Adhyaya 87

Verse 1

इति श्रीलिङ्गमहापुराणे पूर्वभागे संसारविषकथनं नाम षडशीतितमो ऽध्यायः सूत उवाच निशम्य ते महाप्राज्ञाः कुमाराद्याः पिनाकिनम् प्रोचुः प्रणम्य वै भीताः प्रसन्नं परमेश्वरम्

ດັ່ງນີ້ ໃນ ສຣີລິງຄະມະຫາປຸຣານະ ພາກຕົ້ນ ເລີ່ມບົດທີ 87 ຊື່ວ່າ “ເລື່ອງພິດແຫ່ງສັງສານ”. ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງແລ້ວ ບັນດາຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ—ສະນະກະ ແລະກຸມາຣະອື່ນໆ—ໄດ້ກົ້ມກາບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຢ່າງຄວາມກະຫຼົດກະຫຼວງ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວຕໍ່ ພິນາກິນ (Pinākin) ພຣະປະເມສະວະຣະ (Pati) ຜູ້ປະທານພຣະກະລຸນາ ແລະພຣະທັບໃຈດີ.

Verse 2

एवं चेदनया देव्या हैमवत्या महेश्वर क्रीडसे विविधैर्भोगैः कथं वक्तुमिहार्हसि

ໂອ ມະເຫສະວະຣະ, ຖ້າພຣະອົງຫຼິ້ນສະໜຸກກັບເທວີ ໄຫມະວະຕີ ດ້ວຍຄວາມສຸກຫຼາຍປະການ, ແລ້ວຈະກ່າວໃນທີ່ນີ້ເຫມືອນຜູ້ບໍ່ຍຶດຕິດໄດ້ແນວໃດ?

Verse 3

सूत उवाच एवमुक्तः प्रहस्येशः पिनाकी नीललोहितः प्राह ताम् अंबिकां प्रेक्ष्य प्रणिपत्य स्थितान् द्विजान्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ, ພຣະເຈົ້າ—ຍິ້ມຢ່າງອ່ອນໂຍນ—ຜູ້ຖືພິນາກະ, ຜູ້ມີສີຟ້າປົນແດງ, ໄດ້ເບິ່ງໄປຫາ ອັມບິກາ; ແລ້ວກໍກົ້ມກາບຕໍ່ພວກພຣາຫມັນລະສີທີ່ຢືນຢູ່ດ້ວຍຄວາມນົບນ້ອມ, ແລະຈຶ່ງກ່າວຂຶ້ນ.

Verse 4

बन्धमोक्षौ न चैवेह मम स्वेच्छा शरीरिणः अकर्तज्ञः पशुर्जीवो विभुर्भोक्ता ह्यणुः पुमान्

“ຄວາມຜູກມັດ ແລະ ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ ບໍ່ແມ່ນຄວາມປາຖະໜາສ່ວນຕົວຂອງເຮົາ ໃນສະພາບຜູ້ມີກາຍ. ຊີວະແມ່ນປະສຸ—ຜູ້ກະທຳທີ່ບໍ່ຮູ້ຜູ້ກະທຳແທ້. ແມ່ນແຕ່ຈະຄິດວ່າຕົນເປັນວິພູ ແລະເປັນຜູ້ເສບສຸກ, ແທ້ຈິງແລ້ວ ບຸກຄົນນັ້ນເປັນອະນຸ—ຕົນຈຳກັດ.”

Verse 5

मायी च मायया बद्धः कर्मभिर् युज्यते तु सः ज्ञानं ध्यानं च बन्धश् च मोक्षो नास्त्यात्मनो द्विजाः

“ຊີວະຜູ້ມີອຳນາດແຫ່ງມາຍາ ຖືກມາຍາຜູກມັດ ແລະຖືກຜູກເຂົ້າກັບກຳ (karma). ໂອ ທະວິຊະ, ສຳລັບຕົນນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ຄວາມຮູ້ ແລະ ການພິຈາລະນາສະມາທິ ກໍອາດກາຍເປັນຄວາມຜູກມັດ; ຄວາມຫຼຸດພົ້ນບໍ່ເກີດແກ່ຊີວະ ຕາບໃດທີ່ຍັງຢູ່ໃຕ້ອຳນາດມາຍາ ແລະບໍ່ໄດ້ພຶ່ງພາພະຕິ—ພຣະສິວະ.”

Verse 6

यदैवं मयि विद्वान् यस् तस्यापि न च सर्वतः एषा विद्या ह्यहं वेद्यः प्रज्ञैषा च श्रुतिः स्मृतिः

“ເຖິງແມ່ນຜູ້ຮູ້ຜູ້ສະຫຼາດຈະຮູ້ເຮົາດັ່ງນີ້, ກໍຍັງບໍ່ອາດເຂົ້າໃຈເຮົາໄດ້ທຸກດ້ານ. ເພາະນີ້ແມ່ນວິທະຍາທີ່ແທ້: ເຮົາຜູ້ດຽວເທົ່ານັ້ນແມ່ນຜູ້ຄວນຮູ້—ພະຕິ. ນີ້ແມ່ນປັນຍາທີ່ຕື່ນຮູ້; ນີ້ເອງແມ່ນ ສຣຸຕິ ແລະ ສມຣິຕິ.”

Verse 7

धृतिरेषा मया निष्ठा ज्ञानशक्तिः क्रिया तथा इच्छाख्या च तथा ह्याज्ञा द्वे विद्ये न च संशयः

ຄວາມໝັ້ນຄົງນີ້ແມ່ນຄວາມຕັ້ງໃຈອັນແນ່ນອນຂອງເຮົາ. ມີພະລັງແຫ່ງປັນຍາ ແລະພະລັງແຫ່ງການກະທຳ; ຍັງມີພະລັງທີ່ເອີ້ນວ່າ «ຄວາມປາຖະໜາ» ແລະ «ພຣະບັນຊາ» ດ້ວຍ. ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ວິທະຍາອັນສັກສິດມີສອງທາງ—ທາງປັນຍາ ແລະທາງການກະທຳ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 8

न ह्येषा प्रकृतिर्जैवी विकृतिश् च विचारतः विकारो नैव मायैषा सदसद्व्यक्तिवर्जिता

ນີ້ບໍ່ແມ່ນປຣະກຣິຕິທີ່ເກີດຈາກຊີວະ; ແລະເມື່ອພິຈາລະນາຢ່າງຖືກຕ້ອງ ກໍບໍ່ແມ່ນພຽງການປ່ຽນແປງທົ່ວໄປ. ມັນບໍ່ແມ່ນມາຍາທີ່ເປັນຜົນຜະລິດດ້ວຍ. ມັນຢູ່ເຫນືອຄູ່ຕົວຕົນ/ບໍ່ຕົວຕົນ ແລະປາສຈາກການປະກົດແບບຈຳແນກ—ຊີ້ໄປຫາຫຼັກສູງສຸດຄື ພະປະຕິ (ພຣະສິວະ) ກ່ອນທຸກການປາກົດ.

Verse 9

पुरा ममाज्ञा मद्वक्त्रात् समुत्पन्ना सनातनी पञ्चवक्त्रा महाभागा जगतामभयप्रदा

ໃນການກ່ອນ ພຣະບັນຊາອັນນິລັນດອນຂອງເຮົາ ເກີດຂຶ້ນຈາກພຣະໂອດຂອງເຮົາເອງ—ເປັນມົງຄຸນ ແລະມີຫ້າພຣະພັກ—ປະທານຄວາມບໍ່ຢ້ານໃຫ້ແກ່ທຸກໂລກ.

Verse 10

तामाज्ञां सम्प्रविश्याहं चिन्तयन् जगतां हितम् सप्तविंशत्प्रकारेण सर्वं व्याप्यानया शिवः

ເຂົ້າໄປສູ່ພຣະບັນຊາອັນທິບນັ້ນ ເຮົາ—ມຸ່ງຫວັງປະໂຫຍດແກ່ທຸກໂລກ—ໄດ້ແຜ່ຊຶມຄອບຄຸມທຸກສິ່ງໃນ 27 ປະເພດ. ດັ່ງນັ້ນ ພຣະສິວະໂດຍພະລັງນີ້ ຈຶ່ງເປັນຜູ້ຄອບຄຸມທົ່ວທຸກຫນ່ວຍ.

Verse 11

तदाप्रभृति वै मोक्षप्रवृत्तिर्द्विजसत्तमाः सूत उवाच एवमुक्त्वा तदापश्यद् भवानीं परमेश्वरः

ນັບແຕ່ນັ້ນເປັນຕົ້ນໄປ, ໂອ ຜູ້ດີເລີດໃນບັນດາຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ຄວາມເຄື່ອນໄຫວໄປສູ່ໂມກສະ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນຢ່າງແທ້ຈິງ. ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອກ່າວດັ່ງນີ້ແລ້ວ ພຣະປະເມສະວະຣະ ໄດ້ເຫັນພຣະພະວານີ—ພຣະຊັກຕິເອງ—ໂດຍນາງນັ້ນ ພຣະປະຕິປົດປ່ອຍປະສຸຈາກປາສະ.

Verse 12

भवानी च तमालोक्य मायामहरदव्यया ते मायामलनिर्मुक्ता मुनयः प्रेक्ष्य पार्वतीम्

ເມື່ອນາງພະພວານີໄດ້ເຫັນພຣະອົງ ນາງໄດ້ຖອນມາຍາອັນບໍ່ເສື່ອມສູນຂອງນາງອອກ. ແລ້ວບັນດາມຸນີຜູ້ພົ້ນຈາກມົນທິນທີ່ເກີດຈາກມາຍາ ໄດ້ເຫັນພຣະນາງປາຣະວະຕີຢ່າງແຈ້ງຊັດ।

Verse 13

प्रीता बभूवुर्मुक्ताश् च तस्मादेषा परा गतिः उमाशङ्करयोर्भेदो नास्त्येव परमार्थतः

ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາເຕັມໄປດ້ວຍພຣະກະລຸນາ ແລະໄດ້ພົ້ນຫຼຸດ; ເພາະສະນັ້ນ ນີ້ແທ້ແມ່ນທາງສູງສຸດ (ປາຣາຄະຕິ). ໃນສັດຈະບັນດາສຸດ ບໍ່ມີຄວາມແຕກຕ່າງອັນແທ້ຈິງໃດໆ ລະຫວ່າງ ອຸມາ (ສັກຕິ) ແລະ ສັງກະຣະ (ສິວະ) ເລີຍ।

Verse 14

द्विधासौ रूपमास्थाय स्थित एव न संशयः यदा विद्वानसंगः स्याद् आज्ञया परमेष्ठिनः

ພຣະອົງຮັບຮູບສອງປະການ ແລະສະຖິດຢູ່ແນ່ນອນ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ—ເມື່ອນັກປັນຍາເປັນຜູ້ບໍ່ຕິດພັນ (ອະສັງກະ) ຕາມພຣະບັນຊາຂອງປາຣະເມດຖິນ ພຣະອົງສູງສຸດ।

Verse 15

तदा मुक्तिः क्षणादेव नान्यथा कर्मकोटिभिः क्रमो ऽविवक्षितो भूतविवृद्धः परमेष्ठिनः

ໃນເວລານັ້ນ ຄວາມຫຼຸດພົ້ນເກີດຂຶ້ນໃນຂະນະນັ້ນເທົ່ານັ້ນ—ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍວິທີອື່ນ ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍກຳມະນັບໂກດິ. ສໍາລັບປາຣະເມດຖິນ ຜູ້ເພີ່ມພູນແລະຄ້ຳຈຸນສັດທັງປວງ ບໍ່ມີລໍາດັບຂັ້ນຕອນໃດໆທີ່ຖືກປະສົງໄວ້ເລີຍ।

Verse 16

प्रसादेन क्षणान्मुक्तिः प्रतिज्ञैषा न संशयः गर्भस्थो जायमानो वा बालो वा तरुणो ऽपि वा

ດ້ວຍພຣະປະສາດ (ພຣະກະລຸນາ) ຂອງພຣະສິວະ ຄວາມຫຼຸດພົ້ນເກີດຂຶ້ນໃນຂະນະດຽວ—ນີ້ແມ່ນພຣະປະຕິຍານຂອງພຣະອົງ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ຈະເປັນຜູ້ຢູ່ໃນຄັນ, ກໍາລັງເກີດ, ເດັກນ້ອຍ, ຫຼືແມ່ນວັຍໜຸ່ມ ພຣະກະລຸນານັ້ນກໍປົດປ່ອຍວິນຍານທີ່ຖືກຜູກມັດໄດ້।

Verse 17

वृद्धो वा मुच्यते जन्तुः प्रसादात्परमेष्ठिनः अण्डजश् चोद्भिज्जो वापि स्वेदजो वापि मुच्यते

ດ້ວຍພຣະກະລຸນາ (prasāda) ຂອງພຣະເຈົ້າສູງສຸດ (Parameṣṭhin) ແມ່ນແຕ່ສັດມີຊີວິດທີ່ແກ່ຊະລາກໍພົ້ນໄດ້. ເຊັ່ນດຽວກັນ ຜູ້ເກີດຈາກໄຂ່, ຈາກງອກ, ຫຼືຈາກເຫື່ອ—ບໍ່ວ່າແບບໃດ—ກໍຖືກປົດປ່ອຍຈາກພັນທະ.

Verse 18

प्रसादाद्देवदेवस्य नात्र कार्या विचारणा एष एव जगन्नाथो बन्धमोक्षकरः शिवः

ດ້ວຍພຣະກະລຸນາລ້ວນໆຂອງເທວະເທວະ (Devadeva) ບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງພິຈາລະນາອື່ນໃດອີກ. ພຣະອົງຜູ້ດຽວແມ່ນຈອມໂລກ—ພຣະສິວະ (Śiva) ເປັນປະຕິ (Pati) ຜູ້ທັງຜູກພາຊຸ (paśu) ດ້ວຍພາຊະ (pāśa) ແລະທັງປົດປ່ອຍເຂົ້າສູ່ໂມກຊະ (mokṣa).

Verse 19

भूर्भूवःस्वर्महश् चैव जनः साक्षात्तपः स्वयम् सत्यलोकस् तथाण्डानां कोटिकोटिशतानि च

ພູຣ (Bhūr), ພູວະຫະ (Bhuvaḥ), ສະວະຣ (Svar), ມະຫະ (Mahaḥ), ຈະນະ (Jana) ແລະ ຕະປະຫະ (Tapaḥ) ດ້ວຍຕົນເອງ, ພ້ອມທັງ ສັດຕະຍະໂລກ (Satyaloka)—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນໂລກທັງຫຼາຍ; ແລະຍັງມີໄຂ່ຈັກກະວານ (brahmāṇḍa) ນັບຮ້ອຍໂກດິເທິງໂກດິ.

Verse 20

विग्रहं देवदेवस्य तथाण्डावरणाष्टकम् सप्तद्वीपेषु सर्वेषु पर्वतेषु वनेषु च

ພຣະຮູບອັນສັກສິດຂອງເທວະເທວະ (Devadeva) ແລະຊັ້ນຫຸ້ມຫໍ່ 8 ປະການຂອງໄຂ່ຈັກກະວານ (aṇḍāvaraṇa) ຄວນຖືກພິຈາລະນາໃນສະມາທິ ແລະນົບນ້ອມບູຊາ ທົ່ວທັງ 7 ທະວີບ—ທັງໃນພູເຂົາ ແລະໃນປ່າ.

Verse 21

समुद्रेषु च सर्वेषु वायुस्कन्धेषु सर्वतः तथान्येषु च लोकेषु वसन्ति च चराचराः

ໃນທະເລທັງຫມົດ ໃນພື້ນທີ່ອັນກວ້າງໃຫຍ່ຂອງລົມທົ່ວທຸກທິດ ແລະໃນໂລກອື່ນໆດ້ວຍ ສັດທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ ອາໄສຢູ່ທົ່ວໄປ ໂດຍຖືກຫຼ້ຽງດູໃນລະບຽບສ້າງສັນຂອງພຣະອົງ.

Verse 22

सर्वे भवांशजा नूनं गतिस्त्वेषां स एव वै सर्वो रुद्रो नमस्तस्मै पुरुषाय महात्मने

ແນ່ນອນ ສັດທັງປວງນີ້ ເກີດຈາກ ພະພາວະ (ພຣະສິວະ) ແລະ ທີ່ພຶ່ງພາກັບເປົ້າໝາຍສຸດທ້າຍຂອງເຂົາເຈົ້າ ແມ່ນພຣະອົງພຽງອົງດຽວ. ພຣະອົງແມ່ນ ຣຸດຣະ ໃນທຸກຮູບ—ຂໍນະມັດສະການແດ່ ບຸຣຸສະຜູ້ມະຫາອາດຕະ ພຣະປະຕິ ຜູ້ປະທານຄະຕິສູງສຸດແກ່ປາຊຸ.

Verse 23

विश्वं भूतं तथा जातं बहुधा रुद्र एव सः रुद्राज्ञैषा स्थिता देवी ह्य् अनया मुक्तिरंबिका

ຈັກກະວານທັງໝົດ—ທັງສິ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນແລ້ວ ແລະ ທີ່ເກີດໃໝ່ໃນຫຼາຍຮູບແບບ—ແທ້ຈິງແມ່ນ ຣຸດຣະ ພຽງອົງດຽວ. ເທວີນີ້ຕັ້ງຢູ່ດ້ວຍພຣະບັນຊາຂອງຣຸດຣະ; ໂດຍນາງນີ້ແທ້ ຈຶ່ງໄດ້ຮັບມຸກຕິ—ໂອ ອັມບິກາ.

Verse 24

इत्येवं खेचराः सिद्धा जजल्पुः प्रीतमानसाः यदावलोक्य तान् सर्वान् प्रसादादनयांबिका

ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂຈຣາສິດທາ (ຜູ້ທ່ອງໄປໃນຟ້າ) ມີໃຈປິຕິຍິນດີ ໄດ້ກ່າວດັ່ງນີ້. ເມື່ອອັມບິກາເບິ່ງເຫັນພວກເຂົາທັງໝົດ ນາງໄດ້ປະທານພອນດ້ວຍພຣະກະຣຸນາຂອງນາງ.

Verse 25

तदा तिष्ठन्ति सायुज्यं प्राप्तास्ते खेचराः प्रभोः

ແລ້ວຕໍ່ມາ ພວກເຂຈຣາເຫຼົ່ານັ້ນ ໄດ້ບັນລຸ ສາຍຸຊະຍະ—ການຮ່ວມເປັນອັນໜຶ່ງກັບພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ—ແລະດຳລົງຢູ່ໃນສະພາບນັ້ນ, ໂອ ພຣະອົງຜູ້ເປັນນາຍ.