Shloka 15
Vyāsa’s Arrival at Janamejaya’s Sarpasatra; Commissioning of Vaiśaṃpāyana’s Recital (व्यासागमनम्)
प्रागेवानागते काले तस्मात् त्वं मय्यजायथा: । अयं स काल: सम्प्राप्तो भयान्नस्त्रातुमहसि
prāgevānāgate kāle tasmāt tvaṃ mayyajāyathāḥ | ayaṃ sa kālaḥ samprāpto bhayān nas trātum arhasi, devatāke samāna tejasvī putra |
ອາສຕີກະ ກ່າວວ່າ: «ນານແລ້ວ ກ່ອນເວລາທີ່ກຳນົດໄວ້ຈະມາຮອດ ເຈົ້າໄດ້ເກີດຈາກຂ້ອຍເພື່ອເຫດນີ້ໂດຍແທ້. ບັດນີ້ ເວລານັ້ນໄດ້ມາຮອດແລ້ວ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ລູກຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງ ສະເໝີເທວະ, ເຈົ້າຈົ່ງຊ່ວຍພວກເຮົາໃຫ້ພົ້ນຈາກຄວາມຢ້ານ. ເວລາທີ່ພະຍາກອນໄວ້ສຳລັບພິທີຍັນຍາງູຂອງ ຈະນະເມຊະຍະ ໄດ້ມາຮອດ, ແລະນາຄະທັງຫຼາຍກຳລັງຖືກໄຟເຜົາຜານບໍ່ຂາດສາຍ. ຈົ່ງຊ່ວຍພວກເຂົາອອກຈາກຄວາມສະພຶງນີ້—ແລະຊ່ວຍພີ່ນ້ອງຂອງຂ້ອຍດ້ວຍ ຈາກໄຟອັນນ່າຢ້ານນັ້ນ. ເຫດຜົນທີ່ຂ້ອຍຖືກມອບໃຫ້ຮັບໃຊ້ພໍ່ຜູ້ສະຫລາດ ແລະໃຈໃຫຍ່ຂອງເຈົ້າ ບໍ່ຄວນໃຫ້ກາຍເປັນສູນເປົ່າ. ບອກຂ້ອຍເຖີດ ລູກເອີຍ: ເຈົ້າເຫັນວ່າ ທາງໃດຈຶ່ງຖືກຕ້ອງ ເພື່ອຊ່ວຍນາຄະທັງຫຼາຍຈາກພະຍັນຕະລາຍນີ້?»
आस्तीक उवाच
Educational Q&A
A timely moral duty (dharma) arises when one’s very birth and preparation are oriented toward protecting others; when the destined crisis arrives, one must act with courage and compassion to prevent needless destruction.
Āstīka urges her son to intervene because the foretold moment has arrived: Janamejaya’s serpent-sacrifice is underway and serpents are being burned. She reminds him that his birth was for this purpose and asks him to decide the proper means to rescue the Nāgas, including her brother.