Shloka 5
Parīkṣit’s Questions and the Prelude to Kṛṣṇa’s Advent
Earth’s Burden, Viṣṇu’s Order, and Kaṁsa’s Fear
पितामहा मे समरेऽमरञ्जयै-र्देवव्रताद्यातिरथैस्तिमिङ्गिलै: । दूरत्ययं कौरवसैन्यसागरंकृत्वातरन् वत्सपदं स्म यत्प्लवा: ॥ ५ ॥ द्रौण्यस्त्रविप्लुष्टमिदं मदङ्गंसन्तानबीजं कुरुपाण्डवानाम् । जुगोप कुक्षिं गत आत्तचक्रोमातुश्च मे य: शरणं गताया: ॥ ६ ॥ वीर्याणि तस्याखिलदेहभाजा-मन्तर्बहि: पूरुषकालरूपै: । प्रयच्छतो मृत्युमुतामृतं चमायामनुष्यस्य वदस्व विद्वन् ॥ ७ ॥
pitāmahā me samare ’marañjayair devavratādyātirathais timiṅgilaiḥ duratyayaṁ kaurava-sainya-sāgaraṁ kṛtvātaran vatsa-padaṁ sma yat-plavāḥ
ໂດຍອາໄສເຮືອຄືພຣະບາດດອກບົວຂອງພຣະກຣິດສະນະ ປູ່ຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ອາຣຊຸນ ແລະບັນພະບຸລຸດອື່ນໆ ໄດ້ຂ້າມທະເລກອງທັບເກົາຣະວະໃນກຸຣຸເກດສະຕຣະ ທີ່ມີພີສະມະແລະແມ່ທັບດຸດປາຍັກສາມາດກືນໄດ້ງ່າຍ; ແຕ່ດ້ວຍພຣະເມດຕາ ພວກເຂົາຂ້າມໄດ້ດຸດກ້າວຂ້າມຮອຍກີບລູກງົວ. ເມື່ອແມ່ຂອງຂ້າພະເຈົ້າຍອມຈໍານົນຕໍ່ພຣະບາດຂອງພຣະອົງ ພຣະເຈົ້າຜູ້ຖືສຸດັຣຊະນະຈັກຣະ ໄດ້ເຂົ້າໄປໃນຄັນ ແລະປົກປ້ອງກາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າ—ເມັດພັນສຸດທ້າຍຂອງວົງກຸຣຸແລະປານດະວະ—ທີ່ເກືອບຖືກເຜົາໂດຍອາວຸດໄຟຂອງອັສວັດຖາມາ. ພຣະສຣີກຣິດສະນະ ຜູ້ປາກົດເປັນມະນຸດດ້ວຍມາຍາ ສະຖິດທັງພາຍໃນແລະພາຍນອກສັດມີກາຍໃນຮູບການເວລານິລັນດອນ ແລະປະທານການຫຼຸດພົ້ນແກ່ທຸກຄົນ: ບາງຄົນເປັນຄວາມຕາຍອັນໂຫດຮ້າຍ ບາງຄົນເປັນຊີວິດອະມຣິຕ. ຂໍທ່ານຜູ້ຮູ້ ຈົ່ງອະທິບາຍຄຸນລັກສະນະເຫນືອໂລກຂອງພຣະອົງໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຟັງ.
As stated in Śrīmad-Bhāgavatam (10.14.58) :
FAQs
It teaches that what is impossible by one’s own strength becomes easily surmountable when one takes Lord Krishna’s shelter; His grace reduces vast dangers to something small.
Parikshit recalls how Krishna’s presence and guidance enabled Arjuna to face overwhelming warriors like Bhishma, highlighting Krishna’s role as the devotee’s unfailing support.
When facing overwhelming challenges, cultivate dependence on Krishna through prayer, remembrance, and dharmic action—trusting that divine guidance can make heavy burdens manageable.