies Sarasvatī as foremost and names other major rivers present in the sacred setting.