Adhyaya 239

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे राजधर्मो नाम अष्टत्रिंशदधिकद्विशततमो ऽध्यायः अथोनचत्वारिंशदधिकद्विशततमो ऽध्यायः षाड्गुण्यं राम उवाच मण्डलं चिन्तयेत् मुख्यं राजा द्वादशराजकं अरिर्मित्रमरेर्मित्रं मित्रमित्रमतः परं

ດັ່ງນັ້ນ ໃນອັກນິມະຫາປຸຣານະ ບົດທີ 238 ມີນາມວ່າ «ຣາຊະທັມມະ» (ໜ້າທີ່ຂອງພະລາຊາ). ບັດນີ້ເລີ່ມບົດທີ 239 «ສາດກຸນຍະ/Ṣāḍguṇya» (ມາດຕະການການທູດ 6 ປະການ). ພຣະຣາມະກ່າວວ່າ: ພະລາຊາຄວນພິຈາລະນາເປັນຫຼັກເຖິງວົງຈັກກະສັດ (rāja-maṇḍala) ປະກອບດ້ວຍກະສັດ 12: ສັດຕູ; ມິດຂອງສັດຕູ; ມິດຂອງມິດສັດຕູ; ມິດ; ມິດຂອງມິດ; ແລະຜູ້ອື່ນໆທີ່ຢູ່ໄກອອກໄປຕາມລຳດັບ.

Verse 2

राज्यं राष्ट्रञ्चेति ख , छ , ञ च लक्षयेदिति ञ तथारिमित्रमित्रञ्च विजिगीषोः पुरः स्मृताः पार्ष्णिग्राहः स्मृतः पश्चादाक्रन्दस्तदनन्तरं

ຄຳວ່າ «ອານາຈັກ» ແລະ «ປະເທດ/ແດນດິນ» ພຶງເຂົ້າໃຈເປັນໝວດທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ (ຕາມເຄື່ອງໝາຍປະເພນີ). ເຊັ່ນດຽວກັນ ສັດຕູ, ມິດຂອງສັດຕູ, ແລະມິດຂອງຕົນ ຖືກກ່າວວ່າຢູ່ຂ້າງໜ້າຂອງຜູ້ປາດຖະນາຊະນະ (vijigīṣu). «ຜູ້ຈັບສົ້ນຕີນ» (pārṣṇigrāha) ຖືກກ່າວວ່າຢູ່ຂ້າງຫຼັງ, ແລະ «ຜູ້ລຸກລານ/ຜູ້ກໍ່ກວນ» (ākranda) ຢູ່ຖັດຈາກນັ້ນ.

Verse 3

आसारावनयोश् चैवं विजगीषाश् च मण्डलं अरेश् च विजिगीषोश् च मध्यमो भूम्यनन्तरः

ດັ່ງນັ້ນ ສຳລັບພະລາຊາຜູ້ປາດຖະນາຊະນະ (vijigīṣu) ວົງມົນ (maṇḍala) ຖືກປະກອບດ້ວຍຜູ້ປົກຄອງທີ່ຢູ່ໃກ້ຄຽງ—ທັງຝ່າຍມິດແລະຝ່າຍສັດຕູ. ແລະ «ກະສັດກາງ» (madhyama) ແມ່ນຜູ້ທີ່ແດນດິນຂອງລາວຕິດຕໍ່ກັນໂດຍກົງ ຢູ່ລະຫວ່າງສັດຕູ (ari) ແລະຜູ້ປາດຖະນາຊະນະ (vijigīṣu).

Verse 4

अनुग्रहे संहतयोर् निग्रहे व्यस्तयोः प्रभुः मण्डलाद्वहिरेतेषामुदासीनो बलाधिकः

ໃນການປະທານພຣະກຸສົນ ອົງອະທິປະໄຕຄວນຈັດການກັບຜູ້ທີ່ຮ່ວມກັນ; ໃນການກົດຂີ່/ລົງໂທດ ຄວນຈັດການກັບຜູ້ທີ່ແຕກກັນ. ກະສັດຜູ້ເປັນກາງ ຢູ່ນອກວົງມະນະລະຂອງລັດ ຍ່ອມເຫນືອກວ່າດ້ວຍພະລັງກຳລັງ.

Verse 5

अनुग्रहे संहतानां व्यस्तानां च बुधे प्रभुः सन्धिञ्च विग्रहं यानमासानदि वदामि ते

ໂອ ຜູ້ຮູ້ທັນ! ເພື່ອຄຸ້ມຄອງແລະສົ່ງເສີມທັງຜູ້ທີ່ຮ່ວມກັນແລະຜູ້ທີ່ແຕກກັນ ອົງອະທິປະໄຕໄດ້ສອນ. ຂ້ອຍຈະອະທິບາຍໃຫ້ເຈົ້າຟັງເຖິງ ສັນທິ (ສັນຍາ), ວິກຣະຫະ (ຄວາມປະທະ/ສົງຄາມ), ຢານ (ການເດີນທັບ), ອາສະນະ (ການຢຸດຕັ້ງຄ່າຍ), ແລະອື່ນໆອີກ.

Verse 6

बलवद्विग्रहीतेन सन्धिं कुर्याच्छिवाय च कपाल उपहारश् च सन्तानः सङ्गतस् तथा

ເພື່ອຄວາມສຸກສະຫງົບ (śiva) ຄວນເຮັດສັນທິ ແມ່ນແຕ່ກັບຜູ້ຮຸກຮານທີ່ມີພະລັງຫນັກ. ອີກທັງຄວນຖວາຍກະໂຫຼກ (kapāla) ເປັນຂອງບູຊາ; ແລະຮັກສາຄວາມຕໍ່ເນື່ອງຂອງວົງສານ ແລະຄວາມກົງກັນຂອງພັນທະມິດດ້ວຍ.

Verse 7

उपन्यासः प्रतीकारः संयोगः पुरुषान्तरः अदृष्टनर आदिष्ट आत्मापि स उपग्रहः

‘ອຸປະນຍາສະ’ (ການນຳເລື່ອງຂຶ້ນ), ‘ປຣະຕີກາຣະ’ (ການແກ້ໄຂ/ຕ້ານທານ), ‘ສຳໂຍກະ’ (ການປະສານ), ‘ປຸຣຸສານຕະຣະ’ (ບຸກຄົນອື່ນ/ການປ່ຽນບົດບາດ), ‘ອະດຣິດ-ນະຣະ’ (ຄົນທີ່ບໍ່ເຫັນ), ‘ອາດິດສະ’ (ຜູ້ຖືກສັ່ງ/ມອບໝາຍ), ແລະ ‘ອຸປະກຣະຫະ’ (ອຸບາຍຍ່ອຍ)—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນໝວດວິຊາການ; ແລະ “ອາດມາປິ” ຊີ້ວ່າ “ແມ່ນແຕ່ຕົນເອງ” ກໍຢູ່ໃນການຈັດໝວດນັ້ນໄດ້.

Verse 8

परिक्रमस् तथा छिन्नस् तथा च परदूषणं स्कन्धोपयेयः सन्धिश् च सन्धयः षोडशेरिताः

‘ປະຣິກຣະມະ’, ‘ຊິນນະ’, ແລະ ‘ປະຣະດູສະນະ’, ພ້ອມທັງ ‘ສະກັນໂທປະເຢຍ’ ແລະ ‘ສັນທິ’—ເຫຼົ່ານີ້ຖືກປະກາດວ່າເປັນ 16 ປະເພດຂອງ ສັນທິ (ຈຸດຕໍ່/ຊ່ວງຕໍ່ໃນນາຏະແລະກະວີ).

Verse 9

परस्परोपकारश् च मैत्रः सम्बन्धकस् तथा उपहाराश् च चत्वारस्तेषु मुख्याश् च सन्धयः

ການຊ່ວຍເຫຼືອກັນແລະກັນ, ມິດຕະພາບ, ການສ້າງສາຍສຳພັນ, ແລະການໃຫ້ຂອງຂວັນ—ທັງສີ່ນີ້ແມ່ນຮູບແບບຫຼັກຂອງສັນທິ (ພັນທະມິດ) ໃນພວກເຂົາ.

Verse 10

बालो वृद्धो दीर्घरोगस् तथा बन्धुवहिष्कृतः मौरुको भीरुकजनो लुब्धो लुब्धजनस् तथा

ເດັກນ້ອຍ, ຄົນເຖົ້າ, ຜູ້ປ່ວຍໂລກດົນນານ, ແລະຜູ້ຖືກຍາດພີ່ນ້ອງຂັບໄລ່; ອີກທັງຄົນໂງ່, ຄົນຂີ້ຢ້ານ, ຄົນໂລບ, ແລະຜູ້ຄົບຄ້າກັບຄົນໂລບ.

Verse 11

विरक्तप्रकृतिश् चैव विषयेष्वतिशक्तिमान् अनेकचित्तमन्त्रश् च देवब्राह्मणनिन्दकः

ເຂົາມີນິໄສເປັນຜູ້ເບື່ອໜ່າຍ (ຈາກຄວາມປະພຶດທີ່ຖືກຕ້ອງ) ແຕ່ກັບຕິດໃນອາລົມວິສັຍຢ່າງແຮງ; ຄຳປຶກສາຂອງເຂົາຜັນຜວນ ແລະມີໃຈຫຼາຍທາງ, ພ້ອມທັງເປັນຜູ້ດ່າທໍາພະເທວະ ແລະພຣາຫມະນະ.

Verse 12

दैवोपहतकश् चैव दैवनिन्दक एव च दुर्भिक्षव्यसनोपेतो बलव्यसनसङ्कुलः

ເຂົາເປັນຜູ້ຖືກຊະຕາກຳກະທົບ ແລະຍັງເປັນຜູ້ດ່າທໍາພຣະບັນຍັດແຫ່ງເທວະ; ຖືກທຸກຍາກເນື່ອງຈາກຄວາມອຶດຢາກ ແລະຕິດພັນຢູ່ໃນພິບັດທີ່ບັງເກີດແກ່ກອງທັບອາວຸດ.

Verse 13

पुरःस्थिता इति ख , छ च मैत्रः सुखकरस्तथेति ग स्वदेशस्थो बहुरिपुर्मुक्तः कालेन यश् च ह सत्यधर्मव्यपेतश् च विंशतिः पुरुषा अमी

«ຜູ້ຢືນຢູ່ຂ້າງໜ້າ»—ດັ່ງນັ້ນກ່າວໄວ້ໃນບົດອ່ານ kha ແລະ cha. «ຜູ້ເປັນມິດກໍເປັນຜູ້ນຳຄວາມສຸກສະບາຍ»—ດັ່ງນັ້ນກ່າວໃນບົດອ່ານ ga. «ຜູ້ຢູ່ໃນແຜ່ນດິນຂອງຕົນແຕ່ມີສັດຕູຫຼາຍ; ຜູ້ຖືກປ່ອຍໃນການອັນຄວນຕາມເວລາ; ແລະຜູ້ຫຼຸດອອກຈາກຄວາມຈິງແລະທຳມະ»—ເຫຼົ່ານີ້ເປັນບາງສ່ວນໃນຈຳນວນຄົນ 20 ປະເພດທີ່ຖືກລຽນລຳດັບໄວ້ທີ່ນີ້.

Verse 14

एर्तैः सन्धिं न कुर्वीत विगृह्णीयात्तु केबलं परस्परापकारेण पुंसां भवति विग्रहः

ກັບຄົນປະເພດນັ້ນ ບໍ່ຄວນເຮັດສັນຕິສັນຍາ (ສັນທິ) ແຕ່ຄວນຖືທ່າທີ່ເປັນສັດຕູ (ວິກຣະຫ) ເທົ່ານັ້ນ. ເພາະຄວາມຂັດແຍ້ງໃນມະນຸດເກີດຈາກການເຮັດຮ້າຍກັນແລະຄວາມຜິດກັນໄປມາ.

Verse 15

आत्मनो ऽभ्युदयाकाङ्क्षी पीड्यमानः परेण वा देशकालबलोपेतः प्रारभेतेह विग्रहं

ຜູ້ປົກຄອງຜູ້ປາດຖະໜາຄວາມເຈຣິນຂອງຕົນ ຫຼືຖືກສັດຕູກົດຂີ່ຮັງແກ ເມື່ອມີສະຖານທີ່ ເວລາ ແລະກຳລັງອັນເໝາະສົມ ຄວນເລີ່ມການປະທະ (ວິກຣະຫ) ໃນນີ້.

Verse 16

राज्यस्त्रीस्थानदेशानां ज्ञानस्य च बलस्य च अपहारी मदो मानः पीडा वैषयिकी तथा

ມະດະ (ຄວາມເມົາມົວ/ຫຼົງໄຫຼ) ແລະ ມານະ (ຄວາມທະນົງຕົນ) ເປັນໂຈນປົ້ນ—ທັງລາຊະອຳນາດ, ນາງ (ຄວາມສຳພັນ), ຖິ່ນຖານແລະແດນດິນ, ພ້ອມທັງຄວາມຮູ້ແລະກຳລັງ; ແລະຍັງມີຄວາມທຸກທໍລະມານທີ່ເກີດຈາກອາຣົມວັດຖຸ (ວິສະຍະ) ອີກດ້ວຍ.

Verse 17

ज्ञानात्मशक्तिधर्माणां विघातो दैवमेव च मित्रार्थञ्चापमानश् च तथा बन्धुविनाशनं

ການຂັດຂວາງຕໍ່ຄວາມຮູ້, ຕໍ່ພະລັງພາຍໃນ, ແລະຕໍ່ທຳມະ; ການຄອບງຳຂອງຊະຕາກຳລ້ວນໆ; ການສູນເສຍຜົນປະໂຫຍດ/ຊັບຂອງມິດ; ຄວາມອັບອາຍ; ແລະການພິນາດຂອງຍາດພີ່ນ້ອງ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຄວາມພິບັດທີ່ນັບໄດ້.

Verse 18

भूतानुग्रहविच्छेदस् तथा मण्डलदूषणं एकार्थाभिनिवेशत्वमिति विग्रहयोनयः

ການຂາດຕອນຂອງຄວາມສຳພັນທາງຄວາມໝາຍທີ່ຄວນເປັນ, ການເສື່ອມເສຍຂອງ “ມັນດະລະ” ຄືວົງສ້າງ/ຈັງຫວະຂອງບົດກະວີ, ແລະການຍຶດຕິດຢ່າງຫຼົງໄຫຼຕໍ່ຄວາມໝາຍດຽວ—ເຫຼົ່ານີ້ຖືກກ່າວວ່າເປັນແຫຼ່ງກຳເນີດຂອງ ວິກຣະຫ (ຄວາມຂັດແຍ້ງ/ຂໍ້ບົກພ່ອງ) ໃນການປະພັນ.

Verse 19

सापत्न्यं वास्तुजं स्त्रीजं वाग्जातमपराधजं वैरं पञ्चविधं प्रोक्तं साधनैः प्रशमन्नयेत्

ຄວາມອາຄາດຖືກກ່າວວ່າມີ 5 ປະເພດ: ເກີດຈາກການແຂ່ງຂັນກັບເມຍຮ່ວມ/ຄູ່ແຂ່ງ, ຈາກຊັບສິນຫຼືດິນ, ຈາກແມ່ຍິງ, ຈາກຄໍາເວົ້າ, ແລະຈາກການລ່ວງເກີນ. ຄວນທໍາໃຫ້ສົງບົບດ້ວຍວິທີທີ່ເໝາະສົມ।

Verse 20

किञ्चित्फलं निष्फलं वा सन्दिग्धफलमेव च तदात्वे दोषजननमायत्याञ्चैव निष्फलं

ການກະທໍາໜຶ່ງອາດໄດ້ຜົນນ້ອຍ, ຫຼືບໍ່ໄດ້ຜົນ, ຫຼືໄດ້ຜົນທີ່ຍັງສົງໄສ. ມັນກໍ່ໃຫ້ເກີດໂທດໃນທັນທີ ແລະໃນອະນາຄົດກໍເປັນການໄຮ້ຜົນອີກດ້ວຍ।

Verse 21

आयत्याञ्च तदात्वे च दोषसञ्जननं तथा अपरिज्ञातवीर्येण परेण स्तोभितो ऽपि वा

ມັນກໍ່ໃຫ້ເກີດໂທດທັງໃນອະນາຄົດ ແລະໃນປັດຈຸບັນທັນທີ. ເຊັ່ນດຽວກັນ, ແມ່ນແຕ່ຖືກຄົນອື່ນຍຸຍົງຫຼືປຸກປັ່ນ, ໂດຍທີ່ຍັງບໍ່ຮູ້ພະລັງທີ່ແທ້ຂອງເຂົາ, ກໍບໍ່ຄວນກະທໍາຢ່າງຫວ່າງໄວ।

Verse 22

परार्थं स्त्रीनिमित्तञ्च दीर्घकालं द्विजैः सह अकालदैवयुक्तेन बलोद्धतसखेन च

ເພື່ອປະໂຫຍດຂອງຄົນອື່ນ ແລະເນື່ອງຈາກແມ່ຍິງເປັນເຫດ—ເປັນເວລາຍາວ—ຄົນໜຶ່ງຈະເຂົ້າໄປພົວພັນໃນການຄົບຫາກັບພວກດວິຈະ (ພຣາຫມັນ). ແລະຍັງເພາະການຄົບຫາກັບໝູ່ທີ່ຫລົງອໍານາດດ້ວຍກໍາລັງ ແລະຖືກຊະຕາທີ່ບໍ່ຖືກການຜັກດັນອີກດ້ວຍ।

Verse 23

आत्मन इत्य् अदिः, विग्रहमित्यन्तः पाठः गपुस्तके नास्ति अवहार इति घ ज्ञानार्थशक्तिधर्माणामिति ञ तदात्वे फलसंयुक्तमायत्यां फलवर्जितं आयत्यां फलसंयुक्तं तदात्वे निष्फलं तथा

«Ātmana» ແມ່ນຄໍາອ່ານຕອນຕົ້ນ; ຄໍາອ່ານທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍ «vigraham» ບໍ່ພົບໃນສໍາເນົາ Ga. (ອີກສະບັບໜຶ່ງ) ໃນສໍາເນົາ Gha ມີ «avahāra»; ແລະໃນສໍາເນົາ Ña ມີ «jñānārthaśaktidharmāṇām». ສິ່ງໃດທີ່ຜູກພັນກັບຜົນທັນທີ (tadātva-phala) ຍ່ອມບໍ່ມີຜົນໃນອະນາຄົດ (āyati-phala); ແລະສິ່ງໃດທີ່ຜູກພັນກັບຜົນໃນອະນາຄົດ ກໍບໍ່ມີຜົນທັນທີເຊັ່ນກັນ।

Verse 24

इतीमं षोडशविधन्नकुर्यादेव विग्रहं तदात्वायतिसंशुद्धं कर्म राजा सदाचरेत्

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ພິຈາລະນາ «ຫົກສິບສອງ? » (ສິບຫົກປະການ) ຄົບຖ້ວນແລ້ວ ພະຣາຊາບໍ່ຄວນເລີ່ມສົງຄາມ; ແຕ່ຄວນປະພຶດກຳຢ່າງສະອາດບໍລິສຸດ ທັງຕໍ່ສະພາບປັດຈຸບັນ ແລະ ຜົນໃນອະນາຄົດ ຢູ່ເປັນນິດ।

Verse 25

हृष्टं पुष्टं बलं मत्वा गृह्णीयाद्विपरीतकं मित्रमाक्रन्द आसारो यदा स्युर्दृढभक्तयः

ເມື່ອປະເມີນແລ້ວວ່າ ກຳລັງຂອງມິດມີໃຈຮ່າເຮີງ ມີສະບຽງອຸດົມ ແລະແຂງແຮງ ຈຶ່ງຄວນດຳເນີນມາດຕະການກົງກັນຂ້າມ (ຍຸດທະວິທີກັບດ້ານ) ຕໍ່ເຂົາ; ແລະເມື່ອມີສຽງຮ້ອງທຸກ ແລະກະແສໄພພິບັດພຸ້ງມາ ຈົ່ງກະທຳໃນຍາມທີ່ຜູ້ຕິດຕາມຂອງຕົນມີຄວາມພັກດີແນ່ນອນ।

Verse 26

परस्य विपरीतञ्च तदा विग्रहमाचरेत् विगृह्य सन्धाय तथा सम्भूयाथ प्रसङ्गतः

ເມື່ອແນວທາງຂອງສັດຕູຫັນໄປໃນທາງທີ່ຂັດກັບປະໂຫຍດຂອງຕົນ ຈຶ່ງຄວນປະພຶດການຮົບ. ເມື່ອແຕກຄວາມສຳພັນແລ້ວ ຈຶ່ງເຮັດສັນທິສັນຍາ; ແລະອາດຮ່ວມພັນອີກຄັ້ງໄດ້ ຕາມຄວາມຈຳເປັນຂອງການກໍ່ເຫດ.

Verse 27

उपेक्षया च निपुणैर् यानं पञ्चविधं स्मृतं परस्परस्य सामर्थ्यविघातादासनं स्मृतं

ແລະໂດຍນະໂຍບາຍ «ອຸເປກສາ» (upekṣā—ການເຉີຍເມີຍຢ່າງມີກົນລະຍຸດ) ນັກຊຳນານກ່າວວ່າ «ຍານ» (yāna—ການເດີນທັບ/ການອອກທັບ) ມີຫ້າປະເພດ. «ອາສນ» (āsana—ການຕັ້ງຄ່າຍ/ຢຸດຢູ່) ກ່າວວ່າເກີດຈາກການຂັດຂວາງກຳລັງຂອງກັນແລະກັນ.

Verse 28

अरेश् च विजगीषोश् च यानवत् पञ्चधा स्मृतम् बलिनीर्द्विषतोर्मध्ये वाचात्मानं समर्पयन्

ສຳລັບພະຣາຊາ ແລະຜູ້ປາຖະໜາຈະຊະນະ ນະໂຍບາຍ «ຍານ» (yāna—ການເດີນທັບ/ການອອກທັບ) ຖືກສອນວ່າມີຫ້າປະເພດ. ເມື່ອປະເຊີນອຳນາດສັດຕູສອງຝ່າຍ ໃຫ້ຜູ້ມີກຳລັງນັ້ນ ມອບໃຈຄວາມຕັ້ງໃຈຂອງຕົນຜ່ານຖ້ອຍຄຳ ໂດຍວາງຕົນຢູ່ກາງສັດຕູທັງສອງ.

Verse 29

द्वैधीभावेन तिष्ठेत काकाक्षिवदलक्षितः उभयोरपि सम्पाते सेवेत बलवत्तरं

ຄວນຢືນຢູ່ໃນນະໂຍບາຍສອງທາງ (dvaidhībhāva) ໂດຍປິດບັງເຈດຕະນາເຫມືອນຕານົກກາທີ່ເຫັນຄືມອງສອງດ້ານ; ແລະເມື່ອສອງຝ່າຍປະສົບກັນ ຄວນເຂົ້າພຶງຝ່າຍທີ່ແຂງແຮງກວ່າ।

Verse 30

यदा द्वावपि नेच्छेतां संश्लेषं जातसंविदौ तदोपसर्पेत्तच्छत्रुमधिकं वा स्वयं व्रजेत्

ເມື່ອທັງສອງຝ່າຍ ແມ່ນໄດ້ສຳພັນແລະຮູ້ກັນແລ້ວ ແຕ່ບໍ່ປາດຖະນາການຮ່ວມພັນທີ່ແນ່ນຫນາ, ກໍຄວນເຂົ້າໄປຫາສັດຕູນັ້ນ ຫຼືບໍ່ກໍໄປຫາຜູ້ທີ່ແຂງແຮງກວ່າສັດຕູນັ້ນເພື່ອຂໍການໜູນຊ່ວຍ।

Verse 31

उच्छिद्यमानो बलिना निरुपायप्रतिक्रियः कुलोद्धतं सत्यमार्यमासेवेत बलोत्कटं

ເມື່ອຖືກອຳນາດທີ່ແຂງແຮງກວ່າບີບຄັ້ນ ແລະບໍ່ມີວິທີແກ້ໄຂຫຼືຕ້ານທານ, ຄວນເຂົ້າພຶງຜູ້ດີມີຊາດຕະກູນສູງ ມີອຳນາດອິດທິພົນ, ສັດຊື່ ແລະມີກຳລັງແຂງກ້າ.

Verse 32

तद्दर्शनोपास्तिकता नित्यन्तद्भावभाविता तत्कारितप्रश्रियता वृत्तं संश्रयिणः श्रुतं

ຄວາມພັກດີທີ່ປາກົດໂດຍການແສວງຫາການເຫັນພຣະອົງແລະການນະມັດສະການ, ການຊຶມຊັບໃນພຣະພາວະຂອງພຣະອົງຢ່າງສະເໝີ, ແລະຄວາມຖ່ອມຕົນທີ່ເກີດຈາກການກະທຳເພື່ອພຣະອົງ—ນີ້ແມ່ນວິຖີປະພຶດຂອງຜູ້ທີ່ໄດ້ພຶງພາ, ດັ່ງທີ່ປະເພນີໄດ້ຖ່າຍທອດໄວ້.