Adhyaya 105

Verse 1

इति श्रीलिङ्गमहापुराणे पूर्वभागे देवस्तुतिर्नाम चतुरधिकशततमो ऽध्यायः सूत उवाच यदा स्थिताः सुरेश्वराः प्रणम्य चैवमीश्वरम् तदांबिकापतिर् भवः पिनाकधृङ् महेश्वरः

ດັ່ງນັ້ນ ໃນ «ສຣີລິງຄະມະຫາປຸຣານະ» ພາກຕົ້ນ ເລີ່ມບົດທີ 105 ຊື່ «ບົດສັນລະເສີນຂອງເທວະ»। ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອຈອມເທວະທັງຫຼາຍຢືນຂຶ້ນ ແລະ ກົ້ມກາບຕໍ່ ອີສະວະຣະ ດັ່ງນີ້ ແລ້ວ ພະພະວະ—ມະຫາເທວະ ຜູ້ຖືຄັນທະນູປິນາກະ ແລະ ພະສະຫວາມີຂອງອຳບິກາ (ສັກຕິ)—ໄດ້ປາກົດເປັນພະປະຕິສູງສຸດ ຜູ້ປົດພາຊະ (ພັນທະ) ຂອງປາຊຸ (ວິນຍານ)។

Verse 2

ददौ निरीक्षणं क्षणाद् भवः स तान्सुरोत्तमान् प्रणेमुरादराद्धरं सुरा मुदार्द्रलोचनाः

ໃນພຽງຊົ່ວພິບຕາ ພະພະວະໄດ້ຫຼຽວມອງດ້ວຍພຣະເມດຕາໄປຫາເທວະຜູ້ສູງສຸດເຫຼົ່ານັ້ນ; ແລະເທວະທັງຫຼາຍ ດວງຕາຊຸ່ມດ້ວຍຄວາມປິຕິ ໄດ້ກົ້ມກາບດ້ວຍພັກຕິຕໍ່ ຮະຣະ—ຈອມຜູ້ທົນຮັບ ແລະ ຄ້ຳຈຸນທຸກສິ່ງ।

Verse 3

भवः सुधामृतोपमैर् निरीक्षणैर्निरीक्षणात् तदाह भद्रमस्तु वः सुरेश्वरान् महेश्वरः

ແລ້ວພະພະວະ (ສິວະ) ເບິ່ງເຂົາເຈົ້າດ້ວຍສາຍຕາດັ່ງນ້ຳອະມຣິຕະ ແລະ ສຸທາ ແລ້ວກ່າວຕໍ່ຈອມເທວະທັງຫຼາຍວ່າ: “ຂໍໃຫ້ຄວາມມົງຄຸນຈົ່ງມີແກ່ພວກເຈົ້າ.” ດັ່ງນີ້ແມ່ນພຣະມະເຫສະວະຣະກ່າວໄວ້।

Verse 4

वरार्थमीश वीक्ष्यते सुरा गृहं गतास्त्विमे प्रणम्य चाह वाक्पतिः पतिं निरीक्ष्य निर्भयः

ເມື່ອເຫັນວ່າ ອີສະ (ພຣະອົງ) ມຸ່ງຈະປະທານພອນ ເທວະເຫຼົ່ານີ້ຈຶ່ງໄປຍັງພຣະທີ່ປະທັບຂອງພຣະອົງ। ເມື່ອກົ້ມກາບແລ້ວ ວາກປະຕິ (ພຣະພຣະຫັດສະປະຕິ) ໄດ້ເບິ່ງພຣະປະຕິດ້ວຍໃຈບໍ່ຢ້ານ—ຈອມຜູ້ປົດປ່ອຍປາຊຸທີ່ຖືກຜູກມັດ—ແລ້ວກ່າວຂຶ້ນ।

Verse 5

सुरेतरादिभिः सदा ह्य् अविघ्नमर्थितो भवान् समस्तकर्मसिद्धये सुरापकारकारिभिः

ໂອ ພະປະຕິ, ເທວະ ແລະ ສັດທັງຫຼາຍ ຍໍ້ອງວອນພຣະອົງເປັນນິດ ໃຫ້ທາງເດີນປອດອຸປະສັກ ແລະ ໃຫ້ການງານທຸກຢ່າງສຳເລັດ—ໂດຍສະເພາະເມື່ອຜູ້ທຳຮ້າຍເທວະນຳພາໄພພິບັດມາ. ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ ກຳທັງປວງຈຶ່ງໄດ້ຮັບສິດທິ (ຄວາມສຳເລັດສົມບູນ).

Verse 6

ततः प्रसीदताद् भवान् सुविघ्नकर्मकारणम् सुरापकारकारिणाम् इहैष एव नो वरः

ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງເມດຕາປານີຕໍ່ພວກເຮົາ. ພອນອັນດຽວນີ້ແມ່ນຄວາມປາຖະໜາ: ຂໍໃຫ້ພຣະອົງເປັນເຫດໃຫ້ເກີດກຳດີອັນປອດອຸປະສັກ ແລະເປັນຜູ້ຫ້າມຜູ້ທີ່ກະທຳຮ້າຍຕໍ່ເທວະ. ໂອ ພຣະປະຕິ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງຄາຍບາສະທີ່ກໍ່ອຸປະສັກ ເພື່ອໃຫ້ປະສຸທັງຫຼາຍເດີນຕາມທາງບູຊາອັນຖືກຕ້ອງ ແລະບັນລຸເປົ້າໝາຍ.

Verse 7

ततस्तदा निशम्य वै पिनाकधृक् सुरेश्वरः गणेश्वरं सुरेश्वरं वपुर्दधार सः शिवः

ແລ້ວເມື່ອຊົງຟັງຄຳນັ້ນ ພຣະສິວະ—ຜູ້ຖືພິນາກະ ແລະເປັນຈອມເທວະ—ກໍໄດ້ຊົງຮັບຮ່າງກາຍເປັນ ຄະເນສະວະຣະ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງຫມູ່ຄະນະ ແລະເປັນອົງອະທິບົດເຫນືອເທວະທັງປວງ.

Verse 8

गणेश्वराश् च तुष्टुवुः सुरेश्वरा महेश्वरम् समस्तलोकसंभवं भवार्त्तिहारिणं शुभम्

ແລະຈອມເຈົ້າແຫ່ງຄະນະທັງຫຼາຍ ພ້ອມກັບຈອມເທວະ ໄດ້ສັນລະເສີນພຣະມະເຫສະວະຣະ—ຜູ້ທີ່ໂລກທັງປວງເກີດຈາກພຣະອົງ, ພຣະປະຕິຜູ້ເປັນມົງຄຸນ, ຜູ້ລົບລ້າງຄວາມທຸກແຫ່ງສັງສານ ແລະຂັບໄລ່ທຸກຂອງປະສຸຜູ້ຖືກຜູກມັດ.

Verse 9

इभाननाश्रितं वरं त्रिशूलपाशधारिणम् समस्तलोकसंभवं गजाननं तदांबिका

ແລ້ວໃນຂະນະນັ້ນ ອຳບິກາໄດ້ເຊີນອົງກະຈານະນະຜູ້ປະເສີດ—ຜູ້ມີຫມູ່ບໍລິວານໜ້າຊ້າງອາໄສ, ຜູ້ຖືຕຣິຊູລ ແລະບາສະ, ແລະເປັນແຫຼ່ງກໍ່ເກີດຂອງໂລກທັງປວງ—ເພື່ອໃຫ້ຖອນພັນທະ ແລະໃຫ້ສຳເລັດເປົ້າໝາຍອັນເປັນມົງຄຸນ.

Verse 10

ददुः पुष्पवर्षं हि सिद्धा मुनीन्द्रास् तथा खेचरा देवसंघास्तदानीम् तदा तुष्टुवुश्चैकदन्तं सुरेशाः प्रणेमुर्गणेशं महेशं वितन्द्राः

ໃນເວລານັ້ນ ສິດທະ, ມຸນີຜູ້ເປັນເລີດ, ແລະຫມູ່ເທວະຜູ້ເຄື່ອນໄຫວໃນອາກາດ ໄດ້ໂຮຍຝົນດອກໄມ້ລົງມາ. ແລ້ວຈອມເທວະທັງຫຼາຍໄດ້ສັນລະເສີນ ເອກະດັນຕະ ແລະໂດຍບໍ່ມີຄວາມເຉື່ອຍຊາ ໄດ້ກົ້ມກາບພຣະຄະເນສະ ແລະພຣະມະເຫສະ—ພຣະປະຕິອັນສູງສຸດ.

Verse 11

तदा तयोर्विनिर्गतः सुभैरवः स मूर्तिमान् स्थितो ननर्त बालकः समस्तमङ्गलालयः

ແລ້ວຈາກທັງສອງນັ້ນ ສຸພໄພຣະວະ ຜູ້ມີຮູບກາຍປະຈັກ ໄດ້ປາກົດອອກມາ; ຢືນເປັນເດັກນ້ອຍ ແລະຟ້ອນລຳ ເປັນທີ່ສະຖິດແຫ່ງມົງຄຸນທັງປວງ।

Verse 12

विचित्रवस्त्रभूषणैर् अलंकृतो गजाननः महेश्वरस्य पुत्रको ऽभिवन्द्य तातम् अम्बिकाम्

ຜູ້ມີໜ້າຊ້າງ ຖືກປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງນຸ່ງແລະເຄື່ອງປະດັບອັນພິສົດ; ພຣະອົງເປັນພຣະບຸດຂອງມະເຫສວະ (ພຣະສິວະ) ໄດ້ກ້ອມນົບນ້ອມບູຊາພໍ່ (ພຣະສິວະ) ແລະ ອຳບິກາ (ພຣະມານດາເທວີ)។

Verse 13

जातमात्रं सुतं दृष्ट्वा चकार भगवान्भवः गजाननाय कृत्यांस्तु सर्वान्सर्वेश्वरः स्वयम्

ເມື່ອເຫັນພຣະບຸດທີ່ເພິ່ງເກີດ ພຣະພະວະ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງທັງປວງ ໄດ້ກຳນົດ ແລະມອບໝາຍພິທີກິດ ແລະໜ້າທີ່ອັນສັກສິດທັງຫມົດໃຫ້ແກ່ ກະຈານະນະ (ຜູ້ມີໜ້າຊ້າງ) ດ້ວຍພຣະອົງເອງ।

Verse 14

आदाय च कराभ्यां च सुसुखाभ्यां भवः स्वयम् आलिङ्ग्याघ्राय मूर्धानं महादेवो जगद्गुरुः

ແລ້ວພຣະພະວະ (ພຣະສິວະ) ດ້ວຍພຣະຫັດທັງສອງອັນອ່ອນໂຍນຢ່າງຍິ່ງ ໄດ້ອຸ້ມເຂົາເຂົ້າມາໃກ້; ມະຫາເທວະ—ຄູອາຈານແຫ່ງໂລກ—ກອດໄວ້ ແລະດົມ/ຈູບທີ່ກະຫຼອມຫົວ ປະທານພຣະກະລຸນາອັນໃກ້ຊິດ।

Verse 15

तवावतारो दैत्यानां विनाशाय ममात्मज देवानामुपकारार्थं द्विजानां ब्रह्मवादिनाम्

ໂອ ລູກຂອງພໍ່, ການອະວະຕານຂອງເຈົ້າແມ່ນເພື່ອທຳລາຍພວກໄດຕະຍະ, ເພື່ອເກື້ອກູນແກ່ເທວະທັງຫຼາຍ, ແລະເພື່ອປົກປ້ອງຄ້ຳຈຸນພວກທະວິຊະ ຜູ້ປະກາດພຣະພຣະຫມະ; ເພື່ອໃຫ້ທຳມະຕັ້ງມັ່ນໃຕ້ພຣະປະຕິ ແລະນຳພວກປະສຸ ອອກຈາກພາຊະ (ພັນທະ) ໄປສູ່ທາງພົ້ນ.

Verse 16

यज्ञश् च दक्षिणाहीनः कृतो येन महीतले तस्य धर्मस्य विघ्नं च कुरु स्वर्गपथे स्थितः

ຜູ້ໃດໃນໂລກນີ້ໄດ້ກະທຳຍັດຍາໂດຍຂາດດັກຊິນາ (ທານຕາມພິທີ) — ໃນຂະນະທີ່ເຈົ້າຢືນຢູ່ເທິງເສັ້ນທາງໄປສະຫວັນ ຈົ່ງກໍ່ໃຫ້ເກີດອຸປະສັກຕໍ່ບຸນທຳທີ່ເກີດຈາກກິດນັ້ນ।

Verse 17

अध्यापनं चाध्ययनं व्याख्यानं कर्म एव च यो ऽन्यायतः करोत्यस्मिन् तस्य प्राणान्सदा हर

ໃນວິນັຍອັນສັກສິດນີ້ ຜູ້ໃດກະທຳການສອນ, ການຮຽນ, ການອະທິບາຍ ຫຼືພິທີກຳ ດ້ວຍຄວາມບໍ່ຍຸດຕິທຳ—ຈົ່ງຍຶດເອົາລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດ (ປຣານ) ຂອງເຂົາເຈົ້າເສມອ. ການໃຊ້ທຳມະຜິດນີ້ ຜູກມັດປະຊຸ (ວິນຍານ) ໃຫ້ແນ່ນຫນາໃນປາຊະ (ພັນທະ) ແລະຂັດກັບເສັ້ນທາງໄປຫາປະຕິ—ພຣະສິວະ.

Verse 18

वर्णाच्च्युतानां नारीणां नराणां नरपुङ्गव स्वधर्मरहितानां च प्राणानपहर प्रभो

ໂອ ພຣະອົງ, ຜູ້ເປັນພະຍາຄົນດັ່ງງົວຜູ້ກ້າ, ຈົ່ງຖອນລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດຂອງຍິງແລະຊາຍທີ່ຕົກຈາກຖານະທີ່ກຳນົດ ແລະຂາດສະວະທຳມະຂອງຕົນ.

Verse 19

याः स्त्रियस्त्वां सदा कालं पुरुषाश् च विनायक यजन्ति तासां तेषां च त्वत्साम्यं दातुमर्हसि

ໂອ ວິນາຍະກະ, ຍິງແລະຊາຍຜູ້ບູຊາເຈົ້າທຸກເວລາ—ຈົ່ງປະທານໃຫ້ເຂົາເຈົ້າໄດ້ຄວາມເສມອພາບກັບເຈົ້າ ແລະສ່ວນແຫ່ງສະພາບອັນມົງຄຸນຂອງເຈົ້າ ໂດຍພຣະກະລຸນາທີ່ຄາຍປາຊະຜູກປະຊຸ (ວິນຍານ).

Verse 20

त्वं भक्तान् सर्वयत्नेन रक्ष बालगणेश्वर यौवनस्थांश् च वृद्धांश् च इहामुत्र च पूजितः

ໂອ ບາລາ-ຄະເນສະວະຣະ, ຈົ່ງປົກປ້ອງຜູ້ພັກດີຂອງເຈົ້າດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມທັງປວງ—ທັງຜູ້ຢູ່ໃນວັຍໜຸ່ມ ແລະຜູ້ເຖົ້າ. ຜູ້ຖືກບູຊາໃນໂລກນີ້ແລະໂລກໜ້າ, ເຈົ້າປະທານການຄຸ້ມຄອງທັງສອງພົບ, ຂັບໄລ່ປາຊະທີ່ທຳໃຫ້ປະຊຸ (ວິນຍານຖືກຜູກ) ທຸກທ້ອນ, ແລະນຳເຂົາເຈົ້າໄປຫາປະຕິ (ພຣະອົງ).

Verse 21

जगत्त्रये ऽत्र सर्वत्र त्वं हि विघ्नगणेश्वरः संपूज्यो वन्दनीयश् च भविष्यसि न संशयः

ໃນໂລກສາມພາກທັງໝົດ ທຸກສະຖານທີ່ ທ່ານແທ້ໆແມ່ນ ວິຆນະຄະເນສະວະຣະ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງອຸປະສັກ; ທ່ານຈະເປັນຜູ້ຄວນໄດ້ຮັບການບູຊາແລະນົບນ້ອມຢ່າງເຄົາລົບ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສໃດໆ.

Verse 22

मां च नारायणं वापि ब्रह्माणम् अपि पुत्रक यजन्ति यज्ञैर्वा विप्रैर् अग्रे पूज्यो भविष्यसि

«ໂອ້ ລູກເອີຍ, ບໍ່ວ່າເຂົາຈະບູຊາຂ້າ, ຫຼື ນາຣາຍະນະ, ຫຼືແມ່ນແຕ່ ພຣະພຣະຫມາ; ໂດຍພິທີຍັດຍະທີ່ພຣາຫມະນະປະກອບ—ເຈົ້າຈະເປັນຜູ້ຄວນໄດ້ຮັບການນັບຖືແລະບູຊາກ່ອນໃນຕຳແໜ່ງອັນສູງສຸດ»

Verse 23

त्वाम् अनभ्यर्च्य कल्याणं श्रौतं स्मार्तं च लौकिकम् कुरुते तस्य कल्याणम् अकल्याणं भविष्यति

ບໍ່ໄດ້ບູຊາທ່ານກ່ອນ, ໂອ້ ພຣະອົງຜູ້ເປັນມົງຄຸນ, ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ເຮັດກິດມົງຄຸນໃດໆ—ຈະເປັນຕາມພິທີເວດ (śrauta), ຕາມຈາຣີດ (smārta), ຫຼືຕາມໂລກະ (laukika)—ສຳລັບຜູ້ນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ “ຄວາມດີ” ກໍຈະກາຍເປັນອະມົງຄຸນ, ເພາະຖືກຕັດຂາດຈາກພຣະກະລຸນາຂອງ ປະຕິ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ປະທານມົງຄຸນທັງປວງ.

Verse 24

ब्राह्मणैः क्षत्रियैर्वैश्यैः शूद्रैश्चैव गजानन सम्पूज्य सर्वसिद्ध्यर्थं भक्ष्यभोज्यादिभिः शुभैः

ໂອ້ ກະຊານະນະ, ພຣາຫມະນະ, ກະສັດຕຣິຍະ, ໄວຊະ, ແລະ ຊູດຣະ ທັງຫມົດ ບູຊາທ່ານດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຢ່າງເຕັມທີ່ ແລະຖວາຍອາຫານຂອງກິນຂອງດື່ມອັນເປັນມົງຄຸນ ເພື່ອບັນລຸສິດທິທັງປວງ.

Verse 25

त्वां गन्धपुष्पधूपाद्यैर् अनभ्यर्च्य जगत्त्रये देवैरपि तथान्यैश् च लब्धव्यं नास्ति कुत्रचित्

ບໍ່ໄດ້ບູຊາທ່ານດ້ວຍນ້ຳຫອມ, ດອກໄມ້, ທູບ ແລະອື່ນໆທຳນອງນີ້, ໃນໂລກສາມພາກ ບໍ່ມີສັດຕະວະໃດໆ—ແມ່ນແຕ່ເທວະດາ ຫຼືຜູ້ອື່ນ—ຈະສາມາດບັນລຸທ່ານໄດ້ທີ່ໃດເລີຍ.

Verse 26

अभ्यर्चयन्ति ये लोका मानवास्तु विनायकम् ते चार्चनीयाः शक्राद्यैर् भविष्यन्ति न संशयः

ຜູ້ໃດໃນໂລກນີ້—ເປັນມະນຸດ—ບູຊາວິນາຍະກະ (ພຣະຄະເນດ) ດ້ວຍສັດທາ ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນຜູ້ຄວນແກ່ການບູຊາ ແມ່ນແຕ່ອິນທຣາ ແລະເທວະອື່ນໆ; ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ.

Verse 27

अजं हरिं च मां वापि शक्रमन्यान्सुरानपि विघ्नैर् बाधयसि त्वां चेन् नार्चयन्ति फलार्थिनः

ຖ້າເຈົ້ານຳອຸປະສັກໄປຂັດຂວາງ ອະຊະ (ພຣະພຣະຫມາ), ຫະຣິ (ພຣະວິສະນຸ), ຂ້ອຍ (ພຣະສິວະ), ສັກຣະ (ອິນທຣາ) ແລະເທວະອື່ນໆ ແລ້ວ ຜູ້ປາຖະນາຜົນຈະບໍ່ບູຊາເຈົ້າອີກຕໍ່ໄປ.

Verse 28

ससर्ज च तदा विघ्नगणं गणपतिः प्रभुः गणैः सार्धं नमस्कृत्वाप्य् अतिष्ठत्तस्य चाग्रतः

ແລ້ວໃນເວລານັ້ນ ພຣະຄະນະປະຕິ—ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງຄະນະ—ໄດ້ສ້າງຫມູ່ວິຆນະຂຶ້ນ. ພ້ອມດ້ວຍບໍລິວານຂອງພຣະອົງ ພຣະອົງໄດ້ນົບນ້ອມຄຳນັບ ແລະຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະອົງນັ້ນດ້ວຍຄວາມພ້ອມ.

Verse 29

तदा प्रभृति लोके ऽस्मिन् पूजयन्ति गणेश्वरम् दैत्यानां धर्मविघ्नं च चकारासौ गणेश्वरः

ນັບແຕ່ນັ້ນມາ ໃນໂລກນີ້ ຜູ້ຄົນພາກັນບູຊາຄະເນສະວະຣະ. ແລະພຣະເຈົ້າແຫ່ງຄະນະນັ້ນເອງ ໄດ້ເປັນຜູ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດອຸປະສັກແກ່ທຳມະຂອງໄດຕະຍະ ເພື່ອຫຍຸດຢັ້ງອຳນາດອະທຳ ແລະໃຫ້ທາງຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະສິວະ (ປະຕິ) ດຳລົງຢູ່.

Verse 30

एतद्वः कथितं सर्वं स्कन्दाग्रजसमुद्भवम् यः पठेच्छृणुयाद्वापि श्रावयेद्वा सुखीभवेत्

ນີ້ແມ່ນທັງໝົດທີ່ໄດ້ເລົ່າໃຫ້ພວກເຈົ້າຟັງ—ເລື່ອງການປະກົດຂຶ້ນຂອງຜູ້ເກີດກ່ອນຂອງສະກັນດະ. ຜູ້ໃດອ່ານ ຫຼືຟັງ ຫຼືໃຫ້ຜູ້ອື່ນຟັງ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຄວາມສຸກແລະຄວາມສະຫງົບດີ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງປະຕິ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ຜ່ອນຄາຍບາສະທີ່ຜູກມັດປາຊຸ.