देवसत्रे मृत्युनिरोधः, पूर्वेन्द्राणां मानुषावतरणम्, द्रौपदी-वरकथनम्
Suspension of Death at the Devasatra; Former Indras’ Human Descent; Draupadī’s Boon Etiology
को हि राधासुतं कर्ण शक्तो योधयितुं रणे । अन्यत्र रामाद् द्रोणाद् वा पाण्डवाद् वा किरीटिन:,“परशुराम, द्रोण अथवा पाण्डुनन्दन अर्जुनके सिवा दूसरा ऐसा कौन है, जो युद्धमें राधानन्दन कर्णका सामना कर सके
vaiśampāyana uvāca | ko hi rādhāsutaṃ karṇaṃ śaktaḥ yodhayituṃ raṇe | anyatra rāmād droṇād vā pāṇḍavād vā kirīṭinaḥ ||
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: “ໃຜໜໍຈຶ່ງສາມາດປະລະມືກັບກັນນະ ບຸດແຫ່ງຣາທາ ໃນສະໜາມຮົບ—ນອກຈາກ ຣາມະ (ປະຣະຊຸຣາມ) ຫຼື ໂດຣນະ ຫຼື ອາຣຊຸນ ປານດະວະ ຜູ້ສວມມົງກຸດ?” ຄຳກ່າວນີ້ຍົກຍ້ອງຄວາມເກັ່ງກ້າຂອງກັນນະ ແລະ ຊີ້ວ່າ ມີແຕ່ມາດຕະຖານອັນຫາຍາກຂອງວິຊາອາວຸດ ແລະ ທຳມະວິໄນ ເທົ່ານັ້ນຈຶ່ງຈະຕ້ານທານພະລັງນັ້ນໄດ້ ໂດຍບໍ່ຕົກໄປໃນຄວາມຮຸນແຮງລ້ວນໆ.
वैशम्पायन उवाच
Extraordinary power in war is rare and must be met by equally disciplined excellence; the verse frames true martial superiority as something recognized by standards (Paraśurāma, Droṇa, Arjuna) rather than by boast, implying an ethical hierarchy of capability within kṣatriya-dharma.
Vaiśampāyana highlights Karṇa’s near-unmatched strength by asking rhetorically who could face him in battle, then naming only three exceptions—Paraśurāma, Droṇa, and Arjuna—thereby elevating Karṇa’s stature while situating him among the greatest warriors.