Shloka 7
Parīkṣit’s Questions and the Prelude to Kṛṣṇa’s Advent
Earth’s Burden, Viṣṇu’s Order, and Kaṁsa’s Fear
पितामहा मे समरेऽमरञ्जयै-र्देवव्रताद्यातिरथैस्तिमिङ्गिलै: । दूरत्ययं कौरवसैन्यसागरंकृत्वातरन् वत्सपदं स्म यत्प्लवा: ॥ ५ ॥ द्रौण्यस्त्रविप्लुष्टमिदं मदङ्गंसन्तानबीजं कुरुपाण्डवानाम् । जुगोप कुक्षिं गत आत्तचक्रोमातुश्च मे य: शरणं गताया: ॥ ६ ॥ वीर्याणि तस्याखिलदेहभाजा-मन्तर्बहि: पूरुषकालरूपै: । प्रयच्छतो मृत्युमुतामृतं चमायामनुष्यस्य वदस्व विद्वन् ॥ ७ ॥
pitāmahā me samare ’marañjayair devavratādyātirathais timiṅgilaiḥ duratyayaṁ kaurava-sainya-sāgaraṁ kṛtvātaran vatsa-padaṁ sma yat-plavāḥ
ໂດຍອາໄສເຮືອຄືພຣະບາດດອກບົວຂອງພຣະກຣິດສະນະ ປູ່ຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ອາຣຊຸນ ແລະບັນພະບຸລຸດອື່ນໆ ໄດ້ຂ້າມທະເລກອງທັບເກົາຣະວະໃນກຸຣຸເກດສະຕຣະ ທີ່ມີພີສະມະແລະແມ່ທັບດຸດປາຍັກສາມາດກືນໄດ້ງ່າຍ; ແຕ່ດ້ວຍພຣະເມດຕາ ພວກເຂົາຂ້າມໄດ້ດຸດກ້າວຂ້າມຮອຍກີບລູກງົວ. ເມື່ອແມ່ຂອງຂ້າພະເຈົ້າຍອມຈໍານົນຕໍ່ພຣະບາດຂອງພຣະອົງ ພຣະເຈົ້າຜູ້ຖືສຸດັຣຊະນະຈັກຣະ ໄດ້ເຂົ້າໄປໃນຄັນ ແລະປົກປ້ອງກາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າ—ເມັດພັນສຸດທ້າຍຂອງວົງກຸຣຸແລະປານດະວະ—ທີ່ເກືອບຖືກເຜົາໂດຍອາວຸດໄຟຂອງອັສວັດຖາມາ. ພຣະສຣີກຣິດສະນະ ຜູ້ປາກົດເປັນມະນຸດດ້ວຍມາຍາ ສະຖິດທັງພາຍໃນແລະພາຍນອກສັດມີກາຍໃນຮູບການເວລານິລັນດອນ ແລະປະທານການຫຼຸດພົ້ນແກ່ທຸກຄົນ: ບາງຄົນເປັນຄວາມຕາຍອັນໂຫດຮ້າຍ ບາງຄົນເປັນຊີວິດອະມຣິຕ. ຂໍທ່ານຜູ້ຮູ້ ຈົ່ງອະທິບາຍຄຸນລັກສະນະເຫນືອໂລກຂອງພຣະອົງໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຟັງ.
As stated in Śrīmad-Bhāgavatam (10.14.58) :
FAQs
This verse recalls how Arjuna crossed the “ocean” of the Kaurava forces as easily as a calf’s footprint, implying that Krishna’s grace makes the impossible possible for His devotee.
Parikshit is establishing Krishna’s proven guardianship of his lineage—remembering the Kurukshetra context and the formidable opponents whom Arjuna faced.
When one takes sincere shelter of God through devotion and right action, overwhelming obstacles can become manageable through inner strength, guidance, and grace.