Adhyaya 31

Verse 1

इति श्रीलिङ्गमहापुराणे पूर्वभागे त्रिंशो ऽध्यायः सनत्कुमार उवाच कथं भवप्रसादेन देवदारुवनौकसः प्रपन्नाः शरणं देवं वक्तुमर्हसि मे प्रभो

ດັ່ງນັ້ນ ໃນ «ສີຣີ ລິງຄະ ມະຫາປຸຣານະ» ພາກປູຣະວະ ບົດທີສາມສິບ ກໍສິ້ນສຸດລົງ. ສະນັດກຸມາຣະ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະອົງ, ຂໍທ່ານຈົ່ງອະທິບາຍໃຫ້ຂ້ອຍຟັງວ່າ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງ ພະວະ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ຢູ່ໃນປ່າເທວະດາຣູ ໄດ້ຍອມຈຳນົນ ແລະເອົາພຣະເທວະເປັນທີ່ພຶ່ງແນວໃດ?”

Verse 2

शैलादिरुवाच तानुवाच महाभागान् भगवान् आत्मभूः स्वयम् देवदारुवनस्थांस्तु तपसा पावकप्रभान्

ໄຊລາດິ ກ່າວວ່າ: ແລ້ວພຣະຜູ້ເກີດດ້ວຍຕົນເອງ ພຣະພຣະຫມາ (ອາດຕະມະພູ) ໄດ້ກ່າວກັບບັນດາມະຫາວິນຍານ ຜູ້ຢູ່ໃນປ່າເທວະດາຣູ—ນັກບຳເນັດຕະປະທີ່ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງໄຟ ດ້ວຍພະລັງແຫ່ງຕະປະ.

Verse 3

पितामह उवाच एष देवो महादेवो विज्ञेयस्तु महेश्वरः न तस्मात्परमं किंचित् पदं समधिगम्यते

ພິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ) ກ່າວວ່າ: “ພຣະອົງນີ້ແຫຼະ ຄວນຮູ້ຈັກວ່າເປັນພຣະເທວະ—ມະຫາເທວະ, ມະເຫສະວະຣະ. ເຫນືອກວ່າພຣະອົງ ບໍ່ມີສະຖານະ ຫຼືເປົ້າໝາຍ ຫຼືຖິ່ນພຳນັກອັນສູງກວ່າໃຫ້ບັນລຸໄດ້.”

Verse 4

देवानां च ऋषीनां च पितॄणां चैव स प्रभुः सहस्रयुगपर्यन्ते प्रलये सर्वदेहिनः

ພຣະອົງພຽງອົງດຽວເປັນພະຜູ້ເປັນເຈົ້າ (ປະຕິ) ຂອງເທວະ, ຣິສິ, ແລະປິຕຣະ; ໃນວັນພຣະລະຍະທ້າຍພັນຍຸກ ພຣະອົງກຳນົດຊະຕາຂອງສັດມີກາຍທັງປວງ។

Verse 5

संहरत्येष भगवान् कालो भूत्वा महेश्वरः एष चैव प्रजाः सर्वाः सृजत्येकः स्वतेजसा

ພຣະຜູ້ເປັນພຣະພອນນີ້ ເປັນກາລະ (ເວລາ) ເປັນມະເຫສະວະຣະ ແລ້ວຊົງຮວບຮວມລະລາຍຈັກກະວານ; ແລະພຣະອົງອົງດຽວນັ້ນ ດ້ວຍຮັດສະມີຂອງພຣະອົງເອງ ຊົງສ້າງສັດທັງປວງຂຶ້ນໃໝ່।

Verse 6

एष चक्री च वज्री च श्रीवत्सकृतलक्षणः योगी कृतयुगे चैव त्रेतायां क्रतुर् उच्यते

ພຣະອົງຊົງຖືຈັກຣະ ແລະ ວັຊຣະ ແລະມີເຄື່ອງໝາຍສິຣີວັດສະອັນເປັນມົງຄຸນ. ໃນກຣິຕະຍຸກ ພຣະອົງຖືກເອີ້ນວ່າ ໂຍຄີຜູ້ສູງສຸດ; ໃນເຕຣຕາຍຸກ ພຣະອົງຖືກເອີ້ນວ່າ ກຣະຕຸ ອັນເປັນຮ່າງແຫ່ງຍັດຍາເວດະ.

Verse 7

द्वापरे चैव कालाग्निर् धर्मकेतुः कलौ स्मृतः रुद्रस्य मूर्तयस्त्वेता ये ऽभिध्यायन्ति पण्डिताः

ໃນດວາປະຣະຍຸກ ຣຸດຣະຖືກຈື່ຈຳວ່າ ກາລາກນິ; ໃນກາລິຍຸກ ພຣະອົງຖືກເອີ້ນວ່າ ທັມມະເກຕຸ. ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນມູຣຕິຂອງຣຸດຣະ ທີ່ນັກປັນຍາພາກັນພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິ.

Verse 8

चतुरस्रं बहिश्चान्तर् अष्टास्रं पिण्डिकाश्रये वृत्तं सुदर्शनं योग्यम् एवं लिङ्गं प्रपूजयेत्

ຈົ່ງບູຊາລິງຄະໃນຮູບແບບທີ່ຖືກຕ້ອງນີ້: ພາຍນອກເປັນສີ່ຫຼ່ຽມ; ພາຍໃນເປັນແປດຫຼ່ຽມ; ຢູ່ຖານປິນດິກາ (piṇḍikā) ຕ້ອງຮອງຮັບແນ່ນອນ; ແລະເປັນວົງມົນ ງາມມົງຄຸນ ເໝາະສົມຕໍ່ພິທີ—ດັ່ງນີ້ຈຶ່ງຄວນບູຊາລິງຄະໃຫ້ສົມບູນ.

Verse 9

तमो ह्यग्नी रजो ब्रह्मा सत्त्वं विष्णुः प्रकाशकम् मूर्तिरेका स्थिता चास्य मूर्तयः परिकीर्तिताः

ຕະໂມ (tamas) ແມ່ນອັກນີ; ຣະໂຈ (rajas) ແມ່ນພຣະພຣະຫມາ; ສັດຕະວະ (sattva) ຜູ້ໃຫ້ແສງ ແມ່ນວິສນຸ. ແຕ່ຄວາມຈິງຂອງພຣະອົງເປັນອັນດຽວ ແລະດຳລົງຢູ່ນິລັນດອນ; ສາມປະການນີ້ຖືກປະກາດເປັນຮູບປາກົດຂອງພຣະອົງ।

Verse 10

यत्र तिष्ठति तद्ब्रह्म योगेन तु समन्वितम् तस्माद्धि देवदेवेशम् ईशानं प्रभुमव्ययम्

ບ່ອນໃດທີ່ “ຕັດ” (ຄວາມເປັນສູງສຸດ) ດຳລົງຢູ່ ບ່ອນນັ້ນແທ້ແມ່ນພຣະພຣະຫມັນ (Brahman) ອັນຜູກພັນກັບໂຍຄະຢ່າງບໍ່ແຍກຈາກກັນ. ດັ່ງນັ້ນຄວນນົບນ້ອມບູຊາ ອີສານະ (Īśāna) ພຣະເຈົ້າແຫ່ງພຣະເຈົ້າທັງປວງ ຜູ້ເປັນອົງອະມະຕະ ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ।

Verse 11

आराधयन्ति विप्रेन्द्रा जितक्रोधा जितेन्द्रियाः लिङ्गं कृत्वा यथान्यायं सर्वलक्षणसंयुतम्

ພຣາຫມະນະຜູ້ເປັນເລີດ—ຜູ້ຊະນະຄວາມໂກດ ແລະຄວບຄຸມອິນທຣີ—ບູຊາພຣະສິວະ ໂດຍປັ້ນລິງຄະຕາມພິທີທີ່ຖືກຕ້ອງ ຕາມບັນຍັດ ໃຫ້ພ້ອມດ້ວຍລັກສະນະມົງຄຸນທັງປວງ।

Verse 12

अङ्गुष्ठमात्रं सुशुभं सुवृत्तं सर्वसंमतम् समनाभं तथाष्टास्रं षोडशास्रम् अथापि वा

ລິງຄະພຣະສິວະ ອາດປັ້ນໃຫ້ມີຂະໜາດເທົ່ານິ້ວໂປ້ງ—ງາມ ແລະກົມກຽງ—ເປັນທີ່ຍອມຮັບຂອງທຸກຄົນ. ຄວນມີສັດສ່ວນພໍດີ ມີໝາຍກາງຄ້າຍສະດື ແລະອາດເຮັດເປັນ 8 ສັນ ຫຼືແມ່ນ 16 ສັນກໍໄດ້।

Verse 13

सुवृत्तं मण्डलं दिव्यं सर्वकामफलप्रदम् वेदिका द्विगुणा तस्य समा वा सर्वसंमता

ຄວນສ້າງມັນດະລະວົງກົມທີ່ກົມກຽງສົມບູນ ອັນດິວະ ໃຫ້ຜົນແຫ່ງຄວາມປາດຖະໜາທຸກປະການ. ເວທິກາ (ຖານບູຊາ) ຄວນມີຂະໜາດເປັນສອງເທົ່າຂອງມັນ ຫຼືຈະເທົ່າກັນກໍໄດ້—ນີ້ແມ່ນກົດທີ່ທຸກຄົນຍອມຮັບ।

Verse 14

गोमुखी च त्रिभागैका वेद्या लक्षणसंयुता पट्टिका च समन्ताद्वै यवमात्रा द्विजोत्तमाः

ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ, ຖານບູຊາ (ເວດີ) ຄວນປັ້ນໃຫ້ເປັນຮູບ «ປາກງົວ» (gomukhī) ແບ່ງເປັນ 3 ສ່ວນ ແລະມີໝາຍຕາມຄຳສອນ; ຮອບດ້ານທັງໝົດໃຫ້ມີແຖບລ້ອມ (paṭṭikā) ຂະໜາດ 1 ຢະວະ (ເມັດບາເລ).

Verse 15

सौवर्णं राजतं शैलं कृत्वा ताम्रमयं तथा वेदिकायाश् च विस्तारं त्रिगुणं वै समन्ततः

ເມື່ອປັ້ນຫີນຖານອັນສັກສິດເປັນຄຳ, ເງິນ, ແລະທອງແດງເຊັ່ນດຽວກັນແລ້ວ, ຄວນເຮັດໃຫ້ເວດິກາ (ແທ່ນບູຊາ) ຂະຫຍາຍອອກຮອບດ້ານເຖິງ 3 ເທົ່າຂອງຂະໜາດນັ້ນ, ເພື່ອໃຫ້ການບູຊາລິງຄະມີສັດສ່ວນ ແລະຄວາມສັກສິດຖືກຕ້ອງ.

Verse 16

वर्तुलं चतुरस्रं वा षडस्रं वा त्रिरस्रकम् समन्तान्निर्व्रणं शुभ्रं लक्षणैस्तत् सुलक्षितम्

ລິງຄະຂອງພຣະສິວະ ອາດເປັນຮູບກົມ, ສີ່ຫຼ່ຽມ, ຫົກຫຼ່ຽມ ຫຼື ສາມຫຼ່ຽມ; ຄວນໄຮ້ຕຳໜິທຸກດ້ານ, ບໍລິສຸດ ແລະສະຫວ່າງ. ເມື່ອມີໝາຍມົງຄຸນເຫຼົ່ານີ້ ຈຶ່ງເອີ້ນວ່າມີລັກສະນະດີ ເໝາະແກ່ການບູຊາ—ເປັນທາງໃຫ້ paśu (ວິນຍານຖືກຜູກ) ເຂົ້າໃກ້ Pati (ພຣະສິວະ) ຜູ້ເປັນອົງຈອມ.

Verse 17

प्रतिष्ठाप्य यथान्यायं पूजालक्षणसंयुतम् कलशं स्थापयेत्तस्य वेदिमध्ये तथा द्विजाः

ເມື່ອຕິດຕັ້ງຕາມພິທີທີ່ຖືກຕ້ອງ ແລະໃຫ້ພ້ອມດ້ວຍໝາຍແລະເຄື່ອງບູຊາຕາມຄຳສອນແລ້ວ, ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຄວນວາງກະລະສະ (kalaśa) ສຳລັບພິທີນັ້ນໄວ້ກາງເວດີ. ດ້ວຍການບູຊາຢ່າງເປັນລະບຽບນີ້ ຈຶ່ງເຂົ້າໃກ້ Pati (ພຣະສິວະ) ແລະເຮັດໃຫ້ສາຍຜູກ (pāśa) ທີ່ຜູກ paśu (ວິນຍານ) ຄ່ອຍໆຄາຍອອກ.

Verse 18

सहिरण्यं सबीजं च ब्रह्मभिश् चाभिमन्त्रितम् सेचयेच्च ततो लिङ्गं पवित्रैः पञ्चभिः शुभैः

ຈາກນັ້ນ ຄວນພອຍນ້ຳປະພອມລິງຄະຂອງພຣະສິວະ ດ້ວຍເຄື່ອງຊຳລະມົງຄຸນ 5 ປະການ—ທີ່ຈັດກຽມຮ່ວມກັບຄຳ ແລະເມັດພັນສັກສິດ, ແລະຖືກອະພິມັນຕຣະໂດຍພຣາຫມັນດ້ວຍມັນຕຣະ; ເພື່ອຊຳລະເຄື່ອງໝາຍຂອງ Pati ຜູ້ເປັນອົງຈອມ ຜູ້ຄາຍສາຍຜູກ pāśa ຂອງ paśu (ວິນຍານ).

Verse 19

पूजयेच्च यथालाभं ततः सिद्धिमवाप्स्यथ समाहिताः पूजयध्वं सपुत्राः सह बन्धुभिः

ຈົ່ງບູຊາພຣະເຈົ້າໃນຮູບລິງຄະ ຕາມຊັບພະຍາກອນທີ່ມີ; ແລ້ວທ່ານຈະໄດ້ຮັບສິດທິ (ຄວາມສຳເລັດທາງຈິດວິນຍານ). ດ້ວຍໃຈທີ່ຮວບຮວມແລະສະຫງົບ ຈົ່ງບູຊາຮ່ວມກັນກັບລູກຫຼານແລະຍາດພີ່ນ້ອງ ເພື່ອໃຫ້ປະຊຸ (ວິນຍານປະຈຳຕົວ) ເຂົ້າໃກ້ພຣະກະລຸນາຂອງປະຕິ (ພຣະສິວະ) ແລະການຄາຍພາຊະ (ພັນທະ).

Verse 20

सर्वे प्राञ्जलयो भूत्वा शूलपाणिं प्रपद्यत ततो द्रक्ष्यथ देवेशं दुर्दर्शमकृतात्मभिः

«ພວກເຈົ້າທັງໝົດ ຈົ່ງພັບມືອັນຈະລີ ແລະເຂົ້າພຶ່ງພາພຣະອົງຜູ້ຖືຕຣິສູນ. ແລ້ວພວກເຈົ້າຈະໄດ້ເຫັນພຣະເທວະເອສະ—ຈອມເທວະທັງປວງ—ຜູ້ທີ່ຍາກຈະເຫັນສຳລັບຜູ້ທີ່ໃຈພາຍໃນຍັງບໍ່ບໍລິສຸດ»។

Verse 21

यं दृष्ट्वा सर्वमज्ञानम् अधर्मश् च प्रणश्यति ततः प्रदक्षिणं कृत्वा ब्रह्माणममितौजसम्

ເມື່ອໄດ້ເຫັນພຣະອົງນັ້ນ ອະວິດຍາທັງປວງ ແລະອະທັມກໍສູນສະຫາຍ. ແລ້ວເຂົາໄດ້ເຮັດປະທັກສິນາ (ເດີນວຽນບູຊາ) ແລະເຂົ້າໄປຫາພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ມີສະຫວ່າງໄສອັນຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້.

Verse 22

सम्प्रस्थिता वनौकास्ते देवदारुवनं ततः आराधयितुमारब्धा ब्रह्मणा कथितं यथा

ແລ້ວບັນດາຜູ້ຢູ່ປ່ານັ້ນໄດ້ອອກເດີນທາງໄປຫາປ່າເທວະດາຣູ. ແລະເຂົາເຈົ້າໄດ້ເລີ່ມອາຣາທະນາບູຊາຕາມທີ່ພຣະພຣະຫມາໄດ້ກ່າວໄວ້ ໂດຍຫັນຄວາມພາກພຽນໄປສູ່ການປະລອບໃຈພຣະອົງ (ປະຕິ) ດ້ວຍພັກຕິທີ່ກຳນົດໄວ້.

Verse 23

स्थण्डिलेषु विचित्रेषु पर्वतानां गुहासु च नदीनां च विविक्तेषु पुलिनेषु शुभेषु च

ໃນບ່ອນຮາບພຽງອັນສັກສິດທີ່ງາມພິສດ, ໃນຖ້ຳຂອງພູເຂົາ, ແລະຕາມຫາດຊາຍທີ່ໂດດດ່ຽວອັນເປັນມົງຄຸນຂ້າງແມ່ນ້ຳ—ທີ່ນັ້ນຄວນພັກອາໄສ ແລະບູຊາ.

Verse 24

शैवालशोभनाः केचित् केचिदन्तर्जलेशयाः केचिद्दर्भावकाशास्तु पादाङ्गुष्ठाग्रधिष्ठिताः

ບາງພວກຖືກປະດັບດ້ວຍຕະໄຄນ້ຳແມ່ນ້ຳ; ບາງພວກນອນຊ່ອນຢູ່ໃນນ້ຳ; ບາງພວກພັກຢູ່ໃນຊ່ອງຫຍ້າກຸສະ; ແລະບາງພວກຕັ້ງຢູ່ເທິງປາຍນິ້ວໂປ້ຕີນ—ເປັນຖານະອັນລະອຽດຂອງປະຊຸ (paśu) ຜູ້ມີກາຍ ທີ່ເຄື່ອນໄຫວພາຍໃຕ້ພາຊະ (pāśa) ໃນການສ້າງອັນປາກົດຂອງພະປະຕິ (Pati)។

Verse 25

दन्तोलूखलिनस्त्वन्ये अश्मकुट्टास् तथा परे स्थानवीरासनास्त्वन्ये मृगचर्यारताः परे

ບາງພວກຂອງນັກບວດໄສວະ ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍອາຫານທີ່ບົດດ້ວຍແຂ້ວຂອງຕົນ; ບາງພວກບົດດ້ວຍຫີນ. ບາງພວກຢືນຢູ່ຢ່າງໝັ້ນຄົງ ແລະນັ່ງໃນວີຣາສະນະ (vīrāsana); ບາງພວກຍິນດີໃນວັດຕະປະຕິບັດການເຄື່ອນໄຫວດັ່ງກວາງ—ແຕ່ລະຄົນປະຕິບັດຕະປັດສະຍາເພື່ອພະປະຕິ, ພຣະສິວະ ຜູ້ປົດປ່ອຍ paśu ຈາກ pāśa।

Verse 26

कालं नयन्ति तपसा पूजया च महाधियः एवं संवत्सरे पूर्णे वसन्ते समुपस्थिते

ນັກບຸນຜູ້ມີໃຈໃຫຍ່ ຜ່ານເວລາດ້ວຍຕະປັດສະຍາ (tapas) ແລະດ້ວຍການບູຊາ. ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຄົບໜຶ່ງປີແລ້ວ ລະດູບ່ອນໄມ້ຜຸດຜົນ (ວະສັນຕະ) ກໍມາຮອດ។

Verse 27

ततस्तेषां प्रसादार्थं भक्तानाम् अनुकम्पया देवः कृतयुगे तस्मिन् गिरौ हिमवतः शुभे

ຕໍ່ມາ ເພື່ອປະທານພຣະກະລຸນາແກ່ຜູ້ມີພັກຕິ (bhakta) ດ້ວຍຄວາມເມດຕາສົງສານ ພຣະເຈົ້າໄດ້ປາກົດໃນຍຸກກຣິຕະ (Kṛta-yuga) ຢູ່ເທິງພູຮິມະວານອັນເປັນມົງຄຸນ।

Verse 28

देवदारुवनं प्राप्तः प्रसन्नः परमेश्वरः भस्मपांसूपदिग्धाङ्गो नग्नो विकृतलक्षणः

ພຣະປະເມສະວະຣະ (Pati) ຜູ້ສະຫງົບສຸກ ແລະສົມບູນໃນພຣະອົງເອງ ໄດ້ມາຮອດປ່າເທວະດາຣຸ (Devadāru). ພຣະວະກາຍຖືກທາດ້ວຍຂີ້ເຖົ່າສັກສິດ (bhasma) ແລະຝຸ່ນ, ບໍ່ນຸ່ງຜ້າ, ມີລັກສະນະພາຍນອກດູແປກປະຫຼາດ।

Verse 29

उल्मुकव्यग्रहस्तश् च रक्तपिङ्गललोचनः क्वचिच्च हसते रौद्रं क्वचिद्गायति विस्मितः

ພຣະອົງຖືຄົງໄຟທີ່ລຸກໄໝ້ໃນມືທີ່ບໍ່ຢຸດນິ່ງ ແລະມີດວງຕາສີແດງນ້ຳຕານອອກເຫຼືອງ. ບາງຄັ້ງພຣະອົງຫົວເຮາະດ້ວຍສຽງດຸດັນດັ່ງຣຸດຣະ; ບາງຄັ້ງ—ນ່າພິສົດອັດສະຈັນ—ພຣະອົງກໍ່ຮ້ອງເພງສັກສິດຂຶ້ນທັນທີ.

Verse 30

क्वचिन्नृत्यति शृङ्गारं क्वचिद्रौति मुहुर्मुहुः आश्रमे ह्यटते भैक्ष्यं याचते च पुनः पुनः

ບາງຄັ້ງພຣະອົງຟ້ອນລຳດ້ວຍອາການດັ່ງຜູ້ຫຼົງຮັກ; ບາງຄັ້ງກໍ່ຮ້ອງໄຫ້ຊ້ຳໆ. ໃນອາສຣົມພຣະອົງເດີນວົນ ຂໍບິນທະບາດ ຂໍຊ້ຳໆ—ພາຍນອກເຫັນຄືຜິດປົກກະຕິ ແຕ່ພາຍໃນກໍ່ຕັ້ງມັ່ນໃນພຣະສິວະ ພຣະປະຕິ ຜູ້ຢູ່ເຫນືອປາສະທີ່ຜູກມັດປາຊຸ (ວິນຍານ).

Verse 31

मायां कृत्वा तथारूपां देवस्तद्वनम् आगतः ततस्ते मुनयः सर्वे तुष्टुवुश् च समाहिताः

ພຣະເຈົ້າໄດ້ສ້າງຮູບນັ້ນດ້ວຍມາຍາອັນເທວະຂອງພຣະອົງ ແລ້ວເຂົ້າໄປໃນປ່ານັ້ນ. ຈາກນັ້ນບັນດາມຸນີທັງປວງ ມີໃຈສະຫງົບຮວມຕົວ ກໍ່ສັນລະເສີນພຣະອົງດ້ວຍບົດສັນລະເສີນ.

Verse 32

अद्भिर् विविधमाल्यैश् च धूपैर्गन्धैस्तथैव च सपत्नीका महाभागाः सपुत्राः सपरिच्छदाः

ດ້ວຍນ້ຳ ດ້ວຍພວງມາລາຫຼາກຫຼາຍ ແລະດ້ວຍທູບຄວັນຫອມກັບເຄື່ອງຫອມບູຊາ ບັນດາຜູ້ມີບຸນຜູ້ເປັນພັກຕິ—ພ້ອມພັນລະຍາ ລູກຊາຍ ແລະຜູ້ຕິດຕາມກັບເຄື່ອງບໍລິຂານຄົບຖ້ວນ—ຄວນບູຊາລິງຄະ ໂດຍຕັ້ງຕົນໃນຄວາມເຄົາລົບຕໍ່ພຣະປະຕິ (ສິວະ) ຜູ້ປົດປ່ອຍປາຊຸຈາກປາສະ.

Verse 33

मुनयस्ते तथा वाग्भिर् ईश्वरं चेदम् अब्रुवन् अज्ञानाद्देवदेवेश यदस्माभिर् अनुष्ठितम्

ແລ້ວບັນດາມຸນີເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ກ່າວຕໍ່ພຣະອົງດ້ວຍວາຈານີ້ວ່າ: “ໂອ ອີສະວະຣະ, ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ, ສິ່ງໃດທີ່ພວກເຮົາໄດ້ປະພຶດໃນຄວາມບໍ່ຮູ້—ຂໍໃຫ້ພຣະກະລຸນາອະໄພ ແລະຊົງແກ້ໄຂໃຫ້ຖືກຕ້ອງ.”

Verse 34

कर्मणा मनसा वाचा तत्सर्वं क्षन्तुमर्हसि चरितानि विचित्राणि गुह्यानि गहनानि च

ດ້ວຍກາຍ ດ້ວຍໃຈ ແລະດ້ວຍວາຈາ—ຂໍພຣະອົງໂປດອະໄພທັງໝົດນັ້ນ. ພຣະກິດຂອງພຣະອົງອັດສະຈັນ ລຶກລັບ ແລະນຶກບໍ່ຖືກອັນລຶກຊຶ້ງ.

Verse 35

ब्रह्मादीनां च देवानां दुर्विज्ञेयानि ते हर अगतिं ते न जानीमो गतिं नैव च नैव च

ໂອ ຮະຣະ, ແມ່ນແຕ່ພຣະພຣະຫມາ ແລະເທວະທັງຫຼາຍ ກໍຍັງຍາກຈະເຂົ້າໃຈຄວາມເປັນຈິງຂອງພຣະອົງ. ພວກເຮົາບໍ່ຮູ້ «ອະຄະຕິ» ຂອງພຣະອົງ—ການເກີນທາງທັງປວງ—ແລະກໍບໍ່ຮູ້ «ຄະຕິ» ຂອງພຣະອົງ ຄືການເຄື່ອນໄຫວໃນໂລກທັງຫຼາຍ.

Verse 36

विश्वेश्वर महादेव यो ऽसि सो ऽसि नमो ऽस्तु ते स्तुवन्ति त्वां महात्मानो देवदेवं महेश्वरम्

ໂອ ວິສເວສະວະຣະ ມະຫາເທວ, ພຣະອົງເປັນຢ່າງໃດ ກໍເປັນພຣະອົງນັ້ນແຕ່ຜູ້ດຽວ; ຂໍນະມະສະການແດ່ພຣະອົງ. ບັນດາຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ສັນລະເສີນພຣະອົງເປັນ ມະເຫສະວະຣະ, ເທວະເທວະ ພຣະເຈົ້າເໜືອເທວະທັງປວງ.

Verse 37

नमो भवाय भव्याय भावनायोद्भवाय च अनन्तबलवीर्याय भूतानां पतये नमः

ນະໂມແດ່ ພະພາວະ (Bhava)—ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ ແລະເປັນການເກີດຂຶ້ນຢູ່ເສມອ. ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນພະລັງແຫ່ງການເກີດຂຶ້ນ ແລະເປັນບໍ່ເກີດຂອງການປະກົດ. ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີກຳລັງແລະວິລະພາບອັນອະນັນ—ນະໂມແດ່ ປະຕິ, ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າເໜືອສັດທັງປວງ.

Verse 38

संहर्त्रे च पिशङ्गाय अव्ययाय व्ययाय च गङ्गासलिलधाराय आधाराय गुणात्मने

ນະໂມແດ່ຜູ້ທຳລາຍ; ແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີສີທອງນ້ຳຕານ; ແດ່ຜູ້ບໍ່ເສື່ອມ (Avyaya) ແລະແດ່ຜູ້ນຳການເສື່ອມສະລາຍມາ; ແດ່ຜູ້ທີ່ຮັບຖືກສາຍນ້ຳຄົງຄາ (Ganga) ທີ່ໄຫຼລົງ; ແດ່ອາດາຣະ ຜູ້ເປັນຖານຮອງຮັບທັງປວງ; ແດ່ຜູ້ມີສະພາບເປັນກຸນະ—ເປັນລີລາຂອງກຸນະ—ແຕ່ຍັງເປັນປະຕິອັນສູງສຸດ ເກີນພັນທະ.

Verse 39

त्र्यंबकाय त्रिनेत्राय त्रिशूलवरधारिणे कन्दर्पाय हुताशाय नमो ऽस्तु परमात्मने

ນະໂມແດ່ພຣະອາດຕະມະສູງສຸດ—ຕຣຽມບະກະ ພຣະຜູ້ມີສາມຕາ ຜູ້ຖືຕຣິຊູນ ແລະມືປະທານພອນ; ພຣະອົງເປັນກາມະອັນບໍລິສຸດ ນໍາປະສຸໄປສູ່ການຫຼຸດພົ້ນ ແລະເປັນໄຟພາຍໃນ ເຜົາພາຊະແຫ່ງພັນທະນາ—ນະໂມ.

Verse 40

शङ्कराय वृषाङ्काय गणानां पतये नमः दण्डहस्ताय कालाय पाशहस्ताय वै नमः

ນະໂມແດ່ສັງກະຣະ ຜູ້ມີເຄື່ອງໝາຍເປັນງົວ ແລະເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງຄະນະ (gaṇa). ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ຖືດັນດະແຫ່ງການລົງໂທດ—ກາລະເອງ—ແລະຜູ້ຖືບາຊະ ຜູ້ຜູກແລະປົດປ່ອຍປະສຸຜູ້ຖືກຜູກ.

Verse 41

वेदमन्त्रप्रधानाय शतजिह्वाय वै नमः भूतं भव्यं भविष्यं च स्थावरं जङ्गमं च यत्

ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນຫົວໜ້າແຫ່ງມົນຕຣາເວດ ເປັນແກ່ນສານຂອງພຣະວະຈະ; ນະໂມແດ່ພຣະຜູ້ມີຮ້ອຍລີ້ນ. ສິ່ງໃດໆເປັນອະດີດ ປັດຈຸບັນ ອະນາຄົດ; ທັງທີ່ຢືນນິ່ງແລະທີ່ເຄື່ອນໄຫວ—ທັງໝົດນັ້ນຖືກພຣະປະຕິ ພຣະສິວະສູງສຸດ ຄອບຄຸມແລະຮູ້ຊັດ.

Verse 42

तव देहात्समुत्पन्नं देव सर्वमिदं जगत् पासि हंसि च भद्रं ते प्रसीद भगवंस्ततः

ໂອ ເທວະ, ຈັກກະວານທັງໝົດນີ້ເກີດຂຶ້ນຈາກພຣະກາຍຂອງພຣະອົງ. ພຣະອົງທຳນຸບຳລຸງມັນ ແລະພຣະອົງກໍທຳລາຍລະລາຍມັນ. ຄວາມມົງຄຸນແດ່ພຣະອົງ—ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣະຜູ້ເຈົ້າຜູ້ປະເສີດ (Pati), ຂໍຈົ່ງເມດຕາຕໍ່ພວກເຮົາ.

Verse 43

अज्ञानाद्यदि विज्ञानाद् यत् किंचित् कुरुते नरः तत्सर्वं भगवानेव कुरुते योगमायया

ບໍ່ວ່າຈະເຮັດດ້ວຍອະວິຊາ ຫຼືແມ່ນດ້ວຍວິຊາທີ່ຈຳກັດ, ສິ່ງໃດໆທີ່ມະນຸດເຮັດ—ທັງໝົດນັ້ນແທ້ຈິງແມ່ນພຣະພະຄະວານເອງທີ່ກະທຳ ໂດຍຍົກມາຍາ (Yogamāyā) ອຳນາດທິບພະຂອງພຣະອົງ.

Verse 44

एवं स्तुत्वा तु मुनयः प्रहृष्टैरन्तरात्मभिः याचन्त तपसा युक्ताः पश्यामस्त्वां यथापुरा

ດັ່ງນັ້ນ ຫຼັງຈາກໄດ້ສັນລະເສີນແລ້ວ ບັນດາມຸນີຜູ້ມີໃຈພາຍໃນເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິ ໄດ້ອ້ອນວອນພຣະອົງ ດ້ວຍຄວາມໝັ້ນຄົງໃນຕະປະສະຍາ: «ຂໍໃຫ້ພວກເຮົາໄດ້ເຫັນພຣະອົງອີກ ເຊັ່ນເກົ່າກ່ອນ»។

Verse 45

ततो देवः प्रसन्नात्मा स्वमेवास्थाय शङ्करः रूपं त्र्यक्षं च संद्रष्टुं दिव्यं चक्षुरदात्प्रभुः

ແລ້ວພຣະເຈົ້າ—ຊັງກະຣະ—ຜູ້ມີພຣະຫົວໃຈສະຫງົບ ແລະປິຕິພໍໃຈຢ່າງສົມບູນ ສະຖິດຢູ່ໃນພຣະສະພາບອັນເປັນເຈົ້າຂອງພຣະອົງເອງ ໄດ້ປະທານດວງຕາທິບ ເພື່ອໃຫ້ເຫັນພຣະຮູບສາມຕາອັນທິບຢ່າງແທ້ຈິງ।

Verse 46

लब्धदृष्ट्या तया दृष्ट्वा देवदेवं त्रियंबकम् पुनस्तुष्टुवुरीशानं देवदारुवनौकसः

ເມື່ອໄດ້ຮັບສາຍຕາອັນແທ້ຈິງຄືນມາ ແລະໄດ້ເຫັນພຣະເທວະເທວ—ຕຣິຍັມບະກະ—ຜູ້ຢູ່ໃນປ່າເທວະດາຣຸ ຈຶ່ງສັນລະເສີນພຣະອີສານະອີກຄັ້ງ ພຣະປະຕິຜູ້ສູງສຸດ ຜູ້ປົດພັນບ່ວງມັດ (ປາຊະ) ຂອງວິນຍານ (ປາຊຸ)។