Adhyaya 36

Verse 1

श्री बादरायणिरुवाच अथ तर्ह्यागतो गोष्ठमरिष्टो वृषभासुर: । महींमहाककुत्काय: कम्पयन्खुरविक्षताम् ॥ १ ॥

ພຣະສີຣີບາດະຣາຍະນິ (ຊຸກະເດວ) ກ່າວວ່າ—ໃນເວລານັ້ນ ອະຣິດສະຕະ ອະສູນຮູບງົວຜູ້ ໄດ້ມາຮອດບ້ານຂອງຄົນລ້ຽງງົວ. ມັນປາກົດເປັນງົວຜູ້ມີໂຄກໃຫຍ່ ແລະເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນສັ່ນໄຫວ ໃນຂະນະທີ່ມັນຂີດຂວານດິນດ້ວຍກີບຕີນ.

Verse 2

रम्भमाण: खरतरं पदा च विलिखन् महीम् । उद्यम्य पुच्छं वप्राणि विषाणाग्रेण चोद्धरन् । किञ्चित्किञ्चिच्छकृन् मुञ्चन्मूत्रयन्स्तब्धलोचन: ॥ २ ॥

ອະຣິດສະຕາສຸຣະຮ້ອງຄໍາຮາມຢ່າງຮຸນແຮງ ແລະໃຊ້ກີບຂູດດິນ. ຍົກຫາງຂຶ້ນ ຈ້ອງຕາແຂງ ແລ້ວໃຊ້ປາຍເຂົາຂຸດຄັນດິນ ພ້ອມປ່ອຍອຸຈາລະແລະປັດສະວະນ້ອຍໆເປັນຄັ້ງຄາວ

Verse 3

यस्य निर्ह्रादितेनाङ्ग निष्ठुरेण गवां नृणाम् । पतन्त्यकालतो गर्भा: स्रवन्ति स्म भयेन वै ॥ ३ ॥ निर्विशन्ति घना यस्य ककुद्यचलशङ्कया । तं तीक्ष्णश‍ृङ्गमुद्वीक्ष्य गोप्यो गोपाश्च तत्रसु: ॥ ४ ॥

ໂອ ພະຣາຊາ, ສຽງຄໍາຮາມອັນໂຫດຮ້າຍຂອງມັນເຮັດໃຫ້ທັງງົວແລະຄົນຫວາດກົວ; ດ້ວຍຄວາມຢ້ານ ງົວແລະແມ່ຍິງທີ່ຖືພາກໍແທ້ງກ່ອນກໍານົດ. ເມກໄດ້ໄປກອດຢູ່ເທິງຫຼັງໂຄງຂອງມັນ ເພາະເຂົ້າໃຈວ່າເປັນພູ; ເມື່ອເຫັນຜູ້ມີເຂົາແຫຼມນັ້ນ ກຸ່ມໂກປີແລະໂກປະກໍສະພຶງກົວ

Verse 4

यस्य निर्ह्रादितेनाङ्ग निष्ठुरेण गवां नृणाम् । पतन्त्यकालतो गर्भा: स्रवन्ति स्म भयेन वै ॥ ३ ॥ निर्विशन्ति घना यस्य ककुद्यचलशङ्कया । तं तीक्ष्णश‍ृङ्गमुद्वीक्ष्य गोप्यो गोपाश्च तत्रसु: ॥ ४ ॥

ໂອ ພະຣາຊາ, ສຽງຄໍາຮາມອັນໂຫດຮ້າຍຂອງມັນເຮັດໃຫ້ທັງງົວແລະຄົນຫວາດກົວ; ດ້ວຍຄວາມຢ້ານ ງົວແລະແມ່ຍິງທີ່ຖືພາກໍແທ້ງກ່ອນກໍານົດ. ເມກໄດ້ໄປກອດຢູ່ເທິງຫຼັງໂຄງຂອງມັນ ເພາະເຂົ້າໃຈວ່າເປັນພູ; ເມື່ອເຫັນຜູ້ມີເຂົາແຫຼມນັ້ນ ກຸ່ມໂກປີແລະໂກປະກໍສະພຶງກົວ

Verse 5

पशवो दुद्रुवुर्भीता राजन्सन्त्यज्य गोकुलम् । कृष्ण कृष्णेति ते सर्वे गोविन्दं शरणं ययु: ॥ ५ ॥

ໂອ ພະຣາຊາ, ສັດລ້ຽງທັງຫຼາຍຫນີດ້ວຍຄວາມຢ້ານ ປະລະກົກຸລ. ຊາວບ້ານທັງໝົດຮ້ອງ “ກຣິດສະນະ, ກຣິດສະນະ” ແລ້ວຮີບໄປພຶ່ງພາພຣະໂຄວິນດາເປັນທີ່ພັກພິງ

Verse 6

भगवानपि तद् वीक्ष्य गोकुलं भयविद्रुतम् । मा भैष्टेति गिराश्वास्य वृषासुरमुपाह्वयत् ॥ ६ ॥

ເມື່ອພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າເຫັນຊາວກົກຸລຫນີດ້ວຍຄວາມຢ້ານ ພຣະອົງກໍຕຣັດປອບໃຈວ່າ “ຢ່າກົວ” ແລ້ວຈຶ່ງເອີ້ນວຶຣສາສຸຣະ ອະສຸຣະຮູບງົວ ໃຫ້ອອກມາ

Verse 7

गोपालै: पशुभिर्मन्द त्रासितै: किमसत्तम । मयि शास्तरि दुष्टानां त्वद्विधानां दुरात्मनाम् ॥ ७ ॥

ເຈົ້າຄົນໂງ່! ເຈົ້າເຮັດໃຫ້ພວກຄົນເລີ້ຍງງົວ ແລະຝູງສັດຂອງເຂົາກົດກົວເພາະຫຍັງ? ຂ້າຢູ່ນີ້ເພື່ອລົງໂທດຄົນຊົ່ວເຊັ່ນເຈົ້າ।

Verse 8

इत्यास्फोत्याच्युतोऽरिष्टं तलशब्देन कोपयन् । सख्युरंसे भुजाभोगं प्रसार्यावस्थितो हरि: ॥ ८ ॥

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພຣະຫຣິຜູ້ບໍ່ເຄີຍຜິດພາດໄດ້ຕົບແຂນຂອງພຣະອົງໃຫ້ເກີດສຽງກັງວານ ຍິ່ງກະຕຸ້ນໂທສະຂອງອະຣິດຕະ; ແລ້ວພຣະອົງພາດແຂນອັນແຂງແກ່ງໄວ້ເທິງບ່າມິດ ແລະຢືນຢ່າງສະຫງົບປະຈັນໜ້າອະສູຣ।

Verse 9

सोऽप्येवं कोपितोऽरिष्ट: खुरेणावनिमुल्लिखन् । उद्यत्पुच्छभ्रमन्मेघ: क्रुद्ध: कृष्णमुपाद्रवत् ॥ ९ ॥

ເມື່ອຖືກຍຸຍົງດັ່ງນັ້ນ ອະຣິດຕະໃຊ້ກີບຂູດດິນ ແລະຝຸ່ນຫມຸນວຽນເປັນເມກຮອບຫາງທີ່ຊູສູງ; ດ້ວຍໂທສະມັນພຸ່ງເຂົ້າຫາພຣະກຣິດສະນາ।

Verse 10

अग्रन्यस्तविषाणाग्र: स्तब्धासृग्लोचनोऽच्युतम् । कटाक्षिप्याद्रवत्तूर्णमिन्द्रमुक्तोऽशनिर्यथा ॥ १० ॥

ມັນຊີ້ປາຍເຂົາໄປຂ້າງໜ້າ ແລະຈ້ອງພຣະອະຈຸຕະດ້ວຍຫາງຕາຈາກດວງຕາແດງດັ່ງເລືອດ ແລ້ວພຸ່ງມາດ້ວຍຄວາມໄວ ດຸດດັ່ງສາຍຟ້າທີ່ອິນທຣາຂວ້າງອອກມາ।

Verse 11

गृहीत्वा श‍ृङ्गयोस्तं वा अष्टादश पदानि स: । प्रत्यपोवाह भगवान् गज: प्रतिगजं यथा ॥ ११ ॥

ພຣະກຣິດສະນາຜູ້ເປັນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈັບມັນທີ່ເຂົາທັງສອງ ແລ້ວໂຍນໃຫ້ຖອຍຫຼັງໄປສິບແປດກ້າວ ດຸດດັ່ງຊ້າງຜັກຊ້າງຄູ່ຕໍ່ສູ້ໃນສົງຄາມ।

Verse 12

सोऽपविद्धो भगवता पुनरुत्थाय सत्वरम् । आपतत् स्विन्नसर्वाङ्गो नि:श्वसन्क्रोधमूर्च्छित: ॥ १२ ॥

ເມື່ອຖືກພຣະເຈົ້າສູງສຸດຜັກກັນອອກ ອະສູນຮູບງົວນັ້ນກໍລຸກຂຶ້ນຢ່າງຮວດເລັວ. ທັ້ງກາຍເຫື່ອອອກ ຫາຍໃຈຫນັກ ແລະຄຸ້ມຄັ່ງດ້ວຍໂທສະບໍ່ຮູ້ສຶກ ກໍພຸ່ງເຂົ້າຫາພຣະສີກຣິດສະນາອີກຄັ້ງ

Verse 13

तमापतन्तं स निगृह्य श‍ृङ्गयो: पदा समाक्रम्य निपात्य भूतले । निष्पीडयामास यथार्द्रमम्बरं कृत्वा विषाणेन जघान सोऽपतत् ॥ १३ ॥

ເມື່ອອະຣິດສະຕະພຸ່ງເຂົ້າມາ ພຣະສີກຣິດສະນາຈັບເຂົາທັງສອງ ແລ້ວໃຊ້ພຣະບາດກົດລົງໃຫ້ລົ້ມກັບພື້ນ. ຈາກນັ້ນພຣະອົງບີບແລະຟາດມັນເຫມືອນບິດຜ້າປຽກ; ສຸດທ້າຍດຶງເຂົາຂ້າງໜຶ່ງອອກ ແລ້ວໃຊ້ເຂົານັ້ນຕີຈົນມັນນອນຮາບ

Verse 14

असृग् वमन् मूत्रशकृत् समुत्सृजन् क्षिपंश्च पादाननवस्थितेक्षण: । जगाम कृच्छ्रं निऋर्तेरथ क्षयं पुष्पै: किरन्तो हरिमीडिरे सुरा: ॥ १४ ॥

ອະຣິດສະຕາສູຣະອາເມັນເລືອດ ຂັບຖ່າຍປັດສະວະແລະອຸຈາລະ ເຕະຂາໄປມາ ແລະກົກຕາຢ່າງບໍ່ຢຸດ ຈົນສຸດທ້າຍກໍໄປສູ່ຖິ່ນຂອງຄວາມຕາຍດ້ວຍຄວາມທຸກທໍລະມານ. ເທວະດາທັງຫຼາຍໄດ້ໂປຍດອກໄມ້ສັນລະເສີນພຣະຫຣິ

Verse 15

एवं कुकुद्मिनं हत्वा स्तूयमान: द्विजातिभि: । विवेश गोष्ठं सबलो गोपीनां नयनोत्सव: ॥ १५ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ຫຼັງຈາກປະຫານອະສູນຮູບງົວນັ້ນ ແລະໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນຈາກພຣາຫມັນ ພຣະສີກຣິດສະນາ—ຜູ້ເປັນດັ່ງງານບຸນແກ່ສາຍຕາຂອງໂກປີ—ໄດ້ເຂົ້າສູ່ບ້ານຄົນລ້ຽງງົວພ້ອມພຣະບະລະຣາມ

Verse 16

अरिष्टे निहते दैत्ये कृष्णेनाद्भ‍ुतकर्मणा । कंसायाथाह भगवान् नारदो देवदर्शन: ॥ १६ ॥

ເມື່ອອະຣິດສະຕາສູຣະຖືກພຣະສີກຣິດສະນາຜູ້ກະທຳອັນອັດສະຈັນປະຫານແລ້ວ ພຣະນາຣະດະມຸນີ ຜູ້ມີທິບທັດໄດ້ໄປພົບກັງສະ ແລະກ່າວກັບເຂົາດັ່ງນີ້

Verse 17

यशोदाया: सुतां कन्यां देवक्या: कृष्णमेव च । रामं च रोहिणीपुत्रं वसुदेवेन बिभ्यता । न्यस्तौ स्वमित्रे नन्दे वै याभ्यां ते पुरुषा हता: ॥ १७ ॥

ນາຣະດາໄດ້ກ່າວກັບກັງສະວ່າ—ລູກຂອງຢະໂຊດາແທ້ຈິງເປັນລູກສາວ; ກຣິດສະນະເປັນພະຣາຊບຸດຂອງເທວະກີ. ຣາມະ (ພະລະຣາມ) ເປັນລູກຂອງໂຣຫິນີ. ເນື່ອງຈາກຄວາມຢ້ານ ວະສຸເທວະໄດ້ຝາກກຣິດສະນະແລະຣາມະໄວ້ກັບນັນທະມະຫາຣາຊ; ເດັກທັງສອງນີ້ແຫຼະທີ່ຂ້າຄົນຂອງເຈົ້າ।

Verse 18

निशम्य तद्भ‍ोजपति: कोपात्प्रचलितेन्द्रिय: । निशातमसिमादत्त वसुदेवजिघांसया ॥ १८ ॥

ເມື່ອໄດ້ຍິນແລ້ວ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງພວກໂພຊະໂກດຄວາມໂກດຈົນຄວບຄຸມອິນຊີບໍ່ໄດ້ ແລະຢືນດາບຄົມເພື່ອຂ້າວະສຸເທວະ।

Verse 19

निवारितो नारदेन तत्सुतौ मृत्युमात्मन: । ज्ञात्वा लोहमयै: पाशैर्बबन्ध सह भार्यया ॥ १९ ॥

ແຕ່ນາຣະດາໄດ້ຫ້າມກັງສະ ໂດຍເຕືອນວ່າ “ຄວາມຕາຍຂອງເຈົ້າຈະມາຈາກລູກຊາຍທັງສອງຂອງວະສຸເທວະ”। ກັງສະຈຶ່ງມັດວະສຸເທວະພ້ອມພັນລະຍາດ້ວຍໂຊ່ເຫຼັກ।

Verse 20

प्रतियाते तु देवर्षौ कंस आभाष्य केशिनम् । प्रेषयामास हन्येतां भवता रामकेशवौ ॥ २० ॥

ເມື່ອເທວະຣິສີນາຣະດາໄດ້ຈາກໄປ ກັງສະໄດ້ເອີ້ນເຄຊີມາ ແລະສັ່ງວ່າ “ເຈົ້າຈົ່ງໄປຂ້າ ຣາມະ ແລະ ເກສະວະ (ກຣິດສະນະ)” ແລ້ວສົ່ງເຂົາໄປ।

Verse 21

ततो मुष्टिकचाणूरशलतोशलकादिकान् । अमात्यान् हस्तिपांश्चैव समाहूयाह भोजराट् ॥ २१ ॥

ຕໍ່ມາ ກະສັດແຫ່ງພວກໂພຊະໄດ້ເອີ້ນບັນດາອຳມາດ ມຸດສະຕິກະ, ຈານູຣະ, ສະລະ, ໂຕສະລະ ແລະອື່ນໆ ພ້ອມທັງຄວານຊ້າງມາຊຸມນຸມ. ແລ້ວກະສັດໄດ້ກ່າວກັບພວກເຂົາດັ່ງນີ້।

Verse 22

भो भो निशम्यतामेतद् वीरचाणूरमुष्टिकौ । नन्दव्रजे किलासाते सुतावानकदुन्दुभे: ॥ २२ ॥ रामकृष्णौ ततो मह्यं मृत्यु: किल निदर्शित: । भवद्‌भ्यामिह सम्प्राप्तौ हन्येतां मल्ललीलया ॥ २३ ॥

ໂອ ວິລະຊົນ ຈານູຣະ ແລະ ມຸດສະຕິກະ, ຈົ່ງຟັງຄວາມນີ້. ພຣະຣາມ ແລະ ພຣະກຣິດສະນະ, ລູກຊາຍຂອງ ວາສຸເທບ, ອາໄສຢູ່ໃນບ້ານຂອງ ນັນທະ. ມີຄຳທຳນາຍວ່າ ເດັກຊາຍສອງຄົນນີ້ຈະເປັນສາເຫດແຫ່ງຄວາມຕາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ເມື່ອພວກເຂົາຖືກນຳຕົວມາທີ່ນີ້, ຈົ່ງຂ້າພວກເຂົາໂດຍອ້າງວ່າເປັນການແຂ່ງຂັນມວຍປ້ຳ.

Verse 23

भो भो निशम्यतामेतद् वीरचाणूरमुष्टिकौ । नन्दव्रजे किलासाते सुतावानकदुन्दुभे: ॥ २२ ॥ रामकृष्णौ ततो मह्यं मृत्यु: किल निदर्शित: । भवद्‌भ्यामिह सम्प्राप्तौ हन्येतां मल्ललीलया ॥ २३ ॥

ໂອ ວິລະຊົນ ຈານູຣະ ແລະ ມຸດສະຕິກະ, ຈົ່ງຟັງຄວາມນີ້. ພຣະຣາມ ແລະ ພຣະກຣິດສະນະ, ລູກຊາຍຂອງ ວາສຸເທບ, ອາໄສຢູ່ໃນບ້ານຂອງ ນັນທະ. ມີຄຳທຳນາຍວ່າ ເດັກຊາຍສອງຄົນນີ້ຈະເປັນສາເຫດແຫ່ງຄວາມຕາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ເມື່ອພວກເຂົາຖືກນຳຕົວມາທີ່ນີ້, ຈົ່ງຂ້າພວກເຂົາໂດຍອ້າງວ່າເປັນການແຂ່ງຂັນມວຍປ້ຳ.

Verse 24

मञ्चा: क्रियन्तां विविधा मल्लरङ्गपरिश्रिता: । पौरा जानपदा: सर्वे पश्यन्तु स्वैरसंयुगम् ॥ २४ ॥

ຈົ່ງສ້າງສະໜາມມວຍປ້ຳທີ່ມີບ່ອນນັ່ງອ້ອມຮອບ, ແລະ ໃຫ້ຊາວເມືອງ ແລະ ຊາວຊົນນະບົດທັງໝົດມາເບິ່ງການແຂ່ງຂັນແບບເປີດນີ້.

Verse 25

महामात्र त्वया भद्र रङ्गद्वार्युपनीयताम् । द्विप: कुवलयापीडो जहि तेन ममाहितौ ॥ २५ ॥

ໂອ ຄວານຊ້າງ, ຜູ້ຈະເລີນ, ຈົ່ງນຳຊ້າງ ກຸວາລາຢາປີດາ ໄປປະຈຳຢູ່ປະຕູທາງເຂົ້າສະໜາມມວຍປ້ຳ ແລະ ໃຫ້ມັນຂ້າສັດຕູທັງສອງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 26

आरभ्यतां धनुर्यागश्चतुर्दश्यां यथाविधि । विशसन्तु पशून्मेध्यान् भूतराजाय मीढुषे ॥ २६ ॥

ຈົ່ງເລີ່ມພິທີບູຊາທະນູໃນວັນທີ 14 (ຈາຕຸຣະດາຊີ) ຕາມກົດລະບຽບຂອງພຣະເວດ. ຈົ່ງບູຊາສັດທີ່ເໝາະສົມແດ່ເຈົ້າແຫ່ງພູດຜີ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ໃຈດີ.

Verse 27

इत्याज्ञाप्यार्थतन्त्रज्ञ आहूय यदुपुङ्गवम् । गृहीत्वा पाणिना पाणिं ततोऽक्रूरमुवाच ह ॥ २७ ॥

ເມື່ອສັ່ງການແກ່ລັດຖະມົນຕີແລ້ວ ກັງສະຜູ້ຊໍານານໃນການຫາປະໂຫຍດສ່ວນຕົວ ໄດ້ເອີ້ນອະກຣູຣະ ຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ໃນວົງຍະດຸ. ລາວຈັບມືອະກຣູຣະແລ້ວກ່າວດັ່ງນີ້.

Verse 28

भो भो दानपते मह्यं क्रियतां मैत्रमाद‍ृत: । नान्यस्त्वत्तो हिततमो विद्यते भोजवृष्णिषु ॥ २८ ॥

ໂອ ອະກຣູຣະ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງທານ ຂໍໃຫ້ເຈົ້າເຮັດການຊ່ວຍເຫຼືອແບບມິດຕະພາບໃຫ້ຂ້ອຍດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ. ໃນຫມູ່ໂພຊະແລະວຣິຊນິ ບໍ່ມີໃຜປາດຖະນາດີຕໍ່ພວກເຮົາເທົ່າເຈົ້າ.

Verse 29

अतस्त्वामाश्रित: सौम्य कार्यगौरवसाधनम् । यथेन्द्रो विष्णुमाश्रित्य स्वार्थमध्यगमद् विभु: ॥ २९ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ອະກຣູຣະຜູ້ອ່ອນໂຍນ ເນື່ອງຈາກເຈົ້າສາມາດສໍາເລັດພາລະກິດອັນໜັກໄດ້ ຂ້ອຍຈຶ່ງພຶ່ງພາເຈົ້າ; ເຫມືອນພຣະອິນທຣາຜູ້ມີອໍານາດອາໄສພຣະວິຊນຸເພື່ອບັນລຸເປົ້າໝາຍຂອງຕົນ.

Verse 30

गच्छ नन्दव्रजं तत्र सुतावानकदुन्दुभे: । आसाते ताविहानेन रथेनानय मा चिरम् ॥ ३० ॥

ຈົ່ງໄປຫາວຣະຊະຂອງນັນດະ ທີ່ນັ້ນບຸດທັງສອງຂອງອານະກະດຸນດຸພີອາໄສຢູ່. ຈົ່ງນໍາພວກພຣະອົງມາທີ່ນີ້ດ້ວຍລົດຄັນນີ້ໂດຍຢ່າຊັກຊ້າ.

Verse 31

निसृष्ट: किल मे मृत्युर्देवैर्वैकुण्ठसंश्रयै: । तावानय समं गोपैर्नन्दाद्यै: साभ्युपायनै: ॥ ३१ ॥

ເທວະທັງຫຼາຍຜູ້ອາໄສໄວຄຸນຖະ ພຣະວິຊນຸ ໄດ້ສົ່ງເດັກທັງສອງນີ້ມາເປັນຄວາມຕາຍຂອງຂ້ອຍດັ່ງວ່າ. ຈົ່ງນໍາພວກພຣະອົງມາທີ່ນີ້ ແລະນໍານັນດະກັບພວກຄົນເລີ້ຍງງົວອື່ນໆມາພ້ອມບັນນາການແລະຂອງຖວາຍ.

Verse 32

घातयिष्य इहानीतौ कालकल्पेन हस्तिना । यदि मुक्तौ ततो मल्लैर्घातये वैद्युतोपमै: ॥ ३२ ॥

ຫຼັງຈາກທີ່ເຈົ້ານຳເອົາ ພຣະກຣິສນະ ແລະ ພຣະບາລາຣາມ ມາທີ່ນີ້, ຂ້າພະເຈົ້າຈະໃຫ້ຊ້າງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ, ທີ່ມີພະລັງດັ່ງຄວາມຕາຍ, ຂ້າພວກເຂົາ. ແລະ ຖ້າພວກເຂົາໜີລອດໄປໄດ້, ຂ້າພະເຈົ້າຈະໃຫ້ນັກມວຍປ້ຳຂອງຂ້າພະເຈົ້າ, ຜູ້ແຂງແກ່ນດັ່ງສາຍຟ້າ, ຂ້າພວກເຂົາ.

Verse 33

तयोर्निहतयोस्तप्तान् वसुदेवपुरोगमान् । तद्बन्धून् निहनिष्यामि वृष्णिभोजदशार्हकान् ॥ ३३ ॥

ເມື່ອສອງຄົນນີ້ຖືກຂ້າແລ້ວ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະຂ້າ ວາສຸເທວະ ແລະ ຍາດພີ່ນ້ອງທີ່ກຳລັງຮ້ອງໄຫ້ຂອງພວກເຂົາທັງໝົດ ຄືພວກ ວຣິສນິ, ໂພຈະ ແລະ ທະຊາຣະຫະ.

Verse 34

उग्रसेनं च पितरं स्थविरं राज्यकामुकं । तद्भ्रातरं देवकं च ये चान्ये विद्विषो मम ॥ ३४ ॥

ຂ້າພະເຈົ້າຈະຂ້າພໍ່ເຖົ້າຂອງຂ້າພະເຈົ້າ, ອຸກຣະເສນາ, ຜູ້ທີ່ມີຄວາມໂລບຢາກໄດ້ອານາຈັກຂອງຂ້າພະເຈົ້າ, ແລະ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຂ້ານ້ອງຊາຍຂອງລາວ ເທວະກະ ແລະ ສັດຕູອື່ນໆຂອງຂ້າພະເຈົ້າທັງໝົດ.

Verse 35

ततश्चैषा मही मित्र भवित्री नष्टकण्टका ॥ ३५ ॥

ເມື່ອນັ້ນ, ເພື່ອນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ, ໂລກນີ້ຈະປາສະຈາກໜາມທັງປວງ.

Verse 36

जरासन्धो मम गुरुर्द्विविदो दयित: सखा । शम्बरो नरको बाणो मय्येव कृतसौहृदा: । तैरहं सुरपक्षीयान् हत्वा भोक्ष्ये महीं नृपान् ॥ ३६ ॥

ຈາຣາສັນທະ ຍາດຜູ້ໃຫຍ່ຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ແລະ ທະວີວີທະ ເພື່ອນຮັກຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ລ້ວນແຕ່ເປັນຜູ້ຫວັງດີຕໍ່ຂ້າພະເຈົ້າຢ່າງແທ້ຈິງ ເຊັ່ນດຽວກັບ ສຳບະຣະ, ນະຣະກະ ແລະ ບານະ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະໃຊ້ພວກເຂົາທັງໝົດຂ້າກະສັດທີ່ເປັນພັນທະມິດກັບພວກເທວະດາ, ແລະ ຈາກນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າຈະປົກຄອງໂລກ.

Verse 37

एतज्ज्ञात्वानय क्षिप्रं रामकृष्णाविहार्भकौ । धनुर्मखनिरीक्षार्थं द्रष्टुं यदुपुरश्रियम् ॥ ३७ ॥

ເມື່ອເຈົ້າເຂົ້າໃຈເຈດຈຳນົງຂອງຂ້າແລ້ວ ຈົ່ງໄປໂດຍໄວນຳພຣະບະລະຣາມ ແລະ ພຣະສີກຣິດສະນະມາ ໃຫ້ພຣະອົງທັງສອງເບິ່ງພິທີບູຊາຄັນທະນູ ແລະ ຊົມຄວາມຮຸ່ງເຮືອງແຫ່ງນະຄອນຢະດຸ.

Verse 38

श्रीअक्रूर उवाच राजन् मनीषितं सध्र्यक् तव स्वावद्यमार्जनम् । सिद्ध्यसिद्ध्यो: समं कुर्याद्दैवं हि फलसाधनम् ॥ ३८ ॥

ສຣີອະຄຣູຣະກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະຣາຊາ, ພຣະອົງໄດ້ຄິດວາງແຜນຢ່າງຊ່ຽວຊານເພື່ອລ້າງອັບມົງຄົນຂອງພຣະອົງ. ແຕ່ຄວນສະເໝີໃຈໃນຄວາມສຳເລັດແລະຄວາມລົ້ມເຫຼວ, ເພາະວາສນາເທົ່ານັ້ນທີ່ໃຫ້ຜົນແຫ່ງກຳ.

Verse 39

मनोरथान् करोत्युच्चैर्जनो दैवहतानपि । युज्यते हर्षशोकाभ्यां तथाप्याज्ञां करोमि ते ॥ ३९ ॥

ຄົນທົ່ວໄປຍັງດື້ດຶນຈະເຮັດຕາມຄວາມປາຖະໜາ ແມ່ນແຕ່ວາສນາຂັດຂວາງ. ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງພົບທັງຄວາມຍິນດີແລະຄວາມໂສກ. ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະຕິບັດຕາມຄຳສັ່ງຂອງທ່ານ.

Verse 40

श्रीशुक उवाच एवमादिश्य चाक्रूरं मन्त्रिणश्च विसृज्य स: । प्रविवेश गृहं कंसस्तथाक्रूर: स्वमालयम् ॥ ४० ॥

ສຣີຊຸກະເທວະກ່າວວ່າ: ເມື່ອສັ່ງອະຄຣູຣະແລ້ວ ກັງສະກໍໄດ້ໃຫ້ບັນດາມະນະຕຣີຖອນຕົວ ແລະເຂົ້າໄປຍັງທີ່ພັກຂອງຕົນ; ອະຄຣູຣະກໍກັບໄປບ້ານຂອງຕົນ.