Mahabharata — Anushasana Parva, Shloka 24
ब्राह्मणपूजायां व्युष्टिः — Vyuṣṭi (Merit-Outcome) of Honoring Brāhmaṇas: Kṛṣṇa and Durvāsā
किमर्थमृषिपूगस्य त्यक्तसड्रस्य नित्यश: । निर्ममस्यागमवतो विस्मय: समुपागत:,“महर्षियो! ऋषिसमुदाय तो आसक्ति और ममतासे रहित है! सबको शास्त्रोंका ज्ञान है, फिर भी आपलोगोंको आश्चर्य क्यों हो रहा है?
kimartham ṛṣipūgasya tyaktasaṅgasya nityaśaḥ | nirmamasya āgamavato vismayaḥ samupāgataḥ ||
ພີສະມະກ່າວວ່າ: «ເປັນຫຍັງຄວາມພິສົດພິສັນຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນໃນຊຸມນຸມຂອງລະສີ—ຜູ້ທີ່ເຄີຍພົ້ນຈາກຄວາມຍຶດຕິດ, ບໍ່ມີຄວາມເປັນເຈົ້າຂອງ, ແລະຮູ້ແຈ້ງໃນຄຳສອນອັນສັກສິດ? ຈະມີເຫດໃດໃຫ້ອັດສະຈັນໃນບັນດາຜູ້ທີ່ສະຫຼະການຍຶດຕິດ ແລະຮູ້ຊາສະຕຣາ?»
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhīṣma highlights that true sages—detached, non-possessive, and grounded in śāstric knowledge—should not be easily shaken into surprise; spiritual maturity implies steadiness and clarity rather than reactive wonder.
Bhīṣma addresses an assembly of ṛṣis who appear astonished at something being discussed, and he questions the basis of their amazement, emphasizing their expected detachment and scriptural understanding.