Adhyaya 373

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे आसनप्राणायामप्रत्याहारा नाम द्विसप्तत्यधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अथ त्रिसप्तत्यधिकत्रिशततमो ऽध्यायः ध्यानम् अग्निर् उवाच ध्यै चिन्तायां स्मृतो धातुर्विष्णुचिन्ता मुहूर्मुहुः अनाक्षिप्तेन मनसा ध्यानमित्यभिधीयते

ດັ່ງນີ້ໃນອັກນິມະຫາປຸຣານະ ບົດທີ່ເອີ້ນວ່າ “ອາສນະ, ປຣານາຍາມະ, ແລະ ປຣັດຍາຫາຣະ” ຄືບົດທີ 372 ໄດ້ສິ້ນສຸດ. ບັດນີ້ເລີ່ມບົດທີ 373: “ທຽນ (ການພິຈາລະນາ)”. ພຣະອັກນິກ່າວວ່າ: ຮາກຄຳ “dhyai” ຖືກຈື່ຈຳໃນຄວາມໝາຍວ່າ “ການຄິດພິຈາລະນາ”. ການຄິດເຖິງພຣະວິສນຸ ຊ້ຳໆ ດ້ວຍໃຈທີ່ບໍ່ຖືກລົບກວນ ນັ້ນເອີ້ນວ່າ ທຽນ (dhyāna).

Verse 2

आत्मनः समनस्कस्य मुक्ताशेषोपधस्य च ब्रह्मचिन्तासमा शक्तिर्ध्यानं नाम तदुच्यते

ທຽນ (dhyāna) ຖືກກ່າວວ່າເປັນພະລັງຂອງອາດຕະມັນ (ຕົນ) ເມື່ອໃຈກົງກັນ ແລະຖອນອຸປາທິ (ເງື່ອນໄຂຈຳກັດ) ທັງປວງອອກແລ້ວ; ພະລັງນັ້ນເທົ່າທຽມກັບການພິຈາລະນາພຣະພຣະຫມັນ (Brahman) ຢ່າງໝັ້ນຄົງ.

Verse 3

ध्येयालम्बनसंस्थस्य सदृशप्रत्ययस्य च प्रत्यान्तरनिर्मुक्तः प्रत्ययो ध्यानमुच्यते

ທຽນ (dhyāna) ຖືກກ່າວວ່າເປັນການຮັບຮູ້ໃນໃຈ ທີ່ຕັ້ງຢູ່ເທິງອາລັມບະນະ (ຖານຮອງ) ຂອງສິ່ງທີ່ຄວນພິຈາລະນາ, ມີອາການສະໝ່ຳເສມເປັນອັນດຽວ, ແລະປອດຈາກຄວາມຮັບຮູ້ທີ່ແຊກກາງອັນລົບກວນ.

Verse 4

ध्येयावस्थितचित्तस्य प्रदेशे यत्र कुत्रिचित् ध्यानमेतत्समुद्दिष्टं प्रत्ययस्यैकभावना

ສະມາທິ (ທຽນ) ຖືກປະກາດວ່າ: ສໍາລັບຜູ້ທີ່ຈິດຕັ້ງມັ່ນຢູ່ໃນວັດຖຸທີ່ຄວນທຽນ ການບໍລິບູນ “ປຣະຕະຍະ” (pratyaya) ໃຫ້ເປັນອັນດຽວ ແບບຈຸດດຽວ ໃນບ່ອນໃດກໍໄດ້ ນີ້ແມ່ນທຽນ.

Verse 5

एवं ध्यानसमायुक्तः खदेहं यः परित्यजेत् कुलं स्वजनमित्राणि समुद्धृत्य हरिर्भवेत्

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ທີ່ປະສານກັບທຽນຢ່າງສົມບູນ ແລ້ວລະທິ້ງກາຍນີ້—ໂດຍໄດ້ຍົກກູ້ວົງຕະກູນ ຍາດພີ່ນ້ອງ ແລະມິດສະຫາຍ—ຈະເປັນ “ຮະຣິ” (ບັນລຸອົງວິສນຸ).

Verse 6

एवं मुहूर्तमर्धं वा ध्यायेद् यः श्रद्धया हरिं सोपि यां गतिमाप्नोति न तां सर्वैर् महामखैः

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ທຽນພຣະຮະຣິດ້ວຍສັດທາ ແມ່ນແຕ່ພຽງຄຶ່ງມຸຫູຣຕະ (muhūrta) ກໍຈະບັນລຸຄະຕິອັນສູງສຸດນັ້ນ ທີ່ແມ່ນແຕ່ຍັດຍາບູຊາໃຫຍ່ໆຕາມເວດທັງປວງກໍບໍ່ອາດເຖິງໄດ້.

Verse 7

भोगनद्यभिवेशेनेति ञ ध्याता ध्यानं तथा ध्येयं यच्च ध्यानप्रयोजनं एतच्चतुष्टयं ज्ञात्वा योगं युञ्जीत तत्त्ववित्

ເມື່ອຮູ້ (ສິ່ງນີ້) ຄື ຜ່ານການດູດຊຶມເຂົ້າໃນ “ແມ່ນ້ໍາແຫ່ງຄວາມເພີດເພີນ” ແລ້ວ, ຜູ້ຮູ້ຄວນເຂົ້າໃຈຖານສີ່ປະການຂອງທຽນ: ຜູ້ທຽນ, ການທຽນ, ວັດຖຸທີ່ຄວນທຽນ, ແລະ ຈຸດປະສົງຂອງທຽນ. ເມື່ອຮູ້ຈະຕຸສະຕະຍະນີ້ແລ້ວ ຜູ້ຮູ້ຄວາມຈິງຄວນປະກອບໂຍຄະ.

Verse 8

योगाभ्यासाद्भवेन्मूक्तिरैश्वर्यञ्चाष्टधा महत् ज्ञानवैराग्यसम्पन्नः श्रद्दधानः क्षमान्वितः

ດ້ວຍການຝຶກໂຍຄະຢ່າງມີວິໄນ ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ (ມຸກຕິ) ຈະເກີດຂຶ້ນ ແລະອໍານາດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ 8 ປະການ (ໄອສະວະຣະຍະ) ກໍເກີດຂຶ້ນດ້ວຍ. (ໂຍຄີຄວນ) ພ້ອມດ້ວຍປັນຍາ ແລະຄວາມຄາຍກໍາໜັດ, ມີສັດທາ ແລະມີຄວາມອົດທົນ.

Verse 9

विष्णुभक्तः सदोत्साही ध्यातेत्थं पुरुषः स्मृतः मूर्तामूर्तं परम्ब्रह्म हरेर्ध्यानं हि चिन्तनम्

ຜູ້ມີພັກດີຕໍ່ພຣະວິສນຸ ແລະມີຄວາມພາກພຽນບໍ່ຂາດ ຄວນເຮັດສະມາທິຕາມວິທີນີ້; ຜູ້ນັ້ນຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນຜູ້ປະຕິບັດແທ້. ເພາະພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດມີທັງຮູບແລະບໍ່ມີຮູບ; ການພິຈາລະນາດ້ວຍການສະມາທິໃນພຣະຮາຣິ ແມ່ນການຄິດໃຄ່ຄວນພາຍໃນແທ້ໆ.

Verse 10

सकलो निष्कलो ज्ञेयः सर्वज्ञः परमो हरिः अणिमादिगुणैश्वर्यं मुक्तिर्ध्यानप्रयोजनम्

ພຣະຮາຣິຜູ້ສູງສຸດ ຄວນຮູ້ຈັກວ່າມີທັງສະກະລະ (ມີຮູບ) ແລະນິສະກະລະ (ບໍ່ມີຮູບ); ພຣະອົງເປັນຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ. ອຳນາດອັນປະກອບດ້ວຍຄຸນສົມບັດເຊັ່ນ ອະນິມາ ແລະອື່ນໆ ພ້ອມທັງຄວາມຫຼຸດພົ້ນ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຈຸດປະສົງຂອງການສະມາທິ.

Verse 11

फलेन योजको विष्णुरतो ध्यायेत् परेश्वरं गच्छंस्तिष्ठन् स्वपन् जाग्रदुन्मिषन् निमिषन्नपि

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ທີ່ນຳຜົນແຫ່ງການກະທຳທັງປວງໄປຜູກເຂົ້າເປັນການຖວາຍແດ່ພຣະວິສນຸ ຄວນສະມາທິໃນພຣະເຈົ້າສູງສຸດ—ຈະເດີນ, ຈະຢືນ, ຈະນອນ, ຈະຕື່ນ, ແມ່ນແຕ່ໃນຂະນະລືມຕາແລະຫຼັບຕາກໍຕາມ.

Verse 12

शुचिर्वाप्यशुचिर्वापि ध्यायेत् शततमीश्वरम् स्वदेहायतनस्यान्ते मनसि स्थाप्य केशवम्

ຈະບໍ່ບໍລິສຸດ ຫຼືບໍ່ບໍລິສຸດກໍຕາມ ຄວນສະມາທິພຣະເຈົ້າສູງສຸດຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ; ວາງພຣະເກສະວະໄວ້ໃນໃຈ ທີ່ປາຍດ້ານໃນຂອງຮ່າງກາຍ ເປັນສະຖານສິງສະຖິດຂອງພຣະອົງ.

Verse 13

हृत्पद्मपीठिकामध्ये ध्यानयोगेन पूजयेत् ध्यानयज्ञः परः शुद्धः सर्वदोषविवर्जितः

ຄວນບູຊາໃນກາງບັນລັງຂອງດອກບົວໃນຫົວໃຈ ໂດຍວິໄນແຫ່ງສະມາທິ. ຍັດຊະນະທີ່ເຮັດເປັນການສະມາທິ (ທະຍານະ-ຍັດຊະນະ) ແມ່ນສູງສຸດ ບໍລິສຸດ ແລະປາດສະຈາກຂໍ້ບົກພ່ອງທຸກປະການ.

Verse 14

तेनेष्ट्वा मुक्तिमाप्नोति वाह्यशुद्धैश् च नाध्वरैः हिंसादोषविमुक्तित्वाद्विशुद्धिश्चित्तसाधनः

ເມື່ອໄດ້ປະກອບຍັດນະນັ້ນແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມບັນລຸມົກສະ; ບໍ່ແມ່ນໂດຍພິທີພາຍນອກທີ່ເຫັນວ່າບໍລິສຸດແຕ່ບໍ່ແມ່ນຍັດນະແທ້. ເນື່ອງຈາກພົ້ນຈາກໂທດແຫ່ງການເບຍບຽນ ຈຶ່ງໃຫ້ຄວາມບໍລິສຸດແທ້ ແລະເປັນເຄື່ອງຝຶກຂັດເກົາຈິດໃຈ।

Verse 15

ध्यानयज्ञः परस्तस्मादपवर्गफलप्रदः तस्माद्शुद्धं सन्त्यज्य ह्य् अनित्यं वाह्यसाधनं

ຍັດນະອັນເປັນການພິຈາລະນາສະມາທິ (ທຽນະຍັດນະ) ສູງກວ່າພິທີພາຍນອກນັ້ນ ແລະໃຫ້ຜົນແຫ່ງອະປະວັກຄະ (ການຫຼຸດພົ້ນ). ດັ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງຄວນລະທິ້ງເຄື່ອງອາໄສພາຍນອກທີ່ແມ່ນບໍລິສຸດແຕ່ບໍ່ຖາວອນ ແລ້ວເຂົ້າສູ່ທາງໃນ.

Verse 16

यज्ञाद्यं कर्म सन्त्यज्य योगमत्यर्थमभ्यसेत् विकारमुक्तमव्यक्तं भोग्यभोगसमन्वितं

ເມື່ອລະທິ້ງກຳກິດພິທີທີ່ເລີ່ມດ້ວຍຍັດນະແລ້ວ ຄວນຝຶກໂຍຄະດ້ວຍຄວາມພາກພຽນຢ່າງຍິ່ງ—ພິຈາລະນາອະວິຍັກຕະ (ອັນບໍ່ປາກົດ) ທີ່ພົ້ນຈາກການປ່ຽນແປງ ແຕ່ກໍຍັງສຳພັນກັບທັງສິ່ງທີ່ຖືກເສບສຸກ ແລະການເສບສຸກນັ້ນເອງ.

Verse 17

चिन्तयेद्धृदये पूर्वं क्रमादादौ गुणत्रयं तमः प्रच्छाद्य रजसा सत्त्वेन च्छादयेद्रजः

ກ່ອນອື່ນ ຄວນພິຈາລະນາໃນດວງໃຈຕາມລຳດັບ ຄື ກຸນະສາມ: ໃຫ້ຣະຈັສປົກຄຸມຕະມັສ ແລ້ວໃຫ້ສັດຕະວະປົກຄຸມຣະຈັສ.

Verse 18

ध्यानमार्गेणेति ख , ज च ध्यायेत्त्रिमण्डलं पूर्वं कृष्णं रक्तं सितं क्रमात् सत्त्वोपाधिगुणातीतः पुरुषः पञ्चविंशकः

«ໂດຍທາງແຫ່ງການພິຈາລະນາ»—ເຊັ່ນນີ້ແມ່ນການອ່ານໃນສຳເນົາ Kha ແລະ Ja. ຄວນພິຈາລະນາກ່ອນເຖິງວົງສາມວົງ ຕາມລຳດັບ: ດຳ, ແດງ, ຂາວ. ຜູ້ຮູ້ (ປຸຣຸສະ) ຜູ້ຢູ່ເຫນືອກຸນະ ແລະມີສັດຕະວະເປັນອຸປາທິ (ເງື່ອນໄຂ) ແຕ່ຢ່າງດຽວ ຖືກນັບເປັນຫຼັກການທີ່ 25.

Verse 19

ध्येयमेतदशुद्धञ्च त्यक्त्वा शुद्धं विचिन्तयेत् ऐश्वर्यं पङ्कजं दिव्यं पुरुशोपरि संस्थितं

ເມື່ອລະທິ້ງວັດຖຸສະມາທິທີ່ບໍ່ບໍລິສຸດນີ້ແລ້ວ ຄວນພິຈາລະນາຮູບອັນບໍລິສຸດ: ດອກບົວທິບຂອງອຳນາດອະທິປະໄຕ (aiśvarya) ທີ່ສະຖິດເທິງ Puruṣa ຜູ້ເປັນບຸກຄົນຈັກກະວານ.

Verse 20

द्वादशाङ्गुलविस्तीर्णं शुद्धं विकशितं सितं नालमष्टाङ्णूलं तस्य नाभिकन्दसमुद्भवं

ມັນຄວນກວ້າງ 12 ນິ້ວມື—ບໍລິສຸດ, ບານເຕັມທີ່, ແລະຂາວ. ກ້ານຂອງມັນຄວນຍາວ 8 ນິ້ວມື, ເກີດຈາກຫົວກົກ (kanda) ທີ່ສູນກາງສະດືຂອງມັນ.

Verse 21

पद्मपत्राष्टकं ज्ञेयमणिमादिगुणाष्टकम् कर्णिकाकेशरं नालं ज्ञानवैराग्यमुत्तमम्

ກີບດອກບົວ 8 ກີບ ຄວນເຂົ້າໃຈວ່າເປັນຄຸນສົມບັດ 8 ປະການ ເລີ່ມຈາກ aṇimā (ຄວາມລະອຽດຈິ໋ວ). ສ່ວນກາງດອກ ແລະເສັ້ນໃຍ ພ້ອມທັງກ້ານ ແມ່ນຍານ (jñāna) ແລະວິຣາຄະ (vairāgya) ອັນສູງສຸດ.

Verse 22

विष्णुधर्मश् च तत्कन्दमिति पद्मं विचिन्तयेत् तद्धर्मज्ञानवैराग्यं शिवैश्वर्यमयं परं

ຄວນພິຈາລະນາດອກບົວ ໂດຍຄິດວ່າ: “ຫົວກົກ (kanda) ຂອງມັນແມ່ນ Viṣṇu ແລະ Dharma.” ຈາກນັ້ນເກີດຂຶ້ນທັມມະ, ຍານ, ແລະວິຣາຄະ—ອັນສູງສຸດ ອັນເປັນອຳນາດອະທິປະໄຕຂອງ Śiva (Śiva-aiśvarya).

Verse 23

ज्ञात्वा पद्मासनं सर्वं सर्वदुःखान्तमाप्नुयात् तत्पद्मकर्णिकामध्ये शुद्धदीपशिखाकृतिं

ເມື່ອຮູ້ແລະຊຳນານໃນປັດມາສະນະ (ທ່ານັ່ງດອກບົວ) ທັງໝົດ ຍ່ອມບັນລຸການສິ້ນສຸດແຫ່ງທຸກຂ໌ທັງປວງ. ໃນກາງສ່ວນກາງຂອງດອກບົວນັ້ນ ຄວນນຶກເຫັນຮູບອັນບໍລິສຸດ ດັ່ງເປັນແປວໄຟຂອງຕະກຽງ.

Verse 24

अङ्गुष्ठमात्रममलं ध्यायेदोङ्कारमीश्वरं कदम्बगोलकाकारं तारं रूपमिव स्थितं

ຄວນພິຈາລະນາສະມາທິພຣະເຈົ້າຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ ເປັນ «ໂອງກາຣ» ຂະໜາດເທົ່ານິ້ວໂປ້ງ ໃນຮູບ «ຕາຣາ» (ປຣານະວະ) ອັນສັກສິດ ດັ່ງຢູ່ໃນຮູບກົມເຫມືອນກຸ່ມດອກກະດຳບາ.

Verse 25

ध्यायेद्वा रश्मिजालेन दीप्यमानं समन्ततः प्रधानं पुरुषातीतं स्थितं पद्मस्थमीश्वरं

ຫຼືຈະພິຈາລະນາສະມາທິພຣະເຈົ້າຜູ້ນັ່ງເທິງດອກບົວ ຜູ້ຕັ້ງຢູ່ເປັນສູງສຸດ ສ່ອງສະຫວ່າງຮອບດ້ານດ້ວຍຕາຂ່າຍແຫ່ງລັງສີ ແລະເຫນືອກວ່າທັງ «ປຣະທານະ» ແລະ «ປຸຣຸສະ».

Verse 26

ध्यायेज्जपेच्च सततमोङ्कारं परमक्षरं मनःस्थित्यर्थमिच्छान्ति स्थूलध्यानमनुक्रमात्

ຄວນພິຈາລະນາສະມາທິ ແລະສວດຊ້ຳຢ່າງສະເໝີ «ໂອງກາຣ» ອັນເປັນພະຍາງອະກະສອນອະມະຕະສູງສຸດ. ເພື່ອໃຫ້ໃຈຕັ້ງມັ່ນ ຜູ້ປາຖະໜາຈຶ່ງດຳເນີນຕາມລຳດັບ ໂດຍເລີ່ມຈາກສະມາທິແບບຫຍາບ (ມີອາລົມຮອງຮັບ).

Verse 27

तद्भूतं निश् चलीभूतं लभेत् सूक्ष्मे ऽपि संस्थितं नाभिकन्दे स्थितं नालं दशाङ्गुलसमायतं

ເມື່ອນັ້ນ (ຫຼືກະແສຊີວິດພາຍໃນ) ກາຍເປັນຄວາມນິ່ງ ບໍ່ໄຫວຕົວ ກໍຈະຮັບຮູ້ມັນໄດ້ ແມ່ນແຕ່ມັນຕັ້ງຢູ່ໃນກາຍອັນລະອຽດ. ມັນແມ່ນທໍ່ (ນາລະ) ຢູ່ທີ່ຫົວປຸ່ມສະດື (ນາບິ-ກັນດະ) ຍາວເທົ່າສິບນິ້ວ.

Verse 28

नालेनाष्टदलं पद्मं द्वादशाङ्गुलविस्तृतं सत्त्वोपाधिसमायुक्तः सदा ध्येयश् च केशव इति ख लब्धदीपशिखाकृतिमिति ख , ञ च सकर्णिके केसराले सूर्यसोमाग्निमण्डलं

ຄວນນຶກເຫັນດອກບົວແປດກີບພ້ອມກ້ານ (ນາລະ) ກວ້າງສິບສອງນິ້ວ. «ເກສະວະ» ຜູ້ປະກອບດ້ວຍສັດຕະວະ-ອຸປາທິ (sattva-upādhi) ຄວນເປັນອາລົມສະມາທິເສມອ. (ບາງສຳນວນເພີ່ມວ່າ: «ມີຮູບດັ່ງໄສ້ໄຟຕະກຽງ».) ໃນດອກບົວທີ່ມີກາງດອກແລະເສັ້ນເກສອນຄົບຖ້ວນ ຄວນນຶກເຫັນມັນດະລະຂອງຕາເວັນ, ຈັນ, ແລະໄຟ.

Verse 29

अग्निमण्डलमध्यस्थः शङ्खचक्रगदाधरः पद्मी चतुर्भुजो विष्णुरथ वाष्टभुजो हरिः

ໃນກາງມັນດະລາໄຟ ມີພຣະວິສະນຸປະທັບຢູ່: ຖືດອກບົວ ມີສີ່ພະຫັດ ຖືສັງຂ໌ ຈັກຣາ ແລະ ຄະທາ; ຫຼືຈະພິຈາລະນາເປັນພຣະຫຣິຜູ້ມີແປດພະຫັດກໍໄດ້।

Verse 30

शार्ङ्गाक्षवलयधरः पाशाङ्कुशधरः परः स्वर्णवर्णः श्वेतवर्णः सश्रोवत्सः सकौस्तुभः

ພຣະອົງຊົງຖືຄັນທະນູ ຊາຣັງກະ ແລະ ສວມວົງແຂນ; ຊົງຖືບ່ວງ (ປາຊະ) ແລະ ຂໍງໍ (ອັງກຸຊະ); ພຣະອົງແມ່ນອົງສູງສຸດ. ພຣະວັນນະເປັນສີທອງ ແລະ ສີຂາວສະຫວ່າງ; ມີເຄື່ອງໝາຍ ສຣີວັດສະ ແລະ ປະດັບດ້ວຍແກ້ວ ກອສຕຸພະ।

Verse 31

वनमाली स्वर्णहारी स्फुरन्मकरकुण्डलः रत्नोज्ज्वलकिरीटश् च पीताम्बरधरो महान्

ພຣະອົງຊົງສວມພວງມາລາແຫ່ງປ່າ (ວນະມາລາ) ແລະ ສາຍຄໍຄຳ; ຕຸ້ມຫູຮູບມະກະຣາສ່ອງປະກາຍ; ມົງກຸດສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍແກ້ວມະນີ; ແລະ ພຣະມະຫາອົງນຸ່ງຜ້າສີເຫຼືອງ।

Verse 32

सर्वाभरणभूषाढ्यो वितस्तर्वा यथेच्छया अहं ब्रह्म ज्योतिरात्मा वाउदेवो बिमुक्त ॐ

ຊົງປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງອາພອນທຸກຢ່າງ ແລະ ຊົງຮັບຮູບກາຍຕາມປາຖະໜາ ໃຫ້ມີຂະໜາດເທົ່າ ວິຕັສຕິ (ຊ່ວງມື) ໄດ້; ຄວນພິຈາລະນາວ່າ: «ຂ້າແມ່ນພຣະພຣະຫມັນ; ສະພາບແທ້ຂອງຂ້າແມ່ນແສງສະຫວ່າງ; ຂ້າແມ່ນ ວາສຸເທວະ—ຜູ້ຫຼຸດພົ້ນສົມບູນ». ໂອມ।

Verse 33

ध्यानाच्छ्रान्तो जपेन्मन्त्रं जपाच्छ्रान्तश् च चिन्तयेत् जपध्यानादियुक्तस्य विष्णुः शीघ्रं प्रसीदति

ເມື່ອເຫນື່ອຍຈາກການພະຍາຍາມສະມາທິ ຄວນສວດມັນຕຣາ; ແລະເມື່ອເຫນື່ອຍຈາກການສວດ ຄວນພິຈາລະນາ (ຄວາມໝາຍ ແລະ ພຣະເທວະ). ຜູ້ທີ່ປະກອບດ້ວຍການສວດມັນຕຣາ ແລະ ການພະຍາຍາມສະມາທິ ພຣະວິສະນຸຈະພໍພຣະໄທໄວ.

Verse 34

जपयज्ञस्य वै यज्ञाः कलां नार्हन्ति षोडशीं जपिनं नोपसर्पन्ति व्याधयश्चाधयो ग्रहाः भुक्तिर्मुर्क्तिर्मृत्युजयो जपेन प्राप्नुयात् फलं

ແທ້ຈິງແລ້ວ ຍັດຍາອື່ນໆ ບໍ່ອາດເທົ່າໄດ້ແມ່ນແຕ່ 1/16 ຂອງຍັດຍາແຫ່ງຈະປະ (ການສວດມົນຊ້ຳໆ). ໂລກໄພ, ຄວາມທຸກທາງໃຈ, ແລະອິດທິພົນດາວຮ້າຍ ບໍ່ເຂົ້າໃກ້ຜູ້ປະຕິບັດຈະປະ. ໂດຍຈະປະ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຄວາມສຸກສົມບູນໂລກີ, ມຸກຕິ (ການຫຼຸດພົ້ນ), ແລະຊະນະເຫນືອຄວາມຕາຍ—ນີ້ແມ່ນຜົນຂອງມັນ.