Adhyaya 8

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायामुपरिविभागे (ईश्वरगीतासु) सप्तमो ऽध्यायः ईश्वर उवाच अन्यद् गुह्यतमं ज्ञानं वक्ष्ये ब्राह्मणपुङ्गवाः / येनासौ तरते जन्तुर्घोरं संसारसागरम्

ດັ່ງນີ້ໃນ ສີຣີກູຣະມະປຸຣານະ ໃນສັງຫິຕາຫົກພັນຄຳກອນ ໃນພາກຫຼັງ—ໃນ ອີສະວະຣະຄີຕາ—ບົດທີເຈັດໄດ້ສິ້ນສຸດ. ອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣາຫມະນະຜູ້ປະເສີດ, ບັດນີ້ເຮົາຈະກ່າວຄວາມຮູ້ອັນລຶກລັບຍິ່ງ ໂດຍມັນ ສັດມີກາຍຈະຂ້າມທະເລແຫ່ງສັງສານອັນນ່າຢ້ານໄດ້.”

Verse 2

अहं ब्रह्ममयः शान्तः शाश्वतो निर्मलो ऽव्ययः / एकाकी भगवानुक्तः केवलः परमेश्वरः

ເຮົາແມ່ນຜູ້ມີສະພາບເປັນພຣະພຣະຫມັນ: ສະງົບ, ຖາວອນ, ບໍ່ມີມົນທິນ, ແລະບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ. ເຮົາແມ່ນອົງດຽວບໍ່ມີທີ່ສອງ, ຖືກກ່າວວ່າເປັນພຣະພະຄະວານ; ເປັນພຣະປະເມສະວະຣະອັນສູງສຸດ ແຕ່ຜູ້ດຽວຢ່າງແທ້ຈິງ.

Verse 3

मम योनिर्महद् ब्रह्म तत्र गर्भं दधाम्यहम् / मूलं मायाभिधानं तु ततो जातमिदं जगत्

ມະຫັດພຣະຫມັນ (ພຣະຫມັນອັນໃຫຍ່) ແມ່ນຄັນທະພາບຂອງເຮົາ; ເຮົາວາງເມັດໄວ້ໃນນັ້ນ. ຮາກເດີມນັ້ນເອີ້ນວ່າ «ມາຍາ»; ຈາກນັ້ນ ຈັກກະວານທັງປວງນີ້ເກີດຂຶ້ນ.

Verse 4

प्रधानं पुरुषो ह्यत्मा महान् भूतादिरेव च / तन्मात्राणि महाभूतानीन्द्रियाणि च जज्ञिरे

ປະທານ (ທຳມະຊາດດັ້ງເດີມ), ປຸຣຸສະ (ຫຼັກຮູ້ສຶກ), ອາດມັນ, ມະຫານ (ມະຫັດ) ແລະ ພູຕາດິ (ຕົ້ນກຳເນີດທາດ) ໄດ້ປາກົດຂຶ້ນ; ແລະຈາກນັ້ນ ຕັນມາຕຣະ (ທາດລະອຽດ), ມະຫາພູຕະ (ທາດໃຫຍ່) ແລະ ອິນທຣິຍະ (ອະວັຍວະຮັບຮູ້) ກໍເກີດຂຶ້ນ.

Verse 5

ततो ऽण्डमभवद्धैमं सूर्यकोटिसमप्रभम् / तस्मिन् जज्ञे महाब्रह्मा मच्छक्त्या चोपबृंहितः

ແລ້ວຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນ «ໄຂ່ຈັກກະວານ» ສີຄຳ ສະຫວ່າງໄສ ດັ່ງແສງຕາເວັນນັບໂກດິ. ໃນນັ້ນ ມະຫາພຣະພຣະຫມາ ເກີດຂຶ້ນ ແລະຖືກເສີມພະລັງໂດຍ ສັກຕິ(Śakti) ຂອງເຮົາ.

Verse 6

ये चान्ये बहवो जीवा मन्मयाः सर्व एव ते / न मां पश्यन्ति पितरं मायया मम मोहिताः

ແລະບັນດາສັດມີຊີວິດອື່ນໆອີກຫຼາຍ—ແທ້ຈິງແລ້ວທັງໝົດ—ລ້ວນຖືກເຮົາແຜ່ຊຶມ. ແຕ່ເພາະຖືກມາຍາ(Māyā) ຂອງເຮົາຫຼອກລວງ ພວກເຂົາຈຶ່ງບໍ່ເຫັນເຮົາ ຜູ້ເປັນພໍ່ແຫ່ງຕົ້ນກຳເນີດ.

Verse 7

याश्च योनिषु सर्वासु संभवन्ति हि मूर्तयः / तासां माया परा योनिर्मामेव पितरं विदुः

ຮູບກາຍທັງຫຼາຍທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນຍົນີ ແລະແຫຼ່ງກຳເນີດທັງປວງ—ສຳລັບພວກນັ້ນ ມາຍາ(Māyā) ອັນສູງສຸດຂອງເຮົາແມ່ນແມ່ພິມອັນສູງ. ແລະພວກເຂົາຮູ້ວ່າ ເຮົາແຕ່ຜູ້ດຽວເປັນພໍ່.

Verse 8

यो मामेवं विजानाति बीजिनं पितरं प्रभुम् / स धीरः सर्वलोकेषु न मोहमधिगच्छति

ຜູ້ໃດຮູ້ເຮົາດັ່ງນີ້ ວ່າເຮົາແມ່ນຜູ້ໃຫ້ເມັດພັນ ເປັນພໍ່ ແລະເປັນອົງພຣະເຈົ້າຜູ້ປົກຄອງ—ຜູ້ນັ້ນເປັນຜູ້ມັ່ນຄົງມີປັນຍາ ໃນທຸກໂລກ ບໍ່ຕົກໃນຄວາມຫຼົງ.

Verse 9

ईशानः सर्वविद्यानां भूतानां परमेश्वरः / ओङ्कारमूर्तिर्भगवानहं ब्रह्मा प्रजापतिः

ເຮົາແມ່ນ ອີຊານະ(Īśāna) ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງວິຊາທັງປວງ, ເປັນພຣະເຈົ້າສູງສຸດເໜືອສັດທັງຫຼາຍ. ເຮົາແມ່ນພຣະພະຄະວານ(Bhagavān) ຜູ້ມີຮູບເປັນ ໂອມ(Oṃkāra); ເຮົາແມ່ນ ພຣະພຣະຫມາ(Brahmā) ແລະ ປຣະຊາປະຕິ(Prajāpati) ຜູ້ໃຫ້ກຳເນີດປະຊາ.

Verse 10

समं सर्वेषु भूतेषु तिष्ठन्तं परमेश्वरम् / विनश्यत्स्वविनश्यन्तं यः पश्यति स पश्यति

ຜູ້ໃດເຫັນພຣະປະເມສວຣະສູງສຸດ ສະຖິດຢ່າງເທົ່າທຽມໃນສັດທັງປວງ—ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍທ່າມກາງສິ່ງທີ່ເສື່ອມ—ຜູ້ນັ້ນແມ່ນເຫັນແທ້.

Verse 11

समं पश्यन् हि सर्वत्र समवस्थितमीश्वरम् / न हिनस्त्यात्मनात्मानं ततो याति पराङ्गतिम्

ຜູ້ທີ່ເຫັນອີສວຣະສະຖິດຢ່າງເທົ່າທຽມທຸກແຫ່ງ ຍ່ອມບໍ່ເຮັດຮ້າຍອາດຕະມາດ້ວຍຕົນເອງ; ຈາກທັດສະນະນັ້ນ ຍ່ອມເຖິງຄວາມພົ້ນສູງສຸດ.

Verse 12

विदित्वा सप्त सूक्ष्माणि षडङ्गं च महेश्वरम् / प्रधानविनियोगज्ञः परं ब्रह्माधिगच्छति

ເມື່ອຮູ້ແຈ້ງຫຼັກການລະອຽດ 7 ແລະຮູ້ພຣະມະເຫສວຣະເປັນອົງພຣະເຈົ້າຜູ້ມີລະບົບ 6 ປະການ, ຜູ້ຮູ້ການນໍາໃຊ້ປະທານ (Pradhāna) ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຍ່ອມເຖິງພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດ.

Verse 13

सर्वज्ञता तृप्तिरनादिबोधः स्वतन्त्रता नित्यमलुप्तशक्तिः / अनन्तशक्तिश्च विभोर्विदित्वा षडाहुरङ्गानि महेश्वरस्य

ເມື່ອຮູ້ວ່າພຣະວິພູ (ອົງພຣະເຈົ້າຜູ້ຄອບຄຸມທົ່ວ) ມີຄວາມຮູ້ທົ່ວທັງ, ຄວາມອິ່ມເຕັມສົມບູນ, ປັນຍາບໍ່ມີຕົ້ນກໍາເນີດ, ຄວາມເປັນເອກະລາດສົມບູນ, ພະລັງບໍ່ເຄີຍຂາດ, ແລະສັກຕິອັນອະນັນ—ທັງ 6 ນີ້ເຂົາກ່າວວ່າເປັນອົງປະກອບຂອງພຣະມະເຫສວຣະ.

Verse 14

तन्मात्राणि मन आत्मा च तानि सूक्ष्माण्याहुः सप्त तत्त्वात्मकानि / या सा हेतुः प्रकृतिः सा प्रधानं बन्धः प्रोक्तो विनियोगो ऽपि तेन

ຕັນມາຕຣາທັງຫຼາຍ, ມະນະ (ໃຈ) ແລະ ອາດຕະມາ—ເຫຼົ່ານີ້ເຂົາເອີ້ນວ່າລະອຽດ ເປັນຫຼັກການ 7 ປະການໂດຍສະພາບ. ປະກຣິຕິອັນເປັນເຫດນັ້ນ ເອີ້ນວ່າ ປະທານ (Pradhāna); ແລະຄວາມຜູກມັດ (ບັນທະ) ຖືກກ່າວວ່າເກີດຈາກການນໍາໃຊ້ຜິດ (viniyoga) ຜ່ານມັນ.

Verse 15

या सा शक्तिः प्रकृतौ लीनरूपा वेदेषूक्ता कारणं ब्रह्मयोनिः / तस्या एकः परमेष्ठी परस्ता- न्महेश्वरः पुरुषः सत्यरूपः

ພະລັງອຳນາດນັ້ນ ທີ່ຊ່ອນຢູ່ລະລາຍໃນປຣະກຣິຕິ—ທີ່ເວດາກ່າວວ່າເປັນເຫດປັດໃຈ ແລະເປັນຄັນທະ/ຄອບຄອງກຳເນີດຂອງພຣະພຣະຫມາ—ຈາກນັ້ນມີພຣະເຈົ້າສູງສຸດພຽງອົງດຽວ: ມະເຫສະວະຣະ, ປຸຣຸສະຜູ້ເກີນໂລກ ຜູ້ມີສະພາບເປັນຄວາມຈິງແທ້.

Verse 16

ब्रह्मा योगी परमात्मा महीयान् व्योमव्यापी वेदवेद्यः पुराणः / एको रुद्रो मृत्युरव्यक्तमेकं बीजं विश्वं देव एकः स एव

ພຣະອົງແມ່ນພຣະພຣະຫມາ, ໂຢກີສູງສຸດ, ປະຣະມາດມັນ—ຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະແຜ່ຊອກຄືອາກາດ—ຮູ້ໄດ້ດ້ວຍເວດາ, ຜູ້ເກົ່າແກ່. ພຣະອົງອົງດຽວແມ່ນຣຸດຣະ; ພຣະອົງແມ່ນຄວາມຕາຍ; ພຣະອົງແມ່ນອະວະຍັກຕະອົງດຽວ; ເປັນເມັດພັນ ແລະເປັນຈັກກະວານ. ພຣະເທວະອົງດຽວນັ້ນ—ພຣະອົງນັ້ນແຫຼະແມ່ນທັງໝົດນີ້.

Verse 17

तमेवैकं प्राहुरन्ये ऽप्यनेकं त्वेकात्मानं केचिदन्यत्तथाहुः / अणोरणीयान् महतो ऽसौ महीयान् महादेवः प्रोच्यते वेदविद्भिः

ບາງຄົນກ່າວວ່າພຣະອົງເປັນອົງດຽວ; ບາງຄົນກ່າວອີກວ່າພຣະອົງເປັນຫຼາຍ. ບາງຄົນເອີ້ນພຣະອົງວ່າເປັນອາດມັນອົງດຽວຂອງທຸກສິ່ງ; ບາງຄົນກ່າວວ່າພຣະອົງແຕກຕ່າງ. ນ້ອຍກວ່ານ້ອຍທີ່ສຸດ ແລະໃຫຍ່ກວ່າໃຫຍ່ທີ່ສຸດ—ນັກຮູ້ເວດາປະກາດພຣະອົງວ່າ ມະຫາເທວະ.

Verse 18

एवं हि यो वेद गुहाशयं परं प्रभुं पुराणं पुरुषं विश्वरूपम् / हिरण्मयं बुद्धिमतां परां गतिं स बुद्धिमान् बुद्धिमतीत्य तिष्ठति

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ໃດຮູ້ຢ່າງແທ້ຈິງພຣະເຈົ້າສູງສຸດ ຜູ້ສະຖິດຢູ່ໃນຖ້ຳລັບແຫ່ງຫົວໃຈ—ປຸຣຸສະຜູ້ເກົ່າແກ່ ຜູ້ເປັນຈອມອຳນາດ ມີຮູບແບບເປັນສາກົນ—ສະຫວ່າງດັ່ງຄຳ ແລະເປັນຈຸດໝາຍສູງສຸດຂອງຜູ້ມີປັນຍາ—ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມເປັນຜູ້ມີປັນຍາແທ້ ແລະເມື່ອບັນລຸຄວາມເຂົ້າໃຈສົມບູນ ກໍຕັ້ງມັ່ນຢູ່ໃນການຮູ້ນັ້ນ.