Adhyaya 18
Diti’s Puṁsavana Vow, Indra’s Intervention, and the Birth of the Maruts
ບົດນີ້ສືບຕໍ່ເສັ້ນສາຍວົງສາ ໂດຍສຳເລັດກິ່ງສຳຄັນຂອງລູກຊາຍຂອງອະດິຕິ (ອາດິຕະຍະ) ແລ້ວຫັນໄປຫາດິຕິ ແລະດາຍຕະຍະ ເພື່ອເຊື່ອມສາຍພົວພັນລະຫວ່າງພົນລະກຳຄອສມິກກັບເຫດປັດໃຈທາງທຳມະ ແລະພະຄະຕິ. ຫຼັງຈາກລຽງລຳດັບລູກຫຼານທີ່ເກີ່ຍວກັບພິທີຍັດຍະ ແລະຕົ້ນກຳເນີດຂອງຣິຊິ (ມີການຊີ້ນຳໄປຫາລີລາຂອງວາມະນ/ອຸຣຸກຣະມະ ໃນສະກັນທະ 8) ເລື່ອງຫັນໄປຫາຄວາມໂສກເສົ້າຂອງດິຕິຕໍ່ຮິຣັນຍາກຊະ ແລະຮິຣັນຍະກະຊິປຸ ແລະນາງຕັ້ງໃຈຈະມີບຸດເພື່ອຂ້າອິນດຣະ. ດິຕິຮັບໃຊ້ຄາຊະຍະປະຢ່າງສະຫຼາດ ຈົນທ່ານພໍໃຈ ແລະໃຫ້ພອນແບບມີເງື່ອນໄຂ ໂດຍໃຫ້ຖືວຣະຕະພຸṁສະວະນະ 1 ປີ ທີ່ສອດຄ່ອງກັບວິສະນຸພັກຕິ. ອິນດຣະກົດກັງວົນເພື່ອຮັກສາຕົນ ຈຶ່ງຮັບໃຊ້ດິຕິພາຍນອກ ແຕ່ຄອຍຫາຂໍ້ຜິດ; ເມື່ອດິຕິພາດພົນມາລະຍາດໃນເວລາສົມຄວນຕອນແລງ ອິນດຣະເຂົ້າໄປໃນຄັນ ແລະແຍກຕົວອ່ອນເປັນ 7 ແລ້ວເປັນ 49; ແຕ່ໂດຍພຣະກຸນຂອງພຣະວິສະນຸ ພວກເຂົາມີຊີວິດ ເກີດເປັນມາຣຸດ ແລະກາຍເປັນພັນມິດຂອງອິນດຣະ. ທ້າຍບົດ ອິນດຣະສາລະພາບ, ດິຕິໄດ້ຮັບການຊຳລະ ແລະພໍໃຈ; ສຸກະເທວະເຊີນພະຣິກຊິດຖາມຕໍ່ ເພື່ອນຳເລື່ອງໄປສູ່ການສົນທະນາຕໍ່ໄປເກືອບກັບດີວະ-ອະສຸຣະ ແລະເຫດປັດໃຈທາງທຳມະ.
Shlokas
Verse 1
श्रीशुक उवाच पृश्निस्तु पत्नी सवितु: सावित्रीं व्याहृतिं त्रयीम् । अग्निहोत्रं पशुं सोमं चातुर्मास्यं महामखान् ॥ १ ॥
ພຣະສີສຸກເກທະວະ ໂກສວາມີ ກ່າວວ່າ: ປຣິຊນີ ພັນລະຍາຂອງ ສະວິຕາ ໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດທິດາສາມ—ສາວິຕຣີ, ວະຍາຫຣິຕິ, ແລະ ຕຣະຍີ—ແລະບຸດນາມ ອັກນິໂຫຕຣ, ປະຊຸ, ໂສມ, ຈາຕຸຣມາສຍ, ແລະ ມະຫາຍັຊຍະ।
Verse 2
सिद्धिर्भगस्य भार्याङ्ग महिमानं विभुं प्रभुम् । आशिषं च वरारोहां कन्यां प्रासूत सुव्रताम् ॥ २ ॥
ໂອ ພຣະຣາຊາ, ສິດທິ ພັນລະຍາຂອງ ພະຄະ ໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດບຸດສາມນາມ ມະຫິມາ, ວິພຸ, ແລະ ປຣະພຸ ແລະທິດາຜູ້ງາມຍິ່ງນາມ ອາສີ (ອາສິດ)।
Verse 3
धातु: कुहू: सिनीवाली राका चानुमतिस्तथा । सायं दर्शमथ प्रात: पूर्णमासमनुक्रमात् ॥ ३ ॥ अग्नीन् पुरीष्यानाधत्त क्रियायां समनन्तर: । चर्षणी वरुणस्यासीद्यस्यां जातो भृगु: पुन: ॥ ४ ॥
ທາຕາມີພັນລະຍາ 4 ຄົນ: ຄຸຫູ, ສິນີວາລີ, ຣາກາ ແລະ ອະນຸມະຕິ; ຈາກນາງເຫຼົ່ານັ້ນເກີດບຸດຕາມລຳດັບ ສາຍັມ, ດັຣຊະ, ປຣາຕະຫ໌ ແລະ ປູຣນະມາສ. ຕໍ່ມາ ວິທາຕາ ໃນຄອບຄອງຂອງ ກຣິຍາ ໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດເທວະອັກນີ 5 ອົງ ນາມ ປຸຣີຊະຍະ. ພັນລະຍາຂອງ ວະຣຸນະ ຊື່ ຈັຣຊະນີ; ໃນຄອບຄອງນາງນັ້ນ ພຣຶກຸ ບຸດຂອງ ພຣະພຣົມາ ໄດ້ເກີດອີກຄັ້ງ।
Verse 4
धातु: कुहू: सिनीवाली राका चानुमतिस्तथा । सायं दर्शमथ प्रात: पूर्णमासमनुक्रमात् ॥ ३ ॥ अग्नीन् पुरीष्यानाधत्त क्रियायां समनन्तर: । चर्षणी वरुणस्यासीद्यस्यां जातो भृगु: पुन: ॥ ४ ॥
ທາຕາມີພັນລະຍາ 4 ຄົນ: ຄຸຫູ, ສິນີວາລີ, ຣາກາ ແລະ ອະນຸມະຕິ; ຈາກນາງເຫຼົ່ານັ້ນເກີດບຸດຕາມລຳດັບ ສາຍັມ, ດັຣຊະ, ປຣາຕະຫ໌ ແລະ ປູຣນະມາສ. ຕໍ່ມາ ວິທາຕາ ໃນຄອບຄອງຂອງ ກຣິຍາ ໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດເທວະອັກນີ 5 ອົງ ນາມ ປຸຣີຊະຍະ. ພັນລະຍາຂອງ ວະຣຸນະ ຊື່ ຈັຣຊະນີ; ໃນຄອບຄອງນາງນັ້ນ ພຣຶກຸ ບຸດຂອງ ພຣະພຣົມາ ໄດ້ເກີດອີກຄັ້ງ।
Verse 5
वाल्मीकिश्च महायोगी वल्मीकादभवत्किल । अगस्त्यश्च वसिष्ठश्च मित्रावरुणयोऋर्षी ॥ ५ ॥
ເວົ້າກັນວ່າ ດ້ວຍເຊື້ອຂອງວະຣຸນະ ມະຫາໂຍຄີ ວາລະມີກິ ເກີດຈາກຈອມປວກ (ວັລມີກ). ພຣຶກຸ ແລະ ວາລະມີກິ ເປັນບຸດພິເສດຂອງວະຣຸນະ; ອະກັດສະຕະ ແລະ ວະສິດຖະ ເປັນລູກຮ່ວມຂອງ ມິຕຣະ-ວະຣຸນະ.
Verse 6
रेत: सिषिचतु: कुम्भे उर्वश्या: सन्निधौ द्रुतम् । रेवत्यां मित्र उत्सर्गमरिष्टं पिप्पलं व्यधात् ॥ ६ ॥
ເມື່ອເຫັນອຸຣະວະຊີ ມິຕຣະ ແລະ ວະຣຸນະ ໄດ້ປ່ອຍເຊື້ອຢ່າງວ່ອງໄວລົງໃນໝໍ້ດິນ (ກຸມພ) ແລະເກັບຮັກສາໄວ້। ຕໍ່ມາຈາກໝໍ້ນັ້ນ ອະກັດສະຕະ ແລະ ວະສິດຖະ ປາກົດ; ແລະໃນຄອບຄອງຂອງເມຍຊື່ ເຣວະຕີ ມິຕຣະໄດ້ມີບຸດສາມຄົນ: ອຸດສະຣກ, ອະຣິດຖະ, ແລະ ປິບພະລະ.
Verse 7
पौलोम्यामिन्द्र आधत्त त्रीन् पुत्रानिति न: श्रुतम् । जयन्तमृषभं तात तृतीयं मीढुषं प्रभु: ॥ ७ ॥
ໂອ ພະຣາຊາ ປະຣີກຊິດ ພວກເຮົາໄດ້ຍິນວ່າ ພຣະອິນທຣະ ຈອມເທວະ ໄດ້ມີບຸດສາມຄົນໃນຄອບຄອງຂອງ ປາວໂລມີ: ຈະຍັນຕະ, ຣຶສະພະ, ແລະ ມີດຸຊະ ເປັນຄົນທີສາມ.
Verse 8
उरुक्रमस्य देवस्य मायावामनरूपिण: । कीर्तौ पत्न्यां बृहच्छ्लोकस्तस्यासन् सौभगादय: ॥ ८ ॥
ເທວະອຸຣຸກຣະມະ ຜູ້ມີິດຫຼາຍປະການ ໄດ້ປາກົດໃນຮູບວາມະນະ (ຄົນເຕັ້ຍ) ໂດຍອຳນາດຂອງພຣະອົງເອງ। ໃນຄອບຄອງຂອງພຣະຊາຍາຊື່ ກີຣຕິ ມີບຸດຊື່ ບຣຶຫັດສະໂລກະ ແລະບຸດນັ້ນມີລູກຫຼາຍ ໂດຍມີ ເສົາພະຄະ ເປັນຕົ້ນ.
Verse 9
तत्कर्मगुणवीर्याणि काश्यपस्य महात्मन: । पश्चाद्वक्ष्यामहेऽदित्यां यथैवावततार ह ॥ ९ ॥
ຕໍ່ໄປ (ໃນຄັນໂທທີ 8 ຂອງ ສຣີມັດ-ພາຄະວະຕຳ) ພວກເຮົາຈະພັນນາວ່າ ອຸຣຸກຣະມະ ພຣະວາມະນະເທວະ ໄດ້ອະວະຕານເປັນບຸດຂອງມະຫາຕະມາ ກັດຊະຍະປະ ຈາກຄອບຄອງຂອງອະດິຕິ ແນວໃດ, ແລະດ້ວຍສາມກ້າວໄດ້ຄອບຄຸມສາມໂລກແນວໃດ; ພ້ອມທັງກິດອັນອັດສະຈັນ, ຄຸນລັກສະນະ ແລະິດເດດຂອງພຣະອົງ.
Verse 10
अथ कश्यपदायादान् दैतेयान् कीर्तयामि ते । यत्र भागवत: श्रीमान् प्रह्रादो बलिरेव च ॥ १० ॥
ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະພັນນາລູກຫຼານຂອງດິຕິ ທີ່ເກີດຈາກກັສຍະປະແຕ່ເປັນພວກໄທຕະຍະ; ໃນວົງສານີ້ເອງ ປຣະຫລາດຜູ້ເປັນພະພັກຕິ ແລະ ບາລີມະຫາຣາຊ ປາກົດຂຶ້ນ।
Verse 11
दितेर्द्वावेव दायादौ दैत्यदानववन्दितौ । हिरण्यकशिपुर्नाम हिरण्याक्षश्च कीर्तितौ ॥ ११ ॥
ຈາກຄັນຂອງດິຕິ ກ່ອນອື່ນເກີດລູກຊາຍສອງຄົນ—ຫິຣັນຍະກະຊິປຸ ແລະ ຫິຣັນຍາກຊະ; ທັງສອງມີພະລັງຫຼາຍ ແລະໄດ້ຮັບການບູຊາຈາກໄທຕະຍະ ແລະ ດານະວະ।
Verse 12
हिरण्यकशिपोर्भार्या कयाधुर्नाम दानवी । जम्भस्य तनया सा तु सुषुवे चतुर: सुतान् ॥ १२ ॥ संह्रादं प्रागनुह्रादं ह्रादं प्रह्रादमेव च । तत्स्वसा सिंहिका नाम राहुं विप्रचितोऽग्रहीत् ॥ १३ ॥
ພັນລະຍາຂອງຫິຣັນຍະກະຊິປຸ ຊື່ ກະຍາທຸ ເປັນດານະວີ ແລະເປັນທິດາຂອງຈັມພະ; ນາງໃຫ້ກຳເນີດລູກຊາຍສີ່ຄົນຕາມລຳດັບ: ສັມຫລາດ, ປຣາກ-ອະນຸຫລາດ, ຫລາດ, ແລະ ປຣະຫລາດ. ນ້ອງສາວຂອງເຂົາເຈົ້າຊື່ ສິງຫິກາ ໄດ້ແຕ່ງງານກັບ ວິປຣະຈິດ ແລະໃຫ້ກຳເນີດ ຣາຫູ.
Verse 13
हिरण्यकशिपोर्भार्या कयाधुर्नाम दानवी । जम्भस्य तनया सा तु सुषुवे चतुर: सुतान् ॥ १२ ॥ संह्रादं प्रागनुह्रादं ह्रादं प्रह्रादमेव च । तत्स्वसा सिंहिका नाम राहुं विप्रचितोऽग्रहीत् ॥ १३ ॥
ພັນລະຍາຂອງຫິຣັນຍະກະຊິປຸ ຊື່ ກະຍາທຸ ເປັນດານະວີ ແລະເປັນທິດາຂອງຈັມພະ; ນາງໃຫ້ກຳເນີດລູກຊາຍສີ່ຄົນຕາມລຳດັບ: ສັມຫລາດ, ປຣາກ-ອະນຸຫລາດ, ຫລາດ, ແລະ ປຣະຫລາດ. ນ້ອງສາວຂອງເຂົາເຈົ້າຊື່ ສິງຫິກາ ໄດ້ແຕ່ງງານກັບ ວິປຣະຈິດ ແລະໃຫ້ກຳເນີດ ຣາຫູ.
Verse 14
शिरोऽहरद्यस्य हरिश्चक्रेण पिबतोऽमृतम् । संह्रादस्य कृतिर्भार्यासूत पञ्चजनं तत: ॥ १४ ॥
ເມື່ອຣາຫູປອມຕົວດື່ມອະມຣິຕະທ່າມກາງເທວະ ພຣະຫຣິໄດ້ໃຊ້ຈັກຣາຕັດສະໂຫຼກຂອງເຂົາ. ພັນລະຍາຂອງສັມຫລາດຊື່ ກຣິຕິ; ນາງໃຫ້ກຳເນີດບຸດຊື່ ປັນຈະຈະນະ.
Verse 15
ह्रादस्य धमनिर्भार्यासूत वातापिमिल्वलम् । योऽगस्त्याय त्वतिथये पेचे वातापिमिल्वल: ॥ १५ ॥
ພັນລະຍາຂອງ ຮລາດ ຊື່ ທະມະນີ ໄດ້ໃຫ້ກໍ່ເກີດບຸດສອງຄົນ ຄື ວາຕາປິ ແລະ ອິລວະລະ. ເມື່ອ ລຶສີ ອະກັດສະຕະຍະ ເປັນແຂກຂອງ ອິລວະລະ, ອິລວະລະ ໄດ້ປຸງ ວາຕາປິ ທີ່ແປງກາຍເປັນແກະ ແລ້ວນໍາມາຖວາຍເປັນອາຫານຮັບຮອງ.
Verse 16
अनुह्रादस्य सूर्यायां बाष्कलो महिषस्तथा । विरोचनस्तु प्राह्रादिर्देव्यां तस्याभवद्बलि: ॥ १६ ॥
ພັນລະຍາຂອງ ອະນຸຮລາດ ຊື່ ສູຣະຍາ ໄດ້ໃຫ້ກໍ່ເກີດບຸດສອງຄົນ ຄື ບາສກະລະ ແລະ ມະຫິສະ. ພຣະຫລາດະມີບຸດຊື່ ວິໂຣຈະນະ ແລະ ຈາກພັນລະຍາຂອງວິໂຣຈະນະ ໄດ້ເກີດ ພຣະບາລິ ມະຫາຣາຊາ.
Verse 17
बाणज्येष्ठं पुत्रशतमशनायां ततोऽभवत् । तस्यानुभावं सुश्लोक्यं पश्चादेवाभिधास्यते ॥ १७ ॥
ຕໍ່ມາ ພຣະບາລິ ມະຫາຣາຊາ ໄດ້ມີບຸດໜຶ່ງຮ້ອຍຄົນໃນຄັນຂອງ ອະຊະນາ. ໃນບຸດທັງໜຶ່ງຮ້ອຍນັ້ນ ພຣະບານ ເປັນຜູ້ໃຫຍ່ສຸດ. ກິດຈະກຳອັນນ່າສັນລະເສີນຂອງ ພຣະບາລິ ຈະຖືກກ່າວໃນພາຍຫຼັງ (ໃນສະກັນທີ 8).
Verse 18
बाण आराध्य गिरिशं लेभे तद्गणमुख्यताम् । यत्पार्श्वे भगवानास्ते ह्यद्यापि पुरपालक: ॥ १८ ॥
ພຣະບານ ໄດ້ບູຊາ ພຣະຄິຣີຊະ (ພຣະສິວະ) ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະໄດ້ຮັບຕຳແໜ່ງສຳຄັນໃນຫມູ່ບໍລິວານຂອງພຣະສິວະ. ແມ່ນຈົນທຸກມື້ນີ້ ພຣະສັງກະຣະ ຍັງຢືນຄຽງຂ້າງ ແລະຄຸ້ມຄອງນະຄອນຫຼວງຂອງພຣະບານຢູ່ເສມອ.
Verse 19
मरुतश्च दिते: पुत्राश्चत्वारिंशन्नवाधिका: । त आसन्नप्रजा: सर्वे नीता इन्द्रेण सात्मताम् ॥ १९ ॥
ເທວະມະຣຸດ 49 ອົງ ກໍເກີດຈາກຄັນຂອງ ດິຕິ. ພວກເຂົາທັງໝົດບໍ່ມີລູກຫຼານ. ແມ່ນແມ່ນວ່າເກີດຈາກ ດິຕິ, ແຕ່ ພຣະອິນທຣະ ໄດ້ຍົກພວກເຂົາໃຫ້ໄດ້ຖານະເປັນເທວະ ແລະໃຫ້ຢູ່ໃນຄວາມເປັນອັນດຽວກັບໝູ່ເທວະ.
Verse 20
श्रीराजोवाच कथं त आसुरं भावमपोह्यौत्पत्तिकं गुरो । इन्द्रेण प्रापिता: सात्म्यं किं तत्साधु कृतं हि तै: ॥ २० ॥
ກະສັດ ປາຣີກສິດ ໄດ້ຖາມວ່າ: ຂ້າແດ່ທ່ານອາຈານ, ເນື່ອງຈາກການເກີດຂອງພວກເຂົາ, ເຫຼົ່າ ມາຣຸດ ທັງສີ່ສິບເກົ້າ ຕ້ອງມີຈິດໃຈເປັນອະສູນ. ເຫດໃດ ພະອິນ, ລາຊາແຫ່ງສະຫວັນ, ຈຶ່ງປ່ຽນພວກເຂົາໃຫ້ເປັນເທວະດາ? ພວກເຂົາໄດ້ເຮັດພິທີກຳ ຫຼື ກິດຈະກຳທີ່ດີອັນໃດແດ່?
Verse 21
इमे श्रद्दधते ब्रह्मन्नृषयो हि मया सह । परिज्ञानाय भगवंस्तन्नो व्याख्यातुमर्हसि ॥ २१ ॥
ຂ້າແດ່ ພຣາມ, ຂ້າພະເຈົ້າ ແລະ ເຫຼົ່າລືສີທັງຫຼາຍທີ່ຢູ່ນະທີ່ນີ້ ລ້ວນແຕ່ຢາກຮູ້ກ່ຽວກັບເລື່ອງນີ້. ດັ່ງນັ້ນ, ທ່ານຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່, ໂປດອະທິບາຍເຫດຜົນໃຫ້ພວກຂ້າພະເຈົ້າຟັງແດ່ທ້ອນ.
Verse 22
श्रीसूत उवाच तद्विष्णुरातस्य स बादरायणि- र्वचो निशम्यादृतमल्पमर्थवत् । सभाजयन् सन्निभृतेन चेतसा जगाद सत्रायण सर्वदर्शन: ॥ २२ ॥
ທ່ານ ສູຕະ ໂກສວາມີ ກ່າວວ່າ: ໂອ ທ່ານນັກປາດ ເຊົາກະນະ, ຫຼັງຈາກໄດ້ຟັງຄຳເວົ້າທີ່ເຄົາລົບນັບຖື ແລະ ກະທັດຮັດຂອງ ມະຫາຣາຊ ປາຣີກສິດ, ທ່ານ ສຸກກະເທວະ ໂກສວາມີ ຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ, ໄດ້ຍ້ອງຍໍຄວາມພະຍາຍາມຂອງເພິ່ນດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ແລະ ຕອບກັບ.
Verse 23
श्रीशुक उवाच हतपुत्रा दिति: शक्रपार्ष्णिग्राहेण विष्णुना । मन्युना शोकदीप्तेन ज्वलन्ती पर्यचिन्तयत् ॥ २३ ॥
ທ່ານ ສຸກກະເທວະ ໂກສວາມີ ກ່າວວ່າ: ເພື່ອຊ່ວຍ ພະອິນ, ພະວິຊະນຸ ໄດ້ຂ້າອ້າຍນ້ອງສອງຄົນຄື ຫິຣັນຍາກຊະ ແລະ ຫິຣັນຍະກະສິປຸ. ເນື່ອງຈາກການຕາຍຂອງພວກເຂົາ, ແມ່ຂອງພວກເຂົາ, ນາງ ດິຕິ, ຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂສກເສົ້າ ແລະ ຄວາມຄຽດແຄ້ນ, ໄດ້ຄິດພິຈາລະນາດັ່ງນີ້.
Verse 24
कदा नु भ्रातृहन्तारमिन्द्रियाराममुल्बणम् । अक्लिन्नहृदयं पापं घातयित्वा शये सुखम् ॥ २४ ॥
ພະອິນ ຜູ້ມັກໃນການເສບສຸກທາງກາມ, ໄດ້ຂ້າອ້າຍນ້ອງສອງຄົນຄື ຫິຣັນຍາກຊະ ແລະ ຫິຣັນຍະກະສິປຸ ໂດຍຜ່ານ ພະວິຊະນຸ. ດັ່ງນັ້ນ ພະອິນ ຈຶ່ງໂຫດຮ້າຍ, ໃຈດຳ ແລະ ເປັນບາບ. ເມື່ອໃດໜໍ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງຈະໄດ້ຂ້າລາວ ແລະ ນອນຫຼັບຢ່າງມີຄວາມສຸກ?
Verse 25
कृमिविड्भस्मसंज्ञासीद्यस्येशाभिहितस्य च । भूतध्रुक् तत्कृते स्वार्थं किं वेद निरयो यत: ॥ २५ ॥
ເມື່ອຕາຍໄປ, ຮ່າງກາຍຂອງຜູ້ປົກຄອງທັງໝົດທີ່ຮູ້ຈັກກັນໃນນາມກະສັດ ແລະ ຜູ້ນຳທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ ຈະກາຍເປັນໜອນ, ອາຈົມ ຫຼື ຂີ້ເຖົ່າ. ຖ້າຜູ້ໃດຂ້າຜູ້ອື່ນດ້ວຍຄວາມອິດສາເພື່ອປົກປ້ອງຮ່າງກາຍດັ່ງກ່າວ, ລາວຮູ້ເຖິງຜົນປະໂຫຍດທີ່ແທ້ຈິງຂອງຊີວິດບໍ? ແນ່ນອນວ່າບໍ່, ເພາະວ່າຖ້າຜູ້ໃດອິດສາຕໍ່ສິ່ງທີ່ມີຊີວິດອື່ນ, ລາວຈະຕົກນະລົກຢ່າງແນ່ນອນ.
Verse 26
आशासानस्य तस्येदं ध्रुवमुन्नद्धचेतस: । मदशोषक इन्द्रस्य भूयाद्येन सुतो हि मे ॥ २६ ॥
ດິຕິ ຄິດວ່າ: ພະອິນ ຖືວ່າຮ່າງກາຍຂອງຕົນເປັນອະມະຕະ, ແລະ ດ້ວຍເຫດນີ້ ລາວຈຶ່ງກາຍເປັນຜູ້ທີ່ບໍ່ມີການຄວບຄຸມ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງປາດຖະໜາຢາກມີລູກຊາຍຜູ້ທີ່ສາມາດກຳຈັດຄວາມບ້າຂອງພະອິນໄດ້. ຂໍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າໃຊ້ອຸບາຍບາງຢ່າງເພື່ອຊ່ວຍຂ້າພະເຈົ້າໃນເລື່ອງນີ້.
Verse 27
इति भावेन सा भर्तुराचचारासकृत्प्रियम् । शुश्रूषयानुरागेण प्रश्रयेण दमेन च ॥ २७ ॥ भक्त्या परमया राजन् मनोज्ञैर्वल्गुभाषितै: । मनो जग्राह भावज्ञा सस्मितापाङ्गवीक्षणै: ॥ २८ ॥
ຄິດໃນທາງນີ້ [ດ້ວຍຄວາມປາດຖະໜາຢາກມີລູກຊາຍເພື່ອຂ້າພະເຈົ້າອິນ], ດິຕິ ເລີ່ມປະຕິບັດຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງເພື່ອເຮັດໃຫ້ ກັດສະຍະປະ ພໍໃຈດ້ວຍພຶດຕິກຳທີ່ໜ້າພໍໃຈຂອງນາງ. ໂອ້ ພະລາຊາ, ດິຕິ ປະຕິບັດຕາມຄຳສັ່ງຂອງ ກັດສະຍະປະ ຢ່າງຊື່ສັດສະເໝີ, ຕາມທີ່ລາວຕ້ອງການ. ດ້ວຍການຮັບໃຊ້, ຄວາມຮັກ, ຄວາມຖ່ອມຕົວ ແລະ ການຄວບຄຸມ, ດ້ວຍຄຳເວົ້າທີ່ຫວານຫູເພື່ອເຮັດໃຫ້ຜົວພໍໃຈ, ແລະ ດ້ວຍຮອຍຍິ້ມ ແລະ ສາຍຕາທີ່ເບິ່ງລາວ, ດິຕິ ໄດ້ດຶງດູດຈິດໃຈຂອງລາວ ແລະ ນຳມັນມາຢູ່ພາຍໃຕ້ການຄວບຄຸມຂອງນາງ.
Verse 28
इति भावेन सा भर्तुराचचारासकृत्प्रियम् । शुश्रूषयानुरागेण प्रश्रयेण दमेन च ॥ २७ ॥ भक्त्या परमया राजन् मनोज्ञैर्वल्गुभाषितै: । मनो जग्राह भावज्ञा सस्मितापाङ्गवीक्षणै: ॥ २८ ॥
ຄິດໃນທາງນີ້ [ດ້ວຍຄວາມປາດຖະໜາຢາກມີລູກຊາຍເພື່ອຂ້າພະເຈົ້າອິນ], ດິຕິ ເລີ່ມປະຕິບັດຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງເພື່ອເຮັດໃຫ້ ກັດສະຍະປະ ພໍໃຈດ້ວຍພຶດຕິກຳທີ່ໜ້າພໍໃຈຂອງນາງ. ໂອ້ ພະລາຊາ, ດິຕິ ປະຕິບັດຕາມຄຳສັ່ງຂອງ ກັດສະຍະປະ ຢ່າງຊື່ສັດສະເໝີ, ຕາມທີ່ລາວຕ້ອງການ. ດ້ວຍການຮັບໃຊ້, ຄວາມຮັກ, ຄວາມຖ່ອມຕົວ ແລະ ການຄວບຄຸມ, ດ້ວຍຄຳເວົ້າທີ່ຫວານຫູເພື່ອເຮັດໃຫ້ຜົວພໍໃຈ, ແລະ ດ້ວຍຮອຍຍິ້ມ ແລະ ສາຍຕາທີ່ເບິ່ງລາວ, ດິຕິ ໄດ້ດຶງດູດຈິດໃຈຂອງລາວ ແລະ ນຳມັນມາຢູ່ພາຍໃຕ້ການຄວບຄຸມຂອງນາງ.
Verse 29
एवं स्त्रिया जडीभूतो विद्वानपि मनोज्ञया । बाढमित्याह विवशो न तच्चित्रं हि योषिति ॥ २९ ॥
ເຖິງແມ່ນວ່າ ກັດສະຍະປະ ມຸນີ ເປັນນັກປາດຜູ້ມີຄວາມຮູ້, ແຕ່ລາວກໍຖືກດຶງດູດໃຈດ້ວຍພຶດຕິກຳທີ່ສ້າງຂຶ້ນຂອງ ດິຕິ, ເຊິ່ງນຳລາວມາຢູ່ພາຍໃຕ້ການຄວບຄຸມຂອງນາງ. ດັ່ງນັ້ນ ລາວຈຶ່ງໃຫ້ຄວາມໝັ້ນໃຈກັບເມຍຂອງລາວວ່າ ລາວຈະເຮັດຕາມຄວາມປາດຖະໜາຂອງນາງ. ຄຳສັນຍາແບບນີ້ຂອງຜົວບໍ່ແມ່ນເລື່ອງແປກເລີຍ.
Verse 30
विलोक्यैकान्तभूतानि भूतान्यादौ प्रजापति: । स्त्रियं चक्रे स्वदेहार्धं यया पुंसां मतिर्हृता ॥ ३० ॥
ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງການສ້າງສັນ ພຣະພຣະຫມາຜູ້ເປັນປະຊາປະຕິໄດ້ເຫັນວ່າສັດທັງປວງຍັງບໍ່ຜູກພັນ; ເພື່ອເພີ່ມພົນລະເມືອງ ຈຶ່ງສ້າງສະຕຣີຈາກຄຶ່ງອັນປະເສີດຂອງບຸລຸດ ເພາະກິລິຍາຂອງນາງດຶງໃຈຊາຍໄດ້
Verse 31
एवं शुश्रूषितस्तात भगवान् कश्यप: स्त्रिया । प्रहस्य परमप्रीतो दितिमाहाभिनन्द्य च ॥ ३१ ॥
ດັ່ງນັ້ນ ພຣະິສີກັດຊະຍະປະ ເມື່ອໄດ້ຮັບການປະຄອງຮັກສາຢ່າງອ່ອນໂຍນຈາກນາງດິຕິ ກໍປິຕິຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ; ທ່ານຍິ້ມ ແລະກ່າວຊົມເຊີຍນາງດັ່ງນີ້
Verse 32
श्रीकश्यप उवाच वरं वरय वामोरु प्रीतस्तेऽहमनिन्दिते । स्त्रिया भर्तरि सुप्रीते क: काम इह चागम: ॥ ३२ ॥
ກັດຊະຍະປະມຸນີກ່າວວ່າ “ໂອ ນາງຜູ້ມີຕົ້ນຂາງາມ ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີຕຳນິ ເຮົາພໍໃຈໃນການປະພຶດຂອງເຈົ້າຢ່າງຍິ່ງ; ຈົ່ງຂໍພອນທີ່ເຈົ້າປາດຖະໜາ. ເມື່ອສາມີພໍໃຈ ຄວາມປາດຖະໜາໃດຈະຍາກສຳລັບພັນລະຍາ ໃນໂລກນີ້ຫຼືໂລກໜ້າ?”
Verse 33
पतिरेव हि नारीणां दैवतं परमं स्मृतम् । मानस: सर्वभूतानां वासुदेव: श्रिय: पति: ॥ ३३ ॥ स एव देवतालिङ्गैर्नामरूपविकल्पितै: । इज्यते भगवान् पुम्भि: स्त्रीभिश्च पतिरूपधृक् ॥ ३४ ॥
ສຳລັບສະຕຣີ ສາມີແມ່ນເທວະສູງສຸດຕາມຄຳສອນ. ໃນດວງໃຈຂອງສັດທັງປວງ ມີພຣະວາສຸເທວະ ຜູ້ເປັນສາມີແຫ່ງພຣະສຣີ (ລັກສະມີ) ສະຖິດຢູ່. ຜູ້ຫາຜົນກຳບູຊາພຣະອົງຜ່ານນາມແລະຮູບອັນຫຼາກຂອງເທວະ; ດັ່ງນັ້ນສະຕຣີກໍບູຊາພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໃນຮູບສາມີ
Verse 34
पतिरेव हि नारीणां दैवतं परमं स्मृतम् । मानस: सर्वभूतानां वासुदेव: श्रिय: पति: ॥ ३३ ॥ स एव देवतालिङ्गैर्नामरूपविकल्पितै: । इज्यते भगवान् पुम्भि: स्त्रीभिश्च पतिरूपधृक् ॥ ३४ ॥
ສຳລັບສະຕຣີ ສາມີແມ່ນເທວະສູງສຸດຕາມຄຳສອນ. ໃນດວງໃຈຂອງສັດທັງປວງ ມີພຣະວາສຸເທວະ ຜູ້ເປັນສາມີແຫ່ງພຣະສຣີ (ລັກສະມີ) ສະຖິດຢູ່. ຜູ້ຫາຜົນກຳບູຊາພຣະອົງຜ່ານນາມແລະຮູບອັນຫຼາກຂອງເທວະ; ດັ່ງນັ້ນສະຕຣີກໍບູຊາພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໃນຮູບສາມີ
Verse 35
तस्मात्पतिव्रता नार्य: श्रेयस्कामा: सुमध्यमे । यजन्तेऽनन्यभावेन पतिमात्मानमीश्वरम् ॥ ३५ ॥
ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພັນລະຍາຜູ້ເອວບາງ, ນາງຜູ້ປາຖະໜາຄວາມດີຄວນເປັນພະຕິວຣະຕາ ຢູ່ໃນຄໍາສັ່ງຂອງສາມີ ແລະບູຊາສາມີດ້ວຍພັກຕິອັນບໍ່ແບ່ງໃຈ ໂດຍເຫັນວ່າເປັນຕົວແທນຂອງວາສຸເທວະ।
Verse 36
सोऽहं त्वयार्चितो भद्रे ईदृग्भावेन भक्तित: । तं ते सम्पादये काममसतीनां सुदुर्लभम् ॥ ३६ ॥
ໂອ ພັນລະຍາຜູ້ອ່ອນໂຍນ, ເນື່ອງຈາກເຈົ້າໄດ້ບູຊາຂ້າດ້ວຍພັກຕິແບບນັ້ນ ໂດຍເຫັນຂ້າເປັນຕົວແທນຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສູງສຸດ, ຂ້າຈະສຳເລັດຄວາມປາຖະໜາຂອງເຈົ້າ ຊຶ່ງຍາກຍິ່ງສໍາລັບຍິງບໍ່ບໍລິສຸດ।
Verse 37
दितिरुवाच वरदो यदि मे ब्रह्मन् पुत्रमिन्द्रहणं वृणे । अमृत्युं मृतपुत्राहं येन मे घातितौ सुतौ ॥ ३७ ॥
ດິຕິກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣາຫມັນ ຜູ້ໃຫ້ພອນ, ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າເສຍລູກຊາຍແລ້ວ. ຖ້າທ່ານຈະໃຫ້ພອນ, ຂ້າພະເຈົ້າຂໍລູກຊາຍອະມະຕະຜູ້ສາມາດສັງຫານອິນທຣາ, ເພາະອິນທຣາໄດ້ຂ້າລູກຊາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍການຊ່ວຍເຫຼືອຂອງວິສນຸ।
Verse 38
निशम्य तद्वचो विप्रो विमना: पर्यतप्यत । अहो अधर्म: सुमहानद्य मे समुपस्थित: ॥ ३८ ॥
ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາຂອງດິຕິ ກັສຍະປະມຸນີເສົ້າໂສກຢ່າງຫນັກ ແລະຮ້ອນຮົ່ມໃນໃຈ. ລາວຄໍາຄວນວ່າ “ອະນິຈຈາ! ມື້ນີ້ ອະທັມອັນໃຫຍ່ຄືການຂ້າອິນທຣາ ມາປາກົດຕໍ່ໜ້າຂ້າແລ້ວ”
Verse 39
अहो अर्थेन्द्रियारामो योषिन्मय्येह मायया । गृहीतचेता: कृपण: पतिष्ये नरके ध्रुवम् ॥ ३९ ॥
ກັສຍະປະມຸນີຄິດໃນໃຈວ່າ “ອະນິຈຈາ! ຂ້າໄດ້ຕິດພັນໃນຊັບສິນແລະຄວາມສຸກຂອງອິນທຣີ. ໃຊ້ໂອກາດນີ້ ມາຍາຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສູງສຸດໃນຮູບຍິງ (ເມຍຂອງຂ້າ) ໄດ້ຈັບຈິດໃຈຂອງຂ້າ. ດັ່ງນັ້ນຂ້າເປັນຄົນອັບຈົນ ແລະຈະໄຖລົງສູ່ນະລົກແນ່ນອນ”
Verse 40
कोऽतिक्रमोऽनुवर्तन्त्या: स्वभावमिह योषित: । धिङ्मां बताबुधं स्वार्थे यदहं त्वजितेन्द्रिय: ॥ ४० ॥
ຍິງຜູ້ນີ້, ເມຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າ, ໄດ້ປະຕິບັດຕາມທຳມະຊາດຂອງນາງ, ດັ່ງນັ້ນນາງຈຶ່ງບໍ່ຄວນຖືກຕຳນິ. ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຜູ້ຊາຍ. ດັ່ງນັ້ນ, ຄວາມຜິດທັງໝົດຈຶ່ງຕົກຢູ່ກັບຂ້າພະເຈົ້າ! ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຮູ້ວ່າສິ່ງໃດດີສຳລັບຕົນເອງ ເພາະຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ສາມາດຄວບຄຸມຄວາມຮູ້ສຶກຂອງຕົນໄດ້.
Verse 41
शरत्पद्मोत्सवं वक्त्रं वचश्च श्रवणामृतम् । हृदयं क्षुरधाराभं स्त्रीणां को वेद चेष्टितम् ॥ ४१ ॥
ໃບໜ້າຂອງຍິງງາມປານດອກບົວບານໃນລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນ. ຄຳເວົ້າຂອງນາງຫວານຫູປານນ້ຳເຜິ້ງ, ແຕ່ຫາກພິຈາລະນາໃຈຂອງນາງແລ້ວ ມັນຄົມປານໃບມີດແຖ. ໃນສະຖານະການເຊັ່ນນີ້, ໃຜຈະເຂົ້າໃຈການກະທຳຂອງແມ່ຍິງໄດ້?
Verse 42
न हि कश्चित्प्रिय: स्त्रीणामञ्जसा स्वाशिषात्मनाम् । पतिं पुत्रं भ्रातरं वा घ्नन्त्यर्थे घातयन्ति च ॥ ४२ ॥
ເພື່ອຕອບສະໜອງຜົນປະໂຫຍດຂອງຕົນເອງ, ແມ່ຍິງປະຕິບັດຕໍ່ຜູ້ຊາຍຄືກັບວ່າພວກເຂົາເປັນທີ່ຮັກແພງທີ່ສຸດ, ແຕ່ຄວາມຈິງແລ້ວບໍ່ມີໃຜເປັນທີ່ຮັກຂອງພວກເຂົາເລີຍ. ແມ່ຍິງຄວນຈະເປັນຜູ້ບໍລິສຸດ, ແຕ່ເພື່ອຜົນປະໂຫຍດຂອງຕົນເອງ, ພວກເຂົາສາມາດຂ້າຜົວ, ລູກຊາຍ ຫຼື ອ້າຍນ້ອງຂອງຕົນໄດ້, ຫຼື ໃຫ້ຄົນອື່ນຂ້າພວກເຂົາ.
Verse 43
प्रतिश्रुतं ददामीति वचस्तन्न मृषा भवेत् । वधं नार्हति चेन्द्रोऽपि तत्रेदमुपकल्पते ॥ ४३ ॥
ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ສັນຍາວ່າຈະໃຫ້ພອນແກ່ນາງ, ແລະ ຄຳສັນຍານີ້ບໍ່ສາມາດຖືກລະເມີດໄດ້, ແຕ່ພະອິນບໍ່ສົມຄວນທີ່ຈະຖືກຂ້າ. ໃນສະຖານະການເຫຼົ່ານີ້, ວິທີແກ້ໄຂທີ່ຂ້າພະເຈົ້າມີແມ່ນເຫມາະສົມທີ່ສຸດ.
Verse 44
इति सञ्चिन्त्य भगवान्मारीच: कुरुनन्दन । उवाच किञ्चित् कुपित आत्मानं च विगर्हयन् ॥ ४४ ॥
ທ່ານ ສີ ສຸກກະເທວະ ໂກສະວາມີ ກ່າວວ່າ: ທ່ານ ກັດສະປະ ມຸນີ, ເມື່ອຄິດແນວນີ້ແລ້ວ, ກໍເກີດຄວາມໂມໂຫຂຶ້ນເລັກນ້ອຍ. ໂອ ມະຫາຣາດ ປະຣິກສິດ, ຜູ້ສືບເຊື້ອສາຍແຫ່ງ ກຸຣຸ, ທ່ານໄດ້ຕຳນິຕົນເອງ ແລ້ວເວົ້າກັບ ນາງ ດິຕິ ດັ່ງນີ້.
Verse 45
श्रीकश्यप उवाच पुत्रस्ते भविता भद्रे इन्द्रहादेवबान्धव: । संवत्सरं व्रतमिदं यद्यञ्जो धारयिष्यसि ॥ ४५ ॥
ພຣະກັສຍະປະມຸນີກ່າວວ່າ: “ໂອ ພັນລະຍາຜູ້ອ່ອນໂຍນ, ຖ້າເຈົ້າຖືພຣະຕະນີ້ຕາມຄໍາສັ່ງຂອງຂ້າເປັນເວລາໜຶ່ງປີ, ເຈົ້າຈະໄດ້ບຸດຜູ້ສາມາດສັງຫານອິນທຣາ; ແຕ່ຖ້າເຈົ້າເບື້ອນອອກຈາກຫຼັກໄວສະນະວະໃນພຣະຕະນີ້, ເຈົ້າຈະໄດ້ບຸດຜູ້ເປັນມິດກັບອິນທຣາ.”
Verse 46
दितिरुवाच धारयिष्ये व्रतं ब्रह्मन्ब्रूहि कार्याणि यानि मे । यानि चेह निषिद्धानि न व्रतं घ्नन्ति यान्युत ॥ ४६ ॥
ດິຕິກ່າວວ່າ: “ຂ້າແຕ່ພຣາຫມັນ, ຂ້ອຍຈະຖືພຣະຕະນີ້ແນ່ນອນ. ຂໍໃຫ້ທ່ານບອກໃຫ້ຊັດເຈນວ່າ ຂ້ອຍຄວນເຮັດຫຍັງ, ຫຍັງແມ່ນຫ້າມ, ແລະຫຍັງທີ່ບໍ່ເຮັດໃຫ້ພຣະຕະນີ້ຂາດ.”
Verse 47
श्रीकश्यप उवाच न हिंस्याद्भूतजातानि न शपेन्नानृतं वदेत् । न छिन्द्यान्नखरोमाणि न स्पृशेद्यदमङ्गलम् ॥ ४७ ॥
ພຣະກັສຍະປະກ່າວວ່າ: “ໂອ ພັນລະຍາ, ເພື່ອຮັກສາພຣະຕະນີ້ ຢ່າເຮັດຮ້າຍສັດມີຊີວິດໃດໆ. ຢ່າສາບແຊ່ງຜູ້ໃດ ແລະຢ່າເວົ້າຄໍາຕົວະ. ຢ່າຕັດເລັບແລະຜົມ, ແລະຢ່າແຕະຕ້ອງສິ່ງອະສຸຈິອັບມົງຄົນ ເຊັ່ນ ກະໂຫຼກ ແລະ ກະດູກ.”
Verse 48
नाप्सु स्नायान्न कुप्येत न सम्भाषेत दुर्जनै: । न वसीताधौतवास: स्रजं च विधृतां क्वचित् ॥ ४८ ॥
ພຣະກັສຍະປະກ່າວຕໍ່ວ່າ: “ໂອ ພັນລະຍາຜູ້ອ່ອນໂຍນ, ເວລາອາບນ້ຳຢ່າລົງໄປໃນນ້ຳ. ຢ່າໂກດ. ຢ່າສົນທະນາ ຫຼືຄົບຄ້າກັບຄົນຊົ່ວ. ຢ່ານຸ່ງເສື້ອຜ້າທີ່ບໍ່ໄດ້ຊັກສະອາດ, ແລະຢ່າສວມພວງມາລາທີ່ເຄີຍສວມແລ້ວ.”
Verse 49
नोच्छिष्टं चण्डिकान्नं च सामिषं वृषलाहृतम् । भुञ्जीतोदक्यया दृष्टं पिबेन्नाञ्जलिना त्वप: ॥ ४९ ॥
ຢ່າກິນອາຫານເຫຼືອ (ອຸຈຉິດ) ຢ່າກິນອາຫານທີ່ຖວາຍແດ່ຈັນດິກາ (ກາລີ/ດຸຣຄາ) ແລະຢ່າກິນອາຫານທີ່ປົນເປື້ອນດ້ວຍເນື້ອຫຼືປາ. ຢ່າກິນອາຫານທີ່ຊູດຣະນໍາມາຫຼືແຕະຕ້ອງ, ແລະຢ່າກິນອາຫານທີ່ຜູ້ຍິງມີປະຈໍາເດືອນໄດ້ເຫັນ. ຢ່າດື່ມນ້ຳໂດຍປະນົມຝາມືເປັນອັນຈະລີ.
Verse 50
नोच्छिष्टास्पृष्टसलिला सन्ध्यायां मुक्तमूर्धजा । अनर्चितासंयतवाक्नासंवीता बहिश्चरेत् ॥ ५० ॥
ຫຼັງກິນເຂົ້າ ຢ່າອອກນອກໂດຍບໍ່ລ້າງປາກ ມື ແລະ ຕີນ. ຢ່າອອກໃນເວລາສົນທະຍາ ຫຼືປ່ອຍຜົມຫຼຸດ; ຢ່າອອກໂດຍບໍ່ມີເຄື່ອງປະດັບສົມຄວນ ບໍ່ສຳລວມວາຈາ ແລະບໍ່ປົກຄຸມກາຍໃຫ້ພໍ.
Verse 51
नाधौतपादाप्रयता नार्द्रपादा उदक्शिरा: । शयीत नापराङ्नान्यैर्न नग्ना न च सन्ध्ययो: ॥ ५१ ॥
ຢ່ານອນລົງໂດຍບໍ່ລ້າງຕີນທັງສອງ ແລະບໍ່ຊຳລະຕົນໃຫ້ບໍລິສຸດ; ຢ່ານອນດ້ວຍຕີນປຽກ ຫຼືຫັນຫົວໄປທາງເໜືອ ຫຼືທາງຕາເວັນຕົກ. ຢ່ານອນໂປ່ງ, ຢ່ານອນກັບຜູ້ຍິງອື່ນ, ແລະຢ່ານອນໃນເວລາຕາເວັນຂຶ້ນຫຼືຕາເວັນຕົກ.
Verse 52
धौतवासा शुचिर्नित्यं सर्वमङ्गलसंयुता । पूजयेत्प्रातराशात्प्राग्गोविप्राञ् श्रियमच्युतम् ॥ ५२ ॥
ໃສ່ເສື້ອຜ້າທີ່ຊັກສະອາດ ຮັກສາຄວາມບໍລິສຸດເປັນນິດ ແລະປະດັບດ້ວຍຂະໝິ້ນ ເນື້ອຈັນ ແລະສິ່ງມົງຄຸນອື່ນໆ; ກ່ອນອາຫານເຊົ້າ ພຶງບູຊາງົວ ພຣາຫມັນ ພຣະນາງສີຣີລັກສະມີ ແລະພຣະອະຈະຍຸຕະຜູ້ເປັນອົງສູງສຸດ.
Verse 53
स्त्रियो वीरवतीश्चार्चेत्स्रग्गन्धबलिमण्डनै: । पतिं चार्च्योपतिष्ठेत ध्यायेत्कोष्ठगतं च तम् ॥ ५३ ॥
ດ້ວຍພວງມາລາດອກໄມ້ ເນື້ອຈັນ ເຄື່ອງປະດັບ ແລະເຄື່ອງບູຊາອື່ນໆ ຜູ້ຍິງຜູ້ຖືພຣະຕະນີ້ພຶງບູຊາຜູ້ຍິງທີ່ມີລູກຊາຍ ແລະມີຜົວຍັງມີຊີວິດ. ເມຍທີ່ຖືພາພຶງບູຊາຜົວ ອະທິຖານ ແລະພິຈາລະນາວ່າເຂົານັ້ນສະຖິດຢູ່ໃນຄອບຄອງຂອງນາງ.
Verse 54
सांवत्सरं पुंसवनं व्रतमेतदविप्लुतम् । धारयिष्यसि चेत्तुभ्यं शक्रहा भविता सुत: ॥ ५४ ॥
ກັດຊະຍະປະມຸນີກ່າວຕໍ່ວ່າ: ຖ້າເຈົ້າປະຕິບັດພິທີທີ່ເອີ້ນວ່າ ‘ປຸມສະວະນະ’ ນີ້ດ້ວຍສັດທາ ໂດຍບໍ່ຂາດຕົກບົກພ່ອງ ຢ່າງນ້ອຍໜຶ່ງປີ ເຈົ້າຈະໄດ້ບຸດຜູ້ມີຊະຕາກຳສັງຫານອິນທຣາ; ແຕ່ຖ້າມີຄວາມຄລາດເຄື່ອນໃນການຖືພຣະຕະ ບຸດນັ້ນຈະເປັນມິດຂອງອິນທຣາ.
Verse 55
बाढमित्यभ्युपेत्याथ दिती राजन्महामना: । कश्यपाद् गर्भमाधत्त व्रतं चाञ्जो दधार सा ॥ ५५ ॥
ໂອ ກະສັດ ປະຣີກຊິດ! ດິຕີ ກ່າວວ່າ “ແມ່ນ” ແລະຮັບພິທີຊໍາລະ puṁsavana ຕາມຄໍາຊີ້ນໍາຂອງ ກັສຍະປະ. ດ້ວຍຄວາມປິຕິ ນາງຕັ້ງຄັນຈາກກັສຍະປະ ແລະເລີ່ມຮັກສາວຣະຕະຢ່າງສັດຊື່.
Verse 56
मातृष्वसुरभिप्रायमिन्द्र आज्ञाय मानद । शुश्रूषणेनाश्रमस्थां दितिं पर्यचरत्कवि: ॥ ५६ ॥
ໂອ ກະສັດຜູ້ໃຫ້ກຽດແກ່ທຸກຄົນ! ອິນທຣາ ຮູ້ເຈດຕະນາຂອງ ດິຕີ ຜູ້ເປັນປ້າ ແລະວາງອຸບາຍເພື່ອປະໂຫຍດຂອງຕົນ. ຈຶ່ງເຂົ້າໄປຮັບໃຊ້ດິຕີທີ່ພັກຢູ່ໃນອາສຣົມ.
Verse 57
नित्यं वनात्सुमनस: फलमूलसमित्कुशान् । पत्राङ्कुरमृदोऽपश्च काले काल उपाहरत् ॥ ५७ ॥
ລາວນໍາດອກໄມ້ຫອມ ໝາກໄມ້ ຮາກໄມ້ ໄມ້ຟືນສໍາລັບຍັຍຍະ ແລະຫຍ້າກຸຊະມາຈາກປ່າທຸກມື້. ຍັງນໍາໃບໄມ້ ໜໍ່ອ່ອນ ດິນ ແລະນ້ໍາ ມາໃຫ້ຖືກເວລາ.
Verse 58
एवं तस्या व्रतस्थाया व्रतच्छिद्रं हरिर्नृप । प्रेप्सु: पर्यचरज्जिह्मो मृगहेव मृगाकृति: ॥ ५८ ॥
ໂອ ກະສັດ ປະຣີກຊິດ! ເຫມືອນນາຍພານກວາງທີ່ຄຸມໜັງກວາງແລ້ວເຮັດຕົນເປັນກວາງ, ອິນທຣາ—ຜູ້ເປັນສັດຕູໃນໃຈຕໍ່ລູກຂອງດິຕີ—ກໍສະແດງຕົນເປັນມິດພາຍນອກ ແລະຮັບໃຊ້ນາງຢ່າງລະມັດລະວັງ. ລາວລໍຖ້າຊ່ອງໂຫວ່ໃນວຣະຕະເພື່ອຫລອກລວງໂດຍບໍ່ໃຫ້ຖືກຈັບໄດ້.
Verse 59
नाध्यगच्छद्व्रतच्छिद्रं तत्परोऽथ महीपते । चिन्तां तीव्रां गत: शक्र: केन मे स्याच्छिवं त्विह ॥ ५९ ॥
ໂອ ເຈົ້າແຫ່ງໂລກ! ເມື່ອອິນທຣາບໍ່ພົບຂໍ້ບົກພ່ອງໃນວຣະຕະ ລາວກໍເກີດຄວາມກັງວົນຢ່າງແຮງ ແລະຄິດວ່າ “ທີ່ນີ້ ຄວາມສິຣິມົງຄົນຈະເກີດແກ່ຂ້ອຍໄດ້ແນວໃດ?”
Verse 60
एकदा सा तु सन्ध्यायामुच्छिष्टा व्रतकर्शिता । अस्पृष्टवार्यधौताङ्घ्रि: सुष्वाप विधिमोहिता ॥ ६० ॥
ຍ້ອນການຖືສິນຢ່າງເຄັ່ງຄັດ, ນາງດິຕິ ຈຶ່ງມີຮ່າງກາຍຜົມແຫ້ງ ແລະ ຄັ້ງໜຶ່ງນາງໄດ້ນອນຫຼັບໄປໃນຕອນຄ່ຳ ໂດຍບໍ່ໄດ້ລ້າງມື ແລະ ຕີນ ຫຼັງຈາກກິນເຂົ້າ.
Verse 61
लब्ध्वा तदन्तरं शक्रो निद्रापहृतचेतस: । दिते: प्रविष्ट उदरं योगेशो योगमायया ॥ ६१ ॥
ເມື່ອເຫັນໂອກາດນັ້ນ, ພະອິນ ຜູ້ມີລິດເດດທາງໂຍຄະ ຈຶ່ງໄດ້ເຂົ້າໄປໃນທ້ອງຂອງນາງດິຕິ ດ້ວຍອຳນາດໂຍຄະ ໃນຂະນະທີ່ນາງກຳລັງນອນຫຼັບສະນິດ.
Verse 62
चकर्त सप्तधा गर्भं वज्रेण कनकप्रभम् । रुदन्तं सप्तधैकैकं मा रोदीरिति तान् पुन: ॥ ६२ ॥
ພະອິນ ໄດ້ໃຊ້ວະຊິລະ ຕັດເດັກໃນທ້ອງທີ່ມີແສງເຫຼືອງເຫຼື້ອມຄືຄຳ ອອກເປັນເຈັດສ່ວນ. ເມື່ອພວກເຂົາຮ້ອງໄຫ້, ພະອິນບອກວ່າ 'ຢ່າຮ້ອງ' ແລ້ວຕັດແຕ່ລະສ່ວນອອກເປັນເຈັດສ່ວນອີກ.
Verse 63
तमूचु: पाट्यमानास्ते सर्वे प्राञ्जलयो नृप । किं न इन्द्र जिघांससि भ्रातरो मरुतस्तव ॥ ६३ ॥
ຂ້າແດ່ພະລາຊາ, ເມື່ອຖືກຕັດອອກ, ພວກເຂົາທັງໝົດໄດ້ພົມມືຂໍຮ້ອງພະອິນວ່າ: 'ໂອ ພະອິນ, ພວກຂ້ານ້ອຍແມ່ນ ມະຣຸດ, ອ້າຍນ້ອງຂອງທ່ານ. ເປັນຫຍັງທ່ານຈຶ່ງພະຍາຍາມຂ້າພວກຂ້ານ້ອຍ?'
Verse 64
मा भैष्ट भ्रातरो मह्यं यूयमित्याह कौशिक: । अनन्यभावान् पार्षदानात्मनो मरुतां गणान् ॥ ६४ ॥
ເມື່ອພະອິນເຫັນວ່າພວກເຂົາເປັນຜູ້ຕິດຕາມທີ່ຊື່ສັດ, ພະອິນຈຶ່ງກ່າວວ່າ: 'ຢ່າຢ້ານເລີຍ ພີ່ນ້ອງທັງຫຼາຍ. ພວກເຈົ້າຈະໄດ້ເປັນ ມະຣຸດ, ບໍລິວານຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.'
Verse 65
न ममार दितेर्गर्भ: श्रीनिवासानुकम्पया । बहुधा कुलिशक्षुण्णो द्रौण्यस्त्रेण यथा भवान् ॥ ६५ ॥
ຊຸກະເດວ ໂກສະວາມີ ກ່າວວ່າ: ໂອ ກະສັດ ປະຣີກຊິດ! ເຈົ້າເຄີຍຖືກເຜົາໂດຍ ບຣະຫມາສະຕຣະ ຂອງ ອັສວັດຖາມາ ແຕ່ເມື່ອ ພຣະພະຄະວານ ສຣີກຣິດສະນະ ເຂົ້າສູ່ຄັນຂອງແມ່ເຈົ້າ ເຈົ້າຈຶ່ງຖືກຊ່ວຍໄວ້. ເຊັ່ນດຽວກັນ ຄັນຂອງ ດິຕິ ແມ່ນຖືກວັຊຣະຂອງ ອິນທຣະ ຜ່າເປັນ 49 ສ່ວນ ແຕ່ທັງໝົດຖືກຮັກສາໄວ້ໂດຍພຣະເມດຕາຂອງ ສຣີນິວາສ ພຣະບຸຣຸດສູງສຸດ.
Verse 66
सकृदिष्ट्वादिपुरुषं पुरुषो याति साम्यताम् । संवत्सरं किञ्चिदूनं दित्या यद्धरिरर्चित: ॥ ६६ ॥ सजूरिन्द्रेण पञ्चाशद्देवास्ते मरुतोऽभवन् । व्यपोह्य मातृदोषं ते हरिणा सोमपा: कृता: ॥ ६७ ॥
ຜູ້ໃດບູຊາ ອາທິບຸຣຸດ ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ ແມ່ນແຕ່ຄັ້ງດຽວ ກໍຈະໄດ້ອານຸສົງໄປສູ່ ໄວກຸນຖະ ແລະໄດ້ຮູບກາຍຄ້າຍພຣະວິສນຸ. ດິຕິ ຖືມະຫາວຣະຕະ ບູຊາພຣະຫຣິ ເກືອບຄົບໜຶ່ງປີ; ດ້ວຍພະລັງຕະປະນັ້ນ ມາຣຸດ 49 ອົງ ຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນ.
Verse 67
सकृदिष्ट्वादिपुरुषं पुरुषो याति साम्यताम् । संवत्सरं किञ्चिदूनं दित्या यद्धरिरर्चित: ॥ ६६ ॥ सजूरिन्द्रेण पञ्चाशद्देवास्ते मरुतोऽभवन् । व्यपोह्य मातृदोषं ते हरिणा सोमपा: कृता: ॥ ६७ ॥
ເມື່ອຢູ່ຮ່ວມກັບ ອິນທຣະ ມາຣຸດ 49 ອົງນັ້ນ ກໍເທົ່າທຽມເທວະ. ພຣະພະຄະວານ ຫຣິ ໄດ້ກຳຈັດຄວາມດ່າງພ້ອງຈາກຝ່າຍແມ່ ແລະໃຫ້ພວກເຂົາເປັນຜູ້ດື່ມໂສມ ຢູ່ໃນໝູ່ເທວະ. ດັ່ງນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ເກີດຈາກຄັນຂອງ ດິຕິ ກໍເທົ່າທຽມເທວະໄດ້ດ້ວຍພຣະເມດຕາຂອງອົງສູງສຸດ—ຈະແປກອັນໃດ?
Verse 68
दितिरुत्थाय ददृशे कुमाराननलप्रभान् । इन्द्रेण सहितान् देवी पर्यतुष्यदनिन्दिता ॥ ६८ ॥
ເນື່ອງຈາກການບູຊາພຣະເຈົ້າສູງສຸດ ດິຕິ ຈຶ່ງບໍລິສຸດຢ່າງສົມບູນ. ເມື່ອນາງລຸກຈາກທີ່ນອນ ນາງເຫັນລູກຊາຍ 49 ຄົນຢູ່ກັບ ອິນທຣະ. ພວກເຂົາສະຫວ່າງໄສດຸດໄຟ ແລະເປັນມິດກັບອິນທຣະ; ດັ່ງນັ້ນ ເທວີຜູ້ບໍ່ມີຕຳນິ ຈຶ່ງຍິນດີຢ່າງຫຼາຍ.
Verse 69
अथेन्द्रमाह ताताहमादित्यानां भयावहम् । अपत्यमिच्छन्त्यचरं व्रतमेतत्सुदुष्करम् ॥ ६९ ॥
ຕໍ່ມາ ດິຕິ ໄດ້ກ່າວກັບ ອິນທຣະ ວ່າ: ລູກເອີຍ ແມ່ເຄີຍເປັນຄວາມຫວາດກົວແກ່ພວກອາທິຕະຍະ. ແມ່ໄດ້ຖືວຣະຕະອັນຍາກຢ່າງຍິ່ງນີ້ ເພາະປາຖະໜາຈະໄດ້ບຸດຜູ້ຈະສັງຫານພວກເຈົ້າ ອາທິຕະຍະທັງ 12.
Verse 70
एक: सङ्कल्पित: पुत्र: सप्त सप्ताभवन् कथम् । यदि ते विदितं पुत्र सत्यं कथय मा मृषा ॥ ७० ॥
ແມ່ໄດ້ອະທິຖານຂໍລູກຊາຍພຽງຄົນດຽວ, ແຕ່ຕອນນີ້ແມ່ເຫັນວ່າມີເຖິງສີ່ສິບເກົ້າຄົນ. ເລື່ອງນີ້ເກີດຂຶ້ນໄດ້ແນວໃດ? ອິນທະລະລູກຮັກ, ຖ້າເຈົ້າຮູ້, ຈົ່ງບອກຄວາມຈິງແກ່ແມ່. ຢ່າພະຍາຍາມເວົ້າຕົວະເລີຍ.
Verse 71
इन्द्र उवाच अम्ब तेऽहं व्यवसितमुपधार्यागतोऽन्तिकम् । लब्धान्तरोऽच्छिदं गर्भमर्थबुद्धिर्न धर्मदृक् ॥ ७१ ॥
ພະອິນຕອບວ່າ: ແມ່ທີ່ຮັກແພງ, ເພາະຂ້ານ້ອຍຖືກຄວາມເຫັນແກ່ຕົວບັງຕາ, ຂ້ານ້ອຍຈຶ່ງເບິ່ງບໍ່ເຫັນທໍາ. ເມື່ອຂ້ານ້ອຍຮູ້ວ່າແມ່ກໍາລັງຖືສິນບໍາເພັນພຽນອັນຍິ່ງໃຫຍ່, ຂ້ານ້ອຍຈຶ່ງຢາກຊອກຫາຂໍ້ຜິດພາດໃນຕົວແມ່. ເມື່ອພົບຂໍ້ຜິດພາດນັ້ນ, ຂ້ານ້ອຍຈຶ່ງເຂົ້າໄປໃນທ້ອງຂອງແມ່ ແລະ ຕັດເດັກໃນທ້ອງອອກເປັນປ່ຽງໆ.
Verse 72
कृत्तो मे सप्तधा गर्भ आसन् सप्त कुमारका: । तेऽपि चैकैकशो वृक्णा: सप्तधा नापि मम्रिरे ॥ ७२ ॥
ທໍາອິດ ຂ້ານ້ອຍຕັດເດັກໃນທ້ອງອອກເປັນເຈັດປ່ຽງ, ເຊິ່ງກາຍເປັນເດັກເຈັດຄົນ. ຈາກນັ້ນ ຂ້ານ້ອຍກໍຕັດເດັກແຕ່ລະຄົນອອກເປັນເຈັດປ່ຽງອີກ. ແຕ່ດ້ວຍພະເມດຕາຂອງພະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ບໍ່ມີໃຜເສຍຊີວິດເລີຍ.
Verse 73
ततस्तत्परमाश्चर्यं वीक्ष्य व्यवसितं मया । महापुरुषपूजाया: सिद्धि: काप्यानुषङ्गिणी ॥ ७३ ॥
ແມ່ທີ່ຮັກແພງ, ເມື່ອຂ້ານ້ອຍເຫັນວ່າລູກຊາຍທັງສີ່ສິບເກົ້າຄົນຍັງມີຊີວິດຢູ່, ຂ້ານ້ອຍຮູ້ສຶກປະຫຼາດໃຈຫຼາຍ. ຂ້ານ້ອຍຕັດສິນໃຈວ່ານີ້ແມ່ນຜົນພອຍໄດ້ຈາກການທີ່ແມ່ປະຕິບັດການຮັບໃຊ້ດ້ວຍຄວາມນັບຖືບູຊາພະວິຊະນຸຢ່າງສະໝໍ່າສະເໝີ.
Verse 74
आराधनं भगवत ईहमाना निराशिष: । ये तु नेच्छन्त्यपि परं ते स्वार्थकुशला: स्मृता: ॥ ७४ ॥
ເຖິງແມ່ນວ່າຜູ້ທີ່ສົນໃຈພຽງແຕ່ການບູຊາພະຜູ້ເປັນເຈົ້າສູງສຸດ ບໍ່ປາດຖະໜາສິ່ງທາງວັດຖຸໃດໆຈາກພະອົງ ແລະ ບໍ່ຕ້ອງການແມ່ນແຕ່ການຫຼຸດພົ້ນ, ແຕ່ພະກິດສະນະກໍເຕີມເຕັມຄວາມປາດຖະໜາທັງໝົດຂອງພວກເຂົາ.
Verse 75
आराध्यात्मप्रदं देवं स्वात्मानं जगदीश्वरम् । को वृणीत गुणस्पर्शं बुध: स्यान्नरकेऽपि यत् ॥ ७५ ॥
ພຣະເຈົ້າຜູ້ປະທານພຣະອົງເອງແກ່ຜູ້ພັກດີ ແມ່ນຈັກກະວານນາຍຜູ້ຄວນບູຊາ. ຜູ້ມີປັນຍາທີ່ຮັບໃຊ້ພຣະອົງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ຈະປາຖະໜາສຸກວັດຖຸທີ່ມີໄດ້ແມ່ນແຕ່ໃນນະລົກໄດ້ຢ່າງໃດ?
Verse 76
तदिदं मम दौर्जन्यं बालिशस्य महीयसि । क्षन्तुमर्हसि मातस्त्वं दिष्ट्या गर्भो मृतोत्थित: ॥ ७६ ॥
ໂອ ແມ່ຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່, ຂ້ອຍໂງ່ແລະຊົ່ວ; ຂໍໃຫ້ແມ່ອະໄພຄວາມຜິດຂອງຂ້ອຍ. ເນື່ອງຈາກພັກດີຂອງແມ່ ລູກໃນຄັນເກີດມາປອດໄພ; ແມ່ນຂ້ອຍຈະຕັດເປັນຊິ້ນໆດ້ວຍໃຈສັດຕູ ພວກເຂົາກໍບໍ່ຕາຍ.
Verse 77
श्रीशुक उवाच इन्द्रस्तयाभ्यनुज्ञात: शुद्धभावेन तुष्टया । मरुद्भि: सह तां नत्वा जगाम त्रिदिवं प्रभु: ॥ ७७ ॥
ພຣະສີສຸກະເທວ ໂກສະວາມີ ກ່າວຕໍ່ວ່າ—ດິຕິພໍໃຈຢ່າງຍິ່ງດ້ວຍຄວາມປະພຶດອັນບໍລິສຸດຂອງອິນທຣາ ແລະໄດ້ອະນຸຍາດ. ແລ້ວອິນທຣາພ້ອມມະຣຸດໄດ້ກາບນົບນ້ອມນາງຫຼາຍເທື່ອ ແລະໄປສູ່ສະຫວັນ.
Verse 78
एवं ते सर्वमाख्यातं यन्मां त्वं परिपृच्छसि । मङ्गलं मरुतां जन्म किं भूय: कथयामि ते ॥ ७८ ॥
ພຣະຣາຊາປະຣີກຊິດຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ຂ້ອຍໄດ້ຕອບຕາມທີ່ທ່ານຖາມແລ້ວ ໂດຍສະເພາະເລື່ອງອັນບໍລິສຸດແລະເປັນມົງຄຸນເກືອບກຳເນີດຂອງມະຣຸດ. ບັດນີ້ທ່ານຈົ່ງຖາມຕໍ່; ຂ້ອຍຈະອະທິບາຍເພີ່ມເຕີມ.
Frequently Asked Questions
In this chapter, the Maruts are the living beings born from Diti’s embryo after Indra splits it into seven parts and then each part into seven again, yielding forty-nine. Although the act is violent, the text emphasizes poṣaṇa: by the Supreme Lord’s mercy, none die, and they become Indra’s brothers and devoted associates, illustrating how divine protection can transform a threatened birth into a cosmic function.
Diti sought an “immortal son” to kill Indra, motivated by grief and anger over her slain sons. Kaśyapa, bound by his promise yet concerned about the sin of Indra’s death, prescribed a one-year vow aligned with Vaiṣṇava purity rules: if followed without deviation, the son would be capable of killing Indra; if broken, the son would become favorable to Indra. The condition reframes the boon through dharma and devotional discipline.
Indra served Diti carefully to find a lapse in her strict vrata. The fault occurred when Diti, weakened by austerity, neglected to wash her mouth, hands, and feet after eating and fell asleep during the evening twilight (sandhyā). Indra then used yogic powers to enter her womb while she slept, showing the narrative’s tension between political fear and religious observance.
Indra embodies a deva’s administrative anxiety and moral vulnerability: he prioritizes self-preservation and uses deception to prevent a rival’s birth, yet later confesses and seeks forgiveness when he realizes the embryo survives by Viṣṇu’s grace. The text uses his arc to teach that dharma without devotion can degrade into expediency, while recognition of divine agency can lead to humility and reconciliation.
Śukadeva explicitly attributes survival to the Supreme Lord’s mercy, paralleling Parīkṣit’s own rescue in the womb by Kṛṣṇa. The lesson is poṣaṇa: Bhagavān protects life and purpose even amid violence and error, and devotional worship (even performed with mixed motives) generates purifying strength that can override destructive intent.