Shloka 7
Pratyakṣa–Āgama–Ācāra: Doubt, Proof, and the Practice of Dharma (प्रत्यक्ष–आगम–आचारविचारः)
उन्हें दिनमें तीन बार स्नान, पितरों और देवताओंका पूजन, अग्निहोत्र तथा विधिवत् यज्ञ करने चाहिये ।।
nivāragrahaṇaṃ caiva phalamūlaniṣevaṇam | iṅgudairaṇḍatailānāṃ snehārthe ca niṣevaṇam ||
ມະເຫສະວະຣະສອນເຖິງຊີວິດແລະວິໄນຂອງຜູ້ຢູ່ປ່າ (ວານະປຣັສຖະ): ຄວນດຳລົງຊີວິດດ້ວຍເຂົ້ານີວາຣາ ແລະຜົນໄມ້ກັບຮາກຫົວ. ແລະເພື່ອບຳລຸງຮ່າງກາຍ—ໃຫ້ມີຄວາມຊຸ່ມຊື່ນພໍດີ ແລະເພື່ອການໃຊ້ສອຍທີ່ຈຳເປັນ—ອາດໃຊ້ນ້ຳມັນເຊັ່ນ ນ້ຳມັນອິງກຸດ ແລະນ້ຳມັນລະຫຸ່ງ (castor). ຈຸດໝາຍຄືການດຳລົງຊີວິດຢ່າງສຳລວມ ແລະຢູ່ໃນກົດລະບຽບ ເພື່ອໜຸນສົ່ງພາລະທຳ ໂດຍບໍ່ຫຼົງໄຫຼໃນຄວາມເພີດເພີນ.
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
A vānaprastha should live on simple, non-indulgent foods available in the forest—nivāra grains, fruits, and roots—while allowing minimal, purposeful use of oils (iṅguda/castor) for health and necessary duties. Dharma here is disciplined sufficiency, not luxury.
Śrī Maheśvara is instructing about proper conduct for the forest-dweller stage of life, specifying what may be consumed and used so that one can sustain the body and continue prescribed religious duties without falling into sensual excess.