Shloka 6
Sāma (Sāntva) and Dāna: The Brāhmaṇa’s Conciliatory Release from a Rākṣasa
आप शुद्धचित्त हैं, इसलिये आपके समागमसे मुझे यह महान् लाभ पहुँचा है। यह बात मैं समृद्धिशाली तपवाले महर्षिके समान बुद्धिसे बारंबार विचारकर प्रत्यक्ष देखता हूँ ।।
maitreya uvāca | āpa śuddhacittāḥ, tasmāt bhavatāṃ samāgamena mama ayaṃ mahān lābhaḥ prāptaḥ | etad ahaṃ samṛddhiśālinaḥ tapasaḥ mahārṣeḥ samānabuddhyā bāraṃbāraṃ vicārya pratyakṣaṃ paśyāmi || api no darśanād eva bhavato ’bhyudayo bhavet | manye bhavatprasādo ’yaṃ; tad dhi karma svabhāvataḥ ||
ໄມເຕຣຍະ ກ່າວວ່າ: «ທ່ານມີຈິດໃຈບໍລິສຸດ; ດັ່ງນັ້ນ ການໄດ້ພົບພາກັບທ່ານ ເຮັດໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບປະໂຫຍດອັນໃຫຍ່. ຂ້າພະເຈົ້າຄິດທົບທວນເລື່ອງນີ້ຊ້ຳໆ ດ້ວຍປັນຍາອັນແຍກແຍະເຫັນຈິງ ເຊັ່ນມະຫາຣິສີຜູ້ມີຕະປະອຸດົມ ແລະຂ້າພະເຈົ້າເຫັນມັນແຈ້ງຊັດດ້ວຍຕາຕົນເອງ. ແທ້ຈິງ ແຕ່ພຽງໄດ້ເຫັນໜ້າທ່ານ ກໍອາດເກີດຄວາມຜາສຸກ ແລະການຍົກຍ້ອງອັນໃຫຍ່ແກ່ພວກເຮົາ. ຂ້າພະເຈົ້ານັບຖືການເຂົ້າເຝົ້າທີ່ທ່ານປະທານໃຫ້ນີ້ ເປັນພຣະກະລຸນາອັນເລິກຊຶ້ງຂອງທ່ານ; ແລະແມ່ນແຕ່ຜົນດີນີ້ກໍເກີດຂຶ້ນໂດຍທຳມະຊາດ ດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງພຣະເມດຕາຂອງທ່ານ.»
मैत्रेय उवाच
Educational Q&A
Association with the pure-minded and the grace (prasāda) of the virtuous are themselves sources of uplift (abhyudaya). The verse emphasizes humility and the ethical idea that good outcomes can arise naturally through contact with sanctity and benevolence.
Maitreya addresses a revered figure, expressing that merely meeting and receiving their audience is a great gain. He states that he has reflected on this repeatedly and sees directly that such darśana can bring welfare, attributing the resulting auspiciousness to the other’s grace.