Shloka 35
Ādi-parva Adhyāya 132 — Duryodhana’s Instructions to Purocana at Vāraṇāvata
Lākṣāgṛha Planning
परया श्रद्धयोपेतो योगेन परमेण च । विमोक्षादानसंधाने लघुत्वं परमाप सः,आचार्यमें उत्तम श्रद्धा रखकर उत्तम और भारी अभ्यासके बलसे उसने बाणोंके छोड़ने, लौटाने और संधान करनेमें बड़ी अच्छी फुर्ती प्राप्त कर ली
parayā śraddhayopeto yogena parameṇa ca | vimokṣa-dāna-sandhāne laghutvaṃ param āpa saḥ ||
ໄວສຳປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ດ້ວຍສັດທາອັນສູງສຸດ ແລະດ້ວຍການຝຶກຝົນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ມີວິໄນ ເຂົາໄດ້ບັນລຸຄວາມວ່ອງໄວອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ໃນສິລະປະແຫ່ງການປ່ອຍລູກສອນ, ການດຶງກັບ, ແລະການເລັ່ງເຂົ້າເປົ້າໃຫ້ແມ່ນຍຳ—ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າຄວາມເຄົາລົບຕໍ່ອາຈານດ້ວຍໃຈສັດຊື່ ແລະການຝຶກທີ່ເຂັ້ມງວດ ກັ່ນກອງຝີມືໃຫ້ເຖິງຄວາມເປັນອາຈານ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that supreme faith (śraddhā)—especially in one’s teacher and training—combined with disciplined practice (yoga) produces excellence: agility and precision arise not merely from talent but from reverent commitment and sustained effort.
Vaiśampāyana describes a student/warrior’s progress in archery: through intense practice and strong faith, he becomes remarkably swift and adept at releasing arrows, retrieving/returning them in training, and accurately aiming and fixing them on the target.