Adhyaya 74
Vibhaga 1, Adhyaya 74 — ब्रह्मप्रोक्तलिङ्गार्चनविधिः (Materials, Classes, and Fruits of Linga-Worship)
ໃນສູຕະສົນທະນາ ບົດນີ້ເປີດເຜີຍວິທີບູຊາລິງຄະຢ່າງພິເສດ. ວິສະວະກັມມະຕາມພຣະພຣະຫມາ ສ້າງລິງຄະຕາມສິດຂອງເທວະດາ: ພຣະວິສນຸ—ອິນທຣະນີລ, ອິນທຣະ—ປັດມະຣາກ, ວະຣຸນ—ສະຟາຕິກ, ໂສມ—ມຸກຕິກ, ໄທຕະ—ເຫຼັກ, ມາຕຣິ—ຊາຍ, ຣຸດຣະ—ຂີ້ເຖົ່າ, ມຸນີ—ປາຍຫຍ້າກຸຊະ ແລະອື່ນໆ. ຕໍ່ມາຈັດ “ລິງຄະ 6 ປະເພດ” (ຫີນ, ແກ້ວມະນີ, ໂລຫະ, ໄມ້, ດິນ, ຊົ່ວຄາວ) ພ້ອມກ່າວຜົນບຸນຂອງແຕ່ລະຢ່າງ. ການພິຈາລະນາລິງຄະ: ຖານເປັນພຣະພຣະຫມາ, ກາງເປັນພຣະວິສນຸ, ສູງເປັນຣຸດຣະ, ເທິງສຸດເປັນສະດາຊິວະໃນຮູບພຣະນະວ; ແລະເວທີເປັນມະຫາເທວີຕຣິຄຸນ. ການຕັ້ງລິງຄະໃຫ້ຜົນໃຫຍ່ ແລະສຸດທ້າຍແຍກສະກະລ/ນິສະກະລ: ຜູ້ປະຕິບັດບູຊາຮູບສະກະລ, ໂຍຄີພິຈາລະນາຊິວະນິສະກະລ.
Shlokas
Verse 1
इति श्रीलिङ्गमहापुराणे पूर्वभागे ब्रह्मप्रोक्तलिङ्गार्चनविधिर् नाम त्रिसप्ततितमो ऽध्यायः सूत उवाच देइत्य् => लिङ्ग लिङ्गानि कल्पयित्वैवं स्वाधिकारानुरूपतः विश्वकर्मा ददौ तेषां नियोगाद्ब्रह्मणः प्रभोः
ດັ່ງນັ້ນ ໃນ «ສຣີລິງຄະມະຫາປຸຣານະ» ພາກຕົ້ນ ບົດທີ 74 ຊື່ວ່າ «ວິທີບູຊາລິງຄະທີ່ພຣະພຣະຫມາກ່າວ» ສູຕະ (Sūta) ໄດ້ກ່າວວ່າ: «ວິສະວະກັມມະ (Viśvakarmā) ໄດ້ປັ້ນສ້າງລິງຄະຫຼາຍຮູບແບບດັ່ງນີ້ ໃຫ້ເໝາະກັບສິດທິ ແລະ ໜ້າທີ່ຂອງຜູ້ບູຊາ ແລ້ວມອບໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາ ຕາມຄຳສັ່ງຂອງພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເປັນອົງພຣະອົງ.»
Verse 2
इन्द्रनीलमयं लिङ्गं विष्णुना पूजितं सदा पद्मरागमयं शक्रो हैमं विश्रवसः सुतः
ລິງຄະທີ່ເຮັດດ້ວຍອິນທຣນີລ (ໄພທູນສີຟ້າ) ຖືກພຣະວິສນຸບູຊາຢູ່ເສມອ; ພຣະສັກຣະ (ອິນທຣະ) ບູຊາລິງຄະທີ່ເຮັດດ້ວຍປັດມະຣາກ (ຮູບີ); ແລະບຸດຂອງວິສຣະວັສ ບູຊາລິງຄະຄໍາ—ທຸກອົງລ້ວນນົບນ້ອມພຣະສິວະ ພຣະປະຕິ ຜ່ານເຄື່ອງໝາຍອັນສັກສິດ ທີ່ປົດປ່ອຍປາຊຸຈາກປາຊະ.
Verse 3
विश्वेदेवास् तथा रौप्यं वसवः कान्तिकं शुभम् आरकूटमयं वायुर् अश्विनौ पार्थिवं सदा
ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ລິງຄະເງິນເປັນຂອງວິສເວເທວະ; ວະສຸທັງຫຼາຍສຳພັນກັບວັດຖຸອັນມົງຄຸນ ແລະສະຫວ່າງໄສ; ວາຍຸສຳພັນກັບໂລຫະຜະສົມທອງແດງ; ແລະອັສວິນຄູ່ນັ້ນ ສຳພັນກັບສິ່ງທີ່ເປັນດິນຢູ່ເສມອ—ເພື່ອຮັບໃຊ້ພຣະປະຕິ ຜູ້ເປັນອົງຈອມເຈົ້າ.
Verse 4
स्फाटिकं वरुणो राजा आदित्यास्ताम्रनिर्मितम् मौक्तिकं सोमराड् धीमांस् तथा लिङ्गमनुत्तमम्
ພຣະວະຣຸນະ ກະສັດແຫ່ງນ້ຳ ໄດ້ສ້າງຕັ້ງລິງຄະສະຟາຕິກະ (ຄຣິສຕັນ)؛ ພຣະອາທິຕະຍະທັງຫຼາຍ ສ້າງຕັ້ງລິງຄະທອງແດງ; ແລະພຣະໂສມະຣາດ ກະສັດແຫ່ງຈັນທຣາ ຜູ້ມີປັນຍາ ສ້າງຕັ້ງລິງຄະອັນຍອດຢ້ຽມ ທີ່ເຮັດດ້ວຍມຸກ—ດັ່ງນີ້ເທວະທັງຫຼາຍໄດ້ນົບນ້ອມພຣະປະຕິສູງສຸດ ຜ່ານລັກສະນະສັກສິດອັນແຕກຕ່າງກັນ.
Verse 5
अनन्ताद्या महानागाः प्रवालकमयं शुभम् दैत्या ह्ययोमयं लिङ्गं राक्षसाश् च महात्मनः
ມະຫານາກາທັງຫຼາຍ ເລີ່ມຈາກອະນັນຕະ ໄດ້ຖວາຍລິງຄະທີ່ເຮັດດ້ວຍປະວານ (ປະກາລັງ) ອັນມົງຄຸນ; ພວກໄດຕະຍະ ຖວາຍລິງຄະເຫຼັກ; ແລະພວກຣາກຊະສະກໍດ້ວຍ, ໂອ ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່—ແຕ່ລະພວກຕາມສະພາບຂອງຕົນ—ໄດ້ນົບນ້ອມພຣະປະຕິສູງສຸດ ຜ່ານລິງຄະ.
Verse 6
त्रैलोहिकं गुह्यकाश् च सर्वलोहमयं गणाः चामुण्डा सैकतं साक्षान् मातरश् च द्विजोत्तमाः
ໂອ ທ່ານດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ມີພວກຄະນະແຫ່ງສາມໂລກ ແລະພວກກຸຫຍະກະຜູ້ລຶກລັບ; ຍັງມີຝູງຄະນະອື່ນໆ ປານດັ່ງກາຍຖືກປັ້ນຈາກໂລຫະທຸກຊະນິດ. ຈາມຸນດາກໍຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ພ້ອມທັງພວກສາອິກະຕະ ແລະພຣະແມ່ທັງຫຼາຍ (ມາຕຣິກາ) — ປາກົດຕົວໂດຍກົງ.
Verse 7
दारुजं नैरृतिर् भक्त्या यमो मारकतं शुभम् नीलाद्याश् च तथा रुद्राः शुद्धं भस्ममयं शुभम्
ດ້ວຍຄວາມພັກດີ ໄນຣິຕິ (ຜູ້ພິທັກທິດຕາເວັນຕົກສ່ຽງໃຕ້) ຮັບບະສະມະທີ່ເກີດຈາກໄມ້; ຍະມະ ຮັບບະສະມະສີມະລະກົດອັນເປັນມົງຄຸນ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ຣຸດຣະທັງຫຼາຍ ເລີ່ມຈາກ ນີລາ ຮັບບະສະມະບໍລິສຸດ ອັນເປັນມົງຄຸນ ຄືບະສະມະສັກສິດ।
Verse 8
लक्ष्मीवृक्षमयं लक्ष्मीर् गुहो वै गोमयात्मकम् मुनयो मुनिशार्दूलाः कुशाग्रमयम् उत्तमम्
ພຣະລັກສະມີ ຄວນຖືກບູຊາໃນຮູບ «ຕົ້ນລັກສະມີ»; ກຸຫາ (ສະກັນດະ) ຄວນຖືກປັ້ນຈາກຂີ້ງົວແທ້. ໂອ ບັນດາມຸນີດຸດເສືອ, ມຸນີທັງຫຼາຍຄວນຖືກແທນດ້ວຍຮູບອັນປະເສີດ ທີ່ເຮັດຈາກປາຍຫຍ້າກຸສາ—ນີ້ແມ່ນຕົວແທນພິທີສຳລັບການບູຊາອັນສັກສິດ।
Verse 9
वामाद्याः पुष्पलिङ्गं तु गन्धलिङ्गं मनोन्मनी सरस्वती च रत्नेन कृतं रुद्रस्य वाग्भवा
ວາມາ ແລະ ສັກຕິອື່ນໆ ໄດ້ຖວາຍລິງຄະທີ່ເຮັດຈາກດອກໄມ້; ມະໂນນມະນີ ໄດ້ຖວາຍລິງຄະທີ່ເຮັດຈາກກິ່ນຫອມ. ສະຣັສວະຕີ—ພະລັງແຫ່ງວາຈາຂອງຣຸດຣະ—ໄດ້ປັ້ນລິງຄະຈາກເພັດນິລະມະນີ ແລະ ຖວາຍບູຊາ।
Verse 10
दुर्गा हैमं महादेवं सवेदिकमनुत्तमम् उग्रा पिष्टमयं सर्वे मन्त्रा ह्याज्यमयं शुभम्
ດຸຣຄາ ໄດ້ປັ້ນມະຫາເທວະອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ຈາກຄຳ ພ້ອມດ້ວຍເວທິກາຕາມພຣະເວດ. ເທວີຜູ້ດຸຮ້າຍ (ອຸກຣາ) ຈັດຕຽມພິທີທັງໝົດຈາກແປ້ງນວດ; ແລະມັນຕຣາອັນເປັນມົງຄຸນ ໄດ້ຖວາຍຄຽງກັບນ້ຳມັນເນີຍ (ກີ) ເພື່ອໃຫ້ພິທີເປັນແນວເວດິກ ແລະ ເໝາະສົມຕໍ່ການບູຊາພຣະສິວະ।
Verse 11
वेदाः सर्वे दधिमयं पिशाचाः सीसनिर्मितम् लेभिरे च यथायोग्यं प्रसादाद्ब्रह्मणः पदम्
ພຣະເວດທັງໝົດ ໄດ້ຮັບສະຖານະທີ່ເຮັດຈາກນົມສົ້ມ (ດະທິ); ພິສາຈາ ໄດ້ຮັບສະຖານະທີ່ປັ້ນຈາກຕະກົ່ວ. ແລະແຕ່ລະຜູ້ ຕາມຄວາມເໝາະສົມຂອງຕົນ ໄດ້ບັນລຸຕຳແໜ່ງທີ່ກຳນົດໄວ້ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະພຣະຫມາ. ດັ່ງນັ້ນ ສັດທັງຫຼາຍດຳເນີນຢູ່ໃນຂອບເຂດຂອງຕົນ ຕາມການຈັດສັນຂອງອົງພຣະເຈົ້າ।
Verse 12
बहुनात्र किमुक्तेन चराचरमिदं जगत् शिवलिङ्गं समभ्यर्च्य स्थितमत्र न संशयः
ຈະຕ້ອງເວົ້າຫຼາຍອີກເພື່ອຫຍັງ? ຈັກກະວານນີ້ທັງສິ່ງເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ ຕັ້ງຢູ່ຢ່າງໝັ້ນຄົງໂດຍການບູຊາພຣະສິວະລິງຄະຢ່າງຖືກຕ້ອງ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ.
Verse 13
त्य्पेस् ओफ़् लिङ्गस् अच्च्। तो मतेरिअल् षड्विधं लिङ्गमित्याहुर् द्रव्याणां च प्रभेदतः तेषां भेदाश्चतुर्युक्तचत्वारिंशदिति स्मृताः
ພວກທ່ານກ່າວວ່າ ລິງຄະມີ 6 ປະເພດ ຕາມຄວາມແຕກຕ່າງຂອງວັດຖຸສານ (dravya)។ ໃນນັ້ນ ການແບ່ງຕາມຈາຣີດຖືກຈື່ຈຳວ່າ ລວມແລ້ວ 44 ປະການ.
Verse 14
शैलजं प्रथमं प्रोक्तं तद्धि साक्षाच्चतुर्विधम् द्वितीयं रत्नजं तच्च सप्तधा मुनिसत्तमाः
ອັນທຳອິດ ລິງຄະທີ່ເກີດຈາກພູ (ຫີນ) ຖືກກ່າວໄວ້ ແລະມັນມີ 4 ປະເພດໂດຍກົງ. ອັນທີສອງ ແມ່ນລິງຄະທີ່ເກີດຈາກແກ້ວຮັດຕະນະ; ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ນັ້ນມີ 7 ປະເພດ.
Verse 15
तृतीयं धातुजं लिङ्गम् अष्टधा परमेष्ठिनः तुरीयं दारुजं लिङ्गं तत्तु षोडशधोच्यते
ອັນທີສາມ ແມ່ນລິງຄະທຳດ້ວຍໂລຫະ; ສຳລັບພຣະປະຣະເມດຖິນ (ຜູ້ສ້າງ) ຖືກສອນໄວ້ວ່າມີ 8 ຮູບແບບ. ອັນທີສີ່ ແມ່ນລິງຄະໄມ້; ນັ້ນຖືກປະກາດວ່າມີ 16 ປະເພດ.
Verse 16
मृन्मयं पञ्चमं लिङ्गं द्विधा भिन्नं द्विजोत्तमाः षष्ठं तु क्षणिकं लिङ्गं सप्तधा परिकीर्तितम्
ໂອ ທະວິຊະໂອດຕະມະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ), ອັນທີຫ້າ ແມ່ນລິງຄະດິນເຜົາ; ຖືກພັນລະນາວ່າແບ່ງເປັນ 2 ປະເພດ. ອັນທີຫົກ ແມ່ນລິງຄະຊົ່ວຄາວ; ແລະຖືກປະກາດວ່າມີ 7 ປະເພດ.
Verse 17
श्रीप्रदं रत्नजं लिङ्गं शैलजं सर्वसिद्धिदम् धातुजं धनदं साक्षाद् दारुजं भोगसिद्धिदम्
ລິງຄະທີ່ເຮັດດ້ວຍແກ້ວມະນີ ປະທານສີຣີ—ຄວາມມົງຄຸນແລະຄວາມຮັ່ງມີ. ລິງຄະທີ່ເຮັດດ້ວຍຫີນ ປະທານສິດທິທັງປວງ. ລິງຄະທີ່ເຮັດດ້ວຍໂລຫະ ປະທານຊັບສິນໂດຍກົງ. ລິງຄະທີ່ເຮັດດ້ວຍໄມ້ ນຳໃຫ້ສຳເລັດພົນແຫ່ງພອນບໍລິໂພກໂລກີຍ.
Verse 18
मृन्मयं चैव विप्रेन्द्राः सर्वसिद्धिकरं शुभम् शैलजं चोत्तमं प्रोक्तं मध्यमं चैव धातुजम्
ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ລິງຄະທີ່ເຮັດດ້ວຍດິນເຜົາ ເປັນມົງຄຸນ ແລະເຮັດໃຫ້ເກີດສິດທິທັງປວງ. ລິງຄະທີ່ເກີດຈາກຫີນ ຖືກກ່າວວ່າເປັນສູງສຸດ, ແລະລິງຄະທີ່ເຮັດດ້ວຍໂລຫະ ຖືກກ່າວວ່າເປັນຂັ້ນກາງ.
Verse 19
बहुधा लिङ्गभेदाश् च नव चैव समासतः मूले ब्रह्मा तथा मध्ये विष्णुस्त्रिभुवनेश्वरः
ການແບ່ງປະເພດຂອງລິງຄະມີຫຼາຍຢ່າງ; ແຕ່ໂດຍຫຍໍ້ ຖືກຮວບຮວມເປັນ 9 ປະເພດ. ທີ່ຖານມີພຣະພຣະຫມາ, ແລະທີ່ກາງມີພຣະວິສນຸ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງສາມໂລກ. ດັ່ງນັ້ນ ລິງຄະຈຶ່ງເຂົ້າໃຈໄດ້ວ່າເປັນອາສນະສາກົນ ທີ່ເທວະທັງປວງສະຖິດຢູ່ພາຍໃຕ້ພະປະຕິ (ພຣະສິວະ).
Verse 20
रुद्रोपरि महादेवः प्रणवाख्यः सदाशिवः लिङ्गवेदी महादेवी त्रिगुणा त्रिमयांबिका
ເຫນືອກວ່າຣຸດຣະ ມີພຣະມະຫາເທວະ—ສະດາສິວະ ຜູ້ມີນາມວ່າ ປຣະນະວະ (ໂອມ). ແລະພຣະເທວີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ແມ່ນເວທີ (ຖານຮອງ) ຂອງລິງຄະ; ນາງແມ່ນສາມກຸນະເອງ, ແມ່ຜູ້ແຜ່ຊຶມໃນສາມພາກ.
Verse 21
तया च पूजयेद्यस्तु देवी देवश् च पूजितौ शैलजं रत्नजं वापि धातुजं वापि दारुजम्
ຜູ້ໃດບູຊາດ້ວຍວິທີນັ້ນ ຍ່ອມເທົ່າກັບບູຊາທັງພຣະເທວີແລະພຣະເທວະແລ້ວ. ຈະບູຊາລິງຄະທີ່ເຮັດດ້ວຍຫີນ ຫຼືແກ້ວມະນີ ຫຼືໂລຫະ ຫຼືແມ່ນແຕ່ໄມ້ກໍໄດ້.
Verse 22
मृन्मयं क्षणिकं वापि भक्त्या स्थाप्य फलं शुभम् सुरेन्द्राम्भोजगर्भाग्नियमाम्बुपधनेश्वरैः
ແມ່ນແຕ່ຜູ້ໃດຕັ້ງລິງຄະດິນ ດ້ວຍພັກຕິ—ແມ່ນແຕ່ຊົ່ວຄາວ—ຜົນບຸນອັນມົງຄຸນຂອງການນັ້ນ ຖືກຮັບຮອງໂດຍເຈົ້າແຫ່ງທິດ: ອິນທຣະ, ຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວ (ພຣະພຣະຫມາ), ອັກນິ, ຍະມະ, ວະຣຸນ, ກຸເບຣ ແລະ ອີສານະ.
Verse 23
सिद्धविद्याधराहीन्द्रैर् यक्षदानवकिन्नरैः स्तूयमानः सुपुण्यात्मा देवदुन्दुभिनिःस्वनैः
ຖືກສັນລະເສີນໂດຍຜູ້ເລີດໃນຫມູ່ສິດທະ ແລະ ວິທະຍາທະຣະ, ພ້ອມທັງຍັກສະ, ດານະວະ, ແລະ ກິນນະຣະ; ຜູ້ມີບຸນອັນສູງສຸດນັ້ນ ຖືກຍົກຍ້ອງທ່າມກາງສຽງກອງດຸນດຸບີຂອງເທວະທີ່ກັງວານ.
Verse 24
भूर्भूवःस्वर्महर्लोकान् क्रमाद् वै जनतः परम् तपः सत्यं पराक्रम्य भासयन् स्वेन तेजसा
ພຣະອົງໄດ້ໄຕ່ຂຶ້ນຕາມລຳດັບ ເກີນພູຫ໌, ພູວະຫ໌, ສະວະຫ໌ ແລະ ມະຫະຣ໌; ຍັງເກີນຈະນະຫ໌, ຕະປະຫ໌, ສັດຕະຍະຫ໌; ແລ້ວສ່ອງສະຫວ່າງທຸກສິ່ງດ້ວຍເຕຊະອັນເປັນທຳມະຊາດຂອງພຣະອົງເອງ ເປັນລັດສະຫມີແຫ່ງພຣະປະຕິສູງສຸດ.
Verse 25
लिङ्गस्थापनसन्मार्गनिहितस्वायतासिना आशु ब्रह्माण्डमुद्भिद्य निर्गच्छन्निर्विशङ्कया
ດ້ວຍດາບແຫ່ງການຄວບຄຸມຕົນ ທີ່ວາງໄວ້ໃນສັນມາຣຄະແຫ່ງການຕັ້ງລິງຄະອັນຖືກທາງ, ລາວໄດ້ຜ່າເປືອກພຣະພົມມະອັນດາ (ຈັກກະວານ) ຢ່າງວ່ອງໄວ ແລະອອກໄປໂດຍບໍ່ມີຄວາມລັງເລ; ໝັ້ນຄົງໃນພຣະປະຕິ ຜູ້ປົດປ່ອຍປະສຸ (paśu) ຈາກພາສະ (pāśa).
Verse 26
शैलजं रत्नजं वापि धातुजं वापि दारुजम् मृन्मयं क्षणिकं त्यक्त्वा स्थापयेत्सकलं वपुः
ຈະເປັນລິງຄະທຳດ້ວຍຫີນ, ດ້ວຍແກ້ວມະນີ, ດ້ວຍໂລຫະ, ຫຼືດ້ວຍໄມ້ກໍຕາມ, ຄວນລະທິ້ງລິງຄະດິນອັນເສື່ອມສະລາຍ ແລ້ວຕັ້ງພຣະອົງໃນຮູບກາຍສົມບູນ (sakala-vapuḥ) ເພື່ອບູຊານະມັດສະການ.
Verse 27
विधिना चैव कृत्वा तु स्कन्दोमासहितं शुभम् कुन्दगोक्षीरसंकाशं लिङ्गं यः स्थापयेन्नरः
ຜູ້ໃດປະຕິບັດຕາມພິທີກຳນົດ ປັ້ນແລະສະຖາປະນາ ລິງຄະອັນມົງຄຸນ ພ້ອມກັບສະກັນດະ ແລະ ອຸມາ—ສະຫວ່າງດັ່ງດອກມະລິ ແລະຂາວດັ່ງນົມງົວ—ຜູ້ນັ້ນໄດ້ສະຖາປະນາເຄື່ອງໝາຍຂອງປະຕິ (ພຣະສິວະ) ໃນຮູບທີ່ເໝາະແກ່ການບູຊາ ແລະການປະທານພຣະກະລຸນາ.
Verse 28
नृणां तनुं समास्थाय स्थितो रुद्रो न संशयः दर्शनात्स्पर्शनात्तस्य लभन्ते निर्वृतिं नराः
ຣຸດຣະສະຖິດຢູ່ໂດຍຮັບຮ່າງກາຍມະນຸດ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ແຕ່ພຽງເຫັນພຣະອົງ ແລະໂດຍການສຳຜັດຂອງພຣະອົງ ມະນຸດຍ່ອມໄດ້ນິຣະວຣິຕິ: ຄວາມສະງົບລຶກຊຶ້ງ ແລະການຜ່ອນຄາຍຈາກພັນທະແຫ່ງທຸກຂ໌.
Verse 29
तस्य पुण्यं मया वक्तुं सम्यग्युगशतैरपि शक्यते नैव विप्रेन्द्रास् तस्माद् वै स्थापयेत् तथा
ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ແມ່ນແຕ່ຂ້ອຍຈະກ່າວເຖິງບຸນກຸສົນຂອງການກະທຳນັ້ນເຖິງຮ້ອຍຍຸກກໍບໍ່ອາດກ່າວໄດ້ຄົບຖ້ວນ. ດັ່ງນັ້ນ ຄວນສະຖາປະນາລິງຄະຕາມວິທີນັ້ນແທ້ໆ ເພື່ອໃຫ້ປາຊຸ (ວິນຍານທີ່ຖືກຜູກ) ຫັນໄປຫາປະຕິ ພຣະສິວະ ແລະຜ່ອນຄາຍປາຊະ (ພັນທະ) ໂດຍການບູຊາ.
Verse 30
सर्वेषामेव मर्त्यानां विभोर्दिव्यं वपुः शुभम् सकलं भावनायोग्यं योगिनामेव निष्कलम्
ສຳລັບມະນຸດຜູ້ຕາຍໄດ້ທັງປວງ ພຣະວິບູດິວະອັນສະຫງ່າງາມແລະມົງຄຸນຂອງພຣະອົງ ຄວນເຂົ້າເຖິງໃນພາວະ “ສະກະລະ” (ມີສ່ວນ) ອັນເໝາະແກ່ການພິຈາລະນາສະມາທິ; ແຕ່ສຳລັບຍົກຄີເທົ່ານັ້ນ ພຣະອົງດຽວກັນນັ້ນຖືກຮູ້ຈັກເປັນ “ນິສະກະລະ” (ບໍ່ມີສ່ວນ) ເຫນືອກວ່າຄຸນລັກສະນະຈຳກັດທັງປວງ.
Frequently Asked Questions
Śailaja (stone), Ratnaja (gem), Dhātuja (metal), Dāruja (wood), Mṛnmaya (clay/earth), and Kṣaṇika (temporary/ephemeral), each further subdivided with specified counts.
The chapter assigns material-specific lingas to devas and other beings (e.g., Vishnu—indranīla, Indra—padmarāga, Varuna—sphaṭika, Soma—mauktika, Daityas—iron). This frames worship as adhikāra-based (fitness/role-based) and teaches that devotion can be expressed through diverse, context-appropriate sacred supports.
It indicates that for general devotees the ‘sakala’ (complete, worship-worthy form) is installed and adored, while for yogins the ultimate contemplation is ‘niṣkala’ (formless Shiva), showing ritual worship and contemplative realization as complementary paths.