Shloka 37
कल्मषापहर-कीर्तनम् / Kīrtana for the Removal of Impurity
देवि! ऐसा मनुष्य अपने ही किये हुए कर्मोके फलके अनुसार मनुष्योंमें तथा जाति- बन्धुओंमें नीच समझा जाता है और सब लोग उससे द्वेष रखते हैं ।।
devi! eṣa manuṣyaḥ svayaṃ kṛtakarmaphalānusāreṇa manuṣyeṣu tathā jāti-bandhuṣu nīcaḥ saṃjñāyate, sarve ca lokāḥ tasmin dveṣaṃ kurvanti. aparaḥ sarvabhūtāni dayāvān anupaśyati; maitradṛṣṭiḥ pitṛsamo nirvairo niyatendriyaḥ.
ພຣະມະເຫສະວະຣະກ່າວວ່າ: «ໂອ ເທວີ! ຜູ້ທີ່ປະພຶດແບບນັ້ນ ຕາມຜົນແຫ່ງກຳທີ່ຕົນເຮັດໄວ້ເອງ ຈະຖືກເຫັນວ່າຕ່ຳຕ້ອຍໃນຫມູ່ມະນຸດ ແລະແມ່ນແຕ່ໃນຫມູ່ຍາດພີ່ນ້ອງ; ທຸກຄົນພາກັນຊັງເຂົາ. ແຕ່ຕົກກັນຂ້າມ ຜູ້ທີ່ເບິ່ງສັດທັງປວງດ້ວຍຄວາມເມດຕາ—ເຫັນທຸກຄົນເປັນມິດ, ມີຄວາມຮັກໃຄ່ດັ່ງບິດາຕໍ່ທຸກຄົນ, ບໍ່ມີຄວາມພະຍາບາດ, ແລະຄວບຄຸມອິນຊີ—ຜູ້ທີ່ຄວບຄຸມມືແລະຕີນ ບໍ່ໃຫ້ກໍ່ຄວາມຫວາດຫວັນ ຫຼືຂ້າສັດໃດໆ; ຜູ້ທີ່ສັດທັງປວງໄວ້ໃຈ; ຜູ້ທີ່ບໍ່ທຳຮ້າຍສັດດ້ວຍເຊືອກ, ໄມ້ຄ້ອນ, ກ້ອນຫີນ, ຫຼືອາວຸດຮ້າຍແຮງ; ຜູ້ທີ່ການກະທຳນຸ່ມນວນ ແລະບໍ່ມີມົນທິນ ແລະຢູ່ໃນເມດຕາກະລຸນາເສມອ—ບຸລຸດແບບນີ້ຈະໄດ້ເຖິງສະຫວັນ, ຮັບກາຍທິບ, ແລະພັກອາໄສຢ່າງຊື່ນບານໃນວິມານທິບ ດັ່ງເທວະ».
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
The passage contrasts two moral types: one whose harmful conduct makes him despised even by his own kin, and the compassionate, non-violent, self-restrained person who treats all beings as friends and earns trust; such virtue leads to heavenly attainment.
Śrī Maheśvara instructs Devī by describing the social and spiritual consequences of behavior: cruelty and hostility bring disgrace and hatred, while mercy, harmlessness, and restraint bring esteem and the reward of Svarga with a divine mode of existence.