Adhyaya 272

Verse 1

इत्यग्नेये महपुरणे दानादिमाहत्म्यं नामैक सप्तत्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः अथ द्विसप्तत्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः सूर्यवंशकीर्तनं अग्निर् उवाच सूर्यवंशं सोमवंशं रज्ञां वंशं वदमि ते हरेर्ब्रह्मा पद्मगो ऽभून्मरीचिर्ब्रह्मणः सुतः

ດັ່ງນີ້ໃນອັກນິມະຫາປູຣານະ ບົດທີ 271 ຊື່ “ມະຫິມາແຫ່ງທານ ແລະກິດທີ່ເກືອບກຽວ” ໄດ້ສິ້ນສຸດ. ບັດນີ້ເລີ່ມບົດທີ 272 “ການປະກາດວົງສຸລິຍະ”. ອັກນິກ່າວວ່າ: “ຂ້າຈະບອກແກ່ເຈົ້າເຖິງວົງສຸລິຍະ, ວົງຈັນທຣະ, ແລະລຳດັບພົງສາວະດານຂອງກະສັດ. ຈາກຮະຣິ ເກີດພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວ; ແລະ ມະຣີຈິ ເປັນບຸດຂອງພຣະພຣະຫມາ.”

Verse 2

मरीचेः कश्यपस्तस्माद्विवस्वांस्तस्य पत्न्यपि संज्ञा राज्ञी प्रभा तिस्रो राज्ञी रैवतपुत्रिका

ຈາກມະຣີຈິ ເກີດກັດຍະປະ; ຈາກທ່ານນັ້ນ ເກີດວິວັສວານ (ພຣະອາທິດ). ມະຫາມະເຫສີຂອງພຣະອົງຄື ສັມຍາ ແລະ ປຣະພາ—ລວມແລ້ວສາມພຣະນາງ—ຮວມທັງທິດາຂອງກະສັດໄຣວະຕະ।

Verse 3

रेवन्तं सुषुवे पुत्रं प्रभातञ्च प्रभा रवेः त्वाष्ट्री संज्ञा मनुं पुत्रं यमलौ यमुनां यमम्

ປຣະພາ ໄດ້ປະສູດບຸດ ເຣວັນຕະ ແລະ (ອີກ) ປຣະພາຕະ ໃຫ້ແກ່ ຣະວິ (ພຣະອາທິດ). ສັມຍາ ທິດາຂອງ ຕວາສຕຣິ ໄດ້ປະສູດມະນຸ ເປັນບຸດ ແລະຝາແຝດ—ຢະມຸນາ ແລະ ຢະມະ।

Verse 4

छाया संज्ञा च सावर्णिं मनुं वैवस्वतं सुतम् शनिञ्च तपतीं विष्टिं संज्ञायाञ्चाश्विनौ पुनः

ຈາຍາ ແລະ ສັມຍາ ເປັນຄູ່ຄອງຂອງພຣະອົງ. (ຈາກນາງເຫຼົ່ານັ້ນ) ເກີດ ສາວັຣນິ ແລະ ໄວວັສວະຕະ-ມະນຸ ບຸດຂອງພຣະອົງ; ແລະຍັງມີ ຊະນິ, ຕະປະຕີ, ແລະ ວິສຕິ. ແລະອີກຄັ້ງ ຈາກສັມຍາ ເກີດຝາແຝດອັສວິນທັງສອງ।

Verse 5

मनोर्वैवस्वतस्यासन् पुत्रा वै न च तत्समाः इक्ष्वाकुश् चैव नाभागो धृष्टःशर्यातिरेव च

ໄວວັສວະຕະ ມະນຸ ມີບຸດຫຼາຍອົງ ແທ້ຈິງ ບໍ່ມີໃຜເທົ່າທຽມໃນຄວາມກ້າຫານ: ອິກສະວາກຸ, ນາພາກ, ທຣິສຕະ, ແລະ ສະຣະຍາຕິ ດ້ວຍ.

Verse 6

नरिष्यन्तस् तथा प्रांशुर्नाभागादिष्टसत्तमाः करुषश् च पृषध्रश् च अयोध्यायां महाबलाः

ດັ່ງນັ້ນ ນະຣິສຍັນຕະ ແລະ ປຣາມຊຸ ພ້ອມກັບ ອາດິສຕະ ຜູ້ເປັນຍອດໃນພວກທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ ນາພາກ, ອີກທັງ ກະຣູສະ ແລະ ປຣິສະທຣະ ເປັນຜູ້ມີພະລັງຫຼາຍ ຢູ່ອະໂຍທະຍາ.

Verse 7

कन्येला च मनोरासीद्बुधात्तस्यां पुरूरवाः पुरूरवसमुच्पाद्य सेला सुद्युम्नताङ्गता

ແລະ ກັນເຍລາ ໄດ້ເປັນມະເຫສີຂອງ ມະນຸ. ຈາກ ພຸດະ ໃນນາງນັ້ນ ປຸຣູຣະວັສ ໄດ້ເກີດ. ເມື່ອໃຫ້ກຳເນີດ ປຸຣູຣະວັສ ແລ້ວ ເສລາ ໄດ້ບັນລຸສະພາບເປັນ ສຸດຍຸມນະ.

Verse 8

अत्र छायेतिपाठो युक्तः सुद्युम्नादुत्कलगयौ विनताश्वस्त्रयो नृपाः उत्कलस्योत्कलं राष्ट्रं विनताश्वस्य पश्चिमा

ໃນບົດນີ້ ການອ່ານວ່າ «ຈາຍາ» ເປັນສິ່ງທີ່ຖືກຕ້ອງ. ຈາກ ສຸດຍຸມນະ ເກີດມີ ອຸດກະລະ ແລະ ກະຍະ; ແລະຍັງມີ ວິນະຕາອັສວະ—ດັ່ງນັ້ນເປັນກະສັດສາມອົງ. ອານາເຂດຂອງ ອຸດກະລະ ເອີ້ນວ່າ ອຸດກະລະ, ແລະຂອງ ວິນະຕາອັສວະ ຢູ່ທາງຕາເວັນຕົກ.

Verse 9

दिक् सर्वा राजवर्यस्य गयस्य तु गयापुरी वशिष्ठवाक्यात् सुद्युम्नः प्रतिष्ठानमवाप ह

ກຽດຕິຄຸນຂອງກະສັດຜູ້ປະເສີດ ກະຍະ ແຜ່ຂະຫຍາຍໄປທຸກທິດ; ແລະສຳລັບ ກະຍະ ມີນະຄອນຊື່ ກະຍາປຸຣີ. ໂດຍຖ້ອຍຄຳຂອງ ວະສິດຖະ, ສຸດຍຸມນະ ໄດ້ຮັບ ປຣະຕິສຖານະ.

Verse 10

तत् पुरूरवसे प्रादात्सुद्युम्नो राज्यमाप्य तु नरिष्यतः शकाः पुत्रा नाभागस्य च वैष्णवः

ເມື່ອໄດ້ຮັບອານາຈັກແລ້ວ ສຸດຍຸມນະ ໄດ້ມອບລາຊະອໍານາດໃຫ້ ປູຣູຣະວະສ. ຈາກ ນະຣິສຍະຕະ ເກີດຊາກະ; ແລະຈາກ ນາພາກະ ເກີດ ໄວສະນະວະ.

Verse 11

अम्बरीषः प्रजापालो धार्ष्टकं धृष्टतः कुलम् सुकल्पानर्तौ शर्यार्तेर्वैरोह्यानर्ततो नृपः

ອັມບະຣີສະ ເປັນຜູ້ພິທັກປົກປ້ອງປະຊາ. ຈາກ ທຣິສຕະຕະ ເກີດວົງສາ ທາຣິສຕະກະ; ຕໍ່ມາມີ ສຸກັລປະ ແລະ ອານັຣຕະ. ຈາກ ສະຣະຍາຣຕິ ເກີດ ໄວໂຣຫຍະ; ແລະຈາກ ອານັຣຕະ ເກີດກະສັດໃນສາຍນັ້ນ.

Verse 12

आनर्तविषयश्चासीत् पुरी चासीत् कुशस्थली रेवस्य रैवतः पुत्रः ककुद्मी नाम धार्मिकः

ມີແຂວງອານັຣຕະ ແລະເມືອງຫຼວງຂອງມັນຄື ກຸຊະສະຖະລີ. ບຸດຂອງ ເຣວະ ຄື ໄຣວະຕະ; ແລະບຸດຂອງລາວຄື ກະກຸດມີ ຜູ້ທຳມະ.

Verse 13

ज्येष्ठः पुत्रशतस्यासीद्राज्यं प्राप्य कुशस्थलीम् स कन्यासहितः श्रुत्वा गान्धर्वं ब्रह्मणो ऽन्तिके

ໃນບຸດຮ້ອຍຄົນຂອງ ປຸຕຣະສະຕະ ຜູ້ເປັນພີ່ໃຫຍ່ໄດ້ຮັບລາຊະອໍານາດເຫນືອ ກຸຊະສະຖະລີ. ລາວພານາງສາວໄປດ້ວຍ ແລະໄດ້ຟັງເລື່ອງການກັນທັຣວະ ຢູ່ເບື້ອງໜ້າພຣະພຣະຫມາ.

Verse 14

मुहूर्तभूतं देवस्य मर्त्ये बहुयुगं गतम् आजगाम जवेनाथ स्वां पुरीं यादवैर् वृताम्

ສໍາລັບເທວະ ມີແຕ່ມຸຫູຣຕະເທົ່ານັ້ນ; ແຕ່ໃນໂລກມະນຸດ ໄດ້ຜ່ານໄປເປັນຫຼາຍຍຸກ. ແລ້ວລາວກໍກັບຄືນຢ່າງວ່ອງໄວໄປຫາເມືອງຂອງຕົນ ທີ່ຖືກລ້ອມຮອບໂດຍຊາວຢາດະວະ.

Verse 15

कृतां द्वारवतीं नाम बहुद्वारां मनोरमाम् भोजवृष्ण्यन्धकैर् गुप्तां वासुदेवपुरोगमैः

ພຣະອົງໄດ້ສ້າງນະຄອນຊື່ “ດວາຣະວະຕີ” ທີ່ມີປະຕູຫຼາຍ ແລະງາມນ່າຊົມ; ມີພວກ ໂພຊະ, ວຣິຊນິ, ອັນທະກະ ຄຸ້ມຄອງ ໂດຍມີ ວາສຸເທວ ເປັນຜູ້ນຳ.

Verse 16

रेवतीं बलदेवाय ददौ ज्ञात्वा ह्य् अनिन्दिताम् तपः सुमेरुशिखरे तप्त्वा विष्ण्वालयं गतः

ເມື່ອຮູ້ວ່າ ເຣວະຕີ ເປັນຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ ພຣະອົງຈຶ່ງມອບນາງໃຫ້ ພະບະລະເທວ; ແລ້ວໄດ້ບຳເນັດຕະປະສະຢາ ຢູ່ຍອດສຸເມຣຸ ແລະໄປສູ່ພຣະວິຫານຂອງ ວິສນຸ.

Verse 17

नाभागस्य च पुत्रौ द्वौ वैश्यौ ब्राह्मणतां गतौ करूषस्य तु कारूषाः क्षत्रिया युद्धदुर्मदाः

ສ່ວນຂອງ ນາພາກະ ມີລູກຊາຍສອງຄົນ ເປັນໄວຊະ ແຕ່ໄດ້ບັນລຸສະຖານະພຣາຫມະນະ; ແຕ່ຈາກ ກະຣູສະ ເກີດພວກ ກາຣູສະ ເປັນກະສັດຕຣິຍະ ຜູ້ຫຍິ່ງຍະໂສໃນສົງຄາມ.

Verse 18

शूद्रत्वञ्च पृषध्रो ऽगाद्धिंसयित्वा गुरोश् च गाम् मनुपुत्रादथेक्षाकोर्विकुक्षिर्देवराडभूत्

ພຣິສະທຣະ ໄດ້ຕົກສູ່ສະຖານະ ຊູດຣະ ເນື່ອງຈາກໄດ້ເຮັດຮ້າຍງົວຂອງອາຈານ. ຕໍ່ມາ ຈາກບຸດຂອງ ມະນຸ ເກີດ ອິກຊະວາກຸ; ແລະຈາກ ອິກຊະວາກຸ ເກີດ ວິກຸກຊິ ຜູ້ເປັນກະສັດດຸດດັ່ງເທວະ.

Verse 19

विकुक्षेस्तु ककुत्स्थो ऽभूत्तस्य पुत्रः सुयोधनः तस्य पुत्रः पृथुर् नाम विश्वगश्वः पृथोः सुतः

ຈາກ ວິກຸກຊິ ເກີດ ກະກຸດສະຖະ; ບຸດຂອງລາວແມ່ນ ສຸໂຢທະນະ; ບຸດຂອງສຸໂຢທະນະ ຊື່ ພຣິທຸ; ແລະ ວິສະວະກັດສະວະ ແມ່ນບຸດຂອງ ພຣິທຸ.

Verse 20

आयुस्तस्य च पुत्रो ऽभूद्युवनाश्वस् तथा सुतः युवनाश्वाच्च श्रावन्तः पूर्वे श्रावन्तिका पुरी

ແລ້ວບຸດຂອງທ່ານມີນາມ ອາຍຸສ (Āyus)؛ ອາຍຸສມີບຸດນາມ ຢຸວະນາສວະ (Yuvanāśva)។ ຈາກຢຸວະນາສວະ ເກີດ ສຣາວັນຕະ (Śrāvanta) ແລະໃນອະດີດມີນະຄອນຊື່ ສຣາວັນຕິກາ (Śrāvantikā)។

Verse 21

श्रावन्ताद् वृहदश्वो ऽभूत् कुबलाश्वस्ततो नृपः धुन्धुमारत्वमगमद्धुन्धोर् नाम्ना च वै पुरा

ຈາກ ສຣາວັນຕະ (Śrāvanta) ເກີດ ວຶຫະດະສວະ (Vṛhadaśva)؛ ຈາກນັ້ນເກີດກະສັດ ກຸບະລາສວະ (Kubalāśva)។ ໃນອະດີດ ພຣະອົງໄດ້ຮັບສະຫຼຸບນາມ “ທຸນທຸມາຣະ” (Dhundhumāra) ເພາະຖືກເອີ້ນວ່າ ຜູ້ປະຫານ ທຸນທຸ (Dhundhu)۔

Verse 22

धुन्धुमारास्त्रयो भूपा दृढाश्वो दण्ड एव च कपिलो ऽथ दृढाश्वात्तु हर्यश्वश् च प्रमोदकः

ມີກະສັດສາມພຣະອົງທີ່ມີນາມ “ທຸນທຸມາຣະ” (Dhundhumāra)។ ຕໍ່ມາມີ ດຣຶຑາສວະ (Dṛḍhāśva) ແລະ ດັນຑະ (Daṇḍa) ດ້ວຍ; ຫຼັງນັ້ນມີ ກະປິລະ (Kapila)។ ແລະຈາກ ດຣຶຑາສວະ ເກີດ ຮັຣຍະສວະ (Haryaśva) ແລະ ປຣະໂມທະກະ (Pramodaka)។

Verse 23

हर्यश्वाच्च निकुम्भो ऽभूत् संहताश्वो निकुम्भतः अकृशाश्वो रणाश्वश् च संहताश्वसुतावुभौ

ຈາກ ຮັຣຍະສວະ (Haryaśva) ເກີດ ນິກຸມພະ (Nikumbha)؛ ຈາກ ນິກຸມພະ ເກີດ ສັມຫະຕາສວະ (Saṃhatāśva)។ ແລະ ອະກຣຶສາສວະ (Akṛśāśva) ກັບ ຣະນາສວະ (Raṇāśva) ເປັນບຸດທັງສອງຂອງ ສັມຫະຕາສວະ।

Verse 24

युवनाश्वो रणाश्वस्य मान्धाता युवनाश्वतः मान्धातुः पुरुकुत्सो ऽभून्मुचुकुन्दो द्वितीयकः

ຢຸວະນາສວະ (Yuvanāśva) ເປັນບຸດຂອງ ຣະນາສວະ (Raṇāśva)؛ ຈາກ ຢຸວະນາສວະ ເກີດ ມານທາຕາ (Māndhātā)។ ຈາກ ມານທາຕາ ເກີດ ປຸຣຸກຸດສະ (Purukutsa) ແລະມີ ມຸຈຸກຸນທະ (Mucukunda) ເປັນບຸດຄົນທີສອງ។

Verse 25

पुरुकुत्सादसस्युश् च सम्भूतो नर्मदाभवः सम्भूतस्य सुधन्वाभूत्त्रिधन्वाथ सुधन्वनः

ຈາກ ປຸຣຸກຸດສະ ເກີດ ອະສັສຍຸ; ຈາກ ອະສັສຍຸ ເກີດ ສຳພູຕະ ຜູ້ຖືກເອີ້ນວ່າ ນັຣມະດາພະວະ. ຈາກ ສຳພູຕະ ເກີດ ສຸທັນວັນ; ແລະຈາກ ສຸທັນວັນ ເກີດ ຕຣິທັນວັນ.

Verse 26

त्रिधन्वनस्तु तरुणस्तस्य सत्यव्रतः सुतः सत्यव्रतात्सत्यरथो हरिश् चन्द्रश् च तत्सुतः

ຈາກ ຕຣິທັນວັນ ເກີດ ຕະຣຸນະ; ບຸດຂອງລາວແມ່ນ ສັດຍະວຣະຕະ. ຈາກ ສັດຍະວຣະຕະ ເກີດ ສັດຍະຣະຖະ; ແລະ ຫະຣິ ກັບ ຈັນທຣະ ເປັນບຸດຂອງລາວ.

Verse 27

हरिश् चन्द्राद्रोहिताश्वो रोहिताश्वाद्वृको ऽभवत् वृकाद्वाहुश् च वाहोश् च सगरस्तस्य च प्रिया

ຈາກ ຫະຣິສຈັນທຣະ ເກີດ ໂຣຫິຕາສະວະ; ຈາກ ໂຣຫິຕາສະວະ ເກີດ ວຶກະ. ຈາກ ວຶກະ ເກີດ ບາຫຸ; ແລະຈາກ ບາຫຸ ເກີດ ສະຄະຣະ ພ້ອມດ້ວຍມະເຫສີຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງລາວ.

Verse 28

प्रभा षष्टिसहस्राणां सुतानां जननी ह्य् अभूत् तुष्टादौर्वान्नृपादेकं भानुमत्यसमञ्जसम्

ພຣະພາ ເປັນແມ່ຂອງບຸດຫົກໝື່ນຄົນແທ້. ແລະຈາກພຣະຣາຊາ ຕຸສຕະ, ພານຸມະຕີ ໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດບຸດພຽງຄົນດຽວ—ອະສະມັນຈະສະ—ໂດຍອານຸພາບຂອງ ອໍຣະວະ ຤ິສີ.

Verse 29

खनन्तः पृथिवीं दग्धा विष्णुना बहुसागराः असमञ्जसो ऽंश्रुमांश् च दिलीपो ऽंशुमतो ऽभवत्

ເມື່ອພວກເຂົາຂຸດຄົ້ນແຜ່ນດິນ, ແຜ່ນດິນຖືກເຜົາໄໝ້ໂດຍ ວິສນຸ, ແລະທະເລຫຼາຍແຫ່ງກໍເກີດຂຶ້ນ. ຈາກ ອະສະມັນຈະສະ ເກີດ ອັມສຣຸມານ; ຈາກ ອັມສຣຸມານ ເກີດ ດິລີປະ; ແລະຈາກ ດິລີປະ ເກີດ ອັມສຸມານ.

Verse 30

भगीरथो दिलीपात्तु येन गङ्गावतारिता मुनिनेति ज भगीरथात्तु नाभागो नाभागादम्बरीषकः

ຈາກພະຣາຊາ ດິລີປາ ເກີດ ພະຣາຊາ ພະຄີຣະຖະ ຜູ້ໄດ້ນໍາໃຫ້ ແມ່ນ້ໍາ ຄັງຄາ ລົງມາສູ່ໂລກ ດັ່ງທີ່ບັນດາມຸນີໄດ້ເລົ່າ. ຈາກພະຄີຣະຖະ ເກີດ ນາພາຄະ; ແລະຈາກ ນາພາຄະ ເກີດ ອັມບະຣີສະ.

Verse 31

सिन्धुद्वीपो ऽम्बरीषात्तु श्रुतायुस्तत्सुतः स्मृतः श्रुतायोरृतपर्णो ऽभूत्तस्य कल्माषपादकः

ຈາກ ອັມບະຣີສະ ເກີດ ສິນທຸດວີປະ; ບຸດຂອງລາວຖືກຈື່ຈໍາວ່າ ສຣຸຕາຍຸ. ຈາກ ສຣຸຕາຍຸ ເກີດ ຣຶຕະປັນນະ; ແລະບຸດຂອງລາວແມ່ນ ກັລມາສະປາດະກະ.

Verse 32

कल्माषाङ्घ्रेः सर्वकर्मा ह्य् अनरण्यस्ततो ऽभवत् अनरण्यात्तु निघ्नो ऽथ अनमित्रस्ततो रघुः

ຈາກ ກັລມາສາງຄຣີ ເກີດ ສັຣວະກັມມາ; ຈາກນັ້ນ ເກີດ ອະນະຣັນຍະ. ຈາກ ອະນະຣັນຍະ ເກີດ ນິຄນະ; ຕໍ່ມາ ເກີດ ອະນະມິຕຣະ; ແລະຈາກ ອະນະມິຕຣະ ເກີດ ຣະຄຸ.

Verse 33

रघोरभुद्दिलीपस्तु दिलीपाच्चाप्यजो नृपः दीर्घवाहुरजात् कालस्त्वजापालस्ततो ऽभवत्

ຈາກ ຣະຄຸ ເກີດ ດິລີປາ; ແລະຈາກ ດິລີປາ ເກີດ ພະຣາຊາ ອະຊະ. ຈາກ ດີຣຄະວາຫຸ ເກີດ ກາລະ; ແລະຕໍ່ມາ ອະຊາປາລະ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ.

Verse 34

तथ दशरथो जातस्तस्य पुत्रचतुष्टयम् नारायणात्मकाः सर्वे रामस्तस्याग्रजो ऽभवत्

ດັ່ງນັ້ນ ດະຊະຣະຖະ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ; ແລະພຣະອົງມີພຣະຣາຊະບຸດສີ່ພຣະອົງ. ທຸກພຣະອົງລ້ວນມີສະພາບເປັນນາຣາຍະນະ; ແລະ ຣາມະ ເປັນພຣະຣາຊະບຸດອົງໃຫຍ່.

Verse 35

रावणान्तकरो राजा ह्य् अयोध्यायां रघूत्तमः वाल्मीकिर्यस्य चरितं चक्रे तन्नारदश्रवात्

ພະຣາຊາຣາມະ ຜູ້ເປັນຍອດແຫ່ງວົງລະກູ ແລະຜູ້ທຳໃຫ້ຣາວະນະພິນາດ ປະທັບຢູ່ໃນອະໂຍທະຍາ; ວາລມີກິໄດ້ປະພັນປະຫວັດຂອງພະອົງ ຫຼັງຈາກຟັງຈາກນາຣະດະ.

Verse 36

रामपुत्रौ कुशलवौ सीतायां कुलवर्धनौ अतिथिश् च कुशाज्जज्ञे निषधस्तस्य चात्मजः

ພະຣາມະມີພະຣາຊະບຸດສອງອົງ ຄື ກຸສະ ແລະ ລະວະ ເກີດແຕ່ນາງສີຕາ ຜູ້ເພີ່ມພູນກຽດສັກສີແຫ່ງວົງຕະກູນ; ຈາກກຸສະເກີດອະຕິຖິ ແລະ ນິສະທະເປັນບຸດຂອງອະຕິຖິ.

Verse 37

निषधात्तु नलो जज्ञे नभो ऽजायत वै नलात् नभसः पुण्डरीको ऽभूत् सुधन्वा च ततो ऽभवत्

ຈາກນິສະທະເກີດນະລະ; ຈາກນະລະເກີດນະພະສະ. ຈາກນະພະສະເກີດປຸນຑະຣີກະ ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນເກີດສຸທັນວະ.

Verse 38

सुधन्वनो देवानीको ह्य् अहीनाश्वश् च तत्सुतः अहीनाश्वात् सहस्राश्वश् चन्द्रालोकस्ततो ऽभवत्

ຈາກສຸທັນວະເກີດເທວານີກະ; ບຸດຂອງລາວແມ່ນອະຫີນາສະວະ. ຈາກອະຫີນາສະວະເກີດສະຫັດສະຣາສະວະ; ແລະຈາກລາວເກີດຈັນທຣາໂລກະ.

Verse 39

चन्द्रावलोकतस्तारापीडो ऽस्माच्चन्द्रपर्वतः चन्द्रगिरेर्भानुरथः श्रुतायुस्तस्य चात्मजः इक्ष्वाकुवंशप्रभवाः सूर्यवंशधराः स्मृताः

ຈາກຈັນທຣາວະໂລກະເກີດຕາຣາປີຑະ; ຈາກນັ້ນເກີດຈັນທຣະປະຣະວະຕະ. ຈາກຈັນທຣະປະຣະວະຕະເກີດຈັນທຣະຄິຣິ; ຈາກຈັນທຣະຄິຣິເກີດພານຸຣະຖະ; ແລະບຸດຂອງລາວແມ່ນສຣຸຕາຍຸສ. ພວກນີ້ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນຜູ້ສືບສາຍອິກສະວາກຸ ແລະເປັນຜູ້ທຳນຸບຳລຸງວົງສຸຣິຍະ (ວົງພະອາທິດ).