Adhyaya 25
लिङ्गार्चनपूर्वकं स्नानाचमनविधिः (Snana–Achamana as Preparation for Linga-Archana)
ບັນດາລິສີຖາມ ສູຕະ ໂຣມະຫະຣະຊະນະ ວ່າຈະບູຊາ ພຣະມະຫາເທວະ ໃນຮູບລິງຄະມູຣຕິ ແນວໃດ. ສູຕະອະທິບາຍສາຍການສອນຈາກ ພຣະສິວະ ສອນແກ່ ເທວີ ທີ່ໄກລາສ ຜ່ານ ນັນດີ ໄປຫາ ສະນັດກຸມາຣະ ແລະ ວະຍາສະ ເພື່ອຢືນຢັນອຳນາດພິທີ. ຈາກນັ້ນກ່າວເຖິງ ສະນານະ ເປັນການຕຽມກ່ອນບູຊາສິວະ ທີ່ທຳລາຍບາບ ມີ 3 ຢ່າງ: ວາຣຸນະ-ສະນານະ, ອັກເນຍ-ສະນານະ, ແລະ ມັນຕຣະ-ສະນານະ; ຕາມດ້ວຍ ອະພິເສກະ ດ້ວຍນ້ຳສັກສິດ ແລະການສວດມັນຕຣະ (ສູດຣະ-ຮຸດຣະ, ປັນຈະພຣະຫມະ/ປະວິຕຣະກະ). ຈຸດສຳຄັນຄື ຄວາມບໍລິສຸດພາຍໃນ (ພາວະ) ເປັນຕົວຕັດສິນ; ບໍ່ມີມັນ ການອາບນ້ຳສັກສິດກໍບໍ່ເກີດຜົນ. ທ້າຍສຸດມີ ອາຈະມະນະ ການຈິບນ້ຳພ້ອມມັນຕຣະ ແລະ ປະຣະດັກຊິນາ ເພື່ອສະຫງົບຮຸນແຮງ (ຫິມສາ) ແລະບາບ ກ່ອນເຂົ້າສູ່ ລິງຄະອາຣຈະນາ ຕໍ່ໄປ.
Shlokas
Verse 1
ऋषय ऊचुः कथं पूज्यो महादेवो लिङ्गमूर्तिर्महेश्वरः वक्तुमर्हसि चास्माकं रोमहर्षण सांप्रतम्
ພວກລິສີກ່າວວ່າ: «ໂອ ໂຣມະຫັຣສະນະ, ຂໍໃຫ້ເຈົ້າບອກພວກເຮົາໃນບັດນີ້ວ່າ ມະຫາເທວ—ມະເຫສະວະຣະ ຜູ້ມີຮູບເປັນລິງຄະ—ຄວນບູຊາແນວໃດ»
Verse 2
सूत उवाच देव्या पृष्टो महादेवः कैलासे तां नगात्मजाम् अङ्कस्थामाह देवेशो लिङ्गार्चनविधिं क्रमात्
ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອເທວີທູນຖາມຢູ່ເຂົາໄກລາສ, ມະຫາເທວ—ຈອມເທວະທັງປວງ—ໄດ້ກ່າວກັບປາຣະວະຕີ ຜູ້ເກີດຈາກພູ, ຜູ້ນັ່ງຢູ່ເທິງຕັກຂອງພຣະອົງ, ແລະສອນວິທີບູຊາລິງຄະຕາມລຳດັບ.
Verse 3
तदा पार्श्वे स्थितो नन्दी शालङ्कायनकात्मजः श्रुत्वाखिलं पुरा प्राह ब्रह्मपुत्राय सुव्रताः
ໃນເວລານັ້ນ ນັນດີ ລູກຂອງຊາລັງກາຍະນະ ຜູ້ຢືນຢູ່ຂ້າງໆ, ໄດ້ຟັງທຸກຢ່າງແລ້ວ, ແລະໃນກ່ອນໜ້ານັ້ນໄດ້ເວົ້າຖ່າຍທອດທັງໝົດແກ່ບຸດຂອງພຣະພຣະຫມາ—ໂອ ຜູ້ມີວຣະຕະອັນດີ.
Verse 4
सनत्कुमाराय शुभं लिङ्गार्चनविधिं परम् तस्माद्व्यासो महातेजाः श्रुतवाञ्छ्रुतिसंमितम्
ສຳລັບສະນັດກຸມາຣະ ໄດ້ຖືກຖ່າຍທອດວິທີບູຊາລິງຄະອັນສູງສຸດ ແລະເປັນມົງຄຸນ; ຈາກທ່ານນັ້ນ ວະຍາສະ ຜູ້ມີຣັດສະມີຍິ່ງໃຫຍ່ ໄດ້ຟັງຄຳສອນນັ້ນ ອັນສອດຄ່ອງກັບແກ່ນແທ້ແຫ່ງເວດ.
Verse 5
स्नानयोगोपचारं च यथा शैलादिनो मुखात् श्रुतवान् तत्प्रवक्ष्यामि स्नानाद्यं चार्चनाविधिम्
ເມື່ອໄດ້ຟັງຈາກປາກຂອງໄຊລາດິ ກ່ຽວກັບຂໍ້ປະພຶດທີ່ຖືກຕ້ອງໃນວິນັຍແຫ່ງການອາບນ້ຳພິທີ, ບັດນີ້ຂ້ອຍຈະກ່າວອອກເຖິງວິທີນັ້ນເອງ—ເລີ່ມຈາກການອາບນ້ຳ—ແລະວິທີອາຣຈະນາບູຊາອັນຄົບຖ້ວນແກ່ລິງຄະຂອງພຣະສິວະ, ພະຕິຜູ້ປົດພາຊະ (ພັນທະ) ຂອງປາຊຸ (ວິນຍານທີ່ຖືກຜູກ).
Verse 6
शैलादिरुवाच अथ स्नानविधिं वक्ष्ये ब्राह्मणानां हिताय च सर्वपापहरं साक्षाच् छिवेन कथितं पुरा
ໄຊລາດິ ກ່າວວ່າ: «ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍວິທີອາບນ້ຳຕາມພິທີ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ—ພິທີທີ່ກຳຈັດບາບທັງປວງ ເຄີຍຖືກພຣະສິວະສອນໂດຍກົງໃນອະດີດ»។
Verse 7
अनेन विधिना स्नात्वा सकृत्पूज्य च शङ्करम् ब्रह्मकूर्चं च पीत्वा तु सर्वपापैः प्रमुच्यते
ເມື່ອອາບນ້ຳຕາມວິທີນີ້ ແລະບູຊາພຣະສັງກະຣະ (Śaṅkara) ແມ່ນແຕ່ຄັ້ງດຽວ ແລ້ວດື່ມນ້ຳສັກສິດ “ພຣະຫມະກູຣຈະ” (brahma-kūrca) ຜູ້ຖືກຜູກມັດ (paśu) ຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ—ຈາກພາສະ (pāśa) ທີ່ຂັດຂວາງການຮູ້ແຈ້ງພຣະສິວະ।
Verse 8
त्रिविधं स्नानमाख्यातं देवदेवेन शंभुना हिताय ब्राह्मणाद्यानां चतुर्मुखसुतोत्तम
ໂອ ບຸດຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດໃນບຸດຂອງຜູ້ມີສີ່ໜ້າ (ພຣະພຣະຫມາ) ພຣະສຳພູ (Śambhu) ພຣະເຈົ້າແຫ່ງພຣະເທວະທັງປວງ ໄດ້ສອນການອາບນ້ຳຊຳລະສາມປະເພດ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ພຣາຫມັນ ແລະຫມູ່ຊົນທຸກລຳດັບ—ເພື່ອໃຫ້ສັດມີກາຍ (paśu) ຖືກຊຳລະຈາກພາສະ (pāśa) ແລະເໝາະສົມຕໍ່ການບູຊາພຣະສິວະ।
Verse 9
वारुणं पुरतः कृत्वा ततश्चाग्नेयमुत्तमम् मन्त्रस्नानं ततः कृत्वा पूजयेत्परमेश्वरम्
ໃຫ້ເຮັດພິທີວາຣຸນະ (ຊຳລະນ້ຳ) ຢູ່ດ້ານໜ້າກ່ອນ ແລ້ວຈຶ່ງເຮັດພິທີອັກເນຍະອັນປະເສີດ (ຊຳລະດ້ວຍໄຟ) ຕໍ່ຈາກນັ້ນເຮັດການອາບນ້ຳດ້ວຍມັນຕຣະ; ເມື່ອເຮັດສຳເລັດແລ້ວ ຈຶ່ງບູຊາພຣະປະຣະເມສະວະຣະ (Parameśvara)—ພຣະສິວະ ຜູ້ເປັນປະຕິ ປົດປ່ອຍ paśu ຈາກ pāśa।
Verse 10
भावदुष्टो ऽम्भसि स्नात्वा भस्मना च न शुध्यति भावशुद्धश्चरेच्छौचम् अन्यथा न समाचरेत्
ຜູ້ທີ່ມີພາວະ (bhāva) ບົກພ່ອງ ອາບນ້ຳໃນນ້ຳ ຫຼືທາຂີ້ເທົ່າສັກສິດ (bhasma) ກໍບໍ່ບໍລິສຸດ. ແຕ່ຜູ້ທີ່ພາວະບໍລິສຸດ ຄວນປະພຶດຄວາມສະອາດ (śauca); ຖ້າບໍ່ແມ່ນແບບນັ້ນ ຢ່າເຮັດເປັນແຕ່ການສະແດງພາຍນອກ।
Verse 11
सरित्सरस्तडागेषु सर्वेष्व् आ प्रलयं नरः स्नात्वापि भावदुष्टश्चेन् न शुध्यति न संशयः
ແມ່ນແຕ່ຊາຍຄົນໜຶ່ງອາບນ້ຳໃນແມ່ນ້ຳ ທະເລສາບ ແລະຫນອງນ້ຳທັງປວງ ຈົນຮອດວັນທີ່ໂລກສະລາຍ ຖ້າໃຈຂ້າງໃນເສື່ອມຊົ່ວ ກໍບໍ່ບໍລິສຸດ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.
Verse 12
नृणां हि चित्तकमलं प्रबुद्धमभवद्यदा प्रसुप्तं तमसा ज्ञानभानोर्भासा तदा शुचिः
ສຳລັບມະນຸດ ເມື່ອດອກບົວແຫ່ງໃຈ ທີ່ເຄີຍຫຼັບໄຫຼໃນຄວາມມືດຂອງຕະມັດ ຕື່ນຂຶ້ນດ້ວຍລັງສີແຫ່ງພະອາທິດຄືປັນຍາ ເມື່ອນັ້ນພາຍໃນກໍບໍລິສຸດ.
Verse 13
मृच्छकृत्तिलपुष्पं च स्नानार्थं भसितं तथा आदाय तीरे निःक्षिप्य स्नानतीर्थे कुशानि च
ໃຫ້ນຳດິນ ແລະດິນເຫນຽວ, ເມັດງາ ແລະດອກໄມ້, ພ້ອມທັງຂີ້ເທົ່າສັກສິດ (ພະສິດ) ສຳລັບອາບນ້ຳ ໄປຍັງຝັ່ງ ແລ້ວວາງໄວ້ທີ່ນັ້ນ; ແລະທີ່ທ່າອາບນ້ຳ (ຕີຣຖະ) ຈົ່ງວາງຫຍ້າກຸຊະດ້ວຍ. ດັ່ງນີ້ຜູ້ພັກດີຈັດເຕັມເຄື່ອງຊຳລະ ກ່ອນເຂົ້າໃກ້ພຣະສິວະ—ປະຕິ ຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ຄາຍພາສະຜູກມັດປາຊຸ (ວິນຍານ).
Verse 14
प्रक्षाल्याचम्य पादौ च मलं देहाद्विशोध्य च द्रव्यैस्तु तीरदेशस्थैस् ततः स्नानं समाचरेत्
ເມື່ອລ້າງຕີນ ແລະເຮັດອາຈະມະນະ (ācamana) ແລ້ວ, ຊຳລະຄວາມເປື້ອນຈາກຮ່າງກາຍໃຫ້ໝົດ, ຈຶ່ງຄວນອາບນ້ຳສັກສິດຢ່າງຖືກຕ້ອງ ໂດຍໃຊ້ສິ່ງຊຳລະທີ່ມີຢູ່ຕາມຝັ່ງ—ເພື່ອເຫມາະສົມຕໍ່ການບູຊາພຣະສິວະ ແລະຮັບພຣະກະລຸນາຂອງປະຕິ ຜູ້ຄາຍພາສະທີ່ຜູກມັດປາຊຸ.
Verse 15
उद्धृतासीतिमन्त्रेण पुनर्देहं विशोधयेत् मृदादाय ततश्चान्यद् वस्त्रं स्नात्वा ह्यनुल्बणम्
ໂດຍໃຊ້ມັນຕຣາທີ່ເອີ້ນວ່າ “ອຸດດຣິຕາສີຕິ” ຈົ່ງຊຳລະຮ່າງກາຍອີກຄັ້ງ. ແລ້ວນຳດິນຊຳລະມາ, ແລະເມື່ອອາບນ້ຳຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ ຈົ່ງນຸ່ງຜ້າອື່ນທີ່ສະອາດ ບໍ່ເປື້ອນ.
Verse 16
गन्धद्वारां दुराधर्षाम् इति मन्त्रेण मन्त्रवित् कपिलागोमयेनैव खस्थेनैव तु लेपयेत्
ຜູ້ຮູ້ມົນຕຣາ ຄວນທາສະຖານບູຊາ ຫຼື ບ່ອນລິງຄະ ດ້ວຍຂີ້ງົວສີນ້ຳຕານ (ກະປິລາ) ໂດຍໃຊ້ແຕ່ສິ່ງທີ່ມີຢູ່ໃນມື ໃນຂະນະທີ່ສະດຸດມົນຕຣາເລີ່ມດ້ວຍ «gandhadvārāṁ durādharṣām».
Verse 17
पुनः स्नात्वा परित्यज्य तद्वस्त्रं मलिनं ततः शुक्लवस्त्रपरीधानो भूत्वा स्नानं समाचरेत्
ເມື່ອອາບນ້ຳອີກຄັ້ງແລ້ວ ຄວນຖິ້ມເສື້ອຜ້າທີ່ເປື້ອນນັ້ນ. ຈາກນັ້ນນຸ່ງຜ້າຂາວສະອາດ ແລະປະຕິບັດການອາບນ້ຳຊຳລະຕາມພິທີ ເພື່ອໃຫ້ເໝາະສົມຕໍ່ການບູຊາພະປະຕິ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ຄາຍພາສະ (ພັນທະ) ຂອງພາຊຸ (ວິນຍານຜູ້ມີກາຍ).
Verse 18
सर्वपापविशुद्ध्यर्थम् आवाह्य वरुणं तथा सम्पूज्य मनसा देवं ध्यानयज्ञेन वै भवम्
ເພື່ອຊຳລະບາບທັງປວງ ຄວນເຊີນພຣະວະຣຸນະ. ແລ້ວບູຊາພຣະເຈົ້າດ້ວຍໃຈພາຍໃນ ແລະນົບນ້ອມບະວະ (ພຣະສິວະ) ດ້ວຍຍັດຍະແຫ່ງສະມາທິ—ການບູຊາດ້ວຍການພິຈາລະນາ.
Verse 19
आचम्य त्रिस्तदा तीर्थे ह्य् अवगाह्य भवं स्मरन् पुनराचम्य विधिवद् अभिमन्त्र्य महाजलम्
ເມື່ອຈິບນ້ຳສັກສິດ (ອາຈະມະນະ) ສາມເທື່ອແລ້ວ ຄວນດຳລົງກາຍລົງໃນຕີຣຖະອັນສັກສິດ ໂດຍລະລຶກບະວະ (ພຣະສິວະ) ໃນຂະນະອາບ. ແລ້ວຈິບນ້ຳອີກຄັ້ງ ແລະຕາມພິທີ ຈົ່ງປະພອມນ້ຳຈຳນວນຫຼາຍດ້ວຍມົນຕຣາ (ອະພິມັນຕຣະ).
Verse 20
अवगाह्य पुनस्तस्मिन् जपेद्वै चाघमर्षणम् तत्तोये भानुसोमाग्निमण्डलं च स्मरेद्वशी
ເມື່ອດຳລົງກາຍລົງໃນນ້ຳນັ້ນອີກຄັ້ງ ຜູ້ຝຶກຝົນຜູ້ມີວິໄນ ຄວນສະດຸດມົນຕຣາອະຄະມະຣະສະນະ (Aghamarṣaṇa) ອັນຂັບໄລ່ບາບ. ແລະໃນນ້ຳນັ້ນເອງ ຄວນພິຈາລະນາວົງມົນຂອງຕາເວັນ ດວງຈັນ ແລະໄຟ ໂດຍຄວບຄຸມອິນທຣີ. ດ້ວຍມົນຕຣາແລະທັດສະນະພາຍໃນນີ້ ພາຊຸຖືກນຳອອກຈາກຄວາມມົວມົນໄປສູ່ຄວາມບໍລິສຸດຂອງພຣະສິວະ.
Verse 21
आचम्य च पुनस्तस्माज् जलादुत्तीर्य मन्त्रवित् प्रविश्य तीर्थमध्ये तु पुनः पुण्यविवृद्धये
ເມື່ອໄດ້ເຮັດອາຈະມະນະແລ້ວ ຜູ້ຮູ້ມັນຕຣາຄວນຂຶ້ນຈາກນ້ຳນັ້ນ ແລ້ວເຂົ້າຄືນໄປກາງທີ່ທີຣຖະອັນສັກສິດ ອີກຄັ້ງ ເພື່ອເພີ່ມພູນບຸນ ແລະຊຳລະປະຊຸ (ວິນຍານປະຈຳຕົວ) ດ້ວຍພິທີວິໄນຖວາຍແດ່ພະປະຕິ ພຣະສິວະ।
Verse 22
शृङ्गेण पर्णपुटकैः पालाशैः क्षालितैस् तथा सकुशेन सपुष्पेण जलेनैवाभिषेचयेत्
ໃຊ້ເຂົາເປັນພາຊະນະຮິນນ້ຳ ແລ້ວເຮັດອະພິເສກະແກ່ລິງຄະ ດ້ວຍນ້ຳທີ່ຖືກຊຳລະໂດຍຖ້ວຍໃບປາລາຊະ (Palāśa) ແລະມີຫຍ້າກຸຊະ (kuśa) ກັບດອກໄມ້ປະກອບ. ດັ່ງນີ້ຜູ້ພັກຕິຈຶ່ງອາບພຣະປະຕິຕາມພິທີໄສວະ ເພື່ອຄາຍພັນທະປາຊະ (pāśa) ຂອງປະຊຸ (paśu).
Verse 23
रुद्रेण पवमानेन त्वरिताख्येन मन्त्रवित् तरत्समन्दीवर्गाद्यैस् तथा शान्तिद्वयेन च
ຜູ້ຮູ້ມັນຕຣາຄວນເຮັດພິທີສະງົບສຸກແກ່ຣຸດຣະໂດຍໄວ ໂດຍໃຊ້ມັນຕຣາ ປະວະມານະ (Pavamāna) ແລະ ທະວິຣິຕະ (Tvarita) ພ້ອມກັບກຸ່ມ ຕະຣັດສະມັນດີ (Taratsamandī) ແລະມັນຕຣາທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ ອີກທັງໃຊ້ສານຕິ (Śānti) ສອງປະການ ເພື່ອນຳຄວາມສະຫງົບແລະການຄຸ້ມຄອງ।
Verse 24
शान्तिधर्मेण चैकेन पञ्चब्रह्मपवित्रकैः तत्तन्मन्त्राधिदेवानां स्वरूपं च ऋषीन् स्मरन्
ໂດຍປະພຶດວິໄນແຫ່ງສານຕິ (śānti-dharma) ແຕ່ຢ່າງດຽວ ແລະໃຊ້ພິທີຊຳລະຂອງປັນຈະພຣະຫມ (pañcabrahma) ຄວນພິຈາລະນາຮູບສະພາບອັນແທ້ຂອງເທວະຜູ້ປົກຄອງມັນຕຣາແຕ່ລະບົດ ແລະລະລຶກເຖິງຣິສິ (ṛṣi) ຜູ້ກ່ຽວຂ້ອງ—ເພື່ອໃຫ້ການບູຊາລິງຄະບໍ່ມີຂໍ້ບົກພ່ອງ ແລະສົມຄວນຮັບພຣະກະຣຸນາຈາກພະປະຕິ (Śiva) ແກ່ປະຊຸຜູ້ຖືກຜູກມັດ।
Verse 25
एवं हि चाभिषिच्याथ स्वमूर्ध्नि पयसा द्विजाः ध्यायेच्च त्र्यम्बकं देवं हृदि पञ्चास्यम् ईश्वरम्
ດັ່ງນັ້ນ ຫຼັງຈາກເຮັດອະພິເສກະແລ້ວ ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (ທະວິຊະ) ຈົ່ງພອຍນົມລົງເທິງສີສະຂອງຕົນດ້ວຍ; ແລ້ວຈົ່ງພິຈາລະນາໃນດວງໃຈ ພຣະເທວະຕຣຽມບະກະ (Tryambaka) ຜູ້ມີສາມຕາ—ອີສະວະຣະ (Īśvara) ຜູ້ເປັນເຈົ້າມີຫ້າໜ້າ।
Verse 26
आचम्याचमनं कुर्यात् स्वसूत्रोक्तं समीक्ष्य च पवित्रहस्तः स्वासीनः शुचौ देशे यथाविधि
ເມື່ອດື່ມນ້ຳເພື່ອຊຳລະກ່ອນແລ້ວ ຄວນເຮັດອາຈະມະນະ (ācamana) ຕາມທີ່ສູຕຣະຂອງຕົນກຳນົດໄວ້ຢ່າງເຂັ້ມງວດ; ມືທີ່ຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ນັ່ງໃນບ່ອນສະອາດ ແລະປະຕິບັດຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ເພື່ອເຫມາະສົມຕໍ່ການບູຊາພະປະຕິ ພະສິວະ।
Verse 27
अभ्युक्ष्य सकुशं चापि दक्षिणेन करेण तु पिबेत्प्रक्षिप्य त्रिस्तोयं चक्री भूत्वा ह्यतन्द्रितः
ເມື່ອພອຍນ້ຳອັນສັກສິດແລ້ວ ແລະຖືຫຍ້າກຸສະ (kuśa) ດ້ວຍ ຄວນດື່ມດ້ວຍມືຂວາ; ຈາກນັ້ນສາດນ້ຳອອກສາມຄັ້ງ ແລະເປັນ “ຈັກຣີ” ຄືການເຄື່ອນວົງຮອບຕາມພິທີ ດ້ວຍຄວາມຕື່ນຮູ້ບໍ່ເຜີຍ. ພິທີນີ້ຈຶ່ງມຸ່ງໄປຫາພະປະຕິ ເພື່ອຜ່ອນຄາຍພາສະ (pāśa) ອັນຜູກມັດປະຊຸ (paśu) ຜູ້ມີກາຍ ດ້ວຍຄວາມບໍລິສຸດອັນມີວິໄນ।
Verse 28
प्रदक्षिणं ततः कुर्याद् धिंसापापप्रशान्तये एवं संक्षेपतः प्रोक्तं स्नानाचमनमुत्तमम्
ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຄວນເຮັດປະທັກສິນາ (ວຽນຮອບ) ເພື່ອສະງົບບາບທີ່ເກີດຈາກຄວາມຮຸນແຮງ ແລະການເຮັດຮ້າຍ. ດັ່ງນີ້ ໂດຍຫຍໍ້ ໄດ້ກ່າວສອນວິໄນອັນສູງສຸດແຫ່ງການອາບນ້ຳຕາມພິທີ ແລະອາຈະມະນະແລ້ວ।
Verse 29
सर्वेषां ब्राह्मणानां तु हितार्थे द्विजसत्तमाः
ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ພຣາຫມະນທັງປວງ ບັນດາດວິຊະສັດຕະມະ—ຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດໃນຫມູ່ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ—ໄດ້ກະທຳດ້ວຍໃຈເມດຕາ ທະນຸບຳລຸງທຳມະທີ່ຄ້ຳຈຸນລະບຽບຂອງພະສິວະໃນໂລກ।
Frequently Asked Questions
The chapter enumerates Varuna-snana (invoking and honoring Varuna), Agneya-snana (fire-associated purification), and Mantra-snana (purification through consecrated water empowered by mantra), after which one proceeds to worship Parameshvara.
True shuddhi depends on awakened, clarified consciousness: if bhava is impure, bathing and even ash application do not purify; if bhava is pure, one should maintain proper shaucha and proceed according to vidhi.
The sequence includes repeated achamana, remembrance of Bhava (Shiva), mantra-empowerment of water, Aghamarshana-japa, mental visualization of Surya–Soma–Agni mandalas in the water, abhisheka with sanctified water (often with kusa and leaves), and concluding achamana with pradakshina.