Adhyaya 263
Devapūjā, Vaiśvadeva Offering, and Bali (देवपूजावैश्वदेवबलिः)
ບົດນີ້ເລີ່ມຈາກການປ່ຽນຫົວຂໍ້ຈາກ utpāta-śānti (ການສະງົບລາງຮ້າຍ) ໄປສູ່ໂຄງການພິທີປະຈໍາເຮືອນທີ່ມີພຣະວິສນຸເປັນສູນກາງ. Puṣkara ກໍານົດລໍາດັບທີ່ຄວບຄຸມໂດຍມັນຕຣາ: ອາບນໍ້າພິທີດ້ວຍວະລີ «Āpo hi ṣṭhā», ຖວາຍ arghya ແດ່ພຣະວິສນຸ, ແລະມັນຕຣາສໍາລັບ pādya, ācamanā, abhiṣecana. ພິທີຂະຫຍາຍໄປສູ່ການປະສິດທິພາບ upacāra ທົ່ວໄປ—ນໍ້າຫອມ, ຜ້າ, ດອກໄມ້, ທູບ, ໂຄມໄຟ, madhuparka, naivedya—ໂດຍໃຊ້ສູດວິເທດ (ຮວມ Hiraṇyagarbha). ຕໍ່ມາເຮັດ homa ດ້ວຍການກະກຽມບໍລິສຸດ ແລະລໍາດັບຖວາຍແກ່ Vāsudeva ແລະເທວະວິເທດ (Agni, Soma, Mitra, Varuṇa, Indra), Viśvedevas, Prajāpati, Anumati, Rāma, Dhanvantari, Vāstoṣpati, Devī, Sviṣṭakṛt Agni; ຫຼັງນັ້ນແຈກ bali ຕາມທິດໃຫ້ຜູ້ຄຸ້ມຄອງຈັກກະວານແລະສັດບໍລິວານ. ບົດນີ້ຮວມ bhūta-bali, piṇḍa ປະຈໍາວັນແດ່ pitṛs, ການໃຫ້ອາຫານເຊິ່ງເປັນນິຍາມແກ່ກາ ແລະຫມາສອງຕົວໃນສາຍຂອງ Yama, ການນັບຖືແຂກແລະຜູ້ຂັດສົນ, ແລະຈົບດ້ວຍມັນຕຣາ avayajana ເພື່ອຊໍາລະຜິດ—ສະແດງວ່າພິທີປະຈໍາວັນເປັນທັງຈັນຍາບັນສັງຄົມ ແລະການປົກປ້ອງທາງຈິດວິນຍານ.
Shlokas
Verse 1
इत्य् आग्नेये महापुराणे उत्पातशान्तिर्नाम द्विषष्ट्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः अथ त्रिषष्ट्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः देवपूजावैश्वदेवबलिः पुष्कर उवाच देवपूजादिकं कर्म वक्ष्ये चोत्पातमर्दनम् आपोहिष्टेति तिसृभिः स्नातो ऽर्घ्यं विओष्णवेर्पयेत्
ດັ່ງນີ້ ໃນອັກນິມະຫາປຸຣານະ ຈົບລົງບົດທີ 262 ຊື່ «ການສະງົບນິມິດຜິດປົກກະຕິ (Utpāta-śānti)»। ບັດນີ້ເລີ່ມບົດທີ 263 ວ່າດ້ວຍ «ການບູຊາເທວະ, ການຖວາຍ Vaiśvadeva, ແລະ Bali»। ພຸສກະຣະ ກ່າວວ່າ: «ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍພິທີກຳເລີ່ມຈາກການບູຊາເທວະ ແລະວິທີກົດຂີ່ນິມິດຮ້າຍ. ເມື່ອອາບນ້ຳໂດຍສວດສາມບົດທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ ‘Āpo hi ṣṭhā…’ ແລ້ວ ຄວນຖວາຍອາຣະຄະຍະ (arghya) ເປັນນ້ຳບູຊາຢ່າງເຄົາລົບແດ່ພຣະວິສນຸ»।
Verse 2
हिरण्यवर्णा इति च पाद्यञ्च तिसृभिर्द्विज शन्न आपो ह्य् आचमनमिदमापो ऽभिषेचनं
«Hiraṇyavarṇā» (ນ້ຳສີຄຳ) — ດ້ວຍມັນຕຣານີ້ ຄວນຖວາຍນ້ຳລ້າງຕີນ (pādya)។ ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ດ້ວຍສາມບົດເລີ່ມ «Śaṃ na āpo…» ຈຶ່ງເຮັດອາຈະມະນະ (ācamanā) ການຈິບນ້ຳຊຳລະ; ແລະດ້ວຍ «Idam āpaḥ…» ຈຶ່ງເຮັດອະພິເສຈະນະ (abhiṣecana) ການພອຍ/ສະຫຼອຍນ້ຳພິທີ।
Verse 3
रथे अक्षे च तिसृभिर्गन्धं युवेति वस्त्रकं पुष्पं पुष्पवतीत्येवं धूपन्धूपोसि चाप्यथ
ດ້ວຍສາມມັນຕຣາ ຄວນເຮັດພິທີໃຫ້ກິ່ນຫອມແກ່ລົດຮົບ ແລະ ແກນລໍ້. ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳ «yuve» ຈຶ່ງປະພອຍຜ້າ; ດ້ວຍ «puṣpam» ປະພອຍດອກໄມ້; ດ້ວຍ «puṣpavatī» ກໍເຊັ່ນດຽວກັນ; ແລ້ວຈຶ່ງປະພອຍທູບດ້ວຍ «dhūpa» ແລະດ້ວຍ «dhūposi» ອີກດ້ວຍ.
Verse 4
तेजोसि शुक्रं दीपं स्यान्मधुपर्कं दधीति च हिरण्यगर्भ इत्य् अष्टावृचः प्रोक्ता निवेदने
ຈົ່ງສະດຸດີ «ເຈົ້າແມ່ນຄວາມສະຫວ່າງ; ເຈົ້າແມ່ນຜູ້ບໍລິສຸດສວ່າງໄສ; ເຈົ້າແມ່ນດວງໄຟ/ຕະເກີຍ» ແລະຍັງມີສູດ «madhuparka» ແລະ «dadhī» ດ້ວຍ. ອີກທັງ ຊຸດທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «Hiraṇyagarbha»—ໄດ້ຖືກກ່າວວ່າເປັນ 8 ບົດ ṛc ສຳລັບໃຊ້ໃນເວລາຖວາຍນະໄວດຍະ (naivedya).
Verse 5
अन्नस्य मनुजश्रेष्ठ पानस्य च सुगन्धिनः चामरव्यजनोपानच्छत्रं यानासने तथा
ໂອ ຜູ້ເປັນເລີດໃນມະນຸດ, ຄວນຖວາຍ/ໃຫ້ທານ ອາຫານ ແລະ ເຄື່ອງດື່ມຫອມ. ອີກທັງ ຈາມະຣະ (cāmara) ພັດຫາງຢັກ, ພັດ, ເກີບ, ຮົ່ມ, ພ້ອມທັງພາຫະນະ ແລະ ອາສະນະ (ບ່ອນນັ່ງ) ດ້ວຍ.
Verse 6
गन्धं स्वधेति क , ग ,घ , ज च यत् किञ्चिदेवमादि स्यात्सावित्रेण निवेदयेत् पौरुषन्तु जपेत् सूक्तं तदेव जुहुयात्तथा
ຖ້າມີສິ່ງໃດໜຶ່ງ ເຊັ່ນ ກິ່ນຫອມ (gandha) ແລະອື່ນໆ ທີ່ຈະຖວາຍ—ຈັດເຂົ້າໃນກຸ່ມ ka, ga, gha, ja—ຄວນຖວາຍດ້ວຍມັນຕຣາ Sāvitrī (Gāyatrī). ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຄວນຈະປະ (japa) ບົດ Pauruṣa-sūkta, ແລະດ້ວຍມັນຕຣານັ້ນເອງ ຄວນຖວາຍເຂົ້າໄຟ (homa) ເຊັ່ນດຽວກັນ.
Verse 7
अर्चाभवे तथा वेद्याञ्जले पूर्णघते तथा नदीतीरे ऽथ कमले शान्तिः स्याद्विष्णुपूजनात्
ເຊັ່ນດຽວກັນ ເມື່ອບໍ່ມີຮູບບູຊາ (ອັຣຈາ) ກໍບູຊາໄດ້ທີ່ຂອບແທ່ນບູຊາ; ຫຼືບູຊາຫມໍ້ນ້ຳເຕັມ; ທີ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳ ຫຼືເທິງດອກບົວ—ຄວາມສະຫງົບ (śānti) ເກີດຈາກການນະມັດສະການພຣະວິດສະນຸ (Viṣṇu)។
Verse 8
ततो होमः प्रकर्तव्यो दीप्यमाने विभावसौ परिसम्मृज्य पर्युक्ष्य परिस्तीर्य परिस्तरैः
ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຄວນປະກອບພິທີໂຮມະ (homa) ໃນເວລາທີ່ ວິພາວະສຸ (ອັກນິ) ກຳລັງລຸກໂຊດ—ໂດຍກ່ອນອື່ນຊຳລະບໍລິເວນ ພອຍນ້ຳຊຳລະ ແລະປູຊັ້ນຄຸຊະ/ຫຍ້າພິທີຕາມທີ່ກຳນົດໄວ້।
Verse 9
सर्वान्नाग्रं समुद्धृत्य जुहुयात् प्रयतस्ततः वासुदेवाय देवाय प्रभवे चाव्ययाय च
ເມື່ອຍົກເອົາສ່ວນທີ່ດີທີ່ສຸດຂອງອາຫານທັງປວງເປັນບູຊາຄັ້ງທຳອິດແລ້ວ ຜູ້ປະກອບພິທີຄວນຫວ່ານລົງໃນໄຟດ້ວຍຄວາມບໍລິສຸດ—ແດ່ ວາສຸເທວະ (Vāsudeva) ພຣະເທວະ, ແດ່ ພຣະຜູ້ເປັນຕົ້ນກຳເນີດ (Prabhava), ແລະແດ່ ພຣະອະວະຍະ (Avyaya) ຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ।
Verse 10
अग्नये चैव सोमाय मित्राय वरुणाय च इन्द्राय च महाभाग इन्द्राग्निभ्यां तथैव च
ແດ່ ອັກນິ ແລະແດ່ ໂສມະ; ແດ່ ມິຕຣະ ແລະແດ່ ວະຣຸນະ; ແດ່ ອິນທຣະ ດ້ວຍ, ໂອ ຜູ້ມີສິຣິມົງຄຸນ—ແລະແດ່ ອິນທຣະ-ອັກນິ ຮ່ວມກັນດ້ວຍ।
Verse 11
विश्वेभ्यश् चैव देवेभ्यः प्रजानां पतये नमः अनुमत्यै तथा राम धन्वन्तरय एव च
ນະມັດສະການແດ່ ວິສະເວເທວະ (Viśvedevas) ແລະແດ່ ເທວະທັງປວງ; ນະມັດສະການແດ່ ປຣະຊາປະຕິ (Prajāpati) ຈອມແຫ່ງປະຊາ; ເຊັ່ນດຽວກັນແດ່ ອະນຸມະຕິ (Anumati); ແດ່ ຣາມະ (Rāma); ແລະແດ່ ທັນວັນຕະຣິ (Dhanvantari) ດ້ວຍ।
Verse 12
वास्तोष्पत्यै ततो देव्यै ततः स्विष्टिकृते ऽग्नये सचतुर्थ्यन्तनाम्ना तु हुत्वैतेभ्यो बलिं हरेत्
ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພຶງຖວາຍເຄື່ອງບູຊາໃນໄຟ (homa) ແດ່ ວາສໂຕສະປະຕິ (Vāstoṣpati) ແລ້ວຖວາຍແດ່ ເທວີ (ພຣະນາງ) ແລະຕໍ່ມາຖວາຍແດ່ ອັກນິ ໃນນາມ ສະວິສະຕິກຣິດ (Sviṣṭakṛt)។ ເມື່ອຖວາຍດ້ວຍນາມທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍວິພັດຈະຕຸຣະທີ (dative) ແລ້ວ ຈຶ່ງນໍາບາລີ (bali) ໄປຖວາຍແດ່ເທວະເຫຼົ່ານັ້ນ।
Verse 13
तक्षोपतक्षमभितः पूर्वेणाग्निमतः परम् अश्वानामपि धर्मज्ञ ऊर्णानामानि चाप्यथ
ໂອ ຜູ້ຮູ້ທຳ, ຄຳວ່າ «ຕັກສະ–ອຸປະຕັກສະ» ໃຊ້ເອີ້ນພວກຊ່າງໄມ້/ຜູ້ເຮັດໄມ້ຢູ່ຮອບດ້ານ. ອີກທັງ ທາງທິດຕາເວັນອອກຂອງ ອັກນິມັດ (Agnimat) ມີການກ່າວເຖິງນາມທີ່ກ່ຽວກັບມ້າ ແລະຕໍ່ມາຍັງມີນາມຂອງຂົນແກະ ແລະວັດຖຸຂົນແກະອີກດ້ວຍ।
Verse 14
निरुन्धी धूम्रिणीका च अस्वपन्ती तथैव च मेघपत्नी च नामानि सर्वेषामेव भार्गव
«ນິຣຸນທີ», «ທູມຣິນີກາ», «ອັສວະປັນຕີ» ແລະເຊັ່ນດຽວກັນ «ເມກະປັດນີ»—ນີ້ແມ່ນນາມຂອງພວກນາງທັງປວງ, ໂອ ພາຣຄະວະ (Bhārgava).
Verse 15
आग्नेयाद्याः क्रमेणाथ ततः शक्तिषु निक्षिपेत् नन्दिन्यै च सुभाग्यै च सुमङ्गल्यै च भार्गव
ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເລີ່ມຈາກທິດອັກເນຍ (Agneya—ທິດໄຟ) ພຶງຈັດວາງພວກນັ້ນຕາມລຳດັບ ໃຫ້ເຂົ້າໃນ ສັກຕິ (Śaktis—ພະລັງອຳນາດເທວະ) ຄື ໃນ ນັນດິນີ (Nandinī), ສຸພາກຍາ (Subhāgyā), ແລະ ສຸມັງຄະລຍາ (Sumaṅgalyā), ໂອ ພາຣຄະວະ.
Verse 16
स चतुर्थीकनाम्नेति पाठः साधुः अश्वपर्णीति ज मेघपर्णीति ज भद्रकाल्यै ततो दत्वा स्थूणायाञ्च तथा श्रिये हिरण्यकेश्यै च तथा वनस्पतय एव च
ບົດອ່ານທີ່ຖືກຕ້ອງແມ່ນ: «ດ້ວຍນາມໃນວິພັດຈະຕຸຣະທີ (dative)». ຄວນສະດຸດອ່ານອີກວ່າ «ແດ່ ອັສວະປັນນີ (Aśvaparṇī)» ແລະ «ແດ່ ເມກະປັນນີ (Meghaparṇī)». ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ຖວາຍແດ່ ພັດຣະກາລີ (Bhadrakālī) ແລ້ວ ຈຶ່ງຖວາຍອີກເຊັ່ນດຽວກັນແດ່ ສະຖູນາ (Sthūṇā), ແດ່ ສຣີ (Śrī), ແດ່ ຮິຣັນຍະເກສີ (Hiraṇyakeśī), ແລະແດ່ ວະນັສປະຕິ (Vanaspati—ເທວະແຫ່ງພືດແລະຕົ້ນໄມ້) ດ້ວຍ.
Verse 17
धर्माधर्ममयौ द्वारे गृहमध्ये ध्रुवाय च मृत्यवे च वहिर्दद्याद्वरुणायोदकाशये
ທີ່ປາກປະຕູ ຄວນຖວາຍບູຊາແດ່ ທັມມະ ແລະ ອະທັມມະ; ກາງເຮືອນ ແດ່ ທຣຸວ; ນອກເຮືອນ ແດ່ ມຣິຕຍຸ; ແລະທີ່ບ່ອນວາງນ້ຳ ແດ່ ວະຣຸນະ.
Verse 18
भूतेभ्यश् च बहिर्दद्याच्छरणे धनदाय च इन्द्रायेन्द्रपुरुषेभ्यो दद्यात् पूर्वेण मानवः
ແລະຄວນຖວາຍບູຊານອກເຮືອນແດ່ບັນດາພູຕະ; ທີ່ທີ່ພຶ່ງ/ຂອບປະຕູ ຄວນໃຫ້ແດ່ ທະນະດະ (ກຸເບຣ); ແລະຕາມລຳດັບກ່ອນ ຄວນໃຫ້ແດ່ ອິນທຣະ ແລະ ອິນທຣະປຸຣຸສະ (ຜູ້ຕິດຕາມອິນທຣະ).
Verse 19
यमाय तत्पुरुषेभ्यो दद्याद्दक्षिणतस् तथा वरुणाय तत्पुरुषेभ्यो दद्यात्पश्चिमतस् तथा
ເຊັ່ນດຽວກັນ ທາງທິດໃຕ້ ຄວນຖວາຍແດ່ ຍະມະ ແລະບັນດາຜູ້ຕິດຕາມຂອງພຣະອົງ; ທາງທິດຕາເວັນຕົກ ຄວນຖວາຍແດ່ ວະຣຸນະ ແລະບັນດາຜູ້ຕິດຕາມຂອງພຣະອົງ.
Verse 20
सोमाय सोमपुरुषेभ्य उदग्दद्यादनन्तरं ब्रह्मणे ब्रह्मपुरुषेभ्यो मध्ये दद्यात्तथैव च
ຈາກນັ້ນ ຫັນໜ້າໄປທາງທິດເໜືອ ຖວາຍແດ່ ໂສມະ ແລະພວກໂສມະ; ຕໍ່ຈາກນັ້ນທັນທີ ຖວາຍແດ່ ພຣະພຣະຫມາ (ບຣະຫມາ) ແລະພວກບຣະຫມາ; ແລະເຊັ່ນດຽວກັນ ວາງຖວາຍໃນກາງ.
Verse 21
आकाशे च तथा चोर्ध्वे स्थण्डिलाय क्षितौ तथा दिवा दिवाचरेभ्यश् च रात्रौ रात्रिचरेषु च
ເຊັ່ນດຽວກັນ ຄວນຖວາຍ/ປະລອບພິທີໃນອາກາດ ແລະເທິງຂຶ້ນໄປ; ບນສະຖັນດິລ (ພື້ນບູຊາທີ່ຈັດເຮັດ) ໃນແຜ່ນດິນກໍເຊັ່ນກັນ; ກາງວັນ ເພື່ອພວກທີ່ເດີນກາງວັນ, ແລະກາງຄືນ ໃນພວກທີ່ເດີນກາງຄືນ.
Verse 22
बलिं वहिस् तथा दद्यात्सायं प्रातस्तु प्रत्यहं पिण्डनिर्वपणं कुर्यात् प्रातः सायन्न कारयेत्
ຄວນຖວາຍບະລິ (bali) ແລະຖວາຍອາຫຸຕິເຂົ້າໄຟສັກສິດ ໃນເວລາແລງແລະເຊົ້າ. ທຸກມື້ຄວນປະກອບພິທີວາງພິນດາ (piṇḍa) ເປັນວິນັຍປະຈໍາວັນ ບໍ່ໃຫ້ເຮັດແຕ່ເຊົ້າ–ແລງເພື່ອແທນກັນ.
Verse 23
पित्रे तु प्रथमं दद्यात्तत्पित्रे तदनन्तरम् प्रपितामहाय तन्मात्रे पितृमात्रे ततो ऽर्पयेत्
ຄວນຖວາຍກ່ອນແກ່ພໍ່ຂອງຕົນ; ຕໍ່ມາຖວາຍແກ່ພໍ່ຂອງພໍ່ (ປູ່). ຕໍ່ໄປຖວາຍແກ່ປູ່ທວດ (ປະປິຕາມະຫາ), ແລ້ວຖວາຍແກ່ແມ່ຂອງທ່ານນັ້ນ, ແລະຕໍ່ມາຖວາຍແກ່ແມ່ຂອງພໍ່.
Verse 24
तन्मात्रे दक्षिणाग्रेषु कुशेष्वेवं यजेत् पितॄन् इन्द्रवारुणवायव्या याम्या वा नैरृताय ये
ໃນພື້ນທີ່ພິທີທີ່ກໍານົດໄວ້ ໂດຍໃຊ້ຫຍ້າກຸຊະ (kuśa) ທີ່ປາຍຫັນໄປທາງໃຕ້ ຄວນນະມັດສະການພິຕຣະ (Pitṛs) ຕາມວິທີນີ້: ເຊີນຜູ້ທີ່ສັມພັນກັບອິນດຣະ, ວະຣຸນະ, ແລະວາຍຸ; ຫຼືຜູ້ໃນທິດຂອງຢະມະ; ຫຼືຜູ້ສັງກັດທິດໄນຣິຕະ (ຕາເວັນຕົກສຽງໃຕ້).
Verse 25
ते काकाः पितृगृहन्तु इमं पिण्डं मयोद्वृतम् काकपिण्डन्तु मन्त्रेण शुनः पिण्डं प्रदापयेत्
“ຂໍໃຫ້ຝູງກາ (ອັນເປັນຕົວແທນພິຕຣະ) ຮັບເອົາພິນດານີ້ທີ່ຂ້ອຍຖວາຍ.” ແລ້ວດ້ວຍມັນຕຣະທີ່ກໍານົດ ຄວນຖວາຍ “ພິນດາສໍາລັບກາ”; ແລະຄວນໃຫ້ພິນດາແກ່ໝາດ້ວຍ.
Verse 26
विवस्वतः कुले जातौ द्वौ श्यावशबलौ शुनौ तेषां पिण्डं प्रदास्यामि पथि रक्षन्तु मे सदा
ໝາສອງຕົວ—ສີຄໍາເຂັ້ມ ແລະສີປົນ—ເກີດໃນສາຍຕະກູນຂອງວິວັສວັດ (Vivasvat): ຂ້ອຍຈະຖວາຍພິນດາໃຫ້ເຂົາເຈົ້າ. ຂໍໃຫ້ເຂົາເຈົ້າປົກປ້ອງຂ້ອຍເສມອໃນທາງເດີນ.
Verse 27
श्यामशबलाविति ज , ञ , ट च सौरभेय्यः सर्वहिताः पवित्राः पापनाशनाः प्रतिगृह्णन्तु मे ग्रासं गावस्त्रैलोक्यमातरः
“Śyāma” ແລະ “Śabalā” ພ້ອມທັງ (ພະຍາງຄໍາເມັດ) ja, ña, ṭa—ເຊີນນົວ Saurabheya—ຂໍໃຫ້ນົວເຫຼົ່ານັ້ນ ຜູ້ເປັນປະໂຫຍດແກ່ທຸກຜູ້ ຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລະທໍາລາຍບາບ ເປັນແມ່ແຫ່ງສາມໂລກ ຈົ່ງຮັບຄໍາຖວາຍເປັນຄໍາກິນຂອງຂ້ອຍເຖີດ।
Verse 28
ग्रोग्रासञ्च स्वस्त्ययनं कृत्वा भिक्षां प्रदापयेत् अतिथीन्दीनान् पूजयित्वा गृही भुञ्जीत च स्वयं
ເມື່ອໄດ້ປະກອບພິທີ svastyayana ອັນເປັນມົງຄຸນ ແລະຖວາຍຄໍາກິນຄໍາທໍາອິດແລ້ວ ຄວນໃຫ້ທານ/ແຈກອາຫານ; ແລ້ວເມື່ອໄດ້ນັບຖືບູຊາແຂກ ແລະຜູ້ຂັດສົນ ເຈົ້າເຮືອນຈຶ່ງຄ່ອຍກິນເອງ।
Verse 29
इ स्वाहा ॐ आत्मकृतस्यैनसो ऽवयजनमसि स्वाहा ॐ मनुष्यकृतस्यैनसो ऽवयजनमसि स्वाहा ॐ एनस एनसो ऽवयजनमसि स्वाहा यच्चाहमेनो विद्वांश् चकार यच्चविद्वांस्तस्य सर्वस्यैनसो ऽवयजनमसि स्वाहा अग्नये स्विष्टिकृते स्वाहा ॐ प्रजापतये स्वाहा विष्णुपूजावैश्वदेवबलिस्ते कीर्तितो मया
“ອິ—svāhā. Oṃ, ເຈົ້າແມ່ນພິທີຊໍາລະບາບ (avayajana) ສໍາລັບບາບທີ່ເກີດຈາກການກະທໍາຂອງຕົນ—svāhā. Oṃ, ເຈົ້າແມ່ນພິທີຊໍາລະບາບສໍາລັບບາບທີ່ເກີດຈາກການກະທໍາຂອງຜູ້ອື່ນ—svāhā. Oṃ, ເຈົ້າແມ່ນພິທີຊໍາລະບາບສໍາລັບບາບ—svāhā. ແລະບາບໃດທີ່ຂ້ອຍໄດ້ກະທໍາດ້ວຍຮູ້ ຫຼືບໍ່ຮູ້—ສໍາລັບບາບທັງໝົດນັ້ນ ເຈົ້າແມ່ນພິທີຊໍາລະບາບ—svāhā. ຖວາຍແກ່ອັກນິ ຜູ້ທໍາໃຫ້ຍັດຖະກຳສໍາເລັດດີ (Sviṣṭakṛt)—svāhā. Oṃ, ຖວາຍແກ່ Prajāpati—svāhā. ດັ່ງນີ້ ການບູຊາພຣະວິດສະນຸ ແລະ Vaiśvadeva-bali ຂ້ອຍໄດ້ກ່າວແຈ້ງແກ່ເຈົ້າແລ້ວ.”
Frequently Asked Questions
Mantra-bath (Āpo hi ṣṭhā) → arghya to Viṣṇu → pādya/ācamanā/abhiṣecana with specified water-mantras → consecration of upacāras (gandha, vastra, puṣpa, dhūpa, dīpa, naivedya) → homa with prescribed preparations → Vaiśvadeva-style deity oblations → bali distribution by deities/directions and beings → daily piṇḍa rites (pitṛs; crow/dog offerings) → atithi-sevā and feeding → avayajana expiation formulas.
By establishing Viṣṇu-centered śānti through mantra-purification, correctly ordered homa and bali, and comprehensive appeasement of deities, directional powers, bhūtas, and pitṛs—treating omen-control as a byproduct of restored ritual and cosmic order.
Worship may be performed at the altar-edge, through a full water-pot (pūrṇa-ghaṭa), on a riverbank, or upon a lotus; peace is still attained through Viṣṇu worship even without a formal image.
A set of svāhā formulas declaring the offering as expiation for sins done by oneself, by others, and for sins committed knowingly and unknowingly, followed by oblations to Sviṣṭakṛt Agni and Prajāpati.