उपवासफलात्मकविधिः — Upavāsa as Yajña-Equivalent Merit
Angiras Teaching
यजिष्णु: पञ्चमीं षष्ठीं कुले भोजयते द्विजान् | अष्टमीमथ कौरव्य कृष्णपक्षे चतुर्दशीम्
yajiṣṇuḥ pañcamīṃ ṣaṣṭhīṃ kule bhojayate dvijān | aṣṭamīm atha kauravya kṛṣṇapakṣe caturdaśīm ||
ອັງຄິຣະກ່າວວ່າ: «ຜູ້ທີ່ມຸ່ງໝັ້ນໃນຍັດຍະ ແລະ ໜ້າທີ່ອັນສັກສິດ ຈະເລີ້ຍງດູບຣາຫມັນໃນວັນທີ່ຫ້າ ແລະ ວັນທີ່ຫົກ ໃນພິທີຂອງຕະກູນ; ແລະ ໂອ ທາຍາດແຫ່ງກຸຣຸ, ເຊັ່ນດຽວກັນໃນວັນທີ່ແປດ ແລະ ວັນທີ່ສິບສີ່ ຂອງຄຶ່ງເດືອນມືດ (ກຣິສນະປັກສະ). ດ້ວຍການຕ້ອນຮັບຜູ້ຮູ້ໃນຕິຖິອັນມົງຄຸນເຫຼົ່ານີ້ ເຂົາຈຶ່ງເສີມທໍາມະດ້ວຍທານອັນມີວິໄນ».
अंगियरा उवाच
The verse teaches that dharma is upheld through disciplined generosity: feeding learned Brahmins on specific lunar days (tithis) as part of family observance. Regular, rule-governed giving and hospitality are presented as a concrete practice of righteousness.
The sage Aṅgiras is instructing a Kuru-descended listener about prescribed days for hosting and feeding Brahmins—fifth, sixth, eighth, and the fourteenth day of the dark fortnight—within the broader Anuśāsana Parva discourse on duties, gifts, and religious observances.