Shloka 29
Akrūra’s Journey to Vraja and His Devotional Vision of Kṛṣṇa and Balarāma
ददर्श कृष्णं रामं च व्रजे गोदोहनं गतौ । पीतनीलाम्बरधरौ शरदम्बुरुहेक्षणौ ॥ २८ ॥ किशोरौ श्यामलश्वेतौ श्रीनिकेतौ बृहद्भुजौ । सुमुखौ सुन्दरवरौ बलद्विरदविक्रमौ ॥ २९ ॥ ध्वजवज्राङ्कुशाम्भोजैश्चिह्नितैरङ्घ्रिभिर्व्रजम् । शोभयन्तौ महात्मानौ सानुक्रोशस्मितेक्षणौ ॥ ३० ॥ उदाररुचिरक्रीडौ स्रग्विणौ वनमालिनौ । पुण्यगन्धानुलिप्ताङ्गौ स्नातौ विरजवाससौ ॥ ३१ ॥ प्रधानपुरुषावाद्यौ जगद्धेतू जगत्पती । अवतीर्णौ जगत्यर्थे स्वांशेन बलकेशवौ ॥ ३२ ॥ दिशो वितिमिरा राजन्कुर्वाणौ प्रभया स्वया । यथा मारकत: शैलो रौप्यश्च कनकाचितौ ॥ ३३ ॥
dadarśa kṛṣṇaṁ rāmaṁ ca vraje go-dohanaṁ gatau pīta-nīlāmbara-dharau śarad-amburahekṣaṇau
ອະກຣູຣາໄດ້ເຫັນພຣະກຣິດສະນະ ແລະ ພຣະບະລະຣາມ ຢູ່ວຣະຊະ ໃນຂະນະທີ່ພຣະອົງກຳລັງໄປດອຍນົມງົວ. ພຣະກຣິດສະນະນຸ່ງອາພອນສີເຫຼືອງ ພຣະບະລະຣາມນຸ່ງສີຟ້າ; ດວງເນດຂອງທັງສອງດຸດດອກບົວລະດູສາຣະທ. ທັງສອງເປັນຍຸວະຊົນຜູ້ມີພະລັງ ແຂນໃຫຍ່ ເປັນທີ່ສະຖິດຂອງສຣີ(ລັກສະມີ)—ອົງໜຶ່ງສີຊຽມ ອົງໜຶ່ງສີຂາວ; ພະພັກງາມ ແລະງາມຍິ່ງກວ່າຜູ້ໃດ, ຍ່າງດຸດຊ້າງໜຸ່ມ. ດ້ວຍຮອຍຍິ້ມແຫ່ງເມດຕາ ພຣະອົງທັງສອງໄດ້ປະດັບວຣະຊະດ້ວຍຮອຍພະບາດທີ່ມີເຄື່ອງໝາຍທຸງ ວັຊຣະ ຕະຂໍຊ້າງ ແລະດອກບົວ. ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າທັງສອງປະດັບດ້ວຍສາຍອັນມີອັນມະນີ ແລະມາລາດອກໄມ້ ທານ້ຳຫອມອັນບໍລິສຸດ ພຶ່ງອາບນ້ຳ ແລະນຸ່ງຜ້າບໍລິສຸດ. ພຣະອົງເປັນປຸຣຸສະສູງສຸດແຕ່ດັ້ງເດີມ ເປັນເຫດ ແລະເຈົ້າແຫ່ງຈັກກະວານ; ເພື່ອຄວາມຜາສຸກຂອງແຜ່ນດິນ ໄດ້ອະວະຕານເປັນ ເກສະວະ ແລະ ບະລະຣາມ. ໂອ ພຣະຣາຊາ ປະຣີກຊິດ, ດ້ວຍພຣະຣັດສະມີຂອງພຣະອົງ ຄວາມມືດໃນທຸກທິດຖືກຂັບໄລ່ ດຸດພູມະຣະກົດ ແລະພູເງິນທີ່ປະດັບດ້ວຍຄຳ.