Adhyaya 9

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डमहापुराणे उत्तरभागे हयग्रीवागस्त्यसंवादे ललितोपाख्याने ऽष्टमो ऽध्यायः इन्द्र उवाच भगवन्सर्व धर्मज्ञ त्रिकालज्ञानवित्तम / दुष्कृतं तत्प्रतीकारो भवता सम्यगीरितः

ດັ່ງນີ້ ໃນ «ສີຣີພຣະມານຑະ ມະຫາປຸຣານະ» ພາກອຸດຕະຣະ ໃນສົນທະນາ ຫຍະກຣີວະ–ອະກັສຕະຍະ ໃນລະລິໂຕປາຂະຍານ ບົດທີ 8. ອິນທຣະກ່າວວ່າ— “ຂ້າແຕ່ພຣະອົງ ຜູ້ຮູ້ທຳທັງປວງ ແລະຮູ້ກາລສາມ; ທ່ານໄດ້ກ່າວວິທີແກ້ກຳຊົ່ວໄວ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ”

Verse 2

केन कर्मविपाकेन ममापदि यमागता / प्रायश्चित्तं च किं तस्य गदस्व वदतां वर

ເພາະວິບາກກຳໃດ ຄວາມພິບັດນີ້ຈຶ່ງມາຮອດຂ້າ? ແລະປຣາຍະຊິດ (ການຊົດໃຊ້ບາບ) ຂອງມັນແມ່ນຫຍັງ— ໂອ ຜູ້ເວົ້າດີເລີດ ຈົ່ງບອກເຖີດ

Verse 3

बृहस्पतिरुवाच काश्यपस्य ततो जज्ञे दित्यां दनुरिति स्मृतः / कन्या रूपवती नाम धात्रे तां प्रददौ पिता

ພຣະພຶຫັດສະປະຕິກ່າວວ່າ— ຕໍ່ມາ ຈາກກາຊະຍະປະ ໃນຄັນຂອງດິຕິ ໄດ້ເກີດ (ບຸດ) ຜູ້ຖືກຈື່ຈຳວ່າ ‘ດະນຸ’. ບິດາໄດ້ມອບທິດານາມ ‘ຣູປະວະຕີ’ ໃຫ້ແກ່ເທວະ ‘ທາຕຣິ’

Verse 4

तस्याः पुत्रस्ततो जातो विश्वरूपो महाद्युतिः / नारायणपरो नित्यं वेदवेदाङ्गपारगः

ຈາກນາງນັ້ນ ຕໍ່ມາໄດ້ເກີດບຸດນາມ ‘ວິສະວະຣູປະ’ ຜູ້ມີຮັດສະມີຍິ່ງໃຫຍ່; ລາວເປັນຜູ້ພຶງນາຣາຍະນະເປັນນິດ ແລະຊໍານານໃນເວດ ແລະເວດາງຄະ

Verse 5

ततो दैत्येश्वरो वव्रे भृगुपुत्रं पुरोहितम् / भवानधिकृतो राज्ये देवानामिव वासवः

ແລ້ວເຈົ້າແຫ່ງໄທຕະຍະໄດ້ເລືອກບຸດຂອງພຣິກຸເປັນປຸໂຣຫິດ ແລະກ່າວວ່າ “ທ່ານມີອຳນາດໃນລາຊະອານາຈັກ ດຸຈວາສະວະ (ອິນທຣາ) ໃນໝູ່ເທວະ”

Verse 6

ततः पूर्वे च काले तु सुधर्मायां त्वयि स्थिते / त्वया कश्चित्कृतः प्रश्न ऋषीणां सन्निधौ तदा

ຕໍ່ມາໃນການກ່ອນ ເມື່ອທ່ານຢູ່ໃນສະພາສຸດະຣະມາ ໃນເວລານັ້ນ ທ່ານໄດ້ຖາມຄຳຖາມໜຶ່ງຕໍ່ໜ້າພວກລຶສີ

Verse 7

संसारस्तीर्थयात्रा वा को ऽधिको ऽस्ति तयोर्गुमः / वदन्तु तद्विनिश्चित्य भवन्तो मदनुग्रहात्

ລະຫວ່າງສັງສານວັດຕະສົງສານ ແລະ ການເດີນທາງໄປຕີຣຖະ (tīrtha-yātrā) ອັນໃດສູງສົ່ງກວ່າ? ຂໍໃຫ້ທ່ານທັງຫຼາຍວິນິດໃຫ້ແນ່ນອນແລ້ວກ່າວ ໂດຍອານຸກຣະຫຂອງຂ້ອຍ

Verse 8

तत्प्रश्नस्योत्तरं वक्तुं ते सर्व उपचक्रिरे / तत्पूर्वमेव कथितं मया विधिबलेन वै

ເພື່ອຕອບຄຳຖາມນັ້ນ ພວກເຂົາທັງໝົດໄດ້ເລີ່ມກ່າວ; ແຕ່ກ່ອນໜ້ານັ້ນ ຂ້ອຍໄດ້ກ່າວໄວ້ແລ້ວ ໂດຍພະລັງແຫ່ງວິທິ (ກົດກຳນົດ)

Verse 9

तीर्थ यात्रा समधिका संसारादिति च द्रुतम् / तच्छ्रुत्वा ते प्रकुपिताः शेपुर्मामृषयो ऽखिलाः

ຂ້ອຍໄດ້ກ່າວຢ່າງວ່ອງໄວວ່າ “ການເດີນທາງຕີຣຖະຍາຕຣາ ສູງສົ່ງກວ່າສັງສານ” ເມື່ອພວກລຶສີທັງໝົດໄດ້ຍິນ ກໍໂກດແຄ້ນ ແລະສາບຂ້ອຍ

Verse 10

कर्मभूमिं व्रजेः शीघ्रं दारिर्द्येण मितैः सुतैः / एवं प्रकुपितैः शप्तः खिन्नः काञ्चीं समाविशम्

ດ້ວຍຄວາມທຸກຍາກ ແລະມີລູກນ້ອຍ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ໄປຫາແຜ່ນດິນແຫ່ງກັມມະຢ່າງໄວ. ຖືກຜູ້ໂກດສາບ ຈຶ່ງເສົ້າໝອງແລະເຂົ້າເມືອງການຈີ.

Verse 11

पुरीं पुरोधसा हीनां वीक्ष्य चिन्ताकुलात्मना / भवता सह देवैस्तु पौरोहित्यार्थमादरात्

ເມື່ອເຫັນນະຄອນນັ້ນຂາດປຸໂຣຫິດ ໃຈຂ້າພະເຈົ້າກໍກັງວົນຫນັກ. ແລ້ວທ່ານພ້ອມເທວະທັງຫຼາຍ ໄດ້ຂໍດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບເພື່ອວຽກປຸໂຣຫິດ.

Verse 12

प्रार्थितो विश्वरूपस्तु बभूव तपतां वरः / स्वस्रीयो दानवानां तु देवानां च पुरोहितः

ເມື່ອຖືກອ້ອນວອນ ວິສະວະຣູປະ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ນັກຕະບະ ກໍປາກົດ. ເນື່ອງຈາກເປັນຍາດພີ່ນ້ອງ ລາວຈຶ່ງເປັນປຸໂຣຫິດໃຫ້ທັງດານະວະ ແລະເທວະ.

Verse 13

नात्यर्थम करोद्वैरं दैत्येष्वपि महातपाः / बभूवतुस्तुल्यबलौ तदा देत्येन्द्रवासवौ

ນັກຕະບະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ ບໍ່ໄດ້ກໍ່ຄວາມພະຍາດພະຍອມຢ່າງເກີນໄປ ແມ່ນແຕ່ຕໍ່ພວກໄທຕະຍະ. ໃນເວລານັ້ນ ໄທຕະຍເອນທຣະ ແລະ ວາສະວະ ຈຶ່ງມີພະລັງເທົ່າກັນ.

Verse 14

ततस्त्वं कुपितो राजन्स्वक्लीयं दानवेशितुः / हन्तुमिच्छन्नगाश्चाशु तपसः साधनं वनम्

ຕໍ່ມາ ໂອ້ ພະຣາຊາ, ທ່ານໂກດເຄືອງ ແລະປາຖະໜາຈະຂ້າຍາດຂອງເຈົ້າແຫ່ງດານະວະ ຈຶ່ງຮີບໄປຫາປ່າອັນເປັນເຄື່ອງສົ່ງເສີມການຕະບະ.

Verse 15

तमासनस्थं मुनिभिस्त्रिशृङ्गमिव पर्वतम् / त्रयी मुखरदिग्भागं ब्रह्मानदैकनिष्ठितम्

ພຣະອົງນັ່ງຢູ່ທ່າມກາງເຫຼົ່າລືສີ ປຽບດັ່ງພູເຂົາສາມຍອດ ທິດທັງຫລາຍກ້ອງກັງວານດ້ວຍສຽງສວດພຣະເວດ ແລະ ຕັ້ງຢູ່ໃນຄວາມສຸກແຫ່ງພຣະພົມພຽງຢ່າງດຽວ.

Verse 16

सर्वभूतहितं तं तु मत्वा चेशानुकूलितः / शिरांसि यौगपद्येन छिन्नात्यासंस्त्वयैव तु

ໂດຍຄິດວ່າສິ່ງນີ້ເປັນປະໂຫຍດແກ່ສັດທັງປວງ ແລະ ເປັນໄປຕາມຄວາມປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າ ຫົວທັງຫລາຍຈຶ່ງຖືກເຈົ້າພຽງຜູ້ດຽວຕັດຂາດອອກພ້ອມກັນ.

Verse 17

तेन पापेन संयुक्तः पीडितश्च मुहुर्मुहुः / ततो मेरुगुहां नीत्वा बहूनब्दान्हि संस्थितः

ດ້ວຍບາບກຳນັ້ນ ພຣະອົງຈຶ່ງຖືກທໍລະມານຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ ຈາກນັ້ນຈຶ່ງນຳເອົາບາບນັ້ນໄປຍັງຖ້ຳພູເຂົາພຣະສຸເມນ ແລະ ອາໄສຢູ່ທີ່ນັ້ນເປັນເວລາຫລາຍປີ.

Verse 18

ततस्तस्य वचः श्रुत्वा ज्ञात्वा तु मुनिवाक्यतः / पुत्र शोकेन संतप्तस्त्वां शशाप रुषान्वितः

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳນັ້ນ ແລະ ຮັບຮູ້ຈາກຄຳເວົ້າຂອງລືສີ ຜູ້ເປັນພໍ່ທີ່ຮ້ອນຮົນດ້ວຍຄວາມໂສກເສົ້າຄິດຮອດລູກ ຈຶ່ງໄດ້ສາບແຊ່ງເຈົ້າດ້ວຍຄວາມຄຽດແຄ້ນ.

Verse 19

निःश्रीको भवतु क्षिप्रं मम शापेन वासवः / अनाथकास्ततो देवा विषण्णा दैत्यपीडिताः

ຂໍໃຫ້ ວາສະວະ (ພຣະອິນ) ຈົ່ງຫມົດສິ້ນສະຫງ່າລາສີໂດຍໄວ ດ້ວຍຄຳສາບແຊ່ງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ດັ່ງນັ້ນ ເຫຼົ່າເທວະດາຈຶ່ງຂາດທີ່ເພິ່ງ ໂສກເສົ້າ ແລະ ຖືກພວກອະສູນບຽດບຽນ.

Verse 20

त्वया मया च रहिताः सर्वे देवाः पलायिताः / गत्वा तु ब्रह्मसदनं नत्वा तद्वृत्तमूचिरे

ເມື່ອບໍ່ມີທ່ານແລະຂ້າພະເຈົ້າ ບັນດາເທວະທັງປວງກໍໜີໄປດ້ວຍຄວາມຢ້ານ. ເຂົາໄປຫາສຳນັກພຣະພຣົມ ກາບນົບນ້ອມ ແລ້ວທູນເລົ່າເຫດການທັງໝົດ.

Verse 21

ततस्तु चिन्तया मास तदघस्य प्रतिक्रियाम् / तस्य प्रतिक्रियां वेत्तुं न शशाकात्मभूस्तदा

ຕໍ່ມາ ພຣະພຣົມໄດ້ຄິດຫາວິທີແກ້ບາບນັ້ນ ແຕ່ໃນເວລານັ້ນພຣະອົງຍັງບໍ່ອາດຮູ້ທາງແກ້ໄດ້.

Verse 22

ततो देवैः परिवृतो नारायणमुपागमत्

ຕໍ່ມາ ພຣະພຣົມທີ່ມີເທວະຫ້ອມລ້ອມ ໄດ້ເຂົ້າໄປຫາພຣະນາຣາຍະນະ.

Verse 23

नत्वा स्तुत्वा चतुर्वक्रस्तद्वृत्तान्तं व्यजिज्ञपत् / विचिन्त्य सो ऽपि बहुधा कृपया लोकनायकः

ພຣະພຣົມຜູ້ມີສີ່ໜ້າ ໄດ້ກາບນົບນ້ອມ ແລະສັນລະເສີນ ພ້ອມທູນເລົ່າເຫດການນັ້ນ. ພຣະນາຣາຍະນະ ຜູ້ເປັນນາຍົກແຫ່ງໂລກ ກໍພິຈາລະນາຫຼາຍປະການດ້ວຍຄວາມເມດຕາ.

Verse 24

तदघं तु त्रिधा भित्त्वा त्रिषु स्थानेष्वथार्पयत् / स्त्रीषु भूम्यां च वृक्षेषु तेषामपि वरं ददौ

ພຣະອົງແບ່ງບາບນັ້ນເປັນສາມສ່ວນ ແລ້ວວາງໄວ້ໃນສາມສະຖານ—ໃນສະຕຣີ, ໃນແຜ່ນດິນ, ແລະໃນຕົ້ນໄມ້; ພ້ອມທັງປະທານພອນໃຫ້ແກ່ພວກນັ້ນດ້ວຍ.

Verse 25

तदा भर्त्तृसमायोगं पुत्रावाप्तिमृतुष्वपि / छेदे पुनर्भवत्वं तु सर्वेषामपि शाखिनाम्

ໃນເວລານັ້ນ ແມ່ນແຕ່ໃນລະດູການກໍໃຫ້ມີການຮ່ວມຄູ່ກັບສາມີ ແລະໄດ້ບຸດ; ແມ່ນແຕ່ຖືກຕັດ ຂໍໃຫ້ຕົ້ນໄມ້ທັງປວງງອກຄືນໃໝ່।

Verse 26

खातपूर्तिं धरण्यश्च प्रददौ मधुसूदनः / तेष्वघं प्रबभूवाशु रजोनिर्यासमूषरम्

ມະທຸສູດນະໄດ້ປະທານການເຕີມຫຼຸມແລະຜືນດິນດ້ວຍ; ແຕ່ໃນພວກເຂົາ ບາບອັນແຫ້ງກະດ້າງດຸດນ້ຳຢາງປົນຝຸ່ນ ໄດ້ແຜ່ລາມໄວນັກ।

Verse 27

निर्गतो गह्वरात्तस्मात्त्वमिन्द्रो देवनायकः / राज्यश्रियं च संप्राप्तः प्रसादात्परमेष्ठिनः

ເມື່ອອອກຈາກຫວ່າງເລິກນັ້ນ ເຈົ້າໄດ້ເປັນອິນທຣະ ຜູ້ນຳເທວະທັງປວງ; ແລະໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງປະຣະເມດຖິນ ເຈົ້າໄດ້ຮັບສິຣິແຫ່ງລາຊະອານາຈັກ।

Verse 28

तेनैव सांत्वितो धाता जगाद च जनार्दनम् / मम शापो वृथा न स्यादस्तु कालान्तरे मुने

ໂດຍຖືກປອບໂຍນດ້ວຍສິ່ງນັ້ນ ທາຕາໄດ້ກ່າວກັບຈະນາຣະດະນະວ່າ “ໂອ ມຸນີ, ຂໍໃຫ້ຄຳສາບຂອງຂ້າພະເຈົ້າຢ່າເປັນໄປໂດຍປ່າວ; ຈົ່ງໃຫ້ມັນສຳເລັດຜົນໃນການພາຍຫຼັງ”

Verse 29

भगवांस्तद्वचः श्रुत्वा मुनेरमिततेजसः / प्रहृष्टो भाविकार्यज्ञस्तूष्णीमेव तदा ययौ

ເມື່ອພຣະອົງໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງມຸນີຜູ້ມີເດດອັນຫາປະມານບໍ່ໄດ້ ພຣະພະຄະວານ ຜູ້ຮູ້ກິດໃນອະນາຄົດ ກໍປິຕິຍິນດີ ແລ້ວໃນເວລານັ້ນໄດ້ໄປໂດຍຄວາມສງົບເງີຍບ।

Verse 30

एतावन्तमिमं कालं त्रिलोकीं पालयन्भवान् / एश्वर्यमदमत्तत्वात्कैलासाद्रिमपीडयत

ຕະຫຼອດເວລາຍາວນານນັ້ນ ທ່ານໄດ້ປົກຄອງສາມໂລກ; ແຕ່ເພາະເມົາມົນໃນອຳນາດ ຈຶ່ງໄດ້ບີບຄັ້ນເຖິງພູໄກລາສາ

Verse 31

सर्वज्ञेन शिवेनाथ प्रेषितो भगवान्मुनिः / दुर्वासास्त्वन्मदभ्रंशं कर्त्तुकामः शशाप ह

ໂອ ນາຖາ! ມຸນີຜູ້ສັກສິດ ດຸຣວາສາ ຜູ້ຖືກພຣະສິວະຜູ້ຮູ້ທົ່ວສົ່ງມາ ໄດ້ສາບທ່ານເພື່ອທຳລາຍຄວາມເມົາມົນແຫ່ງຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່

Verse 32

एकमेव फलं जातमुभयोः शापयोरपि / अधुना पश्यनिः श्रीकन्त्रैलोक्यं समजायत

ຜົນຂອງຄຳສາບທັງສອງກັບເປັນຢ່າງດຽວ; ບັດນີ້ຈົ່ງເບິ່ງ ສາມໂລກໄດ້ກາຍເປັນໄຮ້ສີຣີ ໄຮ້ສິຣິມົງຄົນ

Verse 33

न यज्ञाः संप्रवर्त्तन्ते न दानानि च वासव / न यमा नापि नियमा न तपासि च कुत्रचित्

ໂອ ວາສະວະ! ບໍ່ມີພິທີຍັດຍະ ບໍ່ມີທານ; ບໍ່ມີຍະມະ ບໍ່ມີນິຍາມະ ແລະບໍ່ມີຕະປະຢູ່ໃສເລີຍ

Verse 34

विप्राः सर्वे ऽपि निःश्रीका लोभोपहतचेतसः / निःस्त्त्वा धैर्यहीनाश्च नास्तिकाः प्रायशो ऽभवन्

ພວກວິປຣະທັງໝົດໄຮ້ສີຣີ ໃຈຖືກທຳຮ້າຍໂດຍຄວາມໂລບ; ໄຮ້ສັດຕະວະ ໄຮ້ຄວາມກ້າຫານ ແລະສ່ວນໃຫຍ່ກາຍເປັນນາສຕິກ

Verse 35

निरौषधिरसा भूमिर्निवीर्य जायतेतराम् / भास्करो धूसराकारश्चन्द्रमाः कान्तिवर्जितः

ແຜ່ນດິນຂາດລົດຊາດແຫ່ງສະຫມຸນໄພ ແລະອ່ອນແຮງລົງ; ພະອາທິດໝອກມົນ ແລະພະຈັນກໍໄຮ້ປະກາຍ

Verse 36

निस्तेजस्को हविर्भोक्ता मनुद्धूलिकृताकृतिः / न प्रसन्ना दिशां भागा नभो नैव च निर्मलम्

ອັກນີຜູ້ຮັບຮະວິສໄຮ້ເດດ ດັ່ງຖືກຝຸ່ນປົກ; ທິດທັງຫຼາຍບໍ່ຜ່ອງໃສ ແລະຟ້າກໍບໍ່ໃສ

Verse 37

दुर्बला देवताः सर्वा विभान्त्यन्यादृशा इव / विनष्टप्रयमेवास्ति त्रैलोक्यं सचराचरम्

ເທວະທັງປວງອ່ອນແຮງ ແລະດູປານວ່າເປັນອີກຮູບ; ໄຕໂລກພ້ອມສັດຈອນແລະອະຈອນ ຮາວກັບໃກ້ພິນາດ

Verse 38

हयग्रीव उवाच इत्थं कथयतोरेव बृहस्पतिपहेन्द्रयोः / मलकाद्या महादैत्याः स्वर्गलोकं बबाधिरे

ຫຍະກຣີວໄດ້ກ່າວວ່າ—ໃນຂະນະທີ່ພຣະພຶຫັດສະປະຕິ ແລະພຣະອິນທຣາກຳລັງສົນທະນາຢູ່ນັ້ນ ມະຫາໄທຕະຍະເຊັ່ນມະລະກາເປັນຕົ້ນ ໄດ້ລົບກວນສະຫວັນໂລກ

Verse 39

नन्दनोद्यान मखिलं चिच्छिदुर्बलगर्विताः / उद्यानपालकान्सर्वानायुधैः समताडयन्

ດ້ວຍຄວາມຫຍິ້ງຍະໃນກຳລັງ ພວກເຂົາໄດ້ທຳລາຍສວນນັນທະນະໃຫ້ພັງພິນາດ ແລະຕີຜູ້ເຝົ້າສວນທັງປວງດ້ວຍອາວຸດ

Verse 40

प्राकारमवभिद्यैव प्रविश्य नगरान्तरम् / मन्दिरस्थान्सुरान्सर्वानत्यन्तं पर्यपीडयन्

ພວກເຂົາໄດ້ທຳລາຍກຳແພງປ້ອມ ແລ້ວເຂົ້າໄປໃນນະຄອນ ແລະບີບຄັ້ນເທວະທັງປວງທີ່ສະຖິດໃນວິຫານຢ່າງຫນັກ

Verse 41

आजहुरप्सरोरत्नान्यशेषाणि विशेषतः / ततो देवाः समस्ताश्च चक्रुर्भृशमबाधिताः

ໂດຍສະເພາະ ພວກເຂົາໄດ້ກວາດເອົາເພັດນິລະມະນີຂອງອັບສະຣາທັງໝົດ; ດັ່ງນັ້ນເທວະທັງປວງຈຶ່ງຖືກລົບກວນຢ່າງຫນັກ

Verse 42

तादृशं घोषमाकर्म्य वासवः प्रोज्झितासनः / सर्वैरनुगतो देवैः पलायनपरो ऽभवत्

ເມື່ອໄດ້ຍິນສຽງໂຮຮ້ອງແບບນັ້ນ ວາສະວະ (ອິນທຣາ) ກໍລະທິ້ງບັນລັງ; ແລະເມື່ອເທວະທັງປວງຕາມມາ ລາວກໍມຸ່ງໜ້າໄປສູ່ການຫຼົບໜີ

Verse 43

ब्राह्मं धाम समभ्येत्य विषण्मवदनो वृषा / यथावत्कथयामास निखिलं दैत्यचेष्टितम्

ວຶສາ (ອິນທຣາ) ຜູ້ໜ້າເສົ້າໄດ້ໄປຮອດພຣະພຣົມທາມ ແລະເລົ່າເລື່ອງການກະທຳຂອງໄທຕະຍະທັງໝົດຢ່າງຖືກຕ້ອງ

Verse 44

विधातापि तदाकर्ण्य सर्वदेवसमन्वितम् / हतश्रीकं हरिहयमालोक्येदमुवाच ह

ວິທາຕາ (ພຣະພຣົມາ) ໄດ້ຟັງແລ້ວ ພ້ອມດ້ວຍເທວະທັງປວງ ເບິ່ງຫຣິຫະຍະ (ອິນທຣາ) ຜູ້ສິ້ນສະຫງ່າລາສີ ແລ້ວກ່າວຄຳນີ້

Verse 45

इन्द्रत्वमखिलैर्द्देवैर्मुकुन्दं शरणं व्रज / दैत्यारातिर्जगत्कर्ता स ते श्रेयो विधास्यति

ໂອ ອິນທຣາ! ຈົ່ງພ້ອມດ້ວຍເທວະທັງປວງ ໄປພຶ່ງພາພຣະມຸກຸນດາເປັນທີ່ພຶ່ງ. ພຣະອົງເປັນສັດຕູແຫ່ງອະສຸຣ ແລະເປັນຜູ້ສ້າງໂລກ; ຈະປະທານຄວາມດີແກ່ເຈົ້າ.

Verse 46

इत्युक्त्वा तेन सहितः स्वयं ब्रह्मा पितामहः / समस्तदेवसहितः क्षीरोदधिमुपाययौ

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະພຣົມຜູ້ເປັນປິຕາມະຫະ ພ້ອມກັບເຂົາ ແລະເທວະທັງປວງ ໄດ້ໄປຍັງສະມຸດນ້ຳນົມ (ກຩີໂຣດະທິ)

Verse 47

अथ ब्रह्मादयो देवा भगवन्तं जनार्दनम् / तुष्टुवुर्वाग्वरिष्ठाभिः सर्वलोकमहेश्वरम्

ຕໍ່ມາ ເທວະທັງຫຼາຍມີພຣະພຣົມເປັນຕົ້ນ ໄດ້ສັນລະເສີນພຣະພະຄະວານ ຊະນາຣະດະນະ ຜູ້ເປັນມະເຫສວຣແຫ່ງສັບພະໂລກ ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳອັນປະເສີດ

Verse 48

अथ प्रसन्नो भगवान्वासुदेवः सनातनः / जगाद स कलान्देवाञ्जगद्रक्षणलंपटः

ແລ້ວພຣະວາສຸເທວະຜູ້ເປັນນິລັນດອນ ກໍຊົມຊື່ນພໍພຣະໄທ; ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຈະປົກປ້ອງໂລກ ຈຶ່ງຕັດກັບເທວະທັງຫຼາຍ

Verse 49

श्रीभगवानुवाच भवतां सुविधास्यामि तेजसैवोपबृंहमम् / यदुच्यते मयेदानीं युष्माभिस्त द्विधीयताम्

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດວ່າ ເຮົາຈະອຸປະຖຳພວກເຈົ້າ ແລະເສີມພະລັງດ້ວຍເດຊຂອງເຮົາ. ບັດນີ້ ສິ່ງທີ່ເຮົາກ່າວ ຈົ່ງປະຕິບັດໃຫ້ເປັນໄປຕາມນັ້ນ

Verse 50

ओषधिप्रवराः सर्वाः क्षिपत क्षीरसागरे / असुरैरपि संधाय सममेव च तैरिह

ໂອ ພວກເທວະທັງຫຼາຍ ຈົ່ງໂຍນສະຫມຸນໄພອັນປະເສີດທັງປວງລົງໃນທະເລນ້ຳນົມ; ທີ່ນີ້ຈົ່ງເຮັດສັນຍາແມ່ນແຕ່ກັບອະສຸຣາ ແລະກະທຳຮ່ວມກັນຢ່າງເທົ່າເທົ່າກັບເຂົາເຈົ້າ

Verse 51

मन्थानं मन्दरं कृत्वा कृत्वा योक्त्रं च वासुकिम् / मयि स्थिते सहाये तु मथ्यताममृतं सुराः

ໃຫ້ເອົາພູມັນທະຣາເປັນໄມ້ກວນ ແລະໃຫ້ນາກວາສຸກິເປັນເຊືອກ; ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າສະຖິດເປັນຜູ້ຊ່ວຍ ໂອ ພວກສຸຣະ ຈົ່ງກວນເພື່ອໄດ້ອະມຣິຕະ

Verse 52

समस्तदानवाश्चापि वक्तव्याः सांत्वपूर्वकम् / सामान्यमेव युष्माकमस्माकं च फलं त्विति

ຕໍ່ດານະວະທັງປວງກໍພຶງກ່າວດ້ວຍຖ້ອຍຄຳປອບໃຈວ່າ “ຜົນນີ້ເປັນຮ່ວມກັນ ຂອງພວກເຈົ້າແລະຂອງພວກເຮົາ ເທົ່າເທົ່າກັນ”

Verse 53

मथ्यमाने तु दुग्धाब्धौ या समुत्पद्यते सुधा / तत्पानाद्बलिनो यूयममर्त्याश्च भविष्यथ

ເມື່ອທະເລນ້ຳນົມຖືກກວນ ສຸທາທີ່ເກີດຂຶ້ນນັ້ນ; ເມື່ອດື່ມມັນແລ້ວ ພວກເຈົ້າຈະແຂງແຮງ ແລະເປັນອະມະຕະ

Verse 54

यथा दैत्याश्च पीयूषं नैतत्प्राप्स्यन्ति किञ्चन / केवलं क्लेशवन्तश्च करिष्यामि तथा ह्यहम्

ຂ້າພະເຈົ້າຈະເຮັດໃຫ້ເປັນໄປດັ່ງນີ້: ໃຫ້ພວກໄດຕະຍະບໍ່ໄດ້ຮັບອະມຣິຕະນີ້ແມ່ນແຕ່ນ້ອຍ ແລະໃຫ້ເຂົາເຈົ້າໄດ້ແຕ່ຄວາມລຳບາກເທົ່ານັ້ນ

Verse 55

इति श्रीवासुदेवेन कथिता निखिलाः सुराः / संधानं त्वतुलैर्दैत्यैः कृतवन्तस्तदा सुराः / नानाविधौषधिगणं समानीय सुरासुराः

ດັ່ງນີ້ ພຣະສີວາສຸເທວະໄດ້ກ່າວແກ່ເທວະທັງປວງ. ເທວະຈຶ່ງເຮັດສັນຕິກັບໄດຕະຍະຜູ້ຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ແລະ ເທວະ-ອະສຸຣາໄດ້ຮວບຮວມຢາສົມຸນໄພນານາຊະນິດມາພ້ອມກັນ.

Verse 56

श्रीराब्धिपयसि क्षिप्त्वा चन्द्रमो ऽधिकनिर्मलम् / मन्थानं मन्दरं कृत्वा कृत्वा योक्त्रं तु वासुकिम् / प्रारेभिरे प्रयत्नेन मन्थितुं यादसां पतिम्

ເຂົາໄດ້ໂຍນດວງຈັນອັນບໍລິສຸດຍິ່ງລົງໃນນ້ຳນົມແຫ່ງສະມຸດສີ ໃຫ້ພູມັນດະຣາເປັນແກນກວນ ໃຊ້ນາກວາສຸກີເປັນເຊືອກ ແລະເລີ່ມກວນສະມຸດ—ເຈົ້າແຫ່ງສັດນ້ຳ—ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ.

Verse 57

वासुकेः पुच्छभागे तु सहिताः सर्वदेवताः / शिरोभागे तु दैतेया नियुक्तास्तत्र शौरिणा

ທີ່ປາຍຫາງຂອງວາສຸກີ ເທວະທັງປວງໄດ້ຊຸມນຸມກັນ; ທີ່ສ່ວນຫົວນັ້ນ ຊໍຣິ (ກຣິດສະນະ) ໄດ້ຈັດໃຫ້ໄດຕະຍະປະຈຳຢູ່.

Verse 58

बलवन्तो ऽपि ते दैत्यास्तन्मुखोच्छ्वासपावकैः / निर्दग्धवपुषः सर्वे निस्तेजस्कास्तदाभवन्

ແມ່ນແຕ່ໄດຕະຍະເຫຼົ່ານັ້ນຈະແຂງແຮງ ແຕ່ໄຟຈາກລົມຫາຍໃຈທີ່ພຸ່ງອອກຈາກປາກຂອງລາວ ໄດ້ເຜົາກາຍພວກເຂົາທັງໝົດ ແລະໃນຂະນະນັ້ນພວກເຂົາກໍກາຍເປັນຜູ້ໄຮ້ຣັດສະມີ.

Verse 59

पुच्छदेशे तु कर्षन्तो मुहुराप्यायिताः सुराः / अनुकूलेन वातेन विष्णुना प्रेरितेन तु

ເມື່ອເທວະດຶງຢູ່ທີ່ປາຍຫາງ ພວກເຂົາກໍໄດ້ຮັບກຳລັງແລະຄວາມສົດຊື່ນຊ້ຳໆ ເນື່ອງຈາກລົມອັນເກື້ອກູນທີ່ພຣະວິສະນຸໄດ້ຊັກນຳ ເປັນຜູ້ຊ່ວຍເຫຼືອ.

Verse 60

आदिकूर्माकृतिः श्रीमान्मध्ये क्षीरपयोनिधेः / भ्रमतो मन्दराद्रेस्तु तस्या धिष्टानतामगात्

ໃນກາງທະເລນ້ຳນົມ ພຣະຜູ້ມີສິຣີໄດ້ປາງເປັນອາດິກູຣະມະ ແລະເປັນຖານຮອງພູມັນທະຣາທີ່ກຳລັງຫມຸນ

Verse 61

मध्ये च सर्वदेवानां रूपेणान्येन माधवः / चकर्ष वासुकिं वेगाद्दैत्यमध्ये परेण च

ທ່າມກາງເທວະທັງຫຼາຍ ມາທະວະໃນອີກປາງໜຶ່ງໄດ້ດຶງວາສຸກີຢ່າງໄວ ແລະໃນອີກປາງໜຶ່ງກໍດຶງຢູ່ທ່າມກາງພວກໄທຕະຍະ

Verse 62

ब्रह्मरूपेण तं शैलं विधार्याक्रान्तवारिधिम् / अपरेण च देवर्षिर्महता तेजसा मुहुः

ໃນປາງພຣະພຣະຫມາ ພຣະອົງໄດ້ຄ້ຳຈຸນພູນັ້ນໃຫ້ຕັ້ງມັ່ນເທິງທະເລ; ແລະໃນອີກປາງເປັນເທວະລຶສີ ທຣົງແຜ່ຮັດສະມີອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຢູ່ເນືອງໆ

Verse 63

उपवृंहितवान्देवान्येन ते बलशालिनः / तेजसा पुनरन्येन बलात्कारसहेन सः

ໃນປາງໜຶ່ງ ພຣະອົງໄດ້ເສີມກຳລັງແລະປຸກໃຈເທວະຜູ້ແຂງແກ່ງ; ໃນອີກປາງໜຶ່ງ ດ້ວຍຕະເຈະອັນແຮງກ້າ ທຳໃຫ້ພວກເຂົາທົນຕໍ່ຄວາມເຫນື່ອຍຍາກໄດ້

Verse 64

उपबृंहितवान्नागं सर्वशक्तिजनार्दनः / मथ्यमाने ततस्तस्मिन्क्षीरब्धौ देवदानवैः

ພຣະຊະນາຣະດະນະ ຜູ້ມີພະລັງທັງປວງ ໄດ້ເສີມກຳລັງໃຫ້ນາກວາສຸກີດ້ວຍ; ແລ້ວເທວະແລະດານະວະກໍເລີ່ມກວນທະເລນ້ຳນົມ

Verse 65

आविर्बभूव पुरतः सुरभिः सुरपूजिता / मुदं जग्मुस्तदा देवा दैतेयाश्च तपोधन

ໃນເວລານັ້ນ ສຸຣະພີ ຜູ້ຖືກເທວະບູຊາ ປາກົດຢູ່ຕໍ່ໜ້າ. ໂອ ຜູ້ມີຕະປະ, ເທວະແລະໄທຕະຍະຕ່າງຍິນດີ.

Verse 66

मथ्यमाने पुनस्तस्मिन्क्षीराब्दौ देवदानवैः / किमेतदिति सिद्धानां दिवि चिन्तयतां तदा

ເມື່ອເທວະແລະດານະວະກຳລັງກວນທະເລນ້ຳນົມອີກຄັ້ງ ສິດທະໃນສະຫວັນກໍຄິດວ່າ “ນີ້ແມ່ນຫຍັງ?”

Verse 67

उत्थिता वारुणी देवी मदाल्लोलविलोचना / असुराणां पुरस्तात्सा स्मयमाना व्यतिष्ठत

ແລ້ວ ເທວີວາຣຸນີ ຜູ້ມີດວງຕາໄຫວເອນດ້ວຍຄວາມເມົາ ກໍຜຸດຂຶ້ນ ແລະຢືນຢິ້ມຢູ່ຕໍ່ໜ້າອະສຸຣະ

Verse 68

जगृहुर्नैव तां दैत्या असुराश्चाभवंस्ततः / सुरा न विद्यते येषां तेनैवासुरशब्दिताः

ໄທຕະຍະແລະອະສຸຣະບໍ່ຮັບນາງ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງໄດ້ຊື່ວ່າ “ອະສຸຣະ”. ຜູ້ໃດບໍ່ມີ “ສຸຣາ” ຈຶ່ງຖືກເອີ້ນວ່າອະສຸຣະດ້ວຍເຫດນັ້ນ.

Verse 69

अथसा सर्वदेवानामग्रतः समतिष्ठत / जगृहुस्तां मुदा देवाः सूचिताः परमेष्ठिना / सुराग्रहणतो ऽप्येते सुरशब्देन कीर्तिताः

ຕໍ່ມາ ນາງຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າເທວະທັງປວງ. ຕາມສັນຍາຂອງປະຣະເມດຖິນ (ພຣະພຣົມ) ເທວະທັງຫຼາຍຮັບນາງດ້ວຍຄວາມຍິນດີ; ແລະເພາະຮັບ “ສຸຣາ” ຈຶ່ງຖືກຂານນາມວ່າ “ສຸຣະ”.

Verse 70

मथ्यमाने ततो भूयः पारिजातो महाद्रुमः / आविरासीत्सुंगधेन परितो वासयञ्जगत्

ເມື່ອການກວນສະມຸດດຳເນີນຕໍ່ໄປ ຕົ້ນໄມ້ໃຫຍ່ “ປາຣິຈາຕະ” ກໍປາກົດຂຶ້ນອີກ; ກິ່ນຫອມທິບແຜ່ອອກອົບອວນທົ່ວໂລກາ

Verse 71

अत्यर्थसुंदराकारा धीराश्चाप्सरसां गणाः / आविर्भूताश्च देवर्षे सर्वलोकमनोहराः

ໂອ ເທວະຣິສີ! ຝູງອັບສະຣາຜູ້ມີຮູບງາມຢ່າງຍິ່ງ ແລະມີຈິດໃຈໝັ້ນຄົງ ໄດ້ປາກົດຂຶ້ນ; ພວກນາງເປັນທີ່ຫຼົງໃຫຼຂອງທົ່ວໂລກ

Verse 72

ततः शीतांशुरुदभूत्तं जग्राह महेश्वरः / विषजातं तदुत्पन्नं जगृहुर्नागजातयः

ຕໍ່ມາ “ສີຕາງສຸ” (ດວງຈັນ) ກໍອຸບັດຂຶ້ນ; ພຣະມະເຫສວະຣະໄດ້ຮັບໄວ້. ສ່ວນພິດທີ່ເກີດຂຶ້ນນັ້ນ ພວກນາກະວົງຮັບໄວ້ແບກຮັບ

Verse 73

कौस्तुभाख्यं ततो रत्नमाददे तज्जनार्दनः / ततः स्वपत्रगन्धेन मदयन्ती महौषधीः / विजया नाम संजज्ञे भैरवस्तामुपाददे

ຕໍ່ມາ ຈະນາຣະດະນະໄດ້ຮັບແກ້ວຮັດນະນາມ “ເກົາສະຕຸພະ” ໄວ້. ຕໍ່ມາ “ວິຊະຍາ” ເປັນພືດຢາທິບໃຫຍ່ ທີ່ກິ່ນໃບເຮັດໃຫ້ຫມູ່ສະຫມຸນໄພເຄລິ້ມ ໄດ້ອຸບັດຂຶ້ນ; ໄພຣະວະໄດ້ຮັບນາງໄວ້

Verse 74

ततो दिव्यांबरधरो देवो धन्वन्तरिः स्वयम् / उपस्थितः करे बिभ्रदमृताढ्यं कमण्डलुम्

ຕໍ່ມາ ພຣະທັນວັນຕະຣິ ເທວະຜູ້ນຸ່ງຫົ່ມອາພອນທິບ ໄດ້ປາກົດພຣະອົງເອງ; ໃນພຣະຫັດຖືກະມັນດະລຸທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍອະມຣິຕະ

Verse 75

ततः प्रहृष्टमनसो देवा दैत्याश्च सर्वतः / मुनयश्चाभवंस्तुष्टास्तदानीं तपसां निधे

ແລ້ວເທວະທັງຫຼາຍ ແລະ ໄດຕະທັງຫຼາຍ ທົ່ວທິດທາງ ກໍມີໃຈປິຕິຍິນດີ; ໂອ ຄັງແຫ່ງຕະປະ ໃນເວລານັ້ນ ບັນດາມຸນີກໍພໍໃຈ.

Verse 76

ततो विकसितांभोजवासिनी वरदायिनी / उत्थिता पद्महस्ता श्रीस्तस्मात्क्षीरमहार्मवात्

ຈາກນັ້ນ ພຣະສີ ຜູ້ສະຖິດໃນດອກບົວບານ ຜູ້ປະທານພອນ ຜູ້ມືຖືດອກບົວ ໄດ້ຜຸດຂຶ້ນຈາກມະຫາສະມຸດນ້ຳນົມນັ້ນ.

Verse 77

अथ तां मुनयः सर्वे श्रीसुक्तेन श्रियं पराम् / तुष्टुवुस्तुष्ट हृदया गन्धर्वाश्च जगुः परम्

ຕໍ່ມາ ບັນດາມຸນີທັງປວງ ໄດ້ສັນລະເສີນພຣະສີອັນສູງສຸດ ດ້ວຍ “ສີສູກຕະ”; ແລະ ພວກຄັນທັຣວະຜູ້ປິຕິກໍຂັບຮ້ອງບົດເພງອັນປະເສີດ.

Verse 78

विश्वाजीप्रमुखाः सर्वे ननृतुश्चाप्सरोगणाः / गङ्गाद्याः पुण्यनद्यश्च स्नानार्थमुपतस्थिरे

ອັບສະຣາທັງຫຼາຍ ມີວິດສະວາຊີເປັນຫົວໜ້າ ກໍພາກັນຟ້ອນລຳ; ແລະ ແມ່ນ້ຳອັນສັກສິດ ມີຄົງຄາເປັນຕົ້ນ ກໍມາປະຈົບເພື່ອການສົງນ້ຳ.

Verse 79

अष्टौ दिग्दन्तिनश्चैव मेध्यपात्रस्थितं जलम् / आदाय स्नापयाञ्चक्रुस्तां श्रियं पद्मवासिनीम्

ຊ້າງທິດທັງແປດໄດ້ນຳນ້ຳທີ່ຢູ່ໃນພາຊະນະອັນບໍລິສຸດ ມາສົງນ້ຳພຣະສີ ຜູ້ສະຖິດໃນດອກບົວ.

Verse 80

तुलसीं च समुत्पन्नां परार्ध्या मैक्यजां हरेः / पद्ममालां ददौ तस्यै मूर्तिमान्क्षीरसागरः

ທຸລະສີຜູ້ຄວນບູຊາຢ່າງສູງ ເກີດຂຶ້ນຈາກຄວາມເປັນໜຶ່ງກັບພຣະຫຣິ; ຄະຊີຣະສາຄະຣະຜູ້ມີຮູບໄດ້ຖວາຍພວງມາລາດອກບົວໃຫ້ນາງ.

Verse 81

भूषणानि च दिव्यानि विश्वकर्मा समर्पयत् / दिव्यमाल्यां बरधरा दिव्यभूषणभूषिता / ययौ वक्षस्थलं विष्णोः सर्वेषां पश्यतां रमा

ວິສະວະກັມມະໄດ້ຖວາຍເຄື່ອງປະດັບທິບ; ພຣະຣະມາ ຜູ້ຖືພວງມາລາທິບ ແລະປະດັບດ້ວຍອາພອນທິບ ໄດ້ໄປສູ່ອົງອຸລາຂອງພຣະວິດສະນຸ ຕໍ່ໜ້າທຸກຜູ້.

Verse 82

तुलसी तु धृता तेन विष्णुना प्रभविष्णुना / पश्यति स्म च सा देवी विष्णुवक्षथलालया / देवान्दयार्द्रया दृष्ट्या सर्वलोकमहेश्वरी

ພຣະວິດສະນຸຜູ້ມີອຳນາດໄດ້ຮັບທຸລະສີໄວ້; ທ່ານເທວີຜູ້ສະຖິດຢູ່ໃນອົງອຸລາຂອງພຣະວິດສະນຸ ເປັນມະເຫສະວະຣີແຫ່ງທຸກໂລກ ໄດ້ເບິ່ງເທວະທັງຫຼາຍດ້ວຍສາຍຕາຊຸ່ມດ້ວຍເມດຕາ.