Shloka 6
Pratyakṣa–Āgama–Ācāra: Doubt, Proof, and the Practice of Dharma (प्रत्यक्ष–आगम–आचारविचारः)
(भूत्वा पूर्व गृहस्थस्तु पुत्रानृण्यमवाप्य च । कलत्रकार्य संतृप्प कारणात् संत्यजेद् गृहम् ।।
bhūtvā pūrvaṁ gṛhasthas tu putrān ṛṇyam avāpya ca | kalatrakārya-saṁtṛptaḥ kāraṇāt saṁtyajed gṛham ||
avasthāpya mano dhṛtyā vyavasāya-purassaraḥ | nirdhano vā sadāro vā vanavāsāya sa vrajet ||
ພຣະສີມະເຫສະວະຣະກ່າວວ່າ: ບຸກຄົນຄວນຢູ່ເປັນຄົນຄອບຄົວກ່ອນ ແລະຊຳລະໜີ້ຕໍ່ບັນພະບຸລຸດໂດຍການມີບຸດ ພ້ອມທັງສຳເລັດພາລະກິດທີ່ເກີດຈາກພັນລະຍາ ແລະຊີວິດເຮືອນ. ແລ້ວເພື່ອບັນລຸທຳ ຈຶ່ງຄວນລະທິ້ງເຮືອນ. ເຮັດໃຈໃຫ້ໝັ້ນຄົງດ້ວຍຄວາມອົດທົນ ແລະດຳເນີນດ້ວຍຄວາມຕັ້ງໃຈອັນແນ່ວແນ່ ຈຶ່ງອອກໄປຢູ່ປ່າ—ບໍ່ມີຊັບສິນ ແລະຢູ່ລຳພັງ ຫຼືພາພັນລະຍາໄປດ້ວຍ—ເຂົ້າສູ່ວິໄນຂອງວານະປຣັສຖະ ເປັນການຜັນຈາກໜ້າທີ່ໂລກີໄປສູ່ການປະຕິບັດທາງຈິດວິນຍານຢ່າງມີຈັນຍາບັນ.
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
One should follow a staged ethical life: fulfill householder obligations—especially duties to ancestors through progeny and responsibilities connected with marriage—then, with firm resolve, transition to forest-dwelling for the focused pursuit of dharma and spiritual discipline.
Śrī Maheśvara instructs on the proper progression of the āśrama system, describing when and how a person should leave household life and depart for the forest, either alone and unencumbered or together with his wife, guided by steadiness of mind and determination.