Adhyaya 230

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे माङ्गल्याध्यायो नाम एकोनत्रिंशदधिकद्विशततमो ऽध्यायः अथ त्रिंशदधिकद्विशततमो ऽध्यायः शकुनानि पुष्कर उवाच तिष्ठतो गमने प्रश्ने पुरुषस्य शुभाशुभं निवेदयन्ति शकुना देशस्य नगरस्य च

ດັ່ງນັ້ນ ໃນອັກນິມະຫາປຸຣານະ ບົດທີ່ຊື່ “ມາງຄັນຍະ (Māṅgalya)” ແມ່ນບົດທີ 229. ບັດນີ້ເລີ່ມບົດທີ 230: “ຊະກຸນາ (Omens)”. ປຸສກະຣະ ກ່າວວ່າ: ລາງບອກຈະແຈ້ງໃຫ້ບຸກຄົນຮູ້ຜົນດີຫຼືຮ້າຍ—ໃນຍາມຢືນຢູ່, ໃນການອອກເດີນທາງ, ຫຼືໃນການສອບຖາມ—ແລະຍັງພະຍາກອນດີຮ້າຍໃຫ້ແກ່ແດນດິນ ແລະ ເມືອງດ້ວຍ.

Verse 2

सर्वः पापफलो दीप्तो निर्दिष्टो दैवचिन्तिकैः शान्तः शुभफलश् चैव दैवज्ञैः समुदाहृतः

ປາກົດການທີ່ລຸກໄຫມ້ສະຫວ່າງ ນັກຕີຄວາມນິມິດກ່າວວ່າ ໃຫ້ຜົນບາບທັງປວງ; ແຕ່ປາກົດການທີ່ສະຫງົບ ນັກໂຫລາສາດກ່າວວ່າ ໃຫ້ຜົນມົງຄຸນ।

Verse 3

षट्प्रकारा विनिर्दिष्टा शकुनानाञ्च दीप्तयः वेलादिग्देशकरणरुतजातिविभेदतः

ອາການປາກົດຂອງນິມິດ (śakuna) ຖືກກ່າວວ່າມີ 6 ປະເພດ ແຍກຕາມ ເວລາ, ທິດ, ສະຖານທີ່, karaṇa ທາງດາລາສາດ, ສຽງ/ຮ້ອງ, ແລະ ຊະນິດພັນ।

Verse 4

पूर्वा पूर्वा च विज्ञेया सा तेषां बलवत्तरा दिवाचरो रात्रिचरस् तथा रात्रौ दिवाचरः

ໃນບັນດານັ້ນ ສ່ວນທີ່ກ່ອນໆ ພຶງຮູ້ວ່າມີກຳລັງແຮງກວ່າສ່ວນທີ່ຕາມມາ. ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ເຄື່ອນໄຫວຕອນກາງວັນ ກາຍເປັນຜູ້ເຄື່ອນໄຫວຕອນກາງຄືນ; ແລະໃນກາງຄືນ ກໍກາຍເປັນຜູ້ເຄື່ອນໄຫວຕອນກາງວັນ.

Verse 5

क्रूरेषु दीप्ता विज्ञेया ऋक्षलग्नग्रहादिषु धूमिता सा तु विज्ञेया याङ्गमिष्यति भास्करः

ໃນການຈັດວາງທີ່ບໍ່ເປັນມົງຄຸນ (ເຊັ່ນ ນັກສັດ, ລັກນະ, ດາວເຄາະ ແລະອື່ນໆ) ຖ້າພຣະອາທິດປາກົດລຸກໄຫມ້ ພຶງເຂົ້າໃຈວ່າ ‘ສະຫວ່າງໄຟ’. ແຕ່ເມື່ອພຣະອາທິດກຳລັງຈະເຄື່ອນຜ່ານໄປຕຳແໜ່ງອື່ນ ພຶງເຂົ້າໃຈວ່າ ‘ມີຄວັນ’.

Verse 6

यस्यां स्थितः सा ज्वलिता मुक्ता चाङ्गारिणी मता एतास्तिस्रः स्मृता दीप्ताः पञ्च शान्तास् तथापराः

ໄຟທີ່ຢູ່ສະຖິດໃນທີ່ໃດ ນັ້ນເອີ້ນວ່າ “jvalitā” (ລຸກໄຫມ້). ເມື່ອຖືກປ່ອຍອອກ ຖືກນັບວ່າ “aṅgāriṇī” (ເປັນຖ່ານໄຟ). ສາມຢ່າງນີ້ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນສະພາບ “dīptāḥ” (ສະຫວ່າງ); ແລະຍັງມີອີກຫ້າສະພາບ “śāntāḥ” (ສະຫງົບ) ດ້ວຍ.

Verse 7

दीप्तायान्दिशि दिग्दीप्तं शकुनं परिकीर्तितं ग्रामो ऽरण्या वने ग्राम्यास् तथा निन्दितपादपः

ລາງນົກຖືກປະກາດວ່າສຳຄັນເປັນພິເສດ ເມື່ອໃນທິດທີ່ລຸກໄຟສວ່າງ ມັນປາກົດເປັນ «ທິດສວ່າງດັ່ງໄຟ»। ອີກທັງ ເມື່ອບ້ານກາຍເປັນປ່າຮ້າງ, ໃນປ່າມີນົກປະເພດບ້ານ, ແລະມີຕົ້ນໄມ້ທີ່ຖືກຕຳນິວ່າອັບມົງຄຸນ ກໍເປັນອະນິມິດບໍ່ດີເຊັ່ນກັນ।

Verse 8

देशे चैवाशुभे ज्ञेयो देशदीप्तो द्विजोत्तमः क्रियादीप्तो विनिर्दिष्टः स्वजात्यनुचितक्रियः

ແມ່ນແຕ່ໃນດິນແດນອັບມົງຄຸນ ກໍຄວນຮູ້ຈັກຜູ້ທີ່ເອີ້ນວ່າ «ສະຖານທີ່ສວ່າງໄສ» ໂອ ຜູ້ດີເລີດໃນພວກທະວິຊາ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ). ແລະຜູ້ທີ່ການກະທຳ ແລະພິທີປະພຶດຂອງຕົນບໍ່ສົມຄວນກັບຊາດິຂອງຕົນ ຖືກລະບຸວ່າ «ການກະທຳ/ພິທີສວ່າງໄສ».

Verse 9

रुतदीप्तश् च कथितो भिन्नभैरवनिस्वनः जातिदीप्तस् तथा ज्ञेयः केवलं मांसभोजनः

«ຣຸຕະດີປຕະ» ຖືກກ່າວໄວ້ວ່າ ແມ່ນຜູ້ມີສຽງແຕກຕ່າງ ດັ່ງສຽງຄຳຮ້ອງຂອງ ໄພຣະວະ (Bhairava). ອີກທັງ «ຊາຕິດີປຕະ» ຄວນເຂົ້າໃຈວ່າ ແມ່ນຜູ້ດຳລົງຊີວິດໂດຍກິນແຕ່ເນື້ອສັດຢ່າງດຽວ.

Verse 10

दीप्ताच्छान्तो विनिर्दिष्टः सर्वैर् भेदैः प्रयत्नतः मिश्रैर् मिश्रो विनिर्दिष्टस्तस्य वाच्यं फलाफलं

ແບບທີ່ເອີ້ນວ່າ «ດີປຕາຈະຊານຕະ» ຖືກກຳນົດຢ່າງລະມັດລະວັງ ຕາມປະເພດຍ່ອຍທັງປວງ. ແບບ «ມິສຣະ» (ປົນປະສົມ) ກໍຖືກກຳນົດຕາມຄວາມປົນປະສົມຫຼາຍຢ່າງ; ສຳລັບແບບນັ້ນ ຄວນກ່າວເຖິງຜົນດີແລະຜົນຮ້າຍ (ຄຸນແລະໂທດ) ທີ່ເກີດຂຶ້ນ.

Verse 11

गोश्वोष्ट्रगर्दभश्वानः सारिका गृहगोधिका चटका भासकूर्माद्याः कथिता ग्रामवासिनः

ງົວ, ມ້າ, ອູດ, ລາ, ແລະ ໝາ; ນົກສາຣິກາ (myna); ຈິ້ງຈົກໃນເຮືອນ; ນົກຈອກ (sparrow); ກາ; ແລະ ເຕົ່າ ແລະອື່ນໆ—ເຫຼົ່ານີ້ຖືກກ່າວວ່າເປັນສັດທີ່ອາໄສຢູ່ໃນບ້ານ (ສັດປະຈຳຖິ່ນບ້ານ).

Verse 12

अजाविशुकनागेन्द्राः कोलो महिषवायसौ ग्राम्यारण्या विनिर्दिष्टाः सर्वे ऽन्ये वनगोचराः

ແບ້, ແກະ, ນົກແກ້ວ ແລະ ພະອົງແຫ່ງນາກ (ນາເກນດຣາ), ພ້ອມທັງ ໝູປ່າ, ຄວາຍ ແລະ ນົກກາ—ໄດ້ຖືກກ່າວຈົດແຈ້ງວ່າ ມີທັງພວກບ້ານ ແລະ ພວກປ່າ; ສັດອື່ນໆທັງໝົດ ຈັດເປັນສັດທ່ອງປ່າ (ສັດປ່າ).

Verse 13

मार्जारकुक्कुटौ ग्राम्यौ तौ चैव वनगोचरौ तयोर्भवति विज्ञानं नित्यं वै रूपभेदतः

ແມວ ແລະ ໄກ່ ໂດຍທົ່ວໄປແມ່ນສັດບ້ານ; ແຕ່ສາຍພັນດຽວກັນນັ້ນ ກໍພົບໄດ້ວ່າທ່ອງປ່າ. ແມ່ນແຕ່ຢ່າງນັ້ນ ຄວາມຮູ້ໃນການແຍກແຍະ ເກີດຂຶ້ນເປັນນິດ ດ້ວຍຄວາມແຕກຕ່າງແຫ່ງຮູບລັກ (ລັກສະນະທີ່ເຫັນໄດ້).

Verse 14

गोकर्णशिखिचक्राह्वखरहारीतवायसाः कुलाहकुक्कुभश्येनफेरुखञ्जनवानराः

ໂກກັນນະ, ນົກຢູງ, ຈັກຣາຫວາ (ຫ່ານແດງ), ລາ, ນົກແກ້ວສີຂຽວ ແລະ ນົກກາ; ພ້ອມທັງ ນົກກຸລາຫະ, ໄກ່, ເຫຍື່ອ, ນົກຮູກ, ນົກຫາງກະດິກ ແລະ ລີງ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນສັດທີ່ຄວນນັບເຂົ້າໃນການອ່ານນິມິດ (ລາງບອກເຫດ).

Verse 15

शतघ्नचटकश्यामचासश्येनकलिञ्जलाः तित्तिरः शतपत्रञ्च कपोतश् च तथा त्रयः

ສະຕະຄນາ, ຈະຕະກະ, ສະຍາມ, ຈາສະ, ສະເຍນ ແລະ ກະລິນຈະລະ; ອີກທັງ ຕິດຕິຣະ, ສະຕະປັດຕຣະ ແລະ ກະໂປຕະ (ນົກເຂົາ/ນົກກາງແກ) ສາມຊະນິດ—ໄດ້ຖືກກ່າວໄວ້.

Verse 16

खञ्जरीटकदात्यूहशुकराजीवकुक्कुटाः भारद्वाजश् च सारङ्ग इति ज्ञेया दिवाचराः

ຂັນຈະຣີດ (ນົກຫາງກະດິກ), ດາຕະຍູຫະ (ນົກນ້ຳ), ສຸກະ (ນົກແກ້ວ), ຊີວະກະ (ນົກຟີຊານ), ກຸກກຸຕະ (ໄກ່), ນົກພາຣະດວາຈະ ແລະ ສາຣັງກະ—ເຫຼົ່ານີ້ພຶງຮູ້ວ່າເປັນນົກທ່ອງທ່ຽວຕອນກາງວັນ.

Verse 17

वागुर्युलूकशरभक्रौञ्चाः शशककच्छपाः लोमासिकाः पिङ्गलिकाः कथिता रात्रिगोचराः

ວາກຸຣີ, ນົກອູລູກ (ນົກຮູກ), ຊະຣະພະ, ນົກກຣາວຍະ, ກະຕ່າຍ ແລະ ເຕົ່າ—ພ້ອມທັງສັດທີ່ເອີ້ນວ່າ ໂລມາສິກາ ແລະ ປິງກະລິກາ—ຖືກກ່າວວ່າເປັນຜູ້ທ່ອງທ່ຽວຍາມຄ່ຳຄືນ។

Verse 18

सर्वे ऽन्ये च वनेचरा इति झ हंषाश् च मृगमार्जारनकुलर्क्षभुजङ्गमाः वृकारिसिंहव्याघ्रोष्ट्रग्रामशूकरमानुषाः

ສັດອື່ນໆທັງໝົດກໍຖືກພັນນາວ່າເປັນຜູ້ຢູ່ປ່າ; ແລະຍັງມີນົກຫັມສະ (haṃsa), ກວາງ, ແມວ, ນະກຸລ (mongoose), ຫມີ, ງູ, ໝາປ່າ, ສັດຮ້າຍຜູ້ເປັນສັດຕູ, ສິງ, ເສືອ, ອູດ, ສັດໃນບ້ານ, ໝູ ແລະ ມະນຸດ.

Verse 19

श्वाविद्वृषभगोमायुवृककोकिलसारसाः तुरङ्गकौपीननरा गोधा ह्य् उभयचारिणः

ເມັ່ນຫມູປ່າມີໜາມ (porcupine), ງົວຜູ້, ໂກມາຍຸ (jackal), ໝາປ່າ, ນົກໂກກິລ (cuckoo) ແລະ ນົກສາຣະສະ (crane); ມ້າ, ມະນຸດຜູ້ນຸ່ງກະໂປ່ງຄາພີນ (loincloth), ແລະ ກົດຫາ (iguana)—ເຫຼົ່ານີ້ແທ້ໆຖືກກ່າວວ່າເປັນ «ອຸພະຍະຈາຣິນ» (ເຄື່ອນໄຫວໃນສອງພາກ).

Verse 20

बलप्रस्थानयोः सर्वे पुरस्तात्सङ्घचारिणः जयावहा विनिर्दिष्टाः पश्चान्निधनकारिणः

ໃນການເຄື່ອນທັບແລະການຮຸກຄືບຂອງກອງທັບ, ຜູ້ທີ່ເຄື່ອນໄຫວເປັນຂະບວນຢູ່ດ້ານໜ້າທັງໝົດ ຖືກປະກາດວ່ານຳຊະນະ; ຜູ້ທີ່ຕົກຢູ່ຂ້າງຫຼັງ ຖືກກ່າວວ່າກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມພິນາດ ຫຼື ຄວາມສູນເສຍຮ້າຍແຮງ.

Verse 21

गृहाद्गम्य यदा चासो व्याहरेत् पुरुतः स्थितः नृपावमानं वदति वामः कलहभोजने

ເມື່ອບຸກຄົນໜຶ່ງອອກຈາກເຮືອນແລ້ວ, ຢືນຢູ່ຂ້າງໜ້າແລະເວົ້າອອກມາ, ໂດຍຄຳເວົ້ານັ້ນກ່າວດູຖູກພະຣາຊາ—ນີ້ແມ່ນນິມິດອັບມົງຄົນທາງຊ້າຍ, ທຳນາຍການທະເລາະແລະຄວາມຂັດແຍ່ງອັນເກີດຂຶ້ນເນື່ອງຈາກອາຫານ/ມື້ກິນ.

Verse 22

याने तद्दर्शनं शस्तं सव्यमङ्गस्य वाप्यथ चौरैर् मोषमथाख्याति मयूरो भिन्ननिस्वनः

ເມື່ອອອກເດີນທາງດ້ວຍພາຫະນະ ການເຫັນນິມິດນັ້ນໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນວ່າເປັນມົງຄຸນ ສໍາລັບຜູ້ທີ່ຂ້າງຊ້າຍເປັນຝ່າຍດີ; ແຕ່ນົກຢູງຮ້ອງສຽງຂາດໆຜິດປົກກະຕິ ທໍານາຍການຖືກລັກໂດຍໂຈນ.

Verse 23

प्रयातस्याग्रतो राम मृगः प्राणहरो भवेत् ऋक्षाखुजम्बुकव्याघ्रसिंहमार्जारगर्दभाः

ໂອ ຣາມາ, ໃນຂະນະທີ່ກໍາລັງອອກເດີນທາງ ຖ້າມີສັດປາກົດຢູ່ຂ້າງໜ້າຄືກັບຂັດຂວາງທາງ ນັ້ນເປັນນິມິດອັນອາດພາໃຫ້ເສຍຊີວິດ; ສັດອັນເປັນລາງຮ້າຍມີ ຫມີ, ໜູ, ໝາປ່າ, ເສືອ, ສິງ, ແມວ, ແລະ ລາ.

Verse 24

प्रतिलोमास् तथा राम खरश् च विकृत्रस्वनः वामः कपिञ्जलः श्रेष्ठस् तथा दक्षिणसंस्थितः

ເຊັ່ນດຽວກັນ ໂອ ຣາມາ, ນິມິດທີ່ເອີ້ນວ່າ “ປະຕິໂລມາ” ແລະ “ຄະຣະ” ຜູ້ຮ້ອງສຽງຫຍາບແລະບິດເບືອນ ຈັດເປັນນິມິດຝ່າຍຊ້າຍ. ແຕ່ “ກະປິນຈະລະ” ເປັນນິມິດດີທີ່ສຸດເມື່ອຢູ່ຝ່າຍຂວາ.

Verse 25

पृष्ठतो निन्दितफलस्तित्तिरिस्तु न शस्यते एणा वराहाः पृषता वामा भूत्वा तु दक्षिणाः

ຖ້າໄດ້ຍິນສຽງ ຫຼືເຫັນນິມິດຂອງນົກຕິດຕິຣິ (partridge) ມາຈາກຂ້າງຫຼັງ ຜົນທີ່ໄດ້ຮັບແມ່ນຖືກຕໍາໜິວ່າບໍ່ດີ ຈຶ່ງບໍ່ຄວນ. ແຕ່ ເອນາ (ກວາງ), ວະຣາຫາ (ໝູປ່າ), ແລະ ປຣິສະຕະ (ອັນຕິໂລບມີຈຸດ) ຖ້າປາກົດທາງຊ້າຍ ກໍໃຫ້ນັບເປັນດັ່ງຢູ່ທາງຂວາ ຄືເປັນມົງຄຸນ.

Verse 26

भवन्त्यर्थकरा नित्यं विपरीता विगर्हिताः वृषाश्वजम्बुकव्याघ्राः सिंहमार्जारगर्दभाः

ນິມິດເຫຼົ່ານີ້ໃຫ້ຜົນເປັນກໍາໄລຢູ່ເປັນນິດ; ແຕ່ຖ້າເຫັນໃນທາງກົງກັນຂ້າມ ຈະຖືກຕໍາໜິວ່າບໍ່ມົງຄຸນ: ງົວຜູ້, ມ້າ, ໝາປ່າ, ເສືອ, ສິງ, ແມວ, ແລະ ລາ.

Verse 27

वाञ्छितार्थकरा ज्ञेया दक्षिणाद्वामतो गताः शिवा श्यामाननाच्छूच्छूः पिङ्गला गृहगोधिका

ພຶງຮູ້ວ່າ ເປັນຜູ້ບັນດານໃຫ້ສຳເລັດຕາມປາຖະໜາ ເມື່ອເຄື່ອນຈາກຂວາໄປຊ້າຍ: śivā ຜູ້ເປັນມງຄົດ, ຜູ້ໜ້າດຳ, ສຽງ «chūcchū», piṅgalā ສີນ້ຳຕານເຫຼືອງ, ແລະ ກິ້ງກ່າບ້ານ (gṛha-godhikā).

Verse 28

शूकरी परपुष्टा च पुन्नामानश् च वामतः प्रतिलोमास्तथेत्यादिः, सिंहमार्जारगर्दभा इत्य् अन्तः पाठः ज भ पुस्तकद्वये नास्ति स्त्रीसञ्ज्ञा भासकारूषकपिश्रीकर्णश्छित्कराः

«Śūkarī, Parapuṣṭā, Punnāmāna»; ແລະສິ່ງທີ່ຢູ່ຂ້າງຊ້າຍ ເອີ້ນວ່າ «pratiloma» (ກັບທິດ/ຂັດກັນ) ແລະອື່ນໆ. ຂໍ້ອ່ານພາຍໃນ «siṃha–mārjāra–gardabhā» ບໍ່ພົບໃນຕົ້ນສະບັບສອງເລ່ມ (Ja ແລະ Bha). ນີ້ແມ່ນນາມເພດຍິງ: Bhāsakā, Ārūṣakā, Piśrīkarṇā, ແລະ Chitkarā.

Verse 29

कपिश्रीकर्णपिप्यीका रुरुश्येनाश् च दक्षिणाः जातीक्षाहिशशक्रोडगोधानां कीर्तनं शुभं

ການເຫັນ ຫຼື ການເອີ້ນຊື່ ລີງ, śrīkarṇa (ສັດນ້ອຍຄ້າຍກິ້ງກ່າ), ມົດ, ກວາງ ruru, ແລະ ເຫຍື່ອ—ເມື່ອເກີດທາງຂວາ—ເປັນມງຄົດ. ທຳນອງດຽວກັນ ການກ່າວເຖິງ (kīrtana) ດອກມະລິ, ພັງພອນ (ichneumon), ງູ, ກະຕ່າຍ, ໝູປ່າ, ແລະ ອິກົວນາ ກໍເປັນມງຄົດ.

Verse 30

ततः सन्दर्शनं नेष्टं प्रतीपं वानरर्क्षयोः कार्यकृद्बली शकुनः प्रस्थितस्य हि यो ऽन्वहं

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ການພົບເຫັນທີ່ເປັນປະຕິປັກ (ຕໍ່ຕ້ານ) ບໍ່ເປັນທີ່ປາຖະໜາ—ເຊັ່ນ ພົບລີງ ແລະ ໝີ ທີ່ຫັນໜ້າມາຕໍ່ກັນ. ແຕ່ສຳລັບຜູ້ທີ່ອອກເດີນທາງເພື່ອກິດການ ນົກເປັນນິມິດທີ່ແຂງແຮງ ແລະ ກໍ່ໃຫ້ເກີດຜົນ ທີ່ຕາມໄປທຸກມື້ ຖືກນັບວ່ານຳຄວາມສຳເລັດໃນວຽກ.

Verse 31

भवेत्तस्य फलं वाच्यं तदेव दिवसं बुधैः मता भक्ष्यार्थिनो बाला वैरसक्तास्तथैव च

ນັກປັນຍາກ່າວວ່າ ຜົນ (ນິມິດ) ຂອງນັ້ນ ຄວນກ່າວສຳລັບມື້ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ. ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນຖືກເຫັນວ່າເປັນເດັກນ້ອຍທີ່ຫາອາຫານ ແລະ ເຊັ່ນດຽວກັນ ເປັນຜູ້ທີ່ຈົ່ງໃຈໃນຄວາມພະຍາບາດ.

Verse 32

सीमान्तमभ्यन्तरिता विज्ञेया निष्फला द्विज एकद्वित्रिचतुर्भिस्तु शिवा धन्या रुतैर् भवेत्

ໂອ ທະວິຊະ, ສຽງນົກຮ້ອງທີ່ໄດ້ຍິນຈາກພາຍໃນເຂດຂອງເຮືອນ/ລານ ພຶງຮູ້ວ່າ «ບໍ່ມີຜົນ». ແຕ່ຖ້າໄດ້ຍິນ 1, 2, 3 ຫຼື 4 ເທື່ອ ດ້ວຍສຽງນັ້ນຈະເປັນມງຄົດ ແລະນຳໂຊກລາບມາໃຫ້.

Verse 33

पञ्चभिश् च तथा षड्भिरधन्या परिकीर्तिता सप्तभिश् च तथा धन्या निष्फला परतो भवेत्

ພາດ/ວັກທີ່ມີ 5 ພະຍາງ ແລະທີ່ມີ 6 ພະຍາງ ຖືກກ່າວວ່າ «ອັບມງຄົດ» (ບໍ່ນຳຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ). ແຕ່ທີ່ມີ 7 ພະຍາງ ຖືກກ່າວວ່າ «ມງຄົດ». ເກີນນັ້ນໄປ ຈະເປັນ «ບໍ່ມີຜົນ».

Verse 34

नृणां रोमाञ्चजननी वाहनानां भयप्रदा ज्वालानला सूर्यमुखी विज्ञेया भयवर्धनी

ນາງເປັນທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ ເປັນເຫດໃຫ້ມະນຸດເກີດຂົນລຸກ ແລະເປັນຜູ້ໃຫ້ຄວາມຢ້ານແກ່ພາຫະນະແລະຍານພາຫະນະ. ໃນນາມ «ຊະວາລານະລາ» (ແປວໄຟແລະໄຟ) ແລະ «ສູຣະຍະມຸຂີ» “ໜ້າດັ່ງຕາເວັນ” ພຶງເຂົ້າໃຈວ່າ ນາງເປັນຜູ້ເພີ່ມພູນຄວາມຢ້ານ.

Verse 35

प्रथमं सारङ्गे दृष्टे शुभे देशे शुभं वदेत् संवत्सरं मनुष्यस्य अशुभे च शुभं तथा

ເມື່ອເຫັນ sāraṅga (ນົກເປັນນິມິດ) ເປັນຄັ້ງທຳອິດ ໃນສະຖານທີ່ມງຄົດ ພຶງທຳນາຍຄວາມດີໃຫ້ແກ່ຜູ້ນັ້ນຕະຫຼອດໜຶ່ງປີ. ແລະແມ່ນແຕ່ໃນສະຖານທີ່ອັບມງຄົດ ກໍພຶງກ່າວວ່າເປັນມງຄົດເຊັ່ນກັນ (ສຳລັບນິມິດນີ້).

Verse 36

तथाविधन्नरः पश्येत्सारङ्गं प्रथमे ऽहनि आत्मनश् च तथात्वेन ज्ञातव्यं वत्सरं फलं

ຊາຍຜູ້ປະພຶດຕາມວິທີທີ່ກຳນົດນັ້ນ ຖ້າເຫັນ sāraṅga (ກວາງຈຸດ) ໃນວັນທຳອິດ ພຶງຮູ້ດ້ວຍນິມິດນັ້ນເອງວ່າ ຜົນທີ່ຈະເກີດແກ່ຕົນ ຈະຄົງຢູ່ຕະຫຼອດໜຶ່ງປີ.