Adhyaya 262

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे अथर्वविधानं नामैकषष्ट्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः क्रुद्धं भूपं प्रसादयेदिति घ , ज , झ च अथ द्विषष्ठ्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः उत्पातशान्तिः पुष्कर उवाच श्रीसूक्तं प्रतिवेदञ्च ज्ञेयं लक्ष्मीविवर्धनं हिरण्यवर्णा हरिणीमृचः पञ्चदश श्रियः

ດັ່ງນັ້ນ ໃນອັກນິມະຫາປຸຣານະ ບົດທີ 261 ມີນາມວ່າ «ອະຖັຣວະວິທານ». ຍັງມີຕອນທີ່ໝາຍດ້ວຍອັກສອນ gha, ja, jha ກ່າວວ່າ «ຄວນປອບໃຈກະສັດຜູ້ໂກດ». ບັດນີ້ ເລີ່ມບົດທີ 262 «ອຸຕປາຕະ-ຊານຕິ (ການສະງົບລາງຮ້າຍ)». ພຸສກະຣະ ກ່າວວ່າ: «Śrīsūkta ພ້ອມກັບ prativeda (ການສວດວິເສດປະກອບ) ຄວນຮູ້ວ່າເປັນສິ່ງເພີ່ມພູນລັກສະມີ; ບົດ ṛk 15 ບົດ ເລີ່ມດ້ວຍ ‘hiraṇyavarṇā’ ແມ່ນບົດສັນລະເສີນຂອງ Śrī»។

Verse 2

रथेष्वक्षेषु वाजेति चतस्रो यजुषि श्रियः स्रावन्तीयं तथा साम श्रीसूक्तं सामवेदके

ໃນຍະຊຸຣເວດ ມີຄໍາເຊີນອັນເປັນຂອງ Śrī (ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ) 4 ບົດ ຢູ່ໃນສູດທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ “ratheṣu”, “akṣeṣu” ແລະ “vājeti”. ເຊັ່ນດຽວກັນ ໃນສາມະເວດ ມີສາມັນຊື່ “Srāvantīya” ແລະຍັງມີ Śrīsūkta ດ້ວຍ ໃນສາຂາສາມະເວດ.

Verse 3

श्रियं धातर्मयि धेहि प्राक्तमाथर्वणे तथा श्रीसूक्तं यो जपेद्भक्त्या हुत्वा श्रीस्तस्य वै भवेत्

“ໂອ ທາຕຣິ (Dhātṛ) ຜູ້ຄ້ຳຈຸນ, ຂໍໃຫ້ວາງ Śrī (ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ) ໄວ້ໃນຂ້າພະເຈົ້າ.” ແລະຕາມປະເພນີອະຖັຣວັນເກົ່າແກ່: ຜູ້ໃດສວດ Śrīsūkta ດ້ວຍສັດທາ ແລະຖວາຍບູຊາດ້ວຍໄຟ (homa), ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງຈະເປັນຂອງຜູ້ນັ້ນແທ້.

Verse 4

पद्मानि चाथ विल्वानि हुत्वाज्यं वा तिलान् श्रियः एकन्तु पौरुषं सूक्तं प्रतिवेदन्तु सर्वदं

ເມື່ອຖວາຍດອກບົວ ແລະໃບບິລວະ (bilva)—ຫຼືຖວາຍກີ (ghee) ຫຼືເມັດງາ ເປັນບູຊາໄຟ—ເພື່ອໄດ້ຮັບ Śrī (ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ), ຄວນສວດ Pauruṣa Sūkta ໂດຍພິເສດ. ຖືກປະກາດວ່າ ເປັນຜູ້ປະທານທຸກສິ່ງ ໃນທຸກເວລາ.

Verse 5

सूक्तेन द्दद्यान्निष्पापो ह्य् एकैकया जलाञ्जलिं स्नात एकैकया पुष्पं विष्णोर्दत्वाघहा भवेत्

ດ້ວຍການຖວາຍບູຊາພ້ອມສູກຕະ (ບົດສັນລະເສີນ) ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບ. ຫຼັງອາບນ້ຳ ແລ້ວຖວາຍນ້ຳເປັນອັນຈະລີດ້ວຍມືດຽວ ທີລະຄັ້ງ ແລະຖວາຍດອກໄມ້ທີລະດອກແດ່ພຣະວິສນຸ ຍ່ອມເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບ.

Verse 6

स्नात एकैकया दत्वा फलं स्यात् सर्वकामभाक् महापापोपपान्तो भवेज्जप्त्वा तु पौरुषं

ຫຼັງອາບນ້ຳ ຖ້າຜູ້ໃດໃຫ້ທານແຕ່ລະຄັ້ງແມ່ນພຽງໜຶ່ງຫນ່ວຍ (ຫຼືເຫຼຽນດຽວ) ກໍຍ່ອມໄດ້ຜົນແຫ່ງກຸສົນນັ້ນ ແລະເປັນຜູ້ສຳເລັດຄວາມປາດຖະໜາທັງປວງ. ແລະໂດຍການສະດຸດຈະປະທ່ອງ «ປາວຣຸສະ» (Pauruṣa) ຍ່ອມຖືກຊຳລະຈາກບາບໃຫຍ່.

Verse 7

कृच्छ्रैर् विशुद्धो जप्त्वा च हुत्वा स्नात्वाथ सर्वभाक् अष्टादशभ्यः शान्तिभ्यस्तिस्रो ऽन्याः शान्तयो वराः

ເມື່ອຊຳລະຕົນໃຫ້ບໍລິສຸດດ້ວຍການປະຕິບັດ kṛcchra (ວິນັຍ/ພິທີຊົດໃຊ້) ແລ້ວ ຈຶ່ງເຮັດ japa, ຖວາຍຮຸດຕະ (ບູຊາໄຟ) ແລະອາບນ້ຳ; ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມມີສິດໃນພິທີ ແລະຜົນປະໂຫຍດທັງປວງ. ນອກເໜືອຈາກພິທີ śānti 18 ປະການ ຍັງມີການປະລະງັບອັນປະເສີດອື່ນອີກ 3 ປະການ.

Verse 8

अमृता चाभयवा सौम्या सर्वोत्पातविमर्दनाः अमृता सर्वदवत्या अभया ब्रह्मदैवता

‘ອະມຣິຕາ’ ແລະ ‘ອະພະຍາ’, ‘ເສົາມະຍາ’—ເຫຼົ່ານີ້ເປັນຜູ້ທຳລາຍລາງຮ້າຍ ແລະອຸປະຕາ (ລາງອັບປະມົງຄົນ) ທຸກປະການ. ອະມຣິຕາ ຄຸ້ມຄອງຢູ່ເສມອ; ອະພະຍາ ມີພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ເປັນເທວະປະທານ.

Verse 9

सौम्या च सर्वदैवत्या एका स्यात्सर्वकामदा ह्य् एकैकश इति क , घ , छ , ञ च अभयाया मणिः कार्यो वरुणस्य भृगूत्तम

ສອມະຍາ (Saumyā) ສຳພັນກັບເທວະທັງປວງ; ມັນເປັນອັນດຽວ ແລະກ່າວກັນວ່າໃຫ້ສຳເລັດຄວາມປາດຖະໜາທັງປວງ. ຄຳວ່າ “ທີລະອັນ, ທີລະຄັ້ງ” ຖືກຈັດສັນຕາມອັກສອນ ka, gha, cha, ña. ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນວົງສາ Bhṛgu, ຈົ່ງສ້າງມະນີ (maṇi) ຄຸ້ມຄອງຂອງ Abhayā ເພື່ອພຣະວະຣຸນະ (Varuṇa).

Verse 10

शतकाण्डो ऽमृतायाश् च सौम्यायाः शङ्कजो मणिः तद्दैवत्यास् तथा मन्त्राः सिद्धौ स्यान्मणिबन्धनं

ສໍາລັບ ອະມຣິຕາ ແກ້ວມະນີແມ່ນ «ສະຕະການຑະ»; ສໍາລັບ ສໍາຍາ ແກ້ວມະນີແມ່ນ ມະນີກໍ່ກໍາເນີດຈາກຫອຍສັງ (śaṅkaja). ພ້ອມດ້ວຍມັນຕຣາຂອງເທວະດານັ້ນ—ເມື່ອສໍາເລັດຖືກຕ້ອງ—ການຜູກ/ອະພິເສກ ແລະ ສວມແກ້ວມະນີຈຶ່ງເກີດຜົນ.

Verse 11

दिव्यान्तरीक्षभौमादिसमुत्पातार्दना इमाः दिव्यान्तरीक्षभौमन्तु अद्भुतं त्रिविधं शृणु

ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນລາງຮ້າຍທີ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດພິບັດ ອັນເກີດຂຶ້ນໃນໂລກສະຫວັນ, ໃນອາກາດ, ແລະໃນພື້ນດິນ. ບັດນີ້ ຈົ່ງຟັງການແບ່ງອັດພຸດ/ລາງເປັນສາມຢ່າງ: ສະຫວັນ, ອາກາດ, ແລະ ພື້ນດິນ.

Verse 12

ग्रहर्क्षवैकृतं दिव्यमान्तरीक्षन्निबोध मे उल्कापातश् च दिग्दाहः परिवेशस्तथैव च

ຈົ່ງຮຽນຈາກຂ້ອຍເຖິງລາງສະຫວັນ ແລະ ລາງໃນອາກາດ ອັນເກີດຈາກຄວາມຜິດປົກກະຕິຂອງດາວເຄາະ ແລະ ດາວ຤ກສ໌: ການຕົກຂອງອຸລກາ (ດາວຕົກ), ການໄໝ້/ແດງຂອງທິດທັງຫຼາຍ, ແລະ ການປາກົດວົງຮອບ (halo).

Verse 13

गन्धर्वनगरञ्चैव वृष्टिश् च विकृता च या चरस्थिरभवं भूमौ भूकम्पमपि भूमिजं

ແລະຍັງມີການປາກົດຂອງ «ເມືອງຄັນທັຣວະ» (ຄ້າຍມິຣາດ ເມືອງລວງຕາ) ແລະ ຝົນທີ່ຜິດປົກກະຕິ. ສ່ວນໃນພື້ນດິນ ມີແຜ່ນດິນໄຫວ—ຄວາມປັ່ນປ່ວນກໍ່ກໍາເນີດຈາກດິນ—ທີ່ກະທົບທັງສິ່ງເຄື່ອນໄຫວ ແລະ ສິ່ງຢູ່ນິ່ງ.

Verse 14

सप्ताहाभ्यनतरे वृष्टावद्भुतं भयकृद्भवेत् शान्तिं विना त्रिभिर्वषैर् अद्भुतं भयकृद्भवेत्

ຖ້າມີຝົນອັດພຸດ (ຜິດເວລາ ຫຼື ຜິດທໍາມະຊາດ) ເກີດຂຶ້ນພາຍໃນໜຶ່ງອາທິດ ຈະເປັນລາງທີ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມຢ້ານ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ຖ້າບໍ່ມີພິທີສັນຕິ (śānti) ພາຍໃນສາມປີ ລາງນັ້ນຈະໃຫ້ຜົນອັນນ່າຢ້ານ.

Verse 15

देवतार्चाः प्रनृत्यन्ति वेपन्ते प्रज्वलन्ति च आरठन्ति च रोदन्ति प्रस्विद्यन्ते हसन्ति च

ຮູບພະເທວະທີ່ກຳລັງຖືກບູຊາ ມີອາການເຕັ້ນ ສັ່ນ ແລະລຸກໄຟສະຫວ່າງ; ຍັງຮ້ອງໄຫ້ ຮ້ອງອອກ ເຫື່ອອອກ ແລະຫົວເຮາະອີກດ້ວຍ।

Verse 16

अर्चाविकारोपशमो ऽभ्यर्च्य हुत्वा प्रजापतेः अनग्निर्दीप्यते यत्र राष्ट्रे च भृशनिस्वनं

ເມື່ອໄດ້ບູຊາຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະຖວາຍເຄື່ອງບູຊາໄຟແດ່ ພຣະປຣາຊາປະຕິ (Prajāpati) ຄວາມຜິດປົກກະຕິທີ່ກະທົບຕໍ່ພິທີອາຣຈາ ຈະຖືກລະງັບ; ແລະໃນອານາຈັກນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ບ່ອນທີ່ບໍ່ມີໄຟກໍປານດັ່ງລຸກໄຟ ພ້ອມທັງມີສຽງຄຳຮາມດັງຫນັກ—ເປັນນິມິດແຫ່ງພະລັງຂອງພິທີ।

Verse 17

न दीप्यते चेन्धनवांस्तद्राष्ट्रं पाड्यते नृपैः अग्निवैकृत्यशमनमग्निमन्त्रैश् च भार्गव

ຖ້າແມ່ນມີເຊື້ອໄຟແລ້ວແຕ່ໄຟບໍ່ລຸກໄຫມ້ ອານາຈັກນັ້ນຈະຖືກກະທົບຮົບກວນໂດຍກະສັດອື່ນ. ການລະງັບຄວາມຜິດປົກກະຕິຂອງໄຟ ພຶງກະທຳດ້ວຍມົນຕຣາອັກນິ (Agni-mantra), ໂອ ພາຣຄະວະ (Bhārgava).

Verse 18

अकाले फलिता वृक्षाः क्षीरं रक्तं स्रवन्ति च वृक्षोत्पातप्रशमनं शिवं पूज्य च कारयेत्

ເມື່ອຕົ້ນໄມ້ອອກຜົນນອກລະດູ ແລະເມື່ອມັນຊຶມນ້ຳນົມ ຫຼືແມ່ນແຕ່ເລືອດ ຄວນໃຫ້ຈັດພິທີ Śiva-pūjā ໂດຍບູຊາພຣະສິວະເປັນຜູ້ລະງັບນິມິດແຫ່ງຕົ້ນໄມ້ ເພື່ອປັດເປົ່າລາງຮ້າຍນັ້ນ।

Verse 19

अतिवृष्टिरनावृष्टिर्दुर्भिक्षायोभयं मतं सिद्ध्या इति घ , ञ च देवताश्चेति ख , छ च आवटन्तीति ख , घ , छ , ञ च अनृतौ त्रिदिनारब्धवृष्टिर्ज्ञेया भयाय हि

ຝົນຕົກຫຼາຍເກີນໄປ ແລະຝົນບໍ່ຕົກ ທັງສອງຢ່າງນີ້ຖືກເຫັນວ່າເປັນເຫດໃຫ້ເກີດທຸກຂ໌ອຶດຢາກ. ແລະຝົນທີ່ເລີ່ມຕົກນອກລະດູ ແລ້ວຕົກຕໍ່ເນື່ອງສາມມື້ ພຶງຮູ້ວ່າເປັນນິມິດແຫ່ງຄວາມຫວາດກົວແທ້ໆ।

Verse 20

वृष्टिवैकृत्यनाशः स्यात्पर्जण्येन्द्वर्कपूजनात् नगरादपसर्पन्ते समीपमुपयान्ति च

ການທຳລາຍຄວາມຜິດປົກກະຕິໃນຝົນ ເກີດຈາກການບູຊາພຣະປັຣຊັນຍະ (Parjanya) ພຣະຈັນ ແລະ ພຣະອາທິດ. ດັ່ງນັ້ນ ອຳນາດອັນຮ້າຍຈະຖອນອອກຈາກເມືອງ ແລະ ກັບມາໃກ້ໃນຂອບເຂດທີ່ຄວບຄຸມໄດ້.

Verse 21

नद्यो ह्रदप्रश्रवणा विरसाश् च भवन्ति च शलिलाशयवैकृत्ये जप्तव्यो वारुणो मनुः

ແມ່ນ້ຳ ທະເລສາບ ແລະ ນ້ຳພຸ/ນ້ຳຜຸດ ກາຍເປັນບໍ່ມີລົດຊາດ ຫຼື ຂາດຄຸນນະພາບເດີມ. ເມື່ອອ່າງນ້ຳ ແລະ ແຫຼ່ງກັກນ້ຳເກີດຄວາມຜິດປົກກະຕິ ຄວນສວດມະນະວຣຸນະ (Varuṇa-mantra).

Verse 22

अकालप्रसवा नार्यः कालतो वाप्रजास् तथा विकृतप्रसवाश् चैव युग्मप्रसवनादिकं

ແມ່ຍິງອາດຈະຄອດກ່ອນເວລາ; ແລະກໍອາດມີລູກເກີດຕາມເວລາອັນຄວນ. ຍັງມີການຄອດທີ່ຜິດປົກກະຕິ ເຊັ່ນ ການເກີດຝາແຝດ ແລະ ອື່ນໆ.

Verse 23

स्त्रीणां प्रसववैकृत्ये स्त्रीविप्रादिं प्रपूजयेत् वडवा हस्तिनी गौर्वा यदि युग्मं प्रसूयते

ເມື່ອການຄອດຂອງແມ່ຍິງມີຄວາມຜິດປົກກະຕິ ຄວນນະມັດສະການ ແລະ ຖວາຍທານແກ່ພຣາຫມະນີ (ພຣາຫມະນະຍິງ) ແລະ ຜູ້ອື່ນໆຕາມຄວນ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ຖ້າແມ່ມ້າ ແມ່ຊ້າງ ຫຼື ແມ່ງົວ ຄອດຝາແຝດ ກໍຄວນປະຕິບັດພິທີປະລອມເຊັ່ນນັ້ນ.

Verse 24

विजात्यं विकृतं वापि षड्भिर्मासैर् म्रियेत वै विकृतं वा प्रसूयन्ते परचक्रभयं भवेत्

ຖ້າລູກທີ່ເກີດເປັນຊະນິດຕ່າງດ້າວ (vijātya) ຫຼື ພິການ/ຜິດຮູບ ຍ່ອມຕາຍໃນຫົກເດືອນແນ່ນອນ. ຫຼືຖ້າເກີດລູກຜິດຮູບ ຈະເກີດຄວາມຢ້ານກົວຈາກກອງທັບສັດຕູ.

Verse 25

होमः प्रसूतिवैकृत्ये जपो विप्रादिपूजनं यानि यानान्ययुक्तानि युक्तानि न वहन्ति च

ເມື່ອການຄອດມີຄວາມຜິດປົກກະຕິ ຫຼື ມີອຸປະສັກ ຄວນປະກອບໂຮມະ (ບູຊາໄຟ) ສວດຈະປະ (ທ່ອງມັນຕຣາ) ແລະ ບູຊາພຣາຫມັນ ແລະຜູ້ຄວນເຄົາລົບ. ພາຫະນະທີ່ປະກອບບໍ່ຖືກ ບໍ່ອາດຂົນສົ່ງໄດ້ ແມ່ນແມ່ນຈະປະກອບໃຫ້ຖືກພາຍຫຼັງກໍຕາມ.

Verse 26

आकाशे तूर्यनादाश् च महद्भयमुपस्थितं प्रविशन्ति यदा ग्राममारण्या मृगपक्षिणः

ເມື່ອມີສຽງກອງ ແລະ ສຽງແກຣງຄ້າຍສຽງຕູຣະຍະດັງຂຶ້ນໃນຟ້າ ແລະ ສັດປ່າກັບນົກຈາກປ່າເຂົ້າມາໃນບ້ານ ນັ້ນເປັນເຄື່ອງຊີ້ວ່າ ພະຍັນຕະລາຍໃຫຍ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ ແລະ ກຳລັງໃກ້ເຂົ້າມາ.

Verse 27

अरण्यं यान्ति वा ग्राम्याः जलं यान्ति स्थलोद्भवाः स्थलं वा जलजा यान्ति राजद्वारादिके शिवाः

ສັດທີ່ຢູ່ບ້ານອາດໄປປ່າ; ສັດທີ່ເກີດໃນດິນອາດລົງນ້ຳ; ແລະສັດນ້ຳອາດຂຶ້ນບົກ—ເມື່ອເຫັນເຫດການເຊັ່ນນີ້ທີ່ປະຕູພຣະຣາຊາ ຫຼື ສະຖານທີ່ສາທາລະນະຄ້າຍກັນ ຖືວ່າເປັນນິມິດມົງຄຸນ.

Verse 28

प्रदोषे कुक्कुटो वासे शिवा चार्कोदये भवेत् गृहङ्कपोतः प्रविशेत् क्रव्याहा मूर्ध्नि लीयते

ຖ້າໄກ່ຮ້ອງໃນເຮືອນຍາມແລງ ຫຼື ໝາປ່າ (ຊິວາ) ຫອນຍາມຕາເວັນຂຶ້ນ ນັ້ນເປັນນິມິດ. ຖ້ານົກພິຈອນເຂົ້າເຮືອນ ຫຼື ນົກກິນເນື້ອມາເກາະຢູ່ເທິງຫົວ ກໍຖືວ່າເປັນລາງຮ້າຍອັນອັບມົງຄຸນ.

Verse 29

मधुरां मक्षिकां कुर्यात् काको मैथुनगो दृशि प्रासादतोरणोद्यानद्वारप्राकारवेश्मनां

ຖ້າເຜິ້ງມາຢ່າງອ່ອນຫວານ ແລະ ນ່າຊື່ນໃຈ ຄວນຖືວ່າເປັນລາງດີ; ແຕ່ຖ້າເຫັນກາ (ຄາໂກ) ກຳລັງຜະສົມພັນຕໍ່ໜ້າ ນັ້ນເປັນນິມິດກ່ຽວກັບພຣະຣາຊວັງ, ໂຕຣະນະ (ຊ່ອງປະຕູປະດັບ), ສວນ, ປະຕູ, ກຳແພງ ແລະ ເຮືອນເຮືອນຊານ.

Verse 30

अनिमित्तन्तु पतनं दृढानां राजमृत्यवे रजसा वाथ धूमेन दिशो यत्र समाकुलाः

ແຕ່ເມື່ອແມ່ນແຕ່ຜູ້ໝັ້ນຄົງກໍຕົກລົງໂດຍບໍ່ມີເຫດອັນປາກົດ ແລະທິດທັງຫຼາຍສັບສົນເຕັມໄປດ້ວຍຝຸ່ນ ຫຼືຄວັນ ນັ້ນແມ່ນນິມິດແຫ່ງການສິ້ນພະຊົນຂອງກະສັດ।

Verse 31

केतूदयोपरागौ च छिद्रता शशिसूर्ययोः ग्रहर्क्षविकृतिर्यत्र तत्रापि भयमादिशेत्

ບ່ອນໃດທີ່ມີການປາກົດຂຶ້ນຂອງດາວຫາງ ມີຄຣາສ (ອຸປະຣາກ) ຫຼືມີຮອຍດ່າງດຸດດັ່ງຖືກເຈາະໃນດວງຈັນ ຫຼືດວງອາທິດ ຫຼືການຜິດປົກກະຕິໃນດາວເຄາະແລະດາວລະດັບ ທີ່ນັ້ນກໍຄວນພະຍາກອນຄວາມຢ້ານກົວແລະອັນຕະລາຍ।

Verse 32

अग्निर्यत्र म दीप्येत स्रवन्ते चोदकम्भकाः मृतिर्भयं शून्यतादिरुत्पातानां फलम्भवेत्

ບ່ອນໃດທີ່ໄຟບໍ່ລຸກໂຊດໄສ ແລະໝໍ້ນ້ຳເລີ່ມຮົ່ວໄຫຼ ຜົນຂອງອຸປະຕາ (ນິມິດຜິດປົກກະຕິ) ເຫຼົ່ານັ້ນແມ່ນ ຄວາມຕາຍ ຄວາມຢ້ານກົວ ແລະຄວາມວ່າງເປົ່າ (ຄວາມລ້າງຜາງ) ແລະອື່ນໆ।

Verse 33

द्विजदेवादिपूजाभ्यः शान्तिर्जप्यैस्तु होमतः

ການສະງົບສັນຕິ (śānti) ບັນລຸໄດ້ໂດຍການບູຊາພຣາຫມັນ ແລະເທວະທັງຫຼາຍ (ພ້ອມທັງຜູ້ຄວນເຄົາລົບອື່ນໆ) ແລະຍັງໂດຍການສວດມົນ (japa) ແລະການບູຊາໄຟ (homa) ອີກດ້ວຍ।