Adhyaya 6
Devas in Dvārakā, Brahmā’s Petition, and Uddhava’s Appeal (Prabhāsa Departure Set-Up)
ເມື່ອຈຸດຈົບຕາມພຣະລິຂິດຂອງວົງຢາດະວະໃກ້ເຂົ້າມາ ພຣະພຣະຫມາໄດ້ມາຮອດດວາຣະກາພ້ອມພຣະສິວະ ພຣະອິນທຣາ ແລະຫມູ່ເທວະດາ ເພື່ອເບິ່ງແລະສັນລະເສີນ ພຣະສຣີກຣິສນະ ຜູ້ມີກຽດຕິຄຸນຊໍາລະລ້າງຈັກກະວານ. ເທວະດາສະຫລອງສະຕຸຕິຫຼາຍຊັ້ນ: ພຣະອົງເປັນຜູ້ຄຸ້ມຄອງ māyā ແລະ guṇa ໂດຍບໍ່ຖືກກະທົບ, ເປັນຜູ້ຊໍາລະທີ່ເກີນກວ່າຜົນບຸນພິທີກຳ, ແລະເປັນທີ່ພຶ່ງພາທີ່ພຣະບາດດອກບົວເຜົາຄວາມປາຖະໜາວັດຖຸ. ພວກເຂົາລະລຶກກ້າວຍ່າງຈັກກະວານຂອງຕຣິວິກຣະມະ ແລະຍອມຮັບ kāla ເປັນອໍານາດຂອງພຣະອົງໃນການສ້າງ ຮັກສາ ແລະທໍາລາຍ. ພຣະພຣະຫມາຢືນຢັນວ່າພາລະຂອງແຜ່ນດິນຖືກຍົກອອກແລ້ວ ແລະຂໍໃຫ້ພຣະອົງກັບສູ່ພຣະທີ່ສະຖິດຂອງພຣະອົງ ແຕ່ຍັງຄຸ້ມຄອງລະບົບຈັກກະວານ. ພຣະກຣິສນະຕອບວ່າພຣະປະສົງຂອງເທວະດາສໍາເລັດແລ້ວ ແລະໄດ້ເລີ່ມການຖອນຕົວຂອງຢາດະວະຜ່ານຄໍາສາບຂອງພຣາຫມະນະ ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ອໍານາດຂອງພວກເຂົາກົດທັບໂລກ. ຫຼັງເທວະດາຈາກໄປ ລາງຮ້າຍແລະຄວາມວຸ່ນວາຍໃນດວາຣະກາເພີ່ມຂຶ້ນ; ພຣະອົງສັ່ງໃຫ້ຜູ້ເຖົ້າແກ່ອອກໄປປຣະພາສະ-ເກສຕຣະ ເພື່ອພິທີຊໍາລະ. ໃນຂະນະທີ່ຢາດະວະກໍາລັງຕຽມເດີນທາງ ອຸດທະວະຜູ້ຫວາດຫວັ່ນຕໍ່ລາງຮ້າຍ ໄດ້ເຂົ້າພົບພຣະກຣິສນະແບບສ່ວນຕົວ ແລະເລີ່ມຄໍາອ້ອນວອນຈາກໃຈ ເພື່ອຂໍຕິດຕາມພຣະອົງ ປູທາງສູ່ຄໍາສອນລັບລຶກທີ່ຈະຕາມມາ.
Shlokas
Verse 1
श्रीशुक उवाच अथ ब्रह्मात्मजै: देवै: प्रजेशैरावृतोऽभ्यगात् । भवश्च भूतभव्येशो ययौ भूतगणैर्वृत: ॥ १ ॥
ສຣີຊຸກະເທວ ໂກສວາມີ ກ່າວວ່າ: ຕໍ່ມາ ພຣະພຣະຫມາໄດ້ອອກເດີນທາງໄປຫາທະວາຣະກາ ໂດຍມີບຸດຂອງພຣະອົງ ເທວະທັງຫຼາຍ ແລະປຣະຊາປະຕິຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ລ້ອມຮອບ। ພຣະສິວະ ຜູ້ປະທານມົງຄຸນແກ່ສັດທັງປວງ ແລະເປັນເຈົ້າແຫ່ງອະດີດແລະອະນາຄົດ ກໍໄດ້ໄປດ້ວຍ ໂດຍມີໝູ່ພູດລ້ອມຮອບ।
Verse 2
इन्द्रो मरुद्भिर्भगवानादित्या वसवोऽश्विनौ । ऋभवोऽङ्गिरसो रुद्रा विश्वे साध्याश्च देवता: ॥ २ ॥ गन्धर्वाप्सरसो नागा: सिद्धचारणगुह्यका: । ऋषय: पितरश्चैव सविद्याधरकिन्नरा: ॥ ३ ॥ द्वारकामुपसञ्जग्मु: सर्वे कृष्णदिदृक्षव: । वपुषा येन भगवान् नरलोकमनोरम: । यशो वितेने लोकेषु सर्वलोकमलापहम् ॥ ४ ॥
ພຣະອິນທຣະພ້ອມມະຣຸດ; ອາທິຕະຍະ ວະສຸ ແລະອັສວິນີ; ຣິພຸ ອັງຄິຣະສ ຣຸທຣະ ວິສວະເທວະ ແລະສາທຍະ; ພ້ອມທັງຄັນທັຣວະ ອັບສະຣາ ນາກ ສິດທະ ຈາຣະນະ ກຸຫຍະກະ; ຣຶສີ ປິຕຣະ ແລະວິທຍາທະຣະກັບກິນນະຣະ—ທຸກພວກລ້ວນມາຮອດທະວາຣະກາ ເພື່ອປາຖະໜາເຫັນພຣະກຣິດສະນະ। ດ້ວຍພຣະວະປຸສອັນທິບ ພຣະອົງຊົງເຮັດໃຫ້ໂລກມະນຸດຫຼົງໄຫຼ ແລະຊົງແຜ່ກຽດຕິຄຸນຂອງພຣະອົງໄປທົ່ວໂລກທັງຫຼາຍ ອັນເປັນຜູ້ກຳຈັດມົນທິນຂອງສັກກະວານ।
Verse 3
इन्द्रो मरुद्भिर्भगवानादित्या वसवोऽश्विनौ । ऋभवोऽङ्गिरसो रुद्रा विश्वे साध्याश्च देवता: ॥ २ ॥ गन्धर्वाप्सरसो नागा: सिद्धचारणगुह्यका: । ऋषय: पितरश्चैव सविद्याधरकिन्नरा: ॥ ३ ॥ द्वारकामुपसञ्जग्मु: सर्वे कृष्णदिदृक्षव: । वपुषा येन भगवान् नरलोकमनोरम: । यशो वितेने लोकेषु सर्वलोकमलापहम् ॥ ४ ॥
ພະອິນທຣາຜູ້ມີິດທິພ້ອມດ້ວຍມະຣຸດ, ອາທິຕະຍະ, ວະສຸ, ອັດສະວິນີ, ຣິພຸ, ອັງກິຣະສ, ຣຸດຣະ, ວິສະເວເທວະ ແລະ ສາດຫຍະ; ພ້ອມທັງ ກັນທັຣວະ, ອັບສະຣາ, ນາກ, ສິດທະ, ຈາຣະນະ, ກຸຫຍະກະ, ຣິສີ, ປິຕຣິ, ວິທຍາທະຣະ ແລະ ກິນນະຣະ—ທັງໝົດໄດ້ມາຮອດດວາຣະກາ ເພື່ອປາຖະໜາເຫັນພຣະສຣີກຣິດສະນະ. ດ້ວຍຮູບກາຍທິບຂອງພຣະອົງ, ພຣະກຣິດສະນະຜູ້ເປັນພະພະຄະວານໄດ້ເຮັດໃຫ້ມະນຸດໂລກຫຼົງໄຫຼ; ພຣະກຽດຕິຄຸນຂອງພຣະອົງແຜ່ໄປທົ່ວທຸກໂລກ ຊຳລະມົນທິນແຫ່ງສາກົນໃຫ້ສິ້ນໄປ.
Verse 4
इन्द्रो मरुद्भिर्भगवानादित्या वसवोऽश्विनौ । ऋभवोऽङ्गिरसो रुद्रा विश्वे साध्याश्च देवता: ॥ २ ॥ गन्धर्वाप्सरसो नागा: सिद्धचारणगुह्यका: । ऋषय: पितरश्चैव सविद्याधरकिन्नरा: ॥ ३ ॥ द्वारकामुपसञ्जग्मु: सर्वे कृष्णदिदृक्षव: । वपुषा येन भगवान् नरलोकमनोरम: । यशो वितेने लोकेषु सर्वलोकमलापहम् ॥ ४ ॥
ພະອິນທຣາຜູ້ມີິດທິພ້ອມດ້ວຍມະຣຸດ, ອາທິຕະຍະ, ວະສຸ, ອັດສະວິນີ, ຣິພຸ, ອັງກິຣະສ, ຣຸດຣະ, ວິສະເວເທວະ ແລະ ສາດຫຍະ; ພ້ອມທັງ ກັນທັຣວະ, ອັບສະຣາ, ນາກ, ສິດທະ, ຈາຣະນະ, ກຸຫຍະກະ, ຣິສີ, ປິຕຣິ, ວິທຍາທະຣະ ແລະ ກິນນະຣະ—ທັງໝົດໄດ້ມາຮອດດວາຣະກາ ເພື່ອປາຖະໜາເຫັນພຣະສຣີກຣິດສະນະ. ດ້ວຍຮູບກາຍທິບຂອງພຣະອົງ, ພຣະກຣິດສະນະຜູ້ເປັນພະພະຄະວານໄດ້ເຮັດໃຫ້ມະນຸດໂລກຫຼົງໄຫຼ; ພຣະກຽດຕິຄຸນຂອງພຣະອົງແຜ່ໄປທົ່ວທຸກໂລກ ຊຳລະມົນທິນແຫ່ງສາກົນໃຫ້ສິ້ນໄປ.
Verse 5
तस्यां विभ्राजमानायां समृद्धायां महर्द्धिभि: । व्यचक्षतावितृप्ताक्षा: कृष्णमद्भुतदर्शनम् ॥ ५ ॥
ໃນນະຄອນດວາຣະກາອັນສະຫງ່າງາມ ແລະ ສົມບູນດ້ວຍມະຫາໄອສະວັຣຍະ ເທວະທັງຫຼາຍໄດ້ເຫັນດອກຜົນດອກງາມແຫ່ງພຣະສຣີກຣິດສະນະ ດ້ວຍດວງຕາທີ່ບໍ່ເຄີຍອິ່ມເອີມ.
Verse 6
स्वर्गोद्यानोपगैर्माल्यैश्छादयन्तो यदूत्तमम् । गीर्भिश्चित्रपदार्थाभिस्तुष्टुवुर्जगदीश्वरम् ॥ ६ ॥
ເທວະທັງຫຼາຍໄດ້ນຳພວງມາລາດອກໄມ້ຈາກສວນສະຫວັນມາປົກຄຸມພຣະສຣີກຣິດສະນະ ຜູ້ປະເສີດໃນວົງຍະດຸ; ແລ້ວຈຶ່ງສັນລະເສີນພຣະຈະກະດີອີສະວະຣະ ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳອັນໄພເຣາະ ແລະ ຄວາມໝາຍອັນວິຈິດ.
Verse 7
श्रीदेवा ऊचु: नता: स्म ते नाथ पदारविन्दं बुद्धीन्द्रियप्राणमनोवचोभि: । यच्चिन्त्यतेऽन्तर्हृदि भावयुक्तै- र्मुमुक्षुभि: कर्ममयोरुपाशात् ॥ ७ ॥
ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: ຂ້າແຕ່ພຣະນາຖາ, ພວກເຮົານອບນ້ອມຕໍ່ພຣະບາດດອກບົວຂອງພຣະອົງ ໂດຍອຸທິດປັນຍາ, ອິນທຣີຍ, ປຣານ, ຈິດ ແລະ ວາຈາ ແດ່ພຣະອົງ. ໂຢຄີຜູ້ມີພາວະ ແລະ ປາຖະໜາມຸກຕິຈາກບ່ວງກຳອັນເຂັ້ມງວດ ຍ່ອມພິຈາລະນາພຣະບາດນັ້ນໃນດວງໃຈ.
Verse 8
त्वं मायया त्रिगुणयात्मनि दुर्विभाव्यं व्यक्तं सृजस्यवसि लुम्पसि तद्गुणस्थ: । नैतैर्भवानजित कर्मभिरज्यते वै यत् स्वे सुखेऽव्यवहितेऽभिरतोऽनवद्य: ॥ ८ ॥
ຂ້າແຕ່ພຣະອົງຜູ້ບໍ່ອາດຖືກພິຊິດ, ພຣະອົງນໍາມາຍາສາມຄຸນມາໃຊ້ໃນພຣະອົງເອງ ເພື່ອສ້າງ ຄ້ຳຈຸນ ແລະລະລາຍຈັກກະວານທີ່ປາກົດອັນຍາກຈະຮູ້. ແມ່ນແຕ່ຈະເຫັນຄືຢູ່ໃນການເຄື່ອນໄຫວຂອງຄຸນ ພຣະອົງກໍບໍ່ຖືກກຳກະທົບ ເພາະພຣະອົງສະຖິດໃນຄວາມສຸກວິນຍານນິລັນດອນອັນບໍ່ຂາດຕອນ ບໍ່ມີມົນທິນ.
Verse 9
शुद्धिर्नृणां न तु तथेड्य दुराशयानां विद्याश्रुताध्ययनदानतप:क्रियाभि: । सत्त्वात्मनामृषभ ते यशसि प्रवृद्ध- सच्छ्रद्धया श्रवणसम्भृतया यथा स्यात् ॥ ९ ॥
ຂ້າແຕ່ພຣະອົງຜູ້ຄວນບູຊາ, ຜູ້ທີ່ຈິດຖືກມາຍາປົກຄຸມ ແລະມີຄວາມຫວັງລວງ ບໍ່ອາດບໍລິສຸດໄດ້ດ້ວຍການບູຊາທົ່ວໄປ, ການຮຽນວິດ, ການໃຫ້ທານ, ຕະປະ ແລະພິທີກຳເທົ່ານັ້ນ. ຂ້າແຕ່ພຣະອົງຜູ້ສູງສຸດ, ດວງວິນຍານບໍລິສຸດທີ່ຟັງກຽດຕິຄຸນຂອງພຣະອົງ ແລະເຮັດໃຫ້ສັດທາອັນດີເຕີບໃຫຍ່ ຈຶ່ງບັນລຸຄວາມບໍລິສຸດທີ່ຜູ້ບໍ່ມີສັດທາບໍ່ອາດເຖິງໄດ້.
Verse 10
स्यान्नस्तवाङ्घ्रिरशुभाशयधूमकेतु: क्षेमाय यो मुनिभिरार्द्रहृदोह्यमान: । य: सात्वतै: समविभूतय आत्मवद्भि- र्व्यूहेऽर्चित: सवनश: स्वरतिक्रमाय ॥ १० ॥
ຂໍໃຫ້ພຣະບາດດອກບົວຂອງພຣະອົງເປັນດັ່ງໄຟທີ່ເຜົາຄວາມປາຖະໜາອັນອັບມົງຄົນໃຫ້ໝົດສິ້ນ ເພື່ອຄວາມເກື້ອກູນແກ່ພວກເຮົາ. ນັກບຳເນັດທີ່ຫົວໃຈອ່ອນລະລາຍດ້ວຍຄວາມຮັກ ຍ່ອມອຸ້ມຊູພຣະບາດນັ້ນໄວ້ໃນໃຈເສມອ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ພວກສາດວະຕະຜູ້ສຳລວມຕົນ ປາຖະໜາຂ້າມພົ້ນສຸກສະຫວັນ ແລະໄດ້ວິພູຕິເທົ່າພຣະອົງ ຈຶ່ງບູຊາພຣະບາດພຣະອົງເຊົ້າ ທ່ຽງ ແລະແລງ ໃນພຣະອົງຜູ້ແຜ່ຂະຫຍາຍເປັນຈະຕຸຣວິວະຫະ.
Verse 11
यश्चिन्त्यते प्रयतपाणिभिरध्वराग्नौ त्रय्या निरुक्तविधिनेश हविर्गृहीत्वा । अध्यात्मयोग उत योगिभिरात्ममायां जिज्ञासुभि: परमभागवतै: परीष्ट: ॥ ११ ॥
ຜູ້ທີ່ຈະນໍາຫວິສໄປຖວາຍໃນໄຟຍັນ ຕາມວິທີທີ່ລິກ-ຍະຈຸ-ສາມ ເວດ ກໍານົດ ຍ່ອມລະລຶກພຣະບາດດອກບົວຂອງພຣະອົງ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ຜູ້ປະຕິບັດອັດຍາດມະໂຍກ ຍ່ອມເພ່ງພຣະບາດຂອງພຣະອົງ ເພື່ອຮູ້ພະລັງມາຍາອັນລຶກລັບຂອງພຣະອົງ. ແລະພວກພະກະຕະພາຄະວະຕະຜູ້ສູງສຸດ ບູຊາພຣະບາດຂອງພຣະອົງຢ່າງສົມບູນ ເພື່ອຂ້າມພົ້ນມາຍາຂອງພຣະອົງ.
Verse 12
पर्युष्टया तव विभो वनमालयेयं संस्पार्धिनी भगवती प्रतिपत्नीवच्छ्री: । य: सुप्रणीतममुयार्हणमाददन्नो भूयात् सदाङ्घ्रिरशुभाशयधूमकेतु: ॥ १२ ॥
ຂ້າແຕ່ພຣະອົງຜູ້ມີອຳນາດ, ພຣະອົງຍັງຮັບເອົາພວງມາລາດອກໄມ້ປ່າທີ່ເຫື່ອຍແຫ້ງຂອງພວກເຮົາ ທີ່ວາງໄວ້ເທິງພຣະອຸຣະ—ນີ້ແມ່ນພຣະເມດຕາອັນລ້ຳລຶກ. ທີ່ພຣະອຸຣະອັນເຫນືອໂລກຂອງພຣະອົງ ມີພຣະສຣີລັກຊະມີປະທັບຢູ່ເປັນນິດ; ເມື່ອເຫັນເຄື່ອງບູຊາຂອງພວກເຮົາຢູ່ທີ່ນັ້ນ ນາງອາດຫວັ່ນໄຫວດັ່ງເມຍຮ່ວມທີ່ຫຶງຫວງ. ແຕ່ພຣະອົງຜູ້ເມດຕາ ດຸຈະເຫມືອນລະເລີຍພຣະຊາຍານິລັນດອນ ແລະຮັບອະພິທານຂອງພວກເຮົາເປັນການບູຊາອັນປະເສີດ. ຂໍໃຫ້ພຣະບາດດອກບົວຂອງພຣະອົງເປັນໄຟເຜົາຄວາມປາຖະໜາອັນອັບມົງຄົນໃນໃຈພວກເຮົາຕະຫຼອດໄປ.
Verse 13
केतुस्त्रिविक्रमयुतस्त्रिपतत्पताको यस्ते भयाभयकरोऽसुरदेवचम्वो: । स्वर्गाय साधुषु खलेष्वितराय भूमन् पाद: पुनातु भगवन् भजतामघं न: ॥ १३ ॥
ໂອ ພຣະພະຄະວານ! ໃນອະວະຕານ ຕຣິວິກຣະມ ພຣະອົງຍົກພຣະບາດດຸດເສົາທຸງ ໃຫ້ແມ່ນ້ຳຄົງຄາໄຫຼເປັນສາມສາຍດຸດທຸງໄຊໃນສາມໂລກ। ພຣະບາດດອກບົວຂອງພຣະອົງໃຫ້ຄວາມຢ້ານແກ່ອະສຸຣ ແລະໃຫ້ອະໄພແກ່ພະກະຕະ; ຂໍຊຳລະບາບຂອງພວກເຮົາຜູ້ບູຊາເຖີດ।
Verse 14
नस्योतगाव इव यस्य वशे भवन्ति ब्रह्मादयस्तनुभृतो मिथुरर्द्यमाना: । कालस्य ते प्रकृतिपूरुषयो: परस्य शं नस्तनोतु चरण: पुरुषोत्तमस्य ॥ १४ ॥
ແມ່ນແຕ່ພຣະພຣະຫມາ ແລະເທວະທັງຫຼາຍກໍເປັນສັດມີຮ່າງກາຍ; ພາຍໃຕ້ອຳນາດການຄວບຄຸມອັນເຂັ້ມງວດຂອງກາລະຂອງພຣະອົງ ພວກເຂົາທົນທຸກປະລະກັນ ດຸດງົວຖືກລາກດ້ວຍເຊືອກຮ້ອຍຜ່ານຈົກດັງ. ໂອ ປຸຣຸໂສຕຕະມະ ຜູ້ເຫນືອປຣະກຣິຕິແລະຜູ້ເສວຍ ຂໍພຣະບາດດອກບົວປະທານສຸກທິບໃຫ້ເຮົາ.
Verse 15
अस्यासि हेतुरुदयस्थितिसंयमाना- मव्यक्तजीवमहतामपि कालमाहु: । सोऽयं त्रिणाभिरखिलापचये प्रवृत्त: कालो गभीररय उत्तमपूरुषस्त्वम् ॥ १५ ॥
ພຣະອົງແມ່ນເຫດແຫ່ງການສ້າງ ການຄົງຢູ່ ແລະການທຳລາຍຂອງຈັກກະວານນີ້; ນັກບຸນເອີ້ນພຣະອົງວ່າ ‘ກາລະ’ ຜູ້ຄວບຄຸມທັງສະພາວະລະອຽດແລະປາກົດຂອງປຣະກຣິຕິ ແລະຄວບຄຸມສັດທັງປວງ. ເປັນກົງລໍ້ກາລະສາມດຸມ ພຣະອົງຫຼຸດທອນທຸກສິ່ງດ້ວຍການກະທຳອັນບໍ່ອາດເຫັນ; ດັ່ງນັ້ນພຣະອົງແມ່ນອຸດຕະມະປຸຣຸສະ ພຣະບຸກຄົນສູງສຸດ.
Verse 16
त्वत्त: पुमान् समधिगम्य ययास्य वीर्यं धत्ते महान्तमिव गर्भममोघवीर्य: । सोऽयं तयानुगत आत्मन आण्डकोशं हैमं ससर्ज बहिरावरणैरुपेतम् ॥ १६ ॥
ຂ້າແຕ່ພຣະອົງ! ມະຫາວິສນຸ ຜູ້ເປັນປຸຣຸສະອະວະຕານດັ້ງເດີມ ໄດ້ຮັບພະລັງສ້າງສັນຈາກພຣະອົງ; ດ້ວຍພະລັງອັນບໍ່ຜິດພາດນັ້ນ ພຣະອົງທຳໃຫ້ປຣະກຣິຕິຕັ້ງຄັນ ເກີດມະຫັດຕັດຕະວະ. ແລ້ວມະຫັດຕັດຕະວະທີ່ມີສັກຕິຂອງພຣະເຈົ້າ ຈຶ່ງກໍເກີດໄຂ່ຄຳແຫ່ງຈັກກະວານ ທີ່ຖືກຫຸ້ມດ້ວຍຊັ້ນທາດຫຼາຍປະການ.
Verse 17
तत्तस्थूषश्च जगतश्च भवानधीशो यन्माययोत्थगुणविक्रिययोपनीतान् । अर्थाञ्जुषन्नपि हृषीकपते न लिप्तो येऽन्ये स्वत: परिहृतादपि बिभ्यति स्म ॥ १७ ॥
ໂອ ພຣະຫຣິສີເກສ! ພຣະອົງແມ່ນອະທິປະຕີສູງສຸດເຫນືອທັງສັດທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ. ແມ່ນແຕ່ເມື່ອພຣະອົງຄຸ້ມຄອງວັດຖຸທີ່ເກີດຈາກການແປຜັນຂອງກຸນະໂດຍມາຍາຂອງພຣະອົງ ພຣະອົງກໍບໍ່ເຄີຍຖືກເປື້ອນ. ແຕ່ສັດອື່ນໆ ແມ່ນແຕ່ໂຍຄີ ແລະນັກປັດຊະຍາ ກໍຍັງຫວັ່ນໄຫວແລະຢ້ານກົວ ເພີຍແຕ່ລະລຶກເຖິງວັດຖຸທີ່ຕົນວ່າໄດ້ລະແລ້ວ.
Verse 18
स्मायावलोकलवदर्शितभावहारि- भ्रूमण्डलप्रहितसौरतमन्त्रशौण्डै: । पत्न्यस्तु षोडशसहस्रमनङ्गबाणै- र्यस्येन्द्रियं विमथितुं करणैर्न विभ्व्य: ॥ १८ ॥
ຂ້າແຕ່ພຣະເຈົ້າ, ພຣະອົງປະທັບຢູ່ກັບພຣະມະເຫສີຜູ້ງາມແລະສູງສະກຸນຈຳນວນ 16,000. ສາຍຕາຍິ້ມອາຍໆ ແລະຄິ້ວໂຄ້ງອ່ອນຫວານຂອງນາງສົ່ງຂ່າວຮັກຄູ່ຄອງ; ແຕ່ກໍບໍ່ອາດກວນໃຈແລະອິນທຣີຂອງພຣະອົງໄດ້ເລີຍ.
Verse 19
विभ्व्यस्तवामृतकथोदवहास्त्रिलोक्या: पादावनेजसरित: शमलानि हन्तुम् । आनुश्रवं श्रुतिभिरङ्घ्रिजमङ्गसङ्गै- स्तीर्थद्वयं शुचिषदस्त उपस्पृशन्ति ॥ १९ ॥
ຂ້າແຕ່ພຣະເຈົ້າ, ກະແສກະທາອັນເປັນອະມຣິດກ່ຽວກັບພຣະອົງ ແລະແມ່ນ້ຳສັກສິດທີ່ເກີດຈາກນ້ຳລ້າງພຣະບາດດອກບົວ ສາມາດລ້າງມົນທິນໃນສາມໂລກໄດ້. ຜູ້ປາຖະນາຄວາມບໍລິສຸດ ສົມຄົບກັບກະທາພຣະກຽດດ້ວຍການຟັງ ແລະສົມຄົບກັບແມ່ນ້ຳນັ້ນດ້ວຍການອາບນ້ຳ.
Verse 20
श्रीबादरायणिरुवाच इत्यभिष्टूय विबुधै: सेश: शतधृतिर्हरिम् । अभ्यभाषत गोविन्दं प्रणम्याम्बरमाश्रित: ॥ २० ॥
ພຣະສີສຸກເທວ ໂກສະວາມີ ກ່າວວ່າ: ຫຼັງຈາກພຣະພຣະຫມາ ພ້ອມດ້ວຍພຣະສິວະ ແລະເທວະອື່ນໆ ໄດ້ສັນລະເສີນອະທິຖານແດ່ພຣະຫຣິ ໂກວິນທະ ແລ້ວ, ພຣະພຣະຫມາຈຶ່ງສະຖິດຢູ່ເທິງຟ້າ ກົດກາບ ແລະກ່າວກັບໂກວິນທະດັ່ງນີ້.
Verse 21
श्रीब्रह्मोवाच भूमेर्भारावताराय पुरा विज्ञापित: प्रभो । त्वमस्माभिरशेषात्मन्तत्तथैवोपपादितम् ॥ २१ ॥
ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ຂ້າແຕ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ກ່ອນນີ້ພວກເຮົາໄດ້ທູນຂໍໃຫ້ພຣະອົງຍົກພາລະຂອງແຜ່ນດິນອອກ. ໂອ້ ພຣະອາຕະມັນອັນບໍ່ມີຂອບເຂດ, ຄຳທູນຂໍນັ້ນພຣະອົງໄດ້ທຳໃຫ້ສຳເລັດແລ້ວແທ້ໆ.
Verse 22
धर्मश्च स्थापित: सत्सु सत्यसन्धेषु वै त्वया । कीर्तिश्च दिक्षु विक्षिप्ता सर्वलोकमलापहा ॥ २२ ॥
ຂ້າແຕ່ພຣະເຈົ້າ, ພຣະອົງໄດ້ສະຖາປະນາທຳມະຂຶ້ນໃໝ່ໃນຫມູ່ສັດບຸລຸດຜູ້ຍຶດຫມັ້ນໃນສັດຈະ. ພຣະອົງຍັງແຜ່ພຣະກຽດໄປທົ່ວທິດ; ການຟັງເລື່ອງພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ ກໍຊຳລະມົນທິນຂອງໂລກທັງປວງໄດ້.
Verse 23
अवतीर्य यदोर्वंशे बिभ्रद् रूपमनुत्तमम् । कर्माण्युद्दामवृत्तानि हिताय जगतोऽकृथा: ॥ २३ ॥
ໂອ ພຣະເຈົ້າ! ພຣະອົງໄດ້ອະວະຕານລົງໃນວົງຢະດຸ ສະແດງຮູບທິບອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ແລະເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ສັບພະໂລກ ພຣະອົງໄດ້ກະທຳລີລາທິບອັນຍິ່ງໃຫຍ່।
Verse 24
यानि ते चरितानीश मनुष्या: साधव: कलौ । शृण्वन्त: कीर्तयन्तश्च तरिष्यन्त्यञ्जसा तम: ॥ २४ ॥
ໂອ ພຣະເຈົ້າ! ໃນກະລີຍຸກ ຜູ້ມີຄຸນທຳທີ່ຟັງລີລາຂອງພຣະອົງ ແລະຮ້ອງສັນລະເສີນດ້ວຍກີຣຕັນ ຈະຂ້າມພົ້ນຄວາມມືດແຫ່ງຍຸກນີ້ໄດ້ໂດຍງ່າຍ।
Verse 25
यदुवंशेऽवतीर्णस्य भवत: पुरुषोत्तम । शरच्छतं व्यतीयाय पञ्चविंशाधिकं प्रभो ॥ २५ ॥
ໂອ ພຣະອົງຜູ້ເປັນປຸຣຸໂສຕະມະ! ເມື່ອພຣະອົງອະວະຕານໃນວົງຢະດຸ ພຣະອົງໄດ້ຢູ່ກັບບັນດາພັກຕະ ຄົບ 125 ລະດູສາຣະທ।
Verse 26
नाधुना तेऽखिलाधार देवकार्यावशेषितम् । कुलं च विप्रशापेन नष्टप्रायमभूदिदम् ॥ २६ ॥ तत: स्वधाम परमं विशस्व यदि मन्यसे । सलोकाँल्लोकपालान् न: पाहि वैकुण्ठकिङ्करान् ॥ २७ ॥
ໂອ ພຣະອົງຜູ້ເປັນຖານຮອງແຫ່ງທຸກສິ່ງ! ບັດນີ້ບໍ່ມີພະກິດໃດເຫຼືອສໍາລັບພຣະອົງເພື່ອເທວະອີກ; ແລະໂດຍຄໍາສາບຂອງພຣາຫມັນ ວົງນີ້ກໍເກືອບຈະພິນາດ. ດັ່ງນັ້ນ ຖ້າພຣະອົງເຫັນຄວນ ຂໍເສດັດເຂົ້າສູ່ສະວະທາມອັນສູງສຸດ; ແລະຂໍພຣະອົງຄຸ້ມຄອງພວກເຮົາ—ຜູ້ຮັບໃຊ້ແຫ່ງໄວຄຸນຖະ—ພ້ອມທັງໂລກບານ ແລະໂລກຂອງພວກເຮົາເສມອໄປ।
Verse 27
नाधुना तेऽखिलाधार देवकार्यावशेषितम् । कुलं च विप्रशापेन नष्टप्रायमभूदिदम् ॥ २६ ॥ तत: स्वधाम परमं विशस्व यदि मन्यसे । सलोकाँल्लोकपालान् न: पाहि वैकुण्ठकिङ्करान् ॥ २७ ॥
ໂອ ພຣະອົງຜູ້ເປັນຖານຮອງແຫ່ງທຸກສິ່ງ! ບັດນີ້ບໍ່ມີພະກິດໃດເຫຼືອສໍາລັບພຣະອົງເພື່ອເທວະອີກ; ແລະໂດຍຄໍາສາບຂອງພຣາຫມັນ ວົງນີ້ກໍເກືອບຈະພິນາດ. ດັ່ງນັ້ນ ຖ້າພຣະອົງເຫັນຄວນ ຂໍເສດັດເຂົ້າສູ່ສະວະທາມອັນສູງສຸດ; ແລະຂໍພຣະອົງຄຸ້ມຄອງພວກເຮົາ—ຜູ້ຮັບໃຊ້ແຫ່ງໄວຄຸນຖະ—ພ້ອມທັງໂລກບານ ແລະໂລກຂອງພວກເຮົາເສມອໄປ।
Verse 28
श्रीभगवानुवाच अवधारितमेतन्मे यदात्थ विबुधेश्वर । कृतं व: कार्यमखिलं भूमेर्भारोऽवतारित: ॥ २८ ॥
ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະພົມ ເຈົ້າແຫ່ງເທວະດາທັງຫລາຍ, ເຮົາເຂົ້າໃຈຄຳອະທິຖານ ແລະ ຄຳຮ້ອງຂໍຂອງເຈົ້າ. ເມື່ອປົດເປື້ອງພາລະຂອງໂລກແລ້ວ, ເຮົາໄດ້ກະທຳທຸກຢ່າງທີ່ຈຳເປັນໃນນາມຂອງເຈົ້າສຳເລັດແລ້ວ.
Verse 29
तदिदं यादवकुलं वीर्यशौर्यश्रियोद्धतम् । लोकं जिघृक्षद् रुद्धं मे वेलयेव महार्णव: ॥ २९ ॥
ວົງຕະກຸນ ຍາດະວະ ນີ້ ທີ່ເຮົາໄດ້ກຳເນີດຂຶ້ນ ໄດ້ຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງຢ່າງຍິ່ງດ້ວຍຊັບສົມບັດ ໂດຍສະເພາະແມ່ນພະລັງກາຍ ແລະ ຄວາມກ້າຫານ ຈົນເຖິງຂັ້ນທີ່ພວກເຂົາຂົ່ມຂູ່ທີ່ຈະກືນກິນໂລກທັງໝົດ. ດັ່ງນັ້ນ ເຮົາຈຶ່ງໄດ້ຢຸດຢັ້ງພວກເຂົາໄວ້ ປຽບເໝືອນຝັ່ງທະເລທີ່ກັ້ນມະຫາສະໝຸດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໄວ້.
Verse 30
यद्यसंहृत्य दृप्तानां यदूनां विपुलं कुलम् । गन्तास्म्यनेन लोकोऽयमुद्वेलेन विनङ्क्ष्यति ॥ ३० ॥
ຖ້າຫາກ ເຮົາ ຈາກໂລກນີ້ໄປ ໂດຍບໍ່ຖອນຮາກຖອນໂຄນວົງວານ ຍາດະວະ ຜູ້ຍິ່ງຍະໂສ, ໂລກທັງໝົດກໍຈະຖືກທຳລາຍດ້ວຍການຂະຫຍາຍຕົວຢ່າງບໍ່ມີຂີດຈຳກັດຂອງພວກເຂົາ.
Verse 31
इदानीं नाश आरब्ध: कुलस्य द्विजशापज: । यास्यामि भवनं ब्रह्मन्नेतदन्ते तवानघ ॥ ३१ ॥
ບັດນີ້ ເນື່ອງດ້ວຍຄຳສາບແຊ່ງຂອງເຫຼົ່າພາມ ການທຳລາຍລ້າງຕະກຸນຂອງເຮົາໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນຂຶ້ນແລ້ວ. ໂອ ພຣະພົມ ຜູ້ປາສະຈາກບາບ, ເມື່ອການທຳລາຍລ້າງນີ້ສິ້ນສຸດລົງ ແລະ ເຮົາກຳລັງເດີນທາງໄປຍັງ ໄວ ກູນ, ເຮົາຈະໄປຢ້ຽມຢາມວິມານຂອງເຈົ້າ.
Verse 32
श्रीशुक उवाच इत्युक्तो लोकनाथेन स्वयम्भू: प्रणिपत्य तम् । सह देवगणैर्देव: स्वधाम समपद्यत ॥ ३२ ॥
ທ່ານ ສຸກກະເທວະ ໂກສະວາມີ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງຈັກກະວານກ່າວເຊັ່ນນັ້ນ, ພຣະພົມ ຜູ້ກຳເນີດເອງກໍໄດ້ກົ້ມກາບລົງແທບພຣະບາດຂອງພຣະອົງ. ຈາກນັ້ນ ພຣະພົມ ຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ພ້ອມດ້ວຍເຫຼົ່າເທວະດາທັງຫຼາຍກໍໄດ້ກັບຄືນໄປຍັງວິມານຂອງຕົນ.
Verse 33
अथ तस्यां महोत्पातान् द्वारवत्यां समुत्थितान् । विलोक्य भगवानाह यदुवृद्धान् समागतान् ॥ ३३ ॥
ຕໍ່ມາ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ເຫັນຄວາມວຸ້ນວາຍອັນໃຫຍ່ເກີດຂຶ້ນໃນນະຄອນສັກສິດ ດວາຣະກາ ແລ້ວຈຶ່ງຕັດກັບຜູ້ເຖົ້າແກ່ແຫ່ງວົງສ໌ຢະດຸທີ່ຊຸມນຸມກັນດັ່ງນີ້
Verse 34
श्रीभगवानुवाच एते वै सुमहोत्पाता व्युत्तिष्ठन्तीह सर्वत: । शापश्च न: कुलस्यासीद् ब्राह्मणेभ्यो दुरत्यय: ॥ ३४ ॥
ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດວ່າ: ຄວາມວຸ້ນວາຍອັນໃຫຍ່ນີ້ເກີດຂຶ້ນທົ່ວທິດ ເພາະວົງສ໌ຂອງເຮົາຖືກສາບໂດຍພຣາຫມະນ ແລະຄຳສາບນັ້ນຕ້ານທານຍາກຍິ່ງ
Verse 35
न वस्तव्यमिहास्माभिर्जिजीविषुभिरार्यका: । प्रभासं सुमहत्पुण्यं यास्यामोऽद्यैव मा चिरम् ॥ ३५ ॥
ທ່ານຜູ້ເຖົ້າແກ່ຜູ້ນ່າເຄົາລົບ, ຖ້າເຮົາປາຖະນາຮັກສາຊີວິດ ກໍບໍ່ຄວນຢູ່ທີ່ນີ້ອີກ. ມື້ນີ້ເອງຢ່າຊ້າ ໄປຫາປຣະພາສາອັນມີບຸນຍິ່ງ
Verse 36
यत्र स्नात्वा दक्षशापाद् गृहीतो यक्ष्मणोडुराट् । विमुक्त: किल्बिषात् सद्यो भेजे भूय: कलोदयम् ॥ ३६ ॥
ທີ່ນັ້ນ ໃນປຣະພາສະ-ເກດຕຣະ ເມື່ອອາບນ້ຳສັກສິດ ແມ່ນແຕ່ດວງຈັນທີ່ຖືກໂລກຊູບເພາະຄຳສາບຂອງທັກສະ ກໍພົ້ນຈາກຜົນບາບທັນທີ ແລະກັບໄປສູ່ການເພີ່ມຂຶ້ນຂອງຂ້າງຂຶ້ນອີກຄັ້ງ
Verse 37
वयं च तस्मिन्नाप्लुत्य तर्पयित्वा पितृन् सुरान् । भोजयित्वोषिजो विप्रान् नानागुणवतान्धसा ॥ ३७ ॥ तेषु दानानि पात्रेषु श्रद्धयोप्त्वा महान्ति वै । वृजिनानि तरिष्यामो दानैर्नौभिरिवार्णवम् ॥ ३८ ॥
ພວກເຮົາຈະອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນ ແລ້ວຖວາຍຕັຣປະນະໃຫ້ບັນພະບຸລຸດແລະເທວະດາພໍໃຈ, ຈັດອາຫານຫຼາກຫຼາຍອັນແຊບໃຫ້ພຣາຫມະນຜູ້ຄວນບູຊາ, ແລະມອບທານອັນໃຫຍ່ດ້ວຍສັດທາແກ່ຜູ້ສົມຄວນ. ດ້ວຍເຮືອແຫ່ງທານນີ້ ພວກເຮົາຈະຂ້າມພົ້ນອັນຕະລາຍອັນນ່າຢ້ານໄດ້ແນ່ນອນ ເຫມືອນຂ້າມມະຫາສະຫມຸດດ້ວຍເຮືອທີ່ເໝາະສົມ
Verse 38
वयं च तस्मिन्नाप्लुत्य तर्पयित्वा पितृन् सुरान् । भोजयित्वोषिजो विप्रान् नानागुणवतान्धसा ॥ ३७ ॥ तेषु दानानि पात्रेषु श्रद्धयोप्त्वा महान्ति वै । वृजिनानि तरिष्यामो दानैर्नौभिरिवार्णवम् ॥ ३८ ॥
ໂດຍອາບນ້ຳສັກສິດທີ່ ປຣະພາສ-ເກດຣະ ແລະຖວາຍຕັຣປະນະ-ຍັດເພື່ອໃຫ້ບັນພະບຸລຸດ ແລະເທວະທັງຫຼາຍພໍໃຈ, ຈັດອາຫານອັນໂອຊະຫຼາກຫຼາຍໃຫ້ພຣາຫມະນຜູ້ຄວນບູຊາ, ແລະມອບທານອັນໃຫຍ່ແກ່ທ່ານຜູ້ເໝາະສົມ, ພວກເຮົາຈະຂ້າມພົ້ນອັນຕະລາຍອັນນ່າຢ້ານນີ້ແນ່ນອນ ເຫມືອນຂ້າມມະຫາສະມຸດດ້ວຍເຮືອທີ່ເໝາະຄວນ।
Verse 39
श्रीशुक उवाच एवं भगवतादिष्टा यादवा: कुरुनन्दन । गन्तुं कृतधियस्तीर्थं स्यन्दनान् समयूयुजन् ॥ ३९ ॥
ພຣະສຸກະເທວະກ່າວວ່າ—ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກແຫ່ງວົງກຸຣຸ! ເມື່ອໄດ້ຮັບຄຳຊີ້ນຳຈາກພຣະພະຄະວານ ພວກຢາດະວະກໍຕັ້ງໃຈໄປຍັງທີ່ທິຣຖະ ປຣະພາສ-ເກດຣະ ແລະເທຍມມ້າເຂົ້າກັບລົດຮົບຂອງຕົນ।
Verse 40
तन्निरीक्ष्योद्धवो राजन् श्रुत्वा भगवतोदितम् । दृष्ट्वारिष्टानि घोराणि नित्यं कृष्णमनुव्रत: ॥ ४० ॥ विविक्त उपसङ्गम्य जगतामीश्वरेश्वरम् । प्रणम्य शिरसा पादौ प्राञ्जलिस्तमभाषत ॥ ४१ ॥
ຂ້າແຕ່ພຣະຣາຊາ! ອຸດທະວະຜູ້ຕິດຕາມພຣະກຣິຊນະດ້ວຍຄວາມສັດຊື່ເສມອ, ເມື່ອເຫັນການເດີນທາງຈາກໄປຂອງພວກຢາດະວະໃກ້ເຂົ້າມາ, ໄດ້ຍິນພຣະດຳຣັດຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ແລະເຫັນລາງຮ້າຍອັນນ່າຢ້ານ, ຈຶ່ງເຂົ້າໄປຫາພຣະອົງຜູ້ເປັນຈອມອະທິປະຕິແຫ່ງຈັກກະວານໃນທີ່ສງັດ; ກໍກົດກຣາບດ້ວຍສີສະທີ່ພຣະບາດດອກບົວ ແລະປະນົມມືກ່າວດັ່ງນີ້।
Verse 41
तन्निरीक्ष्योद्धवो राजन् श्रुत्वा भगवतोदितम् । दृष्ट्वारिष्टानि घोराणि नित्यं कृष्णमनुव्रत: ॥ ४० ॥ विविक्त उपसङ्गम्य जगतामीश्वरेश्वरम् । प्रणम्य शिरसा पादौ प्राञ्जलिस्तमभाषत ॥ ४१ ॥
ຂ້າແຕ່ພຣະຣາຊາ! ອຸດທະວະຜູ້ຕິດຕາມພຣະກຣິຊນະດ້ວຍຄວາມສັດຊື່ເສມອ, ເມື່ອເຫັນການເດີນທາງຈາກໄປຂອງພວກຢາດະວະໃກ້ເຂົ້າມາ, ໄດ້ຍິນພຣະດຳຣັດຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ແລະເຫັນລາງຮ້າຍອັນນ່າຢ້ານ, ຈຶ່ງເຂົ້າໄປຫາພຣະອົງຜູ້ເປັນຈອມອະທິປະຕິແຫ່ງຈັກກະວານໃນທີ່ສງັດ; ກໍກົດກຣາບດ້ວຍສີສະທີ່ພຣະບາດດອກບົວ ແລະປະນົມມືກ່າວດັ່ງນີ້।
Verse 42
श्रीउद्धव उवाच देवदेवेश योगेश पुण्यश्रवणकीर्तन । संहृत्यैतत् कुलं नूनं लोकं सन्त्यक्ष्यते भवान् । विप्रशापं समर्थोऽपि प्रत्यहन्न यदीश्वर: ॥ ४२ ॥
ສີຣີອຸດທະວະກ່າວວ່າ—ໂອ ເທວເທວເອຊະ, ໂອ ໂຍເກດຊະ! ພຽງແຕ່ໄດ້ຟັງ ແລະຂັບຮ້ອງສັນລະເສີນພຣະກຽດຂອງພຣະອົງກໍເປັນບຸນອັນສູງສຸດ. ຂ້າແຕ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ດູເຫມືອນວ່າບັດນີ້ພຣະອົງຈະຮວບຮວມແລະຖອນວົງສານີ້ຄືນ ແລະຈະຍຸດລີລາຂອງພຣະອົງໃນຈັກກະວານ. ພຣະອົງເປັນຈອມອະທິປະຕິ ແລະເຈົ້າແຫ່ງໂຍກະສັກຕິ; ແຕ່ແມ່ນວ່າສາມາດຫັກລ້າງຄຳສາບຂອງພຣາຫມະນໄດ້ ພຣະອົງກໍບໍ່ໄດ້ປະຕິເສດມັນ—ດັ່ງນັ້ນການເສດັດລັບຂອງພຣະອົງຈຶ່ງໃກ້ເຂົ້າມາ।
Verse 43
नाहं तवाङ्घ्रिकमलं क्षणार्धमपि केशव । त्यक्तुं समुत्सहे नाथ स्वधाम नय मामपि ॥ ४३ ॥
ໂອ ເກຊະວະ ພຣະນາຖາ, ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ອາດປະລະພຣະບາດດຸດດອກບົວຂອງພຣະອົງໄດ້ແມ່ນແຕ່ຊົ່ວຂະນະ; ຂໍໃຫ້ນຳຂ້າພະເຈົ້າໄປສູ່ສະວະທາມຂອງພຣະອົງດ້ວຍ.
Verse 44
तव विक्रीडितं कृष्ण नृणां परममङ्गलम् । कर्णपीयूषमासाद्य त्यजन्त्यन्यस्पृहां जना: ॥ ४४ ॥
ໂອ ພຣະກຣິດສະນະ, ລີລາຂອງພຣະອົງເປັນມົງຄຸນສູງສຸດແກ່ມະນຸດ ແລະເປັນນ້ຳອະມຣິດແກ່ຫູ; ເມື່ອໄດ້ຊິມແລ້ວ ຜູ້ຄົນລະທິ້ງຄວາມປາຖະໜາອື່ນໆ.
Verse 45
शय्यासनाटनस्थानस्नानक्रीडाशनादिषु । कथं त्वां प्रियमात्मानं वयं भक्तास्त्यजेमहि ॥ ४५ ॥
ບໍ່ວ່ານອນ ນັ່ງ ເດີນ ຢືນ ອາບນ້ຳ ຫຼິ້ນ ຫຼືກິນ—ໂອ ພຣະປະຣະມາຕະມັນຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ພວກເຮົາຜູ້ເປັນພັກຕະຈະລະທິ້ງພຣະອົງໄດ້ແນວໃດ?
Verse 46
त्वयोपभुक्तस्रग्गन्धवासोऽलङ्कारचर्चिता: । उच्छिष्टभोजिनो दासास्तव मायां जयेमहि ॥ ४६ ॥
ໂດຍປະດັບກາຍດ້ວຍພວງມາລາ ນ້ຳຫອມ ເສື້ອຜ້າ ແລະເຄື່ອງປະດັບທີ່ພຣະອົງໄດ້ໃຊ້ແລ້ວ ແລະກິນພຣະປຣະສາດທີ່ເປັນເຫຼືອຈາກພຣະອົງ ພວກເຮົາຜູ້ເປັນດາສຈະຊະນະມາຍາຂອງພຣະອົງແນ່ນອນ.
Verse 47
वातवसना य ऋषय: श्रमणा ऊर्ध्वमन्थिन: । ब्रह्माख्यं धाम ते यान्ति शान्ता: सन्न्यासीनोऽमला: ॥ ४७ ॥
ບັນດາລຶສີຜູ້ນຸ່ງລົມ, ນັກບຳເພັນພຽນຜູ້ເຂັ້ມງວດ, ຜູ້ຍົກພະລັງແຫ່ງຊີວິດຂຶ້ນເທິງ, ສັນຕິ ແລະບໍລິສຸດໃນພະສັນຍາສີ—ພວກເຂົາບັນລຸຖຶງທີ່ພຳນັກທາງວິນຍານທີ່ເອີ້ນວ່າ ‘ພຣະຫມັນ’.
Verse 48
वयं त्विह महायोगिन् भ्रमन्त: कर्मवर्त्मसु । त्वद्वार्तया तरिष्यामस्तावकैर्दुस्तरं तम: ॥ ४८ ॥ स्मरन्त: कीर्तयन्तस्ते कृतानि गदितानि च । गत्युत्स्मितेक्षणक्ष्वेलि यन्नृलोकविडम्बनम् ॥ ४९ ॥
ໂອ ມະຫາໂຍຄີ! ແມ່ນແຕ່ພວກເຮົາເປັນວິນຍານຖືກຜູກມັດ ພາກພຽນໃນເສັ້ນທາງແຫ່ງກຳ ແຕ່ໂດຍການຟັງພຣະກະຖາຂອງພຣະອົງໃນສັງຄົມພັກຕະ ພວກເຮົາຈະຂ້າມພົ້ນຄວາມມືດແຫ່ງສັງສາຣາອັນຍາກນີ້ແນ່ນອນ।
Verse 49
वयं त्विह महायोगिन् भ्रमन्त: कर्मवर्त्मसु । त्वद्वार्तया तरिष्यामस्तावकैर्दुस्तरं तम: ॥ ४८ ॥ स्मरन्त: कीर्तयन्तस्ते कृतानि गदितानि च । गत्युत्स्मितेक्षणक्ष्वेलि यन्नृलोकविडम्बनम् ॥ ४९ ॥
ພວກເຮົາລະລຶກແລະຂັບຮ້ອງສັນລະເສີນການກະທຳແລະພຣະວາຈາອັນອັດສະຈັນຂອງພຣະອົງເສມອ; ແລະເຮົາປິຕິລະລຶກລີລາຮັກອັນລຶກລັບກັບສະຫາຍຄູ່ຄອງຜູ້ສະໜິດ—ກ້າວຍ່າງ ຮອຍຍິ້ມອັນກ້າຫານ ສາຍຕາ ແລະການຫຼິ້ນ—ແມ່ນແຕ່ຄ້າຍມະນຸດ ແຕ່ເຮັດໃຫ້ພັກຕະມົນເມົາໃນປິຕິສຸດທິ।
Verse 50
श्रीशुक उवाच एवं विज्ञापितो राजन् भगवान् देवकीसुत: । एकान्तिनं प्रियं भृत्यमुद्धवं समभाषत ॥ ५० ॥
ພຣະສຸກະເທວ ໂກສະວາມີ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະຣາຊາ ປະຣີກຊິດ! ເມື່ອຖືກທູນເຊັ່ນນັ້ນ ພຣະພະຄະວານ ສຣີກຣິດສະນະ ພຣະອົງຜູ້ເປັນພຣະຣາຊບຸດແຫ່ງເທວະກີ ໄດ້ເລີ່ມຕອບຢ່າງລຶກລັບແກ່ ອຸດທະວະ ຂ້າຮັບໃຊ້ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ແລະຈົ່ງຮັກພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວ।
Frequently Asked Questions
They come to directly behold the Lord and to formally conclude the cosmic mandate for His descent: the removal of the earth’s burden and the reestablishment of dharma. Their prayers also articulate siddhānta—Kṛṣṇa as the transcendental āśraya who controls māyā and kāla yet remains untouched—thereby making the impending withdrawal of His manifest līlā intelligible as divine arrangement rather than material compulsion.
They state that worship, Vedic study, charity, austerity, and ritual alone cannot fully cleanse consciousness polluted by illusion unless they mature into transcendental faith (śraddhā) in the Lord’s glories. Hearing and glorifying Kṛṣṇa (īśānukathā) is presented as uniquely potent because it directly connects the jīva to the āśraya, burning anarthas like fire at the Lord’s lotus feet.
Kṛṣṇa explains a governance principle: the Yādavas had become so empowered that, if left unchecked, their pride and expansion could devastate the world. The brāhmaṇa curse becomes the instrument of nirodha (withdrawal), ensuring cosmic balance. The Lord is fully capable of counteracting it, but chooses not to, demonstrating that His līlā follows purposeful divine orchestration rather than reactive necessity.
Prabhāsa is presented as a tīrtha where bathing and associated rites—sacrifice for devas and pitṛs, feeding brāhmaṇas, and dāna—help one cross danger like a boat across an ocean. Narratively, it moves the Yādavas out of Dvārakā and sets the stage for the culminating events of the Lord’s manifest departure, while thematically reinforcing purification (śuddhi) and the inevitability of kāla under divine supervision.
Uddhava is Kṛṣṇa’s intimate devotee and counsel-bearing associate, characterized by unwavering fidelity and deep spiritual aptitude. His private approach signals a shift from public, cosmic concerns (devas’ petitions; dynastic decisions) to the inner transmission of liberating instruction. This confidentiality frames Uddhava as the qualified recipient of teachings meant to guide devotees after the Lord’s visible līlā concludes.