Adhyaya 382

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे यमगीता नामैकाशीत्यधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अथ द्व्यशीत्यधिकत्रिशततमो ऽध्यायः आग्नेयपुराणमाहात्म्यं अग्निर् उवाच आग्नेयं ब्रह्मरूपन्ते पुराणं कथतं मया सप्रपञ्चं निष्प्रपञ्चं विद्याद्वयमयं महत्

ດັ່ງນີ້ ໃນອັກນິເຍະມະຫາປຸຣານະ ບົດທີ 381 ຊື່ «ຍະມະ-ກີຕາ» ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງ. ບັດນີ້ເລີ່ມບົດທີ 382 ວ່າດ້ວຍ «ຄຸນຄ່າອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງອັກນິເຍະປຸຣານະ». ອັກນິກ່າວວ່າ: “ເຮົາໄດ້ອະທິບາຍອັກນິເຍະປຸຣານະແກ່ເຈົ້າ ອັນມີສະພາບເປັນພຣະພຣະຫມັນ, ກວ້າງໃຫຍ່ແລະສູງສົ່ງ, ປະກອບດ້ວຍຄວາມຮູ້ສອງປະການ: ຄໍາສອນທີ່ມີໂລກປະກົດ (saprapañca) ແລະ ຄໍາສອນທີ່ເກີນການປະກົດ (niṣprapañca).”

Verse 2

ऋग्यजुःसामाथर्वाख्या विद्या विष्णुर्जगज्जनिः छन्दः शिक्षा व्याकरणं निघण्टुज्योतिराख्यकाः

ວິຊາເວດະທີ່ເອີ້ນວ່າ ຣິກ (Ṛg), ຢະຈຸສ (Yajus), ສາມັນ (Sāman), ແລະ ອະຖັຣວັນ (Atharvan) ແມ່ນຄວາມຮູ້; ວິສນຸແມ່ນຜູ້ກໍ່ກຳເນີດໂລກ. ຍັງມີ Chandas (ສັນທະສາດ/ສຳນວນສັນທະ), Śikṣā (ສຽງສາດ), Vyākaraṇa (ໄວຍາກອນ), ແລະ Nighaṇṭu (ພະຈະນານຸກົມ) ກັບ Jyotiṣa (ດາວສາດ) ດ້ວຍ.

Verse 3

निरुक्तधर्मशास्त्रादि मीमांसान्यायविस्तराः आयुर्वेदपुराणाख्या धनुर्गन्धर्वविस्तराः

ຍັງມີ (ການກ່າວເຖິງ) Nirukta ແລະ Dharmaśāstra ເປັນຕົ້ນ; ລະບົບອັນກວ້າງຂວາງຂອງ Mīmāṃsā ແລະ Nyāya; Āyurveda ແລະ ສິ່ງທີ່ເອີ້ນວ່າ Purāṇa; ພ້ອມທັງການອະທິບາຍລະອຽດຂອງ Dhanurveda ແລະ Gandharvaveda.

Verse 4

विद्या सैवार्थशास्त्राख्या देवान्तान्या हरिर्महान् इत्येषा चापरा विद्या परिविद्याक्षरं परं

ຄວາມຮູ້ທີ່ເອີ້ນວ່າ Arthaśāstra (ວິຊາການເມືອງ/ການປົກຄອງ) ກໍເປັນວິຊາໜຶ່ງ. ແລະຄວາມຮູ້ອື່ນທີ່ສິ້ນສຸດຢູ່ທີ່ເທວະ ປະກາດວ່າ “ຮະຣິ (ວິສນຸ) ແມ່ນຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ສູງສຸດ.” ດັ່ງນັ້ນ ນີ້ແມ່ນຄວາມຮູ້ຂັ້ນຕ່ໍາ (aparā); ແຕ່ເມື່ອຮູ້ຈັກຢ່າງຖ້ວນຖີ່ຖ້ວນທີ່ສຸດ ອັກສະຣະອັນສູງສຸດ (Akṣara) ຍ່ອມເຖິງການຮູ້ອັນສູງກວ່າ.

Verse 5

यस्य भावो ऽखिलं विष्णुस्तस्य नो बाधते कलिः अनिष्ट्वा तु महायज्ञानकृत्वापि पितृस्वधां

ຜູ້ໃດທີ່ຈິດໃຈທັງໝົດຕັ້ງໝັ້ນຢູ່ໃນພຣະວິສະນຸ (Viṣṇu) ກາລີຍຸກ (Kali) ບໍ່ອາດຮົບກວນໄດ້. ແມ່ນແຕ່ບໍ່ໄດ້ປະກອບມະຫາຍັດຍະ ແລະບໍ່ໄດ້ຖວາຍສະວະທາ (svadhā) ແກ່ພິຕຣະ (Pitṛs) ກໍຍັງປອດໄພຈາກອິດທິພົນຂອງກາລີ.

Verse 6

कृष्णमभ्यर्चयन्भक्त्या नैनसो भाजनं भवेत् सर्वकारणमत्यन्तं विष्णुं ध्यायन्न सीदति

ຜູ້ບູຊາພຣະກຣິສນະ (Kṛṣṇa) ດ້ວຍພັກຕິ ຈະບໍ່ເປັນພາຊະນະແຫ່ງບາບ. ຜູ້ພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິເຖິງພຣະວິສະນຸ (Viṣṇu) ຜູ້ເປັນເຫດສຸດທ້າຍຂອງທຸກສິ່ງ ຈະບໍ່ຕົກສູ່ຄວາມໂສກ ຫຼືຄວາມພິນາດ.

Verse 7

अन्यतन्त्रादिदोषोत्थो विषयाकृष्टमानसः कृत्वापि पापं गोविन्दं ध्यायन्पापैः प्रमुच्यते

ຜູ້ທີ່ຈິດໃຈຖືກດຶງໄປຫາອາຣົມວິໄສ ແລະຕົກຢູ່ໃນຄວາມຜິດພາດທີ່ເກີດຈາກຄຳສອນອື່ນໆ ແມ່ນແຕ່ໄດ້ກະທຳບາບ ກໍດ້ວຍການພິຈາລະນາພຣະໂກວິນດະ (Govinda) ຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ.

Verse 8

तद्ध्यानं यत्र गोविन्दः स कथा यत्र केशवः तत् कर्म यत्तदर्थीयं किमन्यैर् बहुभाषितैः

ການພິຈາລະນາທີ່ແທ້ ແມ່ນການພິຈາລະນາທີ່ມີພຣະໂກວິນດະ (Govinda) ເປັນອາຣົມ. ຄຳເລົ່າທາງທຳທີ່ແທ້ ແມ່ນຄຳເລົ່າທີ່ມີພຣະເກສະວະ (Keśava) ເປັນເນື້ອໃນ. ກຳທີ່ແທ້ ແມ່ນກຳທີ່ເຮັດເພື່ອພຣະອົງ—ຈະຕ້ອງມີຄຳເວົ້າອື່ນອີກຫຼາຍໄປເພື່ອຫຍັງ?

Verse 9

न तत् पिता तु पुत्राय न शिष्याय गुरुर्द्विज परमार्थं परं ब्रूयाद्यदेतत्ते मयोदितं

ໂອ ທະວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ), ບິດາບໍ່ຄວນເປີດເຜີຍສິ່ງນີ້ໃຫ້ບຸດ, ແລະຄູອາຈານກໍບໍ່ຄວນເປີດເຜີຍໃຫ້ສິດ. ຄວາມຈິງສູງສຸດ—ອັນເປັນປະມາຣະຖະ (paramārtha)—ນີ້ ທີ່ຂ້ອຍໄດ້ກ່າວແກ່ເຈົ້າ ບໍ່ຄວນເວົ້າອອກໂດຍງ່າຍ.

Verse 10

संसारे भ्रमता लभ्यं पुत्रदारधनं वसु सुहृदश् च तथैवान्ये नोपदेशो द्विजेदृशः

ສໍາລັບຜູ້ທີ່ພະເລີນວຽນຢູ່ໃນສັງສານ ລູກ, ເມຍ, ຊັບສິນ, ຂອງຄອບຄອງ, ໝູ່ມິດ ແລະອື່ນໆ ຍ່ອມຫາໄດ້; ແຕ່ຄໍາຊີ້ນໍາທີ່ແທ້ຈາກຜູ້ເຫັນດັ່ງດວິຊະ (ປັນຍາຊົນຜູ້ຮູ້ທຳ) ບໍ່ງ່າຍຈະໄດ້ພົບ।

Verse 11

किं पुत्रदारैर् मित्रैर् वा किं मित्रक्षेत्रवान्धवैः उपदेशः परो वन्धुरीदृशो यो विमुक्तये

ລູກແລະເມຍ ຫຼືໝູ່ມິດ ຈະມີປະໂຫຍດອັນໃດ? ໝູ່ມິດ, ທີ່ດິນ, ຍາດພີ່ນ້ອງ ຈະມີປະໂຫຍດອັນໃດ? ຍາດທີ່ສູງສຸດແທ້ແມ່ນຄໍາຊີ້ນໍາອັນປະເສີດແບບນີ້ ທີ່ນໍາໄປສູ່ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ (ໂມກສະ)។

Verse 12

द्विविधो भूतमार्गीयं दैव आसुर एव च विष्णुभक्तिपरो दैवो विपरीतस् तथासुरः

ສັດທັງຫຼາຍທີ່ເດີນຕາມທາງແຫ່ງສັງສານ ມີສອງປະເພດ: ເທວະ ແລະ ອາສຸຣະ. ຝ່າຍເທວະແມ່ນຜູ້ອຸທິດຕົນໃນພັກຕິຕໍ່ພຣະວິສນຸ; ຝ່າຍອາສຸຣະແມ່ນກົງກັນຂ້າມກັບນັ້ນ।

Verse 13

एतत् पवित्रमारोग्यं धन्यं दुःस्वप्ननाशनं सुखप्रीतिकरं नॄणां मोक्षकृद्यत्तवेरितं

ຄໍາກ່າວ/ຄໍາສອນນີ້ເປັນສິ່ງບໍລິສຸດ ໃຫ້ສຸຂະພາບ ເປັນມົງຄຸນ ທໍາລາຍຝັນຮ້າຍ ແລະໃຫ້ຄວາມສຸກກັບຄວາມປິຕິແກ່ມະນຸດ; ແທ້ຈິງ ສິ່ງທີ່ທ່ານໄດ້ປະກາດນັ້ນ ເປັນຜູ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດໂມກສະ (ການຫຼຸດພົ້ນ)।

Verse 14

येषां गृहेषु लिखितमाग्नेयं हि पुराणकं पुस्तकं स्थास्यति सदा तत्र नेशुरुपद्रवाः

ໃນເຮືອນໃດທີ່ເກັບຮັກສາປຶ້ມອັກເນຍະປຸຣານະທີ່ຂຽນໄວ້ ໃຫ້ຢູ່ປະຈໍາຕະຫຼອດໄປ ທີ່ນັ້ນບໍ່ມີຄວາມລໍາບາກ ແລະໄພພິບັດເກີດຂຶ້ນ।

Verse 15

किं तीर्थैर् गोप्रदानैर् वा किं यज्ञैः किमुपोषितैः आग्नेयं ये हि शृण्वन्ति अहन्यहनि मानवाः

ຈະຕ້ອງໄປສະຖານທີ່ຈາລິກບຸນ ຫຼື ຖວາຍງົວອີກເພື່ອຫຍັງ? ຈະຕ້ອງທຳຍັດຍະ ຫຼື ອົບພົບອົດອາຫານອີກເພື່ອຫຍັງ? ເພາະຜູ້ທີ່ຟັງ ອັກເນຍະປຸຣານ ທຸກມື້ທຸກວັນ ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງມີພິທີປະພືດອື່ນເພີ່ມເຕີມອີກແລ້ວ।

Verse 16

ये ददाति तिलप्रस्थं सुवर्णस्य च माषकं शृणोति श्लोकमेकञ्च आग्नेयस्य तदाप्नुयात्

ຜູ້ໃດຖວາຍງາ (ງາດຳ) ຈຳນວນໜຶ່ງປຣັສຖະ (prastha) ແລະ ຖວາຍຄຳນ້ຳໜັກໜຶ່ງມາສະກະ (māṣaka) ພ້ອມທັງຟັງພຽງແຕ່ສະໂລກະຫນຶ່ງຂອງ ອັກເນຍະປຸຣານ ກໍຈະໄດ້ຮັບບຸນຜົນນັ້ນເທົ່າກັນ।

Verse 17

अध्यायपठनञ्चास्य गोप्रदानाद् विशिष्यते अहोरात्रकृतं पापं श्रोतुमिच्छोः प्रणश्यति

ການອ່ານຫຼືສວດບົດບັນດາບົດໃນບົດນີ້ ຍິ່ງກວ່າການຖວາຍງົວເສຍອີກ; ສຳລັບຜູ້ປາຖະໜາຈະຟັງ ບາບທີ່ເຮັດໃນກາງວັນແລະກາງຄືນ ຈະຖືກທຳລາຍໝົດໄປ।

Verse 18

कपिलानां शते दत्ते यद् भवेज्ज्येष्ठपुष्करे तदाग्नेयं पुराणं हि पठित्वा फलमाप्नुयात्

ບຸນຜົນໃດທີ່ເກີດຈາກການຖວາຍງົວສີນ້ຳຕານອ່ອນ (kapilā) ໜຶ່ງຮ້ອຍຕົວ ທີ່ ເຊຍດຖະ-ປຸສກະຣະ (Jyeṣṭha-Puṣkara) ນັ້ນ—ຜູ້ອ່ານ ອັກເນຍະປຸຣານ ກໍຈະໄດ້ຮັບຜົນນັ້ນເທົ່າກັນ।

Verse 19

प्रवृत्तञ्च निवृत्तञ्च धर्मं विद्याद्वयात्मकं आग्नेयस्य पुराणस्य शास्त्रस्यास्य समं न हि

ຄວນຮູ້ວ່າ ທັມມະມີສອງດ້ານ—ປຣະວຣິຕຕິ (pravṛtti) ຄືການເຂົ້າຮ່ວມການກະທຳໃນໂລກ ແລະ ນິວຣິຕຕິ (nivṛtti) ຄືການຖອນອອກຈາກໂລກ. ແທ້ຈິງແລ້ວ ບໍ່ມີຄຳພີໃດເທົ່າທຽມກັບ ອັກເນຍະປຸຣານ ຄຳພີນີ້ເລີຍ।

Verse 20

पठन्नाग्नेयकं नित्यं शृण्वन् वापि पुराणकं भक्तो वशिष्ठ मनुजः सर्वपापैः प्रमुच्यते

ໂອ ວະສິດຖະ, ຜູ້ມີສັດທາຜູ້ອ່ານອັກເນຍ (ອັກນິປູຣານະ) ເປັນປະຈໍາ ຫຼືແມ່ນແຕ່ຟັງປູຣານະນີ້ ຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທັງປວງຢ່າງສິ້ນເຊີງ।

Verse 21

नोपसर्गा न चानर्था न चौरारिभयं गृहे तस्मन् स्याद् यत्र चाग्नेयपुराणस्य हि पुस्तकं

ໃນເຮືອນໃດທີ່ມີປຶ້ມອັກເນຍປູຣານະຢູ່ ທີ່ນັ້ນຈະບໍ່ມີໄພພິບັດ, ບໍ່ມີຄວາມວິບັດ, ແລະບໍ່ມີຄວາມຢ້ານກົວຈາກໂຈນຫຼືສັດຕູໃນເຮືອນນັ້ນ।

Verse 22

न गर्भहारिणीभीतिर्न च बालग्रहा गृहे यत्राग्नेयं पुराणं स्यान्न पिशाचादिकं भयं

ໃນເຮືອນທີ່ມີອັກເນຍປູຣານະ ບໍ່ມີຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ຜີທີ່ລັກຄັນ (garbhahāriṇī), ບໍ່ມີການຮົບກວນຈາກວິນຍານຈັບເດັກ (bāla-graha), ແລະບໍ່ມີໄພຈາກປິສາຈາ ແລະອື່ນໆ.

Verse 23

शृण्वन्विप्रो वेदवित् स्यात् क्षत्रियः पृथिवीपतिः ऋद्धिं प्राप्नोति वैश्यश् च शूद्रश्चारोग्यमृच्छति

ໂດຍການຟັງຄໍາສອນນີ້ ພຣາຫມັນຈະເປັນຜູ້ຮູ້ເວດ, ກະສັດຕຣິຍະຈະເປັນເຈົ້າແຜ່ນດິນ, ໄວສະຍະຈະໄດ້ຮັບຄວາມຮັ່ງມີ, ແລະຊູດຣະຈະເຖິງຄວາມມີສຸຂະພາບ ປອດໂລກ.

Verse 24

यः पठेत्शृणुयान्नित्यं समदृग्विष्णुमानसः ब्रह्माग्नेयं पुराणं सत्तत्र नश्यन्त्युपद्रवाः

ຜູ້ໃດອ່ານ ຫຼືຟັງເປັນປະຈໍາ ປູຣານະອັນສັກສິດ «ພຣະພຣົມ-ອັກເນຍ» ນີ້ ໂດຍມີທັດສະນະເທົ່າທຽມ ແລະຈິດໃຈອຸທິດແດ່ພຣະວິສນຸ ທີ່ນັ້ນຄວາມລໍາບາກ ແລະໄພພິບັດທັງປວງຈະຖືກທໍາລາຍ.

Verse 25

दिव्यान्तरीक्षभौमाद्या दुःस्वप्नाद्यभिचारकाः यच्चान्यद्दुरितं किञ्चित्तत्सर्वं हन्ति केशवः

ເກສະວະ ທໍາລາຍອິດທິພົນອັນຮ້າຍທັງປວງ ທີ່ເກີດຈາກໂລກເທວະ, ຈາກອາກາດກາງ, ຫຼືຈາກແຜ່ນດິນ; ລວມທັງຄວາມຝັນຮ້າຍ ແລະການເຮັດອາບິຈາຣ (ໄສຍະສາດ). ບາບ ຫຼືເຄາະຮ້າຍອື່ນໃດໆ ພຣະອົງກໍທໍາລາຍໝົດສິ້ນ.

Verse 26

पठतः शृण्वतः पुंसः पुस्तकं यजतो महत् आग्नेयं श्रीपुराणं हि हेमन्ते यः शृणोति वै

ສໍາລັບບຸກຄົນຜູ້ອ່ານສະດຸດສະດອງ ຫຼືຟັງ, ແລະຜູ້ບູຊາປຶ້ມດ້ວຍພິທີຍັດອັນໃຫຍ່—ຜູ້ໃດຟັງ ອາກເນຍ-ສຣີປຸຣານະ ອັນນ່າເຄົາລົບ ໃນລະດູເຮມັນຕະ (ລະດູໜາວ) ຍ່ອມໄດ້ບຸນກຸສົນອັນໃຫຍ່.

Verse 27

प्रपूज्य गन्धपुष्पाध्यैर् अग्निष्टोमफलं लभेत् शिशिरे पुण्डरीकस्य वसन्ते चाश्वमेधजम्

ເມື່ອບູຊາຢ່າງຖືກຕ້ອງ ດ້ວຍນ້ໍາຫອມ ແລະດອກໄມ້ອັນອຸດົມ, ຍ່ອມໄດ້ຜົນບຸນເທົ່າກັບພິທີຍັດ ອັກນິສໂຕມ. ໃນລະດູຊິຊິຣະ (ໜາວເຢັນ) ໄດ້ຜົນຂອງພິທີປຸນຑະຣີກ; ແລະໃນລະດູວະສັນຕະ (ລະດູໃບໄມ້ຜຸກ) ໄດ້ຜົນອັນເກີດຈາກອັສວະເມທະ.

Verse 28

ग्रीष्मे तु वाजपेयस्य राजसूयस्य वर्षति गोसहस्रस्य शरदि फलं तत्पठतो ह्य् ऋतौ

ແຕ່ໃນລະດູກຣີສະມະ (ລະດູຮ້ອນ) ຜົນບຸນເທົ່າກັບພິທີວາຊະເປຍ. ໃນລະດູຝົນ (ວັຣສາ) ເທົ່າກັບພິທີຣາຊະສູຍ. ໃນລະດູສະຣັດ (ໃບໄມ້ຫຼົ່ນ) ຜົນເທົ່າກັບການຖວາຍງົວພັນຕົວ—ນີ້ແມ່ນຜົນຕອບແທນຕາມລະດູ ສໍາລັບຜູ້ອ່ານໃນເວລາອັນຄວນ.

Verse 29

आग्नेयं हि पुराणं यो भक्त्याग्रे पठेते हरेः सो ऽर्चयेच्च वसिष्ठेह ज्ञानयज्ञेन केशवम्

ໂອ ວະສິດຖະ, ຜູ້ໃດອ່ານກ່ອນ ອາກເນຍະປຸຣານະ ຂອງພຣະຫຣິ ດ້ວຍຄວາມເລື່ອມໃສ, ຜູ້ນັ້ນແທ້ຈິງໄດ້ບູຊາ ເກສະວະ ໃນໂລກນີ້ ດ້ວຍຍັດແຫ່ງປັນຍາ (ຍານະ-ຍັດ).

Verse 30

यस्याग्नेयपुराणस्य पुस्तकं तस्य वै जयः लिखितं पूजितं गेहे भुक्तिर्मुक्तिः करे ऽस्ति हि

ຜູ້ໃດທີ່ມີປຶ້ມ «ອັກເນຍະປຸຣານະ» ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຊັຍຊະນະແທ້. ເມື່ອຄັດລອກຂຽນແລະບູຊາໄວ້ໃນເຮືອນ ຄວາມສຸກໃນໂລກແລະການຫຼຸດພົ້ນ (ມົກສະ) ກໍຢູ່ໃນມືຢ່າງແທ້ຈິງ.

Verse 31

इति कालाग्निरूपेण गीतं मे हरिणा पुरा आग्नेयं हि पुराणं वै ब्रह्मविद्याद्वयास्पदम् विद्याद्वयं वसिष्ठेदं भक्तेभ्यः कथयिष्यसि

ດັ່ງນີ້ ໃນຮູບແຫ່ງ «ກາລະ-ອັກນິ» (ເວລາແລະໄຟ) ຮະຣິໄດ້ຂັບຮ້ອງບອກຂ້ອຍແຕ່ກ່ອນ. ແທ້ຈິງ «ອັກເນຍະປຸຣານະ» ແມ່ນທີ່ສະຖິດຂອງຄວາມຮູ້ພຣະພຣະຫມັນສອງປະການ. ໂອ ວະສິດຖະ, ເຈົ້າຈະອະທິບາຍຄວາມຮູ້ສອງນີ້ແກ່ຜູ້ມີພັກຕິ.

Verse 32

वसिष्ठ उवाच व्यासाग्नेयपुराणं ते रूपं विद्याद्वयात्मकं कथितं ब्रह्मणो विष्णोरग्निना कथितं यथा

ວະສິດຖະກ່າວວ່າ: «ໂອ ວະຍາສະ, ອັກເນຍະປຸຣານະທີ່ເຈົ້າໄດ້ຖ່າຍທອດນັ້ນ ຈົ່ງຮູ້ວ່າຮູບພາບຂອງມັນເປັນອັນປະກອບດ້ວຍຄວາມຮູ້ສອງປະການ. ມັນຖືກສອນວ່າມາຈາກພຣະພຣະຫມາ ແລະ ວິສນຸ ຕາມວິທີທີ່ອັກນິໄດ້ສອນ»។

Verse 33

सार्धं देवैश् च मुनिभिर्मह्यं सर्वाथदर्शकं पुराणमग्निना गौतमाग्नेयं ब्रह्मसन्मितं

ພ້ອມກັບເທວະດາແລະມຸນີທັງຫຼາຍ ອັກນິໄດ້ຖ່າຍທອດໃຫ້ຂ້ອຍ «ໂກຕະມະ-ອັກເນຍະປຸຣານະ» ອັນເປັນຜູ້ສ່ອງແສງໃຫ້ເຫັນທຸກເປົ້າໝາຍແລະທຸກເນື້ອຫາ ເປັນປຸຣານະທີ່ຖືວ່າສອດຄ່ອງກັບພຣະພຣະຫມັນ (ຄວາມຈິງສູງສຸດ).

Verse 34

यः पठेच्छृणुयाद्ध्यास लिखेद्वा लेखयेदपि श्रावयेत्पाठयेद्वापि पूजयेद्धारयेदपि

ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ສວດອ່ານ, ຫຼືຟັງ, ຫຼືພິຈາລະນາດ້ວຍຈິດຈົ່ງໃຈ; ຫຼືຂຽນເອງ, ຫຼືໃຫ້ຜູ້ອື່ນຂຽນ; ຫຼືເຮັດໃຫ້ຜູ້ອື່ນໄດ້ຟັງ, ຫຼືເຮັດໃຫ້ຜູ້ອື່ນສວດອ່ານ/ສອນ; ຫຼືບູຊາ, ຫຼືແມ່ນແຕ່ພົກພາຕິດຕົວໄວ້—

Verse 35

सर्वपापविनिर्मुक्तः प्राप्रकामो दिवं व्रजेत् लेखयित्वा पुराणं यो दद्याद्विप्रेभ्य उत्तमं

ຜູ້ພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ແລະບັນລຸຄວາມປາຖະໜາຂອງຕົນ ຍ່ອມໄປສູ່ສະຫວັນ—ຄືຜູ້ທີ່ໃຫ້ຄັດລອກ (ຫຼືຄັດລອກເອງ) ພູຣານະ ແລ້ວຖວາຍຕົ້ນສະບັບອັນປະເສີດນັ້ນແກ່ພຣາຫມັນນັກ຤ິດ.

Verse 36

स ब्रह्मलोकमाप्नोति कुलानां शतमुद्धरेत् एकं श्लोकं पठेद्यस्तु पापपङ्काद्विमुच्यते

ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມບັນລຸພຣະພົມໂລກ (Brahmaloka) ແລະຊ່ວຍກູ້ກູນວົງສາຕະກູນໄດ້ຮ້ອຍຊົນລຸ້ນ. ແຕ່ຜູ້ໃດອ່ານແມ່ນແຕ່ບົດກະວີດຽວ ກໍພົ້ນຈາກຕົມຕົວແຫ່ງບາບ.

Verse 37

तस्माद्व्यास सदा श्राव्यं शिष्येभ्यः सर्वदर्शनं शुकाद्यैर् मुनिभिः सर्धं श्रोतुकामैः पुराणकं

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ວະຍາສະ, ພູຣານະນີ້—ອັນຮວບຮວມທັດສະນະທຸກປະການ—ຄວນໃຫ້ສວດອ່ານແກ່ສິດທັງຫຼາຍເປັນນິດ, ພ້ອມກັບມຸນີເຊັ່ນ ຊຸກະ ແລະຜູ້ເຫັນທຳອື່ນໆ ຜູ້ປາຖະໜາຈະຟັງພູຣານະ.

Verse 38

आग्नेयं पठितं ध्यातं शुभं स्याद् भुक्तिमुक्तिदं अग्नये तु नमस्तस्मै येन गीतं पुरानकं

ອາກເນຍະພູຣານະ (Agneya), ເມື່ອສວດອ່ານແລະເພ່ງພິຈາລະນາ, ຍ່ອມເປັນມົງຄຸນ ແລະໃຫ້ທັງຄວາມສຸກໃນໂລກ ແລະຄວາມຫຼຸດພົ້ນ (mukti). ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອັກນິ ຜູ້ຂັບຮ້ອງພູຣານະໂບຮານນີ້.

Verse 39

व्यास उवाच वसिष्ठेन पुरा गीतं सूतैतत्ते मयोदितं पराविद्यापराविद्यास्वरूपं परमं पदम्

ວະຍາສະກ່າວວ່າ: ໂອ ສູຕະ, ບັດນີ້ຂ້ອຍໄດ້ບອກເຈົ້າແລ້ວ—ສິ່ງທີ່ວະສິດຖະເຄີຍຂັບຮ້ອງໃນອະດີດ—ຄືສະພາບແທ້ຂອງວິຊາສູງ (parā-vidyā) ແລະວິຊາຕ່ຳ (aparā-vidyā), ພ້ອມທັງສະຖານະອັນສູງສຸດ (ປະຣະມະປະດະ).

Verse 40

आग्नेयं दुर्लभं रूपं प्राप्यते भाग्यसंयुतैः ध्यायन्तो ब्रह्म चाग्नेयं पुराणं हरिमागताः

ຮູບອາກເນຍະອັນຫາຍາກ ຜູ້ມີບຸນວາສະນາດີເທົ່ານັ້ນຈຶ່ງໄດ້ຮັບ. ເມື່ອພິຈາລະນາພຣະພຣະຫມັນ ແລະ ອາກເນຍະປູຣານະ ພວກເຂົາຈະເຖິງຮຣິ (ວິສນຸ).

Verse 41

विद्यार्थिनस् तथा विद्यां राज्यं राज्यार्थिनो गताः अपुत्राः पुत्रिणः सन्ति नाश्रया आश्रयं गताः

ຜູ້ໃຝ່ຫາວິຊາ ຍ່ອມໄດ້ວິຊາ; ຜູ້ໃຝ່ຫາອໍານາດການປົກຄອງ ຍ່ອມໄດ້ອານາຈັກ. ຜູ້ບໍ່ມີລູກ ກໍໄດ້ລູກ; ຜູ້ບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງ ກໍໄດ້ທີ່ພຶ່ງ.

Verse 42

सौभाग्यार्थी च सौभाग्यं मोक्षं मोक्षार्थिनो गताः लिखन्तो लेखयन्तश् च निष्पापश् च श्रियं गताः

ຜູ້ໃຝ່ຫາໂຊກດີ ຍ່ອມໄດ້ໂຊກດີ; ຜູ້ໃຝ່ຫາໂມກສະ ຍ່ອມໄດ້ໂມກສະ. ຜູ້ຂຽນ ແລະ ຜູ້ໃຫ້ຂຽນຄໍາພີນີ້ ຈະພົ້ນບາບ ແລະ ໄດ້ຮັບຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ.

Verse 43

शुकपैलमुखैः सूत आग्नेयन्तु पुराणकं रूपं चिन्तय यातासि भुक्तिं मुक्तिं न संशयः

ໂອ ສູຕະ, ຈົ່ງພິຈາລະນາຮູບແຫ່ງອາກເນຍະປູຣານະນີ້ ທີ່ຖ່າຍທອດມາຈາກປາກຂອງ ຊູກະ ແລະ ໄປລະ; ເຈົ້າຈະໄດ້ທັງພົນສຸກໂລກີ (ພຸກຕິ) ແລະ ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ (ມຸກຕິ) ໂດຍບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 44

श्रावय त्वञ्च शिष्येभ्यो भक्तेभ्यश् च पुराणकम् सूत उवाच व्यास प्रसादादाग्नेयं पुराणं श्रुतमादरात्

«ແລະເຈົ້າກໍຄວນໃຫ້ອ່ານປູຣານະນີ້ແກ່ສິດ ແລະ ແກ່ຜູ້ມີພັກຕິ»। ສູຕະກ່າວວ່າ: «ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງ ວຽາສະ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຟັງອາກນິປູຣານະດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຢ່າງຍິ່ງ».

Verse 45

आग्नेयं ब्रह्मरूपं हि मुनयः शौनकादयः भवन्तो नैमिषारण्ये यजन्तो हरिमीश्वरं

ແທ້ຈິງແລ້ວ ບັນດາມຸນີ—ເຊົານະກະ ແລະອື່ນໆ—ໃນຂະນະທີ່ປະກອບພິທີຍັດຍາຢູ່ໃນປ່າ ໄນມິສາຣັນຍະ ໄດ້ນະມັດສະການບູຊາ ຮະຣິ ພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນອາກເນຍ (ມີລັກສະນະໄຟ/ກ່ຽວກັບອັກນິ) ແລະມີຮູບເປັນພຣະພຣະຫມັນເອງ.

Verse 46

तिष्ठन्तः श्रद्धया युक्तास्तस्माद्वः समुदीरितम् अग्निना प्रोक्तमाग्नेयं पुराणं वेदसम्मितं

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອພວກເຈົ້າຢືນຢັນຢ່າງໝັ້ນຄົງ ແລະປະກອບດ້ວຍສັດທາ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງໄດ້ປະກາດແກ່ພວກເຈົ້າວ່າ: ອາກເນຍະປຸຣານະ ທີ່ອັກນິໄດ້ກ່າວ ເປັນຄຳສອນທີ່ສອດຄ່ອງກັບເວດາທັງຫຼາຍ.

Verse 47

ब्रह्मविद्याद्वयोपेतं भुक्तिदं मुक्तिदं महत् नास्मात्परतरः सारो नास्मात्परतरः सुहृत्

ມັນພ້ອມດ້ວຍພຣະພຣະຫມັນວິທະຍາສອງປະການ ເປັນຄຳສອນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ປະທານທັງຄວາມສຸກໃນໂລກ (ພຸກຕິ) ແລະຄວາມຫຼຸດພົ້ນ (ມຸກຕິ). ເຫນືອກວ່ານີ້ບໍ່ມີສານະສຳຄັນສູງກວ່າ ແລະບໍ່ມີຜູ້ເກື້ອກູນຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່ານີ້.

Verse 48

नास्मात्परतरो ग्रन्थो नास्मात्परतरो गतिः नास्मात्परतरं शास्त्रं नास्मात्परतरा श्रुतिः

ບໍ່ມີຄຳພີໃດສູງກວ່ານີ້; ບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງ/ເປົ້າໝາຍໃດສູງກວ່ານີ້. ບໍ່ມີລະບົບຄຳສອນ (ຊາສະຕຣະ) ໃດຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່ານີ້; ແລະບໍ່ມີສຣຸຕິ (ປະເພນີຄຳເຜີຍແຜ່) ໃດສູງກວ່ານີ້.

Verse 49

नास्मात्परतरं ज्ञानं नास्मात्परतरा स्मृतिः नास्मात्परो ह्य् आगमो ऽस्ति नास्माद्विद्या परास्ति हि

ບໍ່ມີຄວາມຮູ້ໃດສູງກວ່ານີ້; ບໍ່ມີສະມຣິຕິ (ຄຳຈື່/ປະເພນີຈື່ຈຳ) ໃດສູງກວ່ານີ້. ແທ້ຈິງແລ້ວ ບໍ່ມີອາກະມະ (Āgama) ໃດຍິ່ງກວ່ານີ້ ແລະບໍ່ມີວິທະຍາ (Vidyā) ໃດໃຫຍ່ກວ່ານີ້.

Verse 50

नास्मात्परः स्यात्सिद्धन्तो नास्मात्परममङ्गलम् नास्मात्परो ऽस्ति वेदान्तः पुराणं परमन्त्विदं

ບໍ່ມີຫຼັກຄຳສອນໃດສູງກວ່ານີ້; ບໍ່ມີມົງຄຸນໃດຍິ່ງກວ່ານີ້. ບໍ່ມີເວດານຕະໃດເກີນນີ້; ແທ້ຈິງ ປຸຣານະນີ້ແມ່ນສູງສຸດ.

Verse 51

नास्मात्परतरं भूमौ विद्यते वस्तु दुर्लभम् आग्नेये हि पुराणे ऽस्मिन् सर्वविद्याः प्रदर्शिताः

ໃນໂລກນີ້ ບໍ່ມີສິ່ງໃດຫາຍາກກວ່ານີ້; ເພາະໃນ ອັກນິປຸຣານະ ນີ້ ວິຊາທັງປວງໄດ້ຖືກເປີດເຜີຍໃຫ້ເຫັນຊັດ.

Verse 52

सर्वे मत्स्यावताराद्या गीता रामायणन्त्विह हरिवंशो भारतञ्च नव सर्गाः प्रदर्शिताः

ທີ່ນີ້ ເລື່ອງລາວທັງປວງເລີ່ມຈາກອະວະຕານມັດສະຍະ ພ້ອມທັງ ຄີຕາ, ຣາມາຍະນະ, ຫະຣິວັງສະ, ພາຣະຕະ ແລະ ນະວະ-ສັກກະ (ການສ້າງ/ພາກ 9) ໄດ້ຖືກພັນລະນາໄວ້.

Verse 53

आगमो वैष्णवो गीतः पूजादीक्षाप्रतिष्ठया पवित्रारोहणादीनि प्रतिमालक्षणादिकं

ໄດ້ສອນ ອາຄະມະແຫ່ງໄວສະນະວະ—ຄອບຄຸມການບູຊາ, ການຮັບດີກສາ (ພິທີເຂົ້າສູ່ທາງ), ແລະການປະຕິສະຖາ (ການສະຖາປະນາ). ພ້ອມທັງພິທີຍົກພະວິຕຣະ (ສາຍ/ພວງມາລາສັກສິດ) ແລະຂໍ້ປະພຶດອື່ນໆ, ຮວມທັງລັກສະນະຂອງປະຕິມາ (ຮູບເທວະ) ແລະລາຍລະອຽດທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ.

Verse 54

प्रासादलक्षणाद्यञ्च मन्त्रा वै भुक्तिमुक्तिदाः शैवागमस्तदर्थश् च शाक्तेयः सौर एव च

ມັນຕຣາທີ່ເລີ່ມຈາກລັກສະນະຂອງປຣາສາດ (ວິຫານ/ເທວາລັຍ) ແມ່ນຜູ້ປະທານທັງພົບພາບ (ຄວາມສຸກໂລກີ) ແລະ ມຸກຕິ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ). ຈຸດປະສົງແຫ່ງຄວາມໝາຍນັ້ນ ໄດ້ສອນໃນ ສໄວະອາຄະມະ ແລະເຊັ່ນດຽວກັນໃນ ຊາກຕະ ແລະ ສໍຣະ ອາຄະມະ.

Verse 55

मण्डलानि च वास्तुश् च मन्ताणि विविधानि च प्रतिसर्गश्चानुगीतो ब्रह्माण्डपरिमण्डलं

ໄດ້ພັນລະນາດ້ວຍເຖິງ ມັນດະລາ (ແຜນພິທີ), ວາສະຕຸ (ວິຊາສະຖາປັດຕະຍະກຳ), ມັນຕຣາຫຼາຍປະເພດ, ແລະຫຼັກການກໍ່ເກີດຄືນໃໝ່ (ປຣະຕິສັກຄະ); ພ້ອມທັງຮູບຮ່າງແລະຂອບເຂດອັນຖືກວັດຂອງ ບຣະຫມານດະ (ໄຂ່ຈັກກະວານ) ດ້ວຍ.

Verse 56

गीतो भुवनकोषश् च द्वीपवर्षादिनिम्नगाः गयागङ्गाप्रयागादि तीर्थमाहात्म्यमीरितं

ດັ່ງນັ້ນໄດ້ອະທິບາຍ ພູວະນະໂກສະ (ພູມສາດແຫ່ງຈັກກະວານ), ດວີປະແລະວັດສະ (ທະວີບແລະເຂດແດນ), ແມ່ນ້ຳແລະອື່ນໆ; ແລະຍັງໄດ້ກ່າວເຖິງມະຫາອານຸພາບຂອງສະຖານທີ່ຈາລິກ (ຕີຣຖະ) ເຊັ່ນ ກະຍາ, ແມ່ນ້ຳຄັງຄາ, ແລະ ປຣະຍາກາ ດ້ວຍ.

Verse 57

ज्योतिश् चक्रं ज्योतिषादि गीतो युद्धजयार्णवः मन्वन्तरादयो गीताः धर्मा वर्णादिकस्य च

ໄດ້ຂັບຮ້ອງກ່າວເຖິງ ຈະໂຍຕິສະຈັກຄະ (ວົງຈອນໂຫລາສາດ) ແລະວິຊາທີ່ເລີ່ມດ້ວຍຈະໂຍຕິສະ; ພ້ອມທັງ «ຢຸດທະ-ຊະຍາຣະນະວະ» (ມະຫາສະໝຸດແຫ່ງໄຊຊະນະໃນສົງຄາມ); ມັນວັນຕະຣະ ແລະເລື່ອງທີ່ກ່ຽວເນື່ອງ; ພ້ອມທັງກົດໝາຍແລະໜ້າທີ່ຂອງວັນນະ (ຊັ້ນວັນນະ) ແລະອື່ນໆ ກໍຖືກຂັບຮ້ອງໄວ້ດ້ວຍ.

Verse 58

अशौचं द्रव्यशुद्धिश् च प्रायश्चित्तं प्रदर्शितं राजधर्मा दानधर्मा व्रतानि विविधानि च

ໄດ້ສະແດງເຖິງ ອະເຊົາຈະ (ຄວາມບໍ່ບໍລິສຸດ), ການຊຳລະສິ່ງຂອງແລະຊັບສິນ, ແລະພິທີໄຖ່ບາບ (ປຣາຍະຊິດຕະ); ພ້ອມທັງຫນ້າທີ່ຂອງກະສັດ (ຣາຊະທັມມະ), ທັມມະແຫ່ງການໃຫ້ທານ, ແລະວຣະຕະ (ຄຳປະຕິຍານ/ພິທີຖືສິນ) ຫຼາຍປະເພດ.

Verse 59

व्यवहाराः शान्तयश् च ऋग्वेदादिविधानकं सूर्यवंशः सोमवंशो धनुर्वेदश् च वैद्यकं

ຍັງໄດ້ພັນລະນາເຖິງ ວິທີພິຈາລະນາຄະດີ (ວະຍະວະຫາຣະ) ແລະພິທີສັນຕິ (ພິທີປັດເປົ່າເຄາະຮ້າຍ); ບັນຍັດທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ ຣິກເວດ; ວົງສາສຸຣິຍະ ແລະ ວົງສາໂສມະ; ພ້ອມທັງ ທະນຸຣເວດ (ວິຊາອາວຸດ) ແລະ ໄວທະຍະກະ (ອາຍຸຣເວດ/ການແພດ) ດ້ວຍ.

Verse 60

गान्धर्ववेदो ऽर्थशास्त्रं मीमांसा न्यायविस्तरः पुराणसंख्यामाहत्म्यं छन्दो व्यकरणं स्मृतं

ຍັງຖືກຈື່ຈຳເປັນສາຂາແຫ່ງວິຊາຄວາມຮູ້: ຄັນທະຣະວະເວດ (ວິຊາດົນຕີ ແລະ ການສະແດງ), ອັດຖະສາດສະຕຣະ (ລັດຖະການ ແລະ ການເມືອງ), ມີມາມສາ (ການຕີຄວາມວິທີວິທານຂອງເວດ), ນະຍາຍະອັນກວ້າງຂວາງ (ຕັກກະວິຊາ), ການນັບຈຳນວນ ແລະ ການສັນລະເສີນພູຣານະ, ຈັນທັສ (ສັນທະ/ສະຫຼັກກະວີ), ແລະ ວະຍາກະຣະນະ (ໄວຍາກອນ)។

Verse 61

अलङ्कारो विघण्डुश् च शिक्षाकल्प इहोदितः स्मृतः नैमित्तिकः प्राकृतिको लय आत्यन्तिकः

ໃນນີ້ໄດ້ກ່າວເຖິງ ອະລັງກາຣະ (ວິຊາການປະດັບພາສາ) ແລະ ວິຄັນດຸ (Vighaṇḍu) ພ້ອມທັງ ສິກສາ-ກັລປະ (Śikṣā-kalpa) ດັ່ງທີ່ກ່າວໄວ້. ການລະລາຍ (laya) ຖືກຈື່ຈຳວ່າມີ 3 ປະເພດ: ໄນມິດຕິກະ (ຕາມເຫດການ), ປຣາກຣິຕິກະ (ຕາມທຳມະຊາດ/ທາດ), ແລະ ອາຕະຍັນຕິກະ (ສິ້ນສຸດດັດຂາດ)។

Verse 62

वेदान्तं ब्रह्मविज्ञानं योगो ह्य् अष्टाङ्ग ईरितः स्तोत्रं पुराणमाहात्म्यं विद्या ह्य् अष्टादश स्मृताः

ເວດານຕະ (Vedānta) ແລະ ພຣະຫມະວິຊາ (ວິທະຍາແຫ່ງການຮູ້ຈັກພຣະພຣະຫມະ/Brahman), ພ້ອມທັງ ໂຍຄະອັດຖາງຄະ (ໂຍຄະມີ 8 ອົງປະກອບ) ແລະ ສະໂຕຕຣະ (ບົດສັນລະເສີນ) ກັບ ມະຫາຕະມະຍະຂອງພູຣານະ — ທັງໝົດນີ້ຖືກຈື່ຈຳຢູ່ໃນບັນດາວິດຍາ 18 ປະການ।

Verse 63

ऋग्वेदाद्याः परा ह्य् अत्र पराविद्याक्षरं परं सप्रपञ्चं निष्प्रपञ्चं ब्रह्मणो रूपमीरितं

ໃນນີ້ ຣິກເວດ ແລະ ເວດອື່ນໆ ຖືກສອນວ່າເປັນວິຊາຊັ້ນສູງ (apara) ໃນທີ່ນີ້. ແຕ່ວິຊາສູງສຸດອັນບໍ່ເສື່ອມ (akṣara) ຄື Parāvidyā ຖືກປະກາດວ່າເປັນຮູບພຣະພຣະຫມະ (Brahman) ທັງໃນພາວະມີການປະກົດ (saprapañca) ແລະ ເຫນືອການປະກົດ (niṣprapañca)។

Verse 64

इदं पञ्चदशसोहस्रं शतकोटिप्रविस्तरं देवलोके दैवतैश् च पुराणं पठ्यते सदा

ພູຣານະນີ້ມີ 15,000 ຄາຖາ ແລະ ມີການຂະຫຍາຍອະທິບາຍກວ້າງໃຫຍ່ເຖິງ 100 ໂກຕິ. ໃນເທວະໂລກ (Devaloka) ບັນດາເທວະດາກໍອ່ານສະດຸດສະດອງພູຣານະນີ້ຢູ່ເປັນນິດ।

Verse 65

लोकानां हितकामेन संक्षिप्योद्गीतमग्निना सर्वं ब्रह्मेति जानीध्वं मुनयः शौनकादयः

ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ໂລກທັງຫຼາຍ ອັກນິໄດ້ຂັບຮ້ອງຄໍາສອນນີ້ໂດຍຫຍໍ້ວ່າ: «ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ທຸກສິ່ງທັງປວງແມ່ນ ພຣະພຣະຫມັນ» ໂອ ບັນດາມຸນີ—ເຊົານະກະ ແລະອື່ນໆ.

Verse 66

शृणुयाच्छ्रावयेद्वापि यः पठेत्पाठयेदपि लिखेल्लेखापयेद्वापि युजयेत्कीर्तयेदपि

ຜູ້ໃດຟັງ ຫຼືເຮັດໃຫ້ຜູ້ອື່ນໄດ້ຟັງ; ຜູ້ໃດສວດອ່ານ ຫຼືໃຫ້ຜູ້ອື່ນສວດອ່ານ; ຜູ້ໃດຂຽນ ຫຼືໃຫ້ຜູ້ອື່ນຂຽນ; ຜູ້ໃດນໍາໄປປະຕິບັດ ຫຼືປະກາດສັນລະເສີນດັງໆ—ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ບຸນກຸສົນຕາມທີ່ກ່າວໄວ້.

Verse 67

पुराणपाठकञ्चैव पूजयेत् प्रयतो नृपः गोभूहिरण्यदानाद्यैर् वस्त्रालङ्कारतर्पणैः

ແລະກະສັດຜູ້ມີວິໄນ ແລະມີຄວາມພາກພຽນ ຄວນນັບຖືຜູ້ສວດອ່ານປູຣານະ ໂດຍການໃຫ້ທານເຊັ່ນ ງົວ, ດິນ, ແລະຄໍາ; ພ້ອມທັງຖວາຍເຄື່ອງນຸ່ງ, ເຄື່ອງປະດັບ, ແລະພິທີຕັຣປະນະ (tarpaṇa) ເພື່ອຄວາມອິ່ມໃຈທາງພິທີ.

Verse 68

तं संपूज्य लभेच्चैव पुराणश्रवणात् फलं पुराणान्ते च वै कुर्यादवश्यं द्विजभोजनं

ເມື່ອໄດ້ບູຊາເຂົາຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຜົນບຸນຢ່າງເຕັມທີ່ຈາກການຟັງປູຣານະ; ແລະໃນຕອນທ້າຍຂອງປູຣານະ ຄວນເຮັດໃຫ້ແນ່ນອນການເລີ້ຍງອາຫານແກ່ພຣາຫມະນ (ດວິຈ).

Verse 69

निर्मलः प्राप्तसर्वार्थः सकुलः स्वर्गमाप्नुयात् शरयन्त्रं पुस्तकाय सूत्रं वै पत्रसञ्चयं

ເມື່ອບໍລິສຸດ ແລະໄດ້ບັນລຸເປົ້າໝາຍທັງປວງ ຜູ້ນັ້ນ—ພ້ອມດ້ວຍວົງຕະກູນ—ຍ່ອມເຖິງສະຫວັນ. (ເພື່ອເຮັດເປັນປຶ້ມ ຄວນຈັດກຽມ) ເຄື່ອງມັດປຶ້ມ śarayantra, ເສັ້ນດ້າຍ, ແລະກອງໃບ/ໜ້າ (folios).

Verse 70

पट्टिकाबन्धवस्त्रादि दद्याद् यः स्वर्गमाप्नुयात् यो दद्याद्ब्रह्मलोकी स्यात् पुस्तकं यस्य वै गृहे

ຜູ້ໃດບໍລິຈາກເສື້ອຜ້າ ແລະສິ່ງຄ້າຍຄື ເຊັ່ນ ຜ້າທີ່ມີສາຍຜູກ/ຕິດຍຶດ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ເຖິງສະຫວັນ. ຜູ້ໃດບໍລິຈາກປຶ້ມ ຈະເປັນຜູ້ຢູ່ໃນໂລກພຣະພຣະຫມາ; ແທ້ຈິງ ຜູ້ທີ່ມີປຶ້ມທຳມະຢູ່ໃນເຮືອນ ແມ່ນຜູ້ມີພອນ.

Verse 71

तस्योत्पातभयं नास्ति भुक्तिमुक्तिमवाप्नुयात् यूयं समरत चाग्नेयं पुराणं रूपमैश्वरं सूतो गतः पुजितस्तैः शौनकाद्या हरिं यायः

ສຳລັບຜູ້ນັ້ນ ບໍ່ມີຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ລາງຮ້າຍ (ອຸປາຕ) ເລີຍ; ລາວໄດ້ຮັບທັງຄວາມສຸກໃນໂລກ ແລະ ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ. ພວກເຈົ້າຄວນລະລຶກ «ອັກເນຍະປຸຣານະ» ອັນເປັນຮູບແຫ່ງອຳນາດອັນເປັນເຈົ້າຂອງພຣະອົງ. ຕໍ່ມາ ສູຕະໄດ້ຈາກໄປ ໂດຍໄດ້ຮັບການນັບຖືຈາກພວກເຂົາ; ຊອນະກະ ແລະຜູ້ອື່ນໆ ໄດ້ໄປຫາ ຮະຣິ (ວິສນຸ).