Adhyaya 28

Verse 1

नाम सप्तविंशो ऽध्यायः या पूर्वसर्गे दक्षपुत्री सती तु रुद्रस्य पत्नी दक्षयज्ञे स्वदेहम् / विसृज्य सा मेनकायां च जज्ञे धराधराद्धेमवतो वै सकाशात्

ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ «ບົດທີ 27» : ສະຕີ ທິດາຂອງດັກສະ ແລະເປັນພຣະມະເຫສີຂອງຣຸດຣະ ໃນວົງຈັກການສ້າງກ່ອນ ໄດ້ລະທິ້ງກາຍຕົນໃນພິທີຍັດຂອງດັກສະ ແລ້ວເກີດໃໝ່ໃນເມນະກາ ຈາກຮິມະວັດ ຜູ້ທົນພູເຂົາໄວ້।

Verse 2

सा पार्वता रुद्रपत्नी खगेन्द्र या शेषपत्नी वारुणी नाम पूर्वा / सैवागता बलभद्रेण रन्तुं द्विरूपमास्थाय महापतिव्रता

ໂອ ພະຍານົກເອກ (ກະຣຸດ) ນາງນັ້ນແມ່ນປາຣະວະຕາ ພຣະມະເຫສີຂອງຣຸດຣະ; ໃນກ່ອນນັ້ນນາງຍັງຊື່ວ່າ ວາຣຸນີ ເປັນພຣະມະເຫສີຂອງເສສະ. ນາງຜູ້ເປັນມະຫາປະຕິວຣະຕາ ໄດ້ມາເພື່ອສົນລະເລີງກັບບະລະພະດຣະ ໂດຍຮັບຮູບສອງປະການ।

Verse 3

श्रीरित्याख्या इन्दिरावेशयुक्ता तस्या द्वितीया प्रतिमा मेघरूपा / शेषण रूपेण यदा हि वीन्द्र तपश्चचार विष्णुना सार्धमेव

ນາງເອີ້ນວ່າ «ສຣີ» ມີພຣະອິນທິຣາ (ລັກສະມີ) ສະຖິດຢູ່ພາຍໃນ. ປະກົດການທີສອງຂອງນາງເປັນຮູບເມກ. ແລະເມື່ອວີນດຣະບຳເນັດຕະປະສະຍາໃນຮູບເສສະ ກໍໄດ້ບຳເນັດຮ່ວມກັບພຣະວິສນຸເທົ່ານັ້ນ।

Verse 4

तदैव देवी वारुणी शेषपत्नी तपश्च क्रे इन्दिराप्रीतये च / तदा प्रीता इन्दिरा सुप्रसन्ना उवाच तां वारुणीं शेषपत्नीम्

ໃນເວລານັ້ນເອງ ທ່ານເທວີວາຣຸນີ ພຣະມະເຫສີຂອງເສສະ ໄດ້ບຳເນັດຕະປະສະຍາ ເພື່ອໃຫ້ພຣະອິນທິຣາ (ລັກສະມີ) ພໍໃຈ. ເມື່ອພຣະອິນທິຣາພໍໃຈ ແລະປຣະສັນຫຼາຍ ຈຶ່ງກ່າວຕໍ່ວາຣຸນີ ພຣະມະເຫສີຂອງເສສະ।

Verse 5

यदा रामो वैष्णवांशेन युक्तः संपत्स्यते भूतले रौहिणेयः / मय्यावेशात्संयुता त्वं तु भद्रे श्रीरित्याख्या वलभद्रस्य रन्तुम्

ເມື່ອຣາມະ—ຣາວຫິເນຍະ (ບຸດຂອງໂຣຫິນີ)—ຈະອະວະຕາຣລົງສູ່ໂລກ ພ້ອມດ້ວຍສ່ວນໜຶ່ງແຫ່ງພຣະວິສນຸ, ໃນເວລານັ້ນ ໂອ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ, ເຈົ້າກໍຈະຮ່ວມກັບການສະຖິດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ແລ້ວປະກົດໃນນາມ «ສຣີ» ເພື່ອໃຫ້ບະລະພະດຣະຊື່ນບານ ແລະຄຽງຄູ່ພຣະອົງ।

Verse 6

संपत्स्यसे नात्र विचार्यमस्तीत्युक्त्वा सा वै प्रययौ विष्णुलोके / श्रीलक्ष्म्यंशाच्छ्रीरितीड्यां समाख्यां लब्ध्वा लोके शेषपत्नी बभूव

ນາງໄດ້ກ່າວວ່າ «ເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບແນ່ນອນ—ບໍ່ມີສິ່ງໃດໃຫ້ສົງໄສໃນນີ້» ແລ້ວນາງກໍໄດ້ເດີນທາງໄປສູ່ໂລກຂອງພຣະວິສະນຸ. ເພາະເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງພຣະສຣີ-ລັກສະມີ ນາງໄດ້ຮັບນາມອັນນ່າບູຊາວ່າ «ສຣີ» ແລະໃນໂລກນີ້ນາງເປັນພຣະມະເຫສີຂອງເສສະ.

Verse 7

यदाहीशो विपुलामुद्धरेच्च तदा रामः श्रीभिदासंगमे च / करोति तोषत्सर्वदा वै रमायास्तस्याप्यावेशो व्यंस्त्रितमोनसंगम्

ເມື່ອພຣະເຈົ້າສູງສຸດຍົກຂຶ້ນຊຶ່ງສິ່ງອັນກວ້າງໃຫຍ່ (ແຜ່ນດິນ/ພາລະ) ໃນເວລານັ້ນ ພຣະຣາມະກໍຢູ່ທີ່ຈຸດບັນຈົບອັນສັກສິດທີ່ຜູກພັນກັບ «ສຣີ» ແລະເຮັດໃຫ້ຣະມາ (ລັກສະມີ) ຊື່ນບານເສມອ. ໂດຍການເຂົ້າສະຖິດ (ອາເວສ) ຂອງພຣະອົງ ຄວາມພັນຕິດຂອງໃຈຖືກຂັບໄລ່ ແລະແຕກກະຈາຍ.

Verse 8

या रेवती रैवतस्यैव पुत्री सा वारुणी बलभद्रस्य पत्नी / सौपर्णनाम्नी बलपत्नी खगेन्द्र यास्तास्तिस्रः षड्विष्णोश्च स्त्रीभ्यः / द्विगुणाधमा रुद्रशेषादिकेभ्यो दशाधमा त्वं विजानीहि पौत्र

ເຣວະຕີ ລູກສາວຂອງ ໄຣວະຕະ, ແລະ ວາຣຸນີ ເປັນພຣະມະເຫສີຂອງ ບະລະພະດຣະ; ອີກທັງ ສົວປັນນາ ເປັນພຣະມະເຫສີຂອງ ບະລະ—ໂອ ຈອມແຫ່ງນົກ—ທັງສາມນີ້ຖືກນັບເປັນສ່ວນໜຶ່ງໃນຫົກພຣະມະເຫສີທີ່ຜູກພັນກັບພຣະວິສະນຸ. ຈົ່ງຮູ້ໄວ້ ໂອ ຫຼານເອີຍ ວ່າການນັບນີ້ຕໍ່າກວ່າຂອງ ຣຸດຣະ, ເສສະ ແລະອື່ນໆ ສອງເທົ່າ, ແລະຕໍ່າກວ່າສິບເທົ່າຕາມອີກມາດຕາໜຶ່ງ.

Verse 9

गरुड उवाच / रामेण रन्तुं सर्वदा वारुणी तु पुत्रीत्वमापे रेवतस्यैव सुभ्रूः / एवं त्रिरूपा वारुणी शेषपत्नी द्विरूपभूता पार्वती रुद्रपत्नी

ກະຣຸດາກ່າວວ່າ: ເພາະປາຖະໜາຈະສະໜຸກສະໜານກັບພຣະຣາມະເສມອ, ວາຣຸນີ—ນາງຜູ້ມີຄິ້ວງາມ—ໄດ້ບັນລຸສະຖານະເປັນລູກສາວຂອງພຣະຣາຊາເຣວະຕະ. ດັ່ງນັ້ນ ວາຣຸນີຈຶ່ງເປັນຜູ້ມີສາມຮູບ ໃນຖານະພຣະມະເຫສີຂອງເສສະ; ແລະ ປາຣະວະຕີ ເປັນສອງຮູບ ແລ້ວເປັນພຣະມະເຫສີຂອງຣຸດຣະ.

Verse 10

नीचाया जांबवत्याश्च शेषसाम्यं च कुत्रचित् / श्रूयते च मया कृष्ण निमित्तं ब्रूहि मे प्रभो

ໂອ ພຣະກຣິດສະນະ, ຂ້ອຍໄດ້ຍິນຢູ່ບາງແຫ່ງວ່າ ມີຄວາມຄ້າຍຄືກັນບາງປະການລະຫວ່າງ ນີຈາ ແລະ ຈາມບະວະຕີ, ແລະຍັງຄ້າຍຄືກັບ ເສສະ ອີກດ້ວຍ. ໂອ ພຣະອົງ, ຂໍຈົ່ງບອກເຫດປັດໃຈນີ້ໃຫ້ຂ້ອຍຟັງ.

Verse 11

उमायाश्च तथा रुद्रः सदा बहुगुणाधिकः / एवं त्वयोक्तं भगवन्निश्चयार्थं मम प्रभो

ແລະ ຣຸດຣະ ກໍເຊັ່ນດຽວກັນ ໃນຄວາມສຳພັນກັບ ອຸມາ ເປັນຜູ້ມີຄຸນທຳຫຼາຍກວ່າ ຢູ່ເສມອ. ດັ່ງນັ້ນ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ປະເສີດ ໄດ້ກ່າວແລ້ວ—ເພື່ອໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າແນ່ໃຈ ໂອ ນາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 12

रेवती श्रीयुता श्रीश्च शेषरूपा च वारुणी / सौपर्णि पार्वती चैव तिस्रः शेषाशतो वराः

ເຣວະຕີ, ສຣີຍຸຕາ ແລະ ສຣີ; ເສສະຣູປາ ແລະ ວາຣຸນີ; ສໍປັນນີ ແລະ ປາຣະວະຕີ ດ້ວຍ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນສາມອົງຫຼັກ. ທີ່ເຫຼືອນັ້ນເປັນຜູ້ປະເສີດອື່ນໆ ນັບເປັນຮ້ອຍ.

Verse 13

इत्यपि श्रूयते कृष्ण कुत्रचिन्मधुसूदन / निमित्तं ब्रूहि मे कृष्ण तवशिष्याय सुव्रत

“ດັ່ງນີ້ກໍມີການໄດ້ຍິນມາ, ໂອ ກຣິດສະນະ—ໂອ ມະທຸສູດະນະ. ຂໍໃຫ້ພຣະອົງບອກເຫດປັດໃຈແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ, ໂອ ກຣິດສະນະ, ເພື່ອຂ້າພະເຈົ້າຜູ້ເປັນສິດຂອງພຣະອົງ, ໂອ ຜູ້ມີວຣະຕະອັນດີເລີດ.”

Verse 14

श्रीकृष्ण उवाच / विज्ञाय जांबवत्याश्च तदन्येषां खगाधिप / उत्तमानां च साम्यं तु उत्तमावेशतो भवेत्

ພຣະສຣີກຣິດສະນະ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ຈອມແຫ່ງນົກ, ເມື່ອໄດ້ເຂົ້າໃຈ (ສະພາບ) ຂອງ ຈາມບະວະຕີ ແລະ ຜູ້ອື່ນໆ ດ້ວຍ, ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ຄວາມເທົ່າທຽມຂອງຜູ້ປະເສີດ ເກີດຈາກການຖືກຊຶມຊາບໂດຍພຣະພາວະອັນສູງສຸດ.”

Verse 15

अवराणां गुणस्यापि ह्युत्तमानामधीनता / अस्तीति द्योतनायैव शतांशाधिकमुच्यते

ແມ່ນແຕ່ຄຸນດີທີ່ພົບໃນຜູ້ຕ່ຳກວ່າ ກໍຍັງຕ້ອງອາໄສຜູ້ສູງກວ່າ. ແລະເພື່ອຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າການອາໄສນັ້ນມີຢູ່ແທ້ ຈຶ່ງກ່າວວ່າ “ຮ້ອຍ ແລະ ເກີນກວ່າ.”

Verse 16

यथा मयोच्यते वीन्द्र तथा जानीहि नान्यथा / तदनन्तरजान्वक्ष्ये शृणु काश्यपजोत्तम

ໂອ ນົກຜູ້ປະເສີດ ຈົ່ງເຂົ້າໃຈຕາມທີ່ຂ້ອຍໄດ້ກ່າວ ຢ່າເຂົ້າໃຈຜິດໄປອື່ນ. ຕໍ່ຈາກນີ້ ຂ້ອຍຈະອະທິບາຍສິ່ງທີ່ຕາມມາ; ຈົ່ງຟັງ ໂອ ບຸດຜູ້ສູງສຸດແຫ່ງກາສະຍະປະ।

Verse 17

चतुर्दशसु चेन्द्रेषु सप्तमो यः पुरन्दरः / वृत्रादीनां शरीरं तु पुरमित्युच्यते बुधैः

ໃນບັນດາອິນທຣະ 14 ອົງ ອົງທີ 7 ແມ່ນຜູ້ທີ່ເອີ້ນວ່າ ປຸຣັນດະຣະ. ຮ່າງກາຍຂອງ ວຣິຕຣະ ແລະອື່ນໆ ນັກປັນຍາກ່າວວ່າ ເປັນ “ປຸຣະ” ຄື ເມືອງ/ປ້ອມປະການ.

Verse 18

तं दारयति वज्रेण यस्मात्तस्मात्पुरन्दरः / चतुर्दशसु चेन्द्रेषु मन्त्रद्युम्नस्तु षष्ठकः

ເນື່ອງຈາກລາວຜ່າມັນດ້ວຍ ວັຊຣະ (ສາຍຟ້າ) ຈຶ່ງໄດ້ຊື່ວ່າ ປຸຣັນດະຣະ “ຜູ້ທຳລາຍປ້ອມ”. ແລະໃນອິນທຣະ 14 ອົງ ມັນຕຣະດຍຸມນະ ແມ່ນອົງທີ 6.

Verse 19

मन्त्रानष्ट महावीन्द्र देवो द्योतयते यतः / मन्त्रद्युम्नस्ततो लोके उभावप्येक एव तु

ໂອ ມະຫາອິນທຣະ, ເມື່ອມັນຕຣະບໍ່ສູນຫາຍ (ຖືກຮັກສາແລະມີ຤ິດ) ພຣະເທວະຈຶ່ງສ່ອງສະຫວ່າງ. ດັ່ງນັ້ນໃນໂລກຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ ມັນຕຣະດຍຸມນະ; ແທ້ຈິງແລ້ວ ທັງສອງຄວາມໝາຍກໍເປັນອົງດຽວກັນ.

Verse 20

मन्त्रद्युम्नावतारोभूत्कुन्तीपुत्रोर्जुनो भुवि / विष्णोर्वायोरनन्तस्य चेन्द्रस्य खगसत्तम

ໂອ ນົກຜູ້ປະເສີດ, ໃນໂລກມະນຸດ ອາຣຊຸນະ ບຸດຂອງ ກຸນຕີ ໄດ້ເກີດມາເປັນອະວະຕານຂອງ ມັນຕຣະດຍຸມນະ; ແລະຍັງສະຖິດພະລັງຂອງ ວິສນຸ, ວາຍຸ, ອະນັນຕະ, ແລະ ອິນທຣະ ອີກດ້ວຍ.

Verse 21

पार्थश्चतुर्भिः संयुक्त इन्द्र एव प्रकीर्तितः / चतुर्थेपि च वायोश्च विशेषोस्ति सदार्जुन

ໂອ ອາຣຊຸນ (ປາຣຖ) ເມື່ອຜູ້ໃດຖືກປະສົມປະສານດ້ວຍປັດໃຈ 4 ປະການ ຜູ້ນັ້ນຖືກເອີ້ນວ່າ «ອິນດຣະ» ຢ່າງແທ້ຈິງ; ແມ່ນແຕ່ໃນປະການທີ 4 ກໍມີບົດບາດພິເສດຂອງ «ວາຍຸ» ພະເຈົ້າແຫ່ງລົມ.

Verse 22

वालिर्नामा वानरस्तु पुरन्दर इति स्मृतः / चन्द्रवंशे समुत्पन्नो गाधिराजो विचक्षणः

ມີກະສັດວານອນຊື່ ວາລີ ຜູ້ຖືກຈື່ຈຳວ່າ «ປຸຣັນດະຣະ». ໃນລາຊະວົງຈັນທຣະ ໄດ້ເກີດກະສັດຜູ້ສະຫລາດ ກາທິ ຜູ້ໂດດເດັ່ນໃນປັນຍາແລະການພິຈາລະນາ.

Verse 23

मन्त्रद्युम्नावतारः स विश्वामित्रपिता स्मृतः / वेदोक्तमन्त्रा गाः प्रोक्ता धिया संधारयेद्यतः

ທ່ານນັ້ນຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນອະວະຕານາມ «ມັນຕຣະດຍຸມນະ» ແລະຖືກນັບວ່າເປັນບິດາຂອງ ວິສວາມິດຣະ. ມັນຕຣະຕາມພຣະເວດ ແລະບົດຂັບຮ້ອງອັນສັກສິດ ຖືກສອນເພື່ອໃຫ້ຈິດໃຈຈື່ຈຳໄດ້ຢ່າງໝັ້ນຄົງ.

Verse 24

अतो गाधिरिति प्रोक्तस्तदर्थं भूतले ह्यभूत् / इक्ष्वाकुपुत्रो वीन्द्र विकुक्षिरिति विश्रुतः

ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເອີ້ນທ່ານວ່າ «ກາທິ»; ແລະເພາະເຫດນັ້ນແທ້ໆ ທ່ານຈຶ່ງມາປາກົດໃນໂລກ. ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດານົກ (ກະຣຸດາ) ບຸດຂອງ ອິກສະວາກຸ ໄດ້ໂດງດັງດ້ວຍນາມ «ວິກຸກສິ».

Verse 25

स एवेन्द्रावतारोभूद्धरिसेवार्थमेव च / विशेषेण हरिं कुक्षौ विज्ञानाच्च हरिः सदा

ທ່ານນັ້ນໄດ້ເກີດເປັນອະວະຕາຂອງ ອິນດຣະ ເພື່ອຮັບໃຊ້ ຮະຣິ (ພຣະວິສນຸ) ແຕ່ພຽງຢ່າງດຽວ. ໂດຍພິເສດ ເມື່ອຮູ້ແຈ້ງວ່າ ຮະຣິ ສະຖິດຢູ່ໃນຄັນ (ເປັນພຣະອົງຜູ້ສະຖິດພາຍໃນ) ທ່ານຈຶ່ງຈົ່ງຮັກພັກດີຕໍ່ ຮະຣິ ຕະຫຼອດການ ດ້ວຍປັນຍາວິນຍານອັນແທ້.

Verse 26

अतो विकुक्षिनामासौ भूलोके विश्रुतः सदा / रामपुत्रः कुशः प्रोक्त इन्द्र एव प्रकीर्तितः

ດັ່ງນັ້ນ ທ່ານນັ້ນຈຶ່ງໂດງດັງໃນໂລກມະນຸດເປັນນິດ ດ້ວຍນາມ «ວິກຸກສິ». ແລະ «ກຸຊະ» ບຸດຂອງພຣະຣາມ ຖືກປະກາດວ່າ ບໍ່ແມ່ນຜູ້ອື່ນ ແຕ່ແມ່ນພຣະອິນທຣາເອງ.

Verse 27

वाल्मीकिऋषिणा यस्मात्कुशेनैव विनिर्मितः / अतः कुश इति प्रोक्तो जानकीनन्दनः प्रभुः

ເນື່ອງຈາກພຣະລິສີວາລມີກິ ໄດ້ປັ້ນສ້າງທ່ານດ້ວຍໃບຫຍ້າກຸຊະພຽງອັນດຽວ ດັ່ງນັ້ນ ພຣະຣາຊະບຸດອັນສັກສິດ ຜູ້ເປັນບຸດຂອງຊະນາກີ ຈຶ່ງໄດ້ນາມວ່າ «ກຸຊະ».

Verse 28

इन्द्रद्युम्नः पुरेद्रस्तु गाधी वाली तथार्जुनः / विकुक्षिः कुश एवैते सप्त चेन्द्राः प्रकीर्तिताः

ອິນດຣະດຸມນະ, ປຸເຣດຣະ, ກາທີ, ວາລີ, ອາຣຊຸນະ ພ້ອມດ້ວຍ ວິກຸກສິ ແລະ ກຸຊະ—ທັງໝົດນີ້ ຖືກປະກາດວ່າເປັນ «ອິນທຣາ» ທັງເຈັດ.

Verse 29

यः कृष्णपुत्त्रः प्रद्युम्नः काम एव प्रकीर्तितः / प्रकृष्टप्रकाशरूपत्वात्प्रद्युम्न इति नामवान्

ປຣະດຸມນະ ບຸດຂອງພຣະກຣິສນະ ຖືກຍົກຍ້ອງວ່າ ບໍ່ແມ່ນຜູ້ອື່ນ ແຕ່ແມ່ນພຣະກາມະ (ເທວະແຫ່ງຄວາມຮັກ). ເນື່ອງຈາກຮູບກາຍຂອງທ່ານສ່ອງສະຫວ່າງຢ່າງຍິ່ງ ຈຶ່ງມີນາມວ່າ «ປຣະດຸມນະ».

Verse 30

या रामभ्राता भरतः काम एवाभवद्भुवि / रामाज्ञां भरते यस्मात्तस्माद्भरतनामकः

ພຣະພາຣະຕະ ນ້ອງຊາຍຂອງພຣະຣາມ ໄດ້ເປັນດັ່ງຮ່າງແຫ່ງພັກຕິຢູ່ໃນແຜ່ນດິນ. ແລະເນື່ອງຈາກທ່ານໄດ້ແບກຮັບ ແລະປະຕິບັດພຣະບັນຊາຂອງພຣະຣາມ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຮູ້ຈັກກັນດ້ວຍນາມ «ພາຣະຕະ».

Verse 31

चक्राभिमानि कामस्तु सुदर्शन इति स्मृतः / ब्रह्मैव कृष्णपुत्रस्तु सांबो जाम्बवतीसुतः

ກາມະ ຜູ້ຄອງຄຸ້ມແລະຮູ້ສຶກຕົນເປັນອັນດຽວກັບຈັກຣາ ຖືກຈື່ຈຳວ່າ «ສຸດັຣຊະນະ»; ແລະພຣະພຣະຫມາເອງ ປາກົດເປັນລູກຂອງພຣະກຣິສນະ «ສາມບະ» ລູກຂອງຈາມບະວະຕີ.

Verse 32

कामावतारो विज्ञेयः संदेहो नात्र विद्यते / यो रुद्रपुत्रः स्कन्दस्तु काम एव प्रकीर्तितः

ຈົ່ງຮູ້ເຖິງພຣະອົງນີ້ວ່າເປັນອະວະຕານຂອງກາມະ; ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສໃນເລື່ອງນີ້. ສະກັນດະ ຜູ້ເປັນບຸດຂອງຣຸດຣະ ຖືກປະກາດວ່າແທ້ຈິງແມ່ນກາມະເອງ.

Verse 33

रिपूनास्कं दते नित्यमतः स्कन्द इति स्मृतः / यो वा सनत्कुमारस्तु ब्रह्मपुत्रः खगाधिप / कामावतारो विज्ञेयो नात्र कार्या विचारणा

ພຣະອົງຖືກຈື່ຈຳວ່າ «ສະກັນດະ» ເພາະພຣະອົງປາບປະຫານສັດຕູຢູ່ເປັນນິດ. ແລະສະນັດກຸມາຣະ—ໂອ ຈອມແຫ່ງນົກ—ຜູ້ເປັນບຸດຂອງພຣະພຣະຫມາ ຄວນຮູ້ວ່າເປັນອະວະຕານຂອງກາມະ; ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງພິຈາລະນາອີກ.

Verse 34

सुदर्शनश्च परमः प्रद्युम्नः सांब एव च / सनत्कुमारः सांबश्चषडेते कामरूपकाः

ສຸດັຣຊະນະ ແລະ ປະຣະມະ, ປຣັດຍຸມນະ ແລະ ສາມບະ; ສະນັດກຸມາຣະ ແລະ ສາມບະ—ທັງຫົກນີ້ ກ່າວກັນວ່າສາມາດແປງຮູບຕາມປາຖະໜາ (ກາມະຣູປະ) ໄດ້.

Verse 35

ततश्च इन्द्रकामावप्युमादिभ्यो दशावरौ / तयोर्मध्ये तु गरुड काम इन्द्राधमः स्मृतः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ກະຣຸດາ, ຄວາມປາຖະໜາທີ່ເອີ້ນວ່າ «ອິນດຣະ» ແລະ «ກາມະ» ກ່າວກັນວ່າຕ່ຳກວ່າຂັ້ນທີ່ເລີ່ມຈາກ «ອຸມາ» ຢູ່ສິບຂັ້ນ. ໃນສອງນັ້ນ «ກາມະ» ຖືກຈື່ຈຳວ່າຕ່ຳກວ່າ ແລະ «ອິນດຣະ» ສູງກວ່າ.

Verse 36

प्राणस्त्वहङ्कार एव अहङ्कारकसंज्ञकः / गरुत्मदंशो विज्ञेयः कामेन्द्राभ्यां दशाधमः

ປຣານ (prāṇa) ແທ້ໆແມ່ນອະຫັງກາຣ (ຄວາມຮູ້ສຶກວ່າ «ຂ້ອຍ») ທີ່ເອີ້ນວ່າ «ອະຫັງກາຣະກະ» ຜູ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດ «ຂ້ອຍ»। ພຶງເຂົ້າໃຈວ່າເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງພຣະຄຣຸດ; ແລະໃນຈໍານວນສິບ ມັນຕໍ່າສຸດ ຖືກຄອບງໍາໂດຍກາມະ ແລະອົງອິນທຣະ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງອິນທຣິຍະ।

Verse 37

तदनन्तरजान्वक्ष्ये शृणु वीन्द्र समाहितः / श्रवणान्मोक्षमाप्नोति महापापाद्विमुच्यते

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍສິ່ງທີ່ຕາມມາ—ຈົ່ງຟັງດ້ວຍໃຈທີ່ຕັ້ງມັ່ນ, ໂອ ວີນທຣະ (ກຣຸດາ) ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ນົກ. ດ້ວຍການຟັງນີ້ ຜູ້ໃດຈະໄດ້ຮັບໂມກສະ ແລະພົ້ນຈາກບາບໃຫຍ່ໆ ແມ່ນກໍໄດ້.

Verse 38

कामपुत्रोनिरुद्धो ऽपि हरेरन्यः प्रकीर्तितः / स एवाभूद्धरेः सेवां कर्तुं रामानुजो भुवि

ອະນິຣຸດທະ (Aniruddha) ແມ່ນແມ່ນວ່າຖືກຮູ້ຈັກເປັນບຸດຂອງກາມະ (ປຣັດຍຸມນະ) ແຕ່ກໍຖືກສັນລະເສີນວ່າເປັນປາກົດການອື່ນຂອງພຣະຫຣິ (Hari). ພຣະອົງນັ້ນເອງໄດ້ອວຕານລົງມາໃນໂລກ ເປັນນ້ອງຊາຍຂອງພຣະຣາມະ ເພື່ອຮັບໃຊ້ພຣະຫຣິ.

Verse 39

शत्रुघ्न इति विख्यातः शत्रून्सूदयते यतः / अनिरुद्धः कृष्णपुत्रो प्रद्युम्नाद्यो ऽजनिष्ट ह

ພຣະອົງໄດ້ຮັບນາມວ່າ «ສັດຣຸຄນະ» ເພາະພຣະອົງປາບປາມສັດຕູທັງຫຼາຍ. ແລະອະນິຣຸດທະ—ບຸດຂອງພຣະກຣິສນະ—ໄດ້ເກີດຂຶ້ນແທ້ໆ ເປັນຜູ້ເດັ່ນທີ່ສຸດໃນຫມູ່ປຣັດຍຸມນະ ແລະອື່ນໆ.

Verse 40

संकर्षणादिरूपैस्तु त्रिभिराविष्ट एव सः / एवं द्विरूपो विज्ञेयो ह्यनिरुद्धो महामतिः

ອະນິຣຸດທະ ຜູ້ມີປັນຍາໃຫຍ່ ຖືກຊຶມຊາບຄອບຄຸມໂດຍຮູບສາມປະການ ເລີ່ມຈາກສັງກະຣະສະນະ (Saṅkarṣaṇa). ດັ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງຄວນເຂົ້າໃຈວ່າ ອະນິຣຸດທະມີສະພາບສອງປະການ.

Verse 41

कामभार्या रतिर्या तु द्विरूपा संप्रकीर्तिता / रुग्मपुत्री रुग्मवती कामभार्या प्रकीर्तिता

ຣະຕິ ພຣະມະເຫສີຂອງ ກາມະເທວ ຖືກກ່າວວ່າມີຮູບສອງປະການ. ນາງຍັງຖືກເອີ້ນວ່າເປັນທິດາຂອງ ຣຸກມະ ແລະມີນາມວ່າ ຣຸກມະວະຕີ—ດັ່ງນັ້ນນາງໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນເປັນພຣະຍາຂອງ ກາມະ.

Verse 42

अतिप्रकाशयुक्तत्वात्तस्माद्रुग्मवती स्मृता / दुर्योधनस्य या पुत्री लक्षणा सा रतिः स्मृता

ເນື່ອງຈາກນາງປະດັບດ້ວຍຄວາມສະຫວ່າງໄສອັນພິເສດ ຈຶ່ງຖືກຈື່ຈຳວ່າ «ຣຸກມະວະຕີ». ແລະທິດາຂອງ ດຸຣະໂຢທະນະ ຊື່ «ລັກສະນາ» ກໍຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນ ຣະຕິ ເຊັ່ນກັນ.

Verse 43

काष्ठा सांबस्य भार्या सा लक्षणं संयुनक्त्यतः / लक्षणाभिधयाभूमौ दुष्ट वीर्योद्भवा ह्यपि

ກາດຖາ ພຣະຍາຂອງ ສາມບະ ໄດ້ຮ່ວມສັມພັນກັບ ລັກສະນາ ໃນການນັ້ນ. ໃນດິນແດນທີ່ເອີ້ນວ່າ «ລັກສະນາພິທາ-ພູມິ» ມີສິ່ງມີຊີວິດໜຶ່ງເກີດຂຶ້ນແທ້ ຈາກເຊື້ອພັນທີ່ເສື່ອມຊົ່ວ.

Verse 44

एवं द्विरूपा विज्ञेया कामभार्या रतिः स्मृता / स्वायंभुवो ब्रह्मपुत्रो मनुस्त्वाद्यो गुरौ समः / राजधर्मेण विष्णोश्च जातः प्रीणयितुं हरेः

ດັ່ງນັ້ນ ຣະຕິ ພຣະຍາຂອງ ກາມະ ພຶງເຂົ້າໃຈວ່າມີສະພາບສອງປະການ. ແລະ ສະວາຍັມພູວະ ມະນຸ—ມະນຸອົງທຳອິດ ບຸດຂອງ ພຣະພຣະຫມາ—ເທົ່າທຽມກັບຄູອາຈານຂອງຕົນ; ແລະໂດຍການປະພຶດຕາມຣາຊະທັມ ທ່ານໄດ້ບັງເກີດເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງ ພຣະວິສະນຸ ເພື່ອໃຫ້ ຮະຣິ ພໍໃຈ.

Verse 45

बृहस्पतिर्देवागुरुर्महात्मा तस्यावतारास्त्रय आसन् खगेन्द्र / रामावतारे भरताख्यो बभूव ह्यंभोजजावेशयुतो बृहस्पतिः

ພຣະບຣິຫັດສະປະຕິ ຄູອາຈານໃຫຍ່ຂອງເທວະ ຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່—ໂອ ພຣະຣາຊາແຫ່ງນົກ—ມີອະວະຕານສາມປະການ. ໃນອະວະຕານທີ່ເນື່ອງກັບ ຣາມະ ທ່ານໄດ້ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ «ພະຣະຕະ»; ແທ້ຈິງ ບຣິຫັດສະປະຕິ ຖືກປະດັບດ້ວຍອາເວສະ (ພຣະອຳນາດສະຖິດພາຍໃນ) ຂອງ ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວ.

Verse 46

देवावतारान्वानरांस्तारयित्वा श्रीरामदिव्याऽचरितान्यवादीत् / अतो ह्यसौ नारनामा बभूव ह्यङ्गत्वमाप्तुं रामदेवस्य भूम्याम्

ເມື່ອໄດ້ຊ່ວຍກູ້ອະວະຕານເທວະທີ່ຢູ່ໃນຫມູ່ວານະຣາ ທ່ານໄດ້ປະກາດລີລາອັນສັກສິດຂອງ ສຣີຣາມ. ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງໄດ້ຊື່ «ນາຣ» ເພື່ອເປັນອົງປະກອບ (ອັງຄະ) ຂອງພຣະຣາມເທວະໃນໂລກນີ້।

Verse 47

कृष्णावतारे द्रोणनामा बभूव अंभोजजावेशयुतो बृहस्यपतिः / यस्माद्दोणात्संभभूव गुरुश्च तस्मादसौ द्रोणसंज्ञो बभूव

ໃນຍຸກອະວະຕານຂອງພຣະກຣິດສະນະ ພຣະບຣິຫັດສະປະຕິ ຜູ້ມີອາເວສະ (ພະລັງສິງສະຖິດ) ຂອງ ອັມໂພຊະຈາ ໄດ້ຮັບນາມວ່າ «ໂດຣນະ». ແລະເນື່ອງຈາກຄູອາຈານເກີດຈາກ ໂດຣນະ (ພາຊະນະ) ຈຶ່ງໄດ້ຊື່ «ໂດຣນະ» ດັ່ງນັ້ນ।

Verse 48

भूभारभूताद्युद्धृतौ ह्यङ्गभूतो विष्णोः सेवां कर्तुमेवास भूमौ / बृहस्पतिः पवनावेशपुक्ता स उद्धवश्चेत्यमिधानमाप

ເພື່ອຊ່ວຍຍົກພາລະຂອງແຜ່ນດິນ ທ່ານໄດ້ເປັນດັ່ງອົງປະກອບ (ອັງຄະ) ຂອງພຣະວິສນຸ ແລະຢູ່ໃນໂລກນີ້ເພື່ອຮັບໃຊ້ພຣະອົງແຕ່ພຽງຢ່າງດຽວ. ພຣະບຣິຫັດສະປະຕິນັ້ນ ຜູ້ໄດ້ຮັບອາເວສະຂອງພະວະນ (ວາຍຸ) ຈຶ່ງໄດ້ນາມວ່າ «ອຸດທະວະ».

Verse 49

यस्मादुत्कृष्टो हरिरत्र सम्यगतो ह्यसौ बुधवन्नाम चाप / सखा ह्यभूत्कृष्णदेवस्य नित्यं महामतिः सर्वलोकेषु पुज्वः

ເນື່ອງຈາກພຣະຫຣິ (Hari) ເປັນຜູ້ສູງສຸດ ແລະໄດ້ປາກົດຢ່າງຖືກຕ້ອງໃນທີ່ນີ້ ດັ່ງນັ້ນທ່ານຈຶ່ງໄດ້ນາມວ່າ «ພຸດທະວັນ». ທ່ານເປັນມິດສະຫາຍອັນຖາວອນຂອງພຣະກຣິດສະນະເທວະ ເປັນຜູ້ມີປັນຍາໃຫຍ່ ແລະໄດ້ຮັບການນະມັດສະການໃນທຸກໂລກ.

Verse 50

दक्षिणाङ्गुष्ठजो दक्षो ब्रह्मपुत्रो महामतिः / कन्यां सृष्ट्वा हरेः प्रीणन्नास भूमा प्रजापतिः / पुत्रानुदपादयद्दक्षस्त्वतो दक्ष इति स्मृतः

ດັກສະ ເກີດຈາກນິ້ວໂປ້ງຂວາ ເປັນບຸດຂອງພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ມີປັນຍາໃຫຍ່. ທ່ານສ້າງທິດາຄົນໜຶ່ງ ແລະໂດຍການເຮັດໃຫ້ພຣະຫຣິ (ວິສນຸ) ພໍພຣະໄທ ຈຶ່ງເປັນປຣະຊາປະຕິອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໃນແຜ່ນດິນ. ເນື່ອງຈາກທ່ານໃຫ້ກຳເນີດບຸດຫຼາຍ ຈຶ່ງຖືກຈື່ຈຳວ່າ «ດັກສະ» ຜູ້ສາມາດການ.

Verse 51

शचीं भर्यां देवराजस्य विद्धि तस्या ह्यवतारं शृणु सम्यक् खगेन्द्र / रामावतारे नाम तारा बभूव सा वालिपत्नी शचीसजका च

ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ສະຈີ (Śacī) ແມ່ນມະເຫສີຂອງພຣະອິນທຣາ ກະສັດແຫ່ງເທວະ. ຟັງໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ໂອ ຂະເກນທຣະ (ກະຣຸດ) ກ່ຽວກັບອະວະຕານຂອງນາງ: ໃນອະວະຕານຂອງຣາມາ ນາງເກີດເປັນ ຕາຣາ (Tārā) ເມຍຂອງວາລີ ເປັນຜູ້ເກີດມາທີ່ສືບສາຍກັບສະຈີ.

Verse 52

रामान्मृते वालिसंज्ञे पतौ हि सुग्रीवसंगं सा चकाराथ तारा / अतो नागात्स्वर्गलोकं च तारा क्व वा यायादन्तरिक्षे न पापा

ເມື່ອຣາມາສັງຫານຜົວຂອງນາງ ຜູ້ມີນາມວ່າ ວາລີ ແລ້ວ, ຕາຣາຈຶ່ງເຂົ້າຮ່ວມກັບ ສຸກຣີວະ. ດັ່ງນັ້ນ ຕາຣາໄດ້ບັນລຸສະຫວັນໂລກ; ເພາະຜູ້ບໍ່ມີບາບ ຈະຖືກໃຫ້ພະເນຈອນໃນອັນຕະຣິກສະ ໄດ້ແນວໃດ?

Verse 53

कृष्णावतारे सैव तारा च वीन्द्र बभूव भूमौ विजयस्य पत्नी / पिशङ्गदेति ह्यभिधा स्याच्च तस्याः सामीप्यमस्यास्त्वजुंनवेव चासीत्

ໃນຍຸກອະວະຕານຂອງກຣິດສະນະ (Kṛṣṇa) ນາງຄົນເດີມນັ້ນໄດ້ເກີດເປັນ ຕາຣາ ໃນໂລກ ເປັນເມຍຂອງ ວິຊະຍະ. ນາງຍັງມີນາມວ່າ ປິສັງກະດາ (Piśaṅgadā) ແລະມີຄວາມໃກ້ຊິດກັບ ອາຣຊຸນະ ດ້ວຍ.

Verse 54

उत्पादयित्वा बभ्रुवाहं च पुत्रं तस्यां त्यक्त्वा ह्यर्जुनो वै महात्मा / अतश्चोभे वारचित्राङ्गदे च शचीरूपे नात्र विवार्यमस्ति

ເມື່ອໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດບຸດຊື່ ບັບຣຸວາຫະ (Babruvāha) ໃນນາງແລ້ວ, ອາຣຊຸນະ ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ກໍຈາກສະຖານນັ້ນໄປ. ດັ່ງນັ້ນ ທັງ ວາຣາ (Vārā) ແລະ ຈິຕຣາງກະດາ (Citrāṅgadā) ພຶງເຂົ້າໃຈວ່າເປັນຮູບຂອງ ສະຈີ; ບໍ່ມີຂໍ້ຄັດຄ້ານໃດໆ.

Verse 55

पुलोमजा मन्त्रद्युम्नस्य भार्या या काशिका गाधिराजस्य भार्या / विकुक्षिभार्या सुमतिश्चेति संज्ञा कुशस्य पत्नी कान्तिमतीति संज्ञा

ປຸໂລມະຈາ (Pulomajā) ເປັນເມຍຂອງ ມັນຕຣະດຸມນະ (Mantradyumna). ກາຊິກາ (Kāśikā) ເປັນເມຍຂອງພຣະຣາຊາ ກາທິ (Gādhi). ສຸມະຕິ (Sumati) ແມ່ນນາມຂອງເມຍ ວິກຸກຊິ (Vikukṣi). ແລະເມຍຂອງ ກຸຊະ (Kuśa) ໂດງດັງດ້ວຍນາມ ການຕິມະຕີ (Kāntimatī).

Verse 56

एता हि सप्त ह्यवराश्च शच्या जानीहि वै नास्ति विचारणात्र / शची रतिश्चानिरुद्धो मनुर्दक्षो बृहस्पतिः / षडन्योन्यसमाः प्रोक्ता अहङ्काराद्दशाधमाः

ຈົ່ງຮູ້ເຖິງວ່າ ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນພວກຕໍ່າ 7 ປະການ; ແລະໃນທີ່ນີ້ ບໍ່ມີທີ່ວ່າງໃຫ້ໂຕ້ຖຽງອີກ. Śacī, Rati, Aniruddha, Manu, Dakṣa ແລະ Bṛhaspati—ທັງ 6 ນີ້ ຖືກກ່າວວ່າເທົ່າກັນ. ຈາກ ahaṅkāra (ອັດຕາ) ເກີດຊັ້ນຕໍ່າ 10 ປະເພດ.

Verse 57

स वायुषु महानद्य स वै कोणाधिपस्तथा

ພຣະອົງສະຖິດຢູ່ໃນລົມທັງຫຼາຍ ດັ່ງແມ່ນ້ຳໃຫຍ່ອັນຍິ່ງໃຫຍ່; ແລະພຣະອົງຍັງເປັນຈອມເຈົ້າຜູ້ຄອງທິດທັງປວງອີກດ້ວຍ.

Verse 58

नासिकासु स एवोक्तो भौतिकस्तुल्य एव च / अतिवाहः स एवोक्तः यतो गम्यो मुमुक्षुभिः

ເສັ້ນທາງນັ້ນເອງ ຖືກກ່າວວ່າຢູ່ໃນຮູດັງ; ແລະຍັງຖືກພັນລະນາວ່າຄ້າຍຄືທາງທາງວັດຖຸ. ເສັ້ນທາງດຽວກັນນີ້ເອີ້ນວ່າ Ativāha, ໂດຍທາງນີ້ ຜູ້ປາດຖະໜາມົກສະ (mumuṣubhi) ຈຶ່ງກ້າວໄປໄດ້.

Verse 59

दक्षादिभ्यः पञ्चगुणादधमः संप्रकीर्तितः / गरुड उवाच / प्रवहश्चेति संज्ञां स किमर्थं प्राप तद्वद

ເມື່ອທຽບກັບ Dakṣa ແລະອື່ນໆ ຖືກປະກາດວ່າຕໍ່າກວ່າດ້ວຍມາດຕາ 5 ປະການ. Garuḍa ກ່າວວ່າ: ເປັນຫຍັງຈຶ່ງໄດ້ຮັບນາມ «Pravaha»? ຈົ່ງບອກຂ້ອຍເຖິງນັ້ນ.

Verse 60

अर्थः कश्चास्ति तन्नाम्नः प्रतीतस्तं वदस्व मे / गरुडेनैवमुक्तस्तु भगवान्देवकीसुतः / उवाच परमप्रीतः संस्तूय गरुडं हरिः

«ຖ້ານາມນັ້ນມີນັຍະອັນໃດຊ່ອນຢູ່ ຈົ່ງບອກຂ້ອຍ» ເຊັ່ນນັ້ນ. ເມື່ອ Garuḍa ກ່າວດັ່ງນີ້ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ—Hari ພຣະບຸດຂອງ Devakī—ຊົມຊື່ນຢ່າງຍິ່ງ, ສັນລະເສີນ Garuḍa ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວວາຈາ.

Verse 61

कृष्ण उवाच / प्रहर्षेण हरेस्तुल्यान्सर्वदा वहते यतः / अतः प्रवहनामासौ कीर्तितः पक्षिसत्तम

ພຣະກຣິດສະນາຕັດວ່າ: ເນື່ອງຈາກດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ ລາວຍົກພາຜູ້ທີ່ເທົ່າທຽມພຣະຫຣິໄວ້ເສມອ ດັ່ງນັ້ນນົກຜູ້ປະເສີດນັ້ນຈຶ່ງຖືກສັນລະເສີນວ່າ «ປຣະວາຫາ».

Verse 62

सर्वोत्तमो विष्णुरेवास्ति नाम्ना ब्रह्मादयस्तदधीनाः सदापि / मयोक्तमेतत्तु सत्यं न मिथ्या गृह्णामि हस्तेनोरगं कोपयुक्तम्

ຜູ້ສູງສຸດແທ້ໆ ຄື ພຣະວິດສະນຸ ຕາມນາມ; ແມ່ນແຕ່ພຣະພຣະຫມາ ແລະເທວະອື່ນໆ ກໍພຶງພາພຣະອົງຢູ່ເສມອ. ຄໍາທີ່ຂ້ອຍກ່າວນີ້ແມ່ນສັດຈິງ ບໍ່ແມ່ນຄໍາມຸສາ. ດ້ວຍຄວາມໂກດ ຂ້ອຍຈັບງູດ້ວຍມື.

Verse 63

सर्वं नु सत्यं यदि मिथ्या भवेत्तु तदा त्वसौ मां दशतुह्यहीन्द्रः / एवं ब्रुवन्नुरगं कोपयुक्तं समग्रहीन्नादशत्सोप्युरङ्गः

“ຖ້າທຸກຢ່າງນີ້ແມ່ນສັດຈິງ—ແຕ່ຖ້າກາຍເປັນຄໍາມຸສາ—ຂໍໃຫ້ພະຍານາກຜູ້ເປັນເຈົ້າງູນັ້ນກັດຂ້ອຍ!” ເວົ້າແລ້ວກໍຈັບງູທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂກດ; ແຕ່ແມ່ນແຕ່ງູນັ້ນກໍບໍ່ກັດ.

Verse 64

एतस्य संधारणादेव वीन्द्र स वायुपुत्रः प्रवहेत्याप संज्ञाम् / यो वा लोके विष्णुमूर्तिं विहाय दैत्यस्वरूपा रेणुकाद्याः कुदेवाः

ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາອິນທຣະ! ແຕ່ພຽງດ້ວຍການຮັບຮອງແລະຍົກພາສິ່ງນີ້ ບຸດແຫ່ງພຣະວາຍຸຈຶ່ງໄດ້ນາມວ່າ «ປຣະວາຫາ». ແຕ່ຜູ້ໃດໃນໂລກລະທິ້ງພຣະຮູບຂອງພຣະວິດສະນຸ ແລ້ວໄປພຶງພາກຸເທວະຈອມປອມ ເຊັ່ນ ເຣນຸກາ ແລະອື່ນໆ ຜູ້ມີຮູບແບບອະສຸຣະ ຍ່ອມຜິດທາງ.

Verse 65

तेषां तथा मत्पितॄणां च पूजा व्यर्था सत्यं सत्यमेतद्ब्रवीमि / एतत्सर्वं यदि मिथ्या भवेत्तु तदा त्वसौ मां दशतु ह्यहीन्द्रः

ການບູຊາແກ່ພວກນັ້ນ—ແມ່ນແຕ່ການບູຊາແກ່ບັນພະບຸລຸດຂອງຂ້ອຍເອງ—ກໍຈະເປັນສິ່ງໄຮ້ປະໂຫຍດ. ຂ້ອຍເວົ້າຄວາມຈິງ, ຈິງແທ້. ຖ້າທັງໝົດນີ້ເປັນຄໍາມຸສາ ຂໍໃຫ້ເຈົ້າງູນັ້ນກັດຂ້ອຍ.

Verse 66

पित्र्यं नयामि प्रविहायैव ये तु पित्रुद्देशात्केवलं यः करोति / स पापात्मा नरकान्वै प्रयातीत्येतद्वाक्यं सत्यमेतद्ब्रवीमि

ຂ້ອຍບໍ່ນໍາຄົນແບບນັ້ນໄປສູ່ໂລກຂອງປິຕຣິ. ແຕ່ຜູ້ໃດເຮັດພິທີພຽງແຕ່ໃນນາມ “ເພື່ອບັນພະບຸລຸດ” ໂດຍລະທິ້ງໜ້າທີ່ແທ້ ຜູ້ນັ້ນເປັນວິນຍານບາບ ແລະຈະໄປສູ່ນະລົກແນ່ນອນ. ຄໍານີ້ແມ່ນຄວາມຈິງ; ຂ້ອຍປະກາດດັ່ງນີ້.

Verse 67

न श्रीः स्वतन्त्रा नापि विधिः स्वतन्त्रो न वायुदेवो नापि शिवः स्वतन्त्रः / तदन्ये नो गौरिपुलोम जाद्याः किं वक्तव्यं नात्र लोके स्वतन्त्रः

ແມ່ນແຕ່ ສຣີ (ລັກສະມີ) ກໍບໍ່ເປັນອິດສະຫຼະ; ວິທິ (ພຣະພຣະຫມາ) ກໍບໍ່ເປັນອິດສະຫຼະ. ວາຍຸເທວ ກໍບໍ່ອິດສະຫຼະ; ພຣະຊິວະ ກໍບໍ່ອິດສະຫຼະ. ແລ້ວຈະກ່າວຫຍັງກັບຜູ້ອື່ນ—ໂກຣີ (ປາຣະວະຕີ), ປຸໂລມະຈາ (ຊາຈີ/ອິນດຣານີ) ແລະອື່ນໆ? ໃນໂລກນີ້ ບໍ່ມີໃຜເປັນອິດສະຫຼະແທ້ໆ.

Verse 68

ब्रवीमि सत्यं पुरुषो विष्णुरेव सत्यं सत्य भुजमुद्धृत्य सत्यम् / एतत्सर्वं यदि मिथ्या भवेत्तु तदा त्वसौ मां दशतु ह्यहीन्द्र

ຂ້ອຍກ່າວຄວາມຈິງ: ບຸຣຸສະສູງສຸດແທ້ໆ ແມ່ນພຣະວິສະນຸ. ຄວາມຈິງ—ຂ້ອຍຍົກແຂນທີ່ຖືຄວາມຈິງ ແລະຢືນຢັນຄວາມຈິງ. ຖ້າທຸກຢ່າງນີ້ເປັນຄໍາມຸສາ ໃຫ້ພະຍານາກະສັດນັ້ນກັດຂ້ອຍເຖີດ.

Verse 69

जीवश्च सत्यः परमात्मा च सत्यस्तयोर्भेदः सत्ये ए तत्सदापि / जडश्चसत्यो जीवजडयोश्च भेदो भेदः सत्यः किं च जडैशयोर्भिदा

ຈີວະ (ວິນຍານປະຈໍາຕົວ) ແມ່ນມີຈິງ, ແລະ ປະຣະມາດມາ ກໍມີຈິງ; ຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງທັງສອງກໍມີຈິງ—ເປັນຢ່າງນັ້ນຕະຫຼອດ. ຈະດະ (ສິ່ງບໍ່ຮູ້ສຶກ) ກໍມີຈິງ; ແລະຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງຈີວະກັບຈະດະກໍມີຈິງ. ຄວາມແຕກຕ່າງເອງກໍມີຈິງ—ດັ່ງນັ້ນຈະມີ “ຄວາມແຕກຕ່າງ” ອັນໃດອີກທີ່ມີນັຍ ລະຫວ່າງສິ່ງບໍ່ຮູ້ສຶກກັບພຣະເຈົ້າ?

Verse 70

भेदः सत्यः सर्वजीवेषु नित्यं सत्या जडानां च भेदा सदापि / एतत्सर्वं यदि मिथ्या भवेत्तु तदा त्वसौ दशतु मां ह्यहीन्द्रः

ຄວາມແຕກຕ່າງແມ່ນຈິງ ແລະເປັນນິດ ໃນຈີວະທັງປວງ; ແລະຄວາມແຕກຕ່າງຂອງຈະດະ (ສິ່ງບໍ່ຮູ້ສຶກ) ກໍຈິງຢູ່ຕະຫຼອດ. ຖ້າທຸກຢ່າງນີ້ເປັນຄໍາມຸສາ ໃຫ້ພະຍານາກະສັດນັ້ນກັດຂ້ອຍແທ້ໆ.

Verse 71

एवं ब्रुवन्नुरगं कोपयुक्तं समग्रहीन्नादशत्सोप्युरङ्गः / एतस्य संधारणादेववीद्रे सा वायुपुत्रः प्रवहेत्याप संज्ञाम्

ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ລາວໄດ້ຈັບງູທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂກດ; ແລະງູນັ້ນກໍຮ້ອງຄໍາຮາມ. ເນື່ອງຈາກການຍຶດໄວ້ແນ່ນຫນາ, ໂອ ຜູ້ຮູ້ທັນ, ບຸດແຫ່ງວາຍຸຈຶ່ງໄດ້ຮັບນາມ «ປຣະວາຫາ» ຄືຜູ້ພາໃຫ້ໄຫຼ/ຜັກດັນ.

Verse 72

द्वयं स्वरूपं प्रविदित्वैव पूर्वं त्वं स्वीकुरुष्व द्वयमेव नित्यम् / स्नानादिकं च प्रकरोति नित्यं पापी स आत्मा नैव मोक्षं प्रयाति

ກ່ອນອື່ນ ຈົ່ງຮູ້ແຈ້ງສະພາບສອງປະການ (ຄວາມເປັນຈິງ ແລະ ອັດຕາ) ແລ້ວຈຶ່ງຮັບເອົາວິນັຍສອງປະການນັ້ນໄວ້ເປັນນິດ. ແມ່ນແຕ່ຈະອາບນ້ໍາ ແລະພິທີອື່ນໆທຸກມື້ ຄົນມີບາບກໍບໍ່ບັນລຸໂມກສະ.

Verse 73

तस्माद्द्वयं प्रविचार्यैव नित्यं सुखी भवेन्नात्र विचार्यमस्ति / एतत्सर्वं यदि मिथ्या भवेत्तु तदा त्वसौ मां दशतु ह्यहीन्द्रः

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ພິຈາລະນາສອງປະການນີ້ເປັນນິດ ຄວນຢູ່ຢ່າງສະຫງົບສຸກ—ບໍ່ມີອັນໃດຕ້ອງຄິດຕໍ່ອີກ. ຖ້າທັງໝົດນີ້ເປັນຄວາມເທັດ ກໍໃຫ້ພະຍາງູນັ້ນກັດຂ້ອຍເຖີດ.

Verse 74

गरुड उवाच / किं तद्द्वयं देवदेवेश किं वा तत्कारणं कीदृशं मे वदस्व / द्वयोस्त्यागं कीदृशं मे वदस्व त्यागात्सुखं कीदृशं मे वदस्व

ກະຣຸດາກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງພຣະເຈົ້າທັງປວງ, «ຄູ່» ນັ້ນແມ່ນຫຍັງ? ແລະເຫດປັດໃຈຂອງມັນແມ່ນແນວໃດ? ຂໍຈົ່ງບອກຂ້ອຍໃຫ້ແຈ້ງ. ຂໍຈົ່ງບອກວ່າການສະຫຼະສອງສິ່ງນັ້ນເປັນແນວໃດ; ແລະຄວາມສຸກທີ່ເກີດຈາກການສະຫຼະນັ້ນເປັນແນວໃດ.

Verse 75

श्रीकृष्ण उवाच / द्वयं चाहुस्त्विन्द्रिये द्वे बलिष्ठे देहे ह्यस्मिञ् श्रोत्रनेत्रे सुसृष्टे / अवान्तरे श्रोत्रनेत्रे खगेन्द्र द्वयं चाहुस्तत्स्वरूपं च वक्ष्ये

ພຣະສີກຣິດສະນາກ່າວວ່າ: ໃນກາຍນີ້ ເຂົາເວົ້າວ່າອໍານາດແຫ່ງອິນທຣີຍະສອງຢ່າງແຂງແຮງທີ່ສຸດ—ການໄດ້ຍິນ ແລະ ການເຫັນ—ຖືກສ້າງດີເປັນຫູ ແລະ ຕາ. ໂອ ຂະເກນດຣະ (ກະສັດແຫ່ງນົກ), ໃນສອງນີ້ຍັງມີຄວາມເປັນສອງອີກຊັ້ນໜຶ່ງ; ຂ້າຈະບອກຮູບທີ່ແທ້ຂອງມັນດ້ວຍ.

Verse 76

श्रोत्रस्वभावो लोक वार्ताश्रुतौ च ह्यतीव मोदस्त्वादरास्वादनेन / हरेर्वार्ताश्रवणे दुः खजालं श्रोत्रस्वभावो जडता दमश्च

ຫູຕາມສະພາບຂອງມັນ ຍິນດີຢ່າງຫຼາຍໃນການຟັງຂ່າວລືໂລກີ ຊິມລົດດ້ວຍຄວາມຢາກຮູ້. ແຕ່ເມື່ອຟັງກະຖາຂອງພຣະຮະຣິ ກັບເຫັນເປັນຕາຂ່າຍແຫ່ງ «ທຸກ»; ນີ້ແມ່ນນິໄສຂອງຫູ—ຄວາມທຶບທື່ນ ແລະຕ້ອງອາໄສການຂົ່ມໃຈ.

Verse 77

नेत्रस्वभावो दर्शने स्त्रीनराणां ह्यत्यादरान्नास्ति निद्रादिकं च / हरेर्भक्तानां दर्शने दुः खरूपो विष्णोः पूजादर्शने दुः खजालम्

ຕາຕາມສະພາບຂອງມັນ ຖືກດຶງໃຫ້ໄປມອງຍິງແລະຊາຍ; ດ້ວຍຄວາມຕິດພັນຫນັກ ການນອນແລະອື່ນໆກໍຖືກທຳລາຍ. ແຕ່ສຳລັບຜູ້ພັກດີຕໍ່ພຣະຮະຣິ ການເບິ່ງແບບນັ້ນກັບເປັນຄວາມທຸກ; ແລະເມື່ອໄດ້ເຫັນການບູຊາພຣະວິດສະນຸ ຕາຂ່າຍແຫ່ງທຸກທັງປວງຖືກຕັດຂາດ.

Verse 78

तयोः स्वरूपं प्रविदित्वैव पूर्वं पुनः पुनः स्वीकरोत्येव मूढः / शिश्रं मौर्ख्याच्चैव कुत्रापि योनौ प्रवेशयेत्सर्वदा ह्यादरेण

ແມ່ນແຕ່ໄດ້ຮູ້ຮູບທີ່ແທ້ຂອງສອງສິ່ງນັ້ນແຕ່ກ່ອນ ຄົນຫຼົງກໍຍັງຮັບເອົາມັນຊ້ຳໆ. ແລະເນື່ອງຈາກຄວາມໂງ່ ລາວຍັງນຳອະວະກຳເນີດຂອງຕົນເຂົ້າໄປໃນຄັນມານດາໃດໆ ຢູ່ເສມອ ດ້ວຍຄວາມຕິດໃຈຢ່າງແຮງ.

Verse 79

भयं च लज्जा नैव चास्ते वधूनां तथा नृणां वनितानां यतीनाम् / स्वसारं ते ह्यविदित्वा दिनेपि सुवाम यज्ञेन स्वाभावश्च वीन्द्र

ຄວາມຢ້ານ ແລະຄວາມອາຍ ບໍ່ຫຼືອຢູ່ໃນເຈົ້າສາວ, ໃນຊາຍ, ໃນຍິງ, ແມ່ນແຕ່ໃນຜູ້ຖືພຣະວິນັຍກໍດີ. ແທ້ຈິງ ແມ່ນໃນກາງວັນສວ່າງໆ ກໍຍັງບໍ່ຮູ້ສິ່ງທີ່ເປັນຂອງຕົນແທ້ (ສະພາບພາຍໃນ); ພວກເຂົາກໍໄລ່ຕາມຍັດຍະ ແລະຜົນຂອງມັນ—ນີ້ແມ່ນນິໄສແຕ່ກຳເນີດ, ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ.

Verse 80

रसास्वभावो भक्षणे सर्वदापि ह्यनर्पितस्यान्नभक्ष्यस्य विष्णोः / तथो पहारस्य च तत्स्वभावः अभक्ष्याणां भक्षणे तत्स्वभावः

ຄວາມເຄີຍຊິນຂອງລົດຊາດ ແມ່ນຢາກກິນຢູ່ເສມອ; ແຕ່ສຳລັບຜູ້ອຸທິດແດ່ພຣະວິດສະນຸ ອາຫານທີ່ບໍ່ໄດ້ຖວາຍ ບໍ່ຄວນກິນ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ນິໄສຂອງການເອົາສິ່ງທີ່ບໍ່ໄດ້ໃຫ້ ຄືການກິນສິ່ງທີ່ບໍ່ຄວນກິນ—ນີ້ແມ່ນລັກສະນະດັ່ງເດີມຂອງມັນ.

Verse 81

अलेह्यलेहस्य च तत्स्वभावः पातुं त्वपेयस्य च तत्स्वभावः / द्वयोः स्वरूपं च विहाय मूढः पुनः पुनः स्वीकरोत्येव नित्यम्

ສິ່ງທີ່ບໍ່ຄວນເລຍ ນັ້ນແມ່ນສະພາບຂອງມັນທີ່ບໍ່ຄວນເລຍ; ສິ່ງທີ່ບໍ່ຄວນດື່ມ ນັ້ນແມ່ນສະພາບຂອງມັນທີ່ບໍ່ຄວນດື່ມ. ແຕ່ຜູ້ຫຼົງ ລະທິ້ງປັນຍາຮູ້ຮອບສະພາບແທ້ຂອງທັງສອງ ແລ້ວຮັບເອົາມັນຊ້ຳໆ ຢູ່ເປັນນິດ.

Verse 82

तस्य स्नानं व्यर्थमाहुश्च यस्मात्तस्मात्त्याज्यं न द्वयोः कार्यमेव / अभिप्रायं ह्येतमेवं खगेन्द्र जानीहि त्वं प्रहस्यैव नित्यम्

ເນື່ອງຈາກເຂົາກ່າວວ່າ ການອາບນ້ຳຂອງຜູ້ນັ້ນເປັນໄຮ້ຜົນ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຄວນລະທິ້ງ—ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງເຮັດທັງສອງ. ໂອ ພະຍານົກ, ຈົ່ງເຂົ້າໃຈເຈດຈຳນົງນີ້ດັ່ງນີ້ ແລະຮູ້ໄວ້ເປັນນິດ ດ້ວຍຮອຍຍິ້ມອ່ອນໆ.

Verse 83

भार्याद्वयं ह्यविदित्वा स्वरूपं स्वीकृत्य चैकां प्रविहायैव चैकाम् / स्नानादिकं कुरुते मूढबूद्धिः व्यर्थं चाहुर्मोक्षभोगौ च नैव / एतत्सर्वं यदि मिथ्या भवेत्तु तदा त्वसौ मां दशतु ह्यहीन्द्रः

ບໍ່ຮູ້ສະພາບແທ້ຂອງ “ເມຍສອງ” ຜູ້ຫຼົງກໍຮັບເອົາຄົນໜຶ່ງ ແລ້ວປະຖິ້ມອີກຄົນໜຶ່ງ. ດ້ວຍປັນຍາທີ່ຫຼົງຜິດ ລາວເຮັດການອາບນ້ຳແລະພິທີອື່ນໆ; ເຂົາຈຶ່ງກ່າວວ່າໄຮ້ຜົນ—ບໍ່ມີທັງການຫຼຸດພົ້ນ ແລະບໍ່ມີທັງຄວາມເພີດເພີນ. ຖ້າທັງໝົດນີ້ເປັນຄຳລວງ ຂໍໃຫ້ພະຍານາກນັ້ນກັດຂ້ອຍເຖີດ.

Verse 84

गरुड उवाच / भार्याद्वयं किं वद त्वं ममापि तयोः स्वरूपं किं वद त्वं मुरारे / तयोर्मध्ये ग्राह्यभार्यां वद त्वमग्राह्यभार्यां चापि सम्यग्वद त्वम्

ກະຣຸດາກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງບອກຂ້ອຍເຖີດ—‘ເມຍສອງ’ ແມ່ນຫຍັງ? ໂອ ມຸຣາຣິ, ຈົ່ງອະທິບາຍສະພາບຂອງນາງທັງສອງໃຫ້ຂ້ອຍດ້ວຍ. ໃນສອງນັ້ນ ຈົ່ງກ່າວໃຫ້ຊັດເຈນວ່າ ເມຍໃດຄວນຮັບ ແລະເມຍໃດບໍ່ຄວນຮັບ.”

Verse 85

श्रीकृष्ण उवाच / बुद्धिः पत्नी सा द्विरूपा खगेन्द्र दुष्टा चैका त्वपरा सुष्ठुरूपा / तयोर्मध्ये दुष्टरूपा कनिष्ठा ज्येष्ठा तु या सुष्ठुबुद्धिस्वरूपा

ພຣະສີກຣິດສະນາກ່າວວ່າ: ໂອ ພະຍານົກ, “ພຸດທິ” ຫຼືປັນຍາ ຖືກກ່າວເຖິງເປັນເມຍຜູ້ມີສອງຮູບ—ຮູບໜຶ່ງເສື່ອມຊົ່ວ ແລະອີກຮູບໜຶ່ງງາມບໍລິສຸດ. ໃນສອງນັ້ນ ຮູບຊົ່ວເປັນນ້ອງ, ສ່ວນຮູບທີ່ເປັນປັນຍາດີງາມແທ້ນັ້ນເປັນພີ່ໃຫຍ່.

Verse 86

कनिष्ठया नष्टतां याति जीवः सुतिष्ठन्त्या याति योग्यां प्रतिष्ठाम् / कनिष्ठायाः शृणु वक्ष्ये स्वरूपं श्रुत्वा तस्यास्त्यागबुद्धिं कुरुष्व

ໂດຍສະພາບ «ກນິດຖາ» (ຕ່ຳ) ຊີວະຍ່ອມໄປສູ່ຄວາມພິນາດ; ໂດຍສະພາບ «ສຸຕິດຖັນຕີ» (ຕັ້ງມັ່ນ ແລະ ມີຖານະດີ) ຈຶ່ງໄດ້ຮັບຖານະທີ່ເໝາະສົມ. ຈົ່ງຟັງ—ຂ້າຈະອະທິບາຍຮູບລັກສະນະແທ້ຂອງກນິດຖາ; ເມື່ອຟັງແລ້ວ ຈົ່ງປູກຈິດໃຫ້ຕັ້ງໃຈລະທິ້ງມັນ.

Verse 87

जीवं यं वै प्रेरयन्ती कनिष्ठा काम्यं धर्मं कुरुते सर्वदापि / क्व ब्राह्मणाः क्व च विष्णुर्महात्मा क्व वै कथा क्व च यज्ञाः क्वगावः

ເມື່ອຖືກ «ກນິດຖາ» ອັນຕ່ຳຂັບດັນ ຊີວະຍ່ອມເຮັດ “ທັມມະ” ທີ່ມີຄວາມປາຖະໜານຳ ຢູ່ເທື່ອງໆ. ແລ້ວບຣາຫມັນແທ້ຢູ່ໃສ? ພຣະວິສນຸຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ຢູ່ໃສ? ກະຖາອັນສັກສິດຢູ່ໃສ? ພິທີຍັດ ແລະ ງົວທີ່ຄວນປົກປ້ອງແລະຖວາຍທານ ຢູ່ໃສ?

Verse 88

क्व चाश्वत्थः क्व च स्नानं क्व शौचमेतत्सर्वं नाम नाशं करोति / मूढं पतिं रेणुकां पूजयस्व मायादेव्या दीपदानं कुरुष्व

“ຕົ້ນອັດສະວັດຖະ” ຈະກ່ຽວຫຍັງ? ການອາບນ້ຳຈະກ່ຽວຫຍັງ, ແລະຄວາມສະອາດຈະກ່ຽວຫຍັງ? ທັງໝົດນີ້—ເຂົາວ່າ—ກະທັ້ງ “ນາມ” ຂອງເປົ້າໝາຍແທ້ກໍຖືກທຳລາຍ. ໂອ້ ຜົວຜູ້ໂງ່, ຈົ່ງບູຊາ ເຣນຸກາ ແລະຈົ່ງຖວາຍທານໂຄມໄຟແດ່ ແກ່ ເທວີມາຍາ.

Verse 89

सुभैरवादीन् भज मूढ त्वमन्ध हारिद्रचूर्णन्धारयेः सर्वदापि / ज्येष्ठाष्टम्यां ज्येष्ठदेवीं भजस्व भक्त्या सूत्रं गलबन्धं कुरुष्व

“ໂອ້ ຜູ້ຫຼົງຜິດຜູ້ຕາບອດ! ຈົ່ງບູຊາ ສຸພະໄພຣະວະ ແລະພວກນັ້ນ; ຈົ່ງພົກຜົງຂະໜົມຂີ້ໝິ້ນໄວ້ຕະຫຼອດ. ໃນວັນ ເຈຍດຖາອັດຖະມີ ຈົ່ງບູຊາ ເທວີເຈຍດຖາ ດ້ວຍພັກຕິ, ແລະຜູກສາຍຄຸ້ມຄອງໄວ້ທີ່ຄໍ.”

Verse 90

मरिगन्धाष्टम्यां मरिगन्धं भजस्व तथा सूत्रं स्वगले धारयस्व / दीपस्तंभं सुदिने पूजयस्व तत्सूत्रमेव स्वगले धारयस्व

ໃນວັນ ມະຣິກັນທາອັດຖະມີ ຈົ່ງບູຊາ “ມະຣິກັນທະ” ຕາມພິທີ, ແລະຈົ່ງສວມສາຍສັກສິດໄວ້ທີ່ຄໍ. ໃນວັນມົງຄຸນ ຈົ່ງບູຊາ ເສົາໂຄມໄຟ (ດີປະ-ສະຕັມພະ); ແລະສາຍນັ້ນເອງ ຈົ່ງສວມໄວ້ທີ່ຄໍແນ່ນອນ.

Verse 91

महालक्ष्मीं चाद्यलक्ष्मीं च सम्यक् पूजां कुरु त्वं हि भक्त्याथ जीव / लक्ष्मीसूत्रं स्वागले धारयस्व महालक्ष्मीवान् भवसीत्युत्तरत्र

ຈົ່ງນະມັດສະການບູຊາ ພຣະມະຫາລັກສະມີ ແລະ ພຣະອາດຍະລັກສະມີ ໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ດ້ວຍສັດທາພັກຕິ ແລ້ວຈຶ່ງດຳລົງຊີວິດຢ່າງຮຸ່ງເຮືອງ. ຈົ່ງສວມສາຍດ້າຍລັກສະມີໄວ້ທີ່ຄໍ; ໂດຍນັ້ນ ຕໍ່ໄປຈະເປັນຜູ້ມີມະຫາລັກສະມີ ຄືຄວາມອຸດົມແລະສິຣິມົງຄຸນ.

Verse 92

विहाय मौञ्जीदिवसे भाग्यकामः सुगुग्गुलान्धारयस्वातिभक्त्या / सुवासिनीः पूजयस्वाशु भक्त्या गन्धैः पुष्पैर्धूपदीपैः प्रतोष्य

ນອກເວັ້ນວັນພິທີມັນຈີ (ພິທີສາຍດ້າຍສັກສິດ) ຜູ້ປາດຖະໜາໂຊກດີ ຄວນສວມກຸກກຸລຸ (ຢາງຫອມ) ທີ່ດີ ດ້ວຍພັກຕິຢ່າງເລິກຊຶ້ງ. ແລ້ວຈົ່ງບູຊາສຸວາສິນີ—ແມ່ຍິງຜູ້ມີສາມີອັນເປັນມົງຄຸນ—ໂດຍໄວ ແລະດ້ວຍສັດທາ, ໃຫ້ທ່ານເຂົາພໍໃຈດ້ວຍນ້ຳຫອມ, ດອກໄມ້, ທູບ, ແລະປະທີບ.

Verse 93

वरार्तिक्यं कांस्यपात्रे निधाय कुर्वार्तिक्यं देवतादेवतानाम् / पिचुमन्दपत्राणि वितत्य भूमौ नमस्व त्वं क्षम्यतां चेति चोक्त्वा

ນຳເຄື່ອງອາຣະຕີອັນເປັນມົງຄຸນ ໃສ່ໃນພາຊະນະທອງສຳຣິດ ແລ້ວກະທຳອາຣະຕີແດ່ເທວະດາ ແລະອົງທິບພະທັງຫຼາຍ. ຕໍ່ມາ ປູໃບພິຈຸມັນດະ (ໃບນີມ) ລົງເທິງພື້ນ ແລ້ວກົ້ມກາບ ກ່າວວ່າ: “ນະມັດສະການ; ຂໍໃຫ້ອະໄພເຖີດ.”

Verse 94

महादेवीं पूजयस्वाद्य भक्त्या सद्वैष्णवानां मा ददस्वाप्यथान्नम् / सद्वैष्णवानां यदि वान्नं ददासि भाग्यं च ते पश्यतो नाशमेति

ມື້ນີ້ຈົ່ງບູຊາພຣະມະຫາເທວີ ດ້ວຍພັກຕິ. ຢ່າໃຫ້ອາຫານແກ່ຜູ້ອ້າງຕົນເປັນໄວສະນະວະ (Vaiṣṇava) ແຕ່ເປັນຄົນຫຼອກລວງ. ຖ້າເຈົ້າໃຫ້ອາຫານແກ່ໄວສະນະວະປອມເຫຼົ່ານັ້ນ ໂຊກດີຂອງເຈົ້າຈະສູນຫາຍຕໍ່ໜ້າຕາ.

Verse 95

स्ववामहस्ते वेणुपात्रे निधाय दीपं धृत्वा सव्यहस्ते पते त्वम् / उत्तिष्ठ भोः पञ्चगृहेषु भिक्षां कुरुष्व सम्यक् प्रविहायैव लज्जाम्

ວາງຖ້ວຍຂໍທານໄມ້ໄຜ່ໄວ້ໃນມືຊ້າຍຂອງຕົນ ແລະຖືປະທີບໃນມືຂວາ—ໂອ້ຜົວເອີຍ ຈົ່ງລຸກຂຶ້ນ! ຈົ່ງໄປຂໍທານໃຫ້ຖືກຕ້ອງຕາມເຮືອນຫ້າຫຼັງ ໂດຍລະທິ້ງຄວາມອາຍທັງປວງ.

Verse 96

आदौ गृहे षड्रसान्नं च कुत्वा जगद्गोप्यं भोजनं त्वं कुरुष्व / तच्छेषान्नं भोजयित्वा पते त्वं तासां च रे शरणं त्वं कुरुष्व

ໃນເບື້ອງຕົ້ນ ຢູ່ໃນເຮືອນ ຈົ່ງປຸງອາຫານທີ່ມີລົດຊາດຫົກປະການ ແລະຮັບປະທານຢ່າງສະງົບເງີຍ ເປັນອາຫານທີ່ຄວນຮັກສາໄວ້. ຕໍ່ມາ ໃຫ້ເລີ້ຍງອາຫານທີ່ເຫຼືອແກ່ຜູ້ອື່ນ; ໂອ ຜົວເອີຍ ຈົ່ງເປັນທີ່ພຶ່ງ ແລະຜູ້ຄຸ້ມຄອງໃຫ້ແກ່ນາງເຫຼົ່ານັ້ນດ້ວຍ.

Verse 97

तासं हस्तं पुस्तके स्तापयित्वा त्राहित्येवं तन्मुखैर्वाचयस्व / त्वं खड्गदेवं पूजयस्वाद्यभर्तस्तत्सेवकान्पूजयस्वाद्य सम्यक्

ໃຫ້ນາງເຫຼົ່ານັ້ນວາງມືໄວ້ເທິງຄຳພີອັນສັກສິດ ແລະໃຫ້ນາງອ່ານອອກຈາກປາກຂອງຕົນວ່າ “ຈົ່ງປົກປ້ອງ (ພວກເຮົາ)!” ໃນທຳນອງດຽວກັນ ໂອ ນາຍເອີຍ ຈົ່ງບູຊາເທວະແຫ່ງດາບໃນວັນນີ້ ແລະຈົ່ງໃຫ້ກຽດແກ່ບໍລິວານຂອງພຣະອົງຢ່າງຖືກຕ້ອງ.

Verse 98

तैः सार्धं त्वं श्वानशब्दं कुरुष्व हरिद्राचूर्णंसर्वदा त्वं दधस्व / कुरुष्व त्वं भीमसेनस्य पूजां पञ्चामृतैः षोडशभिश्चोपचारैः

ພ້ອມກັບນາງເຫຼົ່ານັ້ນ ຈົ່ງເຮັດສຽງໝາ; ແລະຈົ່ງພົກຫຼືທາຜົງຂະໝິ້ນໄວ້ເປັນນິດ. ຈົ່ງປະກອບພິທີບູຊາພຣະພີມເສນ ດ້ວຍປັນຈາມຣິຕະ ແລະດ້ວຍອຸປະຈາຣະສິບຫົກປະການຕາມພິທີ.

Verse 99

तत्कौपीनं रौप्यजं कारयित्वा समर्पयित्वा दीपमालां कुरुष्व / तद्दासवर्यान् भोजयस्वाद्य भक्त्या गर्जस्व त्वं भीमभीमेति सुष्ठु

ໃຫ້ສັ່ງເຮັດຜ້າຄາວປີນະ (ຜ້າຄາດແອວ) ຈາກເງິນ ແລະເມື່ອຖວາຍຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ ຈົ່ງຈັດຕັ້ງແຖວດວງໄຟ/ມາລາໄຟ. ຕໍ່ມາ ດ້ວຍສັດທາ ຈົ່ງເລີ້ຍງບໍລິວານຜູ້ດີເລີດຂອງພຣະອົງ ແລະຈົ່ງຮ້ອງດັງແນ່ນອນວ່າ “ພີມ! ພີມ!”

Verse 100

तद्दासवर्यान्मोदयस्व स्ववस्त्रैर्मद्यैर्मांसद्रव्यजालेन नित्यम् / महादेवं पूजयस्वाद्य सम्यग् महारुद्रैरतिरुद्रैश्च सम्यक्

ດັ່ງນັ້ນ ໃນທຸກມື້ ຈົ່ງເຮັດໃຫ້ບໍລິວານຜູ້ດີເລີດຂອງພຣະອົງຊື່ນບານ ແລະໃຫ້ກຽດ ດ້ວຍເຄື່ອງນຸ່ງຂອງເຈົ້າເອງ ດ້ວຍນ້ຳເຫຼົ້າ ແລະດ້ວຍເຄື່ອງຖວາຍເນື້ອຫຼາກຫຼາຍ. ຈາກນັ້ນ ໃນວັນນີ້ ຈົ່ງບູຊາພຣະມະຫາເທວະໃຫ້ຖືກຕ້ອງຄົບຖ້ວນ ໂດຍສະດຸດສະດີມະຫາຣຸດຣະ ແລະອະຕິຣຸດຣະ ຕາມພິທີ.

Verse 101

हरेत्युक्त्वा जङ्गमान्पूजयस्वशैवागमे निपुणाञ्छूद्रजातान् / शाकंभरीं विविसः सर्वशाकान्सुपाचयित्वा च गृहे गृहे च

ເມື່ອໄດ້ເວົ້າວ່າ «ຮະຣະ» ແລ້ວ ຈົ່ງນະມັດສະການບູຊາສັດມີຊີວິດທີ່ເຄື່ອນໄຫວ—ພວກຊູດຣະຜູ້ຊໍານານໃນຄໍາສອນໄສວະ. ເຂົ້າໄປຍັງສະຖານບູຊາຂອງ ສາກຳບະຣີ ແລ້ວປຸງຜັກທຸກຊະນິດໃຫ້ສຸກດີ ເຮັດໃນແຕ່ລະເຮືອນໆ.

Verse 102

ददस्व भक्त्या परमादरेण स्वलङ्कृत्य प्रास्तुवंस्तद्गुणांश्च / कुलादेवं पूजयस्वाद्य भक्त्या त्वं दृग्भ्यां वै तद्दिने शंभुबुद्ध्या

ຈົ່ງຖວາຍດ້ວຍສັດທາ ແລະຄວາມເຄົາລົບຢ່າງສູງສຸດ; ແຕ່ງກາຍໃຫ້ງາມ ແລ້ວສະດຸດີສັນລະເສີນ ພ້ອມລະລຶກຄຸນຂອງພຣະອົງ. ມື້ນີ້ຈົ່ງບູຊາເທວະປະຈໍາຕະກູນດ້ວຍສັດທາ; ແລະໃນມື້ນັ້ນ ຈົ່ງເບິ່ງດ້ວຍຕາຂອງຕົນ ໂດຍເຂົ້າໃຈວ່າພຣະອົງແມ່ນ ສັມພູ (ພຣະສິວະ).

Verse 103

तद्भक्तवर्यान्पूजयस्वाद्य सम्यक् तत्पादमूले वन्दनं त्वं कुरुष्व / सुपञ्चम्यां मृन्मयीं शेषमूर्तिं पूजां कुरुष्व क्षीरलाजादिकैश्च

ມື້ນີ້ ຈົ່ງເຄົາລົບບູຊາຜູ້ອຸທິດຕົນອັນປະເສີດຂອງພຣະອົງໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ແລະຈົ່ງກົ້ມກາບຢູ່ທີ່ພຣະບາດ. ໃນວັນສຸພັນຈະມີ ອັນສັກສິດ ຈົ່ງບູຊາຮູບສະເສະ (Śeṣa) ທີ່ປັ້ນດ້ວຍດິນ ໂດຍຖວາຍນົມ ແລະຂ້າວຄົ້ວ (lajā) ແລະອື່ນໆ.

Verse 104

सुनागपाशं हि गले च बद्ध्वा तच्छेषान्नं भोजयेर्भोः पुनस्त्वम् / दिने चतुर्थे भोज यस्वाद्य भक्त्या नैवेद्यान्नं भोजयस्वाद्य सुष्ठु

ເມື່ອຜູກ «ສຸນາກະ-ປາສະ» (ສາຍພິທີ) ໄວ້ທີ່ຄໍ ແລ້ວ ຈົ່ງໃຫ້ອາຫານອີກຄັ້ງດ້ວຍອາຫານທີ່ເຫຼືອຈາກການຖວາຍນັ້ນ. ແລ້ວໃນວັນທີສີ່ ຈົ່ງປະກອບການໃຫ້ອາຫານດ້ວຍສັດທາໃຫ້ຖືກຕ້ອງ—ໃຫ້ດ້ວຍອາຫານທີ່ໄດ້ຖວາຍເປັນ naivedya ກ່ອນແລ້ວ.

Verse 105

इत्यादिकं प्रेरयित्वा पतिं सा जीवेन नष्टं प्रिकरोत्येव नित्यम् / तस्याः संगाज्जीवरूपः पतिस्त्वां सम्यग्दष्टामिहलोके परत्र

ດັ່ງນັ້ນ ໂດຍການຍຸຍົງເຂົາຊໍ້າໆດ້ວຍຫຼາຍວິທີ ນາງນັ້ນເຮັດໃຫ້ຜົວຂອງນາງພິນາດຢູ່ເປັນນິດ ຈົນເຖິງແຮງຊີວິດ. ເນື່ອງຈາກການຄົບຄ່າກັບນາງ ຜົວນັ້ນ—ຜູ້ມີສະພາບແທ້ເປັນ jīva—ບໍ່ອາດເຫັນເຈົ້າໄດ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ທັງໃນໂລກນີ້ ແລະໃນໂລກໜ້າ.

Verse 106

तस्याः संगं सुविदूरं विसृज्यचेष्ट्वा समग्रं कुरु सर्वदा त्वम् / सुबुद्धिरूपा त्वीरयन्ती जगाद भजस्व विष्णुं परमादरेण

ຈົ່ງປ່ອຍວາງການຄົບຄົນກັບນາງໃຫ້ໄກຫ່າງຢ່າງຫຼາຍ ແລະຈົ່ງຮັກສາການປະພຶດໃຫ້ຖືກຕ້ອງຄົບຖ້ວນເສມອ. ແລ້ວນາງດັ່ງເປັນຮູບແຫ່ງປັນຍາດີ ໄດ້ເຕືອນແລະກ່າວວ່າ: «ຈົ່ງນະມັດສະການພຣະວິດສະນຸດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບສູງສຸດ»។

Verse 107

हरिं विनान्यं न भजस्व नित्यं सा रेणुका त्वां तु न पालयिष्यति / अदृष्टनामा हरिरिवे हि नित्यं फलप्रदो यदि न स्यात्खगेन्द्र

ໂອ ຂະເກນດຣາ ກະສັດແຫ່ງນົກ, ຢ່າໄດ້ນະມັດສະການຜູ້ໃດນອກຈາກຮະຣິ (ພຣະວິດສະນຸ) ໃນເວລາໃດໆ; ເຣນຸການັ້ນຈະບໍ່ອາດປົກປ້ອງເຈົ້າ. ເພາະຖ້າຮະຣິ—ແມ່ນແຕ່ບໍ່ເຫັນ ແລະຮູ້ຈັກພຽງແຕ່ນາມ—ບໍ່ເປັນຜູ້ປະທານຜົນຕະຫຼອດການ ການບູຊາທັງປວງກໍຈະບໍ່ເກີດຜົນເລີຍ।

Verse 108

जुगुप्सितां श्रुत्यनुक्तां च देवीं पतिद्रुहां सर्वदा सेवयित्वा / तस्याः प्रसादात्कुष्ठभगन्दराद्यैर्भुक्त्वा दुः खं संयमिनीं प्रयाहि

ເມື່ອໄດ້ຮັບໃຊ້ບູຊາເທວີທີ່ນ່າລັງກຽດ ຜູ້ບໍ່ໄດ້ຮັບຮອງໂດຍພຣະເວດ ແລະໄດ້ທຳຜິດຕໍ່ຜົວຂອງຕົນ, ໂດຍ «ພຣະກະລຸນາ» ຂອງນາງ ຈະຕ້ອງຮັບທຸກຂ໌ຜ່ານໂລກເຊັ່ນ ໂລກກຸດຖະ (ເລື້ອນ) ແລະ ພະຄັນດະຣະ (ຝີຮູທະວານ) ເປັນຕົ້ນ, ແລ້ວຈຶ່ງໄປສູ່ ສັມຍະມິນີ ເມືອງຂອງພຣະຍະມະ.

Verse 109

तदा कुदवी कुत्र गता वदस्वमे ह्यतः पते त्वं न भजस्व देवीम् / पते भज त्वं ब्राह्मणान्वैष्णवांश्च संसारदुः खात्तारन्सुष्ठुरूपान्

ແລ້ວນາງກ່າວວ່າ: «ຈົ່ງບອກຂ້າ—ນາງຜູ້ຊົ່ວນັ້ນໄປໃສແລ້ວ? ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜົວເອີຍ, ຢ່າໄດ້ນະມັດສະການເທວີນັ້ນ. ໂອ ຜົວເອີຍ, ຈົ່ງນະມັດສະການພຣາຫມະນະ ແລະ ໄວສະນະວະ—ຜູ້ມີຄວາມປະພຶດດີ ແລະຮູບພັນສົງ່າ—ຜູ້ຊ່ວຍພາຂ້າມພົ້ນທຸກຂ໌ແຫ່ງສັງສາຣ»។

Verse 110

सेवादिकं प्रवीहायैव स्वच्छं मायादेव्या भजनात्किं वदस्व / ज्येष्ठाष्टम्यां ज्येष्ठदेवीं ह्यलक्ष्मीं लक्ष्मीति बुद्ध्या पूजयित्वा च सम्यक्

ເຈົ້າລະທິ້ງການຮັບໃຊ້ແລະອື່ນໆ ແລ້ວອ້າງວ່າ «ບໍລິສຸດ»—ແທ້ໆແລ້ວ ຈະກ່າວຫຍັງໄດ້ຈາກການນະມັດສະການເທວີມາຍາ? ແລະໃນພິທີ ຈເຢດຖາອາດຖະມີ, ເມື່ອໄດ້ບູຊາເທວີຈເຢດຖາ—ຜູ້ເປັນອະລັກສະມີ (ເຄາະຮ້າຍ) ແທ້—ໂດຍເຂົ້າໃຈວ່າເປັນລັກສະມີ (ໂຊກດີ) ແລະບູຊາຢ່າງຖືກຕ້ອງ, ຈະໄດ້ຫຍັງແທ້ຈິງ?

Verse 111

तस्याः सूत्रं गलबद्धं च कृत्वा नानादुः खं ह्यनुभूयाः पते त्वम् / यदा पते यमादूतैश्च पाशैर्बद्ध्वा च सम्यक् ताड्यमानैः कशाभिः

ໂດຍການຜູກເຊືອກອ້ອມຄໍຂອງເຈົ້າ, ເຈົ້າຈະປະສົບກັບຄວາມທຸກທໍລະມານຫຼາຍຢ່າງແທ້ໆ, ໂອ້ ສາມີ - ເມື່ອທູດຂອງພະຍາຍົມມະລາດ ມັດເຈົ້າດ້ວຍບ້ວງ ແລະ ຕີເຈົ້າດ້ວຍແສ້ຢ່າງໜັກໜ່ວງ.

Verse 112

तदा ह्यलक्ष्मीः कुत्र पलायते ऽसावतो मूलं विष्णुपादं भजस्व / पते भज त्वं सर्वदा वायुतत्त्वं न चाश्रयेस्त्वं सूक्ष्मस्कन्दं च मूढ

ເມື່ອນັ້ນ, ຄວາມໂຊກຮ້າຍ (Alakṣmī) ຈະໜີໄປໃສໄດ້? ຈົ່ງໄປຫາຕົ້ນກຳເນີດ - ຂໍບ່ອນເພິ່ງພິງທີ່ພຣະບາດຂອງພຣະວິຊະນຸ. ໂອ້ ທ່ານເອີຍ, ຈົ່ງບູຊາທາດລົມ (Vāyu) ສະເໝີ; ແລະ ຢ່າໄດ້ຊອກຫາບ່ອນເພິ່ງໃນຮ່າງກາຍທີ່ລະອຽດອ່ອນນັ້ນເລີຍ.

Verse 113

तद्वत्तं त्वं नवनीतं च भक्त्या तदुच्छिष्टं भक्षयित्वा पते हि / तस्याश्च सूत्रं गलबद्धं च कृत्वा इहैव दुः खान्यनुभूयाः पते त्वम्

ເຊັ່ນດຽວກັນ, ເຈົ້າຜູ້ທີ່ໄດ້ກິນເນີຍທີ່ເປັນຂອງເຫຼືອຂອງນາງດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ - ຈະຕົກຕ່ຳລົງແທ້ໆ. ແລະ ຫຼັງຈາກຜູກເຊືອກຂອງນາງອ້ອມຄໍຂອງເຈົ້າ, ເຈົ້າຈະປະສົບກັບຄວາມທຸກທໍລະມານເຫຼົ່ານັ້ນຢູ່ທີ່ນີ້, ໂອ້ ຜູ້ຕົກຕ່ຳ.

Verse 114

यदा पते यमदूतैश्च पाशैर्बद्ध्वा च सम्यक् ताड्यमानः कशाभिः / तदा स्कन्दः कुत्र पलायते ऽसावतो मूलं विष्णुपादं भजस्व

ເມື່ອເຈົ້າຕົກຢູ່ໃນກຳມືຂອງທູດພະຍາຍົມ - ຖືກມັດຢ່າງແໜ້ນໜາດ້ວຍບ້ວງ ແລະ ຖືກຕີຊ້ຳໆດ້ວຍແສ້ - ແລ້ວ ພຣະສະກັນດະ (Skanda) ຈະແລ່ນໄປໃສເພື່ອປົກປ້ອງເຈົ້າ? ດັ່ງນັ້ນ, ຈົ່ງຍຶດເອົາທີ່ເພິ່ງທີ່ຕົ້ນກຳເນີດ: ພຣະບາດຂອງພຣະວິຊະນຸ.

Verse 115

दीपस्तंभं दापयित्वा पते त्वं सूत्रं च बद्ध्वा स्वगले च भक्त्या / तदा बद्ध्वा यमदूतैश्च पाशैर्दीपस्तंभैस्ताड्यमानस्तु सम्यक्

ໂອ້ ສາມີ, ຫຼັງຈາກທີ່ໄດ້ໃຫ້ຄົນຖວາຍຂາຕັ້ງຕະກຽງ, ແລະ ຈາກນັ້ນ - ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຈອມປອມ - ໄດ້ຜູກສາຍສັກສິດອ້ອມຄໍຂອງຕົນເອງ, ຕໍ່ມາເຈົ້າກໍຖືກທູດຂອງພະຍາຍົມມັດໄວ້ ແລະ ຖືກຕີດ້ວຍເສົາຕະກຽງຢ່າງໜັກໜ່ວງ.

Verse 116

दीपस्तंभः कुत्र पलायितोभूदतो मूलं विष्णुपादं भजस्व / लक्ष्मीदिने पूजयित्वा च लक्ष्मीं सूत्रं तस्याः स्वगले धारय त्वम्

ເສົາໂຄມໄຟນັ້ນໜີໄປຢູ່ໃສ? ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງເຂົ້າພຶ່ງພາຮາກແທ້ ຄື ພຣະບາດຂອງພຣະວິສນຸ. ໃນວັນສັກສິດຂອງພຣະລັກສະມີ ຈົ່ງບູຊາພຣະລັກສະມີ ແລ້ວນຳສາຍດ້າຍ/ອະມູເລັດຂອງນາງຄ້ອງໄວ້ທີ່ຄໍຂອງເຈົ້າ.

Verse 117

यदा पते यमदूतैश्च पाशैर्बध्वा सम्यक् ताड्यमानः कशाभिः / तदा लक्ष्मीः कुत्र पलायते ऽसावतो मूलं विष्णुपादं भजस्व

ເມື່ອຄົນໜຶ່ງຕົກເຂົ້າໃນມືຂອງພຣະຍົມ ແລະທູດຂອງຍົມມັດເຂົາດ້ວຍບ່ວງເຊືອກ ພ້ອມທັງຟາດດ້ວຍແສ້ຢ່າງໜັກ—ໃນເວລານັ້ນ ລັກສະມີແຫ່ງໂລກ (ໂຊກລາບ) ໜີໄປຢູ່ໃສ? ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງພຶ່ງພາຮາກແທ້—ບູຊາພຣະບາດຂອງພຣະວິສນຸ.

Verse 118

विवाहमैञ्जीदिवसे मूढबुद्धे जुगुसितान्धारयित्वा सुभक्त्या / वरारार्तिकं कांस्यपात्रे निधाय कृत्वार्तिक्यं उदौदैति शब्दम्

ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຫຼົງ! ໃນວັນແຕ່ງງານ ຫຼືວັນພິທີສາຍສັກສິດ (ອຸປະນະຍະນະ) ຖ້າຜູ້ໃດຖືສິ່ງທີ່ນ່າລະອາຍດ້ວຍຄວາມເຊື່ອມັ່ນ, ແລ້ວວາງອາຣະຕີແຫ່ງພິທີແຕ່ງງານໃນພາຊະນະທອງສຳລິດ ແລະເຮັດອາຣະຕີ, ສຽງດັງກໍເກີດຂຶ້ນໃນທັນໃດນັ້ນ.

Verse 119

तथैव दष्ट्वा पिचुमन्दस्य पत्रं सुनर्तयित्वा परमादरेण / यदा तदा यमदूतैश्च पाशैर्बद्ध्वाबद्ध्वा ताड्यमानश्च सम्यक्

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ເມື່ອກັດໃບຕົ້ນພິຈຸມັນດະ (picumanda) ແລ້ວເຮັດໃຫ້ມັນເຄື່ອນໄຫວຄືກຳລັງຟ້ອນດ້ວຍຄວາມພາກພຽນຢ່າງຍິ່ງ, ເຂົາຖືກທູດຂອງຍົມມັດດ້ວຍບ່ວງເຊືອກຊ້ຳໆ, ປ່ອຍແລ້ວມັດອີກ, ແລະຖືກຟາດຢ່າງໜັກໜ່ວງ.

Verse 120

तव स्वामिन्कुलदेवो महात्मन्पलायितः कुत्र मे तद्वदस्व / स्वदेहानां पूजयित्वा च सम्यक्कण्ठाभरणैर्विधुराणां च केशैः

ໂອ ທ່ານຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່, ຈົ່ງບອກຂ້ອຍເຖີດ: ພຣະເທວະປະຈຳຕະກູນ (kuladeva) ຂອງນາຍຂອງເຈົ້າໜີໄປຢູ່ໃສ? ເຂົາເຈົ້າບູຊາຮ່າງກາຍຂອງຕົນເອງຢ່າງຖືກຕ້ອງ, ແລ້ວປະດັບຄໍດ້ວຍສາຍຄໍ ແລະເຄື່ອງປະດັບ, ກະທັ້ງເອົາຜົມຂອງແມ່ໝ້າຍມາເປັນເຄື່ອງປະດັບດ້ວຍ.

Verse 121

संतिष्ठमाने यमदूता बलिष्ठा संताड्यमाने मुसलैर्भिन्दिपालैः / यदा तदा कुत्र पलायिता सा केशैर्विहीना लंबकर्णं च कृत्वा

ເມື່ອທູດຜູ້ຊົງລິດຂອງພະຍາຍົມກຽມພ້ອມ ແລະ ເມື່ອນາງຖືກທຸບຕີດ້ວຍກະບອງ ແລະ ອາວຸດ, ນາງຈະໜີໄປໃສໄດ້? ປາສະຈາກຜົມ ແລະ ມີຫູຍາວ, ນາງຖືກປະຖິ້ມໄວ້ຢ່າງສິ້ນຫວັງ.

Verse 122

स्ववामहस्ते वेणुपात्रं निधाय दीपं धृत्वा सव्यहस्ते च मूढः / गृहेगृहे भैक्षचर्यां च कृत्वा संतिष्ठमाने स्वगृहं चैव देवी

ວາງບາດໄມ້ໄຜ່ໄວ້ໃນມືຊ້າຍ ແລະ ຖືຕະກຽງໄວ້ໃນມືຂວາ, ຄົນຫຼົງຜິດຍ່າງຂໍທານຈາກເຮືອນສູ່ເຮືອນ; ແຕ່ເທວີ (ໂຊກຊະຕາ) ເຮັດໃຫ້ລາວຖືກຜູກມັດຢູ່ກັບເຮືອນຂອງຕົນເອງ.

Verse 123

यदा तदा यमदूतैश्च मूढ दीपैः सहस्रैर्दह्यमानश्च सम्यक् / निर्नासिका रेणुका मूढबुद्धे पलायिता कुत्र सा मे वदस्व

ລາວຖືກເຜົາໄໝ້ຢ່າງຮຸນແຮງຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກໂດຍທູດຂອງພະຍາຍົມ ດ້ວຍຕະກຽງນັບພັນດວງ. ໂອ້ ຄົນໂງ່ຜູ້ມີຈິດໃຈຫຼົງຜິດ ບອກຂ້ອຍມາ: ນາງ ເຣນຸກາ ຜູ້ບໍ່ມີດັງນັ້ນ ໜີໄປໃສ?

Verse 124

सदा मूढं खड्गदेवं च भक्त्या तं भक्तवत्पूजयित्वा च सम्यक् / तैः सार्धं त्वं श्वानवद्गर्जयित्वा संतिष्ठमाने स्वगृहे चैव नित्यम्

ດ້ວຍຄວາມຫຼົງໄຫຼຕະຫຼອດເວລາ ເຈົ້າບູຊາ 'ເທບພະເຈົ້າດາບ' ດ້ວຍຄວາມສັດທາ ຄືກັບວ່າມັນເປັນວັດຖຸແຫ່ງຄວາມພັກດີທີ່ແທ້ຈິງ. ຈາກນັ້ນ, ພ້ອມກັບສະຫາຍເຫຼົ່ານັ້ນ, ເຈົ້າເຫົ່າ ແລະ ຄຳຮາມຄືກັບໝາ, ໂດຍອາໄສຢູ່ໃນເຮືອນຂອງເຈົ້າຕະຫຼອດເວລາ.

Verse 125

यदा तदा यमदूतैश्च सम्यक् संताड्यमानस्तत्र शब्दं प्रकुर्वन् / संतिष्ठमाने भक्तवर्यं विहाय तदा देवः कुत्र पलायितोभूत्

ຈາກນັ້ນ, ໃນຂະນະທີ່ລາວຖືກທູດຂອງພະຍາຍົມທຸບຕີຢ່າງຮຸນແຮງ, ລາວໄດ້ຮ້ອງອອກມາຢ່າງສຽງດັງຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ໂດຍການປະຖິ້ມຜູ້ບູຊາທີ່ຍືດໝັ້ນຜູ້ນັ້ນ, 'ພະເຈົ້າ' ຂອງລາວໄດ້ໜີໄປໃສໃນເວລານັ້ນ?

Verse 126

स पार्थक्याद्भीमसेनप्रतीकं पञ्चामृतैः पूजयित्वा च सम्यक् / सुव्यञ्जने चान्नकौपीनमेव दत्त्वा मूढस्तिष्ठमाने स्वगेहे

ເນື່ອງຈາກການແຍກແຍະຜິດພາດດ້ວຍຄວາມຫຼົງ, ລາວໄດ້ບູຊາຮູບທີ່ຄ້າຍພີມເສນະດ້ວຍປັນຈາມຣິຕະຢ່າງຖືກຕ້ອງ; ແລ້ວຖວາຍເຄື່ອງປຸງດີ, ອາຫານສຸກ ແລະແມ່ນແຕ່ຜ້າຄາດແອວ—ໃນຂະນະທີ່ຜູ້ຮັບທີ່ແທ້ (ວິນຍານຜູ້ຕາຍ) ຍັງຄົງຢູ່ໃນສະພາບອ່ອນແອຢູ່ທີ່ຕົນ—ລາວກະທຳດ້ວຍຄວາມຫຼົງໄຫຼ।

Verse 127

यदा तदा यमदूतैश्च सम्यक् संताड्यमाने यममार्गे च मूढः / भीमः स वै कुत्र पलायितोभूतो मूलं विष्णुपादं भजस्व

ເມື່ອໃດກໍຕາມ ເຈົ້າຖືກຍະມະດູດຕີຢ່າງໜັກ ແລະຢືນງົດງົນຢູ່ເທິງທາງໄປຫາຍະມະ, ຜູ້ຫວາດກົວຢ່າງເຈົ້າຈະໜີໄປໃສໄດ້? ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງພຶ່ງພາຮາກຖານແທ້: ພຣະບາດຂອງພຣະວິດສະນຸ (Viṣṇupāda).

Verse 128

महादेवं पूजयित्वा च सम्यक् हरेत्युक्त्वा स्वगृहे विद्यमाने / यदा गृहं दह्यते वह्निना तु तदा हरः कुत्र पलायितोभूत्

ແມ່ນແຕ່ໄດ້ບູຊາມະຫາເທວະຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະເອີ້ນວ່າ “ຮະຣະ” ຊ້ຳໆ ໃນຂະນະທີ່ຢູ່ໃນເຮືອນຂອງຕົນ—ເມື່ອເຮືອນນັ້ນຖືກໄຟເຜົາ ແລ້ວ “ຮະຣະ” ໜີໄປຢູ່ໃສ?

Verse 129

शाकं भरीदिवसे सर्वमेव शाकंभरी सा च देवी महात्मन् / पलायिता कुत्र मे त्वं वदस्व कुलालदेवं पूजयित्वा च भक्त्या

“ໃນວັນອັນສັກສິດຂອງສາກັມພະຣີ, ທຸກສິ່ງທີ່ນີ້ໄດ້ອຸທິດເປັນເຄື່ອງຖວາຍຜັກ; ແລະພຣະເທວີສາກັມພະຣີນັ້ນເອງ—ໂອ ມະຫາວິນຍານ—ກໍໜີໄປ. ຈົ່ງບອກຂ້ອຍເຖີດ, ເຈົ້າຢູ່ໃສ? ຂ້ອຍຍັງໄດ້ບູຊາກຸລາລະເທວະ (ເທວະຂອງຊ່າງປັ້ນໝໍ້) ດ້ວຍພັກຕິ…”

Verse 131

यदा पञ्चम्यां मृन्मयीं शेषमूर्तिं संपूज्य भक्त्या विद्यमाने स्वगेहे / तदा बद्ध्वा यमदूताश्च सम्यक् संनह्यमाने नागपाशैश्चबद्ध्वा

ໃນວັນປັນຈະມີ (Pañcamī) ຖ້າຜູ້ໃດຢູ່ໃນເຮືອນຕົນ ບູຊາຮູບພຣະເສສະ (Śeṣa) ທີ່ປັ້ນດ້ວຍດິນ ດ້ວຍສັດທາພັກດີ ແມ່ນແມ່ນວ່າທູດຂອງຍະມະຈະພະຍາຍາມຈັບມັດ ອຳນາດການມັດຂອງເຂົາຈະຖືກຂັດຂວາງ ເພາະການຄຸ້ມຄອງດັ່ງບ່ວງງູ (nāga-pāśa) ຂອງ Śeṣa.

Verse 132

स्वभक्तवर्यं प्रविहाय नागः पलायितः कुत्र वै संवद त्वम् / दूर्वाङ्कुरैर्मोदकैः पूजयित्वा विनायकं पञ्चखाद्यैस्तथैव

ເຈົ້ານາກໄດ້ປະລະຜູ້ພັກດີອັນຍິ່ງຂອງຕົນແລ້ວຫນີໄປ—ບອກຂ້ອຍມາ ເຈົ້າໄປໃສແທ້? ເມື່ອໄດ້ບູຊາວິນາຍະກະ (Vināyaka) ດ້ວຍຫຍ້າ dūrvā ແລະຂະໜົມ modaka ພ້ອມທັງຖວາຍອາຫານຫ້າຢ່າງ ຈົ່ງເວົ້າຄວາມຈິງ.

Verse 133

संतिष्ठंमाने यमदूतैश्च सम्यक् संताड्यमाने तप्तदण्डैश्च मूढ / दन्तं विहायैव च विघ्नराजः पलायितः कुत्र मे तं वदत्वम्

“ເມື່ອຖືກທູດຂອງຍະມະຈັບມັດແນ່ນຫນາ ແລະຖືກຕີຢ່າງໜັກດ້ວຍໄມ້ຄ້ອນຮ້ອນ—ໂອ ຄົນໂງ່—ວິກະນະຣາຊາ (Vighnarāja) ໄດ້ຫນີໄປທັນທີ ປະໄວ້ແມ່ນແຕ່ຟັນຂອງຕົນ. ບອກຂ້ອຍມາ: ບັດນີ້ລາວຢູ່ໃສ?”

Verse 134

विवाहकाले पिष्टदेवीं सुभक्त्या संपूजयित्वा विद्यमानो गृहे स्वे / यदा तदा यमदूतैश्च बद्ध्वा संपीड्यमानो यममार्गे स मूढः

ແມ່ນແຕ່ໃນເວລາແຕ່ງງານ ລາວຢູ່ໃນເຮືອນຕົນແລ້ວບູຊາ Piṣṭa-devī ດ້ວຍສັດທາພັກດີກໍຕາມ; ເມື່ອເວລາຂອງລາວມາຮອດ ຄົນຫຼົງນັ້ນຖືກທູດຂອງຍະມະຈັບມັດ ແລະຖືກທໍລະມານ ຖືກຂັບໄປຕາມທາງສູ່ຍະມະ.

Verse 135

विष्ठादेवी पीड्यमानं च भक्तं विहाय सा कुत्र पलायिताभूत् / विवाहकाले रजकस्य गेहं गत्वा सम्यक् प्रार्थयित्वा च मूढः

ເມື່ອຜູ້ພັກດີກຳລັງຖືກ Viṣṭhādevī ທໍລະມານ ນາງກໍປະລະເຂົາ—ນາງຫນີໄປໃສ? ໃນເວລາແຕ່ງງານ ຄົນຫຼົງນັ້ນໄປຫາເຮືອນຂອງຊ່າງຊັກຜ້າ (rajaka) ແລະອ້ອນວອນຢ່າງຖືກຕ້ອງ ເພື່ອໄດ້ມາ (ແຕ່ກໍຍັງໂງ່ເຂົາ).

Verse 136

यस्तंभसूत्रं कलशे परीत्य पूजां कृत्वा विद्यमानो गृहे स्वे / यदा तदा यमदूतश्च सम्यक् तं स्तंभसूत्रं तस्य मुखे निधाय

ຜູ້ໃດຢູ່ໃນເຮືອນຂອງຕົນ ໄດ້ເດີນວຽນຮອບກະລະຊະນ້ຳອຸທິດ ແລະ ສາຍດ້າຍເສົາພິທີ (ສະຕັມພະ-ສູຕຣະ) ແລ້ວບູຊາ—ເມື່ອເວລາກຳນົດມາຮອດ ທູດຂອງພຣະຍົມຈະນຳສາຍນັ້ນວາງໃສ່ປາກຂອງຜູ້ນັ້ນຢ່າງຖືກຕ້ອງ.

Verse 137

संताड्यमाने संतभसूत्रस्थदेवी पलायिता कुत्र मे संवदस्व / विवाहकाले पूजयित्वा च सम्यक् चण्डालदेवीं भक्तवश्यां च तस्याः

ເມື່ອຂ້ອຍຖືກຕີ ເທວີຜູ້ສະຖິດໃນສາຍດ້າຍສັກສິດນັ້ນໄດ້ຫນີໄປ—ຈົ່ງບອກຂ້ອຍເຖີດ ນາງໄປຢູ່ໃສ? ແລະໃນເວລາແຕ່ງງານ ຄວນບູຊາ ຈັນດາລາ-ເທວີ ໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ເພາະນາງຈະອ່ອນນ້ອມຕາມພັກຕິ.

Verse 138

तद्भक्तवर्यैः शूर्पमध्ये च तीरे संसेवयित्वा विद्यमानो गृहेस्वे / यदा तदा यमदूतैश्च बद्ध्वा संताड्यमानो यममार्गे महद्भिः

ແມ່ນແຕ່ຢູ່ໃນເຮືອນຂອງຕົນ ຖ້າໄດ້ຄົບຄ້າກັບຜູ້ມີພັກຕິອັນຊົ່ວຊ້າ (ຜູ້ເດີນທາງຜິດ) ຢູ່ກາງກະຕ່າຝັດເຂົ້າ ແລະຕາມຝັ່ງນ້ຳ—ບໍ່ຊ້າກໍບໍ່ໄວ ທູດຂອງພຣະຍົມຈະມັດເຂົາ ຕີຢ່າງໜັກ ແລະຂັບໄລ່ໄປຕາມທາງໃຫຍ່ສູ່ພຣະຍົມ.

Verse 139

चूलेदवी क्व पलायिताभूत्सुमूढबुद्धे विष्णुपादं भजस्व / ज्वरादिभिः पीड्यमाने स्वपुत्रे गृहे स्थितं ब्रह्मदेवं च सम्यक्

ເທວີຊື່ ຈູເລດາວີ ໄດ້ຫນີໄປໃສ? ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຫຼົງຜິດຢ່າງຍິ່ງ ຈົ່ງເຂົ້າພຶ່ງພາພຣະບາດຂອງພຣະວິດສະນຸ. ເມື່ອລູກຊາຍຂອງເຈົ້າຖືກທຸກທໍລະມານດ້ວຍໄຂ້ ແລະອາການອື່ນໆ ຈົ່ງບູຊາພຣະພຣົມ (ບຣະຫມາ) ຜູ້ສະຖິດໃນເຮືອນນັ້ນ ໃຫ້ຖືກຕ້ອງ.

Verse 140

धूर्पैर्दीपैर्भक्ष्यभोज्यैश्च पुष्पैः पूजां कृत्वा विद्यमानश्च गेहे / यदा तदा यमदूतैश्च बद्ध्वा संताड्यमाने वेणुपाशादिभिश्च

ແມ່ນແຕ່ຢູ່ໃນເຮືອນ ເຖິງຈະໄດ້ບູຊາດ້ວຍທູບ ໂຄມໄຟ ອາຫານຖວາຍ ແລະດອກໄມ້—ໃນບາງເວລາ ທູດຂອງພຣະຍົມຈະມັດເຂົາ ແລະຕີດ້ວຍບ່ວງເຊືອກໄມ້ໄຜ່ ແລະບ່ວງບາດອື່ນໆ.

Verse 141

स ब्रह्मदेवः क्व पलायितोभूत्सुमूढबुद्धे विष्णुपादं भजस्व / सन्तानार्थं बृहतीं पूजयित्वा गलेन बद्ध्वा बृहतीं वै फलं च

ພຣະພຣະຫມານັ້ນໜີໄປຢູ່ໃສ? ໂອ ຜູ້ຫຼົງຜິດຢ່າງຫນັກ ຈົ່ງເຂົ້າພຶ່ງພາພຣະບາດຂອງພຣະວິດສະນຸ. ເພື່ອຂໍລູກຫຼານ ຈົ່ງບູຊາຕົ້ນບຣະຫະຕີ ແລ້ວຜູກຜົນຂອງມັນໄວ້ທີ່ຄໍ.

Verse 142

संतिष्ठमाने यमदूतैश्च बद्ध्वा संताड्यमाने बृहतीकण्टकैश्च / तदा देवी बृहती मूढबुद्धे पलायिता कुत्र मे तद्वद त्वम्

ເມື່ອເຈົ້າຖືກທູດຂອງພຣະຍົມຈັບມັດ ແລະຖືກຕີດ້ວຍແສ້ຫນາມໃຫຍ່ ໃນເວລານັ້ນ—ໂອ ຜູ້ຫຼົງຜິດ—ເທວີ ບຣະຫະຕີ ໜີໄປໃສ? ເຊັ່ນດຽວກັນ ບັດນີ້ເຈົ້າຈະໜີໄປໃສ?

Verse 143

भजस्व मूढ परदैवतं च नारायणं तारकं सर्वदुः खात् / सुक्षुद्रदेवेषु मतिं च मा कुरु न च शृणु त्वं फल्गुवाक्यं तथैव

ໂອ ຄົນໂງ່, ຈົ່ງນະມັດສະການພຣະເທວະສູງສຸດ—ນາຣາຍະນະ—ຜູ້ເປັນຜູ້ຂ້າມພົ້ນສັງສານ ແລະປົດປ່ອຍຈາກທຸກຂ໌ທັງປວງ. ຢ່າໃຫ້ໃຈແກ່ເທວະນ້ອຍໆ ແລະຢ່າຟັງຄໍາເວົ້າຫວ່າງເປົ່າອັນບໍ່ເກີດຜົນ.

Verse 144

सुक्षुद्रदेवान् भिन्दिपाले निधाय विसर्जयित्वा दूरदेशे महात्मन् / संधार्य त्वं स्वकुलाचारधर्मं संपातने नरकं हेतुभूतम्

ໂອ ຜູ້ໃຈໃຫຍ່, ເຈົ້າໄດ້ເອົາເທວະນ້ອຍໆໃສ່ໃນພາຊະນະເປັນແຕ່ເຄື່ອງໝາຍ ແລ້ວຖິ້ມມັນໄປໃນດິນແດນໄກ; ແຕ່ເຈົ້າຍັງຍຶດຖືທຳມະຕາມຈາຣີດຂອງຕະກູນຕົນ—ຄວາມຫຼອກລວງນີ້ເປັນເຫດໃຫ້ຕົກນະລົກ.

Verse 145

पुनीहि गात्रं सर्वदा मूढबुद्धे मन्त्राष्टकैर्जन्मतीर्थे पवित्रे / हृदि स्थितांमारैर्व्यमुद्रां विहाय कृत्वाभूषां विष्णुमुद्राभिरग्र्याम्

ໂອ ຜູ້ປັນຍາທຶບ, ຈົ່ງຊຳລະກາຍໃຫ້ບໍລິສຸດເສມອ ທີ່ທ່ານ້ຳສັກສິດແຫ່ງຖິ່ນເກີດ ໂດຍມົນຕຣາອັດຖະກະ (ແປດບົດ). ຈົ່ງລະທິ້ງ ຍົມະມຸດຣາ ທີ່ຖືໄວ້ໃນໃຈ ແລະປະດັບກາຍດ້ວຍ ວິດສະນຸມຸດຣາ ອັນສູງສຸດ.

Verse 146

सदा मूढो हरिवार्तां भजस्व ह्यायुर्गतं व्यर्थमेवं कुबुद्ध्या / सद्वैष्णवानां संगमो दुर्लभश्च क्षुब्धं ज्ञानं तारतम्यस्वरूपम्

ໂອ ຜູ້ຫຼົງຜິດເອີຍ ຈົ່ງພຶງພາຄໍາສອນແລະການລະລຶກພຣະຫຣິເປັນນິດ; ເພາະຊີວິດຜ່ານໄປໄວ ແລະຖືກເສຍເປົ່າດ້ວຍປັນຍາຜິດ. ການໄດ້ຄົບຫາວາຍສະນະວະຜູ້ບໍລິສຸດນັ້ນຫາຍາກ; ເມື່ອຄວາມຮູ້ຖືກກະທົບ ມັນປາກົດເປັນຄວາມແຕກຕ່າງອັນບິດເບືອນເທົ່ານັ້ນ।

Verse 147

हरिं गुरुं ह्यनुसृत्यैव सत्यं गतिं स्वकीयां तेन जानीहि मूढ / दग्ध्वा दुष्टां बुद्धिमेवं च मूढ सुबुद्धिरूपं मा भजस्वैव नित्यम्

ຈົ່ງຕາມພຣະຫຣິ (ວິດສະນຸ) ແລະສັດຄູຜູ້ແທ້ເທົ່ານັ້ນ ແລ້ວຈົ່ງຮູ້—ໂອ ຜູ້ຫຼົງ—ຈຸດໝາຍອັນແທ້ຂອງຕົນ. ເມື່ອເຜົາທິ້ງປັນຍາຊົ່ວອັນບິດເບືອນນີ້ແລ້ວ ຢ່າກັບໄປພຶງພາ ‘ປັນຍາດີ’ ທີ່ເປັນແຕ່ຮູບລວງ ຢູ່ເປັນນິດ.

Verse 148

मया सार्धं सद्गुरुं प्राप्य सम्यग्वैराग्यपूर्वं तत्त्वमात्रं विदित्वा / तेनैव मोक्षं प्राप्नुमो नार्जवैर्यत्तार्या विष्णोः संप्रसादाच्च लक्ष्म्याः

ເມື່ອໄດ້ຮັບສັດຄູຜູ້ແທ້ພ້ອມກັບຂ້ອຍ ແລະຮູ້ແຕ່ສັດຈະທາດອັນດຽວໂດຍຖືວ່າວິຣາກະຍະ (ຄວາມຄາຍຄວາມຍຶດ) ເປັນກ່ອນ ດ້ວຍຄວາມຮູ້ນັ້ນເອງ ພວກເຮົາບັນລຸໂມກສະ; ນີ້ເປັນໂດຍພຣະກະລຸນາປະສາດຂອງພຣະວິດສະນຸ ແລະພຣະລັກຊະມີດ້ວຍ.

Verse 149

इत्याशयं मनसा सन्निधाय तथा चोक्तं भक्तवर्यो मदीयः / अतो भक्तः प्रवहेत्येव संज्ञामवाप वीन्द्र प्रकृतं तं शृणु त्वम्

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອນໍາເຈດຈໍານົງນີ້ວາງໄວ້ໃນໃຈຢ່າງແນ່ຊັດ ສາວົກຜູ້ເປັນພັກຕະອັນຍອດຂອງຂ້ອຍກໍໄດ້ກ່າວຕາມນັ້ນ. ເພາະສະນັ້ນ ໂອ ກະຣຸດາ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດານົກ ພັກຕະນັ້ນຈຶ່ງໄດ້ຮັບນາມວ່າ ‘ປຣະວາຫາ’. ຈົ່ງຟັງເລື່ອງລາວຂອງເຂົາຈາກຂ້ອຍ.

Verse 1130

कार्पासं वै तेन दत्तं गृहीत्वा संतिष्ठमाने यमदूतैश्च सम्यक् / संहन्यमानस्तीक्षणधारैः कुठारैः कुलालदेवं च सुदंष्ट्रनेत्रम् / विहाय वै कुत्र पलायितोभून्न ज्ञायते ऽन्वेषणाच्चापि केन

ເຂົາໄດ້ຮັບເອົາຝ້າຍທີ່ຜູ້ນັ້ນໃຫ້ ແລະຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໃນຂະນະທີ່ຍະມະດູດລ້ອມຮອບຢ່າງແນ່ນໜາ. ເມື່ອຖືກຟັນດ້ວຍຂວານຄົມກົດດັ່ງຄົມດາບ, ເຂົາກໍລະທິ້ງກຸລາລະເທວະ—ເທວະຂອງຊ່າງປັ້ນໝໍ້ຜູ້ມີຂີ້ວແລະຕາດຸ—ແລ້ວໜີໄປ; ແຕ່ບໍ່ຮູ້ວ່າໜີໄປໃສ, ແມ່ນແຕ່ຄົ້ນຫາກໍບໍ່ພົບ.