Adhyaya 372

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे यमनियमा नामैकसप्तत्यधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अथ द्विसप्त्यधिकत्रिशततमो ऽध्यायः आसनप्राणायामप्रत्याहाराः अग्निर् उवाच आसनं कमलाद्युक्तं तद्बद्ध्वा चिन्तयेत्परं शुचौ देशे प्रतिष्ठाप्य स्थिरमासनमात्मनः

ດັ່ງນີ້ ໃນອັກນິມະຫາປຸຣານະ ບົດທີ 371 ຊື່ “ຍະມະ ແລະ ນິຍະມະ” ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງ. ບັດນີ້ເລີ່ມບົດທີ 372: “ອາສະນະ, ປຣານາຍາມ, ແລະ ປຣະຕະຍາຫາຣະ (ການຖອນອິນທຣີ)”. ອັກນິກ່າວວ່າ: “ເມື່ອຮັບອາສະນະເຊັ່ນ ກະມະລາສະນະ ແລະນັ່ງໃຫ້ໝັ້ນຄົງ ຈົ່ງພິຈາລະນາພຣະສູງສຸດ. ໃນສະຖານທີ່ບໍລິສຸດ ຈົ່ງຈັດຕັ້ງບ່ອນນັ່ງໃຫ້ໝັ້ນຄົງແກ່ຕົນ ແລ້ວດໍາເນີນຕໍ່ໄປ.”

Verse 2

नात्युच्छ्रितं नातिनीचं चेलाजिनकुशोत्तरं तत्रैकाग्रं मनः कृत्वा यातचित्तेन्द्रियक्रियः

ໃນບ່ອນນັ່ງທີ່ບໍ່ສູງເກີນ ແລະບໍ່ຕໍ່າເກີນ ປູຜ້າ ໜັງກວາງ ແລະຫຍ້າກຸສະໄວ້ຂ້າງເທິງ; ທີ່ນັ້ນໃຫ້ເຮັດໃຈໃຫ້ເປັນຈຸດດຽວ ແລະຄວບຄຸມການເຄື່ອນໄຫວຂອງໃຈແລະອິນທຣີ.

Verse 3

उपविश्यासने युञ्ज्याद्योगमात्मविशुद्धये समकायशीरग्रीवं धारयन्नचलं स्थिरः

ເມື່ອນັ່ງຢູ່ເທິງອາສະນະທີ່ເໝາະສົມ ຄວນຝຶກໂຍຄະເພື່ອຄວາມບໍລິສຸດແຫ່ງຕົນ; ຮັກສາກາຍ ຫົວ ແລະຄໍໃຫ້ຕົງສະເໝີ ບໍ່ໄຫວ ແລະໝັ້ນຄົງ.

Verse 4

सम्प्रेक्ष्य नासिकाग्रं स्वन्दिशश्चानवलोकयन् पार्ष्णिभ्यां वृषणौ रक्षंस् तथा प्रजननं पुनः

ຈ້ອງສາຍຕາໄປທີ່ປາຍດັ່ງ ແລະບໍ່ເບິ່ງສອດສ່ອງໄປຕາມທິດທາງຂອງຕົນ; ໃຫ້ໃຊ້ສົ້ນຕີນທັງສອງປົກປ້ອງອັນທະ ແລະດັ່ງກັນນັ້ນອີກ ປົກປ້ອງອະວັຍະວະເພດ.

Verse 5

उरुभ्यामुपरिस्थाप्य वाहू तिर्यक् प्रयत्नतः दक्षिणं करपृष्ठञ्च न्यसेद्धामतलोपरि

ວາງແຂນທ່ອນທັງສອງໄວ້ເທິງຕັກ ແລ້ວໃຫ້ແຂນຂ້າມກັນດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ; ຈາກນັ້ນວາງຫຼັງຝາມືຂວາໄວ້ເທິງຝາມືຊ້າຍ។

Verse 6

उन्नम्य शनकैर् वक्रं मुखं विष्टभ्य चाग्रतः प्राणः स्वदेहजो वायुस्तस्यायामो निरोधनं

ຍົກຮ່າງກາຍຂຶ້ນຢ່າງອ່ອນໂຍນທີລະນ້ອຍ ແລ້ວຈັດປາກໃຫ້ຢູ່ໃນການຄວບຄຸມຫັນໄປຂ້າງໜ້າ; ປຣານະ ຄືລົມຊີວິດທີ່ເກີດໃນກາຍຕົນ ພຶງຖືກຂະຫຍາຍແລະກັ້ນໄວ້; ການກັ້ນທີ່ມີລະບຽບນັ້ນເອີ້ນວ່າ ປຣານາຍາມະ.

Verse 7

नासिकापुटमङ्गुल्या पीड्यैव च परेण च आदरं रेचयेद्वायुं रेचनाद्रेचकः स्मृतः

ກົດຮູດັງຂ້າງໜຶ່ງດ້ວຍນິ້ວ ແລ້ວຫາຍໃຈອອກທາງອີກຂ້າງໜຶ່ງດ້ວຍຄວາມເອົາໃຈໃສ່; ເນື່ອງຈາກເປັນການຂັບອອກ ຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ ເຣຈະກະ (recaka).

Verse 8

वाह्येन वायुना देहं दृतिवत् पूरयेद्यथा तथा पुर्णश् च सन्तिष्ठेत् पूरणात् पूरकः स्मृतः

ເຊັ່ນດຽວກັບການເຕີມຮ່າງກາຍດ້ວຍລົມພາຍນອກເຫມືອນຫີບລົມ, ເມື່ອເຕີມເຕັມແລ້ວກໍໃຫ້ຢືນຢູ່ຢ່າງໝັ້ນຄົງ; ເນື່ອງຈາກເປັນການເຕີມ (pūraṇa) ຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ Pūraka (ການຫາຍໃຈເຂົ້າ).

Verse 9

न भुञ्चति न गृह्णाति वायुमन्तर्वाहिःस्थितम् सम्पूर्णकुम्भवत्तिष्ठेदचलः स तु कुम्भकः

ເມື່ອບໍ່ຫາຍໃຈອອກ ແລະບໍ່ຫາຍໃຈເຂົ້າ, ແລະລົມຢູ່ສະຖິດພາຍໃນ (ບໍ່ເຄື່ອນອອກ), ກໍໃຫ້ຢູ່ນິ່ງເຫມືອນໄຫທີ່ເຕັມສົມບູນ; ນີ້ແມ່ນທີ່ເອີ້ນວ່າ kumbhaka (ການກັ້ນລົມ).

Verse 10

कन्यकः सकृदुद्घातः स वै द्वादशमात्रिकः मध्यमश् च द्विरुद्घातश् चतुर्विंशतिमात्रिकः

ສັນທະ «ກັນຍະກະ» ມີອຸດຄາຕະ (ການຍົກສຽງເປີດ) ເທື່ອດຽວ ແລະມີ 12 ມາດຣາ (ໜ່ວຍເວລາ). ສັນທະ «ມັດຍະມະ» ມີອຸດຄາຕະສອງເທື່ອ ແລະມີ 24 ມາດຣາ.

Verse 11

उत्तमश् च त्रिरुद्घातः षट्त्रिंशत्तालमात्रिकः स्वेदकम्पाभिधातानाम् जननश्चोत्तमोत्तमः

ແລະ «ອຸດຕະມະ» ແມ່ນມີອຸດຄາຕະສາມຊັ້ນ ແລະມີ 36 ຕາລະ-ມາດຣາ. ມັນເປັນແຫຼ່ງກໍ່ເກີດຂອງປະເພດທີ່ເອີ້ນວ່າ «ເສວດະ» ແລະ «ກັມປະ» ແລະດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນ “ດີທີ່ສຸດໃນບັນດາດີທີ່ສຸດ”.

Verse 12

अजितान्नारुहेद्भूमिं हिक्काश्वासादयस् तथा जिते प्राणे खल्पदोजविन्मूत्रादि प्रजायते

ຖ້າຍັງບໍ່ໄດ້ຊະນະປຣານະ (ລົມຫາຍໃຈຊີວິດ) ບໍ່ຄວນຂຶ້ນໄປບ່ອນສູງ; ບໍ່ຊັ້ນຈະເກີດອາການສະອຶກ, ຫາຍໃຈຕິດຂັດ ແລະອື່ນໆ. ແຕ່ເມື່ອຊະນະປຣານະແລ້ວ ຄວາມຜິດປົກກະຕິເຊັ່ນ ຄວາມບໍ່ສົມດຸນຂອງເສລັດ (phlegm) ແລະຄວາມຮົ່ວໄຫວຂອງອຸຈາລະ-ປັດສະວະ ຈະຖືກຄວບຄຸມ ບໍ່ເປັນອຸປະສັກ.

Verse 13

आरोग्यं शीघ्रगामित्वमुत्साहः स्वरसौष्ठवम् बलवर्णप्रसादश् च सर्वदोषक्षयः फलं

ຜົນທີ່ໄດ້ຮັບແມ່ນ: ສຸຂະພາບດີ, ເຄື່ອນໄຫວໄວ, ຄວາມຮືບຮື້, ຄວາມງາມຂອງສຽງ, ແລະຄວາມແຈ້ງໃສຂອງກໍາລັງແລະຜິວພັນ—ພ້ອມກັບການຫຼຸດລົງຂອງໂດຊະ (doṣa) ທັງປວງໃນຮ່າງກາຍ.

Verse 14

जपध्यानं विनागर्भः स गर्भस्तत्समन्वितः इन्द्रियाणां जयार्थाय स गर्भं धारयेत्परं

ຖ້າບໍ່ມີຈະປະ (ການສວດມົນ) ແລະ ທະຍານ (ການພິຈາລະນາ/ສະມາທິ) ກໍບໍ່ມີ «ຄັນພະ» (garbha) ທີ່ແທ້; ແຕ່ «ຄັນພະ» ນັ້ນຈະສົມບູນເມື່ອປະກອບດ້ວຍສອງຢ່າງນີ້. ເພື່ອຊະນະອິນທຣີຍະ (ອະວະຮັບຮູ້) ຄວນຍຶດໝັ້ນ «ຄັນພະ» ອັນສູງສຸດນັ້ນ.

Verse 15

ज्ञानवैराग्ययुक्ताभ्यां प्राणायामवशेन च इन्द्रियांश् च विनिर्जित्य सर्वमेव जितं भवेत्

ຜູ້ມີປັນຍາ ແລະ ວິຣາຄະ (ຄວາມບໍ່ຍຶດຕິດ) ພ້ອມທັງຄວາມຊໍານານໃນປຣານາຍາມະ ເມື່ອປະຫັດປະຫານອິນທຣີຍະໄດ້ ຍ່ອມເປັນດັ່ງຊະນະທຸກສິ່ງທັງປວງແທ້ໆ.

Verse 16

इन्द्रियाण्येव तत्सर्वं यत् स्वर्गनरकावुभौ निगृहीतविसृष्टानि स्वर्गाय नरकाय च

ທັງໝົດນັ້ນແທ້ຈິງແມ່ນອິນທຣີຍະ: ສະຫວັນ ແລະ ນະລົກ ທັງສອງເກີດຈາກມັນ; ເມື່ອອິນທຣີຍະຖືກຂົງເຂັ້ມກໍນໍາໄປສະຫວັນ, ເມື່ອປ່ອຍຕາມໃຈກໍນໍາໄປນະລົກ.

Verse 17

शरीरं रथमित्याहुरिन्द्रियाण्यस्य वाजिनः मनश् च सारथिः प्रोक्तः प्राणायामः कशःस्मृतः

ເຂົາກ່າວວ່າ ຮ່າງກາຍແມ່ນລົດສົ່ງ; ອິນທຣີຍະຂອງມັນແມ່ນມ້າ. ຈິດໃຈຖືກກ່າວວ່າເປັນສາຣະຖິ (ຜູ້ຂັບ), ແລະ ປຣານາຍາມະ (ວິໄນລົມຫາຍໃຈ) ຖືກຈື່ຈໍາວ່າເປັນແສ້.

Verse 18

ज्ञानवैराग्यरश्मिभ्यां सायया विधृतं मनः शनैर् निश्चलताम् एति प्राणायामैकसंहितम्

ຈິດໃຈທີ່ຖືກຄວບຄຸມໄວ້ດ້ວຍສາຍບັງຄັບອັນເປັນດັ່ງຮັດສະມີແຫ່ງປັນຍາ ແລະ ວິຣາຄະ ຈະຄ່ອຍໆເຂົ້າສູ່ຄວາມນິ່ງສະຫງົບ ໂດຍການຝຶກປຣານາຍາມະ (ການຄວບຄຸມລົມຫາຍໃຈ) ຢ່າງຮວມເປັນໜຶ່ງ.

Verse 19

जलविन्दुं कुशाग्रेण मासे मासे पिवेत्तु यः संवत्सरशतं साग्रं प्राणयामश् च तत्समः

ຜູ້ໃດດື່ມນ້ໍາແຕ່ຫຍອດດຽວ (ທີ່ຕັກ) ຢູ່ປາຍໃບຫຍ້າກຸສະ (kuśa) ເດືອນແລ້ວເດືອນເລົ່າ ບຸນກຸສົນຂອງການປະຕິບັດນັ້ນ ເທົ່າກັບບຸນຂອງການເຮັດປຣານາຍາມະຕະຫຼອດຮ້ອຍປີ ແລະ ເກີນກວ່ານັ້ນ.

Verse 20

इन्द्रियाणि प्रसक्तानि प्रविश्य विषयोदधौ कन्यस इति ञ प्राणायामो ऽङ्कुश इति झ आहृत्य यो निगृह्णाति प्रत्याहारः स उच्यते

ເມື່ອອິນທຣີຍະ (ອະວະຮັບຮູ້) ທີ່ຕິດພັນ ໄດ້ເຂົ້າໄປໃນມະຫາສະມຸດແຫ່ງອາລົມວັດຖຸ, ຜູ້ໃດດຶງມັນກັບຄືນ ແລະກົດຂັງມັນ ດັ່ງປຣານາຍາມະອັນເປັນ “ອັງກຸສ” (ໄມ້ຈິ້ມຄວບຄຸມ) ນັ້ນເອີ້ນວ່າ ປຣັດຍາຫາຣະ (ການຖອນອິນທຣີຍະ)។

Verse 21

उद्धरेदात्मनात्मानं मज्जमानं यथाम्भसि भोगनद्यतिवेगेन ज्ञानवृक्षं समाश्रयेत्

ບຸກຄົນພຶງຍົກຕົນເອງຂຶ້ນດ້ວຍຕົນເອງ ເຫມືອນຄົນກຳລັງຈົມນ້ຳ; ເມື່ອຖືກກະແສແຮງຂອງແມ່ນ້ຳແຫ່ງການເສບສຸກພາລາພາ ພັດພາໄປ, ພຶງເຂົ້າພຶງພາ “ຕົ້ນໄມ້ແຫ່ງປັນຍາ” (ຄວາມຮູ້).