Shloka 24
उपदेशदोषप्रसङ्गः (Upadeśa-doṣa-prasaṅgaḥ) — The Risk of Misapplied Counsel
वह मानसिक संकल्पोंका नियन्त्रण (चित्तवृतियोंका निरोध) करते हुए फल खाकर रहता और इन्द्रियोंको काबूमें रखता था। उसके यहाँ जो अन्न और फल उपस्थित रहता, उन्हींके द्वारा प्रतिदिन आये हुए अतिथियोंका यथोचित सत्कार करता था। इस प्रकार रहते हुए उस शूद्र मुनिको बहुत समय बीत गया ।।
atha asya munir āgacchat saṅgatyā vai tam āśramam | sampūjya svāgatena ṛṣiḥ vidhivat samatoṣayat ||
ລາວຄວບຄຸມຄວາມຄິດໃນໃຈ (ຢັບຢັ້ງຄື້ນໄຫວແຫ່ງຈິດ) ແລະດຳລົງຊີວິດດ້ວຍການກິນໝາກໄມ້ ພ້ອມທັງຂົ່ມອິນທຣີຍ. ດ້ວຍອາຫານແລະໝາກໄມ້ທີ່ມີຢູ່ນັ້ນເອງ ລາວໄດ້ຕ້ອນຮັບແຂກທີ່ມາທຸກມື້ຢ່າງສົມຄວນ. ຢູ່ໃນວິຖີນີ້ ເວລາອັນຍາວນານໄດ້ຜ່ານໄປສຳລັບມຸນີຊູດຣະນັ້ນ. ຕໍ່ມາ ມີລະສີຜູ້ໜຶ່ງໄດ້ມາຮອດອາສຣົມຂອງລາວໃນຄວາມເດີນທາງ. ນັກບວດນັ້ນໄດ້ຕ້ອນຮັບດ້ວຍການຕ້ອນຮັບອັນຖືກຕ້ອງ, ບູຊາລະສີຕາມພິທີ, ແລະເຮັດໃຫ້ທ່ານພໍໃຈຕາມບັນຍັດ.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights atithi-dharma: even an ascetic life must be grounded in disciplined, rule-guided hospitality—honoring and satisfying a guest properly is a concrete expression of dharma and self-mastery.
A travelling sage arrives at the hermitage. The resident ascetic receives him with formal welcome and due honors, and provides what is appropriate so that the guest is pleased, indicating sustained righteous conduct over time.