Shloka 136
भीमस्य जलान्वेषणं तथा वनविश्रान्तिः
Bhīma’s Search for Water and the Forest Halt
इस प्रकार श्रीमहाभारत आदिपववके अन्तर्गत यम्भवपर्वमें अस्त्र- कौशलदर्शनविषयक एक सौ छत्तीसवाँ अध्याय पूरा हुआ
iti prakāraḥ śrīmahābhārate ādiparvaṇi antaragate sambhavaparvaṇi astrakauśaladarśanaviṣayaka ekaśataṣaṭtriṃśattamo 'dhyāyaḥ pūrṇaḥ
ດັ່ງນັ້ນ ບົດທີ 136 ໃນພາກ ສັມພະວະ ພາຍໃນ ອາດິປະຣະວະ ແຫ່ງ «ສຣີມະຫາພາຣະຕະ» ອັນກ່ຽວກັບການສະແດງຝີມືອາວຸດ ກໍສິ້ນສຸດລົງເທົ່ານີ້. ຄຳລົງທ້າຍນີ້ເປັນເຄື່ອງໝາຍວ່າ ໜ່ວຍເລື່ອງໜຶ່ງໄດ້ຈົບລົງ ອັນເນັ້ນການຝຶກຝົນການຮົບແລະຄວາມຊຳນານ—ຄວາມສາມາດທີ່ໃນກອບຈັນຍາທຳຂອງມະຫາກາບນີ້ ຈຳເປັນຕ້ອງຢູ່ໃຕ້ການກຳກັບຂອງ ທັມມະ ບໍ່ແມ່ນພຽງອຳນາດລ້ວນໆ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
As a colophon, the line does not teach through direct instruction; it frames the preceding material as a unit about weapon-skill. In the Mahābhārata’s ethical horizon, such prowess is significant only when restrained and directed by dharma—otherwise it becomes a cause of ruin.
The narrator marks the completion of a chapter in the Sambhava Parva (within the Ādi Parva) whose subject is the demonstration of proficiency in weapons, indicating a transition point in the text’s organization.