मानसतीर्थ-शौचप्रशंसा | Praise of the ‘Mental Tīrtha’ and the Marks of Purity
मनो5भिरामा मधुरा रमयन्ति मदोत्कटा: । उस विमानमें अप्सराएँ भरी रहती हैं
mano'bhirāmā madhurā ramayanti madotkaṭāḥ | tasmin vimāne apsarāḥ pūrṇāḥ santi, gandharvagītānāṃ madhuradhvaninā sa vimānaḥ pratidhvanati | tasmin vimāne divyābharaṇavibhūṣitāḥ śubhalakṣaṇasampannāḥ mano'bhirāmāḥ madamattāḥ madhurabhāṣiṇyaś ca ramaṇyo naraṃ taṃ ramayanti |
ພີດສະມະພັນລະນາວິມານທິບວ່າ: ວິມານນັ້ນເຕັມໄປດ້ວຍອັບສະຣາ ແລະສຽງເພງອັນຫວານຂອງຄັນທະວະກໍກ້ອງກັງວານຢູ່ເລື້ອຍໆ. ພາຍໃນນັ້ນ ນາງຜູ້ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບທິບ ມີລັກສະນະມົງຄຸນຄົບຖ້ວນ ນ່າຫຼົງໃຫຼ ເມົາມ່ວນດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ແລະເວົ້າຈາຫວານ ພາກັນບັນເທີງຊາຍຜູ້ນັ້ນ. ຂໍ້ຄວາມນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນເສ່ຫຼ່ຽມຂອງລາງວັນສະຫວັນອັນເກີດຈາກບຸນ ແລະໂດຍນັຍະກໍເຕືອນວ່າ ຄວາມເພີດເພີນເປັນພຽງຜົນ ບໍ່ແມ່ນເປົ້າໝາຍສຸດທ້າຍຂອງທຳມະ.
भीष्म उवाच
The verse presents heavenly enjoyment as a result of accumulated merit: dharmic action yields pleasing fruits, depicted as celestial music, beauty, and delight. At the same time, it implies an ethical hierarchy—pleasure is a consequence of dharma, not its substitute.
Bhishma is describing a celestial vimana associated with a meritorious man: it is filled with apsarases, echoes with gandharva music, and contains divinely adorned, auspicious, sweet-speaking women who entertain him.