Shloka 31
Pāṇḍu’s Marriages, Conquests, and Triumphal Return (पाण्डोर्विवाह-विजय-प्रत्यागमनम्)
मातापित्रो: प्रजायन्ते पुत्रा: साधारणा: कवे
vaiśampāyana uvāca | mātāpitroḥ prajāyante putrāḥ sādhāraṇāḥ kave |
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ນັກກະວີ-ິສີ, ລູກຊາຍເກີດຈາກທັງແມ່ແລະພໍ່; ດັ່ງນັ້ນ ສິດແລະພາລະໜ້າທີ່ຕໍ່ລູກຍ່ອມເປັນຂອງທັງສອງຝ່າຍ. ເຊັ່ນທີ່ພໍ່ເປັນເຈົ້າແລະຜູ້ອຸປະຖຳລູກ ແມ່ກໍເປັນເຊັ່ນນັ້ນ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ໂອ ພຣະບຣະຫມະິສີ, ໂດຍກຳນົດຂອງຜູ້ສ້າງ ຫຼືໂດຍບຸນກຸສົນໃນຊາດກ່ອນ, ເຊັ່ນທີ່ເຈົ້າເປັນລູກຄົນທຳອິດຂອງຂ້າ, ວິຈິຕຣະວີຣຍະກໍເປັນລູກຄົນນ້ອຍສຸດຂອງຂ້າ. ດັ່ງນັ້ນ ເຊັ່ນທີ່ພີສະມະເປັນພີ່ນ້ອງຂອງເຂົາທາງພໍ່, ເຈົ້າກໍເປັນພີ່ນ້ອງຂອງວິຈິຕຣະວີຣຍະທາງແມ່. ລູກເອີຍ, ນີ້ແມ່ນຄວາມເຊື່ອມັ່ນຂອງຂ້າ; ເຈົ້າຈະຕັດສິນຢ່າງໃດກໍຕາມທີ່ເຈົ້າເຫັນຄວນ. ແລະພີສະມະ ບຸດຂອງສັນຕະນຸ ຜູ້ກ້າຫານໃນສັດຈະ ກໍກຳລັງຮັກສາສັດຈະແລະທຳມະ.»
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Parenthood is shared: since a child is born from both mother and father, both possess equal moral authority and responsibility regarding the child. The passage also elevates satya (truthfulness) as a guiding dharma, exemplified by Bhīṣma.
A speaker argues that maternal relation establishes real brotherhood just as paternal relation does. On that basis, the addressee is urged to recognize Vicitravīrya as a brother through the same mother, while Bhīṣma is praised for adhering to truth and rightful conduct.