Adhyaya 21

Verse 1

// ५१ // नाम विंशोध्यायः श्रीकृष्ण उवाच / कालिन्द्या अपि चोत्पत्तिं प्रवक्ष्यामि खगेश्वर / विवस्वान्नाम सूर्योभत्तस्य पुत्री व्यजायत

ພຣະສີກຣິດສະນະຕັດວ່າ: “ໂອ ຂະເກສະວະຣະ ຈອມແຫ່ງນົກ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວອະທິບາຍກໍ່ກຳເນີດຂອງ ກາລິນດີ ດ້ວຍ. ຈາກ ວິວັສວານ ພຣະເທວະແຫ່ງຕາເວັນ, ມີທິດາຜູ້ໜຶ່ງເກີດຂຶ້ນ.”

Verse 2

कालिन्दीसंज्ञका वीन्द्र यमुना यानुजा स्मृता / कृष्णपत्नीत्वकामेन चचार तप उत्तमम्

ໂອ ນົກຜູ້ປະເສີດ (ກຣຸດາ) ນາງມີນາມວ່າ ກາລິນດີ; ແລະຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນ ຍະມຸນາ ນ້ອງສາວຂອງ ຍະມະ. ເພາະປາດຖະໜາຈະເປັນພຣະມະເຫສີຂອງ ກຣິດສະນະ ນາງຈຶ່ງບຳເນັດຕະປະອັນສູງສຸດ.

Verse 3

तप आलोचनं प्रोक्तं तत्त्वानां च विनिर्णयः / पूर्वार्जितानां पापानामनुतापस्तपः स्मृतम्

ຕະປະ (tapas) ຖືກກ່າວວ່າ ແມ່ນການພິຈາລະນາຕົນເອງ ແລະການວິນິດໄຊຫຼັກທຳອັນແທ້; ການສຳນຶກຜິດສຳລັບບາບທີ່ສະສົມແຕ່ກ່ອນ ກໍຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນຕະປະເຊັ່ນກັນ।

Verse 4

प्रायो नाम तपः प्रोक्तं चित्तनिग्रह उच्यते / प्रायश्चित्तमिति प्रोक्तं न तु क्षौरं खगेश्वर

ປຣາຍະຊິຕຕະ (prāyaścitta) ຖືກກ່າວວ່າເປັນຕະປະ; ແທ້ຈິງແມ່ນການຂັບຄຸມຈິດໃຈ. ມັນຖືກປະກາດວ່າ ‘ປຣາຍະຊິຕຕະ’ ໂອ ຈອມແຫ່ງນົກ; ບໍ່ແມ່ນແຕ່ການໂກນຜົມຫົວເທົ່ານັ້ນ।

Verse 5

अनुतापयुतं भूतं तच्छणु त्वं खगेश्वर / पूर्वं न जप्तं दिव्यमन्त्रं मुकुन्द तप्तं सदा क्लेशदावानलेन

ໂອ ຂະເກສະວອນ ຈອມແຫ່ງນົກ, ຈົ່ງຟັງ: ສັດຜູ້ຖືກຖ່ວງດ້ວຍຄວາມສຳນຶກຜິດ—ບໍ່ເຄີຍສະດຸດສະຫຼອງມົນຕຣາອັນທິບຂອງ ມຸກຸນດະ (Mukunda) ແຕ່ກ່ອນ—ຍ່ອມຖືກເຜົາໄໝ້ຢູ່ເສມອດ້ວຍໄຟປ່າແຫ່ງຄວາມທຸກຍາກໂລກີຍະ.

Verse 6

न वै स्मृतं हरिनामामृतं च सदा स्मृतं हरिदोषादिकं च / न तु स्मृतं हरितत्त्वामृतं च सम्यक् श्रुतं लोलवार्तादिकं च

ເຂົາເຈົ້າບໍ່ໄດ້ລະລຶກນ້ຳອະມຣິຕະແຫ່ງນາມຂອງ ຮະຣິ (Hari); ແຕ່ກັບລະລຶກແຕ່ຄວາມຜິດ ແລະຂໍ້ດ່າທັງຫຼາຍ. ບໍ່ໄດ້ລະລຶກນ້ຳອະມຣິຕະແຫ່ງຕັດຕະວະຂອງຮະຣິ; ແຕ່ກັບຟັງຢ່າງດີແຕ່ຂ່າວລືລອຍໆ ແລະຄຳເວົ້າອັນຫວັ່ນໄຫວ.

Verse 7

न पूजितं हरिपादारविन्दं सुपूजिताः पुत्रमित्रादिकाश्च / न वन्दितं हरिपादारविन्दं सुवन्दितो मित्रपादः सुघोरः

ຄົນໜຶ່ງບໍ່ໄດ້ບູຊາດອກບົວພຣະບາດຂອງ ຮະຣິ; ແຕ່ກັບຍົກຍ້ອງບູຊາລູກ ໝູ່ມິດ ແລະອື່ນໆ ຢ່າງຟຸ່ມເຟືອຍ. ບໍ່ໄດ້ກ້ມກາບດອກບົວພຣະບາດຂອງຮະຣິ; ແຕ່ກັບກ້ມກາບຢ່າງແຮງກ້າຕໍ່ຕີນຂອງມິດ—ຄວາມຍຶດຕິດນັ້ນກາຍເປັນສິ່ງນ່າສະພຶງກົວຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 8

न दृष्टं वै धूपधूम्रैरुपेतं हरेर्वक्रं कुन्तलैः संवृतं च / पुत्रादिकं लालितं वै मुकुन्द न लालितं तव वक्रं मुरारे

ແທ້ຈິງ ຂ້ອຍບໍ່ເຄີຍເຫັນພຣະພັກຂອງຮະຣິ ທີ່ຖືກຄວັນທູບບັງ ແລະຖືກປົກຄຸມດ້ວຍປອຍຜົມ; ແຕ່ກັບໄປລ້ຽງດູຖະນອມລູກຫຼານແລະອື່ນໆ. ໂອ ມຸກຸນດ ໂອ ມຸຣາຣີ ຂ້ອຍບໍ່ໄດ້ຖະນອມພຣະພັກຂອງພຣະອົງເລີຍ।

Verse 9

सुलालितं भूषणैः पुत्रमित्रं न लालितं सर्वपापापहारि / न भुक्तं वै हरिनैरवेद्यशेषं मित्रालये षड्रसान्नं च भुक्तम्

ຄົນທັງຫຼາຍຖະນອມລູກແລະມິດສະຫາຍ ດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບແລະຄວາມສະດວກສະບາຍ ແຕ່ບໍ່ຖະນອມສິ່ງທີ່ກຳຈັດບາບທັງປວງ. ບໍ່ກິນພຣະສາດ (prasāda) ອັນເປັນເຫຼືອຈາກການຖວາຍແດ່ຮະຣິ ແຕ່ກັບໄປກິນອາຫານຫົກລົດຊາດໃນເຮືອນມິດສະຫາຍ।

Verse 10

सुपुष्पगन्धा नार्पिता ते मुरारे समर्पिताः पुत्रमित्रादिकेभ्यः / सन्तप्तोहं पुत्रमित्रादिकेषु कदा द्रक्ष्ये तव वक्त्रं मुकुन्द

ໂອ ມຸຣາຣີ ຂ້ອຍບໍ່ໄດ້ຖວາຍດອກໄມ້ງາມຫອມແດ່ພຣະອົງ; ແຕ່ກັບຖວາຍຕົນເອງໃຫ້ລູກ ມິດສະຫາຍ ແລະອື່ນໆ. ຖືກເຜົາໃຈດ້ວຍຄວາມຍຶດຕິດຕໍ່ລູກແລະມິດ—ເມື່ອໃດຂ້ອຍຈຶ່ງຈະໄດ້ເຫັນພຣະພັກຂອງພຣະອົງ, ໂອ ມຸກຸນດ?

Verse 11

अवैष्णवान्नैः शिग्रुशाकादिकैश्च ह्यनर्पितान्नैश्च तथाप्यसंस्कृतैः / तथाप्यभक्ष्यै रसना च दग्धा कदा द्रक्ष्ये तव वक्त्रं मुकुन्द

ຂ້ອຍໄດ້ກິນອາຫານຈາກຜູ້ບໍ່ແມ່ນໄວສະນະວະ (Vaiṣṇava) ແລະຜັກຢ່າງຊິກຣຸ (śigru) ເປັນຕົ້ນ; ກິນອາຫານທີ່ບໍ່ໄດ້ຖວາຍກ່ອນ ແລະອາຫານທີ່ບໍ່ບໍລິສຸດ/ບໍ່ຜ່ານພິທີ; ກະທັ້ງຂອງຕ້ອງຫ້າມກໍກິນ. ລີ້ນຂອງຂ້ອຍຈຶ່ງເຫມືອນຖືກເຜົາ. ໂອ ມຸກຸນດ ເມື່ອໃດຂ້ອຍຈຶ່ງຈະໄດ້ເຫັນພຣະພັກຂອງພຣະອົງ?

Verse 12

अष्टाक्षरीपूजया दिव्यतीर्थैर्विष्णोः पुरा भ्रामितैः शङ्खतीर्थैः / न पावितं मच्छरीरं मुरारे कदा द्रक्ष्ये तव व क्त्रं मुकुन्द

ແມ່ນແຕ່ການບູຊາດ້ວຍມົນຕຣາອັດຖະອັກສະຣີ (aṣṭākṣarī) ແລະການໄປຍັງຕີຣະຖະອັນທິບຍ—ຕີຣະຖະທີ່ເກີດຈາກສັງຂະ (śaṅkha) ອັນບໍລິສຸດ ທີ່ວິສນຸເຄີຍເດີນທາງໄປໃນການກ່ອນ—ກາຍຂອງຂ້ອຍກໍຍັງບໍ່ຖືກຊຳລະ, ໂອ ມຸຣາຣີ. ໂອ ມຸກຸນດ ເມື່ອໃດຂ້ອຍຈຶ່ງຈະໄດ້ເຫັນພຣະພັກຂອງພຣະອົງ?

Verse 13

अनर्पितैर्गन्धपुष्पादिकैश्च अनर्पितैर्भूषणैर्वस्त्रजातैः / अवैष्णवानां दिग्धगन्धादिदोषैर्गात्रं दग्धं कदा ह्युद्धरिष्ये मुकुन्द

ດ້ວຍກິ່ນຫອມ ດອກໄມ້ ແລະສິ່ງອື່ນໆ ທີ່ບໍ່ເຄີຍຖວາຍແດ່ພຣະອົງ, ດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບ ແລະເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ ທີ່ບໍ່ເຄີຍອຸທິດ—ໂດຍໂທດຂອງຜູ້ບໍ່ເປັນໄວສະນະວະ ເຊັ່ນກິ່ນຫອມປົນເປື້ອນ—ກາຍຂ້ອຍຖືກເຜົາ. ໂອ ມຸກຸນດະ, ເມື່ອໃດພຣະອົງຈຶ່ງຈະຍົກຂ້ອຍອອກໄປຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນ?

Verse 14

दग्धौ च पादौ मम वासुदेव न गच्छन्तौ क्षेत्रपथं हरेश्च / नेत्रे च दग्धे मम सर्वदापि नालोकितं तव देव प्रतीकम्

ໂອ ວາສຸເທວະ, ຕີນຂ້ອຍຖືກເຜົາ ແລະບໍ່ອາດເດີນໄປຕາມເສັ້ນທາງສະຖານຈາລິກອັນສັກສິດຂອງຮະຣິໄດ້. ດວງຕາຂ້ອຍກໍຖືກເຜົາ; ດັ່ງນັ້ນຂ້ອຍບໍ່ເຄີຍໄດ້ເຫັນປະຕິມາອັນເທວະຂອງພຣະອົງເລີຍ.

Verse 15

दग्धौ च हस्तौ मम वासुदेव न पूजितं तव विष्णोः प्रतीकम् / मया कृतं पापजातं मुरारे कदा द्रक्ष्ये तव वक्रं मुकुन्द

ມືຂ້ອຍກໍຖືກເຜົາ ໂອ ວາສຸເທວະ, ເພາະຂ້ອຍບໍ່ໄດ້ບູຊາປະຕິມາ/ເຄື່ອງໝາຍຂອງພຣະວິສນຸ. ໂອ ມຸຣາຣິ, ຂ້ອຍໄດ້ກໍ່ບາບຫຼາຍປະການ; ໂອ ມຸກຸນດະ, ເມື່ອໃດຂ້ອຍຈຶ່ງຈະໄດ້ເຫັນພຣະພັກຕຣຂອງພຣະອົງ?

Verse 16

मदीयदोषान्गणयन्न पूर्ण दयां कुरु त्वं सुद्धदास्यान्मुकुन्द / यावन्ति लोमानि मदीयगात्रे संति प्रभो सर्वदोर्षर्विदूर

ໂອ ມຸກຸນດະ, ຢ່ານັບນຳຄວາມຜິດຂອງຂ້ອຍເລີຍ; ຂໍພຣະອົງໂປດປະທານຄວາມເມດຕາອັນຄົບຖ້ວນ ແລະໃຫ້ຂ້ອຍໄດ້ຮັບການຮັບໃຊ້ອັນບໍລິສຸດ. ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ຈຳນວນຂົນໃນກາຍຂ້ອຍມີເທົ່າໃດ ບາບຂ້ອຍກໍມີເທົ່ານັ້ນ; ແຕ່ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ຢູ່ໄກຈາກໂທດທັງປວງ.

Verse 17

तावन्ति पापानि मदीयगात्रे कदा द्रक्ष्ये तव वक्त्रं मुकुन्द / अनन्तदेहे पतिपुत्रैर्गृहैश्च मित्रैर्धनैः पशुभृत्यादिकैश्च

ບາບຫຼາຍປານນັ້ນເກາະຕິດຢູ່ໃນກາຍຂ້ອຍ—ໂອ ມຸກຸນດະ, ເມື່ອໃດຂ້ອຍຈຶ່ງຈະໄດ້ເຫັນພຣະພັກຕຣຂອງພຣະອົງ? ໂອ ພຣະອົງຜູ້ມີຮູບອັນອະນັນຕະ, ຂ້ອຍຖືກຜູກມັດໂດຍຜົວແລະລູກ, ໂດຍເຮືອນແລະຄອບຄົວ, ໂດຍມິດສະຫາຍ, ໂດຍຊັບສິນ, ໂດຍສັດລ້ຽງ ແລະຄົນຮັບໃຊ້ ແລະອື່ນໆ.

Verse 18

सुखं नाप्तं ह्यपुमात्रं मुकुन्द सेवा मुक्ता तव देवस्य विष्णोः / इतः परं पुत्रमित्रादिकं च यास्ये नाहं तव दासी भवामि

ໂອ ມຸກຸນດາ, ຂ້ອຍບໍ່ໄດ້ຮັບຄວາມສຸກແມ່ນແຕ່ນ້ອຍນິດ. ຂ້ອຍຫຼຸດພົ້ນຈາກການຮັບໃຊ້ພຣະວິສນຸ ຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ຈາກນີ້ໄປ ຂ້ອຍຈະໄປຫາລູກ ໝູ່ມິດ ແລະອື່ນໆ; ຂ້ອຍຈະບໍ່ເປັນນາງຮັບໃຊ້ຂອງເຈົ້າອີກ.

Verse 19

येये ब्रूयुः पुत्रमित्रादिकैश्च सम्यक् सुखं जायते मर्त्यलोके / तेषामास्ये मूत्रविष्ठादिकं च सम्यक् सदा पतितं चेति जाने

ຜູ້ໃດກ່າວວ່າ ຄວາມສຸກແທ້ໃນໂລກມະນຸດເກີດຈາກລູກ ໝູ່ມິດ ແລະອື່ນໆ—ຈົ່ງຮູ້ເຖີດວ່າ ປັດສະວະ ອຸຈາລະ ແລະຂີ້ເປື້ອນອື່ນໆ ຕົກເຂົ້າປາກພວກເຂົາຢູ່ເປັນນິດ ແລະຢ່າງໜັກໜ່ວງ.

Verse 20

मित्रादीनां यत्कृतं द्रव्यजातं वृथा गतं मलरूपं च जातम् / सद्वैष्णवानां यत्कृतं द्रव्यजातं हरिप्राप्तेः कारणं स्यात्सदैव

ຊັບສິນທີ່ໃຊ້ໃຫ້ໝູ່ມິດ ແລະອື່ນໆ ແມ່ນເສຍເປົ່າ ແລະສຸດທ້າຍກາຍເປັນຄວາມເປື້ອນ. ແຕ່ຊັບສິນທີ່ຖວາຍແດ່ວາຍສະນະວະຜູ້ບໍລິສຸດ ຍ່ອມເປັນເຫດໃຫ້ໄດ້ບັນລຸພຣະຮະຣິຢູ່ເສມອ.

Verse 21

एतादृशं तत्तु जातं मुकुन्द अलं ह्यलं तेन दुःखं च भुक्तम् / संगं दत्तात्सज्जनानां सदा त्वं विना च त्वं दुर्जनानां च संगात्

ໂອ ມຸກຸນດາ, ມັນເກີດຂຶ້ນແບບນັ້ນແທ້—ພໍແລ້ວ, ພໍແລ້ວ! ເນື່ອງຈາກການຄົບຄ້ານັ້ນ ຄວາມທຸກໄດ້ຖືກຮັບຊົມແລ້ວ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຄົບຄ້າກັບຄົນດີຢູ່ເສມອ ແລະຈົ່ງຫຼີກໄກຈາກການຄົບຄ້າຂອງຄົນຊົ່ວ.

Verse 22

संगैः सदा दुर्जनानां मुरारे गात्रं दग्धं न विरागेण युक्तम् / एतादृशाहं कां गातिं वा मुकुन्द यास्ये न जाने दयया मां च पाहि

ໂອ ມຸຣາຣິ, ເນື່ອງຈາກການຄົບຄ້າກັບຄົນຊົ່ວຢູ່ເສມອ ກາຍຂອງຂ້ອຍຮູ້ສຶກເຫມືອນຖືກເຜົາ ແລະຂ້ອຍບໍ່ມີວິຣາກ (ຄວາມຄາຍຄວາມຍຶດຕິດ). ໃນສະພາບນີ້ ໂອ ມຸກຸນດາ, ຂ້ອຍຈະໄປສູ່ຄະຕິໃດ? ຂ້ອຍບໍ່ຮູ້—ດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ຂໍໃຫ້ປົກປ້ອງຂ້ອຍດ້ວຍ.

Verse 23

एतादृशो ह्यनुतापः खगेन्द्र प्रायश्चित्तं न च क्षौरादिकं च / भानोः कन्या ह्यनुतापं च कृत्वा विचारयामास हरेः सुतत्त्वम्

ໂອ ພະຣາຊາແຫ່ງນົກ (ຂເກນທຣ) ຄວາມສຳນຶກຜິດອັນລຶກຊຶ້ງແບບນີ້ແຫຼະ ແມ່ນປຣາຍະຊິດທີ່ແທ້ ບໍ່ແມ່ນແຕ່ພິທີພາຍນອກເຊັ່ນ ການໂກນຜົມ ແລະອື່ນໆ. ບຸດຣີແຫ່ງພະອາທິດ ໄດ້ກະທຳການກັບໃຈແລ້ວ ແລະພິຈາລະນາຢ່າງລຶກຊຶ້ງເຖິງສັດຕະວະທີ່ແທ້ຂອງພະຮະຣິ (ວິສນຸ)។

Verse 24

सर्वोत्तमो हरिरेकः सदैव यतः पूर्णः सर्वगुणैस्ततश्च / सृष्टौ यस्माज्जयते विश्वजातमतो हरिः सर्वगुणैश्च पूर्णः

ພະຮະຣິພຽງອົງດຽວເທົ່ານັ້ນ ເປັນຜູ້ສູງສຸດຕະຫຼອດການ, ເພາະພຣະອົງສົມບູນ ເຕັມໄປດ້ວຍຄຸນອັນມົງຄຸນທັງປວງ. ເນື່ອງຈາກໃນການສ້າງ ສັບພະຈັກກະວານທັງໝົດເກີດຈາກພຣະອົງ, ດັ່ງນັ້ນພະຮະຣິຈຶ່ງສົມບູນ ແລະເຕັມດ້ວຍຄຸນທັງປວງແທ້.

Verse 25

यो देवानामाद्य अकार एव यतो ब्रह्माद्या नैव पूर्णाः समस्ताः / लक्ष्मीप्रसादाच्चिरपुण्येन जातो यथायोग्यं पूर्णगुणो विरिञ्चः

ພຣະອົງຜູ້ເປັນ ‘ອ’ ດັ່ງເດີມ (ອະກາຣະ) ໃນຫມູ່ເທວະທັງປວງ—ເນື່ອງຈາກພຣະອົງ ແມ່ນແຕ່ພຣະພຣະຫມາ ແລະເທວະອື່ນໆ ກໍບໍ່ສົມບູນຄົບຖ້ວນທັງໝົດ. ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະລັກສະມີ ແລະບຸນທີ່ສະສົມມາດົນນານ, ວິຣິນຈະ (ພຣະພຣະຫມາ) ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ ແລະຕາມຄວາມເໝາະສົມ ໄດ້ຮັບຄຸນອັນຄົບຖ້ວນ.

Verse 26

न लक्ष्मीवद्गुणपूर्णो विरिञ्चो न विष्णुवद्गुणपूर्णा रमापि / न वायुवद्भारती चापि पूर्णा न शेषवद्वारुणी चापि पूर्णा

ວິຣິນຈະ (ພຣະພຣະຫມາ) ບໍ່ເຕັມຄຸນເທົ່າພຣະລັກສະມີ; ແລະ ຣະມາ (ພຣະລັກສະມີ) ກໍບໍ່ເຕັມຄຸນເທົ່າພຣະວິສນຸ. ພາຣະຕີ (ສະຣັສວະຕີ) ກໍບໍ່ເຕັມເທົ່າວາຍຸ; ແລະ ວາຣຸນີ ກໍບໍ່ເຕັມເທົ່າເສດ (ເຊສະ/ອະນັນຕະ).

Verse 27

न वै रुद्रवत्पार्वती पूर्णरूपा ह्यन्येप्येवं नैव पूर्णाः सदैव / आलोचनामेवमेषा हि कृत्वा तपश्चक्रे यमुनायाश्च तीरे

ແມ່ນແຕ່ພາຣະວະຕີ ກໍບໍ່ສົມບູນເທົ່າຮູບພຣະຣຸດຣະ (ຊິວະ); ຄົນອື່ນໆກໍເຊັ່ນດຽວກັນ ບໍ່ເຄີຍສົມບູນທຸກເວລາ. ເມື່ອນາງພິຈາລະນາແບບນີ້ແລ້ວ, ນາງຈຶ່ງປະຕິບັດຕະປະສະ (ຕະປັດ) ຢູ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳຍະມຸນາ.

Verse 28

तदाचाहं यमुनायाश्च तीरं पार्थेन साकं मृगयां गतः खग / दृष्ट्वा च तां तत्र तपश्चरन्तीं तदाब्रुवं मत्सखायं च पार्थम्

ແລ້ວແຕ່ນັ້ນ ໂອ ພະຍານົກ (ຄຣຸດ) ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ໄປລ່າສັດກັບ ປາຣຖະ (Pārtha) ທີ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳຢະມຸນາ. ເຫັນນາງຢູ່ທີ່ນັ້ນກຳລັງປະພຶດຕະປະ (ຕະປັດ) ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງເວົ້າກັບມິດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ປາຣຖະ.

Verse 29

हे पार्थ शीघ्रं व्रज कन्यासमीपं त्वं पृच्छ कस्मादत्र तपः करोषि / एवं प्रोक्तस्तत्समीपं स गत्वा पृष्ट्वा चैतत्कारणं शीघ्रमेव

“ໂອ ປາຣຖະ ຈົ່ງໄປໃຫ້ໄວ ເຂົ້າໄປໃກ້ນາງສາວ ແລ້ວຖາມວ່າ ເປັນຫຍັງຈຶ່ງປະພຶດຕະປະຢູ່ທີ່ນີ້.” ເມື່ອຖືກສັ່ງແລ້ວ ລາວກໍໄປໃກ້ນາງທັນທີ ແລະຖາມເຫດຜົນໂດຍບໍ່ຊັກຊ້າ.

Verse 30

आगत्य मामवदत्फाल्गुनोयं सर्वं वृत्तांन्तं त्वसौ मत्समीपे / ततस्त्वहं सुमुहूर्ते च तस्याः पाणिग्रहं कृतवांस्तत्र सम्यक्

ຕໍ່ມາ ຟາລຄຸນະ (Phālguna) ກໍມາຫາຂ້າພະເຈົ້າ ແລະເລົ່າເລື່ອງທັງໝົດໃນທີ່ປະທັບຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ໃນເວລາມົງຄຸນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ປະກອບພິທີຈັບມື (ພານິຄຣະຫະ) ແຫ່ງການແຕ່ງງານຢ່າງຖືກຕ້ອງຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 31

तस्याश्च तापात्संततं मद्विचारात्प्रसन्नोहं सततं सुप्रसन्नः / पूर्णानन्दे रममाणास्य नित्यं तया च मे किं सुखंस्यात्खगेन्द्र

ເນື່ອງຈາກນາງປະພຶດຕະປະຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ແລະຄິດຄຳນຶງຫາຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ເປັນນິດ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງພໍໃຈຢູ່ສະເໝີ—ພໍໃຈຢ່າງຍິ່ງຕະຫຼອດໄປ. ເມື່ອນາງເພີດເພີນຢູ່ໃນອານັນດະອັນເຕັມປ່ຽມຢູ່ເປັນນິດ ນາງຈະໄດ້ສຸກອັນໃດອີກດ້ວຍວິທີອື່ນໄດ້ຢ່າງໃດ ໂອ ພະຍານົກ?

Verse 32

मया विवाहोनुग्रहार्थं हि तस्या अङ्गीकृतो न तु सौख्याय वीन्द्र / तथा वक्ष्ये लक्ष्मणायाश्च रूपं पाणिग्राहे कारणं चापि वीन्द्रा

ຂ້າພະເຈົ້າຍອມຮັບການແຕ່ງງານນັ້ນເພື່ອອະນຸກຣະຫະ ແລະເພື່ອເກື້ອກູນນາງເທົ່ານັ້ນ ບໍ່ແມ່ນເພື່ອຄວາມສຸກຂອງຂ້າພະເຈົ້າ, ໂອ ຈອມແຫ່ງນົກ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າໃຫ້ທ່ານຟັງອີກດ້ວຍ ກ່ຽວກັບຮູບລັກຂອງ ລັກສະມະນາ (Lakṣmaṇā) ແລະເຫດຜົນໃນການຈັບມືແຕ່ງງານຂອງນາງ, ໂອ ນົກຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ.

Verse 33

शृणुष्व तत्तव वक्ष्यामि गोप्यं सच्छिष्यके नास्ति गोप्यं गुरोश्च

ຈົ່ງຟັງເຖີດ—ຂ້າຈະກ່າວຕັດຕະວະອັນແທ້ ອັນເປັນຄວາມລັບ. ສໍາລັບສິດທີ່ຄວນຄ່າ ບໍ່ມີຄວາມລັບ; ສໍາລັບຄູອາຈານກໍບໍ່ຄວນປິດບັງສິ່ງໃດ.