Adhyaya 379

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे ब्रह्मज्ञानं नामाष्टसप्तत्यधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अथोनाशीत्यधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अद्वैतब्रह्मविज्ञानं अग्निर् उवाच अद्वैतब्रह्मविज्ञानं वक्ष्ये यद्भवतो ऽगदत् शालग्राने तपश् चक्रे वासुदेवार्चनादिकृत्

ດັ່ງນັ້ນ ໃນ «ອັກນິ ມະຫາປຸຣານະ» ບົດທີ 378 ມີນາມວ່າ «ພຣະຫມະ-ຍານ (ຄວາມຮູ້ແຫ່ງພຣະຫມະ)». ບັດນີ້ເລີ່ມບົດທີ 379 «ອັດໄວຕະ-ພຣະຫມະວິຊານ (ວິຊານແຫ່ງພຣະຫມະອັນບໍ່ມີຄູ່)». ອັກນິກ່າວວ່າ: «ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍວິຊານແຫ່ງພຣະຫມະອັນບໍ່ມີຄູ່ ຕາມທີ່ທ່ານຖາມ. (ຜູ້ແສວງຫາ) ໄດ້ບໍາເນັດຕະປະສະຢາ ທີ່ສາລະຄຣາມ ໂດຍການບູຊາວາສຸເທວະ ແລະອື່ນໆ»។

Verse 2

मृगसङ्गाम्मृगो भूत्वा ह्य् अन्तकाले स्मरन् मृगं जातिस्मरो मृगस्त्यक्त्वा देहं योगात्स्वतो ऽभवत्

ເນື່ອງຈາກຄວາມຍຶດຕິດກັບກວາງ ລາວຈຶ່ງກາຍເປັນກວາງ; ແລະໃນຍາມສຸດທ້າຍ ເມື່ອລະລຶກເຖິງກວາງນັ້ນ ກໍໄດ້ເກີດໃໝ່ເປັນກວາງ—ແຕ່ຍັງຈື່ຈໍາຊາດກ່ອນໄດ້; ກວາງນັ້ນລະທິ້ງຮ່າງກາຍ ແລະໂດຍພະລັງຍະໂຍຄະ ບັນລຸສະພາບແທ້ຂອງຕົນອີກຄັ້ງ।

Verse 3

अद्वैतब्रह्मभूतश् च जडवल्लोकमाचरत् क्षत्तासौ वीरराजस्य विष्टियोगममन्यत

ແມ່ນແຕ່ຕັ້ງຢູ່ໃນພຣະຫມະອັນບໍ່ມີຄູ່ ລາວກໍດໍາເນີນຢູ່ທ່າມກາງຜູ້ຄົນ ດັ່ງຄົນເຉື່ອຍຊາ ຫຼືບໍ່ໃສ່ໃຈ. ຂັດຕາ (kṣattā) ຂອງພຣະຣາຊາວີຣະຣາຊາ ເຫັນວ່ານັ້ນແມ່ນສະພາບຂອງການຖືກບັງຄັບໃຫ້ຮັບໃຊ້ (viṣṭi-yoga).

Verse 4

उवाह शिविक्रामस्य क्षत्तुर्वचनचोदितः गृहीतो विष्टिना ज्ञानी उवाहात्मक्षयाय तं

ໂດຍຖືກກະຕຸ້ນດ້ວຍຄໍາສັ່ງຂອງຂັດຕາ ນັກປັນຍາໄດ້ແບກສີວິກາ (ກະດານຫາມ) ຂອງ Śivikramā. ຖືກຈັບຢູ່ໃນການແຮງງານບັງຄັບ (viṣṭi) ລາວແບກມັນໄປ—ຈົນນໍາໄປສູ່ຄວາມພິນາດຂອງຕົນ.

Verse 5

ययौ जडगतिः पश्चात् ये त्वन्ये त्वरितं ययुः शीघ्रान् शीघ्रगतीन् दृष्ट्वा अशीघ्रं तं नृपोऽब्रवीत्

ຜູ້ທີ່ເດີນຊ້າໆ ໄປຢູ່ຂ້າງຫຼັງ; ແຕ່ຄົນອື່ນໆ ໄປຂ້າງໜ້າຢ່າງຮວດເລັວ. ເມື່ອພຣະຣາຊາເຫັນຜູ້ທີ່ໄວເດີນໄວ ຈຶ່ງກ່າວກັບຜູ້ທີ່ເດີນຊ້ານັ້ນວ່າ: «ຢ່າຊ້າເກີນໄປ»।

Verse 6

राजोवाच किं श्रान्तो ऽस्यल्पमध्वानं त्वयोढा शिविका मम किमायाससहो न त्वं पीवानसि निरीक्ष्यसे

ກະສັດກ່າວວ່າ: «ເຈົ້າເມື່ອຍບໍ? ເຈົ້າແບກສິວິກາຂອງເຮົາໄປໄດ້ແຕ່ໄລຍະສັ້ນ. ບໍ່ອາດທົນຄວາມເພີຍພະຍາຍາມບໍ? ເບິ່ງແລ້ວເຈົ້າບໍ່ຄ່ອຍແຂງແຮງ»។

Verse 7

ब्राह्मण उवाच नाहं पीवान्न वैषोढा शिविका भवतो मया न श्रान्तो ऽस्मि न वायासो वोढव्यो ऽसि महीपते

ພຣາຫມັນກ່າວວ່າ: «ຂ້ອຍບໍ່ໄດ້ດື່ມເຫຼົ້າ ແລະບໍ່ແມ່ນຜູ້ທີ່ທົນນ້ຳໜັກບໍ່ໄດ້. ສິວິກາຂອງທ່ານນີ້ ຂ້ອຍຈະແບກ. ຂ້ອຍບໍ່ເມື່ອຍ ແລະບໍ່ອ່ອນແຮງ. ໂອ ມະຫີປະຕິ, ທ່ານແມ່ນຜູ້ຖືກແບກ»។

Verse 8

भूमौ पादयुगन्तस्थौ जङ्घे पादद्वये स्थिते उरू जङ्घाद्वयावस्थौ तदाधारं तथोदरम्

ໃນພື້ນດິນມີຕີນສອງຂ້າງວາງຢູ່; ເທິງຕີນສອງຂ້າງນັ້ນມີແຂ້ງຂາລຸ່ມຕັ້ງຢູ່. ຕົ້ນຂາຢູ່ເທິງແຂ້ງຂາຄູ່; ເທິງຖານນັ້ນກໍມີທ້ອງຕັ້ງຢູ່ເຊັ່ນກັນ.

Verse 9

वक्षःस्थलं तथा वाहू स्कन्धौ चोदरसंस्थितौ स्कन्धस्थितेयं शिविका मम भावो ऽत्र किं कृतः

ອົງອົບ (ອົງອົບອົງອົບ) ແລະແຂນທັງສອງ ພ້ອມທັງບ່າ ຕັ້ງຢູ່ເທິງທ້ອງ; ສິວິການີ້ພັກຢູ່ເທິງບ່າ—ແລ້ວເຈດຕະນາຫຼືຄວາມພະຍາຍາມຂອງຂ້ອຍໄດ້ເຮັດຫຍັງຢູ່ນີ້?

Verse 10

शिविकायां स्थितञ्चेदं देहं त्वदुपलक्षितं तत्र त्वमहमप्यत्र प्रोच्यते चेदमन्यथा

ຖ້າຮ່າງກາຍນີ້ທີ່ນັ່ງຢູ່ໃນສິວິກາ ຖືກເຈົ້າຈຳແນກວ່າເປັນ “ເຈົ້າ”, ໃນບໍລິບົດນັ້ນເອງ “ຂ້ອຍ” ກໍຖືກເວົ້າຢູ່ນີ້ດ້ວຍ—ບໍ່ຊັ້ນຄຳເວົ້າຈະກາຍເປັນຂັດແຍ້ງ.

Verse 11

अहं त्वञ्च तथान्ये च भूतैरुह्याम पार्थिव गुणप्रवाहपतितो गुणवर्गो हि यात्ययं

«ຂ້າພະເຈົ້າ, ເຈົ້າ ແລະຜູ້ອື່ນໆ ກໍຖືກທາດແຫ່ງກາຍພາໄປ, ໂອ້ພະຣາຊາ. ເພາະກຸ່ມ guṇa ນີ້ ຕົກລົງໃນກະແສ guṇa ແລ້ວ ຈຶ່ງຖືກພາໄປຂ້າງໜ້າ»។

Verse 12

कर्मवश्या गुणाश् चैते सत्त्वाद्याः पृथिवीपते अविद्यासञ्चितं कर्म तच्चाशेषेषु जन्तुषु

ໂອ້ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນ, guṇa ເຫຼົ່ານີ້—sattva ແລະອື່ນໆ—ເຄື່ອນໄຫວຢູ່ໃຕ້ອຳນາດຂອງກຳ. ແລະກຳທີ່ສະສົມດ້ວຍ avidyā ມີຢູ່ໃນສັດມີຊີວິດທຸກຕົວ ບໍ່ມີຂໍ້ຍົກເວັ້ນ.

Verse 13

आत्मा शुद्धो ऽक्षरः शान्तो निर्गुणः प्रकृतेः परः प्रवृद्ध्यपचयौ नास्य एकस्याखिलजन्तुषु

ອາດມັນ (Ātman) ບໍລິສຸດ, ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ, ສະງົບ ແລະ ບໍ່ມີ guṇa; ຢູ່ເຫນືອກວ່າ Prakṛti. ສຳລັບອາດມັນອັນດຽວນັ້ນ ທີ່ສະຖິດໃນສັດທັງປວງ ບໍ່ມີທັງການເພີ່ມ ແລະ ບໍ່ມີທັງການຫຼຸດລົງ.

Verse 14

यदा नोपचयस्तस्य यदा नापचयो नृप तदा पीवानसीति त्वं कया युक्त्या त्वयेरितं

ໂອ້ ພະຣາຊາ, ເມື່ອບໍ່ມີການເພີ່ມຂຶ້ນຂອງລາວ ແລະບໍ່ມີການຫຼຸດລົງ, ເຈົ້າໄດ້ກ່າວເອງວ່າ “ເມື່ອນັ້ນລາວອຸດົມສົມບູນ ຫຼື pīvānas” ດ້ວຍເຫດຜົນໃດ?

Verse 15

भूजङ्घापादकट्यूरुजठरादिषु संस्थिता शिविकेयं तथा स्कन्धे तदा भावःसमस्त्वया

“śivikā” ນີ້ (ບ່ອນສຳຄັນແຫ່ງຊີວິດທີ່ເອີ້ນດ້ວຍຊື່ນີ້) ຕັ້ງຢູ່ໃນແຂນ, ຂາທ່ອນລຸ່ມ, ຕີນ, ແອວ, ຂາອ່ອນ, ທ້ອງ ແລະອື່ນໆ; ຍັງມີຢູ່ເທິງບ່າອີກດ້ວຍ. ດັ່ງນັ້ນ ຄຳອະທິບາຍຢ່າງຄົບຖ້ວນ ໄດ້ຖືກກ່າວໄວ້ໂດຍເຈົ້າ/ເພື່ອເຈົ້າ.

Verse 16

तदन्यजन्तुभिर्भूप शिविकोत्थानकर्मणा शैलद्रव्यगृहोत्थोपि पृथिवीसम्भवोपि वा

ໂອ ພະມະຫາກະສັດ, ກົດເກນດຽວກັນນີ້ໃຊ້ໄດ້ ຖ້າເກີດຈາກສັດມີຊີວິດອື່ນໆ—ຈະເກີດຈາກການຍົກສີວິກາ (ກະດານຫາມ) ຫຼືເກີດຈາກຫີນ, ວັດຖຸສິ່ງຂອງ, ຫຼືອາຄານ, ຫຼືແມ່ນເກີດຈາກແຜ່ນດິນເອງກໍຕາມ।

Verse 17

यथा पुंसः पृथग्भावः प्राकृतैः करणैर् नृप सोढव्यः स महाभारः कतरो नृपते मया

ໂອ ພະມະຫາກະສັດ, ເຊັ່ນດຽວກັບຄວາມຮູ້ສຶກແຍກຕົນວ່າ “ຂ້ອຍ” ຂອງມະນຸດ ທີ່ຖືກຮັບໄວ້ໂດຍອະວະທຳມະຊາດ, ພາລະອັນໃຫຍ່ນັ້ນກໍຕ້ອງອົດທົນເຊັ່ນກັນ. ຂໍພະອົງຈົ່ງບອກຂ້ອຍເຖີດ, ໂອ ຈອມກະສັດ—ພາລະໃດທີ່ຂ້ອຍຄວນຮັບໄວ້?

Verse 18

यद्द्रव्या शिविका चेयं तद्द्रव्यो भूतसंग्रहः भवतो मे ऽखिलस्यास्य समत्वेनोपवृंहितः

ສິ່ງຂອງໃດໆທີ່ປະກອບເປັນສີວິການີ້, ສິ່ງຂອງເຫຼົ່ານັ້ນແຫຼະເປັນການຮວບຮວມແຫ່ງສັດທັງປວງ. ໂອ ພະອົງ, ໂດຍອຳນາດຂອງພະອົງ ທັງໝົດນີ້ຖືກຄ້ຳຈຸນ ແລະຂະຫຍາຍໃຫຍ່ຂຶ້ນດ້ວຍຄວາມເທົ່າທຽມ (ບໍ່ເລືອກຂ້າງ).

Verse 19

तच्छ्रुत्वोवाच राजा तं गृहीत्वाङ्घ्री क्षमाप्य च प्रसादं कुरु त्यक्त्वेमां शिविकां ब्रूहि शृण्वते यो भवान् यन्निमित्तं वा यदागमनकारणम्

ເມື່ອກະສັດໄດ້ຟັງແລ້ວ ຈຶ່ງກ່າວວ່າ: “ຂ້ອຍຈັບພະບາດຂອງທ່ານ ແລະຂໍອະໄພ; ຂໍທ່ານຈົ່ງໂປດປານ. ຈົ່ງປ່ອຍສີວິການີ້ເສຍ ແລະບອກຂ້ອຍ—ຂ້ອຍກຳລັງຟັງ—ທ່ານແມ່ນໃຜ, ມາເພື່ອຈຸດປະສົງໃດ, ແລະເຫດໃດເປັນສາເຫດໃຫ້ທ່ານມາ?”

Verse 20

ब्राह्मण उवाच श्रूयतां कोहमित्येतद्वक्तुं नैव च शक्यते पाठो ऽयं न समीचीनः उपभोगनिमित्तञ्च सर्वत्रागमनक्रिया

ພຣາຫມັນກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງຟັງ. ບໍ່ອາດກ່າວວ່າ ‘ຂ້ອຍແມ່ນໃຜ’ ໃນຮູບແບບນີ້ໄດ້ເລີຍ. ການອ່ານນີ້ບໍ່ຖືກຕ້ອງ; ແລະນັຍທີ່ຕັ້ງໃຈແທ້ແມ່ນວ່າ ການ ‘ໄປ/ເຂົ້າໄປໃກ້’ ຖືກປະຕິບັດທົ່ວໄປ ເພື່ອປະໂຫຍດແຫ່ງການເສບສົມ (ການປະສົບຜົນ).”

Verse 21

सुखदुःखोपभोगौ तु तौ देशाद्युपपादकौ धर्माधर्मोद्भवौ भोक्तुं जन्तुर्देशादिमृच्छति

ການສຳຜັດສຸກແລະທຸກ ອັນເກີດຈາກທຳມະແລະອະທຳມະ ເປັນຕົວກຳນົດເງື່ອນໄຂເຊັ່ນ ບ່ອນເກີດເປັນຕົ້ນ; ເພື່ອຮັບຜົນນັ້ນ ສັດຜູ້ມີກາຍຈຶ່ງໄດ້ໄປສູ່ບ່ອນແລະເງື່ອນໄຂອື່ນໆທີ່ເໝາະສົມ.

Verse 22

रजोवाच यो ऽस्ति सोहमिति ब्रह्मन् कथं वक्तुं न शक्यते आत्मन्येषु न दोषाय शब्दोहमिति यो द्विज

ຣາຈັສກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣາຫມັນ, ເປັນໄປໄດ້ແນວໃດຈຶ່ງກ່າວບໍ່ໄດ້ວ່າ ‘ຂ້ອຍແມ່ນພຣະອົງ (so’ham)’? ສຳລັບຜູ້ຕັ້ງຢູ່ໃນອັດຕາ, ຄຳວ່າ ‘ຂ້ອຍ’ ບໍ່ແມ່ນຄວາມຜິດ—ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ»។

Verse 23

ब्राह्मण उवाच शब्दोहमिति दोषाय नात्मन्येष तथैव तत् अनात्मन्यात्मविज्ञानं शब्दो वा भ्रान्तिलक्षणः

ພຣາຫມັນກ່າວວ່າ: «ຄວາມເຫັນວ່າ ‘ຂ້ອຍແມ່ນສຽງ/ຄຳ’ ນຳໄປສູ່ຄວາມຜິດພາດ; ແລະມັນບໍ່ເກີ່ຍວກັບອັດຕາ. ການຮູ້ອັດຕາໃນສິ່ງທີ່ບໍ່ແມ່ນອັດຕາ—ຫຼືການຍຶດແຕ່ຄຳເວົ້າເປັນຄວາມຈິງ—ແມ່ນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງຄວາມຫຼົງ.»

Verse 24

यदा समस्तदेहेषु पुमानेको व्यवस्थितः तदा हि को भवान् कोहमित्येतद्विफलं वचः

ເມື່ອບຸຣຸດຜູ້ດຽວ (ອັດຕາ) ຕັ້ງຢູ່ໃນກາຍທັງປວງ ແລ້ວຄຳເວົ້າວ່າ «ເຈົ້າແມ່ນໃຜ? ຂ້ອຍແມ່ນໃຜ?» ກໍກາຍເປັນຄຳເວົ້າທີ່ໄຮ້ຜົນ.

Verse 25

त्वं राजा शिविका चेयं वयं वाहाः पुरःसराः अयञ्च भवतो लोको न सदेतन्नृपोच्यते

«ເຈົ້າແມ່ນກະສັດ; ນີ້ແມ່ນສີວິກາ (ກະເສົາຫາມ); ພວກເຮົາແມ່ນຜູ້ຫາມທີ່ໄປນຳໜ້າ; ແລະນີ້ແມ່ນບໍລິວານຂອງເຈົ້າ. ແຕ່ຄຳເວົ້ານີ້ບໍ່ແມ່ນຖ້ອຍຄຳທີ່ແທ້ຖືກ—ດັ່ງນັ້ນບໍ່ຄວນເວົ້າຖຶງກະສັດດ້ວຍຖ້ອຍຄຳຍົກຕົນແບບນີ້»។

Verse 26

वृक्षाद्दारु ततश्चेयं शिविका त्वदधिष्ठिता का वृक्षसंज्ञा जातस्य दारुसंज्ञाथ वा नृप

ຈາກຕົ້ນໄມ້ເກີດເປັນໄມ້ທ່ອນ; ແລະສິວິກາ (ພາລັງກິນ) ນີ້ທີ່ພຣະອົງປະທັບ ກໍເຮັດຈາກໄມ້ນັ້ນ. ຈະຍັງເອີ້ນວ່າ «ຕົ້ນໄມ້» ໄດ້ແນວໃດ, ຫຼືຄວນເອີ້ນວ່າ «ໄມ້ທ່ອນ» ໂອ ພຣະຣາຊາ?

Verse 27

वृक्षारूढो महाराजो नायं वदति चेतनः न च दारुणि सर्वस्त्वां ब्रवीति शिविकागतं

«ພຣະຣາຊາໃຫຍ່ຂຶ້ນຢູ່ເທິງຕົ້ນໄມ້» ນັ້ນ ຜູ້ມີສະຕິຮູ້ຕົວບໍ່ໄດ້ເວົ້າ. ແລະບໍ່ແມ່ນທຸກຄົນຈະເວົ້າຢ່າງກະດ້າງວ່າ ພຣະອົງແມ່ນ «ຜູ້ມາໂດຍສິວິກາ» ເມື່ອປະທັບໃນພາລັງກິນ.

Verse 28

शिविकादारुसङ्घातो रचनास्थितिसंस्थितः अन्विष्यतां नृपश्रेष्ठ तद्भेदे शिविका त्वया

ສິວິກາແມ່ນການຊຸມຮວມໄມ້ທ່ອນຫຼາຍຊິ້ນ ທີ່ຖືກຈັດວາງຕາມແບບແຜນແລະໂຄງສ້າງ. ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ ຈົ່ງໃຫ້ກວດສອບມັນ; ເມື່ອແຍກພິຈາລະນາສ່ວນປະກອບ ຈະເຂົ້າໃຈການປະກອບຂອງສິວິກາ (ແລະຂໍ້ບົກພ່ອງຖ້າມີ).

Verse 29

पुमान् स्त्री गौरयं वाजी कुञ्चरो विहगस्तरुः देहेषु लोकसंज्ञेयं विज्ञेया कर्महेतुषु

«ຜູ້ຊາຍ», «ຜູ້ຍິງ», «ງົວ», «ມ້າ», «ຊ້າງ», «ນົກ», «ຕົ້ນໄມ້»—ຄໍາເຫຼົ່ານີ້ພຶງເຂົ້າໃຈວ່າເປັນຊື່ຕາມສົມມຸດຂອງໂລກ ທີ່ນໍາໃຊ້ກັບຮ່າງກາຍທີ່ມີຊີວິດ; ການເກີດເປັນຮ່າງກາຍແຕ່ລະຢ່າງ ພຶງຮູ້ວ່າເກີດຈາກເຫດແຫ່ງກຳ.

Verse 30

जिह्वा ब्रवीत्यहमिति दन्तौष्ठौ तालुकं नृप एते नाहं यतः सर्वे वाङ्निपादनहेतवः

«ລີ້ນເວົ້າວ່າ ‘ຂ້ອຍແມ່ນຜູ້ເວົ້າ’». ແຂ້ວ, ຮິມຝີປາກ, ແລະພື້ນປາກ (ຕາລຸ) ກໍກ່າວວ່າ «ບໍ່ແມ່ນຂ້ອຍ (ແຕ່ເປັນພວກເຮົາ)». ໂອ ພຣະຣາຊາ ເພາະທຸກຢ່າງເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນເຫດປັດໃຈທີ່ໃຫ້ວາຈາປະກົດຂຶ້ນ.

Verse 31

किं हेतुभिर्वदत्येषा वागेवाहमिति स्वयं तथापि वाङ्नाहमेतदुक्तं मिथ्या न युज्यते

ຈຳເປັນຫຍັງຕ້ອງອ້າງເຫດຜົນ? ວາຈາເອງປະກາດວ່າ «ຂ້ອຍແມ່ນວາຈາ»। ແຕ່ການກ່າວວ່າ «ຂ້ອຍບໍ່ແມ່ນວາຈາ» ບໍ່ສົມຄວນ ເພາະເປັນການປະຕິເສດທີ່ຕັ້ງຢູ່ບໍ່ໄດ້।

Verse 32

पिण्डः पृथग् यतः पुंसः शिरःपाय्वादिलक्षणः ततो ऽहमिति कुत्रैतां संज्ञां राजन् करोम्यहं

ເນື່ອງຈາກກອງຮ່າງກາຍ (ພິນດະ) ຂອງຄົນໜຶ່ງແຍກຕ່າງກັນ ມີລັກສະນະເຊັ່ນ ຫົວ, ທະວານ ແລະອື່ນໆ; ເຊັ່ນນັ້ນ ໃນກອງນັ້ນຂ້ອຍຄວນຕັ້ງຊື່ «ຂ້ອຍ» ຢູ່ບ່ອນໃດ? ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຂ້ອຍຈະກຳນົດຢ່າງໃດໄດ້?

Verse 33

यदन्यो ऽस्ति परः कोपि मत्तः पार्थिवसत्तम तदेषोहमयं चान्यो वक्तुम् एवमपीष्यते

ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ຖ້າມີໃຜສັກຄົນທີ່ສູງກວ່າຂ້ອຍ, ຂໍໃຫ້ຜູ້ນັ້ນ—ທັງ «ຂ້ອຍ» ນີ້ ແລະ «ຄົນອື່ນ» ນັ້ນ—ຍິນດີກ່າວຕາມຢ່າງນີ້ເທີດ.

Verse 34

परमार्थभेदो न नगो न पशुर्नच पादपः शरीराश् च विभेदाश् च य एते कर्मयोनयः

ໃນຄວາມເປັນຈິງສູງສຸດ (ປະຣະມາຣະຖະ) ບໍ່ມີຄວາມແຕກຕ່າງ: ບໍ່ມີງູ, ບໍ່ມີສັດ, ແມ່ນແຕ່ຕົ້ນໄມ້ກໍບໍ່ມີ. ຮ່າງກາຍຫຼາຍຢ່າງ ແລະຄວາມແບ່ງແຍກທີ່ເຫັນນີ້ ເປັນແຕ່ຮູບເກີດຈາກກຳເທົ່ານັ້ນ.

Verse 35

यस्तु राजेति यल्लोके यच्च राजभटात्मकम् तच्चान्यच्च नृपेत्थन्तु न सत् सम्यगनामयं

ແຕ່ສິ່ງທີ່ໂລກເອີ້ນວ່າ «ພຣະຣາຊາ» ແລະສິ່ງທີ່ເປັນກອງທະຫານ/ຂ້າລາຊການຂອງພຣະຣາຊາ, ພ້ອມທັງສິ່ງອື່ນໆທີ່ເປັນສະພາບແຫ່ງຄວາມເປັນກະສັດ—ໂອ ຜູ້ປົກຄອງ—ເມື່ອພິຈາລະນາໃຫ້ຖືກຕ້ອງຕາມນິຍາມອັນແທ້ ມັນບໍ່ແມ່ນຄວາມຈິງຢ່າງແທ້.

Verse 36

त्वं राजा सर्वलोकस्य पितुः पुत्रो रिपोरिपुः पत्न्याः पतिः पिता सूनोः कस्त्वां भूप वदाम्यहं

ເຈົ້າແມ່ນກະສັດແຫ່ງປະຊາທັງປວງ—ເປັນລູກຊາຍຂອງບິດາ, ເປັນສັດຕູຂອງສັດຕູ, ເປັນຜົວຂອງພັນລະຍາ, ແລະເປັນພໍ່ຂອງລູກຊາຍ. ໂອ ຜູ້ພິທັກແຜ່ນດິນ, ຂ້າພະເຈົ້າເປັນໃຜຈຶ່ງກ້າສອນ ຫຼືພັນນາເຈົ້າ?

Verse 37

त्वं किमेतच्छिरः किन्नु शिरस्तव तथोदरं किमु पादादिकं त्वं वै तवैतत् किं महीपते

ເຈົ້າແມ່ນຫົວນີ້ບໍ? ຫຼືຫົວນີ້ເປັນຂອງເຈົ້າ? ທຳນອງດຽວກັນ ເຈົ້າແມ່ນທ້ອງບໍ? ຫຼືເຈົ້າແມ່ນຕີນ ແລະອະໄວຍະວະອື່ນໆ? ຂໍໃຫ້ບອກຂ້າພະເຈົ້າ ໂອ ມະຫີປະຕິ—ອັນໃດແມ່ນ “ເຈົ້າ” ແລະອັນໃດແມ່ນ “ຂອງເຈົ້າ”?

Verse 38

समस्तावयेभ्यस्त्वं पृथग्भूतो व्यवस्थितः कोहमित्यत्र निपुणं भूत्वा चिन्तय पार्थिव तच्छ्रत्वोवाच राजा तमवधूतं द्विजं हरिं

ເຈົ້າຕັ້ງຢູ່ໂດຍແຍກອອກຈາກອົງປະກອບທັງປວງ (ຂອງກາຍແລະໃຈ) ຢ່າງແນ່ນອນ. ຈົ່ງເຮັດໃຫ້ຊຳນານໃນຂໍ້ນີ້—“ຂ້າພະເຈົ້າແມ່ນໃຜ?”—ແລະພິຈາລະນາຢ່າງເລິກຊຶ້ງ ໂອ ກະສັດ. ເມື່ອໄດ້ຟັງແລ້ວ ກະສັດຈຶ່ງກ່າວກັບອະວະດູຕະ ພຣາຫມັນ ຮະຣິ ຜູ້ນັ້ນ.

Verse 39

रजोवाच श्रेयो ऽर्थमुद्यतः प्रष्टुं कपिलर्षिमहं द्विज तस्यांशः कपिलर्षेस्त्वं मत् कृते ज्ञानदो भुवि ज्ञानवीच्युदछेर्यस्माद्यच्छ्रेयस्तच्च मे वद

ຣາຊາກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ຂ້າພະເຈົ້າອອກເດີນທາງເພື່ອຖາມພຣະລຶສີກະປິລະ ເພື່ອປະໂຫຍດແຫ່ງ śreyas (ຄຸນຄ່າສູງສຸດ). ເຈົ້າແມ່ນສ່ວນໜຶ່ງຂອງພຣະລຶສີກະປິລະນັ້ນ; ເພື່ອຂ້າພະເຈົ້າ ເຈົ້າແມ່ນຜູ້ປະທານປັນຍາໃນແຜ່ນດິນ. ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຄື້ນຄວາມຮູ້ເກີດຂຶ້ນຈາກເຈົ້າ ຂໍໃຫ້ບອກຂ້າພະເຈົ້າວ່າ śreyas ທີ່ແທ້ຈິງແມ່ນຫຍັງ.”

Verse 40

ब्राह्मण उवाच भूयः पृच्छसि किं श्रेयः परमार्थन्न पृच्छसि श्रेयांस्यपरमार्थानि अशेषाण्येव भूपते

ພຣາຫມັນກ່າວວ່າ: “ເຈົ້າຖາມອີກວ່າ ‘śreyas ແມ່ນຫຍັງ?’ ແຕ່ເຈົ້າບໍ່ຖາມເຖິງ paramārtha (ເປົ້າໝາຍສູງສຸດ). ໂອ ກະສັດ, śreyas ທັງຫຼາຍທີ່ບໍ່ແມ່ນ paramārtha ນັ້ນ ລ້ວນແຕ່ມີຂອບເຂດ ແລະເປັນສິ່ງຮອງລົງທັງສິ້ນ.”

Verse 41

देवताराधनं कृत्वा धनसम्पत्तिमिच्छति पुत्रानिच्छति राज्यञ्च श्रेयस्तस्यैव किं नृप

ເມື່ອໄດ້ບູຊາອາລາດະນາເທວະດາແລ້ວ ຄົນຍ່ອມປາຖະໜາຊັບສິນແລະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ; ປາຖະໜາລູກຊາຍ ແລະອຳນາດປົກຄອງ—ໂອ ພະຣາຊາ, ຈະມີຄຸນຄ່າສູງກວ່ານີ້ອີກບໍ?

Verse 42

विवेकिनस्तु संयोगः श्रेयो यः परमात्मनः यज्ञादिका क्रिया न स्यात् नास्ति द्रव्योपपत्तिता

ສຳລັບຜູ້ມີປັນຍາພິຈາລະນາ ການຮ່ວມປະສານກັບພຣະອາດຕະມະສູງສຸດແມ່ນຄຸນຄ່າສູງສຸດ. ກິດຈະກຳພິທີເຊັ່ນຍັດຍະບູຊາ ບໍ່ຄວນເຮັດ ເພາະວ່າເຄື່ອງອຸປະກອນວັດຖຸທີ່ຕ້ອງໃຊ້ ບໍ່ມີຄວາມເປັນຈິງທີ່ຈະໄດ້ມາ ຫຼືສຸດທ້າຍກໍບໍ່ໝັ້ນຄົງ.

Verse 43

परमार्थात्मनोर्योगः परमार्थ इतीष्यते एको व्यापी समः शुद्धो निर्गुणः प्रकृतेः परः

ການປະສານ (ໂຍຄະ) ລະຫວ່າງຄວາມເປັນຈິງສູງສຸດ ແລະອາດຕະມະປະຈຳຕົນ ຖືກປະກາດວ່າເປັນ “ປະຣະມາຣະຖະ” ຄືຄວາມຈິງສູງສຸດ. ພຣະອົງເປັນໜຶ່ງດຽວ ຄອບຄຸມທົ່ວໄປ ເສມພາກ ບໍລິສຸດ ປາສຈາກຄຸນລັກສະນະ (ນິຣຄຸນ) ແລະຢູ່ເຫນືອປຣະກຣິຕິ (ທຳມະຊາດວັດຖຸ).

Verse 44

जन्मवृद्ध्यादिरहित आत्मा सर्वगतो ऽव्ययः परं ज्ञानमयो ऽसङ्गी गुणजात्यादिभिर्विभुः

ອາດຕະມະປາສຈາກການເກີດ ການເຕີບໃຫຍ່ ແລະອື່ນໆ; ມັນຢູ່ທົ່ວໄປ ແລະບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ. ເປັນປັນຍາສູງສຸດ ເປັນທາດແຫ່ງຄວາມຮູ້ສຶກ ບໍ່ຍຶດຕິດ ແລະບໍ່ຖືກຈຳກັດໂດຍຄຸນ ຊັ້ນວັນນະ ຫຼືລັກສະນະອື່ນໆ; ມັນຄອບຄຸມທຸກສິ່ງ.

Verse 45

निदाधऋतुसंवादं वदामि द्विज तं शृणु ऋतुर्ब्रह्मसुतो ज्ञानी तच्छिष्यो ऽभूत् पुलस्त्यजः

ໂອ ທະວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ຈົ່ງຟັງ: ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າບົດສົນທະນາລະຫວ່າງ ນິດາດະ ແລະ ຣຶຕຸ. ຣຶຕຸ ເປັນບຸດຂອງພຣະພຣະຫມາ ເປັນຜູ້ຮູ້; ແລະບຸດຂອງ ປຸລັສຕະຍະ ໄດ້ເປັນສິດຂອງທ່ານ.

Verse 46

निदाघः प्राप्तविद्यो ऽस्मान्नगरे वै पुरे स्थितः देविकायास्तटे तञ्च तर्कयामास वै ऋतुः

ນິດາຄະ ໄດ້ບັນລຸວິຊາຄວາມຮູ້ ແລ້ວພັກອາໄສຢູ່ໃນເມືອງຂອງພວກເຮົາ ໃນບຸຣີນັ້ນ; ທີ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳ ເທວິກາ ຣຶຕຸ ໄດ້ຊັກຊວນໃຫ້ມີການຕອບໂຕ້ດ້ວຍເຫດຜົນ ແລະການພິຈາລະນາຕາມຕັກກະ।

Verse 47

दिव्ये वर्षसहस्रे ऽगान्निदाघमवलोकितुं निदाघो वैश्वदेवान्ते भुक्त्वान्नं शिष्यमब्रवीत् भुक्तन्ते तृप्तिरुत्पन्ना तुष्टिदा साक्षया यतः

ເມື່ອຜ່ານໄປແລ້ວ ໜຶ່ງພັນປີທິບພະ ລາວຈຶ່ງໄປເບິ່ງນິດາຄະ. ນິດາຄະ ຫຼັງຈາກກິນອາຫານໃນຕອນສິ້ນສຸດພິທີ ໄວສະວະເທວະ ໄດ້ກ່າວກັບສິດວ່າ: “ເຈົ້າໄດ້ກິນແລ້ວ; ຄວາມອິ່ມໃຈ tṛpti ເກີດຂຶ້ນໃນເຈົ້າ—ດັ່ງນັ້ນ ຄວາມພໍໃຈ tuṣṭi ອັນໃຫ້ຜົນສົມບູນຍືນຍາວ ຈຶ່ງປາກົດແຈ້ງໂດຍກົງ.”

Verse 48

ऋतुर् उवाच क्षुदस्ति यस्य भुते ऽन्ने तुष्टिर्ब्राह्मण जायते न मे क्षुदभवत्तृप्तिं कस्मात्त्वं परिपृच्छसि

ຣຶຕຸ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣາຫມະນະ, ຄວາມພໍໃຈເກີດຂຶ້ນແກ່ຜູ້ທີ່ຫິວ ເມື່ອໄດ້ກິນອາຫານ. ສໍາລັບຂ້ອຍ ຄວາມຫິວບໍ່ເກີດ ດັ່ງນັ້ນ tṛpti ຈາກການກິນຈຶ່ງບໍ່ມີ. ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈຶ່ງຖາມຂ້ອຍ?”

Verse 49

क्षुत्तृष्णे देहधर्माख्ये न ममैते यतो द्विज पृष्टोहं यत्त्वया ब्रूयां तृप्तिरस्त्ये व मे सदा

ຄວາມຫິວ ແລະ ຄວາມກະຫາຍ—ອັນເອີ້ນວ່າເປັນທຳມະຂອງຮ່າງກາຍ—ບໍ່ແມ່ນຂອງຂ້ອຍ, ໂອ ທະວິຊະ. ເພາະເຈົ້າໄດ້ຖາມຂ້ອຍ, ຂ້ອຍຈະກ່າວໃຫ້ຟັງ: ສໍາລັບຂ້ອຍ ມີຄວາມພໍໃຈຢູ່ເສມອ.

Verse 50

पुमान् सर्वगतो व्यापी आकाशवदयं यतः अतो ऽहं प्रत्यगात्मास्मीत्येतदर्थे भवेत् कथं

ເນື່ອງຈາກ ບຸກຄົນ/ອາຕະມັນ ນີ້ ແຜ່ຊາຍໄປທົ່ວ ແລະຄອບຄຸມທຸກສິ່ງ ດັ່ງອາກາດ; ດັ່ງນັ້ນ ຄວາມໝາຍຂອງຖ້ອຍຄໍາວ່າ “ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ອຍແມ່ນອາຕະມັນພາຍໃນ (pratyagātman)” ຈະຖືກສ້າງຕັ້ງໄດ້ແນວໃດ?

Verse 51

सो ऽहं गन्ता न चागन्ता नैकदेशनिकेतनः त्वं चान्यो न भवेन्नापि नान्यस्त्वत्तो ऽस्मि वा प्यहं

ຂ້ອຍແມ່ນ “ນັ້ນ” ຂ້ອຍບໍ່ໄປ ບໍ່ມາ ແລະບໍ່ພັກຢູ່ແຫ່ງດຽວ. ເຈົ້າກໍບໍ່ແມ່ນອື່ນຈາກຂ້ອຍ; ຂ້ອຍກໍບໍ່ອື່ນຈາກເຈົ້າ.

Verse 52

निदाघऋतुसंवादमद्वैतबुद्धये शृण्विति ख , ञ च ततः क्षुत्सम्भवाभावादिति ख , ञ च कुतः कुत्र क्व गन्तासीत्येतदप्यर्थवत् कथमिति ख , ञ च भोक्तेति क मृण्मयं हि गृहं यद्वन्मृदालिप्तं स्थिरीभवेत् पार्थिवो ऽयं तथा देहः पार्थिवैः परमाणुभिः

“ຈົ່ງຟັງບົດສົນທະນາຂອງ ນິດາຄາ ແລະ ຣຶຕຸ ເພື່ອໃຫ້ເກີດປັນຍາແຫ່ງອະທະວິຕ (ບໍ່ສອງ).” (ບາງສຳນວນເພີ່ມວ່າ) “ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເນື່ອງຈາກການເກີດຂອງຄວາມຫິວບໍ່ປາກົດ.” (ແລະ) “ຈາກໃສ ໄປໃສ ໄປທີ່ໃດຈຶ່ງຈະໄປ?—ນີ້ກໍມີນັຍ; ຈະເປັນຢ່າງອື່ນໄດ້ແນວໃດ?” (ແລະ) “(ໃຜ) ແມ່ນຜູ້ເສບສຸກ?” ເຫມືອນເຮືອນທີ່ເຮັດດ້ວຍດິນ ເມື່ອຖືກສາບດ້ວຍດິນກໍແຂງແຮງ, ຮ່າງກາຍນີ້ກໍເປັນທາດດິນ ເນື່ອງຈາກປະກອບດ້ວຍອະນຸພາກທາດດິນ.

Verse 53

ऋतुरस्मि तवाचार्यः प्रज्ञादानाय ते द्विज इहागतो ऽहं यास्यामि परमार्थस्तवोदितः

ຂ້ອຍແມ່ນ ຣຶຕຸ ອາຈານຂອງເຈົ້າ. ໂອ ທະວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ), ຂ້ອຍມາທີ່ນີ້ເພື່ອປະທານປັນຍາແກ່ເຈົ້າ. ຂ້ອຍຈະຈາກໄປ; ສັດຈະສູງສຸດໄດ້ຖືກກ່າວແກ່ເຈົ້າແລ້ວ.

Verse 54

एकमेवमिदं विद्धि न भेदः सकलं जगत् वासुदेवाभिधेयस्य स्वरूपं परमात्मनः

ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງອັນດຽວ: ຈັກກະວານທັງປວງບໍ່ມີການແບ່ງແຍກ. ມັນແມ່ນສະພາບແທ້ຂອງພຣະອາດຕະມາສູງສຸດ ຜູ້ມີນາມວ່າ “ວາສຸເດວະ”.

Verse 55

ऋतुर्वर्षसहस्रान्ते पुनस्तन्नगरं ययौ निदाघं नगरप्रान्ते एकान्ते स्थितमब्रवीत् एकान्ते स्थीयते कस्मान्निदाघं ऋतुरब्रवीत्

ໃນທ້າຍສຸດຂອງພັນປີ ຣຶຕຸ ໄດ້ໄປຫານະຄອນນັ້ນອີກຄັ້ງ. ເມື່ອເຫັນ ນິດາຄາ ຢືນຢູ່ຜູ້ດຽວທີ່ຊາຍເມືອງ ໃນທີ່ສະຫງົບ, ລາວຈຶ່ງກ່າວວ່າ: “ນິດາຄາ, ເຈົ້າຢູ່ໂດດດ່ຽວເພາະເຫດໃດ?”—ດັ່ງນີ້ ຣຶຕຸ ໄດ້ຖາມ ນິດາຄາ.

Verse 56

निदाघ उवाच भो विप्र जनसंवादो महानेष नरेश्वर प्रविवीक्ष्य पुरं रम्यं तेनात्र स्थीयते मया

ນິດາຄະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣາຫມັນ, ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງມະນຸດ, ນີ້ແມ່ນການຊຸມນຸມສາທາລະນະອັນໃຫຍ່ ແລະ ການສົນທະນາອັນສຳຄັນ. ຂ້າພະເຈົ້າມາເພື່ອເບິ່ງເມືອງອັນງາມນີ້ ເພາະສະນັ້ນຈຶ່ງຢູ່ທີ່ນີ້»។

Verse 57

ऋतुर् उवाच नराधिपो ऽत्र कतमः कतमश्चेतरो जनः कथ्यतां मे द्विजश्रेष्ठ त्वमभिज्ञो द्विजोत्तम

ຣຶຕຸ ກ່າວວ່າ: «ໃນບັນດາຄົນທີ່ນີ້ ຜູ້ໃດຄວນນັບເປັນກະສັດ ແລະ ຜູ້ໃດເປັນຄົນອື່ນທົ່ວໄປ? ຂໍທ່ານບອກຂ້າພະເຈົ້າ ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ; ທ່ານເປັນຜູ້ຮູ້ແຈ້ງ ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ສູງສຸດ»।

Verse 58

यो ऽयं गजेन्द्रमुन्मत्तमद्रिशृङ्गसमुत्थितं अधिरूढो नरेन्द्रो ऽयं परिवारस्तथेतरः

ກະສັດຜູ້ນີ້—ປີນຂຶ້ນນັ່ງເທິງຊ້າງເຈົ້າຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ທີ່ກຳລັງຄຶກຄືນ (ໃນລະດູມັນ) ແລະ ສູງຕະຫຼອດດັ່ງຍອດພູ—ນີ້ແມ່ນອົງອະທິປະໄຕ; ຄົນເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນບໍລິວານຂອງພຣະອົງ, ແລະ ຄົນອື່ນໆແມ່ນຜູ້ຕາມຫຼັງ.»

Verse 59

गजो यो ऽयमधो ब्रह्मन्नुपर्येष स भूपतिः ऋतुराह गजः को ऽत्र राजा चाह निदाघकः

«ໂອ ພຣາຫມັນ, ຊ້າງທີ່ຢູ່ຂ້າງລຸ່ມນັ້ນແມ່ນກະສັດ; ຜູ້ຢູ່ຂ້າງເທິງແມ່ນເຈົ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນ» ດັ່ງນີ້ ຣຶຕຸ ໄດ້ກ່າວ. ແລ້ວກະສັດຖາມວ່າ: «ໃນນີ້ ຜູ້ໃດແມ່ນຊ້າງ?» ແລະ ນິດາຄະກະ ຕອບກັບ.

Verse 60

ऋतुर्निदाघ आरूढो दृष्टान्तं पश्य वाहनं उपर्यहं यथा राजा त्वमधः कुञ्जरो यथा

ຣຶຕຸ ກ່າວກັບ ນິດາຄະ ວ່າ: «ເມື່ອທ່ານຂຶ້ນນັ່ງເທິງພາຫະນະ ຈົ່ງເບິ່ງຕົວຢ່າງນີ້: ເຊັ່ນດຽວກັບກະສັດຢູ່ຂ້າງເທິງ, ທ່ານຢູ່ຂ້າງລຸ່ມ—ດັ່ງຊ້າງຜູ້ແບກພຣະອົງ»។

Verse 61

ऋतुः प्राह निदाघन्तं कतमस्त्वामहं वदे उक्तो निदाघस्तन्नत्वा प्राह मे त्वं गुरुर्ध्रुवम्

ຣຶຕຸ ກ່າວກັບ ນິດາຄະ ວ່າ: «ຂ້ອຍຄວນເອີ້ນເຈົ້າວ່າຫຍັງ?» ນິດາຄະ ໄດ້ຖືກຖາມດັ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງກ້ມຄໍານັບ ແລະຕອບວ່າ: «ທ່ານແມ່ນຄູອາຈານຜູ້ໝັ້ນຄົງຂອງຂ້ອຍແນ່ນອນ»។

Verse 62

आरूढो ऽयं गजं राजा परलोकस्तथेतर इति ख , ञ च क पुस्तके सर्वत्र ऋभुरिति ऋतुस्थानीयः पाठः नान्यस्माद्द्वैतसंस्कारसंस्कृतं मानसं तथा ऋतुः प्राह निदाघन्तं ब्रह्मज्ञानाय चागतः परमार्थं सारभूतमद्वैतं दर्शितं मया

«ກະສັດນີ້ໄດ້ຂຶ້ນຂີ່ຊ້າງ; ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງມີໂລກອື່ນ ແລະມີໂລກນີ້ດ້ວຍ»—ນີ້ແມ່ນຂໍ້ອ່ານຕ່າງທີ່ພົບໃນຕົ້ນສະບັບ kha-, ña- ແລະ ka-; ໃນປຶ້ມເຫຼົ່ານັ້ນ ມີການອ່ານ «ṛbhu» ແທນທີ່ «ṛtu» ຄວນຢູ່. ຈິດທີ່ຖືກປຸງແຕ່ງໂດຍຮອຍປະທັບແຫ່ງຄວາມເປັນຄູ່ ບໍ່ອາດເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງໄດ້ດ້ວຍວິທີອື່ນ. ຣຶຕຸ ກ່າວກັບ ນິດາຄະ: «ຂ້ອຍມາເພື່ອມອບຄວາມຮູ້ແຫ່ງພຣະພຣະຫມັນ. ຂ້ອຍໄດ້ສະແດງອັດໄວຕະ (ຄວາມບໍ່ເປັນສອງ) ອັນເປັນແກ່ນສານ ແລະເປັນສັດຈະສູງສຸດໃຫ້ເຈົ້າແລ້ວ»។

Verse 63

ब्राह्मण उवाच निदाघो ऽप्युपदेशेन तेनाद्वैतपरो ऽभवत् सर्वभूतान्यभेदेन ददृशे स तदात्मनि

ພຣາຫມະນະ ກ່າວວ່າ: ນິດາຄະ ກໍໄດ້ກາຍເປັນຜູ້ມຸ່ງໜ້າສູ່ອັດໄວຕະ ໂດຍອາໄສຄໍາສອນນັ້ນ; ແລະເຂົາໄດ້ເຫັນສັດທັງປວງໂດຍບໍ່ແບ່ງແຍກ ເຫັນວ່າເປັນອັນດຽວກັບອາດມັນນັ້ນ.

Verse 64

अवाप मुक्तिं ज्ञानात्स तथा त्वं मुक्तिमाप्स्यसि एकः समस्तं त्वञ्चाहं विष्णुः सर्वगतो यतः

ເຂົາໄດ້ບັນລຸຄວາມຫຼຸດພົ້ນດ້ວຍປັນຍາ; ເຈົ້າກໍຈະບັນລຸຄວາມຫຼຸດພົ້ນເຊັ່ນກັນ. ອົງດຽວແມ່ນທັງປວງ; ເຈົ້າແລະຂ້ອຍແມ່ນ ວິດສະນຸ ຜູ້ແຜ່ຊາຍໄປທົ່ວ, ເພາະພຣະອົງຢູ່ທຸກຫົນທາງ.

Verse 65

पीतनीलादिभेदेन यथैकं दृश्यते नभः भ्रान्तिदृष्टिभिरात्मापि तथैकः स पृथक् पृथक्

ເຊັ່ນດຽວກັບຟ້າອັນດຽວ ທີ່ຖືກເຫັນວ່າແຕກຕ່າງເປັນສີເຫຼືອງ ສີຟ້າ ແລະອື່ນໆ; ອາດມັນກໍເຊັ່ນກັນ ແມ່ນອັນດຽວແທ້ ແຕ່ດ້ວຍສາຍຕາທີ່ຫຼົງຜິດ ຈຶ່ງຖືກເຫັນເປັນຫຼາຍໆ ແລະແຍກກັນ.

Verse 66

अग्निर् उवाच मुक्तिं ह्य् अवाप भवतो ज्ञानसारेण भूपतिः संसाराज्ञानवृक्षारिज्ञानं ब्रह्मेति चिन्तय

ອັກນິກ່າວວ່າ: «ແທ້ຈິງ ໂດຍອາໄສທ່ານ ພະມະຫາກະສັດໄດ້ບັນລຸມົກຂະ ດ້ວຍສານະສໍາຄັນແຫ່ງປັນຍາອັນແທ້. ຈົ່ງພິຈາລະນາຄວາມຮູ້ນັ້ນ—ຜູ້ເປັນສັດຕູທີ່ໂຄ່ນລົ້ມຕົ້ນໄມ້ແຫ່ງອະວິຊາໃນສັງສານ—ວ່າເປັນ ພຣະພຣະມັນ (Brahman)»។