Adhyaya 1
Parīkṣit’s Questions and the Prelude to Kṛṣṇa’s Advent (Earth’s Burden, Viṣṇu’s Order, and Kaṁsa’s Fear)
ຕໍ່ຈາກການເລົ່າສາຍພົງສາວະດານຂອງວົງສຸຣະຍະ ແລະ ຈັນທຣະ ພ້ອມສາຍຍະດຸ ພຣະມະຫາຣາຊາ ປະຣີກຊິດ ຫັນມາສູ່ ກຣິສນະ-ລີລາ ຂໍໃຫ້ ສຸກະເທວ ເລົ່າພຣະຈະຣິຍາ ແລະ ກິດຈະກຳຂອງ ພຣະສຣີກຣິສນະ ຕັ້ງແຕ່ປະສູດຈົນເຖິງການເສດຈາກ. ພຣະອົງຍົກ ຮະຣິ-ກະຖາ ເປັນຢາຮັກສາສັງສານທີ່ສືບຕໍ່ດ້ວຍປະຣຳປະຣາ ແລະ ລະລຶກພຣະກຸນກຣິສນະທີ່ນຳພາປານດະວະໃນສົງຄາມກຸຣຸກເຊດຕຣະ ແລະ ປົກປ້ອງພຣະອົງໃນຄັນມານດາຈາກອາວຸດຂອງ ອັສວັດຖາມາ. ຍັງຖາມເລື່ອງການຍ້າຍ ບະລະຣາມ ຈາກ ເທວະກີ ໄປ ໂຣຫິນີ, ການນຳ ກຣິສນະ ໄປ ວຣະຊະ, ການພຳນັກໃນ ວຣິນດາວັນ/ມະຖຸຣາ, ແລະ ທຳມະຂອງການປະຫານ ກັງສະ. ສຸກະເທວເລີ່ມບົດບາດອະວະຕາຣ: ພູ-ເທວີ ຖືກພາລະໂຫຼດໂດຍຜູ້ປົກຄອງອະສຸຣ ໄປຫາ ພຣະພຣະຫມາ; ເທວະທັງຫຼາຍບູຊາ ກສີໂຣດະກະຊາຍີ ວິສນຸ ທີ່ທະເລນ້ຳນົມ ແລະ ໄດ້ຮັບພຣະບັນຊາໃຫ້ເກີດໃນວົງຍະດຸ. ຕໍ່ມາເລື່ອງລົງສູ່ວິກິດການເມືອງມະຖຸຣາ: ການແຕ່ງງານຂອງ ເທວະກີ, ຄຳພະຍາກອນວ່າລູກຄົນທີ 8 ຈະຂ້າ ກັງສະ, ການໃຫ້ເຫດຜົນຂອງ ວະສຸເທວ ກ່ຽວກັບຄວາມຕາຍແລະການເກີດໃໝ່, ຄວາມຫລອກລວງຂອງ ກັງສະ, ການຈຳຄຸກແລະຂ້າລູກໆຂອງ ເທວະກີ, ຈົນຈົບດ້ວຍການປົກຄອງອັນໂຫດຮ້າຍຂອງ ກັງສະ ເພື່ອປູທາງສູ່ການປາກົດຂອງ ກຣິສນະ ໃນບົດຕໍ່ໄປ។
Shlokas
Verse 1
श्रीराजोवाच कथितो वंशविस्तारो भवता सोमसूर्ययो: । राज्ञां चोभयवंश्यानां चरितं परमाद्भुतम् ॥ १ ॥
ພຣະຣາຊາປະຣີກຊິດກ່າວວ່າ: ຂ້າແຕ່ທ່ານ, ທ່ານໄດ້ອະທິບາຍຢ່າງລະອຽດເຖິງການຂະຫຍາຍສາຍວົງຂອງວົງຈັນແລະວົງສຸຣິຍະ ພ້ອມທັງປະຫວັດອັນນ່າອັດສະຈັນຂອງກະສັດໃນທັງສອງວົງນັ້ນແລ້ວ.
Verse 2
यदोश्च धर्मशीलस्य नितरां मुनिसत्तम । तत्रांशेनावतीर्णस्य विष्णोर्वीर्याणि शंस न: ॥ २ ॥
ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ, ທ່ານໄດ້ກ່າວເຖິງລູກຫຼານຂອງຍະດຸ ຜູ້ເຄັ່ງຄັດໃນທຳມະແລ້ວ. ບັດນີ້ ຂໍໃຫ້ທ່ານເລົ່າໃຫ້ພວກເຮົາຟັງເຖິງກິດຈະກຳອັນຮຸ່ງໂຣດແລະພຣະກຽດຂອງພຣະວິດສະນຸ—ຄືພຣະສີກຣິດສະນະ—ຜູ້ອະວະຕານໃນວົງຍະດຸ ພ້ອມພຣະບະລະເທວະ ຜູ້ເປັນພາກຂະຫຍາຍຂອງພຣະອົງ.
Verse 3
अवतीर्य यदोर्वंशे भगवान् भूतभावन: । कृतवान् यानि विश्वात्मा तानि नो वद विस्तरात् ॥ ३ ॥
ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ສຣີກຣິດສະນະ ຜູ້ເປັນວິນຍານສາກົນ ແລະຜູ້ຊໍາລະສັດທັງປວງ ໄດ້ອະວະຕານໃນວົງຢະດຸ; ຂໍໃຫ້ທ່ານເລົ່າລີລາອັນສົງສິດຂອງພຣະອົງແຕ່ຕົ້ນຈົນຈົບໂດຍລະອຽດ.
Verse 4
निवृत्ततर्षैरुपगीयमानाद्भवौषधाच्छ्रोत्रमनोऽभिरामात् । क उत्तमश्लोकगुणानुवादात्पुमान् विरज्येत विना पशुघ्नात् ॥ ४ ॥
ການສັນລະເສີນພຣະອຸດຕະມະສະໂລກະຕາມສາຍປະຣຳປະຣາ ເປັນຢາຮັກສາໂຣກເກີດ-ຕາຍ ແລະເພາະພິເສດຕໍ່ຫູແລະໃຈ. ນອກຈາກຄົນຂ້າສັດ ຫຼືຜູ້ຂ້າຕົນເອງທາງວິນຍານ ໃຜຈະຢຸດຟັງໄດ້?
Verse 5
पितामहा मे समरेऽमरञ्जयै-र्देवव्रताद्यातिरथैस्तिमिङ्गिलै: । दूरत्ययं कौरवसैन्यसागरंकृत्वातरन् वत्सपदं स्म यत्प्लवा: ॥ ५ ॥ द्रौण्यस्त्रविप्लुष्टमिदं मदङ्गंसन्तानबीजं कुरुपाण्डवानाम् । जुगोप कुक्षिं गत आत्तचक्रोमातुश्च मे य: शरणं गताया: ॥ ६ ॥ वीर्याणि तस्याखिलदेहभाजा-मन्तर्बहि: पूरुषकालरूपै: । प्रयच्छतो मृत्युमुतामृतं चमायामनुष्यस्य वदस्व विद्वन् ॥ ७ ॥
ໂດຍອາໄສເຮືອຄືພຣະບາດດອກບົວຂອງພຣະກຣິດສະນະ ປູ່ຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ອາຣຊຸນ ແລະບັນພະບຸລຸດອື່ນໆ ໄດ້ຂ້າມທະເລກອງທັບເກົາຣະວະໃນກຸຣຸເກດສະຕຣະ ທີ່ມີພີສະມະແລະແມ່ທັບດຸດປາຍັກສາມາດກືນໄດ້ງ່າຍ; ແຕ່ດ້ວຍພຣະເມດຕາ ພວກເຂົາຂ້າມໄດ້ດຸດກ້າວຂ້າມຮອຍກີບລູກງົວ. ເມື່ອແມ່ຂອງຂ້າພະເຈົ້າຍອມຈໍານົນຕໍ່ພຣະບາດຂອງພຣະອົງ ພຣະເຈົ້າຜູ້ຖືສຸດັຣຊະນະຈັກຣະ ໄດ້ເຂົ້າໄປໃນຄັນ ແລະປົກປ້ອງກາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າ—ເມັດພັນສຸດທ້າຍຂອງວົງກຸຣຸແລະປານດະວະ—ທີ່ເກືອບຖືກເຜົາໂດຍອາວຸດໄຟຂອງອັສວັດຖາມາ. ພຣະສຣີກຣິດສະນະ ຜູ້ປາກົດເປັນມະນຸດດ້ວຍມາຍາ ສະຖິດທັງພາຍໃນແລະພາຍນອກສັດມີກາຍໃນຮູບການເວລານິລັນດອນ ແລະປະທານການຫຼຸດພົ້ນແກ່ທຸກຄົນ: ບາງຄົນເປັນຄວາມຕາຍອັນໂຫດຮ້າຍ ບາງຄົນເປັນຊີວິດອະມຣິຕ. ຂໍທ່ານຜູ້ຮູ້ ຈົ່ງອະທິບາຍຄຸນລັກສະນະເຫນືອໂລກຂອງພຣະອົງໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຟັງ.
Verse 6
पितामहा मे समरेऽमरञ्जयै-र्देवव्रताद्यातिरथैस्तिमिङ्गिलै: । दूरत्ययं कौरवसैन्यसागरंकृत्वातरन् वत्सपदं स्म यत्प्लवा: ॥ ५ ॥ द्रौण्यस्त्रविप्लुष्टमिदं मदङ्गंसन्तानबीजं कुरुपाण्डवानाम् । जुगोप कुक्षिं गत आत्तचक्रोमातुश्च मे य: शरणं गताया: ॥ ६ ॥ वीर्याणि तस्याखिलदेहभाजा-मन्तर्बहि: पूरुषकालरूपै: । प्रयच्छतो मृत्युमुतामृतं चमायामनुष्यस्य वदस्व विद्वन् ॥ ७ ॥
ໂດຍອາໄສເຮືອຄືພຣະບາດດອກບົວຂອງພຣະກຣິດສະນະ ປູ່ຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ອາຣຊຸນ ແລະບັນພະບຸລຸດອື່ນໆ ໄດ້ຂ້າມທະເລກອງທັບເກົາຣະວະໃນກຸຣຸເກດສະຕຣະ ທີ່ມີພີສະມະແລະແມ່ທັບດຸດປາຍັກສາມາດກືນໄດ້ງ່າຍ; ແຕ່ດ້ວຍພຣະເມດຕາ ພວກເຂົາຂ້າມໄດ້ດຸດກ້າວຂ້າມຮອຍກີບລູກງົວ. ເມື່ອແມ່ຂອງຂ້າພະເຈົ້າຍອມຈໍານົນຕໍ່ພຣະບາດຂອງພຣະອົງ ພຣະເຈົ້າຜູ້ຖືສຸດັຣຊະນະຈັກຣະ ໄດ້ເຂົ້າໄປໃນຄັນ ແລະປົກປ້ອງກາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າ—ເມັດພັນສຸດທ້າຍຂອງວົງກຸຣຸແລະປານດະວະ—ທີ່ເກືອບຖືກເຜົາໂດຍອາວຸດໄຟຂອງອັສວັດຖາມາ. ພຣະສຣີກຣິດສະນະ ຜູ້ປາກົດເປັນມະນຸດດ້ວຍມາຍາ ສະຖິດທັງພາຍໃນແລະພາຍນອກສັດມີກາຍໃນຮູບການເວລານິລັນດອນ ແລະປະທານການຫຼຸດພົ້ນແກ່ທຸກຄົນ: ບາງຄົນເປັນຄວາມຕາຍອັນໂຫດຮ້າຍ ບາງຄົນເປັນຊີວິດອະມຣິຕ. ຂໍທ່ານຜູ້ຮູ້ ຈົ່ງອະທິບາຍຄຸນລັກສະນະເຫນືອໂລກຂອງພຣະອົງໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຟັງ.
Verse 7
पितामहा मे समरेऽमरञ्जयै-र्देवव्रताद्यातिरथैस्तिमिङ्गिलै: । दूरत्ययं कौरवसैन्यसागरंकृत्वातरन् वत्सपदं स्म यत्प्लवा: ॥ ५ ॥ द्रौण्यस्त्रविप्लुष्टमिदं मदङ्गंसन्तानबीजं कुरुपाण्डवानाम् । जुगोप कुक्षिं गत आत्तचक्रोमातुश्च मे य: शरणं गताया: ॥ ६ ॥ वीर्याणि तस्याखिलदेहभाजा-मन्तर्बहि: पूरुषकालरूपै: । प्रयच्छतो मृत्युमुतामृतं चमायामनुष्यस्य वदस्व विद्वन् ॥ ७ ॥
ໂດຍອາໄສເຮືອຄືພຣະບາດດອກບົວຂອງພຣະກຣິດສະນະ ປູ່ຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ອາຣຊຸນ ແລະບັນພະບຸລຸດອື່ນໆ ໄດ້ຂ້າມທະເລກອງທັບເກົາຣະວະໃນກຸຣຸເກດສະຕຣະ ທີ່ມີພີສະມະແລະແມ່ທັບດຸດປາຍັກສາມາດກືນໄດ້ງ່າຍ; ແຕ່ດ້ວຍພຣະເມດຕາ ພວກເຂົາຂ້າມໄດ້ດຸດກ້າວຂ້າມຮອຍກີບລູກງົວ. ເມື່ອແມ່ຂອງຂ້າພະເຈົ້າຍອມຈໍານົນຕໍ່ພຣະບາດຂອງພຣະອົງ ພຣະເຈົ້າຜູ້ຖືສຸດັຣຊະນະຈັກຣະ ໄດ້ເຂົ້າໄປໃນຄັນ ແລະປົກປ້ອງກາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າ—ເມັດພັນສຸດທ້າຍຂອງວົງກຸຣຸແລະປານດະວະ—ທີ່ເກືອບຖືກເຜົາໂດຍອາວຸດໄຟຂອງອັສວັດຖາມາ. ພຣະສຣີກຣິດສະນະ ຜູ້ປາກົດເປັນມະນຸດດ້ວຍມາຍາ ສະຖິດທັງພາຍໃນແລະພາຍນອກສັດມີກາຍໃນຮູບການເວລານິລັນດອນ ແລະປະທານການຫຼຸດພົ້ນແກ່ທຸກຄົນ: ບາງຄົນເປັນຄວາມຕາຍອັນໂຫດຮ້າຍ ບາງຄົນເປັນຊີວິດອະມຣິຕ. ຂໍທ່ານຜູ້ຮູ້ ຈົ່ງອະທິບາຍຄຸນລັກສະນະເຫນືອໂລກຂອງພຣະອົງໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຟັງ.
Verse 8
रोहिण्यास्तनय: प्रोक्तो राम: सङ्कर्षणस्त्वया । देवक्या गर्भसम्बन्ध: कुतो देहान्तरं विना ॥ ८ ॥
ໂອ ຊຸກະເດວ ໂກສະວາມີ! ທ່ານໄດ້ກ່າວແລ້ວວ່າ ສັງກະຣະຊະນະ ໃນຈະຕຸຣະວິວະຫະທີ່ສອງ ໄດ້ປາກົດເປັນພຣະບະລະຣາມ ບຸດຂອງໂຣຫິນີ. ຖ້າບໍ່ມີການຍ້າຍກາຍ ແລ້ວພຣະອົງຈະຢູ່ໃນຄັນຂອງເທວະກີກ່ອນ ແລ້ວໄປຢູ່ໃນຄັນຂອງໂຣຫິນີໄດ້ແນວໃດ? ຂໍໃຫ້ອະທິບາຍເຖິງ
Verse 9
कस्मान्मुकुन्दो भगवान् पितुर्गेहाद् व्रजं गत: । क्व वासं ज्ञातिभि: सार्धं कृतवान् सात्वतांपति: ॥ ९ ॥
ເປັນຫຍັງ ມຸກຸນທະ ພຣະເຈົ້າ ຈຶ່ງອອກຈາກເຮືອນຂອງພຣະບິດາ ວະສຸເທວ ແລ້ວໄປສູ່ວຣະຊະ ທີ່ເຮືອນນັນທະ? ແລະພຣະອົງ ຜູ້ເປັນນາຍແຫ່ງວົງຍາດຸ ໄດ້ພັກຢູ່ທີ່ໃດໃນວຣະຊະ ກັບຍາດພີ່ນ້ອງຂອງພຣະອົງ?
Verse 10
व्रजे वसन् किमकरोन्मधुपुर्यां च केशव: । भ्रातरं चावधीत् कंसं मातुरद्धातदर्हणम् ॥ १० ॥
ເມື່ອເກສະວະຢູ່ໃນວຣະຊະ ແລະໃນມະທຸປຸຣີ (ມະຖຸຣາ) ພຣະອົງໄດ້ເຮັດຫຍັງບ້າງ? ແລະເປັນຫຍັງຈຶ່ງສັງຫານກັງສະ ຜູ້ເປັນລຸງຝ່າຍແມ່? ການສັງຫານແບບນີ້ບໍ່ໄດ້ຮັບອະນຸມັດໃນຄຳພີ
Verse 11
देहं मानुषमाश्रित्य कति वर्षाणि वृष्णिभि: । यदुपुर्यां सहावात्सीत् पत्न्य: कत्यभवन् प्रभो: ॥ ११ ॥
ແມ່ນແທ້ວ່າພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າບໍ່ມີກາຍວັດຖຸ ແຕ່ພຣະອົງປາກົດເປັນມະນຸດ. ພຣະອົງຢູ່ກັບລູກຫຼານວຣິຊນິໃນຢະດຸປຸຣີກີ່ປີ? ພຣະອົງມີພຣະມະເຫສີກີ່ພຣະອົງ ແລະຢູ່ທີ່ດວາຣະກາກີ່ປີ?
Verse 12
एतदन्यच्च सर्वं मे मुने कृष्णविचेष्टितम् । वक्तुमर्हसि सर्वज्ञ श्रद्दधानाय विस्तृतम् ॥ १२ ॥
ໂອ ມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ! ຂໍໃຫ້ທ່ານພັນນາຢ່າງລະອຽດເຖິງພຣະລີລາຂອງພຣະກຣິຊນະ ທັງທີ່ຂ້ອຍໄດ້ຖາມ ແລະທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ຖາມ ເພາະຂ້ອຍມີສັດທາເຕັມທີ່ ແລະປາຖະໜາຟັງຢ່າງຍິ່ງ
Verse 13
नैषातिदु:सहा क्षुन्मां त्यक्तोदमपि बाधते । पिबन्तं त्वन्मुखाम्भोजच्युतं हरिकथामृतम् ॥ १३ ॥
ເນື່ອງຈາກປະຕິຍານໃນຍາມໃກ້ຄວາມຕາຍ ຂ້າພະເຈົ້າລະເວັ້ນແມ່ນແຕ່ນ້ຳດື່ມ; ແຕ່ເມື່ອກຳລັງດື່ມອະມະຕະແຫ່ງຮະຣິກະຖາທີ່ໄຫຼຈາກປາກດຸດດອກບົວຂອງທ່ານ ຄວາມຫິວແລະຄວາມກະຫາຍອັນທົນຍາກກໍບໍ່ອາດຂັດຂວາງໄດ້।
Verse 14
सूत उवाच एवं निशम्य भृगुनन्दन साधुवादंवैयासकि: स भगवानथ विष्णुरातम् । प्रत्यर्च्य कृष्णचरितं कलिकल्मषघ्नंव्याहर्तुमारभत भागवतप्रधान: ॥ १४ ॥
ສູຕະກ່າວວ່າ: ໂອ ບຸດແຫ່ງພຶກຸ! ເມື່ອ ສຸກເກດະວ ໂກສວາມີ ບຸດຂອງວະຍາສະ ແລະເປັນພາກະວະຕະຜູ້ປະເສີດ ໄດ້ຟັງຄຳຖາມອັນເປັນມົງຄຸນຂອງພະຣາຊາ ປະຣີກຊິດ ແລ້ວ ທ່ານໄດ້ຄຳນັບຊົມເຊີຍດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ; ແລ້ວຈຶ່ງເລີ່ມບັນຍາຍເລື່ອງພຣະກຣິດສະນະ ຜູ້ກຳຈັດມົນທິນແຫ່ງກະລິຍຸກ.
Verse 15
श्रीशुक उवाच सम्यग्व्यवसिता बुद्धिस्तव राजर्षिसत्तम । वासुदेवकथायां ते यज्जाता नैष्ठिकी रति: ॥ १५ ॥
ພຣະສຸກເກດະວກ່າວວ່າ: ໂອ ຣາຊະຣິຊິຜູ້ປະເສີດ! ປັນຍາຂອງທ່ານຕັ້ງມັ່ນໃນການຕັດສິນອັນຖືກຕ້ອງ; ເພາະໃນວາສຸເທວ-ກະຖາ ຄວາມຮັກພັກດີອັນແນ່ນອນ ແລະບໍ່ຂາດຕອນ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນທ່ານ.
Verse 16
वासुदेवकथाप्रश्न: पुरुषांस्त्रीन् पुनाति हि । वक्तारं प्रच्छकं श्रोतृंस्तत्पादसलिलं यथा ॥ १६ ॥
ຄຳຖາມກ່ຽວກັບ ວາສຸເທວ-ກະຖາ ຍ່ອມຊຳລະຄົນສາມປະເພດໃຫ້ບໍລິສຸດ—ຜູ້ເວົ້າ, ຜູ້ຖາມ, ແລະຜູ້ຟັງ—ເຫມືອນນ້ຳຈາກພຣະບາດຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ.
Verse 17
भूमिर्दृप्तनृपव्याजदैत्यानीकशतायुतै: । आक्रान्ता भूरिभारेण ब्रह्माणं शरणं ययौ ॥ १७ ॥
ເມື່ອແຜ່ນດິນຖືກກົດທັບດ້ວຍພາລະອັນໜັກຫນ່ວງ ຈາກກອງທັບນັບແສນຂອງໄທຕະຍະຜູ້ຫຍິ່ງຜະຍອງທີ່ປອມໂຕເປັນກະສັດ ນາງຈຶ່ງໄປຂໍພຶ່ງພາພຣະພຣະຫມາເປັນທີ່ລີ້ໄພ.
Verse 18
गौर्भूत्वाश्रुमुखी खिन्ना क्रन्दन्ती करुणं विभो: । उपस्थितान्तिके तस्मै व्यसनं समवोचत ॥ १८ ॥
ແມ່ພະທະລີແປງກາຍເປັນງົວ ນ້ຳຕາເຕັມໃບໜ້າ ທຸກໃຈຢ່າງຫນັກ ຮ້ອງໄຫ້ດ້ວຍຄວາມກະລຸນາ ແລ້ວເຂົ້າໄປພົບພຣະພຣົມ ເພື່ອທູນຄວາມທຸກຂອງນາງ।
Verse 19
ब्रह्मा तदुपधार्याथ सह देवैस्तया सह । जगाम सत्रिनयनस्तीरं क्षीरपयोनिधे: ॥ १९ ॥
ເມື່ອພຣະພຣົມໄດ້ຟັງຄວາມທຸກຂອງແມ່ພະທະລີ ພຣະອົງພ້ອມດ້ວຍແມ່ພະທະລີ ພຣະສິວະ ແລະເທວະທັງຫຼາຍ ໄດ້ໄປຍັງຝັ່ງທະເລນ້ຳນົມ।
Verse 20
तत्र गत्वा जगन्नाथं देवदेवं वृषाकपिम् । पुरुषं पुरुषसूक्तेन उपतस्थे समाहित: ॥ २० ॥
ເມື່ອເຖິງຝັ່ງທະເລນ້ຳນົມ ເທວະທັງຫຼາຍໄດ້ບູຊາພຣະວິສນຸ ຜູ້ເປັນຈັກກະນາດ ເທວເທວະ ແລະວຶສາກະປິ ດ້ວຍຈິດແນ່ວແນ່ ໂດຍສວດປຸຣຸສະສູກຕະແຫ່ງເວດ।
Verse 21
गिरं समाधौ गगने समीरितांनिशम्य वेधास्त्रिदशानुवाच ह । गां पौरुषीं मे शृणुतामरा: पुन-र्विधीयतामाशु तथैव मा चिरम् ॥ २१ ॥
ໃນຂະນະຢູ່ໃນສະມາທິ ພຣະພຣົມໄດ້ຍິນພຣະສຽງຂອງພຣະວິສນຸກັງວານໃນຟ້າ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວແກ່ເທວະທັງຫຼາຍວ່າ “ໂອ ເທວະທັງຫຼາຍ ຈົ່ງຟັງຄຳສັ່ງຂອງກະສີໂຣທະກະຊາຍີ ວິສນຸ ພຣະບຸຣຸດສູງສຸດ ແລະຈົ່ງປະຕິບັດດ້ວຍຄວາມໃສ່ໃຈ ຢ່າຊັກຊ້າ”
Verse 22
पुरैव पुंसावधृतो धराज्वरोभवद्भिरंशैर्यदुषूपजन्यताम् । स यावदुर्व्या भरमीश्वरेश्वर:स्वकालशक्त्या क्षपयंश्चरेद् भुवि ॥ २२ ॥
ພຣະພຣົມແຈ້ງແກ່ເທວະວ່າ “ກ່ອນທີ່ພວກເຮົາຈະທູນຂໍ ພຣະອົງຮູ້ຄວາມທຸກຂອງແຜ່ນດິນແລ້ວ ດັ່ງນັ້ນຕາບໃດທີ່ພຣະອີສະວະເຣສະວະຈະເດີນຢູ່ໃນໂລກເພື່ອຫຼຸດພາລະຂອງແຜ່ນດິນດ້ວຍພະລັງແຫ່ງກາລະ ພວກເຈົ້າທັງຫຼາຍຈົ່ງອວະຕານເປັນສ່ວນພາກ ເກີດໃນວົງສ໌ຢະດຸ ເປັນລູກແລະຫຼານ”
Verse 23
वसुदेवगृहे साक्षाद् भगवान्पुरुष: पर: । जनिष्यते तत्प्रियार्थं सम्भवन्तु सुरस्त्रिय: ॥ २३ ॥
ໃນເຮືອນຂອງວະສຸເທວະ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສູງສຸດ ສຣີກຣິດສະນະ ຈະປະກົດເປັນບຸດ; ເພື່ອໃຫ້ພຣະອົງພໍໃຈ ພຣະຍາຂອງເທວະທັງຫຼາຍຈົ່ງອວະຕານລົງມາດ້ວຍ.
Verse 24
वासुदेवकलानन्त: सहस्रवदन: स्वराट् । अग्रतो भविता देवो हरे: प्रियचिकीर्षया ॥ २४ ॥
ການປະກົດອັນສຳຄັນຂອງວາສຸເທວະແມ່ນອະນັນຕະ ຜູ້ມີພັນໜ້າ ແລະເປັນເອກະລາດ; ເພື່ອໃຫ້ພຣະຫຣິພໍໃຈ ພຣະອົງຈະອວະຕານກ່ອນເປັນພຣະບະລະເທວະ.
Verse 25
विष्णोर्माया भगवती यया सम्मोहितं जगत् । आदिष्टा प्रभुणांशेन कार्यार्थे सम्भविष्यति ॥ २५ ॥
ພະລັງງານຂອງພຣະວິດສະນຸ ທີ່ເອີ້ນວ່າ ວິດສະນຸ-ມາຍາ ຜູ້ເຮັດໃຫ້ໂລກທັງປວງຫຼົງໄຫຼ ຈະອວະຕານຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະອົງ ພ້ອມດ້ວຍພະລັງງານຍ່ອຍໆ ເພື່ອປະຕິບັດພຣະກິດ.
Verse 26
श्रीशुक उवाच इत्यादिश्यामरगणान् प्रजापतिपतिर्विभु: । आश्वास्य च महीं गीर्भि: स्वधाम परमं ययौ ॥ २६ ॥
ສຣີຊຸກເທວະກ່າວວ່າ—ເມື່ອໄດ້ແນະນຳເທວະທັງຫຼາຍດັ່ງນີ້ ແລະປອບໃຈແມ່ທຣະນີດ້ວຍຖ້ອຍຄຳແລ້ວ ພຣະພຣົມຜູ້ມີິດ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງປຣະຊາປະຕິ ກໍກັບໄປສູ່ພຣະທຳອັນສູງສຸດຂອງພຣະອົງ.
Verse 27
शूरसेनो यदुपतिर्मथुरामावसन् पुरीम् । माथुराञ्छूरसेनांश्च विषयान् बुभुजे पुरा ॥ २७ ॥
ໃນອະດີດ ຊູຣະເສນະ ຜູ້ນຳແຫ່ງວົງຍະດຸ ໄດ້ໄປພັກອາໄສໃນນະຄອນມະຖຸຣາ; ທີ່ນັ້ນທ່ານໄດ້ຄອບຄອງແລະເພີດເພີນໃນແດນທີ່ເອີ້ນວ່າ ມາຖຸຣ ແລະ ຊູຣະເສນະ.
Verse 28
राजधानी तत: साभूत्सर्वयादवभूभुजाम् । मथुरा भगवान् यत्र नित्यं सन्निहितो हरि: ॥ २८ ॥
ນັບແຕ່ນັ້ນມາ ເມືອງມະຖຸຣາເປັນນະຄອນຫຼວງຂອງກະສັດວົງຢາດຸທັງປວງ. ເນື່ອງຈາກພຣະພະຄະວານ ຫຣິ ສຣີກຣິດສະນະ ປະທັບຢູ່ທີ່ນັ້ນເປັນນິດ ມະຖຸຣາແລະແດນຂອງນາງຈຶ່ງຜູກພັນກັບພຣະອົງຢ່າງໃກ້ຊິດ
Verse 29
तस्यां तु कर्हिचिच्छौरिर्वसुदेव: कृतोद्वह: । देवक्या सूर्यया सार्धं प्रयाणे रथमारुहत् ॥ २९ ॥
ຄັ້ງໜຶ່ງ ວະສຸເທວະ ຜູ້ສືບສາຍວົງສູຣະ ໄດ້ແຕ່ງງານກັບເທວະກີ. ຫຼັງພິທີແຕ່ງງານ ທ່ານຂຶ້ນລົດຮົບເພື່ອກັບເຮືອນພ້ອມເຈົ້າສາວໃໝ່
Verse 30
उग्रसेनसुत: कंस: स्वसु: प्रियचिकीर्षया । रश्मीन् हयानां जग्राह रौक्मै रथशतैर्वृत: ॥ ३० ॥
ກັງສະ ບຸດຂອງອຸກຣະເສນ ເພື່ອໃຫ້ນ້ອງສາວເທວະກີພໍໃຈ ຈຶ່ງຈັບບັງເຫຽນມ້າເອງເປັນສາຣະຖີ ແລະຖືກລ້ອມດ້ວຍລົດທອງຄຳນັບຮ້ອຍ
Verse 31
चतु:शतं पारिबर्हं गजानां हेममालिनाम् । अश्वानामयुतं सार्धं रथानां च त्रिषट्शतम् ॥ ३१ ॥ दासीनां सुकुमारीणां द्वे शते समलङ्कृते । दुहित्रे देवक: प्रादाद् याने दुहितृवत्सल: ॥ ३२ ॥
ພຣະຣາຊາເທວະກະ ຜູ້ຮັກລູກສາວຢ່າງຫຼາຍ ໄດ້ປະທານສິນສອດໃຫ້ເທວະກີໃນຍາມອອກເດີນທາງ—ຊ້າງ 400 ໂຕປະດັບພວງມາລາຄຳ, ມ້າ 10,000 ໂຕ, ລົດຮົບ 1,800 ຄັນ ແລະນາງຮັບໃຊ້ສາວງາມ 200 ນາງປະດັບເຄື່ອງອາພອນຄົບຖ້ວນ
Verse 32
चतु:शतं पारिबर्हं गजानां हेममालिनाम् । अश्वानामयुतं सार्धं रथानां च त्रिषट्शतम् ॥ ३१ ॥ दासीनां सुकुमारीणां द्वे शते समलङ्कृते । दुहित्रे देवक: प्रादाद् याने दुहितृवत्सल: ॥ ३२ ॥
ພຣະຣາຊາເທວະກະ ຜູ້ຮັກລູກສາວຢ່າງຫຼາຍ ໄດ້ປະທານສິນສອດໃຫ້ເທວະກີໃນຍາມອອກເດີນທາງ—ຊ້າງ 400 ໂຕປະດັບພວງມາລາຄຳ, ມ້າ 10,000 ໂຕ, ລົດຮົບ 1,800 ຄັນ ແລະນາງຮັບໃຊ້ສາວງາມ 200 ນາງປະດັບເຄື່ອງອາພອນຄົບຖ້ວນ
Verse 33
शङ्खतूर्यमृदङ्गाश्च नेदुर्दुन्दुभय: समम् । प्रयाणप्रक्रमे तात वरवध्वो: सुमङ्गलम् ॥ ३३ ॥
ໂອ ລູກຮັກ! ເມື່ອເຈົ້າບ່າວ ແລະ ເຈົ້າສາວ ກຽມພ້ອມທີ່ຈະອອກເດີນທາງ, ສຽງຫອຍສັງ, ແກ, ກອງ ແລະ ກອງໄຊ ຕ່າງກໍດັງຂຶ້ນພ້ອມກັນ ເພື່ອຄວາມເປັນສິລິມຸງຄຸນໃນການເດີນທາງຂອງພວກເຂົາ.
Verse 34
पथि प्रग्रहिणं कंसमाभाष्याहाशरीरवाक् । अस्यास्त्वामष्टमो गर्भो हन्ता यां वहसेऽबुध ॥ ३४ ॥
ຂະນະທີ່ ພະຍາກັງສະ ກຳລັງບັງຄັບມ້າຂັບລົດເສິກຢູ່ນັ້ນ, ກໍມີສຽງຈາກຟ້າຮ້ອງໃສ່ວ່າ: 'ບັກຄົນໂງ່! ລູກຄົນທີແປດຂອງຍິງທີ່ເຈົ້າກຳລັງພາໄປນີ້ ຈະຂ້າເຈົ້າຖິ້ມ!'
Verse 35
इत्युक्त: स खल: पापो भोजानां कुलपांसन: । भगिनीं हन्तुमारब्धं खड्गपाणि: कचेऽग्रहीत् ॥ ३५ ॥
ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ, ພະຍາກັງສະ ຜູ້ຊົ່ວຊ້າ ແລະ ເປັນຮອຍດ່າງຂອງລາຊະວົງໂພຊະ, ກໍຈັບຜົມນ້ອງສາວ ແລະ ຊັກດາບອອກມາເພື່ອກຽມຈະຂ້າທັນທີ.
Verse 36
तं जुगुप्सितकर्माणं नृशंसं निरपत्रपम् । वसुदेवो महाभाग उवाच परिसान्त्वयन् ॥ ३६ ॥
ເພື່ອຕ້ອງການລະງັບຄວາມໂກດຂອງ ພະຍາກັງສະ ຜູ້ໂຫດຮ້າຍ ແລະ ບໍ່ມີຢາງອາຍ ທີ່ພ້ອມຈະຂ້າເອື້ອຍນ້ອງຂອງຕົນ, ພະວະສຸເທວະ ຜູ້ມີຈິດໃຈສູງສົ່ງ ຈຶ່ງໄດ້ກ່າວເຕືອນສະຕິດັ່ງນີ້.
Verse 37
श्रीवसुदेव उवाच श्लाघनीयगुण: शूरैर्भवान् भोजयशस्कर: । स कथं भगिनीं हन्यात् स्त्रियमुद्वाहपर्वणि ॥ ३७ ॥
ພະວະສຸເທວະ ກ່າວວ່າ: ທ່ານເປັນກຽດຕິຍົດຂອງລາຊະວົງໂພຊະ ເຫຼົ່າວິລະຊົນຕ່າງຍ້ອງຍໍຄຸນສົມບັດຂອງທ່ານ. ເປັນຫຍັງທ່ານຈຶ່ງຈະຂ້າແມ່ຍິງ ຜູ້ເປັນນ້ອງສາວຂອງທ່ານເອງ ໃນພິທີມຸງຄຸນສົມລົດເຊັ່ນນີ້?
Verse 38
मृत्युर्जन्मवतां वीर देहेन सह जायते । अद्य वाब्दशतान्ते वा मृत्युर्वै प्राणिनां ध्रुव: ॥ ३८ ॥
ໂອ ວິລະບຸລຸດ! ຜູ້ເກີດມາຍ່ອມຕ້ອງຕາຍ; ຄວາມຕາຍເກີດຄູ່ກັບຮ່າງກາຍ. ຈະຕາຍມື້ນີ້ຫຼືອີກຮ້ອຍປີ ຄວາມຕາຍແນ່ນອນສໍາລັບສັດມີຊີວິດທຸກຕົວ.
Verse 39
देहे पञ्चत्वमापन्ने देही कर्मानुगोऽवश: । देहान्तरमनुप्राप्य प्राक्तनं त्यजते वपु: ॥ ३९ ॥
ເມື່ອຮ່າງກາຍນີ້ກັບໄປເປັນທາດທັງຫ້າ ດວງວິນຍານຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງກາຍ ຖືກນໍາໂດຍກຳ ຈຶ່ງໄດ້ຮ່າງໃໝ່ ແລະລະທິ້ງຮ່າງເກົ່າ.
Verse 40
व्रजंस्तिष्ठन् पदैकेन यथैवैकेन गच्छति । यथा तृणजलौकैवं देही कर्मगतिं गत: ॥ ४० ॥
ເຫມືອນຄົນເດີນທາງວາງຕີນຂ້າງໜຶ່ງແລ້ວກ້າວອີກຂ້າງໜຶ່ງ, ຫຼືເຫມືອນໜອນຍ້າຍໄປໃບໃໝ່ແລ້ວປ່ອຍໃບເກົ່າ, ດວງວິນຍານຕາມກຳຍ່ອມອາໄສຮ່າງໃໝ່ແລ້ວລະຮ່າງເກົ່າ.
Verse 41
स्वप्ने यथा पश्यति देहमीदृशंमनोरथेनाभिनिविष्टचेतन: । दृष्टश्रुताभ्यां मनसानुचिन्तयन्प्रपद्यते तत् किमपि ह्यपस्मृति: ॥ ४१ ॥
ເຫມືອນໃນຄວາມຝັນ ຈິດທີ່ຈົມຢູ່ໃນມໂນຣົດ ຄິດທົບທວນສິ່ງທີ່ເຫັນແລະໄດ້ຍິນ ແລ້ວເຫັນຕົນຢູ່ໃນຮ່າງກາຍອື່ນໆ ຈົນລືມຮ່າງປັດຈຸບັນ; ດັ່ງນັ້ນດ້ວຍຄວາມຫຼົງລືມ ວິນຍານຈຶ່ງລະຮ່າງນີ້ແລ້ວຮັບຮ່າງໃໝ່.
Verse 42
यतो यतो धावति दैवचोदितंमनो विकारात्मकमाप पञ्चसु । गुणेषु मायारचितेषु देह्यसौप्रपद्यमान: सह तेन जायते ॥ ४२ ॥
ໃນຍາມມໍລະນະ ຈິດທີ່ຖືກດົນໃຈໂດຍພຣະພິລິດ ແລະເປັນໄປດ້ວຍຄວາມແປປ່ຽນ ຍ່ອມແລ່ນໄປສູ່ຄຸນທັງຫ້າທີ່ມາຍາສ້າງ; ວິນຍານຈຶ່ງໄດ້ຮ່າງກາຍທີ່ສອດຄ່ອງ. ການປ່ຽນຮ່າງເກີດຈາກຄວາມສັ່ນໄຫວຂອງຈິດ.
Verse 43
ज्योतिर्यथैवोदकपार्थिवेष्वद:समीरवेगानुगतं विभाव्यते । एवं स्वमायारचितेष्वसौ पुमान्गुणेषु रागानुगतो विमुह्यति ॥ ४३ ॥
ເຫມືອນແສງຈັນ ແສງຕາເວັນ ແລະດາວ ສະທ້ອນໃນນ້ຳຫຼືນ້ຳມັນ ແລ້ວເນື່ອງຈາກລົມພັດຈຶ່ງປາກົດບາງຄັ້ງເປັນວົງ ບາງຄັ້ງຍາວ ສັນໃດ ຊີວະເມື່ອຫມົກມຸ່ນໃນຄຸນະທີ່ມາຍາຂອງຕົນປຸງແຕ່ງ ດ້ວຍຄວາມຍຶດຕິດແລະອະວິຊາ ກໍຫຼົງເອົາຮູບປາກົດຫຼາຍຢ່າງເປັນຕົນເອງ।
Verse 44
तस्मान् कस्यचिद्द्रोहमाचरेत् स तथाविध: । आत्मन: क्षेममन्विच्छन् द्रोग्धुर्वै परतो भयम् ॥ ४४ ॥
ດັ່ງນັ້ນຢ່າເຮັດການປອງຮ້າຍ ຫຼືອິດສາຕໍ່ໃຜເລີຍ। ຜູ້ທີ່ຫາຄວາມເກສົມໃຫ້ຕົນ ບໍ່ຄວນເປັນຜູ້ປອງຮ້າຍ, ເພາະຜູ້ປອງຮ້າຍຍ່ອມມີຄວາມຢ້ານກົວຈາກສັດຕູ ທັງໃນຊາດນີ້ແລະຊາດໜ້າ।
Verse 45
एषा तवानुजा बाला कृपणा पुत्रिकोपमा । हन्तुं नार्हसि कल्याणीमिमां त्वं दीनवत्सल: ॥ ४५ ॥
ນາງນີ້ແມ່ນນ້ອງສາວຂອງທ່ານ ເປັນເດັກຍິງນ່າສົງສານ ດຸດລູກສາວຂອງທ່ານເອງ। ທ່ານເປັນຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ທຸກຍາກ; ດັ່ງນັ້ນບໍ່ຄວນຂ້ານາງຜູ້ເປັນມົງຄຸນນີ້ ແຕ່ຄວນອຸປະຖຳດ້ວຍຄວາມຮັກ।
Verse 46
श्रीशुक उवाच एवं स सामभिर्भेदैर्बोध्यमानोऽपि दारुण: । न न्यवर्तत कौरव्य पुरुषादाननुव्रत: ॥ ४६ ॥
ພຣະສຸກເທວະກ່າວວ່າ: ໂອ ຜູ້ປະເສີດແຫ່ງວົງກຸຣຸ! ແມ່ນແຕ່ຖືກຊີ້ນຳດ້ວຍວິທີອ່ອນໂຍນແລະວິທີແຍກແຍະ ກັງສະຜູ້ໂຫດຮ້າຍກໍບໍ່ຍອມຖອຍ ເພາະເຂົາເປັນຜູ້ຕາມນິໄສຣາກສະສາ। ເຂົາບໍ່ໃສ່ໃຈຜົນຂອງບາບ ທັງໃນຊາດນີ້ແລະຊາດໜ້າ।
Verse 47
निर्बन्धं तस्य तं ज्ञात्वा विचिन्त्यानकदुन्दुभि: । प्राप्तं कालं प्रतिव्योढुमिदं तत्रान्वपद्यत ॥ ४७ ॥
ເມື່ອວາສຸເທວະ (ອານະກະດຸນດຸບີ) ຮູ້ວ່າກັງສະຕັ້ງໃຈແນ່ນອນຈະຂ້າເທວະກີ ລາວຈຶ່ງຄິດພິຈາລະນາຢ່າງເລິກຊຶ້ງ। ເພື່ອຕ້ານທານອັນຕະລາຍແຫ່ງຄວາມຕາຍທີ່ໃກ້ເຂົ້າມາ ລາວຈຶ່ງເລືອກໃຊ້ອຸບາຍອື່ນໃນທີ່ນັ້ນເອງ।
Verse 48
मृत्युर्बुद्धिमतापोह्यो यावद्बुद्धिबलोदयम् । यद्यसौ न निवर्तेत नापराधोऽस्ति देहिन: ॥ ४८ ॥
ຕາມທີ່ຍັງມີປັນຍາ ແລະ ກໍາລັງກາຍ ຜູ້ມີປັນຍາຄວນພະຍາຍາມຫຼີກເວັ້ນຄວາມຕາຍ; ນີ້ແມ່ນໜ້າທີ່ຂອງຜູ້ມີຮ່າງກາຍ. ແຕ່ຖ້າພະຍາຍາມແລ້ວຍັງຫຼີກບໍ່ໄດ້ ຜູ້ປະເຊີນຄວາມຕາຍບໍ່ມີຜິດ.
Verse 49
प्रदाय मृत्यवे पुत्रान् मोचये कृपणामिमाम् । सुता मे यदि जायेरन् मृत्युर्वा न म्रियेत चेत् ॥ ४९ ॥ विपर्ययो वा किं न स्याद् गतिर्धातुर्दुरत्यया । उपस्थितो निवर्तेत निवृत्त: पुनरापतेत् ॥ ५० ॥
ວາສຸເທວະຄິດວ່າ: ຖ້າຂ້າມອບລູກຊາຍທັງຫມົດໃຫ້ກັມສະຜູ້ເປັນດັ່ງຄວາມຕາຍ ຂ້າຈະຊ່ວຍເດວະກີຜູ້ນ່າສົງສານນີ້ໄດ້. ບາງທີລູກຂ້າອາດບໍ່ທັນເກີດ ຫຼືກັມສະອາດຕາຍກ່ອນ; ຫຼືຕາມກຳນົດຊະຕາອັນຍາກຫຼີກ ລູກຂ້າຄົນໃດຄົນໜຶ່ງອາດຂ້າເຂົາ. ດັ່ງນັ້ນຕອນນີ້ຂ້າຈະໃຫ້ຄຳສັນຍາເພື່ອໃຫ້ໄພທັນທີສົງບົບ ແລະເມື່ອກັມສະຕາຍໃນພາຍຫຼັງ ຂ້າຈະບໍ່ມີຫຍັງຕ້ອງຢ້ານ.
Verse 50
प्रदाय मृत्यवे पुत्रान् मोचये कृपणामिमाम् । सुता मे यदि जायेरन् मृत्युर्वा न म्रियेत चेत् ॥ ४९ ॥ विपर्ययो वा किं न स्याद् गतिर्धातुर्दुरत्यया । उपस्थितो निवर्तेत निवृत्त: पुनरापतेत् ॥ ५० ॥
ວາສຸເທວະຄິດວ່າ: ຖ້າຂ້າມອບລູກຊາຍທັງຫມົດໃຫ້ກັມສະຜູ້ເປັນດັ່ງຄວາມຕາຍ ຂ້າຈະຊ່ວຍເດວະກີຜູ້ນ່າສົງສານນີ້ໄດ້. ບາງທີລູກຂ້າອາດບໍ່ທັນເກີດ ຫຼືກັມສະອາດຕາຍກ່ອນ; ຫຼືຕາມກຳນົດຊະຕາອັນຍາກຫຼີກ ລູກຂ້າຄົນໃດຄົນໜຶ່ງອາດຂ້າເຂົາ. ດັ່ງນັ້ນຕອນນີ້ຂ້າຈະໃຫ້ຄຳສັນຍາເພື່ອໃຫ້ໄພທັນທີສົງບົບ ແລະເມື່ອກັມສະຕາຍໃນພາຍຫຼັງ ຂ້າຈະບໍ່ມີຫຍັງຕ້ອງຢ້ານ.
Verse 51
अग्नेर्यथा दारुवियोगयोगयो-रदृष्टतोऽन्यन्न निमित्तमस्ति । एवं हि जन्तोरपि दुर्विभाव्य:शरीरसंयोगवियोगहेतु: ॥ ५१ ॥
ເຫມືອນໄຟທີ່ເນື່ອງຈາກເຫດອັນມອງບໍ່ເຫັນ ກະໂດດຂ້າມໄມ້ທ່ອນໜຶ່ງໄປຕິດອີກທ່ອນ ເຫດນັ້ນແມ່ນຊະຕາກຳ. ດັ່ງນັ້ນການທີ່ສັດມີຊີວິດເຂົ້າຮ່ວມກັບຮ່າງກາຍໜຶ່ງ ແລະຈາກລາຮ່າງກາຍອື່ນ ກໍຍາກຈະເຂົ້າໃຈ; ບໍ່ມີເຫດອື່ນນອກຈາກພຣະລິຂິດອັນເລືອງລັບ.
Verse 52
एवं विमृश्य तं पापं यावदात्मनिदर्शनम् । पूजयामास वै शौरिर्बहुमानपुर:सरम् ॥ ५२ ॥
ເມື່ອພິຈາລະນາຕາມຂອບເຂດຄວາມຮູ້ຂອງຕົນແລ້ວ ຊໍຣິ ວາສຸເທວະໄດ້ເຂົ້າໄປຫາກັມສະຜູ້ມີບາບນັ້ນດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຢ່າງສູງ ແລະໄດ້ນໍາເສີນຂໍ້ສະເໜີຂອງຕົນດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມ.
Verse 53
प्रसन्नवदनाम्भोजो नृशंसं निरपत्रपम् । मनसा दूयमानेन विहसन्निदमब्रवीत् ॥ ५३ ॥
ເນື່ອງຈາກເທວະກີກຳລັງປະສົບອັນຕະລາຍ ໃຈຂອງວະສຸເທວະເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມກັງວົນ; ແຕ່ເພື່ອໃຫ້ກັງສະຜູ້ໂຫດຮ້າຍ ບໍ່ຮູ້ອາຍ ແລະມີບາບ ພໍໃຈ ລາວຈຶ່ງຍິ້ມພາຍນອກແລ້ວກ່າວດັ່ງນີ້।
Verse 54
श्रीवसुदेव उवाच न ह्यस्यास्ते भयं सौम्य यद् वैसाहाशरीरवाक् । पुत्रान् समर्पयिष्येऽस्या यतस्ते भयमुत्थितम् ॥ ५४ ॥
ວະສຸເທວະກ່າວວ່າ: ໂອ ຜູ້ມີໃຈອ່ອນໂຍນ, ເຈົ້າບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງຢ້ານນ້ອງສາວເທວະກີ ເນື່ອງຈາກຄຳລາງຮ້າຍທີ່ໄດ້ຍິນ; ຄວາມຢ້ານຂອງເຈົ້າເກີດຈາກລູກຊາຍຂອງນາງ. ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອລູກຊາຍເຫຼົ່ານັ້ນເກີດມາ ຂ້າຈະມອບພວກເຂົາທັງໝົດໃຫ້ເຈົ້າໃນມືຂອງເຈົ້າ।
Verse 55
श्रीशुक उवाच स्वसुर्वधान्निववृते कंसस्तद्वाक्यसारवित् । वसुदेवोऽपि तं प्रीत: प्रशस्य प्राविशद् गृहम् ॥ ५५ ॥
ພຣະສຸກະເທວະກ່າວຕໍ່ວ່າ: ກັງສະເຂົ້າໃຈແກ່ນສານໃນຄຳຂອງວະສຸເທວະ ແລະເຊື່ອຖືຢ່າງໝັ້ນຄົງ ຈຶ່ງລະເວັ້ນຈາກການຂ້ານ້ອງສາວຂອງຕົນ. ວະສຸເທວະກໍພໍໃຈຕໍ່ກັງສະ ຊົມເຊີຍແລະປອບໃຫ້ສງົບຍິ່ງຂຶ້ນ ແລ້ວເຂົ້າເຮືອນຂອງຕົນ।
Verse 56
अथ काल उपावृत्ते देवकी सर्वदेवता । पुत्रान् प्रसुषुवे चाष्टौ कन्यां चैवानुवत्सरम् ॥ ५६ ॥
ຕໍ່ມາເມື່ອເວລາໝຸນວຽນມາຕາມຄວນ, ທຸກປີເມື່ອຮອດການກຳນົດ, ເທວະກີ—ແມ່ແຫ່ງເທວະທັງປວງ—ໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດລູກຕາມລຳດັບ. ດັ່ງນັ້ນນາງຈຶ່ງມີລູກຊາຍ 8 ຄົນຕິດຕໍ່ກັນ ແລະລູກສາວ 1 ຄົນ।
Verse 57
कीर्तिमन्तं प्रथमजं कंसायानकदुन्दुभि: । अर्पयामास कृच्छ्रेण सोऽनृतादतिविह्वल: ॥ ५७ ॥
ເນື່ອງຈາກຢ້ານວ່າຈະຜິດຄຳສັນຍາແລະກາຍເປັນຄົນໂກຫລກ, ວະສຸເທວະ (ອານະກະດຸນດຸບິ) ຈຶ່ງຫວັ່ນໄຫວຢ່າງຫນັກ; ດ້ວຍຄວາມເຈັບປວດໃຈ ລາວຈຶ່ງມອບລູກຊາຍຄົນທຳອິດ ຊື່ ກີຣຕິມານ ໃຫ້ແກ່ກັງສະ।
Verse 58
किं दु:सहं नु साधूनां विदुषां किमपेक्षितम् । किमकार्यं कदर्याणां दुस्त्यजं किं धृतात्मनाम् ॥ ५८ ॥
ສໍາລັບສາທຸຜູ້ຍຶດຫມັ້ນໃນຄວາມຈິງ ທຸກຂ໌ໃດຈຶ່ງຈະທົນບໍ່ໄດ້? ສໍາລັບພະຍົກຜູ້ບໍລິສຸດຜູ້ຮູ້ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສູງສຸດເປັນແກ່ນສານ ຈະຍັງຄາດຫວັງຫຍັງອີກ? ສໍາລັບຄົນຈິດໃຈຕໍ່າ ການກະທໍາໃດຈຶ່ງຖືກຫ້າມ? ແລະຜູ້ມອບຕົນໃນດອກບົວພຣະບາດຂອງພຣະສີກຣິດສະນະ ສິ່ງໃດຈຶ່ງບໍ່ອາດສະລະເພື່ອພຣະອົງ?
Verse 59
दृष्ट्वा समत्वं तच्छौरे: सत्ये चैव व्यवस्थितिम् । कंसस्तुष्टमना राजन् प्रहसन्निदमब्रवीत् ॥ ५९ ॥
ຂ້າແຕ່ພຣະຣາຊາ ເມື່ອກັງສະເຫັນວ່າວະສຸເທວະຕັ້ງຫມັ້ນໃນຄວາມຈິງ ແລະມີຄວາມສະເໝີພາບໃນການມອບທາຣົກ ລາວກໍດີໃຈຫຼາຍ ແລ້ວກ່າວດ້ວຍຮອຍຍິ້ມດັ່ງນີ້
Verse 60
प्रतियातु कुमारोऽयं न ह्यस्मादस्ति मे भयम् । अष्टमाद् युवयोर्गर्भान्मृत्युर्मे विहित: किल ॥ ६० ॥
ໂອ ວະສຸເທວະ ຈົ່ງນໍາເດັກນ້ອຍນີ້ກັບໄປ ແລະກັບບ້ານເຖີດ; ຂ້ອຍບໍ່ມີຄວາມຢ້ານກົວຈາກເຂົາ. ຄວາມຕາຍຂອງຂ້ອຍຖືກກໍານົດໄວ້ໂດຍລູກຄົນທີ່ແປດຂອງເຈົ້າແລະເທວະກີ
Verse 61
तथेति सुतमादाय ययावानकदुन्दुभि: । नाभ्यनन्दत तद्वाक्यमसतोऽविजितात्मन: ॥ ६१ ॥
“ເຊັ່ນນັ້ນແຫຼະ” ວະສຸເທວະ (ອານະກະດຸນດຸພິ) ກ່າວແລ້ວນໍາເດັກນ້ອຍກັບບ້ານ; ແຕ່ເນື່ອງຈາກກັງສະເປັນຄົນບໍ່ດີ ແລະບໍ່ອາດຄວບຄຸມຕົນ ວະສຸເທວະຈຶ່ງບໍ່ໄວ້ໃຈຄໍາຂອງເຂົາ
Verse 62
नन्दाद्या ये व्रजे गोपा याश्चामीषां च योषित: । वृष्णयो वसुदेवाद्या देवक्याद्या यदुस्त्रिय: ॥ ६२ ॥ सर्वे वै देवताप्राया उभयोरपि भारत । ज्ञातयो बन्धुसुहृदो ये च कंसमनुव्रता: ॥ ६३ ॥
ຊາວວຣະຊະທີ່ມີນັນທະມະຫາຣາຊາເປັນຫົວໜ້າ ທັງເຫຼົ່າໂກປະແລະພັນລະຍາຂອງເຂົາ; ແລະດັ່ງດຽວກັນ ວົງສ໌ວຣິຊນີທີ່ມີວະສຸເທວະ-ເທວະກີເປັນຕົ້ນ ພ້ອມທັງສະຕຣີໃນວົງສ໌ຢະດຸ—ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນເຊື້ອສາຍພາຣະຕະ! ຄົນທັງສອງຝ່າຍລ້ວນແທ້ໆເປັນເທວະ. ຍາດພີ່ນ້ອງ, ມິດສະຫາຍ, ຜູ້ຫວັງດີຂອງນັນທະແລະວະສຸເທວະ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ພາຍນອກເບິ່ງຄືເປັນຜູ້ຕາມກັງສະ ກໍລ້ວນເປັນເທວະທັງສິ້ນ
Verse 63
नन्दाद्या ये व्रजे गोपा याश्चामीषां च योषित: । वृष्णयो वसुदेवाद्या देवक्याद्या यदुस्त्रिय: ॥ ६२ ॥ सर्वे वै देवताप्राया उभयोरपि भारत । ज्ञातयो बन्धुसुहृदो ये च कंसमनुव्रता: ॥ ६३ ॥
ໂອ ມະຫາຣາຊ ປະຣິກຊິດ, ຊາວເມືອງ ວຣິນດາວັນ ພາຍໃຕ້ການນຳພາຂອງ ນັນທະມະຫາຣາຊ, ເຫຼົ່າຄົນລ້ຽງງົວ ແລະ ພັນລະຍາຂອງພວກເຂົາ, ຕະຫຼອດຮອດເຊື້ອສາຍ ວຣິສນິ ພາຍໃຕ້ການນຳພາຂອງ ວາສຸເທວະ ແລະ ເທວະກີ, ທັງໝົດລ້ວນແຕ່ເປັນເທວະດາ. ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ເບິ່ງຄືວ່າເປັນຜູ້ຕິດຕາມຂອງ ກັມສະ ກໍຍັງເປັນເທວະດາ.
Verse 64
एतत् कंसाय भगवाञ्छशंसाभ्येत्य नारद: । भूमेर्भारायमाणानां दैत्यानां च वधोद्यमम् ॥ ६४ ॥
ຄັ້ງໜຶ່ງ ຣືສີ ນາຣະທະ ຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ໄດ້ເຂົ້າໄປຫາ ກັມສະ ແລະ ແຈ້ງໃຫ້ລາວຮູ້ກ່ຽວກັບວິທີທີ່ພວກອະສູນທີ່ເປັນພາລະໜັກຂອງໂລກຈະຖືກຂ້າ. ດັ່ງນັ້ນ ກັມສະ ຈຶ່ງຕົກຢູ່ໃນຄວາມຢ້ານກົວ ແລະ ຄວາມສົງໄສຢ່າງໃຫຍ່ຫຼວງ.
Verse 65
ऋषेर्विनिर्गमे कंसो यदून् मत्वा सुरानिति । देवक्या गर्भसम्भूतं विष्णुं च स्ववधं प्रति ॥ ६५ ॥ देवकीं वसुदेवं च निगृह्य निगडैर्गृहे । जातं जातमहन् पुत्रं तयोरजनशङ्कया ॥ ६६ ॥
ຫຼັງຈາກການຈາກໄປຂອງ ຣືສີ ນາຣະທະ, ກັມສະ ຄິດວ່າສະມາຊິກທຸກຄົນຂອງລາຊະວົງ ຍະດຸ ແມ່ນເທວະດາ ແລະ ເດັກນ້ອຍຜູ້ໃດທີ່ເກີດຈາກທ້ອງຂອງ ເທວະກີ ອາດຈະເປັນ ພຣະວິຊະນຸ. ດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ຄວາມຕາຍ, ກັມສະ ໄດ້ຈັບຕົວ ວາສຸເທວະ ແລະ ເທວະກີ ແລະ ລ່າໂສ້ພວກເຂົາດ້ວຍໂສ້ເຫຼັກ. ໂດຍສົງໄສວ່າເດັກນ້ອຍແຕ່ລະຄົນເປັນ ພຣະວິຊະນຸ, ກັມສະ ໄດ້ຂ້າພວກເຂົາເທື່ອລະຄົນ ເນື່ອງຈາກຄຳທຳນາຍວ່າ ພຣະວິຊະນຸ ຈະຂ້າລາວ.
Verse 66
ऋषेर्विनिर्गमे कंसो यदून् मत्वा सुरानिति । देवक्या गर्भसम्भूतं विष्णुं च स्ववधं प्रति ॥ ६५ ॥ देवकीं वसुदेवं च निगृह्य निगडैर्गृहे । जातं जातमहन् पुत्रं तयोरजनशङ्कया ॥ ६६ ॥
ຫຼັງຈາກການຈາກໄປຂອງ ຣືສີ ນາຣະທະ, ກັມສະ ຄິດວ່າສະມາຊິກທຸກຄົນຂອງລາຊະວົງ ຍະດຸ ແມ່ນເທວະດາ ແລະ ເດັກນ້ອຍຜູ້ໃດທີ່ເກີດຈາກທ້ອງຂອງ ເທວະກີ ອາດຈະເປັນ ພຣະວິຊະນຸ. ດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ຄວາມຕາຍ, ກັມສະ ໄດ້ຈັບຕົວ ວາສຸເທວະ ແລະ ເທວະກີ ແລະ ລ່າໂສ້ພວກເຂົາດ້ວຍໂສ້ເຫຼັກ. ໂດຍສົງໄສວ່າເດັກນ້ອຍແຕ່ລະຄົນເປັນ ພຣະວິຊະນຸ, ກັມສະ ໄດ້ຂ້າພວກເຂົາເທື່ອລະຄົນ ເນື່ອງຈາກຄຳທຳນາຍວ່າ ພຣະວິຊະນຸ ຈະຂ້າລາວ.
Verse 67
मातरं पितरं भ्रातृन् सर्वांश्च सुहृदस्तथा । घ्नन्ति ह्यसुतृपो लुब्धा राजान: प्रायशो भुवि ॥ ६७ ॥
ກະສັດທີ່ມີຄວາມໂລບມາກໃນການສະໜອງຄວາມຕ້ອງການທາງປະສາດສຳຜັດໃນໂລກນີ້ ມັກຈະຂ້າສັດຕູຂອງພວກເຂົາໂດຍບໍ່ເລືອກໜ້າ. ເພື່ອຕອບສະໜອງຄວາມຕ້ອງການຂອງຕົນເອງ, ພວກເຂົາອາດຈະຂ້າໃຜກໍໄດ້, ແມ່ນແຕ່ແມ່, ພໍ່, ອ້າຍນ້ອງ ຫຼື ໝູ່ເພື່ອນຂອງພວກເຂົາ.
Verse 68
आत्मानमिह सञ्जातं जानन्प्राग् विष्णुना हतम् । महासुरं कालनेमिं यदुभि: स व्यरुध्यत ॥ ६८ ॥
ເມື່ອໄດ້ຟັງຈາກນາຣະດະວ່າ ໃນຊາດກ່ອນຕົນເປັນອະສູນໃຫຍ່ ກາລະເນມິ ແລະຖືກພຣະວິສນຸປະຫານ, ກັງສະຈຶ່ງອິດສາຕໍ່ຜູ້ທີ່ກ່ຽວພັນກັບວົງຍະດຸທັງປວງ।
Verse 69
उग्रसेनं च पितरं यदुभोजान्धकाधिपम् । स्वयं निगृह्य बुभुजे शूरसेनान् महाबल: ॥ ६९ ॥
ກັງສະຜູ້ມີພະລັງຫຼາຍ ໄດ້ຈັບກຸມພໍ່ຂອງຕົນ ອຸກຣະເສນ ຜູ້ເປັນອະທິປະຕິແຫ່ງວົງຍະດຸ-ໂພຊະ-ອັນທະກະ ແລ້ວປົກຄອງແຄວ້ນຊູຣະເສນະດ້ວຍຕົນເອງ।
Frequently Asked Questions
Parīkṣit treats Kṛṣṇa-kathā as the direct remedy for saṁsāra (repeated birth and death) and as the consummation of paramparā knowledge. Facing imminent death, he demonstrates the Bhagavata’s ideal: exclusive absorption in Vāsudeva through hearing, which eclipses bodily hunger and thirst and fixes consciousness in the true goal (puruṣārtha) of liberation through bhakti.
Kaṁsa’s reaction to the prophecy shows adharma rooted in envy and fear: he is ready to murder his own sister, violating basic kṣatriya and human ethics. Vasudeva counters with dharmic reasoning—inevitability of death, transmigration, and the karmic consequences of envy—yet Kaṁsa’s rākṣasa-like disposition makes him indifferent to sin, illustrating how power divorced from dharma becomes destructive.
The chapter states that many associates in the Yadu-Vṛṣṇi line and Vraja community are devas taking birth by Viṣṇu’s order to assist the Lord’s mission of reducing the earth’s burden and participating in His līlā. This frames Kṛṣṇa’s advent as a coordinated cosmic event (poṣaṇa/rakṣā) while preserving the intimacy of humanlike relationships central to līlā.
In many transmitted editions and compiled datasets, repetitions can appear due to recension overlaps, formatting duplication, or editorial aggregation. Interpreting the chapter’s intent, the repeated passage reinforces Parīkṣit’s personal indebtedness to Kṛṣṇa’s protection and his urgency to hear the Lord’s transcendental qualities.
Read Srimad Bhagavatam in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.