Shloka 52
भीमस्य जलान्वेषणं तथा वनविश्रान्तिः
Bhīma’s Search for Water and the Forest Halt
हयान् ध्वजं धनुर्मुष्टिमुभौ तौ पार्ष्णिसारथी । स तथा भियद्यमानेषु कार्मुकेषु पुन: पुन:
vaiśampāyana uvāca |
hayān dhvajaṃ dhanurmuṣṭim ubhau tau pārṣṇisārathī |
sa tathā bhiyadyamāneṣu kārmukeṣu punaḥ punaḥ ||
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ອາຣະຈຸນ ໄດ້ຟັນລົງມ້າຂອງ ສັດຍະຈິດ ແລະທຸງຂອງລາວ, ທຳລາຍຄັນທະນູ ແລະມືທີ່ຈັບຄັນທະນູ; ຍັງເຮັດໃຫ້ທັງຜູ້ຄຸ້ມກັນຂ້າງກາຍ ແລະສາຣະຖີ ເສຍກຳລັງ. ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຄັນທະນູຖືກທຳລາຍຊ້ຳໆ ແລະມ້າຖືກຂ້າ ສັດຍະຈິດ ຈຶ່ງຫນີອອກຈາກສະໜາມຮົບ. ເຫັນລາວຫັນຫນ້າຈາກການຮົບ ພະຣາຊາ ດຣຸປະດ ແຫ່ງປັນຈາລາ ໄດ້ປ່ອຍຝົນລູກສອນອັນຮວດເລັດໃສ່ ອາຣະຈຸນ ບຸດແຫ່ງປານດຸ; ແລະອາຣະຈຸນ ຜູ້ເປັນເລີດໃນບັນດາວີລະຊົນຜູ້ຊະນະ ກໍເຂົ້າສູ່ການຮົບອັນໃຫຍ່ກັບພະຣາຊານັ້ນ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The passage highlights kṣatriya-dharma in action: martial excellence is shown not merely by killing, but by disabling an opponent’s means of combat (horses, banner, bow, charioteer/guards), forcing retreat; it also shows how a leader (Drupada) responds when an ally withdraws, taking responsibility to continue the contest.
Arjuna overwhelms Satyajit by repeatedly breaking his bows and striking down his horses and support crew, causing Satyajit to flee. Drupada, seeing this retreat, immediately showers Arjuna with arrows and begins a major engagement with him.