Adhyaya 68

Verse 1

इति श्रीलिङ्गमहापुराणे पूर्वभागे सोमवंशे ययातिचरितं नाम सप्तषष्टितमो ऽध्यायः सूत उवाच यदोर्वंशं प्रवक्ष्यामि ज्येष्ठस्योत्तमतेजसः संक्षेपेणानुपूर्व्याच्च गदतो मे निबोधत

ດັ່ງນັ້ນ ໃນ «ສີຣີ ລິງຄະ ມະຫາປຸຣານະ» ພາກຕົ້ນ (ປູຣະວະ-ພາກ) ໃນວົງສ໌ໂສມະ ເລີ່ມບົດທີ່ຊື່ «ກິດຈະກຳຂອງຢະຢາຕິ». ສູຕະກ່າວວ່າ: «ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວສາຍວົງຂອງຢະດຸ ຜູ້ເປັນອ້າຍໃຫຍ່ ມີຕະເຈດສະຫວ່າງໄສອັນປະເສີດ. ຈົ່ງຟັງຂ້າພະເຈົ້າ ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າກ່າວໂດຍຫຍໍ້ ແລະຕາມລຳດັບ».

Verse 2

यदोः पुत्रा बभूवुर् हि पञ्च देवसुतोपमाः सहस्रजित्सुतो ज्येष्ठः क्रोष्टुर् नीलो ऽजको लघुः

ແທ້ຈິງ ຢະດຸມີບຸດຊາຍ 5 ອົງ ດຸດດັ່ງບຸດແຫ່ງເທວະ. ຜູ້ເປັນອ້າຍໃຫຍ່ຊື່ ສະຫັດສະຣະຊິດ; ຕໍ່ມາແມ່ນ ກຣົດສະຕຸ, ນີລະ, ອະຊະກະ ແລະ ລະຄຸ.

Verse 3

सहस्रजित्सुतस्तद्वच् छतजिन्नाम पार्थिवः सुताः शतजितः ख्यातास् त्रयः परमकीर्तयः

ເຊັ່ນດຽວກັນ ສະຫັດສະຣະຊິດມີບຸດເປັນກະສັດ ຊື່ ຊະຕະຈິນ. ຈາກຊະຕະຈິດ ເກີດບຸດ 3 ອົງ ມີຊື່ສຽງສູງສຸດ ແຜ່ກວ້າງໄປທົ່ວ.

Verse 4

हैहयश् च हयश्चैव राजा वेणुहयश् च यः हैहयस्य तु दायादो धर्म इत्यभिविश्रुतः

ມີກະສັດ ໄຫຫະຍະ, ໄຫຍະ ແລະ ກະສັດ ເວນຸໄຫຍະ. ແລະຜູ້ສືບທອດຂອງໄຫຫະຍະ ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ «ທັມມະ» ຜູ້ມີຊື່ສຽງໃນການທຳນຸບຳລຸງທຳ.

Verse 5

तस्य पुत्रो ऽभवद्विप्रा धर्मनेत्र इति श्रुतः धर्मनेत्रस्य कीर्तिस् तु संजयस् तस्य चात्मजः

ໂອ ພຣາຫມະນະທັງຫຼາຍ, ບຸດຂອງທ່ານນັ້ນ ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ «ທັມມະເນດຕະ». ແລະບຸດຂອງທັມມະເນດຕະ ແມ່ນ «ກີຣຕິ»; ສ່ວນບຸດຂອງກີຣຕິເອງ ແມ່ນ «ສັນຈະຍະ».

Verse 6

संजयस्य तु दायादो महिष्मान्नाम धार्मिकः आसीन् महिष्मतः पुत्रो भद्रश्रेण्यः प्रतापवान्

ຈາກ ສັນຈະຍະ ໄດ້ມີທາຍາດຊື່ ມະຫິສມານ ຜູ້ຖືທຳມະຢ່າງຊອບທຳ. ຈາກ ມະຫິສມານ ເກີດບຸດ ພັດຣະສເຣນຍະ ຜູ້ກ້າຫານແລະມີອຳນາດ.

Verse 7

भद्रश्रेण्यस्य दायादो दुर्दमो नाम पार्थिवः दुर्दमस्य सुतो धीमान् धनको नाम विश्रुतः

ຈາກ ພັດຣະສເຣນຍະ ໄດ້ມີທາຍາດເປັນກະສັດຊື່ ດຸຣດະມະ. ແລະບຸດຂອງ ດຸຣດະມະ ແມ່ນ ທະນະກະ ຜູ້ມີປັນຍາ ແລະມີຊື່ສຽງກວ້າງໄກ.

Verse 8

धनकस्य तु दायादाश् चत्वारो लोकसंमताः कृतवीर्यः कृताग्निश् च कृतवर्मा तथैव च

ທະນະກະ ມີທາຍາດ 4 ອົງ ທີ່ໂລກຍອມຮັບ—ກຣິຕະວີຣຍະ, ກຣິຕາກນິ, ກຣິຕະວັຣມາ ແລະອົງທີ່ສີ່—ລ້ວນມີຊື່ສຽງ.

Verse 9

कृतौजाश् च चतुर्थो ऽभूत् कार्तवीर्यस्ततो ऽर्जुनः जज्ञे बाहुसहस्रेण सप्तद्वीपेश्वरोत्तमः

ກຣິຕໂອຊາສ ເປັນອົງທີ່ສີ່. ຈາກທ່ານ ເກີດ ກາຣຕະວີຣຍະ ອັຣຈຸນະ, ຈອມເຈົ້າໃນບັນດາຜູ້ປົກຄອງ—ເຈົ້າແຫ່ງເຈັດທະວີບ ແລະລືຊາດ້ວຍແຂນພັນ.

Verse 10

तस्य रामस् तदा त्वासीन् मृत्युर्नारायणात्मकः तस्य पुत्रशतान्यासन् पञ्च तत्र महारथाः

ສຳລັບທ່ານ ໃນເວລານັ້ນ ຣາມະ ໄດ້ເປັນຄວາມຕາຍ ໂດຍມີພະລັງແຫ່ງ ນາຣາຍະນະ. ຈາກທ່ານ ເກີດບຸດຫຼາຍຮ້ອຍ; ໃນນັ້ນ ຫ້າອົງເປັນມະຫາຣະຖະ ນັກຮົບລົດສົງຄາມຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 11

कृतास्त्रा बलिनः शूरा धर्मात्मानो मनस्विनः शूरश् च शूरसेनश् च धृष्टः कृष्णस्तथैव च

ພວກເຂົາເປັນຜູ້ຊໍານານໃນອາວຸດທິບ ມີພະລັງແລະຄວາມກ້າຫານ—ມີທຳມະໃນໃຈ ແລະໝັ້ນຄົງໃນຈິດໃຈ: Śūra, Śūrasena, Dhṛṣṭa ແລະ Kṛṣṇa ເຊັ່ນດຽວກັນ.

Verse 12

जयध्वजश् च राजासीद् आवन्तीनां विशां पतिः जयध्वजस्य पुत्रो ऽभूत् तालजङ्घो महाबलः

Jayadhvaja ເປັນກະສັດ—ເປັນເຈົ້າແຫ່ງປະຊາຊົນເມືອງ Avanti. ຈາກ Jayadhvaja ໄດ້ເກີດບຸດ Tālajaṅgha ຜູ້ມີພະລັງອັນຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 13

शतं पुत्रास्तु तस्येह तालजङ्घाः प्रकीर्तिताः तेषां ज्येष्ठो महावीर्यो वीतिहोत्रो ऽभवन्नृपः

ໃນນີ້ ກ່າວກັນວ່າ ພຣະອົງມີບຸດຮ້ອຍຄົນ ມີຊື່ສຽງວ່າ Tālajaṅgha ທັງຫຼາຍ. ໃນພວກນັ້ນ ຜູ້ໃຫຍ່ສຸດ ຜູ້ກ້າຫານຍິ່ງໃຫຍ່ ແມ່ນກະສັດ Vītihotra.

Verse 14

वृषप्रभृतयश्चान्ये तत्सुताः पुण्यकर्मणः वृषो वंशकरस्तेषां तस्य पुत्रो ऽभवन्मधुः

ແລະບຸດອື່ນໆ ເລີ່ມຈາກ Vṛṣa ກໍເກີດຂຶ້ນ—ເປັນຜູ້ກະທຳກຸສົນ. ໃນພວກນັ້ນ Vṛṣa ເປັນຜູ້ສ້າງວົງສາ; ແລະລູກຊາຍຂອງລາວຊື່ Madhu ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ.

Verse 15

मधोः पुत्रशतं चासीद् वृष्णिस्तस्य तु वंशभाक् वृष्णेस्तु वृष्णयः सर्वे मधोर्वै माधवाः स्मृताः यादवा यदुवंशेन निरुच्यन्ते तु हैहयाः

Madhu ມີບຸດຮ້ອຍຄົນ ແລະ Vṛṣṇi ເປັນຜູ້ສືບທອດວົງສາຂອງລາວ. ຜູ້ທີ່ເກີດຈາກ Vṛṣṇi ທັງໝົດ ເອີ້ນວ່າ Vṛṣṇi; ແລະຜູ້ສືບສາຍຈາກ Madhu ຈື່ຈຳວ່າ Mādhava. ຜູ້ທີ່ເອີ້ນວ່າ Yādava ຢູ່ໃນສາຍຂອງ Yadu; ແລະພວກ Haihaya ກໍຖືກນັບຢູ່ໃນວົງສາ Yadu ດຽວກັນນັ້ນ.

Verse 16

तेषां पञ्च गणा ह्येते हैहयानां महात्मनाम्

ໃນບັນດາຊາວໄຫຫະຍະຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ເຫຼົ່ານີ້ແທ້ໆແມ່ນກຸ່ມ (gaṇa) ຫ້າປະເພດ។

Verse 17

वीतिहोत्राश् च हर्याता भोजाश्चावन्तयस् तथा शूरसेनास्तु विख्यातास् तालजङ्घास्तथैव च

ແລະມີວີຕິໂຫຕຣາ ແລະ ຫະຣະຍາຕາ; ອີກທັງ ໂພຊາ ແລະ ອະວັນຕີ; ຊູຣະເສນາຜູ້ໂດງດັງກໍມີ; ແລະ ຕາລະ-ຈັງຄາ ດ້ວຍ—ຊົນເຜົ່າເຫຼົ່ານີ້ຖືກນັບຮວມດັ່ງນີ້।

Verse 18

शूरश् च शूरसेनश् च वृषः कृष्णस्तथैव च जयध्वजः पञ्चमस्तु विख्याता हैहयोत्तमाः

ຊູຣະ, ຊູຣະເສນະ, ວຣິສະ, ກຣິສນະ, ແລະເປັນຄົນທີຫ້າ ຈະຍະທະວະຈະຜູ້ໂດງດັງ—ເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນວ່າເປັນຜູ້ຍອດໃນຫມູ່ໄຫຫະຍະ।

Verse 19

शूरश् च शूरवीरश् च शूरसेनस्य चानघाः शूरसेना इति ख्याता देशास्तेषां महात्मनाम्

ຊູຣະ ແລະ ຊູຣະວີຣະ ພ້ອມທັງລູກຫຼານຂອງຊູຣະເສນະຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ—ດິນແດນຂອງມະຫາຈິດເຫຼົ່ານັ້ນ ໄດ້ຮູ້ຈັກກັນໃນນາມ “ຊູຣະເສນາ”។

Verse 20

वीतिहोत्रसुतश्चापि विश्रुतो नर्त इत्युत दुर्जयः कृष्णपुत्रस्तु बभूवामित्रकर्शनः

ລູກຊາຍຂອງວີຕິໂຫຕຣະ ກໍໂດງດັງດ້ວຍນາມ “ນະຣະຕະ”. ແລະຈາກກຣິສນະ ໄດ້ເກີດ “ດຸຣະຈະຍະ” ຜູ້ບົດຂະຍີ້ສັດຕູ।

Verse 21

क्रोष्टुश् च शृणु राजर्षेर् वंशमुत्तमपौरुषम् यस्यान्वये तु सम्भूतो विष्णुर् वृष्णिकुलोद्वहः

ບັດນີ້ ຈົ່ງຟັງເຖິງ ກໂຣສຕຸ ດ້ວຍ—ສາຍວົງອັນສູງສົ່ງ ແລະ ບໍລິສຸດຂອງຣາຊະຣິຊີ. ໃນສາຍນັ້ນ ພຣະວິສນຸ ໄດ້ປະສູດ ເປັນຜູ້ຍົກຍ້ອງສູງສຸດແຫ່ງຕະກູນ ວຣິຊນິ.

Verse 22

क्रोष्टोरेको ऽभवत्पुत्रो वृजिनीवान्महायशाः तस्य पुत्रो ऽभवत् स्वाती कुशङ्कुस् तत्सुतो ऽभवत्

ກໂຣສຕຸ ມີບຸດພຽງຄົນດຽວ ຊື່ ວຣະຈິນີວານ ຜູ້ມີກຽດສຽງຍິ່ງ. ບຸດຂອງລາວແມ່ນ ສະວາຕີ ແລະ ບຸດຂອງສະວາຕີ ແມ່ນ ກຸຊັງກຸ.

Verse 23

अथ प्रसूतिमिच्छन्वै कुशङ्कुः सुमहाबलः महाक्रतुभिर् ईजे ऽसौ विविधैराप्तदक्षिणैः

ຕໍ່ມາ ກຸຊັງກຸ ຜູ້ມີພະລັງອັນໃຫຍ່ ປາຖະໜາຈະມີທາຍາດ ໄດ້ປະກອບຍັນຍາວິເທດອັນໃຫຍ່ ຫຼາຍປະເພດ ພ້ອມດ້ວຍດັກຊິນາ (ຄ່າບູຊາ) ທີ່ຖືກຕ້ອງຄົບຖ້ວນ. ໂດຍພິທີອັນຊອບທຳນີ້ ລາວໄດ້ແສວງຫາ ພຣະປະຕິ—ພຣະສິວະ—ເພື່ອໃຫ້ປາຊຸ (ວິນຍານທີ່ຖືກຜູກມັດ) ໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງວົງສາ ແລະ ລະບຽບ.

Verse 24

जज्ञे चित्ररथस्तस्य पुत्रः कर्मभिर् अन्वितः अथ चैत्ररथो वीरो यज्वा विपुलदक्षिणः

ຈາກລາວ ໄດ້ປະສູດບຸດຊື່ ຈິຕຣະຣະຖະ ຜູ້ພ້ອມດ້ວຍກຳດີແຫ່ງທຳ. ຕໍ່ມາ ກໍມີ ໄຈຕຣະຣະຖະ ວິລະຊົນ ຜູ້ເປັນຍັຊະວາ ແລະ ໃຫ້ດັກຊິນາຢ່າງອຸດົມ. ລາວເປັນແບບຢ່າງແຫ່ງທຳ ທີ່ສຸດທ້າຍນຳປາຊຸ (ວິນຍານບຸກຄົນ) ໄປສູ່ພຣະກະຣຸນາຂອງ ພຣະປະຕິ—ພຣະສິວະ.

Verse 25

शशबिन्दुस् तु वै राजा अन्वयाद् व्रतम् उत्तमम् चक्रवर्ती महासत्त्वो महावीर्यो बहुप्रजाः

ແທ້ຈິງແລ້ວ ກະສັດ ຊະຊະບິນດຸ ໄດ້ຮັກສາວຣະຕະອັນສູງສຸດ ສືບຕໍ່ບໍ່ຂາດສາຍ. ເປັນຈັກກະວັດຕິ ມີໃຈໃຫຍ່ ແລະ ກ້າຫານຍິ່ງ, ມີລູກຫຼານຫຼາຍ—ເປັນແບບຢ່າງແຫ່ງການປົກຄອງມີວິໄນ ສອດຄ່ອງກັບທຳ ໃນການຮັບໃຊ້ ພຣະປະຕິ (ພຣະສິວະ).

Verse 26

शशबिन्दोस्तु पुत्राणां सहस्राणामभूच्छतम् शंसन्ति तस्य पुत्राणाम् अनन्तकम् अनुत्तमम्

ຈາກ ສະສະບິນດຸ ມີບຸດຫຼາຍພັນ ແລະໃນນັ້ນມີຫຼາຍຮ້ອຍ. ພວກເຂົາກ່າວສັນລະເສີນວ່າ ອະນັນຕະກະ ຜູ້ບໍ່ມີໃຜເທົ່າ ແມ່ນຜູ້ເດັ່ນທີ່ສຸດໃນບຸດເຫຼົ່ານັ້ນ.

Verse 27

अनन्तकात् सुतो यज्ञो यज्ञस्य तनयो धृतिः उशनास्तस्य तनयः सम्प्राप्य तु महीमिमाम्

ຈາກ ອະນັນຕະກະ ເກີດບຸດຊື່ ຍັດຍະ; ຈາກ ຍັດຍະ ມີບຸດຊື່ ທຣິຕິ. ແລະບຸດຂອງລາວແມ່ນ ອຸຊະນາ; ເມື່ອມາຮອດແຜ່ນດິນນີ້ ລາວໄດ້ສະຖາປະນາຕົນໃນທຳມະອັນຄ້ຳຈຸນສັດທັງຫຼາຍ.

Verse 28

आजहाराश्वमेधानां शतमुत्तमधार्मिकः स्मृतश्चोशनसः पुत्रः सितेषुर् नाम पार्थिवः

ກະສັດຜູ້ຊອບທຳຢ່າງສູງສຸດ ນາມ ສິເຕສຸ ຜູ້ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນບຸດຂອງ ອຸຊະນາ (ຊຸກຣາຈາຣະຍະ) ໄດ້ປະກອບພິທີ ອັດສະວະເມດະ ເຖິງໜຶ່ງຮ້ອຍຄັ້ງ.

Verse 29

मरुतस्तस्य तनयो राजर्षिर्वंशवर्धनः वीरः कम्बलबर्हिस्तु मरुस्तस्यात्मजः स्मृतः

ຈາກ ມະຣຸຕະ ເກີດບຸດຊື່ ວັງສະວັດທະນະ ຣາຊະຣິຊິ ຜູ້ເພີ່ມພູນວົງສາ ແລະເປັນວີລະບຸລຸດ. ແລະ ກັມບະລະ-ບາຣຫິສ ຜູ້ຖືກຈື່ຈຳວ່າກ້າຫານ ແມ່ນບຸດຂອງ ມະຣຸ ດັ່ງທີ່ເລົ່າຂານ.

Verse 30

पुत्रस्तु रुक्मकवचो विद्वान् कम्बलबर्हिषः निहत्य रुक्मकवचो वीरान् कवचिनो रणे

ຕໍ່ມາ ບຸດຜູ້ຮູ້ຮອບຂອງ ກັມບະລະບາຣຫິສ ຄື ຣຸກມະກະວະຈະ ໄດ້ສັງຫານໃນສະໜາມຮົບ ບັນດາວີລະຊົນຜູ້ສວມເກາະ ແລະນັກຮົບກ້າຫານຜູ້ຫຸ້ມເກາະເຫຼັກ.

Verse 31

धन्विनो निशितैर् बाणैर् अवाप श्रियमुत्तमाम् अश्वमेधे तु धर्मात्मा ऋत्विग्भ्यः पृथिवीं ददौ

ກະສັດນັກທະນູຜູ້ມີທຳ ໂດຍລູກສອນຄົມກ້າ ໄດ້ບັນລຸສິຣິອັນສູງສຸດ. ໃນພິທີອັສວເມທະ ກະສັດຜູ້ມີຈິດໃຈແຫ່ງທຳນັ້ນ ໄດ້ຖວາຍແຜ່ນດິນທັງປວງແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ປະກອບຍັດຍະ. ຕາມຄວາມເຂົ້າໃຈແຫ່ງໄສວະ ດານະແລະຍັດຍະຈະໃຫ້ຜົນແທ້ ເມື່ອຖວາຍດ້ວຍຈິດສະຫລະຕໍ່ພະປະຕິ (ພຣະສິວະ) ເພື່ອຄາຍບາສະແຫ່ງຄວາມຍຶດຖື ທີ່ຜູກມັດພະຊຸ (ວິນຍານປະຈຳຕົວ)។

Verse 32

जज्ञे तु रुक्मकवचात् परावृत्परवीरहा जज्ञिरे पञ्च पुत्रास्तु महासत्त्वाः परावृतः

ຈາກຣຸກມະກະວະຈະ ໄດ້ເກີດພຣາວຣິດ (Parāvṛt) ຜູ້ປະຫານວີຣະຊົນຂອງສັດຕູ. ແລະຈາກພຣາວຣິດ ໄດ້ເກີດບຸດຫ້າຄົນ ທຸກຄົນມີໃຈໃຫຍ່ ແລະກ້າຫານມີພະລັງ.

Verse 33

रुक्मेषुः पृथुरुक्मश् च ज्यामघः परिघो हरिः परिघं च हरिं चैव विदेहेषु पिता न्यसत्

ໃນສາຍວົງນັ້ນ ມີ ຣຸກເມຊຸ (Rukmeṣu), ປຣຶຖຸຣຸກມະ (Pṛthurukma), ຈຍາມະຄະ (Jyāmagha), ປະຣິຄະ (Parigha) ແລະ ຫະຣິ (Hari) ເກີດຂຶ້ນ. ບິດາໄດ້ສະຖາປະນາ ປະຣິຄະ ແລະ ຫະຣິ ໃນດິນແດນວິເທຫະ (Videha) ໃຫ້ຢູ່ໃນລຳດັບສືບສັນຕິວົງ ແລະອານາເຂດອັນຊອບທຳ.

Verse 34

रुक्मेषुरभवद्राजा पृथुरुक्मस्तदाश्रयात् तैस्तु प्रव्राजितो राजा ज्यामघो ऽवसदाश्रमे

ໃນພວກຣຸກເມຊຸ ໄດ້ມີກະສັດ ປຣຶຖຸຣຸກມະ ເກີດຂຶ້ນ ແລະຖືກສະຖາປະນາພາຍໃຕ້ການອຸປະຖຳຂອງພວກເຂົາ. ແຕ່ກະສັດ ຈຍາມະຄະ ຖືກພວກເຂົາຂັບໄລ່ອອກ ແລະໄດ້ໄປພັກຢູ່ໃນອາສຣົມ—ຫັນຈາກອຳນາດກະສັດ ໄປສູ່ທີ່ພຶ່ງແຫ່ງທຳ ທີ່ພະປະຕິ (ພຣະສິວະ) ຖືກເຂົ້າໃກ້ດ້ວຍການສຳລວມ ແລະພິທີປະພຶດອັນສັກສິດ.

Verse 35

प्रशान्तः स वनस्थो ऽपि ब्राह्मणैरेव बोधितः जगाम धनुरादाय देशमन्यं ध्वजी रथी

ແມ່ນແຕ່ລາວຈະສະງົບ ແລະເປັນຜູ້ຢູ່ປ່າກໍຕາມ ລາວຍັງໄດ້ຮັບຄຳຊີ້ນຳຈາກພຣາຫມັນ. ເມື່ອຖືຄັນທະນູຂຶ້ນ ນັກຮົບຜູ້ຂີ່ລົດມີທຸງນັ້ນ ໄດ້ເດີນທາງໄປຍັງດິນແດນອື່ນ—ກັບຄືນສູ່ການກະທຳຕາມທຳ ພາຍໃຕ້ແສງແຫ່ງຄຳຕັກເຕືອນອັນສັກສິດ.

Verse 36

नर्मदातीरमेकाकी केवलं भार्यया युतः ऋक्षवन्तं गिरिं गत्वा त्यक्तमन्यैरुवास सः

ລາວຢູ່ຜູ້ດຽວ—ມີແຕ່ພັນລະຍາເປັນຄູ່ທາງ—ໄປຮອດຝັ່ງແມ່ນ້ຳນະມະດາ. ເມື່ອເຖິງພູຣຶກສະວັນທີ່ຄົນອື່ນລະທິ້ງ ລາວກໍພັກອາໄສຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 37

ज्यामघस्याभवद्भार्या शैब्या शीलवती सती सा चैव तपसोग्रेण शैब्या वै सम्प्रसूयत

ພັນລະຍາຂອງຈະຍາມະຄະ ຊື່ວ່າ ໄຊບະຍາ—ເປັນສະຕີຜູ້ມີສີນທຳ ແລະມັ່ນຄົງໃນຄວາມບໍລິສຸດ. ດ້ວຍພະລັງຕະປະສະຍາອັນແຮງກ້າ ໄຊບະຍານັ້ນໄດ້ຕັ້ງຄັນ ແລະໃຫ້ກຳເນີດລູກຫຼານ.

Verse 38

सुतं विदर्भं सुभगा वयःपरिणता सती राजा पुत्रसुतायां तु विद्वांसौ क्रथकैशिकौ

ພຣະມະເຫສີຜູ້ມີສີນ ແລະມີວາສະນາ—ເມື່ອອາຍຸສຸກງອມແລ້ວ—ໄດ້ປະສູດພຣະຣາຊະບຸດໃຫ້ພຣະຣາຊາ ຊື່ວ່າ ວິດັຣພະ. ຈາກສາຍລູກຫຼານຂອງພຣະຣາຊະບຸດນັ້ນ ໄດ້ປາກົດເຈົ້າຊາຍນັກປັນຍາສອງອົງ ຄື ກຣະຖະ ແລະ ໄກສິກະ.

Verse 39

पुत्रौ विदर्भराजस्य शूरौ रणविशारदौ रोमपादस्तृतीयश् च बभ्रुस्तस्यात्मजः स्मृतः

ພຣະຣາຊາແຫ່ງວິດັຣພະມີພຣະຣາຊະບຸດສອງອົງ—ເປັນວິລະຊົນກ້າຫານ ແລະຊຳນານໃນສິລະປະການຮົບ. ອົງທີສາມແມ່ນ ໂຣມະປາດ; ແລະ ບັບຣູ ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນລູກຂອງພຣະອົງນັ້ນ.

Verse 40

सुधृतिस्तनयस्तस्य विद्वान्परमधार्मिकः कौशिकस्तनयस्तस्मात् तस्माच्चैद्यान्वयः स्मृतः

ຈາກພຣະອົງນັ້ນ ເກີດມີ ສຸທຶຣຕິ—ເປັນນັກປັນຍາ ແລະທຳມະສູງສຸດ. ຈາກສຸທຶຣຕິ ເກີດມີ ເກົາສິກ; ແລະຈາກເກົາສິກ ສາຍຕະກູນທີ່ເອີ້ນວ່າ ໄຈດະຍະ ຖືກຈື່ຈຳສືບມາ.

Verse 41

क्रथो विदर्भस्य सुतः कुन्तिस्तस्यात्मजो ऽभवत् कुन्तेर् वृतस्ततो जज्ञे रणधृष्टः प्रतापवान्

ກຣະຖະ ເປັນບຸດຂອງ ວິດັຣພະ; ບຸດຂອງລາວແມ່ນ ກຸນຕິ. ຈາກ ກຸນຕິ ເກີດ ວຣຶຕ; ແລະຈາກ ວຣຶຕ ເກີດ ຣະນະທຣຶດຕະ ຜູ້ມີກຽດສະຫງ່າ ແລະກ້າຫານ।

Verse 42

रणधृष्टस्य च सुतो निधृतिः परवीरहा दशार्हो नैधृतो नाम्ना महारिगणसूदनः

ແລະ ຣະນະທຣຶດຕະ ມີບຸດຊື່ ນິທຣຶຕິ ຜູ້ປະຫານວີຣະຊົນຂອງສັດຕູ. ທ່ານເປັນຊາວ ດະຊາຣຫະ ຮູ້ຈັກດ້ວຍນາມ ໄນທຣຶຕະ ເປັນຜູ້ທຳລາຍກອງສັດຕູອັນໃຫຍ່.

Verse 43

दशार्हस्य सुतो व्याप्तो जीमूत इति तत्सुतः जीमूतपुत्रो विकृतिस् तस्य भीमरथः सुतः

ຈາກ ດະຊາຣຫະ ເກີດ ວຽາປຕະ; ບຸດຂອງລາວຊື່ ຈີມູຕະ. ບຸດຂອງ ຈີມູຕະ ແມ່ນ ວິກຣຶຕິ; ແລະບຸດຂອງ ວິກຣຶຕິ ແມ່ນ ພີມະຣະຖະ.

Verse 44

अथ भीमरथस्यासीत् पुत्रो नवरथः किल दानधर्मरतो नित्यं सत्यशीलपरायणः

ຕໍ່ມາ ພີມະຣະຖະ ມີບຸດຊື່ ນະວະຣະຖະ ແທ້ໆ—ຜູ້ອຸທິດຕົນແກ່ທຳແຫ່ງການໃຫ້ທານເປັນນິດ ແລະຍຶດໝັ້ນໃນຄວາມຈິງ ແລະຈັນຍາອັນຊອບ.

Verse 45

तस्य चासीद्दृढरथः शकुनिस्तस्य चात्मजः तस्मात् करम्भः सम्भूतो देवरातो ऽभवत्ततः

ຈາກລາວ ເກີດ ດຣຶດຫະຣະຖະ; ບຸດຂອງລາວແມ່ນ ສະກຸນິ. ຈາກ ສະກຸນິ ເກີດ ກະຣັມພະ ແລະຕໍ່ມາ ເທວະຣາຕະ ກໍເກີດ. ດັ່ງນັ້ນ ສາຍລາຊະວົງຈຶ່ງສືບຕໍ່ ພາຍໃຕ້ການປົກຄອງອັນລຶກລັບຂອງ ປະຕິ (ພຣະສິວະ) ໃນຂະນະທີ່ ປະຊຸ (ດວງວິນຍານ) ເຄື່ອນໄຫວຜ່ານການເກີດມີຮ່າງ ພາຍໃຕ້ພັນທະແຫ່ງກຳ (ປາຊະ).

Verse 46

देवरातादभूद्राजा देवरातिर् महायशाः देवगर्भोपमो जज्ञे यो देवक्षत्रनामकः

ຈາກ ເທວະຣາຕາ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ ພະຣາຊາ ເທວະຣາຕິ ຜູ້ມີກຽດສຽງຍິ່ງ. ຈາກພະອົງ ໄດ້ປະສູດຜູ້ໜຶ່ງ ດຸດດັ່ງຄັນທິບ ຊື່ ເທວະກະສັດຣະ.

Verse 47

देवक्षत्रसुतः श्रीमान् मधुर्नाम महायशाः मधूनां वंशकृद्राजा मधोस्तु कुरुवंशकः

ຈາກ ເທວະກະສັດຣະ ໄດ້ເກີດພະຣາຊາ ມະທຸ ຜູ້ມີສິຣີ ແລະ ກຽດສຽງຍິ່ງ. ພະອົງເປັນຜູ້ສ້າງວົງສາມະທຸ; ແລະຈາກ ມະທຸ ກໍເກີດຜູ້ສືບຕົ້ນວົງສາກຸຣຸ.

Verse 48

कुरुवंशाद् अनुस् तस्मात् पुरुत्वान् पुरुषोत्तमः अंशुर्जज्ञे च वैदर्भ्यां भद्रवत्यां पुरुत्वतः

ໃນວົງສາກຸຣຸ ຈາກທ່ານ (ອະນຸ) ໄດ້ເກີດ ປຸຣຸຕະວານ ຜູ້ເປັນບຸລຸດອັນສູງສຸດ. ແລະຈາກ ປຸຣຸຕະວານ ໂດຍນາງວິດັຣພີ ຊື່ ພັດຣະວະຕີ ໄດ້ເກີດ ອັມຊຸ.

Verse 49

ऐक्ष्वाकीम् अवहच्चांशुः सत्त्वस्तस्मादजायत सत्त्वात् सर्वगुणोपेतः सात्वतः कुलवर्धनः

ອັມຊຸ ໄດ້ແຕ່ງງານກັບເຈົ້າຍິງແຫ່ງວົງສາ ອິກສະວາກຸ. ຈາກພະອົງ ໄດ້ເກີດ ສັດຕະວະ; ແລະຈາກ ສັດຕະວະ ໄດ້ເກີດ ສາດຕະວະຕະ ຜູ້ພ້ອມດ້ວຍຄຸນງາມທັງປວງ ເປັນຜູ້ເພີ່ມພູນວົງສາ.

Verse 50

ज्यामघस्य मया प्रोक्ता सृष्टिर्वै विस्तरेण वः यः पठेच्छृणुयाद्वापि निसृष्टिं ज्यामघस्य तु

ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ອະທິບາຍໃຫ້ພວກເຈົ້າຟັງແລ້ວ ຢ່າງລະອຽດ ເຖິງການກໍ່ກຳເນີດ ແລະການຄືບຄືນຂອງວົງສາ ຈະຍາມະຄະ. ຜູ້ໃດອ່ານສະດຸດ ຫຼືຟັງເລື່ອງການປະກາດອອກຂອງ ຈະຍາມະຄະ ຍ່ອມໄດ້ບຸນ ແລະໃຈຫັນໄປຫາ ພະປະຕິ ຜູ້ປົດປ່ອຍປະຊຸ (paśu) ຈາກບາສະ (pāśa).

Verse 51

प्रजीवत्येति वै स्वर्गं राज्यं सौख्यं च विन्दति

ແທ້ຈິງ ຜູ້ນັ້ນດໍາລົງຊີວິດຕໍ່ໄປ—ໄດ້ບັນລຸສະຫວັນ, ອໍານາດປົກຄອງ, ແລະຄວາມສຸກ. ຕາມຄວາມເຂົ້າໃຈແບບໄສວະ ການດໍາລົງແລະການບັນລຸນີ້ເກີດຂຶ້ນເມື່ອປາຊຸ (ວິນຍານທີ່ຖືກຜູກ) ສອດຄ່ອງກັບທໍາມະ ແລະບຸນກຸສົນທີ່ຫັນໄປຫາພຣະສິວະ ເຮັດໃຫ້ປາຊະ (ພັນທະ) ຄ່ອຍໆຄາຍລົງພາຍໃຕ້ພຣະກະລຸນາຂອງປະຕິ (ພຣະສິວະ)។